9 Aralık 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, vücuda saplanmış bir cisim (örneğin bıçak, cam parçası, demir çubuk) ile karşılaşıldığında uygulanması gereken doğru ilk yardım yöntemi sorgulanmaktadır. Bu tür yaralanmalar, ciddi kanamalara ve iç organ hasarlarına yol açabileceğinden, doğru müdahale hayati önem taşır. Sorunun amacı, ilk yardımcının paniğe kapılmadan, yaralıya daha fazla zarar vermeden durumu nasıl kontrol altına alması gerektiğini ölçmektir.

Doğru cevap d) Cismin çıkarılmadan sabitlenmesi ve yaralının hastaneye sevk edilmesi seçeneğidir. Bunun temel nedeni, vücuda saplanmış olan cismin, yaralanma sırasında hasar görmüş bir kan damarını tıkıyor (tampon görevi görüyor) olabilmesidir. Eğer bu cisim bilinçsizce çıkarılırsa, damardaki tıkaç ortadan kalkar ve durdurulması çok zor, hayatı tehdit eden bir iç veya dış kanama başlayabilir. Ayrıca cismi çıkarmaya çalışmak, çevresindeki dokulara, sinirlere ve damarlara daha fazla zarar verebilir.

Bu nedenle yapılması gereken en doğru hareket, cismi yerinden oynatmamaktır. Cismin etrafı temiz bezler veya sargı bezleri ile desteklenerek sabitlenmelidir. Bu sabitleme işlemi, cismin hareket etmesini engelleyerek hem kanama riskini azaltır hem de yaralının hastaneye nakli sırasında daha fazla zarar görmesini önler. Sabitleme yapıldıktan sonra derhal 112 aranmalı veya yaralının en hızlı şekilde bir sağlık kuruluşuna ulaşması sağlanmalıdır.

• a) Cismin çıkarılması ve yaraya tentürdiyot dökülmesi: Bu seçenek yanlıştır çünkü cismi çıkarmak, yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü çok tehlikelidir ve şiddetli kanamaya yol açabilir. Ayrıca, açık ve derin yaralara tentürdiyot gibi antiseptik solüsyonlar doğrudan dökülmez; bu, dokulara zarar verebilir ve iyileşmeyi geciktirebilir.
• b) Cismin çıkarılması ve yaralının hastaneye sevk edilmesi: Bu seçenek de "cismin çıkarılması" eylemini içerdiği için yanlıştır. Cismi çıkarmak, ilk yardımcının yapmaması gereken en temel hatadır. Bu işlemi sadece sağlık profesyonelleri, hastane ortamında ve kanamayı kontrol altına alabilecek donanıma sahipken yapmalıdır.
• c) Cismin dışarıda kalan kısmının kesilmesi ve yaranın sarılması: Bu seçenek de hatalıdır. Cismi kesmeye veya kırmaya çalışmak, titreşim yaratarak içerideki ucun hareket etmesine ve daha fazla hasara yol açmasına neden olabilir. Ayrıca, cismin dışarıda kalan kısmı, doktorların cismin ne kadar derinde olduğunu ve hangi açıyla girdiğini anlamaları için önemli bir ipucudur.

Özetle, batan bir cisimle karşılaşıldığında ilk yardımcının görevi cismi çıkarmak değil, onu güvenli bir şekilde sabitleyerek ve kanamayı (varsa) cismin etrafına baskı uygulayarak kontrol altına alarak yaralının acil tıbbi yardım almasını sağlamaktır. Bu, ehliyet sınavlarında sıkça sorulan ve hayati önem taşıyan bir ilk yardım kuralıdır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası araç içinde bulunan yaralının, acil ve hayati bir tehlike (örneğin yangın, patlama riski) durumunda, omuriliğine zarar vermeden araçtan nasıl çıkarılacağı sorulmaktadır. Bu senaryo, ilk yardımın en kritik anlarından biridir çünkü yanlış bir müdahale, yaralının felç kalmasına veya hayatını kaybetmesine neden olabilir. Sorunun anahtar noktası, hem hızlı olmayı gerektiren bir tehlikenin varlığı hem de omuriliğin korunması zorunluluğudur.

Doğru cevap b) Rentek manevrası'dır. Rentek manevrası, tam olarak bu soru metninde tarif edilen durum için geliştirilmiş özel bir ilk yardım tekniğidir. Bu manevranın temel amacı, yaralının baş, boyun ve gövde eksenini mümkün olduğunca sabit tutarak, yani bir bütün halinde hareket ettirerek onu güvenli bir yere taşımaktır. Bu teknik, ilk yardımcının yaralının koltuk altlarından girerek, çenesini ve kollarını kavrayıp kendi vücuduyla destekleyerek kontrollü bir şekilde araçtan çıkarmasını içerir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Sırtta taşıma yöntemi: Bu yöntem, bilinci açık ve yürüyemeyen ancak ciddi bir yaralanması olmayan kişiler için kullanılır. Omurilik yaralanması şüphesi olan bir kazazede için kesinlikle uygun değildir, çünkü taşıma sırasında baş ve boyun serbest kalır ve omurilikte ciddi hasar riski oluşur.
• c) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma: Genellikle bilinci kapalı yaralıları tehlikeli bir ortamdan hızla uzaklaştırmak için kullanılan bir yöntemdir. Ancak yaralıyı omuza almak, vücudun bükülmesine ve omurganın C şeklini almasına neden olur. Bu durum, var olan bir omurilik yaralanmasını çok daha kötüleştireceği için bu senaryoda son derece tehlikelidir.
• d) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu, sadece acil bir tehlike anında (örneğin enkaz altından, dar bir yerden çıkarma gibi) başka hiçbir seçenek olmadığında başvurulan kaba bir taşıma yöntemidir. Yaralının başı ve boynu tamamen korumasız kalır, yerde sürüklenir ve omuriliğe zarar verme ihtimali çok yüksektir. Bu nedenle, omuriliği koruma amacı taşıyan bir teknik değildir.

Özetle, soruda belirtilen "hayatı tehdit eden tehlike" ve "omuriliğine zarar vermeden araçtan çıkarma" koşullarını aynı anda karşılayan tek doğru ve profesyonel teknik Rentek manevrası'dır. Bu manevra, acil durumun gerektirdiği hız ile yaralının omurga bütünlüğünü koruma hassasiyetini bir araya getirir.

Bu soruda, acil durumlarda kullanılan bir taşıma tekniği olan "ayak bileklerinden sürükleme" yönteminin uygulanışı sırasında hangi davranışın yanlış olduğu sorulmaktadır. Bu yöntem, özellikle dar alanlardan (tünel, enkaz altı gibi) yaralıyı çıkarmak veya tehlikeli bir ortamdan (yangın, patlama riski vb.) hızla uzaklaştırmak için kullanılır. Soruyu doğru cevaplamak için bu tekniğin adımlarını ve amacını bilmek gerekir.

Doğru Cevap: c) Kazazedenin ellerinin yanda serbest bırakılması

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, sürükleme sırasında kazazedenin kollarının ve ellerinin serbest bırakılmasının ciddi tehlikeler oluşturmasıdır. Eğer eller yanda serbest kalırsa, yerdeki pürüzlü yüzeylere, engellere veya kapı eşiklerine takılabilir. Bu durum, kollarda sürtünmeye bağlı ciddi yaralanmalara, ezilmelere, hatta kırık veya çıkıklara neden olabilir. Bu yüzden, kazazedeyi sürüklemeden önce elleri mutlaka sabitlenmelidir; genellikle giysisinin içine sokularak, kemerine sıkıştırılarak veya göğüs üzerinde birleştirilerek bu güvenlik önlemi alınır.

• a) Kazazedenin baş, boyun ve gövde ekseni bozulmadan sürüklenmesi: Bu, yapılması gereken bir uygulamadır. Özellikle omurga yaralanması şüphesi olan durumlarda, baş-boyun-gövde eksenini düz bir çizgide tutmak, olası bir felci önlemek için hayati önem taşır. Sürükleme işlemi bu ekseni koruyacak şekilde yapılmalıdır. Dolayısıyla bu seçenek yanlıştır.
• b) İlk yardımcının, kazazedenin ayak kısmına çömelmesi: Bu da yapılması gereken doğru bir başlangıç pozisyonudur. İlk yardımcı, kendi sırt ve bel sağlığını korumak için ağırlığı bacak kaslarına vermeli, bunu da çömelerek yapmalıdır. Ayakta durup eğilerek çekmek, ilk yardımcının belini incitmesine neden olabilir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.
• d) Kazazedeye yakın mesafede durulması: Bu uygulama da kesinlikle yapılması gerekenlerdendir. Kazazedeye yakın durmak, ilk yardımcının daha iyi bir kavrama sağlamasına, vücut ağırlığını daha etkili kullanmasına ve sürükleme sırasında daha fazla kontrol sahibi olmasına olanak tanır. Uzaktan çekmeye çalışmak hem daha zordur hem de kazazedenin kontrolsüzce savrulmasına neden olabilir. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, ayak bileklerinden sürükleme yöntemi hızlı ve pratik bir taşıma tekniği olsa da, kazazedeye ek bir zarar vermemek için belirli kurallara uyulmalıdır. Kolların serbest bırakılması, bu kuralların en önemlilerinden birinin ihlal edilmesi anlamına gelir ve bu nedenle sorunun doğru cevabıdır.

Bu soruda, bir kaza anında vücudumuzda "çıkık" adı verilen yaralanmanın nerede meydana gelebileceği sorulmaktadır. Çıkık kavramını ve vücuttaki yerini doğru anlamak, bu soruyu çözmenin anahtarıdır. İlk olarak çıkığın ne olduğunu anlamak, doğru cevabı bulmayı kolaylaştıracaktır.

Çıkık, eklemi oluşturan kemik uçlarının birbirinden kalıcı olarak ayrılmasıdır. Yani, bir kemiğin eklemdeki normal yuvasından dışarı fırlaması durumudur. Bu durum, genellikle eklem bölgelerine gelen şiddetli darbeler, düşmeler veya ani ve zorlayıcı hareketler sonucu oluşur.

Doğru Cevabın Açıklaması

Doğru cevap b) Hareketli eklem yerlerinde seçeneğidir. Çünkü çıkık, tanımı gereği sadece iki veya daha fazla kemiğin birleşerek hareket ettiği eklem bölgelerinde meydana gelebilir. Vücudumuzdaki omuz, dirsek, kalça, diz, çene ve parmak eklemleri gibi sürekli hareket eden yerler, yapıları gereği çıkığa en yatkın bölgelerdir. Bu eklemler geniş bir hareket kabiliyetine sahip olduğu için, dışarıdan gelen bir kuvvetle kemiklerin yerinden oynaması daha olasıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu daha iyi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Bu seçenekler, çıkık ile kırık arasındaki farkı anlamanızı sağlamak için verilmiştir.

• a) Kafatası eklemlerinde: Kafatası kemikleri, "sutur" adı verilen oynamaz eklemlerle birbirine sıkıca bağlıdır. Bu eklemler hareket etmediği için, burada bir çıkık meydana gelmez. Kafatasına gelen şiddetli bir darbe çıkığa değil, kırığa (kafatası kırığı) neden olur.
• c) Diz ile kalça arasındaki kemikte: Bu bölgede "uyluk kemiği" (femur) bulunur. Bu, tek ve uzun bir kemiktir, bir eklem değildir. Kemiklerin orta kısımlarında çıkık olmaz; bu bölgelere gelen darbeler kemiğin bütünlüğünü bozarak kırığa yol açar.
• d) Dirsek ile omuz arasındaki kemikte: Bu bölgede de "pazu kemiği" (humerus) yer alır. Tıpkı uyluk kemiği gibi bu da tek bir kemiktir. Bu nedenle, kemiğin kendisinde çıkık değil, ancak kırık görülebilir.

Özetle, bu sorunun ana fikri çıkık ile kırık arasındaki temel farkı bilmektir. Çıkık, her zaman iki kemiğin birleştiği hareketli bir eklemde olurken, kırık ise kemiğin herhangi bir yerinde meydana gelen bütünlük bozulmasıdır. Bu ayrımı anladığınızda, sorunun cevabının neden "hareketli eklem yerleri" olduğunu kolayca görebilirsiniz.

Bu soruda, birden fazla yaralının olduğu bir kaza anında, ilk yardımcının hangi yaralıya en son müdahale etmesi gerektiğini belirlemesi istenmektedir. Bu durum, ilk yardımda "triyaj" olarak bilinen önceliklendirme sistemine dayanır. Triyajın temel amacı, kısıtlı imkanlarla en fazla sayıda hayatı kurtarmak için yaralıları durumlarının aciliyetine göre sıralamaktır. Öncelik her zaman hayatı tehdit eden durumlardadır.

İlk yardımda öncelik sıralaması genellikle şu şekilde yapılır:

• Birinci Derece Öncelikliler: Solunumu durmuş, kalbi durmuş, solunum zorluğu çeken, bilinci kapalı ve ciddi kanaması (iç veya dış) olanlar. Bu yaralıların durumu kritiktir ve dakikalar içinde müdahale edilmezse hayatlarını kaybedebilirler.
• İkinci Derece Öncelikliler: Açık karın yarası, büyük kırıklar gibi ciddi yaralanmaları olan ancak solunumu ve bilinci yerinde olanlar. Durumları ciddidir ancak birinci derecedekiler kadar anlık hayati tehlikeleri yoktur.
• Üçüncü Derece Öncelikliler (En Son Müdahale Edilecekler): Basit kırık, çıkık, burkulma veya hafif yaralanmaları olanlar. Bu yaralıların durumu acildir ancak hayati tehlikeleri bulunmaz ve diğerlerine göre bekleyebilirler.

Şimdi seçenekleri bu önceliklendirme sistemine göre değerlendirelim. Solunum zorluğu çeken (c) ve bilinci yerinde olmayan (b) kazazedeler, doğrudan solunum ve hava yolu güvenliği ile ilgili oldukları için en yüksek önceliğe sahiptirler. Bu durumlar anında müdahale gerektiren, hayatı tehdit eden durumlardır. Açık karın yarası olan (a) bir kazazede ise ciddi iç kanama ve organ hasarı riski taşıdığından yine durumu kritik ve yüksek önceliklidir. Bu üç kazazedeye de acilen müdahale edilmelidir.

Doğru cevap olan d) Ayak bileğinde çıkık olan kazazedenin durumu ise diğerlerine göre hayati bir tehlike arz etmez. Çıkık, ağrılı ve acil tıbbi müdahale gerektiren bir durum olsa da, kişinin solunumunu, bilincini veya dolaşımını doğrudan tehdit etmez. Bu nedenle, çok sayıda yaralının olduğu bir ortamda, kaynaklar öncelikle hayatı tehlikede olan diğer hastalara yönlendirilir ve ayak bileğinde çıkık olan kazazedeye en son müdahale edilir.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu durmuş bir bebeğe suni solunum yapılırken uygulanması gereken doğru yöntem sorgulanmaktadır. Bebeklere yapılan ilk yardım uygulamaları, yetişkinlerden ve çocuklardan önemli farklılıklar gösterir. Bu nedenle her adımı doğru bilmek, ehliyet sınavı için olduğu kadar gerçek hayatta da hayati önem taşır.

Doğru cevap D seçeneğidir. Bebeklerin yüzü ve solunum yolları çok küçük olduğu için, suni solunum yaparken ilk yardımcının ağzı bebeğin hem ağzını hem de burnunu tamamen kapatmalıdır. Bu yöntem, verilen havanın dışarı sızmasını engelleyerek doğrudan akciğerlere ulaşmasını sağlar. Ayrıca, bebeğe verilecek nefes "ağız dolusu" yani yanakların şişeceği kadar olmalıdır; yetişkindeki gibi derin bir nefes vermek bebeğin küçük akciğerlerine zarar verebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Bebeğin yumuşak bir zemin üzerine, sırt üstü yatırılması: Bu ifade yanlıştır. Etkili bir kalp masajı ve suni solunum için kazazedenin, özellikle de bir bebeğin, mutlaka sert ve düz bir zemin üzerine yatırılması gerekir. Yumuşak bir zemin (yatak, koltuk gibi) vücudun gömülmesine neden olur ve göğüs basılarını etkisiz hale getirir.
• b) Hava yolu tıkanıklığına neden olan yabancı cisim varsa bebeğin yutmasının sağlanması: Bu son derece tehlikeli ve yanlış bir uygulamadır. Hava yolunu tıkayan bir cisim kesinlikle yutturulmaya çalışılmaz; bu, cismin daha derine inerek durumu kötüleştirmesine yol açabilir. Bunun yerine, bebekler için önerilen sırtına vurma (5 kez) ve göğüs basısı (5 kez) manevraları ile cismin çıkarılması hedeflenir.
• c) Bebeğin solunum yapıp yapmadığının bak-dinle-hisset yöntemiyle 1 dakika süre ile kontrol edilmesi: Bak-dinle-hisset yöntemi doğru bir kontrol tekniğidir ancak süre kesinlikle yanlıştır. İlk yardımda zaman çok kritiktir ve solunum kontrolü en fazla 10 saniye sürmelidir. 1 dakika beklemek, müdahaleye başlamak için hayati bir zaman kaybı anlamına gelir ve beyin hasarı riskini artırır.

Bu soruda, belirli ipuçları verilerek bir acil taşıma tekniğinin hangisi olduğunu bulmanız istenmektedir. Soruda verilen bilgiler, doğru tekniği diğerlerinden ayırmamızı sağlayan kilit özelliklerdir. Bu özellikleri dikkatlice inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Soruda bahsedilen taşıma tekniğinin özellikleri şunlardır:

• Hasta/yaralının yürüyemediği veya bilincinin kapalı olduğu durumlarda kullanılır.
• Sadece bir ilk yardımcı tarafından uygulanır.
• En önemli ipucu: İlk yardımcının bir kolu boşta kalır.
• Boşta kalan kol sayesinde merdiven gibi engelli yerlerde destek alınabilir.

