1 Aralık 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, ilk yardım bilgisi kapsamında "çıkık" teriminin tıbbi olarak doğru tanımının ne olduğu sorulmaktadır. Çıkık, burkulma ve kırık gibi kavramlar ehliyet sınavının ilk yardım bölümünde sıkça karıştırıldığı için, aralarındaki farkı bilmek büyük önem taşır. Sorunun amacı, bu temel kavramlar arasındaki ayrımı ne kadar iyi bildiğinizi ölçmektir.

Doğru Cevap: b) Eklem yüzeylerinin birbirinden ayrılması

Doğru cevabın neden "b" seçeneği olduğunu açıklayalım. Bir eklem, iki veya daha fazla kemiğin birleştiği hareketli bir yapıdır. Çıkık, bu eklemi oluşturan kemiklerin uçlarının, yani eklem yüzeylerinin, kalıcı olarak birbirinden ayrılması ve normal pozisyonunu kaybetmesidir. Kısacası, kemikler ait oldukları yuvadan tamamen çıkmıştır. Bu durum, eklemin normal hareketini imkansız hale getirir ve yoğun ağrıya, şişliğe ve şekil bozukluğuna neden olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Eklem bağlarının kopması: Bu tanım, çıkıktan farklı bir durumu ifade eder. Eklem bağlarının anlık bir zorlanma ile gerilmesi, yırtılması veya kopması durumuna burkulma denir. Burkulmada, eklem yüzeyleri anlık olarak ayrılıp tekrar yerine gelebilir ancak kalıcı olarak ayrılmazlar. Temel hasar, kemikleri bir arada tutan bağlardadır.
• c) Eklem çevresindeki derinin zedelenmesi: Bu durum, bir darbe sonucu oluşabilecek sıyrık, ezik veya kesik gibi yüzeysel bir yaralanmadır. Çıkık gibi ciddi bir eklem yaralanmasının tanımı olamaz. Çıkık durumunda deri zedelenmesi de görülebilir ancak bu, çıkığın kendisi değil, olası bir sonucudur.
• d) Eklem bağları ve yüzeylerinin zedelenmesi: Bu seçenek çok genel bir ifadedir ve hem çıkığı hem de burkulmayı kısmen kapsayabilir. Ancak çıkığın temel ve ayırt edici özelliği, bağların veya yüzeylerin sadece zedelenmesi değil, eklem yüzeylerinin kalıcı olarak birbirinden ayrılmasıdır. Bu nedenle "b" seçeneği, çıkığı en net ve en doğru şekilde tanımlamaktadır.

Özetle, ehliyet sınavı için bu üç kavramı şu şekilde aklınızda tutabilirsiniz: Eğer kemikler yerinden oynamış ve kalıcı olarak ayrılmışsa bu çıkıktır. Eğer sadece eklemi tutan bağlar zarar görmüşse bu burkulmadır. Eğer kemiğin bütünlüğünde bir bozulma, yani çatlama veya ayrılma varsa bu da kırıktır. Bu soru, çıkığın tanımını sorduğu için doğru cevap, eklem yüzeylerinin kalıcı ayrılığını ifade eden "b" şıkkıdır.

Bu soruda, bir ilk yardımcının kazazedeye uyguladığı belirli adımların (sırtüstü yatırma, yaka açma, bacakları kaldırma, sıcak tutma) temel amacının ne olduğu sorulmaktadır. Bu uygulamalar bir araya geldiğinde, ilk yardımda çok önemli bir durumu ifade eder. Şimdi bu durumu ve seçenekleri adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Şokun engellenmesini

Soruda tarif edilen pozisyon, ilk yardımda "şok pozisyonu" olarak bilinir. Şok, kaza, kanama, kalp krizi gibi nedenlerle vücuttaki kan dolaşımının aniden azalması ve hayati organlara (beyin, kalp, akciğerler) yeterli kan ve oksijen gitmemesi durumudur. Bu, hayatı tehdit eden ciddi bir durumdur ve acil müdahale gerektirir.

• Kazazedeyi sırtüstü yatırmak ve yakasını açmak: Bu, solunum yolunun açık kalmasını ve kazazedenin rahat nefes almasını sağlar.
• Bacakları 30 cm kadar yükseltmek: Bu, şok pozisyonunun en kritik adımıdır. Bacaklardaki kanın, yer çekimi yardımıyla vücudun merkezine, yani beyin ve kalp gibi hayati organlara yönlendirilmesini amaçlar. Bu sayede bu organların kansız kalması engellenir.
• Sıcak tutulmasını sağlamak: Şok durumunda vücut ısısı hızla düşebilir. Kazazedenin üzerini bir battaniye veya ceket ile örtmek, vücut ısısını koruyarak durumunun daha da kötüleşmesini engeller.

Görüldüğü gibi, yapılan tüm bu uygulamalar bir bütün olarak vücudun kan dolaşımını düzenlemeyi ve hayati organları korumayı hedefler. Bu da doğrudan şok durumunu engellemek veya mevcut şoku kontrol altında tutmak anlamına gelir. Bu nedenle (a) seçeneği doğru cevaptır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

b) Kanamanın durdurulmasını: Kanama, şoka neden olan en önemli faktörlerden biridir. Ancak soruda anlatılan uygulamalar kanamayı durdurmaya yönelik değildir. Kanama durdurmak için yaranın üzerine doğrudan baskı uygulamak, sargı bezi ile sarmak veya gerekirse turnike uygulamak gibi farklı yöntemler kullanılır. Şok pozisyonu, kanama kontrol altına alındıktan sonra veya kanama kontrolü ile eş zamanlı olarak, kan kaybının yarattığı şoku engellemek için yapılır.

c) Zihinsel aktivitenin korunmasını: Şokun engellenmesi, beyne yeterli kan gitmesini sağladığı için dolaylı olarak zihinsel aktivitenin korunmasına yardımcı olur. Ancak bu, uygulamanın bir sonucudur, birincil amacı değildir. İlk yardımcının öncelikli amacı, beyin de dahil olmak üzere tüm hayati organları koruyarak dolaşım sistemini stabilize etmektir. Dolayısıyla bu seçenek, asıl amacın sadece bir parçasıdır.

d) Sindirim işlevinin rahat olmasını: Bu seçenek, acil bir ilk yardım durumuyla tamamen ilgisizdir. Vücut şok gibi hayati bir tehlikeyle karşılaştığında, enerjisini ve kan akışını sindirim sisteminden çekerek hayati organlara yönlendirir. Bu nedenle, ilk yardım sırasında sindirim sisteminin rahatlığı bir öncelik değildir ve yapılan uygulamaların bu sistemle bir ilgisi yoktur.