Doğru Cevap: a) İtfaiyeci Yöntemi

Doğru cevap İtfaiyeci Yöntemi'dir. Bu teknikte ilk yardımcı, yaralıyı omzunun üzerinden vücuduna yükler. Yaralının bir kolunu kendi göğsünün önünde tutarak sabitlerken, diğer kolu tamamen serbest kalır. Bu serbest kalan kol, merdiven tırabzanlarından, duvarlardan veya diğer yüzeylerden destek alarak güvenli bir şekilde hareket etmeyi sağlar. Sorudaki tüm tanımlamalar bu yöntemle birebir örtüşmektedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

b) Rentek Manevrası: Bu teknik, bir taşıma yöntemi olmaktan çok, araç içindeki yaralıyı omuriliğine zarar vermeden çıkarmak için kullanılan özel bir manevradır. Temel amacı baş, boyun ve gövde eksenini sabit tutarak yaralıyı araçtan çıkarmaktır. Soruda bahsedilen merdivenden inme veya bir kolun boşta kalması gibi durumlarla doğrudan bir ilgisi yoktur.

c) Sürükleme Yöntemi: Bu yöntem, genellikle tehlikeli bir alandan (yangın, duman vb.) yaralıyı hızla uzaklaştırmak için kullanılır ve kısa mesafeler için uygundur. Ayak bileklerinden, koltuk altlarından veya bir battaniye yardımıyla çekilerek uygulanır. Bu teknikte ilk yardımcının kolları genellikle meşgul olur ve merdiven gibi yerlerde dengeli bir destek alma imkanı sunmaz. Bu nedenle sorudaki "bir kolun boşta kalması" tanımına uymaz.

d) Heimlich Manevrası: Bu bir taşıma tekniği değildir. Solunum yoluna yabancı bir cisim kaçması sonucu oluşan tam tıkanıklığı (boğulma) gidermek için uygulanan bir ilk yardım yöntemidir. Amaç, karına yapılan basınçla akciğerlerdeki havayı kullanarak yabancı cismi dışarı fırlatmaktır. Dolayısıyla, yaralıyı bir yerden bir yere götürmekle hiçbir ilgisi yoktur.

Özetle, soruda verilen "tek kişiyle uygulanması", "bilinci kapalı kişilere uygun olması" ve en önemlisi "bir kolun destek almak için serbest kalması" gibi kritik bilgiler, bizi doğrudan İtfaiyeci Yöntemi'ne götürmektedir.

Bu soruda, bir ilk yardımcının sahip olması gereken temel ve olumlu bir özelliğin ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardımcı, acil bir durumda profesyonel ekipler gelene kadar hayat kurtarmak veya durumun kötüleşmesini önlemek için müdahalede bulunan kişidir. Bu nedenle, bu kişinin belirli niteliklere ve bilgilere sahip olması kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: d) İnsan vücudu ile ilgili temel bilgilere sahip olması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, etkili bir ilk yardımın temelinin bilgiye dayanmasıdır. Bir ilk yardımcı, kanamanın nasıl durdurulacağını, solunum yolunun nasıl açılacağını veya bir kırığa nasıl müdahale edileceğini bilmelidir. Bu bilgilerin tamamı, insan vücudunun nasıl çalıştığına dair temel bir anlayış gerektirir. Örneğin, atardamar kanamasının neden tehlikeli olduğunu veya şok durumunda vücutta ne gibi değişiklikler olduğunu bilmek, doğru müdahaleyi yapabilmek için zorunludur. Bu nedenle, temel anatomi ve fizyoloji bilgisi, bir ilk yardımcının en temel ve vazgeçilmez özelliğidir.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Telaşlı ve tedirgin olması: Bu seçenek yanlıştır çünkü bir ilk yardımcının sahip olması gereken en önemli özelliklerden biri sakin kalabilmektir. Telaş ve panik, yanlış kararlar alınmasına, kazazedenin daha da endişelenmesine ve olay yerindeki durumun kötüleşmesine neden olur. Sakin bir ilk yardımcı, durumu doğru değerlendirebilir, etkili bir şekilde müdahale edebilir ve çevresindekilere güven verir.

• b) İletişim becerilerinin zayıf olması: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. İlk yardımcının hem kazazede ile hem de çevredeki insanlarla ve 112 acil servisiyle etkili bir şekilde iletişim kurması gerekir. Kazazedeyi sakinleştirmek, ondan bilgi almak, çevredekilere görev vermek ve acil servise olayla ilgili net ve doğru bilgi aktarmak, güçlü iletişim becerileri gerektirir. Zayıf iletişim, yanlış anlaşılmalara ve müdahalede gecikmelere yol açabilir.

• c) Önce çevrenin güvenliğini sağlaması: Bu ifade, ilk yardımın temel adımlarından biridir ve çok önemlidir. İlk yardımcı olay yerine ulaştığında ilk olarak kendi can güvenliğini ve çevre güvenliğini sağlamalıdır ("Koruma" ilkesi). Ancak soru, bir ilk yardımcının yapması gereken bir eylemi değil, sahip olması gereken bir özelliği sormaktadır. Çevrenin güvenliğini sağlamak, bir davranış veya kuraldır; "insan vücudu hakkında bilgi sahibi olmak" ise ilk yardımcının kişisel bir niteliği, yani bir özelliğidir. Bu bilgi sayesinde zaten çevrenin neden güvenli olması gerektiğini de bilir. Bu nedenle (d) seçeneği daha temel ve kapsayıcı bir özelliktir.

Bu soruda, solunum yolu yabancı bir cisimle tamamen tıkanmış bir kazazedenin durumu tarif edilmektedir. Kazazedenin konuşamaması, nefes alamaması, renginin morarması ve boğazını tutması, "tam tıkanma" olarak bilinen hayatı tehdit eden bir durumun en belirgin işaretleridir. Soru, bu kritik durumda yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamasının ne olduğunu sormaktadır.

Doğru cevap "Heimlich manevrası" seçeneğidir. Çünkü soruda anlatılan belirtiler, soluk borusuna kaçan bir cisim nedeniyle havanın akciğerlere hiç ulaşamadığı tam tıkanma durumunu göstermektedir. Bu durumda amaç, karın bölgesine yapılacak ani bir basınçla akciğerlerdeki havayı dışarı iterek yabancı cismi çıkarmaktır.

Heimlich manevrası, tam da bu amaç için tasarlanmış bir ilk yardım tekniğidir. Kazazedenin arkasına geçilerek, göğüs kemiğinin altı ile göbek deliğinin arasına yapılan baskılı ve yukarı doğru itme hareketleri ile bir tür yapay öksürük oluşturulur. Bu manevra, boğulmakta olan ve bilinci açık olan bir kişinin hayatını kurtarabilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, doğru cevabı pekiştirmek için önemlidir:

• Turnike uygulaması: Turnike, kol veya bacaklardaki durdurulamayan, şiddetli kanamaları kontrol altına almak için kullanılan bir yöntemdir. Solunum yolu tıkanıklığı ile hiçbir ilgisi yoktur ve bu durumda uygulanması tamamen yanlıştır. Turnike kan dolaşımı ile ilgili bir müdahaledir.
• Rentek manevrası: Bu manevra, özellikle trafik kazası gibi durumlarda, omurga yaralanması şüphesi olan bir kazazedeyi araçtan güvenli bir şekilde çıkarmak için kullanılır. Amacı baş, boyun ve gövde eksenini koruyarak kişiyi taşımaktır, solunum yolunu açmak değildir.
• Üçgen bandaj uygulaması: Üçgen bandaj, kırık veya çıkıklarda kolu askıya almak, yaraları sarmak veya sargı bezlerini sabitlemek gibi amaçlarla kullanılır. Boğulma durumunda herhangi bir işlevi yoktur ve tamamen alakasız bir uygulamadır.

Sonuç olarak, soruda verilen belirtiler (konuşamama, nefes alamama, morarma) tam tıkanmanın net bir göstergesidir ve bu durumda acil olarak uygulanması gereken tek doğru yöntem Heimlich manevrasıdır. Diğer seçenekler, tamamen farklı ilk yardım durumları için geçerli olan uygulamalardır.

Bu soruda, hangi tür yaralanmaya sahip bir kazazedenin "yarı oturuş pozisyonunda" taşınmasının en doğru ve güvenli olduğu sorulmaktadır. Yarı oturuş pozisyonu, hastanın sırtının yaklaşık 45 derece açıyla desteklendiği, bacaklarının ise hafifçe bükülü olduğu bir pozisyondur. Bu pozisyonun temel amacı, solunumu kolaylaştırmak ve göğüs kafesi üzerindeki baskıyı azaltmaktır.

Doğru cevap d) Kaburga kemiğinde kırık olan seçeneğidir. Kaburga kemiği kırık olan bir kişi nefes alıp verirken şiddetli ağrı hisseder. Yarı oturuş pozisyonu, diyaframın daha rahat hareket etmesini sağlar ve akciğerlerin daha kolay genişlemesine olanak tanır. Bu sayede kazazedenin solunumu kolaylaşır, ağrısı azalır ve daha konforlu bir şekilde taşınması sağlanır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Bilinci yerinde olmayan: Bilinci kapalı bir kişinin solunum yolunun açık tutulması hayati önem taşır. Yarı oturuş pozisyonunda, başı öne düşebilir ve dili solunum yolunu tıkayabilir. Bu nedenle bilinci kapalı kişiler, solunum yolunu açık tutmak için kesinlikle yan yatar pozisyonda (koma pozisyonu) taşınmalıdır.
• b) Omurgasında kırık olan: Omurga kırığı şüphesi olan bir kazazede için en küçük yanlış hareket bile felçle sonuçlanabilir. Bu tür yaralanmalarda temel kural, baş-boyun-gövde eksenini kesinlikle bozmamaktır. Kazazede sert bir zemin üzerine sırtüstü yatırılarak, kımıldatılmadan taşınmalıdır. Yarı oturuş pozisyonu omurgayı bükeceği için son derece tehlikelidir.
• c) Kalça kemiğinde kırık olan: Kalça kemiği kırığı olan bir kişiyi yarı oturuş pozisyonuna getirmek, kırık bölgeye baskı uygulayarak hem çok şiddetli ağrıya neden olur hem de kırıktaki hasarı artırabilir. Bu hastalar da genellikle sırtüstü yatırılarak ve yaralı bacak sabitlenerek taşınmalıdır.

Özetle, ilk yardımda taşıma pozisyonu yaralanmanın türüne göre belirlenir. Yarı oturuş pozisyonu özellikle göğüs yaralanmaları ve solunum sıkıntısı çeken (kalp krizi, astım krizi gibi) hastalar için tercih edilen bir yöntemdir. Omurga ve kalça gibi büyük kemik kırıklarında ise hastayı mümkün olduğunca hareketsiz tutmak ve sırtüstü pozisyonda taşımak esastır.

Bu soruda, solunumu durmuş bir kişiye suni solunum (yapay solunum) yapmaya başlamadan önce atılması gereken en önemli ve ilk adımın ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardımda doğru sıralamayı bilmek, müdahalenin başarılı olması için hayati önem taşır. Bu nedenle, işlemlere başlamadan önceki hazırlık aşaması doğru anlaşılmalıdır.

Doğru cevap b) Ağız içinin temizlenerek hava yolu açıklığının sağlanması seçeneğidir. Suni solunumun temel amacı, kazazedenin akciğerlerine hava göndermektir. Eğer hava yolu (ağız, boğaz) tıkalıysa, üflediğiniz hava akciğerlere ulaşamaz ve yaptığınız müdahale tamamen boşa gider. Bu nedenle, suni solunuma başlamadan önce, hava yolunu tıkayabilecek yabancı cisimler (kırık diş, takma diş, sakız, toprak vb.) veya sıvılar (kan, kusmuk) olup olmadığı kontrol edilmeli ve varsa temizlenmelidir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Solunumu uyarmak için göğüs bölgesine yumruk atılması: Bu uygulama kesinlikle yanlıştır ve son derece tehlikelidir. Göğse yumruk atmak, kaburgaların kırılmasına, iç organların zarar görmesine neden olabilir ve kalbi durmuş bir kişide bile sadece eğitimli profesyoneller tarafından çok özel durumlarda denenen bir yöntemdir. İlk yardımda temel kural "önce zarar verme" ilkesidir ve bu seçenek bu kurala tamamen aykırıdır.
• c) Suni solunuma başlamadan 5 dakika beklenilmesi: Bu, yapılabilecek en büyük hatalardan biridir ve ölümcül sonuçlar doğurabilir. Beyin hücreleri oksijensizliğe sadece birkaç dakika dayanabilir ve kalıcı hasar çok kısa sürede başlar. Solunum durduğunda her saniye değerlidir ve müdahaleye derhal başlanmalıdır. Beklemek, kazazedenin hayatta kalma şansını büyük ölçüde azaltır.
• d) Hastanın ayaklarının yükseltilmesi: Bu pozisyon "şok pozisyonu" olarak bilinir ve genellikle kan basıncının düştüğü, bayılma veya şok durumlarında kanın beyin ve kalp gibi hayati organlara gitmesini sağlamak için uygulanır. Solunumu durmuş bir kişide ise öncelik şokla mücadele etmek değil, acilen solunumu ve dolaşımı geri getirmektir. Bu nedenle, ilk yapılacak işlem bu değildir.

Özetle, suni solunumda başarıya ulaşmak için havanın akciğerlere serbestçe gidebildiğinden emin olmak gerekir. Bu da ancak açık bir hava yolu ile mümkündür. Bu yüzden ilk yardımın temel adımlarından olan Hava Yolu Açıklığının Sağlanması (A), Solunum Desteği (B) ve Dolaşım Desteği (C) sıralamasında her zaman ilk sırada yer alır. Bu soru, tam olarak bu temel ve hayati bilgiyi ölçmektedir.

Bu soruda, göğüs ağrısı şikayeti olan bir kişiye yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamasının ne olduğu sorulmaktadır. Göğüs ağrısı, özellikle kalp krizi gibi ciddi durumların habercisi olabileceğinden, doğru ve hızlı müdahale hayati önem taşır. Bu nedenle, ilk yardımcının yapması ve yapmaması gerekenleri bilmesi gerekir.

Doğru Cevap: a) Yarı oturur pozisyon verilmesi

Göğüs ağrısı çeken bir kazazedeyi yarı oturur pozisyona getirmek, en doğru ilk yardım uygulamasıdır. Bu pozisyon, kişinin daha rahat nefes almasını sağlar ve kalbin üzerindeki yükü azaltır. Böylece kalbin daha az çalışarak daha az oksijene ihtiyaç duyması hedeflenir, bu da mevcut durumu kötüleştirmeyi önler.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Egzersiz yapmasının sağlanması: Bu son derece tehlikeli ve yanlış bir uygulamadır. Egzersiz, kalbin oksijen ihtiyacını artırır ve göğüs ağrısı eğer bir kalp krizinden kaynaklanıyorsa durumu çok daha kötüleştirebilir, hatta ölümcül olabilir. Kazazede kesinlikle dinlenmelidir.
• c) Kullandığı ilaçları varsa almasının engellenmesi: Bu da hatalı bir yaklaşımdır. Eğer kişinin kalp rahatsızlığı için doktoru tarafından verilmiş (örneğin dil altı hapı gibi) bir ilacı varsa, bu ilacı almasına yardım edilmelidir. Bu ilaçlar, damarları genişleterek kalbi rahatlatmak için tasarlanmıştır ve hayat kurtarıcı olabilirler.
• d) Yaşam bulgularından, sadece solunumun değerlendirilmesi: İlk yardımda yaşam bulguları bir bütündür; bilinç, solunum ve dolaşım (nabız) birlikte değerlendirilmelidir. Sadece solunuma bakmak, bilinç kaybı veya dolaşım sorunları gibi diğer hayati tehlikeleri gözden kaçırmanıza neden olur. Bu nedenle eksik bir değerlendirmedir.

Özetle, göğüs ağrısı olan birine ilk yardım yaparken temel amaç, kişiyi sakinleştirmek, en rahat edeceği ve kalbinin en az yorulacağı pozisyon olan yarı oturur pozisyona getirmek ve hemen 112 Acil Yardım'ı aramaktır. Kazazedenin hareket etmesi, yorulması veya panik yapması engellenmelidir.

Bu soruda, bir aracın güvenliğini doğrudan etkileyen bazı kritik teknik kusurlar sıralanmış ve bu kusurlardan kaynaklanabilecek kazaları önlemek için en etkili yöntemin hangisi olduğu sorulmuştur. Soruda listelenen kusurlar; far, rot, fren ve direksiyon gibi aracın temel güvenlik donanımlarıyla ilgilidir. Bu nedenle cevap, bu sistemlerin tamamını kapsayan bir önlem olmalıdır.

Doğru cevap B seçeneğidir: Araç bakımının zamanında yapılması. Çünkü periyodik araç bakımı, soruda belirtilen tüm kritik sistemlerin düzenli olarak kontrol edilmesini, ayarlanmasını ve gerekirse onarılmasını içeren kapsamlı bir süreçtir. Bakım sırasında fren balataları, hidrolik seviyeleri, far ayarları, direksiyon mekanizması ve rot ayarları gibi unsurlar uzmanlar tarafından incelenir. Bu sayede olası arızalar tehlikeli bir kazaya yol açmadan önce tespit edilip giderilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Araç yakıtının zamanında alınması: Yakıt almak, aracın çalışmaya devam etmesi için gereklidir. Yakıtın bitmesi aracın yolda kalmasına sebep olarak tehlike oluşturabilir, ancak bu durum fren, far veya direksiyon gibi mekanik sistemlerdeki bir arızayı önlemez. Bu seçenek, soruda belirtilen spesifik kusurlarla doğrudan ilgili değildir.
• c) Motor yağının zamanında değiştirilmesi: Motor yağının değişimi, motorun sağlığı ve ömrü için çok önemlidir ve düzenli bakımın önemli bir parçasıdır. Ancak tek başına motor yağını değiştirmek, kusurlu bir freni, bozuk bir farı veya hatalı bir rot ayarını düzeltmez. "Araç bakımı" (B seçeneği), motor yağı değişimini de içeren çok daha geniş ve kapsayıcı bir ifadedir.
• d) Seyir sırasında saatte bir mola verilmesi: Düzenli mola vermek, sürücü yorgunluğunu ve dikkat dağınıklığını önlemek için alınan çok önemli bir tedbirdir. Ancak bu önlem sürücünün durumuyla ilgilidir, aracın teknik ve mekanik durumuyla ilgili değildir. Soru, araca ait kusurlara odaklandığı için bu seçenek doğru cevap olamaz.