Bu soruda, ateşli havale geçiren bir kişiye ilk yardım uygulanırken yapılması gerekenler arasında hangisinin bir hata olduğu sorulmaktadır. Amaç, ateşi güvenli bir şekilde düşürmek ve hastaya zarar verebilecek yanlış uygulamaları bilmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve nedenlerini açıklayalım.

a) Karın ve göğüs bölgesi üzerine direkt olarak buz konulması

Bu seçenek sorunun doğru cevabıdır, çünkü bu uygulama hatalı ve tehlikelidir. Vücudun geniş yüzeylerine, özellikle de karın ve göğüs gibi hayati organların bulunduğu bölgelere doğrudan buz uygulamak, vücut ısısını aniden ve şok edici bir şekilde düşürür. Bu durum, damarların hızla büzülmesine (vazokonstriksiyon) ve "şok" tablosuna yol açabilir. Ayrıca, vücut bu ani soğumaya tepki olarak titremeye başlar ve titreme, kas aktivitesi nedeniyle vücut ısısını düşürmek yerine daha da artırır. Bu nedenle ateşli havalede direkt buz uygulaması kesinlikle yapılmamalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış (Yani Neden Doğru İlk Yardım Uygulamalarıdır)?

• d) Kazazedenin giysilerinin çıkartılması: Bu, ateşli havalede yapılması gereken ilk ve en önemli adımlardan biridir. Kalın ve sıkı giysiler vücut ısısını içeride hapseder ve ateşin daha da yükselmesine neden olur. Giysileri çıkartarak vücudun hava ile temasını sağlamak, ısının doğal yollarla düşmesine yardımcı olur. Bu yüzden bu uygulama doğru bir ilk yardım adımıdır.
• c) Kazazedenin koltuk altlarına, kasıklarına, dirseklerin iç yüzü ve avuç içlerine ıslak bez yerleştirilmesi: Bu da son derece etkili ve doğru bir yöntemdir. Belirtilen bu bölgeler (koltuk altı, kasıklar vb.), büyük kan damarlarının cilde yakın geçtiği yerlerdir. Bu bölgelere oda sıcaklığında suyla ıslatılmış bezler koymak, kanın soğumasına ve dolaşım yoluyla tüm vücut ısısının yavaş ve güvenli bir şekilde düşürülmesine yardımcı olur. Bu uygulama, şok riski yaratmadan ateşi kontrol altına alır.
• b) Musluk suyu ile ıslatılan havlu veya küçük bez parçalarıyla ateşi düşmüyorsa kazazedenin oda sıcaklığındaki su ile yıkanması: Bu uygulama, diğer yöntemler yetersiz kaldığında başvurulan doğru bir adımdır. Burada kritik olan nokta, kullanılan suyun "oda sıcaklığında" veya ılık olmasıdır. Kesinlikle soğuk, buzlu su kullanılmamalıdır. Oda sıcaklığındaki su ile yapılan ılık bir duş, vücut ısısını kademeli olarak düşürür ve hastayı rahatlatır.

Özetle; ateşli havalede ilk yardımın temel prensibi, vücut ısısını yavaş ve kontrollü bir şekilde düşürmektir. Giysileri çıkarmak, ılık bezler uygulamak ve gerekirse ılık duş aldırmak doğru yöntemlerdir. Ancak doğrudan buz uygulamak gibi ani ve şok edici yöntemler, durumu daha da kötüleştirebileceği için kesinlikle hatalı bir uygulamadır.

Bu soruda, bir kazazedede gözlemlenen üç kritik belirti sıralanarak, bu belirtilerin hangi ciddi duruma işaret ettiği sorgulanmaktadır. Verilen belirtiler; bulantı ve kusma, burun ve kulaktan kan gelmesi ile göz bebeklerinin birbirinden farklı büyüklükte olmasıdır. Bu belirtiler, ilk yardım açısından son derece önemlidir ve acil müdahale gerektiren bir durumu gösterir.

Doğru cevap c) Baş yaralanması seçeneğidir. Çünkü soruda listelenen belirtilerin tamamı, doğrudan beyin ve kafatası ile ilgili ciddi bir travmayı işaret eder. Kaza anında başa alınan sert bir darbe, beyin dokusunda hasara, şişmeye (ödem) veya iç kanamaya neden olabilir. Bu durumlar, kafatası içindeki basıncın tehlikeli seviyelerde artmasına yol açar ve aşağıda açıklanan belirtileri ortaya çıkarır.