Sonuç olarak, soruda listelenen far, rot, fren ve direksiyon gibi hayati donanımlardaki kusurları önlemenin en doğru ve kapsamlı yolu, bu sistemlerin tümünün kontrol edildiği periyodik araç bakımını zamanında yaptırmaktır.

Bu soruda, görselde numaralandırılmış otoyol şeritlerinden hangisinin otoyola yeni giren araçlar için tasarlanmış katılma (hızlanma) şeridi olduğu sorulmaktadır. Bu şeridin temel amacı, sürücülerin otoyolun hızına güvenli bir şekilde ulaşıp trafiğe dahil olmalarını sağlamaktır.

Doğru cevap d) 4 seçeneğidir. Görselde 4 numara ile gösterilen şerit, otoyola bağlanan bir yan yoldan gelmektedir ve otoyolun ana şeritlerine paralel olarak bir süre devam etmektedir. Bu şerit, sürücülerin araçlarını otoyoldaki trafik akışının hızına çıkarmaları için tasarlanmıştır. Sürücüler bu şeridi kullanarak hızlanır, uygun bir boşluk bulduklarında sinyal vererek güvenli bir şekilde 3 numaralı şeride veya ana yola geçerler. Bu yüzden 4 numaralı şerit, tanımı gereği bir katılma (hızlanma) şerididir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 1 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun en sol şerididir. Trafik kurallarına göre bu şerit genellikle "sollama şeridi" olarak kullanılır ve sürekli olarak işgal edilmemelidir. Otoyola katılmak için değil, önündeki aracı geçmek isteyen daha hızlı araçlar tarafından kullanılır.
• b) 2 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun orta şerididir. Ana trafik akışının bir parçasıdır ve sürekli seyir için kullanılır. Otoyola giriş veya çıkışla doğrudan bir işlevi yoktur.
• c) 3 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun en sağdaki ana seyir şerididir. Genellikle daha yavaş giden araçlar veya ağır vasıtalar tarafından kullanılır. Katılma şeridinden (4 numaralı şerit) gelen araçlar, genellikle ilk olarak bu şeride dahil olurlar. Ancak bu şeridin kendisi bir katılma şeridi değil, ana yolun bir parçasıdır.

Özetle, otoyola giriş yaparken kullanılan, hızlanarak güvenli bir şekilde ana yola dahil olmayı sağlayan şerit 4 numaralı katılma (hızlanma) şerididir. Otoyoldan çıkarken kullanılan ve yavaşlamayı sağlayan şeride ise ayrılma (yavaşlama) şeridi denir. 1, 2 ve 3 numaralı şeritler ise otoyoldaki normal seyir şeritleridir.

Bu soruda, Karayolları Trafik Kanunu'nda yer alan araç tanımlarından biri sorulmaktadır. Sorunun doğru yanıtlanabilmesi için iki temel kritere dikkat etmek gerekir: Birincisi, aracın yolcu taşımacılığı amacıyla kullanılması; ikincisi ise oturma yeri kapasitesinin sürücüsü dahil dokuzdan fazla olmasıdır. Bu iki şartı aynı anda sağlayan araç türünü bulmamız istenmektedir.

Doğru cevap b) Otobüs seçeneğidir. Trafik mevzuatına göre, yolcu taşımacılığında kullanılan ve sürücüsü dahil olmak üzere oturma yeri dokuzdan fazla olan motorlu taşıtlara "otobüs" denir. Bu tanım, soruda verilen kriterlerle birebir örtüşmektedir. Günlük hayatta 10 ile 17 koltuklu araçlara "minibüs" desek de, yasal olarak onlar da "otobüs" sınıfına girer çünkü koltuk sayıları dokuzdan fazladır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• c) Otomobil: Bu seçenek en çok kafa karıştıran şıktır. Otomobil de yolcu taşımak için üretilmiştir, ancak yasal tanımına göre sürücüsü dahil en fazla dokuz oturma yeri olan araçtır. Soru "dokuzdan fazla" dediği için bu tanımın dışında kalır. Kısacası, 1+8 koltuğa kadar olan araçlar otomobil, 1+9 ve üzeri koltuğa sahip olanlar ise otobüs olarak sınıflandırılır.
• a) Çekici: Çekicinin temel amacı yolcu taşımak değil, kendisi motorlu olmayan römork veya yarı römorkları çekerek yük taşımaktır. Oturma yeri kapasitesi genellikle 2 veya 3 kişi ile sınırlıdır ve ana fonksiyonu yolcu taşımacılığı değildir. Bu nedenle sorudaki tanıma uymaz.
• d) Kamyonet: Kamyonet de çekici gibi, öncelikli olarak yük taşımak amacıyla üretilmiş bir motorlu taşıttır. İzin verilen azami yüklü ağırlığı 3.500 kilogramı geçmeyen bu araçların ana işlevi yolcu taşımak olmadığından, bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, sorunun anahtar noktası, yolcu taşıyan araçlar arasındaki koltuk sayısı farkını bilmektir. Sürücü dahil 9 koltuğa kadar olanlar otomobil, 9'dan fazla koltuğa sahip olanlar ise otobüs olarak tanımlanır. Bu nedenle doğru cevap otobüstür.

Bu soruda, sürücülere daha önce belirtilmiş olan bir azami hız sınırının sona erdiğini bildiren trafik işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik işaretlerinin anlamlarını bilmek, hem sınavda başarılı olmak hem de trafikte güvenli bir şekilde seyretmek için kritik öneme sahiptir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

a) seçeneği doğru cevaptır. Bu levha, beyaz veya gri zemin üzerine siyah rakamlarla belirtilmiş olan hız limitinin (bu örnekte 50 km/s) üzerine çekilmiş kalın siyah çapraz bir çizgi içerir. Trafik işaret dilinde, bir yasağın veya kısıtlamanın üzerine çekilen bu tür çizgiler, o yasağın veya kısıtlamanın sona erdiğini ifade eder. Dolayısıyla bu işaret, "Azami Hız Sınırlaması Sonu" anlamına gelir ve sürücüye artık bu hız limitine uymak zorunda olmadığını, yolun devamında geçerli olan yasal hız sınırlarına dönebileceğini bildirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• b) seçeneği: Bu işaret, kırmızı bir çember içinde "50" rakamını gösterir. Kırmızı çemberli levhalar, genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. Bu levha, "Azami Hız Sınırlaması" levhasıdır ve sürücülerin bu yolda en fazla 50 km/s hızla seyredebileceğini belirtir. Yani bir kısıtlamanın sonunu değil, başlangıcını ve devam ettiğini gösterir.
• c) seçeneği: Mavi zeminli yuvarlak levhalar bir zorunluluk (mecburiyet) bildirir. Bu işaret, "Asgari (Mecburi En Az) Hız" levhasıdır. Sürücülerin bu yolda, trafik koşulları elverdiği sürece, en az 50 km/s hızla gitmeleri gerektiğini ifade eder. Bu işaretin azami hız sınırlamasının sonu ile bir ilgisi yoktur.
• d) seçeneği: Bu levha, içinde herhangi bir rakam veya sembol olmadan, sadece üzerine siyah çapraz bir çizgi çekilmiş beyaz veya gri bir levhadır. Bu işaret, "Bütün Yasaklama ve Kısıtlamaların Sonu" anlamına gelir. Bu levha görüldüğünde, daha önce konulmuş olan sadece hız limiti değil, aynı zamanda sollama yasağı gibi diğer tüm yasaklar da sona erer. Soru spesifik olarak "hız sınırlaması sonunu" sorduğu için, sadece o yasağı kaldıran (a) seçeneği en doğru cevaptır.

Bu soruda, görseldeki kavşakta bulunan numaralandırılmış araçlardan hangilerinin, oklarla gösterilen hareketleri yapmalarının trafik kuralları gereği kesinlikle yasak olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası "trafik uygun olsa bile" ifadesidir. Bu ifade, geçiş üstünlüğü veya yolun boş olması gibi durumları göz ardı etmemiz ve sadece trafik işaret ve levhalarına odaklanmamız gerektiğini belirtir.

Doğru cevabın neden d) 2 ve 4 olduğunu adım adım inceleyelim:

• 2 Numaralı Araç: Bu araç, kavşakta "U" dönüşü yapmak istemektedir. Ancak kavşağın girişinde herkesin görebileceği şekilde bir "U Dönüşü Yapılmaz" trafik levhası bulunmaktadır. Bu levha, sürücülere bu kavşakta bu manevranın kesinlikle yasak olduğunu bildiren emredici bir işarettir. Bu nedenle, trafik ne kadar müsait olursa olsun 2 numaralı aracın bu hareketi yapması yasaktır.
• 4 Numaralı Araç: Bu araç, bulunduğu en sağ şeritten düz devam etmek istemektedir. Ancak aracın bulunduğu şeridin zemininde, yani yol üzerinde, "sadece sağa dönüş" olduğunu gösteren bir ok işareti vardır. Bu tür yol üzeri işaretlemeler, sürücülerin o şeridi sadece işaretin gösterdiği yönde kullanabileceğini belirtir. Dolayısıyla 4 numaralı araç, sadece sağa dönebileceği bir şeritten düz gitmeye çalıştığı için kural ihlali yapmaktadır ve bu hareketi kesinlikle yasaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• 1 Numaralı Araç: Bu araç, en sol şeritten sola dönüş yapmak istemektedir. Sola dönüşler için en uygun ve doğru şerit en sol şerittir. Ayrıca görselde bu dönüşü yasaklayan herhangi bir trafik levhası veya yol işareti bulunmamaktadır. Dolayısıyla, karşıdan gelen araçlara yol vermek şartıyla 1 numaralı aracın bu manevrayı yapmasında bir sakınca yoktur; hareketi yasak değildir.
• 3 Numaralı Araç: Bu araç, en sağ şeritten sağa dönüş yapmak istemektedir. 4 numaralı aracın bulunduğu şerit zaten "sadece sağa dönüş" şeridi olduğu için, bu şeritte bulunan 3 numaralı aracın sağa dönmesi tamamen kurallara uygundur. Bu hareket, yapılması gereken doğru manevradır ve yasak değildir.

Sonuç olarak, 2 numaralı aracın hareketi trafik levhası ile, 4 numaralı aracın hareketi ise yol üzerindeki şerit yönlendirme oku ile kesin olarak yasaklanmıştır. Bu nedenle doğru cevap d) 2 ve 4 seçeneğidir.

Bu soruda, hangi trafik ışığının bir "DUR" levhası ile birebir aynı anlama geldiği ve sürücüye nasıl bir davranışta bulunması gerektiğini bildirdiği sorulmaktadır. DUR levhasının kuralı şudur: Mutlaka durulur, yol kontrol edilir ve trafik müsaitse güvenli bir şekilde geçilir. Soru, bu kuralı hangi ışığın ifade ettiğini bulmamızı istiyor.

Doğru Cevap: a) Fasılalı olarak yanıp sönen kırmızı ışık

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre fasılalı (aralıklı) olarak yanıp sönen kırmızı ışığın, "DUR" işaret levhası ile aynı anlama gelmesidir. Sürücü bu ışığı gördüğünde, kavşağa gelmeden önce durma çizgisinde veya kavşak girişinde mutlaka durmalıdır. Durduktan sonra, geçiş hakkı olan diğer araçlar varsa onlara yol vermeli ve ancak gidilecek yolun açık ve güvenli olduğundan emin olduktan sonra hareket etmelidir. Bu tanım, soruda istenenle birebir örtüşmektedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Fasılalı olarak yanıp sönen sarı ışık: Bu ışık, "DUR" levhası ile değil, "YOL VER" işaret levhası ile aynı anlama gelir. Sürücünün bu ışığı gördüğünde durması zorunlu değildir. Bunun yerine, yavaşlaması, kavşağı dikkatli bir şekilde kontrol etmesi ve geçiş üstünlüğü olan başka bir araç varsa ona yol vererek geçmesi gerekir. Durma zorunluluğu olmadığı için bu seçenek yanlıştır.
• c) Yaya figürlü yeşil ışık: Bu ışık, araç sürücüleri için değil, yayalar içindir. Yayaların karşıya geçiş yapmasının güvenli olduğunu belirtir. Sürücüler için doğrudan bir durma veya geçme komutu vermez, sadece o anda yayaların geçiyor olabileceğine dair bir bilgi verir. Bu nedenle sorunun cevabı olamaz.
• d) Kırmızı oklu ışık: Bu ışık, okun gösterdiği yöne dönüşün kesinlikle yasak olduğunu bildirir. Fasılalı kırmızı ışık gibi "dur, kontrol et ve geç" anlamı taşımaz; aksine, yeşil oklu ışık yanana kadar o yöne hareketin tamamen yasak olduğunu belirten bir komuttur. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, ehliyet sınavı için unutmamanız gereken en önemli kural şudur: Fasılalı yanan kırmızı ışık = DUR levhası ve fasılalı yanan sarı ışık = YOL VER levhası. Bu iki temel bilgiyi aklınızda tuttuğunuzda bu tür soruları kolayca çözebilirsiniz.

Bu soruda, Türkiye'de trafik denetim yetkisinin coğrafi olarak nasıl paylaşıldığı sorgulanmaktadır. Temel olarak, Emniyet Genel Müdürlüğü'ne (Polis) bağlı trafik ekiplerinin görev yapmadığı yerlerde bu sorumluluğu hangi kurumun üstlendiğini bilmeniz beklenir. Bu ayrım, genellikle yerleşim yerlerinin yapısına göre belirlenir: şehir merkezleri ve kırsal alanlar.

Doğru Cevap: c) Jandarma Genel Komutanlığı

Türkiye'de trafik düzenlemesi ve denetimi iki ana kolluk kuvveti arasında paylaşılmıştır. Emniyet Genel Müdürlüğü (Polis), il ve ilçe belediye sınırları içerisindeki, yani şehir ve kasaba merkezlerindeki trafikten sorumludur. Jandarma Genel Komutanlığı ise bu belediye sınırları dışında kalan yerlerde, yani kırsal alanlarda, köylerde, kasabalar arası yollarda ve devlet karayollarının polis sorumluluk bölgesi dışında kalan kısımlarında asayişi ve trafik düzenini sağlamakla görevlidir. Dolayısıyla, polisin yetki alanı dışındaki bir yerde trafik denetimi yapan bir ekip görürseniz, bu "Jandarma Trafik" ekibidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) İl Özel İdareleri: Bu kurumlar, valiliğe bağlı olarak kırsal alanda yol yapımı, bakımı, su ve kanalizasyon gibi altyapı hizmetlerini yürütür. Trafiği denetlemek veya trafik cezası kesmek gibi bir yetkileri yoktur. Onlar yolları yapar ve bakımını üstlenir, ancak o yolların güvenliğini ve düzenini Jandarma sağlar.

• b) Afet İşleri Genel Müdürlüğü: Bu kurum, günümüzde AFAD (Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı) bünyesinde yer almaktadır. Adından da anlaşılacağı gibi görevi deprem, sel, yangın gibi doğal afetler ve acil durumlarda koordinasyonu sağlamak ve müdahale etmektir. Rutin trafik denetimi görevleri arasında yer almaz.

• d) Sivil Savunma Genel Müdürlüğü: Bu kurum da yine AFAD'ın kurulmasıyla bu çatı altına alınmıştır. Görevi, savaş veya büyük afetler gibi olağanüstü durumlarda sivil halkın korunmasına yönelik tedbirler almaktır. Günlük trafik düzenlemesi ve denetimi ile doğrudan bir ilgisi bulunmamaktadır.

Özetle, ehliyet sınavı için aklınızda tutmanız gereken en temel kural şudur: Belediye sınırları içinde Polis, bu sınırların dışında kalan tüm kırsal alanlarda ve bağlantı yollarında ise Jandarma trafikten sorumludur. Bu soru, bu temel yetki ayrımını ölçmektedir.

Bu soruda, bir kavşakta karşılaşan görevli bir itfaiye aracı ile bir otomobilin durumu resmedilmiştir. Sorunun temel amacı, itfaiye aracının neden öncelikli geçiş hakkına sahip olduğunu belirleyen temel trafik kuralını bilip bilmediğinizi ölçmektir. Kavşaktaki işaretler ve araçların konumu önemli olsa da, asıl odaklanılması gereken nokta itfaiye aracının "görev hâlinde" olmasıdır.

Doğru cevap c) İtfaiye aracının geçiş üstünlüğüne sahip olması seçeneğidir.

Trafik kanunlarına göre ambulans, itfaiye, polis aracı gibi belirli araçlar, görevlerini acil olarak yerine getirirken "geçiş üstünlüğüne" sahip olurlar. Bu üstünlük, bu araçların can ve mal güvenliğini tehlikeye atmamak şartıyla trafik kurallarının birçoğuna (kırmızı ışıkta durma, hız limitleri, kavşak geçiş öncelikleri vb.) uymama hakkı tanır. Soruda itfaiye aracının "görev hâlinde" olduğu belirtildiği için, bu araç geçiş üstünlüğünü kullanır ve kavşaktaki diğer tüm araçlardan önce geçme hakkına sahiptir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Otomobilin tali yolda olması: Resimde otomobilin önünde "YOL VER" levhası bulunmaktadır, bu da aracın tali yolda olduğunu gösterir. Normal şartlarda bu durum, ana yoldaki araca yol vermesi gerektiği anlamına gelir. Ancak bu, itfaiyenin geçiş hakkının temel sebebi değildir. Geçiş üstünlüğü, tali yol/ana yol kuralından daha öncelikli bir kuraldır.


• b) İtfaiye aracının ana yolda olması: Otomobil tali yolda olduğuna göre, itfaiye aracı ana yoldadır. Bu ifade doğru olsa da, itfaiyenin geçiş önceliğini tam olarak açıklamaz. Eğer itfaiye aracı tali yolda, otomobil ise ana yolda olsaydı bile, itfaiye "görev hâlinde" olduğu için geçiş üstünlüğü sayesinde yine ilk o geçerdi. Bu yüzden ana yolda olması, geçiş hakkının asıl nedeni değildir.


• d) İtfaiye aracının diğer araca göre daha güçlü olması: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve kafa karıştırmak için verilmiştir. Trafik kuralları araçların motor gücü, büyüklüğü veya ağırlığı gibi fiziksel özelliklerine göre belirlenmez. Kurallar, araçların türüne ve trafik durumuna göre kanunlarla düzenlenmiştir.

Özetle, bu karşılaşmada itfaiye aracının ilk geçme hakkının temel ve en önemli nedeni, görev başında olmasından kaynaklanan geçiş üstünlüğüdür. Diğer tüm trafik kuralları (ana yol-tali yol ayrımı gibi) bu özel durum karşısında ikinci planda kalır.

Bu soruda, verilen seçenekler arasındaki sürücü davranışlarından hangisinin olumsuz bir sonuca, yani bir trafik kazasına, zemin hazırladığı sorulmaktadır. Amaç, güvenli sürüş alışkanlıkları ile tehlikeli ve kural dışı davranışları ayırt etme yeteneğinizi ölçmektir. Şıkları incelerken hangisinin bir risk oluşturduğunu düşünmeniz gerekmektedir.

Doğru Cevap: a) Hız sınırlarını aşmaları

Doğru cevap 'a' şıkkıdır. Çünkü hız sınırlarını aşmak, yani aşırı hız yapmak, trafik kazalarının en temel ve en tehlikeli nedenlerinden biridir. Hız arttıkça sürücünün araca olan hakimiyeti azalır, fren mesafesi tehlikeli bir şekilde uzar ve olası bir çarpışma anında hem araçtaki hasar hem de yaralanma veya ölüm riski katlanarak artar. Ayrıca, yüksek hız sürücünün çevresindeki tehlikeleri fark etmesi ve bunlara tepki vermesi için gereken süreyi de önemli ölçüde kısaltır.

Diğer Seçeneklerin Analizi

• b) Kurallara uygun davranmaları: Bu seçenek yanlıştır. Trafik kuralları, trafiği düzenlemek ve kazaları önlemek amacıyla konulmuştur. Kurallara uymak, güvenli bir sürüşün temelini oluşturur ve kazalara yol açmak yerine kaza riskini en aza indirir.

• c) Belirli aralıklarla mola vermeleri: Bu seçenek de yanlıştır. Özellikle uzun yolculuklarda belirli aralıklarla mola vermek, sürücünün yorgunluğunu ve dikkat dağınıklığını önler. Dinlenmiş bir sürücü daha dikkatli olacağı için bu davranış, kazaları önlemeye yönelik tavsiye edilen olumlu bir alışkanlıktır.

• d) Araç kullanırken dikkatli olmaları: Bu seçenek de yanlıştır. Araç kullanırken dikkatli olmak, yola odaklanmak, çevresel faktörleri (diğer araçlar, yayalar, yol durumu) sürekli olarak gözlemlemek demektir. Bu, güvenli sürüşün en önemli kuralıdır ve kazalara değil, kazaların önlenmesine yardımcı olur.

Özetle, soruda trafik kazasına yol açan olumsuz bir davranış sorulmaktadır. 'b', 'c' ve 'd' şıklarındaki davranışlar güvenliği artıran, tavsiye edilen olumlu davranışlarken, 'a' şıkkındaki hız sınırını aşmak açıkça bir kural ihlalidir ve doğrudan kaza riskini artıran tehlikeli bir davranıştır.

Bu soruda, trafikte güvenli sürüş için hayati öneme sahip bir kuralın pratik uygulaması sorgulanmaktadır. Sürücünün, önündeki araç belirli bir noktadan geçerken "88-89" diye sayması, belirli bir amacı olan standart bir güvenlik kontrol yöntemidir. Bu davranışın neyi ölçtüğünü anlamak, güvenli sürüş bilincinin temelini oluşturur.

Doğru cevap c) Takip mesafesini seçeneğidir.

Sürücünün bu davranışı, trafikte "88-89 Kuralı" veya "2 Saniye Kuralı" olarak bilinen çok önemli bir güvenlik tekniğini uygulamasıdır. Bu kural, öndeki araçla aranızdaki mesafenin güvenli olup olmadığını anlamanın en pratik yoludur. Normal hava ve yol koşullarında, öndeki araçla aranızda en az 2 saniyelik bir zaman boşluğu bırakmanız gerekir ve bu yöntem tam olarak bu süreyi ölçer.

Bu kuralın uygulanışı şu şekildedir:

• 1. Adım: Sürücü, yol kenarında ağaç, trafik levhası, köprü gibi sabit bir nesne belirler.
• 2. Adım: Öndeki araç (sorudaki A aracı), bu belirlenen nesnenin hizasından geçtiği anda, arkadaki sürücü (1 numaralı araç) içinden veya normal bir konuşma hızında "Seksen sekiz, seksen dokuz" diye saymaya başlar.
• 3. Adım: "Seksen sekiz, seksen dokuz" kelimelerini söylemek yaklaşık 2 saniye sürer. Eğer sürücü saymayı bitirdiğinde kendi aracı belirlenen nesneye henüz gelmemişse veya tam o anda geliyorsa, takip mesafesi güvenli, yani 2 saniye veya daha fazladır. Eğer sürücü saymayı bitirmeden bu nesneye ulaşırsa, öndeki aracı çok yakından takip ediyor demektir ve yavaşlayarak mesafeyi artırmalıdır.

Bu nedenle, sürücünün bu davranışı doğrudan ve sadece takip mesafesini kontrol etmeye yöneliktir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) Motor gücü: Motor gücü, aracın hızlanma yeteneği ve çekiş kuvveti ile ilgilidir. Bir sürücünün yolda sayım yapması, aracın motorunun ne kadar güçlü olduğunu belirlemek için kullanılan bir yöntem değildir. Bu iki kavram arasında hiçbir bağlantı yoktur.

b) Asfalt kalitesi: Asfalt kalitesi, yol yüzeyinin durumu, yol tutuşu ve sürüş konforu ile alakalıdır. Sürücü, asfaltın kalitesini aracın gidişindeki sarsıntıdan veya direksiyon hakimiyetinden anlayabilir. Ancak "88-89" diye sayarak yapılan bu testin yolun kalitesiyle bir ilgisi bulunmamaktadır.

d) Yakıt sarfiyatı: Yakıt sarfiyatı, aracın belirli bir mesafede ne kadar yakıt tükettiğidir. Bu durum; sürüş hızı, ani hızlanma ve yavaşlamalar, araç bakımı gibi faktörlere bağlıdır. Güvenli bir takip mesafesi korumak, ani frenleri önleyerek dolaylı yoldan yakıt tasarrufu sağlayabilir, fakat "88-89" diye sayma eylemi yakıt tüketimini ölçen bir yöntem değildir.

Bu soruda, resimde gösterilen 1 numaralı aracın önündeki aracı sollamasının neden yasak olduğu ve bu yasağı sürücüye hangi unsurun bildirdiği sorulmaktadır. Cevabı bulmak için trafik kurallarını ve yoldaki işaretlemelerin anlamlarını bilmek gerekir. Görseldeki en önemli ipucu, iki şeridi birbirinden ayıran yol çizgisinin türüdür.

a) Devamlı yol çizgisi: Bu, doğru cevaptır. Karayollarında şeritleri ayıran çizgiler sürücüler için birer komut niteliğindedir. Eğer iki şeridi ayıran çizgi resimdeki gibi devamlı (kesiksiz) bir çizgi ise, bu çizginin bulunduğu bölüm boyunca sürücülerin şerit değiştirmesi ve öndeki aracı geçmesi (sollama yapması) kesinlikle yasaktır. Bu kural, genellikle görüş mesafesinin azaldığı virajlar, tepe üstleri gibi tehlikeli yerlerde trafiği güvenli kılmak için uygulanır. Dolayısıyla 1 numaralı aracın sürücüsüne sollama yasağını bildiren temel unsur bu devamlı yol çizgisidir.

• b) Diğer aracın sürücüsü: Bu seçenek yanlıştır. Trafik akışı ve kurallar, sürücülerin kişisel işaretlerine veya inisiyatiflerine bırakılamaz. Öndeki aracın sürücüsü sinyal verse veya el işareti yapsa bile, eğer yol çizgisi sollama yapmaya izin vermiyorsa bu yasağı çiğnemek tehlikeli ve kural dışıdır. Güvenlik ve yasal geçerlilik her zaman trafik işaret ve işaretçilerine aittir.
• c) Yol kenarındaki banketler: Bu seçenek yanlıştır. Banket, karayolunun taşıt yolu kenarında kalan, acil durumlarda araçların durmasına veya yayaların yürümesine yarayan kısımdır. Banketlerin yapısı veya genişliği, şeritler arasındaki sollama kurallarını belirleyen bir unsur değildir. Sollama kuralları tamamen yol çizgileri ve trafik levhaları ile ilgilidir.
• d) Hız kontrolü yapan uyarı cihazları: Bu seçenek de yanlıştır. Radar gibi hız kontrol cihazları, araçların yasal hız sınırlarını aşıp aşmadığını denetler. Bu cihazların amacı hız ihlallerini önlemektir, sollama yasağını bildirmek değil. Bir yolda hız kontrolü yapılıyor olması, o yolda sollama yapmanın yasak olduğu anlamına gelmez.

Özetle, bir sürücünün önündeki aracı geçip geçemeyeceğine karar verirken bakması gereken en temel ve yasal olarak bağlayıcı işaret, şeritleri ayıran yol çizgisidir. Devamlı çizgi "Sollama Yapma", kesikli çizgi ise "Görüş alanı açıksa ve trafik uygunsa Sollama Yapabilirsin" anlamına gelir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre, özel bir hız sınırı levhası bulunmadığı durumlarda, yerleşim yeri içerisinde azami hızı 50 km/saat olan araç türü sorulmaktadır. Bu, ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan temel bir kural bilgisini ölçmeyi amaçlar. Her araç türünün yasal olarak belirlenmiş farklı hız limitleri vardır ve bu limitleri bilmek güvenli sürüş için esastır.

Doğru Cevap: c) Otomobil

Doğru cevap c seçeneğidir, çünkü bu resimde bir otomobil (binek araç) gösterilmektedir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aksine bir trafik işareti bulunmadığı sürece, otomobillerin yerleşim yeri içindeki azami hız sınırı 50 km/saat olarak belirlenmiştir. Bu, sürücülerin ezbere bilmesi gereken en temel hız sınırı kurallarından biridir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Motorlu Bisiklet (Moped): Bu seçenekte görülen araç, genellikle moped olarak bilinen motorlu bir bisiklettir. Bu tür araçların yerleşim yeri içindeki azami hız sınırı 30 km/saat'tir. Bu nedenle, 50 km/saat kuralına uymadığı için bu seçenek yanlıştır.
• b) Traktör: Bu resimde bir traktör bulunmaktadır. Traktörler, yapıları ve kullanım amaçları gereği yavaş hareket eden araçlardır. Yerleşim yeri içindeki azami hız limitleri 20 km/saat ile sınırlandırılmıştır. Dolayısıyla bu seçenek de yanlıştır.
• d) Otobüs: Bu seçenekte bir otobüs gösterilmektedir. Otobüslerin de yerleşim yeri içindeki azami hız sınırı otomobiller gibi 50 km/saat'tir. Ancak, ehliyet sınavı sorularında genellikle en temel ve yaygın araç tipi olan "otomobil" referans alınır. Soru, bu kuralın en temel öznesini sorduğu için otomobil seçeneği daha doğru ve öncelikli kabul edilir.

Özetle, soruda belirtilen 50 km/saatlik yerleşim yeri içi azami hız sınırı kuralı, en temel olarak otomobiller için geçerlidir. Diğer araçların (traktör, moped) hız sınırları bu değerden daha düşüktür. Otobüslerin hızı aynı olsa da, bu kuralın temel referans noktası otomobil olduğu için doğru cevap c seçeneğidir.

Bu soruda, Türkiye'deki otoyollarda, özel bir hız sınırı levhası olmadığı durumlarda minibüs ve otobüslerin yasal olarak yapabileceği en yüksek hızın ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, araç tiplerinin (minibüs ve otobüs) ve yol tipinin (otoyol) doğru bir şekilde eşleştirilmesidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde her araç cinsi için farklı yol tiplerinde belirlenmiş standart hız limitleri bulunur.

Doğru Cevap: c) 100

Doğru cevabın 100 km/s olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin bu araçlar için otoyolda belirlediği azami hız sınırının bu olmasıdır. Türkiye'de yolcu taşımacılığı yapan M2 ve M3 sınıfı araçlar olan minibüs ve otobüsler, aksini gösteren bir trafik işareti bulunmadığı sürece otoyollarda en fazla 100 km/s hızla seyredebilirler. Bu kural, hem yolcu güvenliğini sağlamak hem de bu büyük araçların yol tutuşu ve fren mesafelerini dikkate alarak trafiğin akışını düzenlemek için konulmuştur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) 80 km/s: Bu seçenek yanlıştır çünkü 80 km/s, minibüs ve otobüslerin otoyolda değil, şehirlerarası çift yönlü karayollarında uymak zorunda oldukları azami hız sınırıdır. Sınavda adayları yanıltmak için sıkça kullanılan bir çeldiricidir, çünkü farklı bir yol tipine ait doğru bir hız limitidir.
• b) 90 km/s: Bu seçenek de yanlıştır. 90 km/s hızı, minibüs ve otobüslerin bölünmüş yollardaki azami hızıdır. Ayrıca, bu hız sınırı otoyolda kamyon ve çekiciler için geçerli olan sınırdır, minibüs ve otobüsler için değil. Bu nedenle, araç tipi veya yol tipi karıştırıldığında yanlışlıkla seçilebilecek bir cevaptır.
• d) 110 km/s: Bu seçenek yanlıştır. 110 km/s, genellikle otomobillerin bölünmüş yollardaki azami hız sınırını ifade eder. Minibüs ve otobüs gibi daha büyük ve ağır araçların otoyolda bu hıza çıkmasına izin verilmez. Bu hız, bu araçlar için hem yasal sınırın üzerindedir hem de güvenlik açısından risklidir.

Özetle, ehliyet sınavına hazırlanan bir adayın farklı araç türlerinin, farklı yol tiplerindeki (yerleşim yeri, şehirlerarası çift yönlü yol, bölünmüş yol, otoyol) hız limitlerini ezberlemesi çok önemlidir. Bu soruda doğru eşleştirme şu şekildedir: Minibüs/Otobüs + Otoyol = 100 km/s.

Bu soruda, görselde verilen trafik işaretinin ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu tür soruları doğru cevaplayabilmek için trafik işaretlerinin genel anlamlarını ve neyi temsil ettiklerini bilmek çok önemlidir. Şimdi bu işareti ve seçenekleri adım adım inceleyelim.

Görseldeki trafik işareti, "Trafik Tanzim İşaretleri" grubuna aittir. Bu gruptaki işaretler, trafiği düzenlemek, belirli yasaklama ve kısıtlamaları bildirmek amacıyla kullanılır. Kırmızı renkli daire şeklindeki levhalar, genellikle bir yasaklama veya kısıtlama belirtir. Levhanın içindeki sembol ise bu yasağın veya kısıtlamanın ne ile ilgili olduğunu gösterir. Bu levhada kırmızı bir daire içinde otobüs figürü bulunmaktadır.

Bu bilgileri birleştirdiğimizde, kırmızı daire "yasak" anlamına gelirken, içindeki otobüs sembolü bu yasağın "otobüsler" için geçerli olduğunu belirtir. Dolayısıyla bu trafik işareti, otobüslerin bu yola veya alana girişinin yasak olduğunu bildirir. Bu nedenle, doğru cevap "Otobüsün giremeyeceğini" belirten seçenektir.

• c) Otobüsün giremeyeceğini: Bu seçenek DOĞRUDUR. Levha, kırmızı çemberiyle bir yasağı, içindeki otobüs piktogramıyla da bu yasağın otobüslere yönelik olduğunu açıkça ifade etmektedir. Bu yola otobüslerin girmesi yasaktır.
• a) Otobüs yolunu: Bu seçenek yanlıştır. Otobüslere ayrılmış yolu veya şeridi belirten levhalar genellikle mavi zeminli ve bilgilendirici nitelikte olur. Yasaklama bildiren kırmızı çemberli levha bu anlama gelmez.
• b) Otobüslerin park yerini: Bu seçenek de yanlıştır. Park yerlerini gösteren levhalar, genellikle mavi zeminli kare şeklinde olup üzerinde "P" harfi bulunur. Eğer bu park yeri sadece otobüslere aitse, "P" harfinin yanında veya altında otobüs sembolü de yer alır.
• d) Otobüslere hız sınırlamasının olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Hız sınırlaması levhaları, kırmızı bir çember içinde sayılarla belirtilir (örneğin 50, 70 gibi). Sadece belirli bir araç türüne özel bir hız limiti varsa, bu genellikle ek bir panel ile belirtilir. Görseldeki levhada herhangi bir sayı bulunmamaktadır.