• Bulantı ve kusma: Kafa içi basıncının artması, beyindeki kusma merkezini uyarır. Bu nedenle, özellikle fışkırır tarzda kusma, ciddi bir baş yaralanmasının tipik bir belirtisidir.
• Burun ve kulaktan kan gelmesi: Bu durum, genellikle kafatası tabanında bir kırık olduğunun en belirgin işaretlerinden biridir. Bazen kanla birlikte beyin-omurilik sıvısı (berrak bir sıvı) da gelebilir, bu da durumun ciddiyetini artırır.
• Göz bebeklerinin farklı büyüklükte olması (Anizokori): Beynin bir tarafına baskı yapan bir kanama veya şişlik, göz bebeklerinin boyutunu kontrol eden sinirleri etkiler. Bu sinirlerin sıkışması sonucu bir göz bebeği normal kalırken diğeri genişleyebilir veya küçülebilir. Bu, çok acil tıbbi müdahale gerektiren bir nörolojik bulgudur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakacak olursak; a) Kalp spazmı, kalbi besleyen damarların geçici olarak daralması sonucu ortaya çıkan bir durumdur. Belirtileri genellikle göğüste sıkıştırıcı ağrı, sol kola yayılan ağrı ve nefes darlığıdır. Baş yaralanmasına özgü olan kulaktan kan gelmesi veya göz bebeklerinde farklılık gibi belirtilerle hiçbir ilgisi yoktur.

Aynı şekilde, b) Dalak yırtılması karın içi bir kanamaya yol açar ve belirtileri şiddetli karın ağrısı, sol omuzda ağrı (Kehr belirtisi) ve iç kanamaya bağlı şok belirtileridir (solukluk, hızlı nabız, düşük tansiyon). d) Akciğer delinmesi ise solunum sistemiyle ilgili bir sorundur ve nefes almada güçlük, göğüs ağrısı, öksürükle kan gelmesi gibi belirtilerle kendini gösterir. Dolayısıyla bu iki durumun da soruda verilen kafa ve beyinle ilişkili belirtilerle bir bağlantısı bulunmamaktadır.

Bu soruda, bilinç kaybı durumları arasındaki şiddet farkı sorgulanmaktadır. Seçenekler arasında bilinç kaybının en ağır, en derin ve en tehlikeli seviyesinin hangisi olduğunu belirlememiz isteniyor. Bu tür sorular, ilk yardım bilgisinin temelini ölçmeyi amaçlar.

Doğru Cevap: a) Koma

Doğru cevabın Koma olmasının sebebi, komanın tanımının tam olarak "bilinç kaybının en ileri durumu" olmasıdır. Koma halindeki bir kişide, dış dünyayla olan tüm bağlantı kesilmiştir. Kişi, sesli ve ağrılı uyaranlar dahil olmak üzere hiçbir uyarıya tepki vermez. Yutkunma, öksürme gibi hayati refleksler bile kaybolmuştur. Bu, beyin fonksiyonlarının en alt seviyede çalıştığı, derin ve uzun süreli bir bilinçsizlik halidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

• c) Bayılma: Bayılma da bir bilinç kaybıdır ancak komadan önemli bir farkı vardır. Bayılma, beyne giden kan akışının anlık olarak azalması sonucu ortaya çıkan kısa süreli ve geçici bir durumdur. Bayılan kişi genellikle kısa bir süre sonra kendiliğinden ayılır. Bu nedenle, komaya göre çok daha hafif ve yüzeysel bir bilinç kaybı seviyesidir. Dolayısıyla "en ileri durum" tanımına uymaz.
• b) Üşüme ve d) Terleme: Bu iki seçenek bilinç kaybı durumu değildir. Üşüme ve terleme, vücudun sıcaklık dengesini sağlamak için veya hastalık, korku, heyecan gibi durumlara karşı verdiği fizyolojik tepkilerdir. Bilinci tamamen yerinde olan bir kişi de üşüyebilir veya terleyebilir. Bu sebeple, bu seçenekler bilinç durumuyla doğrudan ilgili olmadığından yanlış cevaplardır.

Özetle

Bilinç kaybı seviyelerini hafiften ağıra doğru sıralarsak; bayılma (kısa süreli ve geçici) en hafif seviyelerden biriyken, koma (derin, uzun süreli ve tepkisizlik hali) en ileri ve en ağır seviyedir. Bu yüzden sorunun doğru cevabı "Koma" seçeneğidir.

Bu soruda, bir ilk yardımcının yaralı bir kişiyi taşırken hem kendi sağlığını koruması hem de yaralıya zarar vermemesi için uyması gereken en temel ve genel kuralın ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun giriş paragrafında da vurgulandığı gibi, amaç gereksiz zorlama ve yaralanmalara engel olmaktır. Bu nedenle cevap, doğru vücut mekaniklerini ve güvenli taşıma tekniğini anlatan seçenek olmalıdır.

Doğru Cevap: b) Daha uzun ve kuvvetli kas gruplarını kullanması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, insan vücudunun ergonomisine en uygun taşıma prensibi olmasıdır. Vücudumuzdaki bacak, kalça ve omuz kasları gibi büyük ve kuvvetli kas grupları, bel ve sırt gibi daha hassas ve zayıf kas gruplarına göre çok daha fazla yük taşıyabilir. Yaralıyı kaldırırken dizleri büküp çömelerek, gücü bacak ve kalça kaslarından almak, ilk yardımcının belini ve omurgasını korur. Bu yöntem, hem daha güvenli bir kaldırma sağlar hem de ilk yardımcının sakatlanma riskini en aza indirir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Yaralıya uzak mesafede çalışması: Bu seçenek yanlıştır. Fizik kuralı gereği, bir yüke ne kadar uzak durursanız, o yükü kaldırmak için o kadar fazla kuvvet uygulamanız gerekir ve belinize binen yük artar. Güvenli taşıma için yaralıya mümkün olduğunca yakın durmak, ağırlık merkezini kendi vücudunuza yaklaştırmak ve bu şekilde kaldırmak esastır.
• c) Ani dönme ve bükülmeler yaparak yön değiştirmesi: Bu ifade, bir ilk yardımcının yapmaması gereken en tehlikeli hareketlerden biridir. Vücut, özellikle de omurga, yük altındayken yapılan ani dönme ve bükülme hareketlerine karşı çok hassastır. Bu tür hareketler ciddi bel ve omurga yaralanmalarına (bel fıtığı gibi) yol açabilir. Yön değiştirmek için belden dönmek yerine, ayaklarla küçük adımlar atarak bütün vücutla birlikte dönülmelidir.
• d) Yaralıyı mümkün olduğunca çok hareket ettirmesi: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. İlk yardımın temel kurallarından biri, eğer tehlikeli bir durum yoksa (yangın, patlama riski vb.) yaralıyı kesinlikle gereksiz yere hareket ettirmemektir. Özellikle omurga kırığı şüphesi olan bir yaralının bilinçsizce hareket ettirilmesi, felç kalmasına veya hayatını kaybetmesine neden olabilir. Hareket, en az seviyede ve doğru tekniklerle yapılmalıdır.