Bu soruda, bir yangın anında en hızlı ve güvenli şekilde müdahale edebilmek için yangın söndürme cihazının araç içinde nerede konumlandırılması gerektiği sorgulanmaktadır. Sorunun ana teması, acil bir durumda cihaza kolayca ve anında ulaşabilmektir. Bu nedenle, cihazın yeri hem pratik hem de güvenlik açısından kritik bir öneme sahiptir.

Doğru cevap 'd) Sürücünün hemen yanında' seçeneğidir. Çünkü bir yangın durumunda saniyeler bile hayati önem taşır. Sürücü, aracı kontrol eden ve tehlikeyi ilk fark eden kişi olduğu için, yangın söndürme cihazına oturduğu yerden, hiç vakit kaybetmeden uzanabilmelidir. Genellikle sürücü koltuğunun altı veya hemen yanı, bu cihazın sabitlenmesi için en uygun yer olarak kabul edilir ve bu konum en hızlı müdahaleyi mümkün kılar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Arka bagajda: Bu seçenek yanlıştır. Bagaj, cihaza ulaşmanın en zor ve en yavaş olduğu yerdir. Bir panik anında sürücünün araçtan inip bagajı açması ve eşyaların arasından cihazı bulması çok değerli zamanın kaybedilmesine neden olur. Ayrıca bir kaza anında bagajın sıkışması veya kilitlenmesi riski de vardır.
• b) Torpido gözünde: Bu seçenek de hatalıdır. Standart binek araçlarda bulundurulması zorunlu olan 1 kg'lık yangın söndürme tüpleri, torpido gözüne sığmayacak kadar büyüktür. Bu nedenle bu seçenek, fiziksel olarak pek mümkün değildir ve yönetmeliklere uygun bir yerleştirme sağlamaz.
• c) Arka camın önünde: Bu seçenek oldukça tehlikeli ve yanlıştır. Bu bölgeye konulan sabitlenmemiş bir yangın söndürme cihazı, ani bir frende veya kazada ileri doğru fırlayarak sürücü ve yolcular için ciddi bir yaralanma riski oluşturur. Ayrıca, doğrudan güneş ışığına maruz kalması cihazın basıncını ve yapısını olumsuz etkileyebilir.

Özetle, yangın söndürme cihazının konumu seçilirken şu üç temel kural göz önünde bulundurulmalıdır:

1. Ulaşılabilirlik: Sürücü, koltuğundan kalkmadan cihaza anında ulaşabilmelidir.
2. Güvenlik: Cihaz, sabitlenmiş olmalı ve kaza anında savrularak tehlike yaratmamalıdır.
3. Hız: Acil durumda müdahale için en kısa sürede alınabilecek bir yerde olmalıdır.

Bu kuralların tümünü karşılayan tek yer, sürücünün kolayca erişebileceği bir nokta olduğu için doğru cevap 'd' şıkkıdır.

Bu soruda, trafikteki en temel ve hayati kurallardan biri olan "takip mesafesi"nin ne kadar olması gerektiği sorgulanmaktadır. Soru, 100 km/s hızla giden bir aracın, normal hava ve yol koşullarında önündeki araçla arasında bırakması gereken minimum mesafeyi sormaktadır. Bu mesafenin doğru ayarlanması, ani durumlarda kazaları önlemek için kritik öneme sahiptir.

Trafik kurallarına göre, sürücüler önlerindeki araçları, kendi hızlarının kilometre cinsinden en az yarısı kadar metre mesafeden takip etmek zorundadır. Bu kural "hızın yarısı kadar metre" olarak bilinir ve takip mesafesini hesaplamanın en basit ve en yaygın yöntemidir. Bu kural, sürücünün önündeki bir tehlikeyi fark etmesi, tepki vermesi ve fren yaparak güvenli bir şekilde durabilmesi için gereken minimum süreyi ve mesafeyi temel alır.

Soruda verilen hıza bu kuralı uygulayalım:

• Araç Hızı: 100 km/s
• Takip Mesafesi Kuralı: Hız / 2
• Hesaplama: 100 / 2 = 50 metre

Bu hesaplamaya göre, saatte 100 kilometre hızla giden bir sürücünün önündeki araçla arasında en az 50 metre mesafe bırakması gerekmektedir. Bu nedenle d) 50 seçeneği doğru cevaptır. Bu mesafe, sürücüye yaklaşık 2 saniyelik bir tepki süresi tanır ki bu da güvenli sürüş için uluslararası kabul görmüş bir standarttır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) 20 metre: Bu mesafe, 40 km/s hızla giden bir araç için geçerli olan takip mesafesidir (40/2=20). 100 km/s gibi yüksek bir hızda 20 metrelik bir mesafe, ani bir frende kazayı kaçınılmaz hale getirecek kadar tehlikeli ve kısadır.
2. b) 30 metre: Bu mesafe, 60 km/s hızla giden bir araç için uygun olan takip mesafesidir (60/2=30). 100 km/s hızla seyrederken bu kadar yakın olmak, sürücünün güvenli bir şekilde tepki vermesine olanak tanımaz.
3. c) 40 metre: Bu mesafe ise 80 km/s hız için gereken minimum takip mesafesidir (80/2=40). 100 km/s hızda bu mesafe de yetersiz kalır ve risk oluşturur.

Unutulmamalıdır ki, sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi normal hava ve yol şartlarını belirtir. Yağmurlu, karlı, buzlu veya sisli havalarda, yani yol tutuşunun azaldığı veya görüş mesafesinin düştüğü durumlarda, bu "hızın yarısı" kuralıyla bulunan mesafeyi daha da artırmak gerekir. Güvenliğiniz için takip mesafesi kuralına her zaman uymak hayati önem taşır.

Bu soruda, bir tepe üstüne yaklaşan 1 numaralı araç sürücüsünün yapmaması gereken, yani hatalı olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Görseldeki en önemli ipucu, aracın görüş mesafesinin çok kısıtlı olduğu bir tepe üstüne yaklaşıyor olması ve yoldaki şerit çizgisinin düz (kesintisiz) olmasıdır. Bu tür yerler, trafik kazaları açısından potansiyel tehlike barındıran noktalardır.

Doğru cevap b) Öndeki aracı geçmesi seçeneğidir. Çünkü tepe üstü gibi görüşün yetersiz olduğu yerlerde karşı yönden bir aracın gelip gelmediği görülemez. Bu durumda sollama yapmak, karşıdan gelen araçla kafa kafaya çarpışma gibi çok tehlikeli bir kazaya yol açabilir. Zaten yoldaki düz çizgi de bu tehlikeden dolayı sollama yapmanın (şerit değiştirmenin) yasak olduğunu belirtir. Bu nedenle sürücünün bu noktada öndeki aracı geçmeye çalışması kesinlikle yanlış ve yasaktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna, yani sürücünün neden bu davranışları yapması gerektiğine bakalım:

• a) Hızını azaltması: Bu, yapılması gereken doğru bir davranıştır. Görüş mesafesinin azaldığı tepe üstü, viraj, tünel gibi yerlere yaklaşırken olası bir tehlikeye karşı zamanında durabilmek veya manevra yapabilmek için hız azaltılmalıdır. Bu nedenle bu seçenek, yapılması yanlış bir davranış değildir.
• c) Takip mesafesini artırması: Bu da yapılması gereken doğru bir davranıştır. Öndeki aracın, tepe üstünde aniden beliren bir tehlike (örneğin yolda duran bir araç veya bir hayvan) nedeniyle ani fren yapma olasılığı vardır. Takip mesafesini artırmak, bu gibi durumlarda güvenli bir şekilde durabilmek için gerekli zamanı ve mesafeyi tanır.
• d) Duraklama yapmaktan kaçınması: Bu da yine doğru bir davranıştır. Tepe üstleri gibi görüşün kapalı olduğu yerlerde duraklama veya park etme yapmak çok tehlikelidir. Arkadan gelen ve sizi görmeyen bir sürücü, aracınıza çarpabilir. Bu nedenle bu tür tehlikeli ve görüşün kısıtlı olduğu yerlerde duraklama yapmaktan kaçınmak gerekir.

Özetle, soru bizden yapılması yanlış olan davranışı bulmamızı istiyor. Hızı azaltmak, takip mesafesini artırmak ve duraklama yapmaktan kaçınmak bu durumda yapılması gereken güvenli ve doğru davranışlardır. Ancak öndeki aracı geçmek (sollama yapmak) hem görüş yetersizliği hem de yoldaki düz çizgi kuralı nedeniyle kesinlikle yanlış ve yasaktır.

Bu soruda, bir aracın periyodik (düzenli) muayene tarihi henüz gelmemiş olsa bile, hangi özel durumda muayeneye girmesinin zorunlu olduğu sorgulanmaktadır. Bu durumlar genellikle aracın temel özelliklerinde veya güvenliğinde bir değişiklik olduğunda ortaya çıkar. Sorunun amacı, sürücü adayının periyodik muayene ile özel durum muayenesi arasındaki farkı bilip bilmediğini ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Üzerinde teknik değişiklik yapıldığında

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, bir araç üzerinde yapılan teknik değişikliklerin, aracın fabrika çıkışı orijinal özelliklerini ve güvenlik standartlarını değiştirmesidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aracın renginin değiştirilmesi, motor veya şasi değişikliği, LPG sistemi takılması veya sökülmesi, çeki demiri eklenmesi gibi aracın kimliğini ve niteliğini etkileyen her türlü tadilat sonrası, bu değişikliğin yasal ve güvenli olduğunun tescil edilmesi gerekir. Bu tescil işlemi için de aracın "Tadilat Sonrası Muayene" olarak bilinen özel bir muayeneden geçmesi ve onay alması zorunludur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Sürücüsü veya işleticisi değiştiğinde: Bu seçenek yanlıştır. Aracın sürücüsünün veya işleticisinin (örneğin bir şirketin) değişmesi, aracın fiziksel veya teknik yapısıyla ilgili bir durum değildir. Bu, tamamen idari bir değişikliktir ve aracın yeniden muayeneye girmesini gerektirmez. Aracın güvenliği, onu kimin kullandığından bağımsızdır.
• c) Motoru bakımdan geçirildiğinde: Bu seçenek de yanlıştır çünkü "bakım" ile "teknik değişiklik" arasında önemli bir fark vardır. Motor bakımı, yağın değiştirilmesi, filtrelerin yenilenmesi, bujilerin kontrolü gibi aracın mevcut durumunu korumaya ve performansını iyileştirmeye yönelik rutin işlemlerdir. Bu işlemler aracın tescil edilmiş özelliklerini değiştirmez, bu nedenle özel bir muayene gerektirmezler. Ancak motor tamamen farklı bir modelle değiştirilseydi, bu bir teknik değişiklik olur ve muayene zorunlu hale gelirdi.
• d) Sahibi değiştiğinde: Bu seçenek de yanlıştır. Aracın satılması ve el değiştirmesi, noter kanalıyla yapılan hukuki bir işlemdir. Bir aracın satılabilmesi için geçerli bir muayenesinin olması şarttır, ancak satış işleminin kendisi, süresi devam eden muayeneyi geçersiz kılmaz veya yeni bir muayene zorunluluğu doğurmaz. Yeni sahibi, aracın mevcut muayene süresi dolana kadar aracı kullanmaya devam edebilir.

Özetle, bir aracın periyodik muayene süresi dolmadan özel muayeneye girmesini zorunlu kılan tek durum, onun tescil belgesinde (ruhsat) yer alan bilgilerini etkileyen, yani aracın yapısını veya niteliğini değiştiren teknik bir değişiklik yapılmasıdır.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, trafik levhası veya trafik polisi bulunmayan, yani bir kontrolsüz kavşakta karşılaşan dört aracın geçiş hakkı sıralamasının ne olması gerektiği sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda geçiş üstünlüğünü belirlemek için Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilen kuralları adım adım uygulamamız gerekir.

Kontrolsüz kavşaklarda geçiş hakkını belirleyen temel kurallar şunlardır:

• Bütün sürücüler, geçiş üstünlüğüne sahip olan araçlara (ambulans, itfaiye vb.) yol verir. (Bu resimde geçiş üstünlüğüne sahip bir araç yoktur.)
• Dönüş yapan araçlar, doğru gitmekte olan araçlara yol verir.
• Her sürücü, sağındaki araca geçiş hakkını vermek zorundadır.
• Traktör, iş makinesi gibi motorsuz veya yavaş giden araçlar, diğer motorlu araçlara yol verir. (Ancak bu kural genellikle "sağdaki araç" kuralından sonra gelir.)

Bu kuralları resimdeki duruma uygulayarak doğru sıralamayı bulalım:

1. İlk Geçmesi Gereken Araç: 2 Numaralı Traktör

   Kontrolsüz kavşaklardaki en temel kural "herkes sağındakine yol verir" kuralıdır. Bu kurala göre her araç, kendi sağındaki yolun boş olup olmadığını kontrol eder. Resme baktığımızda, 1 numaralı aracın sağında 4 numara, 4 numaralı aracın sağında 2 numara, 2 numaralı aracın sağında ise kimse yoktur. Sağı boş olan tek araç 2 numaralı traktör olduğu için kavşağı ilk kullanma hakkı ona aittir. Bu nedenle, ilk geçecek araç 2'dir.

2. İkinci ve Üçüncü Geçmesi Gereken Araçlar: 1 ve 3 Numaralı Otomobiller

   2 numaralı traktör geçtikten sonra geriye 1, 3 ve 4 numaralı araçlar kalır. Burada devreye "dönüş yapan araçlar, düz gidenlere yol verir" kuralı girer. 3 numaralı araç sola dönüş yaptığı için, karşı yönden düz gelen 1 numaralı araca yol vermek zorundadır. Bu, 1'in 3'ten önce geçmesi gerektiği anlamına gelir. Bu kural, 1 ve 4 arasındaki "sağdaki araç" kuralından daha öncelikli olarak değerlendirilir çünkü bu ikisi doğrudan birbiriyle kesişen bir manevra içerisindedir. Bu sebeple ikinci olarak 1 numaralı araç geçer. 1 numaralı araç geçtikten sonra, dönüş yapmak için bekleyen 3 numaralı araç geçişini tamamlar ve üçüncü olur.

3. Son Geçmesi Gereken Araç: 4 Numaralı Motosiklet

   Diğer tüm araçlar geçişini tamamladıktan sonra, kavşakta kalan son araç 4 numaralı motosiklettir. Diğer araçların geçmesini beklediği için kavşağı en son o terk eder. Bu nedenle, son geçecek araç 4'tür.

Sonuç olarak, tüm kuralları birleştirdiğimizde ortaya çıkan doğru geçiş hakkı sıralaması 2 - 1 - 3 - 4 şeklindedir. Bu sıralama, B seçeneğinde doğru olarak verilmiştir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) 1 - 2 - 4 - 3 : 1 numaralı araç ilk geçemez, çünkü sağında 4 numaralı araç vardır ve ona yol vermelidir.
• c) 2 - 3 - 4 - 1 : 3 numaralı araç ikinci geçemez, çünkü dönüş yaptığı için karşıdan düz gelen 1 numaralı araca yol vermek zorundadır.
• d) 3 - 1 - 2 - 4 : 3 numaralı araç ilk geçemez, çünkü hem dönüş yapmaktadır hem de sağında araçlar bulunmaktadır. En az önceliğe sahip araçlardan biridir.

Bu soruda, trafiğin en zorlu senaryolarından biri olan eğimli, dar ve iki yönlü bir yolda karşılaşan iki aracın hangisinin geçiş önceliğine sahip olduğu sorgulanmaktadır. Bu durum, hem sürücülerin güvenliği hem de trafik akışının sorunsuz devam etmesi için özel bir kurala bağlanmıştır. Kuralın temel mantığı, araçların fiziksel durumları ve manevra kabiliyetleri üzerine kuruludur.

Doğru Cevap: a) İnen araç sürücüsünün çıkan araç sürücüsüne yol vermesi

Bu seçeneğin doğru olmasının temel sebebi fizik ve güvenliktir. Yokuş yukarı çıkan bir araç, yer çekimine karşı hareket ettiği için daha fazla motor gücüne ihtiyaç duyar ve durduktan sonra tekrar kalkış yapması daha zordur. Kalkış sırasında aracın geriye kayma riski bulunur. Bu nedenle, trafik kuralları yokuşu çıkan aracın momentumunu ve güvenliğini korumak amacıyla ona geçiş önceliği tanır. Yokuş aşağı inen aracın ise durması, kontrolü sağlaması ve gerekirse geri manevra yapması, çıkan araca göre çok daha kolaydır. Bu yüzden inen araç, çıkan araca yol vermelidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Çıkan araç sürücüsünün inen araç sürücüsüne yol vermesi: Bu seçenek yanlıştır. Az önce açıklandığı gibi, yokuş yukarı çıkmakta olan bir aracı durdurmak, onu zor durumda bırakır. Tekrar kalkış yaparken yaşanabilecek zorluklar (debriyajın zorlanması, geri kayma riski vb.) tehlikeli durumlar yaratabilir. Bu sebeple geçiş üstünlüğü çıkan araçtadır.
• c) İnen araç sürücüsünün çıkan araç sürücüsünü ikaz edip durdurması: Bu seçenek yanlıştır. Kural, inen aracın yol vermesini gerektirir, çıkan aracı durdurmasını değil. Çıkan aracı durmaya zorlamak, hem kural ihlalidir hem de o sürücüyü tehlikeli bir duruma sokmaktır. İletişim kurmak önemli olsa da, temel kural geçiş hakkını kimin kullanacağıdır.
• d) İnen araç sürücüsünün aracın motorunu durdurup, vitesi boşa alması: Bu seçenek sadece yanlış değil, aynı zamanda son derece tehlikelidir. Eğimli bir yolda motoru durdurmak, fren ve direksiyon gibi hidrolik sistemlerin devre dışı kalmasına (veya zorlaşmasına) neden olabilir. Vitesi boşa almak ise aracın kontrolsüz bir şekilde hızlanmasına yol açar çünkü "motor freni" etkisinden faydalanılamaz. Bu, bir sürücünün yokuş aşağı yapmaması gereken en temel hatalardan biridir.