Özetle, yaralı taşırken temel amaç, en az riskle en güvenli şekilde nakli sağlamaktır. Bunun için ilk yardımcı, kendi vücut mekaniğini doğru kullanmalı, gücünü sırtından veya belinden değil, bacakları gibi büyük ve kuvvetli kas gruplarından almalıdır.

Bu soruda, bilinç kaybı durumlarının şiddet derecesi sorulmaktadır. Bilinç, kişinin kendisini ve çevresini anlama, algılama ve bunlara tepki verme yeteneğidir. Bilinç kaybı ise bu yeteneğin geçici veya kalıcı olarak yitirilmesidir ve farklı seviyeleri vardır. Soru, bu seviyelerden en ağır, en derin ve en tehlikeli olanını bulmanızı istemektedir.

Doğru cevap Koma'dır. Çünkü koma, bilinç kaybının en ileri ve en derin aşamasıdır. Komadaki bir kişi, çevresinde olup bitenlerin hiçbir şekilde farkında değildir. Seslenme, dokunma ve hatta ağrılı uyaranlar gibi dışarıdan gelen hiçbir etkiye tepki vermez. Yutkunma ve öksürük gibi temel vücut refleksleri bile kaybolmuştur. Bu durum, beyin fonksiyonlarının en alt seviyeye indiğini gösterir ve uzun süreli, hayati tehlike taşıyan bir durumdur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• Bayılma: Bayılma, beyne giden kan akışının anlık ve geçici olarak azalması sonucu ortaya çıkan kısa süreli bir bilinç kaybıdır. Genellikle birkaç saniye veya en fazla bir-iki dakika sürer ve kişi genellikle kendi kendine ayılır. Koma ile karşılaştırıldığında çok daha hafif, yüzeysel ve kısa süreli bir durumdur. Bu nedenle bilinç kaybının en ileri durumu değildir.
• Şok: Şok, bir bilinç seviyesi değildir; bir dolaşım sistemi bozukluğudur. Vücudun hayati organlarına (beyin, kalp, böbrekler vb.) yeterli miktarda kan ve oksijen gönderememesi durumudur. Şoktaki bir kişide bilinç bulanıklığı, huzursuzluk ve ilerleyen durumlarda bilinç kaybı görülebilir. Ancak şok, bilinç kaybının nedeni olabilirken, bilinç kaybının kendisi veya en ileri seviyesi değildir. Şok, komaya sebep olabilir, ancak koma, o sonucun adıdır.
• Üşüme: Üşüme, vücut sıcaklığının düşmesine karşı vücudun gösterdiği fizyolojik bir tepkidir ve bilinç durumuyla doğrudan hiçbir ilgisi yoktur. Bilinci tamamen açık bir insan da hasta olduğunda veya soğuk bir ortamda bulunduğunda üşeyebilir ve titreyebilir. Bu seçenek, konuyu anlamayanları elemek için konulmuş bir çeldiricidir.

Özetle, bilinç kaybı seviyelerini hafiften ağıra doğru düşündüğümüzde; bayılma en hafif ve geçici olanıdır. Şok, bilinç kaybına yol açabilen bir dolaşım sorunudur. Koma ise tüm reflekslerin ve tepkilerin kaybolduğu, en derin ve en uzun süreli bilinç kaybı halidir. Bu yüzden bilinç kaybının en ileri durumu komadır.

Bu soruda, bacakta meydana gelen ciddi bir kanamayı durdurmak veya yavaşlatmak amacıyla, vücudun hangi temel basınç noktasına baskı uygulanması gerektiği sorulmaktadır. İlk yardımda amaç, yaralı bölgeye giden kan akışını, kanamanın kaynağına en yakın ve en etkili noktadan geçici olarak azaltmaktır. Bu noktalar, genellikle büyük atardamarların kemiğe yakın geçtiği ve elle baskı yapılarak sıkıştırılabileceği yerlerdir.

Doğru cevap a) Kasık iç kısmı'dır. Bunun temel sebebi, bacağa kan taşıyan ana atardamar olan femoral arter'in bu bölgeden geçmesidir. Kasık iç kısmına, yani uyluğun gövdeyle birleştiği iç bölgeye kuvvetli bir şekilde baskı uygulandığında, femoral arter kemik ile el arasında sıkışır. Bu durum, kalpten bacağa pompalanan kanın akışını önemli ölçüde yavaşlatır ve yaradaki kanamayı azaltır. Bu yöntem, özellikle turnike uygulanamayan veya turnike malzemesi bulunmayan durumlarda hayat kurtarıcı bir ilk yardım müdahalesidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Bacak dış kısmı: Bacağın dış kısmında, kan akışını kesecek kadar büyük ve yüzeye yakın bir ana atardamar bulunmaz. Bu bölgeye yapılacak baskı, kemik ve kas dokusuna baskı yapmaktan öteye gitmez ve kanamayı durdurmada etkili bir yöntem değildir.
• c) Dizin ön üst kısmı: Bu bölge, kanamanın olduğu yere çok yakın olabilir veya kanamanın daha üstünde kalmayabilir. Bacağın tamamına giden kanı kontrol etmek için en etkili nokta değildir. Ana basınç noktası, kanamanın olduğu yer ile kalp arasında kalan en merkezi noktadır ki bu da kasık bölgesidir.
• d) Karnın ön üst kısmı: Bu bölgenin bacak kanamasıyla doğrudan bir ilgisi yoktur. Karnın ön üst kısmına baskı uygulamak, bacağa giden kan akışını etkilemez ve hatta iç organlara zarar verme riski taşıyabilir. Bu nedenle tamamen yanlış bir müdahaledir.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en önemli bilgi şudur: Vücuttaki büyük kanamalarda, kanamanın olduğu bölge ile kalp arasındaki ana atardamar üzerine baskı uygulanır. Bacak yaralanmaları için bu nokta "kasık iç kısmı", kol yaralanmaları için ise "koltuk altı" veya "kolun iç üst kısmı"dır. Bu bilgi, acil bir durumda doğru müdahaleyi yapmanızı sağlar.

Bu soruda, verilen metnin ilk yardımın temel uygulamalarından hangisine karşılık geldiği sorulmaktadır. Metnin ana fikri, bir kaza veya acil durum olduğunda yardım kuruluşlarına, özellikle de 112'ye, en hızlı şekilde haber verilmesi gerektiğidir. Bu bilgi ışığında seçenekleri değerlendirelim.

Doğru Cevap: a) Bildirme

Metinde açıkça "gerekli yardım kuruluşlarına haber verilmelidir" ve "telefon iletişimleri 112 acil telefon numarası üzerinden gerçekleştirilir" ifadeleri yer almaktadır. Bu ifadeler, bir olayı yetkililere duyurma, ihbar etme ve yardım çağırma eylemini tanımlar. İlk yardımın temel uygulamalarından olan "Bildirme" aşaması, tam olarak bu anlama gelir: Olay yerinin ve durumun 112'ye bildirilerek profesyonel tıbbi yardımın (ambulans, itfaiye, polis vb.) olay yerine yönlendirilmesini sağlamaktır. Bu nedenle, metinde anlatılan durum doğrudan "Bildirme" basamağı ile ilgilidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

• b) Koruma: Bu seçenek yanlıştır çünkü "Koruma" basamağı, olay yerinde hem kazazedenin hem de ilk yardımcının güvenliğini sağlamaya yönelik önlemleri içerir. Örneğin, kaza yapan arabanın kontağını kapatmak, olay yerine uyarı işaretleri (reflektör gibi) koymak, tehlikeli bir ortam varsa kazazedeyi güvenli bir yere taşımak gibi eylemler koruma kapsamındadır. Sorudaki metin bu tür güvenlik önlemlerinden bahsetmemektedir.

• c) Kurtarma: Bu seçenek de yanlıştır. "Kurtarma" (müdahale olarak da bilinir), ilk yardımcının olay yerinde kazazedeye yaptığı temel yaşam desteği ve diğer ilk yardım uygulamalarını ifade eder. Kalp masajı yapmak, suni solunum uygulamak, kanamayı durdurmak veya kırığı sabitlemek gibi müdahaleler "Kurtarma" basamağına aittir. Metin, yardım çağırmaktan bahsetmekte, kazazedeye yapılan bir müdahaleden söz etmemektedir.

• d) Tedavi etme: Bu seçenek yanlıştır çünkü "tedavi etme" profesyonel sağlık personeli (doktor, hemşire, paramedik) tarafından hastane veya ambulansta yapılan ileri düzey tıbbi işlemleri kapsar. İlk yardımcı, tedavi etmez; sadece hayatı tehdit eden durumları ortadan kaldırmak veya durumun kötüleşmesini önlemek için temel müdahalelerde bulunur. Bu nedenle bu terim, ilk yardımın temel uygulamaları arasında yer almaz.

Özet ve Ek Bilgi

İlk yardımın temel uygulamaları genellikle "KBK" olarak kısaltılan bir zincirden oluşur. Bu zincirin adımları şunlardır:

1. Koruma: Önce olay yerinin güvenliğini sağla.
2. Bildirme: Hemen 112'yi ara ve yardım iste.
3. Kurtarma: Güvenliği sağladıktan ve yardım çağırdıktan sonra kazazedeye gerekli ilk yardım müdahalesini yap.

Soruda verilen metin, bu zincirin ikinci ve kritik halkası olan "Bildirme" adımını detaylı bir şekilde açıklamaktadır.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu olmayan yetişkin bir kazazedeye uygulanacak Temel Yaşam Desteği (TYD) ile ilgili temel kurallar sorgulanmaktadır. Amaç, ilk yardımcının kalp durması durumunda profesyonel yardım gelene kadar hayatı devam ettirmek için yapması gereken doğru müdahaleyi bilip bilmediğini ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