Özetle, eğimli ve dar yollarda karşılaşma durumunda, yokuş yukarı çıkan aracın işi her zaman daha zordur. Bu nedenle trafik kanunları, güvenliği ve pratikliği ön planda tutarak inen aracın, çıkan araca yol vermesini zorunlu kılmıştır. Bu kuralı bilmek, hem sınavda başarılı olmanızı sağlar hem de gerçek trafikte güvenli bir sürüş yapmanıza yardımcı olur.

Bu soruda, görselde yer alan numaralandırılmış araçlardan hangilerinin park kurallarını ihlal ettiğini, yani hatalı park ettiğini bulmamız istenmektedir. Doğru cevaba ulaşmak için her bir aracın park ediş şeklini trafik kuralları çerçevesinde tek tek incelememiz gerekir. Görselde, yol kenarında araçların park etmesi için beyaz çizgilerle belirlenmiş alanlar bulunmaktadır.

Öncelikle araçları sırayla değerlendirelim:

• 1 Numaralı Araç: Bu araç, park için ayrılmış alana paralel olarak yanaşmış ancak park işlemini tam olarak doğru yapamamıştır. Aracın sol tekerlekleri, park alanını trafik şeridinden ayıran beyaz çizginin üzerindedir. Park ederken araçların tamamen kendilerine ayrılan çizgilerin içinde kalması gerekir. Çizgi ihlali yapmak hatalı bir park yöntemidir. Dolayısıyla 1 numaralı araç hatalı park etmiştir.
• 2 Numaralı Araç: Bu araç, kendisi için belirlenmiş park çizgilerinin arasına nizami bir şekilde, paralel olarak park etmiştir. Aracın tamamı park alanı içindedir ve ne kaldırıma ne de yol çizgisine temas etmektedir. Bu park ediş şekli tamamen kurallara uygundur. Bu nedenle 2 numaralı araç doğru park etmiştir.
• 3 Numaralı Araç: Bu araç, park etme yönteminde en belirgin hatayı yapmıştır. Yol kenarındaki çizgiler, araçların yola paralel olarak park etmesi gerektiğini göstermektedir. Ancak 3 numaralı araç, bu alana dikey (dik) olarak park etmeye çalışmıştır. Bu park etme şekli, hem aracın büyük bir kısmının trafik şeridine taşmasına neden olmuş hem de belirlenen park yöntemine aykırıdır. Dolayısıyla 3 numaralı araç hatalı park etmiştir.

Değerlendirmelerimiz sonucunda 1 numaralı aracın çizgi ihlali nedeniyle, 3 numaralı aracın ise hem park etme şeklinin yanlış olması hem de trafik şeridini işgal etmesi nedeniyle hatalı park ettiği sonucuna varırız. 2 numaralı araç ise kurallara uygun şekilde park etmiştir. Bu durumda hatalı park eden araçlar I ve III'tür.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

1. a) Yalnız III: Bu seçenek eksiktir, çünkü 1 numaralı araç da çizgi ihlali yaparak hatalı park etmiştir. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
2. b) I ve II: Bu seçenek yanlıştır, çünkü 2 numaralı aracın park edişi tamamen doğrudur ve herhangi bir kural ihlali yoktur.
3. c) I ve III: Bu seçenek doğrudur. Hem 1 numaralı araç (çizgi ihlali) hem de 3 numaralı araç (yanlış park yöntemi) hatalı park etmiştir.
4. d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. 2 numaralı aracın doğru park ettiğini tespit ettiğimiz için tüm araçların hatalı olduğunu söyleyemeyiz.

Sonuç olarak, hatalı park eden araçlar I ve III olduğundan doğru cevap C seçeneğidir.

Bu soruda, bir okul taşıtının arkasında bulunan ve ışıklı olan 'DUR' levhasının yandığında ne anlama geldiği ve diğer sürücülerin ne yapması gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, diğer sürücülerin uyması gereken çok önemli bir kuralı belirtir ve doğrudan öğrenci güvenliği ile ilgilidir. Bu nedenle anlamını ve gerektirdiği davranışı bilmek, ehliyet sınavı ve güvenli sürüş için kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: c) Öğrencilerin indirilip bindirildiğini

Okul taşıtının arkasındaki ışıklı 'DUR' işaretinin yanması, aracın durduğunu ve öğrencilerin araca bindiğini veya araçtan indiğini gösterir. Bu esnada küçük çocuklar dikkatsizce yola fırlayabileceğinden, bu durum trafikteki en yüksek dikkat gerektiren anlardan biridir. Bu işareti gören arkadaki ve karşı yöndeki tüm sürücüler, okul taşıtını geçmeden kesinlikle durmak ve beklemek zorundadır. Işık sönüp levha kapanana kadar hareket edilmemelidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Taşıtın arıza yaptığını: Bu seçenek yanlıştır. Bir aracın arıza yaptığını belirtmek için dörtlü ikaz lambaları (flaşörler) kullanılır. Okul taşıtının 'DUR' levhası arıza durumu için tasarlanmamıştır, tamamen farklı bir amaca hizmet eder.

• b) Taşıtın geri manevra yaptığını: Bu seçenek de yanlıştır. Araçlar geri manevra yaparken, arkalarında bulunan beyaz renkli geri vites lambaları yanar. Bazı büyük taşıtlarda sesli bir uyarı da bulunur. 'DUR' levhasının geri manevra ile bir ilgisi yoktur.

• d) Taşıtın okula yaklaşmış olduğunu: Bu seçenek hatalıdır. Okul taşıtı, öğrencileri evlerinden alıp okula götürdüğü için okuldan çok uzakta da bu işlemi yapabilir. 'DUR' levhası, taşıtın konumuyla değil, yaptığı eylemle (öğrenci indirme-bindirme) ilgilidir. Okul bölgeleri ise genellikle kalıcı trafik işaretleri ve hız sınırı levhaları ile belirtilir.

Özetle, okul taşıtının yanan 'DUR' levhası, hareket halindeki bir tehlike uyarısıdır ve "Öğrenci Güvenliği Alanı" oluşturur. Bu işareti gördüğünüzde aklınıza gelmesi gereken tek şey, potansiyel olarak yola çıkabilecek çocukların varlığı ve sizin mutlak durma zorunluluğunuzdur. Bu kurala uymak, sadece bir trafik kuralı değil, aynı zamanda çocuklarımızın can güvenliğini korumak için bir sorumluluktur.

Bu soruda, görev halindeki birden fazla geçiş üstünlüğüne sahip aracın bir kavşakta karşılaşması durumunda, hangisinin ilk geçiş hakkına sahip olduğu sorulmaktadır. Trafik kurallarına göre, bu tür durumlar için belirlenmiş net bir sıralama vardır. Bu sıralamayı bilmek, soruyu doğru cevaplamak için anahtardır.

Geçiş üstünlüğüne sahip araçların kendi aralarında karşılaşmaları durumunda uygulanacak olan geçiş hakkı sıralaması, taşıdıkları görevin aciliyetine ve insan hayatı için taşıdığı öneme göre belirlenmiştir. Bu sıralamayı kolayca hatırlamak için CİPS kuralı olarak bilinen bir kısaltma kullanılır. Bu kural, araçların baş harflerinden oluşur ve geçiş önceliğini belirtir.

CİPS kuralının açılımı ve sıralaması şu şekildedir:

• C - Cankurtaran (Ambulans)
• İ - İtfaiye
• P - Polis aracı
• S - Sivil Savunma araçları

Bu sıralamaya göre, bir kavşakta bu araçlar aynı anda bulunduğunda, ilk geçiş hakkı her zaman can ve yaralı taşıyan ambulansındır. Ondan sonra itfaiye, daha sonra polis aracı ve son olarak sivil savunma araçları geçiş yapar.

Şimdi seçenekleri bu kurala göre değerlendirelim:

a) Ambulans ✓ (DOĞRU)

CİPS kuralına göre sıralamanın en başında C harfi ile temsil edilen Cankurtaran, yani ambulans yer alır. İnsan hayatını kurtarma görevi en öncelikli görev kabul edildiği için, diğer tüm geçiş üstünlüğüne sahip araçlardan önce geçiş hakkı ambulansa aittir. Bu nedenle doğru cevap budur.

b) Polis aracı

Polis aracı, CİPS kuralında P harfi ile temsil edilir ve sıralamada üçüncü sırada yer alır. Bu yüzden, hem ambulanstan hem de itfaiyeden sonra geçiş hakkına sahiptir. Kavşakta ambulans ve itfaiye varken ilk geçiş hakkını kullanamaz.

c) İş makinesi

İş makineleri, Karayolları Trafik Kanunu'na göre geçiş üstünlüğüne sahip araçlar sınıfında yer almaz. Bu araçlar trafikte özel izinlerle bulunsalar bile, bir ambulans, itfaiye veya polis aracı gibi acil durum geçiş önceliğine sahip değildirler. Bu nedenle, bu kavşaktaki diğer tüm araçlara yol vermek zorundadır.

d) İtfaiye aracı

İtfaiye aracı, CİPS kuralında İ harfi ile temsil edilir ve sıralamada ikinci sıradadır. Yangın ve benzeri acil durumlara müdahale ettiği için önceliği yüksektir ancak insan hayatı taşıyan ambulanstan sonra gelir. Dolayısıyla, ilk geçiş hakkı itfaiyeye ait değildir, ambulansa yol vermelidir.

Bu soruda, araç lastiklerinin hava basıncının üretici tarafından tavsiye edilen değerlerin altında (düşük) veya üstünde (yüksek) olmasının ne gibi bir sonuca yol açacağı sorulmaktadır. Bu, hem sürüş güvenliği hem de aracın bakımı açısından çok önemli bir konudur. Doğru lastik basıncı, aracın yol tutuşunu, fren mesafesini ve yakıt tüketimini doğrudan etkiler.

Doğru cevap d) Lastiklerin kullanım ömrünün kısalmasına seçeneğidir. Çünkü lastik hava basıncı, lastiğin yola ne şekilde temas edeceğini doğrudan belirler. İdeal basınçta, lastiğin tabanı yola dengeli bir şekilde yayılırken, yanlış basınç bu dengeyi bozar ve lastiğin belirli bölgelerinin aşırı ve düzensiz aşınmasına neden olur. Bu durum iki şekilde gerçekleşir:

• Düşük Basınç: Lastik yeterince şişkin olmadığında, yanakları esner ve tabanının sadece kenar (omuz) kısımları yola daha fazla temas eder. Bu durum, lastiğin omuz kısımlarının merkezine göre çok daha hızlı aşınmasına yol açar. Ayrıca artan sürtünme nedeniyle lastik aşırı ısınır ve bu da tehlikelidir.
• Yüksek Basınç: Lastik aşırı şişirildiğinde ise bir balon gibi gerilir ve tabanının sadece orta kısmı yola temas eder. Bu da lastiğin merkezinin, kenarlara göre çok daha çabuk yıpranmasına sebep olur. Bu durum aynı zamanda yol tutuşunu azaltır ve sürüşü daha sert hale getirir.

Her iki durumda da lastik tabanında düzensiz aşınma meydana geldiği için lastik, normalden çok daha erken bir zamanda kullanılamaz hale gelir. Bu da doğrudan kullanım ömrünün kısalması demektir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

a) El freninin arızalanmasına: Bu seçenek yanlıştır. El freni (park freni), tekerlekleri mekanik veya elektronik olarak kilitleyen bir sistemdir. Lastiğin içindeki hava basıncıyla hiçbir teknik bağlantısı yoktur. Lastik basıncının durumu, fren sisteminin çalışmasını doğrudan etkilemez.

b) Sürüş güvenliğinin artmasına: Bu seçenek de hatalıdır, hatta durum tam tersidir. Yanlış lastik basıncı sürüş güvenliğini ciddi şekilde azaltır. Düşük basınç yol tutuşunu zayıflatır ve direksiyon tepkilerini yavaşlatırken, yüksek basınç ise fren mesafesini uzatabilir ve özellikle ıslak zeminlerde lastiğin yola tutunmasını azaltır.

c) Bijon somunlarının gevşemesine: Bu seçenek de yanlıştır. Bijon somunları, tekerleği araca sabitleyen cıvatalardır ve bunların sıkılığı, lastiğin içindeki hava basıncından tamamen bağımsızdır. Bu somunlar, doğru tork değeriyle sıkılmalıdır ve hava basıncındaki bir değişiklik onların gevşemesine doğrudan neden olmaz.

Bu soruda, sürüş esnasında aracın gösterge panelinde yanan ve üzerinde "+" ve "-" işaretleri bulunan bir akü (batarya) sembolünün ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu sembol, aracın elektrik ve şarj sistemiyle ilgili önemli bir durumu sürücüye bildirir. Doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Alternatörün şarj etmediğini

Araç gösterge panelindeki bu ışık, akü ikaz ışığı veya şarj ikaz ışığı olarak bilinir. Normalde, aracı çalıştırmak için kontağı çevirdiğinizde bu ışık yanar ve motor çalıştıktan hemen sonra sönmesi gerekir. Eğer bu ışık, araç hareket halindeyken yanıyorsa veya yanıp sönüyorsa, bu durum aracın şarj sisteminde bir arıza olduğunu gösterir. Aracın aküsünü şarj eden ve seyir halindeyken elektrik sistemine güç sağlayan parçaya alternatör (şarj dinamosu) denir. Dolayısıyla, bu ışığın yanması, alternatörün görevini yapmadığını, yani aküyü şarj etmediğini bildirir.

Bu durumda araç, sadece aküde depolanan elektrikle çalışmaya devam eder. Aküdeki güç tükendiğinde ise aracın motoru dahil tüm elektrikli sistemleri durur ve yolda kalabilirsiniz. Bu nedenle bu ışık yandığında, en kısa sürede güvenli bir yere çekip bir uzmandan yardım istemek en doğrusudur.

Diğer Seçeneklerin Açıklamaları

• b) Emniyet kemerinin takılmadığını: Emniyet kemeri ikaz ışığı tamamen farklı bir semboldür. Genellikle üzerinde emniyet kemeri takılı bir insan figürü bulunur ve sürücüye veya yolcuya emniyet kemerini takması gerektiğini hatırlatır. Bu sebeple bu seçenek yanlıştır.
• c) Motor yağ basıncının düştüğünü: Motor yağ basıncı ikaz ışığı da farklı bir sembole sahiptir. Genellikle ucundan bir damla damlayan eski tip bir yağdanlık (yağdanlık ibriği) şeklinde bir semboldür. Bu ışığın yanması, motorda yeterli yağlama yapılmadığı anlamına gelir ve motorda çok ciddi hasarlara yol açabilecek kritik bir durumdur. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.
• d) Motor soğutma suyu sıcaklığının yükseldiğini: Bu durum "hararet" olarak bilinir ve ikaz ışığı genellikle içinde bir termometre bulunan bir semboldür. Motorun aşırı ısındığını ve soğutma sisteminde bir sorun olduğunu gösterir. Bu da acil müdahale gerektiren önemli bir arızadır, ancak sorudaki sembolle ilgisi yoktur. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soruda gösterilen akü şeklindeki ikaz ışığı, aracın kendi kendini şarj etme yeteneğini kaybettiğini, yani alternatörün aküyü şarj etmediğini bildirir. Bu, ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan ve her sürücünün bilmesi gereken temel gösterge işaretlerinden biridir.

Bu soruda, dört zamanlı bir motorun çalışma prensibini oluşturan dört temel aşamadan (zaman) biri olan **"sıkıştırma zamanı"**nın hangi sırada gerçekleştiği sorulmaktadır. Motorun verimli bir şekilde çalışması ve güç üretebilmesi için bu zamanların belirli bir sırayı takip etmesi zorunludur. Bu sıralamayı bilmek, ehliyet sınavındaki motor soruları için temel bir bilgidir. Dört zamanlı bir motorun çalışma döngüsü aşağıdaki adımlardan oluşur:

1. 1. Zaman (Emme Zamanı): Bu ilk aşamada piston aşağı doğru hareket eder. Bu sırada emme supabı açılır ve silindirin içine yakıt-hava karışımı dolar. Bu, motorun "nefes aldığı" zaman olarak düşünülebilir.

2. 2. Zaman (Sıkıştırma Zamanı): Emme zamanı tamamlandıktan sonra piston bu kez yukarı doğru hareket etmeye başlar. Hem emme hem de egzoz supapları kapanır. Silindir içindeki yakıt-hava karışımı, pistonun bu yukarı hareketiyle küçük bir hacme sıkıştırılır. Bu sıkıştırma işlemi, karışımın basıncını ve sıcaklığını ciddi şekilde artırır.

3. 3. Zaman (İş veya Ateşleme Zamanı): Karışım maksimum seviyede sıkıştırıldığında, buji bir kıvılcım çakarak bu karışımı ateşler. Oluşan büyük patlama, pistonu çok büyük bir kuvvetle aşağı doğru iter. Motorun hareket gücünü ürettiği tek zaman budur, bu nedenle "İş Zamanı" olarak da adlandırılır.

4. 4. Zaman (Egzoz Zamanı): İş zamanından sonra piston tekrar yukarı doğru hareket eder. Bu esnada egzoz supabı açılır ve piston, yanma sonucu oluşan atık gazları silindirden dışarı, egzoz borusuna doğru iter. Bu işlemle silindir temizlenir ve yeni bir emme zamanı için hazır hale gelir.