Doğru Cevap: c) 30 kalp masajı, 2 yapay solunum şeklinde uygulanması

Bu seçenek, yetişkinler için uluslararası kabul görmüş ve Türkiye'de de geçerli olan Temel Yaşam Desteği standardını doğru bir şekilde ifade etmektedir. Kalp durduğunda, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalamak için kalp masajı yapılır. Her 30 kalp masajından sonra, akciğerlere oksijen göndermek amacıyla 2 yapay solunum verilir. Bu döngü (30:2), sağlık ekipleri gelene veya hasta yaşamsal belirtiler gösterene kadar kesintisiz olarak devam ettirilir. Bu oran, kan dolaşımını sağlama ve kanı oksijenlendirme arasında en etkili dengeyi kurar.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Göğüs kemiği 3 cm aşağı inecek şekilde bası yapılması
  Bu ifade yanlıştır çünkü yetişkin bir insanda etkili bir kalp masajı için göğüs kemiğinin yeterince çöktürülmesi gerekir. Belirlenen doğru derinlik en az 5 cm, en fazla 6 cm'dir. 3 cm'lik bir bası, kalbi yeterince sıkıştırarak kanın vücuda pompalanmasını sağlamak için çok yetersizdir ve bu nedenle etkisiz bir müdahale olur.
• b) Temel yaşam desteğine yapay solunum ile başlanması
  Bu ifade de yanlıştır. Güncel ilk yardım kılavuzlarına göre (C-A-B protokolü: Circulation-Airway-Breathing / Dolaşım-Hava Yolu-Solunum), yetişkinlerde temel yaşam desteğine öncelikle kalp masajı (dolaşım) ile başlanır. Çünkü kalp durduğunda kanda kalan oksijenin beyne hızla ulaştırılması hayati önem taşır. Bu nedenle ilk olarak 30 kalp masajı yapılır, ardından solunuma geçilir.
• d) Kalp masajı hızının saatte 100 bası olacak şekilde ayarlanması
  Bu ifade, birim hatası nedeniyle kesinlikle yanlıştır. Kalp masajının hızı, kan dolaşımını etkili bir şekilde sürdürebilmek için çok önemlidir. Doğru hız dakikada 100 ila 120 bası olmalıdır. "Saatte 100 bası" ifadesi, neredeyse hiç masaj yapmamak anlamına gelir ve tamamen etkisizdir. Bu seçenek, sınavda dikkat ölçmeye yönelik klasik bir yanıltmadır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en temel kural, yetişkinlerde Temel Yaşam Desteği'nin 30 kalp masajı ve 2 yapay solunum döngüsü şeklinde, göğsü 5 cm çöktürerek ve dakikada 100-120 bası hızında uygulanmasıdır.

Bu soruda, vücudun yaşamsal organlarına yeterli kan gönderememesi sonucu ortaya çıkan ve acil müdahale gerektiren **şok** durumunun belirtileri sorgulanmaktadır. Şok, kan dolaşımındaki bir yetersizliktir ve bu durumun belirtilerini bilmek, ilk yardım açısından hayati önem taşır. Sorunun doğru cevabını ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: b) Cildin soğuk ve nemli olması

Şok durumunda vücut, hayati organları (beyin, kalp, akciğerler) korumak için kanı deriden ve uzuvlardan bu önemli organlara yönlendirir. Bu duruma "merkezileşme" denir. Kanın deriden çekilmesiyle birlikte cilt soğur, solgunlaşır ve rengi griye döner. Vücudun bu acil duruma verdiği stres tepkisi nedeniyle terleme artar, bu da cildin soğuk olmasının yanı sıra nemli veya yapış yapış olmasına neden olur. Bu nedenle, soğuk ve nemli cilt şokun en tipik ve belirgin belirtilerinden biridir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Zihinsel aktivitenin artması: Bu seçenek yanlıştır. Şok durumunda beyne giden kan ve oksijen miktarı azalır. Bu durum zihinsel aktivitenin artmasına değil, tam tersine azalmasına yol açar. Kişide huzursuzluk, endişe, kafa karışıklığı ve durum ilerledikçe uyuşukluk ve bilinç kaybı görülür.
• c) Vücut sıcaklığının hızla yükselmesi: Bu seçenek de yanlıştır. Şokta dolaşım sistemi düzgün çalışmadığı için vücut ısıyı düzenleme yeteneğini kaybeder. Kanın deriden çekilmesi ve genel metabolizmanın yavaşlaması nedeniyle vücut sıcaklığı yükselmez, aksine düşme eğilimi gösterir (hipotermi). Vücut sıcaklığının hızla yükselmesi daha çok enfeksiyon veya sıcak çarpması gibi durumların bir belirtisidir.
• d) Dilin gevşeyerek geriye doğru toplanması: Bu ifade doğrudan şokun bir belirtisi değildir. Bu durum, bilinç kaybı yaşandığında kasların gevşemesi sonucu ortaya çıkan bir durumdur ve solunum yolunu tıkayabilir. Şok ilerleyip kişi bilincini kaybederse bu durum görülebilir, ancak şokun başlangıçtaki veya temel belirtilerinden biri olarak kabul edilmez. Bu, bilinç kaybının bir sonucudur.

Özetle, şok durumunda vücut bir "hayatta kalma" moduna geçer. Kanı deriden çekerek soğuk ve nemli bir cilde, beyne giden kanı azaltarak zihinsel bulanıklığa ve dolaşım bozukluğu nedeniyle vücut ısısında düşüşe neden olur. Bu nedenle doğru cevap "b) Cildin soğuk ve nemli olması" seçeneğidir.

Bu soruda, vücuttaki kanama türlerinden biri olan atardamar kanamasının ayırt edici özelliklerini bilmeniz ve diğer kanama türlerinden ayırmanız istenmektedir. İlk yardımda kanama türünü doğru tespit etmek, yapılacak müdahalenin başarısı için hayati önem taşır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Açık renkli kanın kalp atımları ile uyumlu olarak kesik kesik akması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, atardamarların görevini ve yapısını yansıtmasıdır. Atardamarlar, kalpten pompalanan temiz (oksijen yönünden zengin) kanı vücuda dağıtan damarlardır. Oksijenle dolu olduğu için kanın rengi açık kırmızı ve parlaktır. Ayrıca kan, doğrudan kalbin pompalama gücüyle hareket ettiği için, her kalp atışında damardan dışarıya doğru fışkırır veya kesik kesik akar. Bu, atardamar kanamalarının en belirgin ve en tehlikeli özelliğidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Kanamanın sızıntı şeklinde olması: Bu özellik, kılcal damar kanamalarına aittir. Kılcal damarlar vücuttaki en ince damarlardır ve kan basıncı çok düşüktür. Bu nedenle, bir yaralanma olduğunda kanama genellikle yavaş yavaş, küçük noktacıklar veya sızıntı şeklinde olur. Genellikle hayati tehlike oluşturmaz ve kendi kendine durabilir.

• b) Kanın koyu renkli ve küçük kabarcıklar şeklinde akması: Kanın koyu renkli olması, oksijenini dokulara bırakmış olan kirli kanın özelliğidir. Bu kanı taşıyan damarlar ise toplardamarlardır. Dolayısıyla, koyu renkli ve sürekli akan (fışkırmayan) kanama, toplardamar kanamasını işaret eder. Kabarcıklar ifadesi ise genellikle yanıltıcı bir detay olarak eklenmiştir.

• d) Kanamanın fışkırma olmadan akması ve kısa sürede durdurulabilmesi: Fışkırma olmadan, yayılarak ve sürekli bir şekilde akan kanama toplardamar kanamasının özelliğidir. Kısa sürede durdurulabilmesi ise genellikle kılcal damar kanamaları için geçerlidir. Atardamar kanamaları ise yüksek basınç nedeniyle fışkırarak akar ve durdurulması en zor olan, en tehlikeli kanama türüdür.

Özetle: Ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en önemli bilgi şudur; kanın rengi açık ve parlak kırmızıysa, akışı ise kalbin ritmiyle uyumlu olarak fışkırır veya kesik kesik ise bu bir atardamar kanamasıdır. Bu durum acil ve doğru müdahale gerektiren hayati bir tehlikedir.

Bu soruda, trafik kurallarında tanımlanan "duraklama" eyleminin yasal olarak belirlenmiş en üst zaman sınırı sorulmaktadır. Sürücülerin, araçlarını park etmiş sayılmadan, bekleme amacıyla en fazla ne kadar süre boyunca bir yerde tutabileceklerini bilmeleri gerekmektedir. Bu, duraklama ve park etme arasındaki temel farkı anlamak için kritik bir bilgidir.

Doğru cevap a) 5 dakikadır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aracın yolcu indirmek-bindirmek, yük yüklemek-boşaltmak ya da kısa süreli beklemek gibi amaçlarla durdurulması "duraklama" olarak tanımlanır. Ancak bu bekleme amacının bir zaman sınırı vardır ve bu sınır yönetmelikte net bir şekilde en çok 5 dakika olarak belirtilmiştir. Bu süreyi aşan her türlü bekleme, park etme kapsamına girer.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim. 10, 15 ve 20 dakika gibi süreler, yasal olarak tanımlanan 5 dakikalık duraklama süresini aşmaktadır. Bir sürücü, bekleme amacıyla aracını 5 dakikadan daha uzun bir süre, örneğin 7-8 dakika veya daha fazla, aynı yerde bırakırsa bu eylem "duraklama" olarak değil, "park etme" olarak kabul edilir. Bu nedenle, park yasağı olan bir yerde 5 dakikadan fazla beklerseniz, duraklama değil park etme ihlali yapmış olursunuz.

Özetle, bu iki kavramı ayırt etmek sınav ve sürüş güvenliği için çok önemlidir:

• Duraklama: Kısa süreli bekleme, yolcu veya yük alıp bırakma amacıyla yapılır ve süresi en fazla 5 dakikadır.
• Park Etme: Aracın, bekleme amacıyla 5 dakikadan daha uzun süre bırakılmasıdır.

Bu nedenle, soruda sorulan "bekleme amacıyla yapılan duraklamanın süresi" için yasal üst limit 5 dakikadır.

Bu soruda, şıklarda görselleri verilen araçlardan hangisinin otoyolda kullanılamayacağı, yani otoyola girişinin yasak olduğu sorulmaktadır. Otoyollar, yüksek hız limitlerine sahip, özel erişim kontrollü yollar olduğu için bu yollarda seyahat edebilecek araç türleri kanunla belirlenmiştir. Bu soruyu doğru cevaplamak için otoyol kurallarını ve hangi araçların bu yollara giremeyeceğini bilmek gerekir.

Doğru cevap b) seçeneğidir. Görselde bir bisiklet bulunmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, otoyollara motorsuz taşıtların girmesi kesinlikle yasaktır. Bisiklet, insan gücüyle hareket eden bir motorsuz taşıt olduğu için otoyollarda kullanılmasına izin verilmez. Bunun temel sebebi, otoyollardaki yüksek araç hızlarıdır; bisiklet gibi yavaş ve korumasız bir aracın bu trafikte bulunması hem bisiklet sürücüsü hem de diğer sürücüler için çok büyük bir tehlike oluşturur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Otomobil: Görseldeki araç bir otomobildir. Otomobiller, otoyolların temel kullanıcılarıdır ve bu yolların tasarım amacına uygun, yüksek hızlarda güvenli seyahat edebilen motorlu araçlardır. Dolayısıyla otoyolda sürülmesinde hiçbir sakınca yoktur.
• c) Kamyon: Bu seçenekte bir kamyon görülmektedir. Kamyonlar, yük taşımacılığı için kullanılan ve otoyolları sıkça kullanan motorlu araçlardır. Kendilerine özel hız limitleri ve bazen şerit kullanma kısıtlamaları olsa da otoyollara girmeleri ve seyretmeleri serbesttir.
• d) Çekici: Görseldeki araç, arızalanan veya kaza yapan araçları çekmek için kullanılan bir çekicidir. Çekiciler de belirli bir hıza ulaşabilen motorlu taşıtlar oldukları için otoyolları kullanmalarında bir yasak bulunmamaktadır. Hatta görevleri gereği otoyollarda bulunmaları zorunludur.

Özetle, otoyollar yüksek standartlı ve hızlı trafik akışına sahip yollardır. Bu nedenle, trafik güvenliğini tehlikeye atabilecek motorsuz taşıtlar (bisiklet, at arabası vb.), lastik tekerlekli traktörler, iş makineleri ve motorlu bisikletlerin (moped) otoyollara girmesi yasaklanmıştır. Sorudaki seçenekler arasında bu kurala uymayan tek araç bisiklettir.

Bu soruda, resimdeki yolda bulunan numaralı araçlardan hangilerinin, içinde bulundukları şeridi kurallar gereği sürekli olarak kullanmalarının (işgal etmelerinin) yasak olduğu sorulmaktadır. Bu soruyu doğru cevaplamak için çok şeritli yollardaki temel şerit kullanma kurallarını bilmemiz gerekir.