Bu sıralamaya göre, yakıt-hava karışımının piston tarafından sıkıştırıldığı aşama, emme zamanından hemen sonra gelir. Dolayısıyla sıkıştırma zamanı, döngünün ikinci zamanıdır. Bu nedenle sorunun doğru cevabı b) 2. zaman seçeneğidir. Sıkıştırma, ateşleme anında daha verimli ve güçlü bir patlama elde etmek için kritik öneme sahiptir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 1. zaman: Bu, sıkıştırma değil, yakıt-hava karışımının silindire çekildiği Emme Zamanı'dır.
• c) 3. zaman: Bu, sıkıştırılmış karışımın ateşlenerek gücün üretildiği İş (Ateşleme) Zamanı'dır.
• d) 4. zaman: Bu, yanmış gazların silindirden atıldığı Egzoz Zamanı'dır.

Bu soruda, aracın lastiklerindeki hava basınçlarının birbirinden farklı olmasının, yani dengesiz olmasının, fren yapıldığı anda ne gibi bir sonuç doğuracağı sorulmaktadır. Bu durum, sürüş güvenliğini doğrudan etkileyen önemli bir konudur. Doğru cevap ve diğer seçeneklerin açıklamaları aşağıda detaylı olarak verilmiştir.

Doğru Cevap: a) Araç bir tarafa çeker.

Lastiklerin hava basıncı, lastiğin yola temas eden yüzeyinin şeklini ve büyüklüğünü belirler. Eğer lastiklerin hava basınçları arasında bir dengesizlik varsa, örneğin sağ ön lastiğin havası normalden az, sol ön lastiğin havası ise normalse, iki lastiğin yola tutunma kabiliyetleri birbirinden farklı olur. Frenleme anında, tekerleklere eşit fren kuvveti uygulansa bile, yol tutuşu farklı olan lastikler yavaşlama sırasında farklı tepkiler verir. Basıncı düşük olan lastiğin yola daha fazla yayılması veya basıncı yüksek olanın daha az temas etmesi nedeniyle, frenleme kuvveti tekerlekler arasında dengesiz dağılır. Bu dengesizlik, aracın daha iyi tutunan veya daha fazla sürtünme yaratan tarafa doğru çekmesine neden olur.

Diğer Seçeneklerin Açıklamaları:

• b) Fren pedalı sertleşir: Fren pedalının sertleşmesi, genellikle fren hidrolik sisteminin yardımcısı olan fren servosu (westinghouse) arızası veya vakum hortumlarındaki bir sorundan kaynaklanır. Lastiklerin hava basıncı ile fren pedalının hissi arasında doğrudan bir bağlantı yoktur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• c) Frenlerden ses gelir: Frenlerden ses gelmesi (gıcırdama, sürtme vb.), genellikle aşınmış fren balataları, disklerin yüzeyindeki bozulmalar veya fren sistemine yabancı bir cisim girmesi gibi mekanik sorunların bir işaretidir. Lastik basıncındaki bir dengesizlik, fren mekanizmasının kendisinden ses gelmesine neden olmaz. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.
• d) Fren hidroliği azalır: Fren hidroliğinin azalması, fren sisteminin kapalı bir devre olmasından dolayı ancak hidrolik sistemdeki bir sızıntıdan kaynaklanabilir. Lastiklerin içinde hava bulunur ve bu durumun fren hidrolik sıvısının seviyesiyle hiçbir ilgisi yoktur. Dolayısıyla bu seçenek de hatalıdır.

Bu soruda, motor çalıştırıldığı anda gösterge panelindeki hangi ışığın, aracın normal ve sağlıklı bir şekilde çalıştığını göstermek amacıyla sönmesi gerektiği sorgulanmaktadır. Bu tür ışıklar, motor çalışmadan önce sistemin kontrolünü yapar ve motor çalıştığında her şey yolundaysa sönerler.

Doğru Cevap: b) Yağ basıncı ikaz ışığı

Doğru cevabın Yağ basıncı ikaz ışığı olmasının sebebi, bu ışığın motorun en hayati sistemlerinden biri olan yağlama sistemini kontrol etmesidir. Kontağı çevirdiğinizde motor henüz çalışmazken, yağ pompası da devreye girmediği için sistemde yağ basıncı yoktur. Bu nedenle, ampulün ve sistemin çalıştığını göstermek amacıyla yağ basıncı ikaz ışığı yanar. Marşa basıp motor çalıştığı anda ise yağ pompası devreye girer, motorun içinde yeterli basınçta yağ dolaşmaya başlar ve bu ışığın hemen sönmesi gerekir.

Eğer motor çalıştıktan sonra bu ışık sönmüyorsa veya seyir halindeyken aniden yanarsa, bu durum motorun yeterince yağlanmadığı anlamına gelir ve çok ciddi bir arızanın habercisidir. Böyle bir durumda araç derhal güvenli bir yere çekilip motor durdurulmalıdır. Aksi takdirde motor içinde büyük ve masraflı hasarlar meydana gelebilir. Bu yüzden motor çalıştığında sönmesi gereken en önemli ışıklardan biridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Kısa farlar ikaz ışığı: Bu ışık, sürücünün kısa farları açıp açmadığını gösteren bir bilgilendirme ışığıdır. Motorun çalışmasıyla doğrudan bir ilgisi yoktur. Sürücü farları açtığında yanar, kapattığında söner. Motorun çalışması bu ışığın durumunu değiştirmez.
• c) El freni çekili ikaz ışığı: Bu ikaz ışığı, park freninin (el freninin) çekili olduğunu sürücüye bildirmek için yanar. Motor çalışsa da çalışmasa da, el freni çekili olduğu sürece bu ışık yanmaya devam eder. Sadece el freni indirildiğinde söner. Amacı, sürücünün el freni çekiliyken aracı hareket ettirmesini önlemektir.
• d) Sinyal lambası ikaz ışığı: Bu ışık, sürücü sağa veya sola dönüş sinyali verdiğinde yanıp sönen bir göstergedir. Tamamen sürücünün kontrolündedir ve motorun çalışıp çalışmamasından bağımsızdır. Sinyal kolu kullanıldığında yanar, kapatıldığında söner.

Bu soruda, yakıt tüketimini artıran çeşitli durumlar arasından hangisinin doğrudan **sürücünün davranışlarından ve alışkanlıklarından** kaynaklandığı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, kusurun kaynağını doğru tespit etmektir: Kusur "araçtan mı" yoksa "sürücüden mi" kaynaklanıyor? Bu ayrımı anladığınızda doğru cevabı bulmak kolaylaşacaktır.

a) Aşırı hız yapılması: Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü aracı ne kadar hızlı süreceğine karar veren kişi doğrudan sürücüdür. Hız yapmak, tamamen sürücünün kontrolünde olan bir eylemdir. Araçlar, belirli bir hızın (genellikle 90 km/s) üzerine çıktığında, hava direncini (aerodinamik direnç) yenmek için çok daha fazla enerji harcamak zorunda kalır. Motorun bu artan direnci yenebilmesi için daha fazla yakıt yakması gerekir. Bu nedenle aşırı hız, yakıt tüketimini artıran ve tamamen sürücüden kaynaklanan bir kusurdur.

Diğer seçeneklerin neden doğru cevap olmadığını inceleyelim:

• Frenlerin ayarsız olması: Ayarsız frenler, fren balatalarının tekerleğin dönüşünü sağlayan diske veya kampanaya sürekli olarak hafifçe sürtünmesine neden olabilir. Bu sürtünme, aracın ilerlemesini zorlaştırır ve motorun bu direnci yenmek için daha fazla güç üretmesine, dolayısıyla daha fazla yakıt tüketmesine yol açar. Ancak bu durum, sürücünün sürüş anındaki bir hatası değil, aracın periyodik bakımının ihmal edilmesinden kaynaklanan mekanik bir arızadır. Yani kusurun kaynağı araçtır.
• Rölanti ayarının bozuk olması: Rölanti, aracın motorunun durduğu yerde (vites boştayken) çalıştığı en düşük devir sayısıdır. Eğer rölanti ayarı bozuksa ve motor olması gerekenden daha yüksek bir devirde çalışıyorsa, araç hareket etmiyorken bile gereksiz yere yakıt tüketir. Bu da sürücünün bir davranışı değil, aracın motor ayarlarıyla ilgili teknik bir sorundur. Kusur yine araçtan kaynaklanmaktadır.
• Lastiklerin havasının az olması: Üreticinin önerdiği basınçtan daha düşük havaya sahip lastikler, yola daha fazla yayılır ve yuvarlanma direncini artırır. Motor, bu artan direnci yenmek için daha fazla çalışmak zorunda kalır ve bu da yakıt tüketimini artırır. Lastik havasını kontrol etmek sürücünün sorumluluğunda olsa da, bu durumun kendisi sürüş anında yapılan bir hata değil, araçtan kaynaklanan bir eksikliktir.

Özetle, soruda verilen tüm seçenekler yakıt tüketimini artıran faktörlerdir. Ancak soru bizden özellikle "sürücüden kaynaklanan kusuru" bulmamızı istemektedir. Fren, rölanti ve lastik sorunları aracın mekanik durumu veya bakımıyla ilgiliyken, aşırı hız yapmak doğrudan sürücünün sürüş sırasındaki bir tercihidir. Bu nedenle doğru cevap "a" şıkkıdır.

Bu soruda, aracın elektrik sistemindeki temel bir güvenlik önlemi olan sigorta değişimi ile ilgili doğru prosedür sorgulanmaktadır. Sigortanın neden ve nasıl değiştirilmesi gerektiğini bilmek, araç güvenliği için oldukça önemlidir.

Öncelikle sigortanın ne işe yaradığını anlamak gerekir. Sigorta, araçtaki elektrik devrelerini aşırı akımdan (yüksek amperden) koruyan bir güvenlik elemanıdır. Bir devreden, o devrenin kaldırabileceğinden daha yüksek bir akım geçtiğinde, sigortanın içindeki ince tel eriyerek kopar ve elektriği keser. Bu sayede, radyo, farlar, silecek motoru gibi değerli elektronik parçaların yanması ve daha da önemlisi kabloların ısınıp yangın çıkarması engellenmiş olur.

a) Aynı amperde yenisi ile değiştirilir.

Bu seçenek doğrudur. Her elektrik devresi, otomobil üreticisi tarafından belirli bir akım değerine göre tasarlanmıştır ve bu devreye o değere uygun amperde bir sigorta atanmıştır. Yanan sigortayı aynı amper değerine sahip bir yenisiyle değiştirmek, devrenin orijinal güvenlik standardını korumasını sağlar. Bu, devrenin normal şekilde çalışmasına izin verirken, gelecekteki bir aşırı akım durumunda yine devreyi koruyacağı anlamına gelir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Daha küçük amperde sigorta ile değiştirilir: Bu yanlıştır. Devre, normal çalışması sırasında bile, takılan düşük amperli sigortanın kaldırabileceğinden daha fazla akım çekebilir. Bu durumda, herhangi bir arıza olmasa bile yeni sigorta hemen atacak ve o devreye bağlı olan sistem (örneğin cam silecekleri) çalışmayacaktır.
• c) Daha büyük amperde sigorta ile değiştirilir: Bu, yapılabilecek en tehlikeli hatadır. Devre, sigortanın koruması gereken akımdan daha yüksek bir akıma maruz kalırsa, daha yüksek amperli yeni sigorta atmayacaktır. Bunun sonucunda aşırı akım kabloların üzerinden geçmeye devam eder, kablolar aşırı ısınır, erir ve bu durum araçta yangın çıkmasına neden olabilir.
• d) Herhangi bir amperde sigorta ile değiştirilir: Bu seçenek de kesinlikle yanlıştır. Yukarıda açıklandığı gibi, sigortanın amper değeri rastgele seçilemez. Amper değeri, devrenin güvenliği için özel olarak hesaplanmış kritik bir değerdir ve kesinlikle bu değere uyulmalıdır.

Özetle, araçta bir sigorta yandığında, yapılması gereken tek doğru işlem, yanan sigortanın üzerinde yazan amper değeriyle birebir aynı olan yeni bir sigorta takmaktır. Aracınızın kullanım kılavuzunda veya sigorta kutusunun kapağında hangi devrenin kaç amperlik sigorta kullandığını gösteren bir şema bulunur. Bu basit kurala uymak, hem aracınızın elektrik sisteminin sağlığı hem de kendi güvenliğiniz için hayati önem taşır.

Bu soruda, araç aküsünün içinde bulunan ve oldukça tehlikeli bir kimyasal olan sülfürik asidin, cilt veya göz ile temas etmesi durumunda uygulanması gereken acil ve doğru ilk yardım müdahalesinin ne olduğu sorgulanmaktadır. Bu durum, ciddi yanıklara ve kalıcı hasarlara yol açabileceği için doğru adımı bilmek hayati önem taşır.

Doğru Cevap: b) Bol su ile yıkamak

Doğru cevabın "Bol su ile yıkamak" olmasının temel nedeni, kimyasal yanıklardaki en etkili ilk yardım yönteminin, zararlı maddeyi temas ettiği bölgeden en hızlı şekilde uzaklaştırmak ve etkisini azaltmak olmasıdır. Su, nötr bir maddedir ve asidin derişimini (konsantrasyonunu) hızla düşürür. Bu işleme seyreltme denir. Bol ve tazyiksiz akan su altında en az 15-20 dakika boyunca yıkama yapmak, asidin cildin daha derin katmanlarına işlemesini engeller ve oluşan hasarı en aza indirir. Bu, hem acıyı hafifletir hem de tıbbi müdahale için zaman kazandırır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

Diğer şıklarda belirtilen maddeler, sülfürik asit temasında kesinlikle kullanılmamalıdır çünkü durumu çok daha kötüleştirebilirler. Bu maddelerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Tiner ile yıkamak: Tiner, güçlü bir çözücüdür ve kendisi de cildi tahriş eden tehlikeli bir kimyasaldır. Asit yanığı olan bir bölgeye tiner uygulamak, mevcut hasarı artırır, cildin koruyucu yağ tabakasını yok ederek asidin daha kolay emilmesine neden olur ve ikinci bir kimyasal yanığa yol açar.
• c) Antifriz ile yıkamak: Antifriz (genellikle etilen glikol içerir), zehirli bir maddedir. Cilt tarafından emilebilir ve sistemik zehirlenmelere yol açabilir. Asit ile temas etmiş ve savunmasız kalmış bir cilde antifriz sürmek, vücuda toksik bir maddenin girişini kolaylaştırmaktan başka bir işe yaramaz.
• d) Fren hidroliği ile yıkamak: Fren hidroliği de endüstriyel bir kimyasaldır ve cildi tahriş etme potansiyeline sahiptir. Asit yanığını tedavi edici hiçbir özelliği yoktur. Aksine, asitle reaksiyona girip girmeyeceği bilinmediği gibi, cilde ek bir kimyasal yük bindirerek iyileşme sürecini zorlaştırır ve enfeksiyon riskini artırır.

Özetle, herhangi bir kimyasal madde cilde veya göze temas ettiğinde, aklınıza gelmesi gereken ilk ve en önemli kural; başka bir kimyasal ile "nötrleştirmeye" veya "temizlemeye" çalışmamaktır. Yapılacak en güvenli ve doğru müdahale, kimyasalı bol temiz su ile yıkayarak bölgeden uzaklaştırmak ve derhal en yakın sağlık kuruluşuna başvurmaktır.

Bu soruda, araç lastiklerine fabrika değerlerinden daha fazla hava basılmasının, yani aşırı şişirilmesinin ne gibi bir sonuca yol açabileceği sorulmaktadır. Lastik hava basıncı, hem sürüş güvenliği hem de konfor için hayati öneme sahiptir. Doğru basınç, lastiğin yola en ideal şekilde temas etmesini sağlar.

Doğru Cevap: b) Sürüş konforunun azalması

Doğru cevabın neden "Sürüş konforunun azalması" olduğunu açıklayalım. Lastikler, aracın süspansiyon sisteminin bir parçası gibi çalışır. Yoldaki küçük çukurları, tümsekleri ve pürüzleri esneyerek emer ve bu sarsıntıların kabine daha az yansımasını sağlarlar. Ancak bir lastik aşırı şişirildiğinde sertleşir ve esneme kabiliyetini kaybeder. Bu durum, lastiğin yoldaki en küçük bozuklukları bile doğrudan süspansiyona ve aracın şasisine iletmesine neden olur, bu da sürüşün daha sarsıntılı ve konforsuz hissedilmesine yol açar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Bijon somunlarının gevşemesi: Bijon somunları, jantı aracın poryasına (tekerlek göbeğine) sabitleyen cıvatalardır. Lastiğin içindeki hava basıncı, bijonların sıkılığı üzerinde doğrudan bir etkiye sahip değildir. Bijonların gevşemesi genellikle yanlış torkla sıkılmaları veya aşırı titreşim gibi mekanik sorunlardan kaynaklanır.
• c) Fren hidroliğinin azalması: Fren sistemi, kapalı bir hidrolik sistemdir ve lastiklerden tamamen bağımsız çalışır. Fren hidroliğinin azalması, sistemde bir sızıntı olduğu anlamına gelir ve lastik basıncıyla hiçbir ilgisi yoktur. Bu iki sistem arasında mekanik veya hidrolik bir bağlantı bulunmamaktadır.
• d) Jantın eğilmesi: Jantın eğilmesi, genellikle derin bir çukura sert bir şekilde girmek veya kaldırıma çarpmak gibi fiziksel darbeler sonucunda meydana gelir. Aşırı şişirilmiş bir lastik, darbelere karşı jantı daha savunmasız bırakabilir ancak lastiğin şişkin olması tek başına jantın eğilmesine neden olmaz. Jantın eğilmesi için dışarıdan güçlü bir darbe gereklidir.

Özetle, lastiklerin aşırı şişirilmesi, lastiğin yoldaki bozuklukları emme (sönümleme) görevini yerine getirememesine sebep olur. Bu durum, aracın daha fazla titremesine ve sarsılmasına yol açarak sürüş konforunu belirgin bir şekilde azaltır. Ayrıca, aşırı şişirilmiş lastiklerin orta kısımları daha hızlı aşınır ve yol tutuşu azalabilir.

Bu soruda, bir kavramın tanımı verilmekte ve bu tanımın trafik adabı açısından hangi davranış özelliğine karşılık geldiği sorulmaktadır. Sorunun kökünde yer alan "karşımızdaki kişi hakkında herhangi bir yargıda bulunmadan önce kendimizi onun yerine koyarak olayı/ durumu onun gibi yaşamamız" ifadesi, anahtar bir tanımı içermektedir. Bu tanımı doğru anlamak, seçenekler arasından doğru olanı bulmayı kolaylaştıracaktır.

Doğru Cevap: b) Empati

Soruda verilen açıklama, empati kavramının tam tanımıdır. Empati, bir başkasının duygularını, içinde bulunduğu durumu veya davranışlarının ardındaki motivasyonu anlamak için kişinin kendisini o kişinin yerine koymasıdır. Trafikte empati kurmak, diğer sürücülerin veya yayaların hatalarını veya beklenmedik hareketlerini kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, onların içinde bulunabileceği olası durumları (acemilik, yorgunluk, panik hali, acil bir duruma yetişme çabası vb.) düşünmektir. Bu sayede trafikte sabır, hoşgörü ve yardımlaşma artar, çatışmalar ve kazalar azalır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Öfke: Öfke, engellenme, haksızlığa uğrama veya tehdit algısı gibi durumlarda ortaya çıkan güçlü bir duygudur. Sorudaki tanım, başkasını anlamaya yönelik pozitif bir çabayı anlatırken; öfke, genellikle anlayışsızlıktan kaynaklanan negatif bir tepkidir. Trafikte öfkeli bir sürücü, kendini başkasının yerine koymak yerine kendi duygularına kapılarak saldırgan davranışlar sergiler. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.

• c) Bastırma: Bastırma, kişinin istenmeyen düşüncelerini, anılarını veya duygularını bilinçdışına iterek onlardan habersiz hale gelmesidir. Bu, kişinin kendi içsel dünyasıyla ilgili bir savunma mekanizmasıdır ve başka birini anlamakla doğrudan bir ilgisi yoktur. Trafikte öfkesini göstermeyip içine atmak bir bastırma örneği olabilir, ancak bu, karşıdakini anlama çabası anlamına gelmez. Dolayısıyla bu seçenek de yanlıştır.

• d) Engellenme: Engellenme, bir amaca ulaşmanın önlenmesi veya geciktirilmesi durumunda yaşanan duygusal bir durumdur. Örneğin, aceleniz varken trafiğin sıkışması "engellenme" hissine yol açar. Bu, bir durumun sonucunda ortaya çıkan bir histir; başkasının bakış açısını anlama yeteneği olan bir davranış özelliği değildir. Hatta engellenme hissi, genellikle empati kurmayı zorlaştırır ve öfkeye yol açabilir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soruda verilen tanım, bir durumu başkasının gözünden görme ve hislerini anlama eylemini ifade eder ki bu da doğrudan empati kavramına karşılık gelir. Trafikte güvenli ve saygılı bir ortamın oluşması için sürücülerin empati yeteneğini geliştirmesi hayati bir öneme sahiptir.

Bu soruda, trafikte olumsuz bir davranış sergileyen sürücü tipinin tam zıttı, yani olumlu bir değere sahip olan sürücünün kim olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, yoğun trafikte sırasını beklemeyip başkalarının önüne geçen ve trafiği daha da kötüleştiren bir davranışı "yapmayacak" olan sürücünün özelliğini bulmaktır. Bu, trafik adabı ve sürücü psikolojisi ile ilgili bir sorudur.

Doğru Cevap: d) Empati düzeyi yüksek

Doğru cevabın neden "Empati düzeyi yüksek" olduğunu açıklayalım. Empati, bir kişinin kendisini başka birinin yerine koyarak onun duygularını ve düşüncelerini anlama yeteneğidir. Trafikte empati düzeyi yüksek bir sürücü, kendi yaptığı bir hareketin diğer sürücüleri nasıl etkileyeceğini düşünür. "Ben şimdi bu aracın önüne kırarsam, o sürücü ne hisseder? Belki de dakikalardır bekliyor, bu yaptığım haksızlık olur ve trafiği daha da karıştırır. Başkasının bana bunu yapmasını istemezdim." gibi düşünür ve bu bencil davranıştan kaçınır. Bu nedenle, empati sahibi bir sürücü, başkalarının hakkına saygı gösterir ve trafiği sıkıştıran hareketler yapmaz.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Bencil: Bencil bir sürücü, sadece kendi çıkarlarını ve hedefine bir an önce ulaşmayı düşünür. Diğer sürücülerin ne kadar beklediği, trafiğin ne kadar sıkıştığı veya yaptığının ne kadar haksız olduğu umurunda olmaz. Dolayısıyla, bencil bir sürücü tam da soruda tarif edilen olumsuz davranışı sergileme eğilimindedir.
• b) Sorumsuz: Sorumsuz bir sürücü, davranışlarının sonuçlarını düşünmez. Yaptığı kural ihlalinin veya saygısızlığın trafiğe, diğer insanlara veya güvenliğe olan etkisini önemsemez. Bu nedenle, sorumsuz bir sürücü de başkalarının önüne geçerek trafiği tehlikeye atmaktan ve sıkıştırmaktan çekinmez.
• c) Görgü seviyesi düşük: Trafik, aynı zamanda yazılı olmayan görgü ve nezaket kurallarının da geçerli olduğu bir sosyal ortamdır. Görgü seviyesi düşük bir kişi, sıraya girmek, başkasının hakkına saygı göstermek gibi temel nezaket kurallarını bilmez veya umursamaz. Bu yüzden, bu özelliğe sahip bir sürücünün de diğer araçların önüne geçmesi beklenen bir davranıştır.

Özetle, soru bizden trafikteki olumsuz bir davranışı "yapmayacak" olan sürücünün sahip olduğu pozitif özelliği bulmamızı istiyor. Bencillik, sorumsuzluk ve görgüsüzlük bu olumsuz davranışın sebepleri iken, empati bu davranışı engelleyen en temel insani değerdir.

Bu soruda, trafik kazalarının yol açtığı iki önemli sonucun, yani maddi hasarlar ile yaralanmalara bağlı iş gücü kaybı ve tedavi masraflarının, verilen seçeneklerden hangisi üzerinde olumsuz bir etki yarattığı sorulmaktadır. Sorunun temel amacı, bir trafik kazasının sadece kazaya karışan kişileri değil, daha geniş bir çerçevede toplumu ve devleti nasıl etkilediğini anlamanızı ölçmektir.

Doğru cevap a) Ülke ekonomisini seçeneğidir. Çünkü soruda belirtilen her iki durum da doğrudan ve büyük ölçekte ülke ekonomisine zarar verir. Kaza sonrası oluşan maddi hasarlar, araçların onarımı veya değiştirilmesi için harcanan parayı ifade eder. Aynı zamanda, yaralıların uzun süren tedavi süreçleri sağlık sistemine büyük bir mali yük getirir ve bu kişiler çalışamadığı için üretimde bir düşüş (iş gücü kaybı) yaşanır. Tüm bu masraflar ve kayıplar birleştiğinde, ülke ekonomisi üzerinde ciddi bir olumsuz etki yaratır.

Peki, diğer seçenekler neden yanlıştır? Onları da tek tek inceleyelim:

• b) Kasko sigortasının önemini: Trafik kazaları, kasko sigortasının önemini olumsuz yönde etkilemez, tam tersine olumlu yönde etkiler. İnsanlar, kazaların ne kadar büyük maddi hasarlara yol açabileceğini gördüklerinde, kendilerini güvence altına almak için kasko sigortası yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlarlar. Yani kazalar, sigortanın önemine dair farkındalığı artırır.
• c) Bireylerde trafik bilincinin oluşmasını: Kazalar, bireylerde trafik bilincinin oluşmasını da olumsuz etkilemez; aksine bu bilincin artmasına neden olabilir. Bir kaza yaşamak veya bir kazaya tanık olmak, sürücüleri ve yayaları trafik kurallarına uyma, daha dikkatli olma ve risklerden kaçınma konusunda daha bilinçli hale getirir. Dolayısıyla bu etki olumsuzdur denemez.
• d) Taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini: Kazalar, taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini kesinlikle olumsuz etkilemez. Tam tersine, otomobil üreticileri ve mühendisler, gerçekleşen kazaları analiz ederek araçları nasıl daha güvenli hale getirebileceklerini araştırırlar. Hava yastıkları, ABS fren sistemleri, elektronik stabilite programları gibi birçok güvenlik donanımı, kaza verilerinin incelenmesiyle geliştirilmiştir. Yani kazalar, bu alanda gelişimi teşvik eden olumlu bir rol oynar.

Özetle, trafik kazalarının yol açtığı maddi kayıplar ve tedavi masrafları, diğer seçeneklerdeki gibi farkındalığı veya gelişimi artırmak yerine, doğrudan paranın ve üretkenliğin kaybedilmesine neden olur. Bu durum, en geniş kapsamda ülke ekonomisine zarar verir. Bu nedenle doğru cevap "Ülke ekonomisini" seçeneğidir.

Bu soruda, trafik sıkışıklığı gibi değiştirilmesi sürücünün elinde olmayan bir durumda, sürekli korna çalarak hem kendine hem de çevresine zarar veren bir sürücünün davranışının altında yatan temel eksiklik sorulmaktadır. Sürücünün bu davranışı, trafikteki en önemli değerlerden birine sahip olmadığını göstermektedir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim.

Doğru Cevap: b) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan durumun tam olarak sabırsızlık örneği olmasıdır. Sabır, zorlu veya can sıkıcı bir durum karşısında sakin kalabilme, metanetli bir şekilde bekleme ve olumsuz tepkiler vermekten kaçınma erdemidir. Trafik sıkışıklığı, sürücünün kontrolü dışındadır ve bu durumu korna çalarak değiştirmek mümkün değildir. Bunu bildiği halde korna çalan sürücü, bekleme ve durumu olduğu gibi kabul etme yeteneğinden, yani sabır değerinden yoksundur.

Trafikte sabırlı olmak, hem sürücünün kendi ruh sağlığını koruması hem de diğer yol kullanıcıları ve çevredekilerle saygılı bir iletişim kurması için temel bir gerekliliktir. Sabırsızlık ise strese, agresif davranışlara ve sorudaki gibi gürültü kirliliğine yol açar. Bu nedenle, bu davranışın temelinde yatan eksiklik sabırdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Öfke: Öfke, sabırsızlığın bir sonucu olarak ortaya çıkan bir duygudur. Sürücü sabırsız olduğu için öfkelenir ve korna çalar. Ancak soru, bu davranışın altında yatan temel değeri sormaktadır. Öfke bir duygu iken, sabır bir değer ve karakter özelliğidir. Sabır eksikliği, öfkeye yol açan asıl sebeptir. Bu yüzden öfke, sonuçtur, kök neden değildir.
• c) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle başka bir sürücüyle veya bir kuralla karşılıklı bir direniş halini ifade eder. Örneğin, yol vermemek için inatlaşmak veya yanlış yere park etmekte ısrar etmek gibi. Sorudaki senaryoda sürücü, başka bir kişiyle değil, durumun kendisiyle mücadele etmektedir. Bu nedenle bu davranış, inatlaşmadan çok, durumun getirdiği zorluğa katlanamamayı, yani sabırsızlığı ifade eder.
• d) Aşırı tepki: Sürekli korna çalmak, evet, duruma verilen aşırı bir tepkidir. Ancak "aşırı tepki" bir davranış biçiminin tanımıdır, eksik olan temel bir değeri ifade etmez. Soru, "Sürücü nasıl bir davranış sergiliyor?" diye sorsaydı "aşırı tepki" düşünülebilirdi. Fakat soru, "Hangi temel değere sahip olunmadığını gösterir?" diye sorduğu için, bu aşırı tepkinin kaynağı olan sabır eksikliğine odaklanmamız gerekir.

Bu soruda, trafikte öfke gibi güçlü bir duygunun sürücü üzerindeki psikolojik ve fizyolojik etkileri sorgulanmaktadır. Soru, öfkeli bir sürücünün davranışlarının ve yeteneklerinin nasıl değişebileceğini anlamanızı beklemektedir. Güvenli sürüşün sadece kuralları bilmekle değil, aynı zamanda duyguları kontrol altında tutmakla da ilgili olduğunu unutmamak önemlidir.

Doğru Cevap: d) Sürücülük yeteneğinin olumsuz yönde etkilenmesine

Öfke, sürücünün mantıklı düşünme ve doğru karar verme yeteneğini doğrudan etkileyen güçlü bir duygudur. Öfkelenen bir sürücünün dikkati dağılır, muhakeme yeteneği zayıflar ve risk algısı düşer. Bu durum, sürücünün direksiyon hâkimiyeti, fren mesafesi ayarı ve çevresel faktörleri değerlendirme gibi temel sürüş becerilerini olumsuz yönde etkiler. Kısacası, öfke hali sürücülük için gereken zihinsel ve fiziksel yetenekleri köreltir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Kural ihlallerinin azalmasına: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Öfkeli sürücüler, sabırsız ve agresif davranışlar sergilemeye daha yatkındır. Bu nedenle hız sınırını aşma, yakın takip yapma, hatalı sollama veya kırmızı ışıkta geçme gibi kural ihlallerini daha fazla yapma eğilimindedirler. Öfke, kural ihlallerini azaltmaz, tam tersine artırır.
• b) Direksiyon hâkimiyetinin artmasına: Bu da yanlış bir ifadedir. Öfke, vücutta gerginliğe ve ani, kontrolsüz hareketlere yol açabilir. Öfkeli bir sürücü direksiyonu daha sert ve ani hareketlerle kontrol etmeye çalışabilir, bu da direksiyon hâkimiyetini artırmak yerine ciddi şekilde azaltır ve savrulma gibi tehlikelere yol açar.
• c) Kazaya karışma olasılığının azalmasına: Bu seçenek, diğer yanlışların bir sonucudur. Kural ihlalleri arttığında, direksiyon hâkimiyeti azaldığında ve sürücünün dikkati dağıldığında kazaya karışma olasılığı doğal olarak azalmaz, aksine tehlikeli bir şekilde artar. Öfkeli sürüş, trafik kazalarının en önemli nedenlerinden biridir.

Özetle; trafikte yaşanan öfke, sürücünün dikkatini, muhakeme yeteneğini ve fiziksel kontrolünü zayıflatarak genel sürüş performansını olumsuz etkiler. Bu durum, hem sürücünün kendisi hem de trafikteki diğer kişiler için büyük bir risk oluşturur. Bu nedenle sakin kalmak ve duyguları yönetmek, güvenli bir sürüşün en temel kurallarından biridir.

Bu soruda, trafikte öfkelenen bir sürücünün davranışlarında ve yeteneklerinde ne gibi olumsuz değişiklikler beklendiği sorgulanmaktadır. Temel olarak, öfke gibi güçlü bir duygunun güvenli sürüş üzerindeki etkilerini bilmeniz isteniyor. Soru, bu olumsuz etkilerden hangisinin öfkeli bir sürücüde görülme ihtimalinin en yüksek olduğunu bulmanızı istiyor.

Doğru Cevap: a) Dikkatin dağılması

Öfke, yoğun ve dikkat dağıtıcı bir duygudur. Sürücü öfkelendiğinde, zihinsel enerjisini ve odaklanmasını yol, trafik işaretleri, diğer araçlar ve yayalar gibi önemli unsurlardan ayırıp öfkesinin kaynağına yöneltir. Örneğin, kendisine hatalı sollama yapan aracı düşünürken önündeki aracın aniden fren yaptığını fark edemeyebilir. Bu durum, sürücünün çevresinde olup bitenleri doğru ve zamanında algılamasını engelleyerek tehlikeli durumlara yol açar.

Yanlış Cevaplar ve Nedenleri:

• b) Kural ihlallerinin azalması: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Öfkeli sürücüler genellikle daha sabırsız, aceleci ve agresif olurlar. Bu ruh hali, hız limitlerini aşma, yakın takip yapma, makas atma veya kırmızı ışıkta geçme gibi kural ihlallerini artırır, azaltmaz.
• c) Direksiyon hâkimiyetinin artması: Güvenli sürüş, sakin ve kontrollü hareketler gerektirir. Öfke ise vücutta gerginliğe neden olur ve bu durum direksiyonu ani, sert ve kontrolsüz bir şekilde kullanmaya yol açabilir. Dolayısıyla, öfkeli bir sürücünün direksiyon hâkimiyeti artmaz, tam tersine tehlikeli bir şekilde azalır.
• d) Kazaya karışma olasılığının azalması: Bu seçenek diğer yanlışların bir sonucudur. Dikkati dağılmış, sürekli kural ihlali yapan ve direksiyon hâkimiyeti zayıflamış bir sürücünün kazaya karışma olasılığı doğal olarak azalmaz, aksine ciddi oranda artar. Bu nedenle bu seçenek de mantıksal olarak yanlıştır.

Özetle, öfke duygusu sürücünün hem zihinsel (dikkat) hem de fiziksel (kontrol) yeteneklerini olumsuz etkiler ve onu kural ihlallerine daha yatkın hale getirir. Bütün bu olumsuz etkiler bir araya geldiğinde, kazaya karışma riski önemli ölçüde yükselir. Bu nedenle, trafikte sakin kalmak hayati önem taşır.