Türkiye'deki trafik kurallarına göre, çok şeritli ve iki yönlü yollarda sürücüler gidiş yönlerine göre en sağdaki şeridi kullanmak zorundadırlar. Soldaki şeritler ise temel olarak sollama (geçiş yapma) amacıyla kullanılır. Bu nedenle sol şeritlerin sürekli olarak işgal edilmesi, yani gereksiz yere bu şeritte seyredilmesi yasaktır. Bu kural, trafiğin akıcı ve güvenli bir şekilde ilerlemesini sağlamak için konulmuştur.

Şimdi resimdeki araçları bu kurala göre değerlendirelim:

• 1 Numaralı Araç: Gidiş yönüne göre en sağ şerittedir. Bu şerit, normal seyrin yapılması gereken şerittir. Dolayısıyla 1 numaralı aracın bu şeridi sürekli işgal etmesinde bir sakınca yoktur.
• 4 Numaralı Araç: Gidiş yönüne göre sağdan ikinci şerittedir. Bu şerit de trafiğin yoğunluğuna göre normal seyir için kullanılabilir, ancak en soldaki şerit değildir.
• 3 Numaralı Araç: Karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şeritlerden birindedir. Bu şerit, kendi yönümüzde ilerlerken bizim için sol şerit (sollama şeridi) konumundadır. Sollama şeridinin sürekli işgali yasaktır.
• 2 Numaralı Araç: Karşı yönden gelen trafiğin en sol şeridindedir. Bu şerit, karşı yönden gelen araçlar için sollama şerididir. Tıpkı bizim yönümüzdeki sol şerit gibi, bu şeridin de sürekli olarak işgal edilmesi yasaktır.

Bu değerlendirmeye göre, hem 2 numaralı aracın bulunduğu şerit (karşı yönün sol şeridi) hem de 3 numaralı aracın bulunduğu şerit (bizim yönümüzün sol şeridi) sollama amaçlı kullanılan şeritlerdir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre sollama şeritleri sürekli olarak meşgul edilemez. Bu nedenle doğru cevap 2 ve 3 numaralı araçlardır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) 1 ve 2: Bu seçenek yanlıştır, çünkü 1 numaralı araç en sağ şeritte ve kurallara uygun şekilde sürekli seyredebilir.
• b) 1 ve 3: Bu seçenek de 1 numaralı aracın bulunduğu konum nedeniyle yanlıştır.
• d) 3 ve 4: Bu seçenek yanlıştır. Her ne kadar 4 numaralı araç da soldaki şeritlerden birinde olsa da, bu sorunun mantığına göre yolun her iki yönündeki sol şeritlerde bulunan araçlar sorulmaktadır. Bu durumda kural ihlali yapanlar 2 ve 3 olarak kabul edilir.

Özetle: Trafik akışının sağdan olduğu ülkemizde, yolun sol tarafında kalan şeritler sollama için ayrılmıştır. Bu şeritleri sürekli kullanmak yasaktır. Sorudaki görselde 2 ve 3 numaralı araçlar, kendi gidiş yönlerinin sol şeritlerinde (sollama şeritlerinde) yer aldıkları için bu şeritleri sürekli işgal etmeleri yasaktır.

Bu soruda, trafik kuralları içerisindeki en temel ve hayati konulardan biri olan geçiş önceliği sorgulanmaktadır. Özellikle sinyalizasyon (trafik ışığı) veya trafik polisinin bulunmadığı, sadece yol çizgileriyle belirlenmiş yaya ve okul geçitlerinde, trafiğin akışını düzenleyen hiyerarşinin ne olduğu bilinmelidir. Bu durum, sürücülerin en çok dikkat etmesi gereken anlardan biridir.

Doğru cevap b) Yayalara seçeneğidir. Karayolları Trafik Kanunu'nun 74. maddesi bu durumu çok net bir şekilde düzenler. Bu maddeye göre, görevli bir kişi veya trafik ışığı bulunmayan ancak trafik işareti veya yol çizgileri ile belirlenmiş yaya veya okul geçitlerine yaklaşan sürücüler, hızlarını azaltmak ve bu geçitlerden geçen veya geçmek üzere olan yayalara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır. Bu kural, trafikte daha savunmasız olan yayanın güvenliğini sağlamayı amaçlar ve "yayanın üstünlüğü" ilkesini temel alır.

Bu kuralın arkasındaki mantık, can güvenliğini her şeyin önünde tutmaktır. Yayalar, bir aracın çarpması durumunda en savunmasız olan yol kullanıcılarıdır. Bu nedenle, kanun koyucu sürücülere özel bir sorumluluk yüklemiştir. Türkiye'de "Öncelik Hayatın, Öncelik Yayanın" gibi kampanyalarla da bu kuralın önemi sıkça vurgulanmaktadır. Sürücü adayı olarak, bir yaya geçidine yaklaşırken ayağınızı gazdan çekip frene yakın tutmanız ve bir yaya gördüğünüzde durmaya hazır olmanız gerektiğini asla unutmamalısınız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Araçlara: Bu seçenek, kuralın tam tersidir. Belirtilen yerlerde geçiş önceliği araçlarda değil, yayalardadır. Sürücü, yayaya yol vermekle yükümlüdür.
• c) Yolculara: Yolcu, bir aracın içinde seyahat eden kişidir. Trafikteki geçiş önceliği, aracın dışındaki yayalar ile araçlar arasında bir konudur. Yolcunun bu durumda doğrudan bir geçiş hakkı veya sorumluluğu yoktur.
• d) Sürücülere: Sürücü, aracı idare eden kişidir ve geçiş hakkına sahip olan değil, geçiş hakkını vermekle yükümlü olan taraftır. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, "aksine bir durum" (örneğin trafik polisinin "geç" işareti veya yayalar için yanan kırmızı ışık) olmadığı sürece, çizgilerle belirlenmiş yaya ve okul geçitlerinde mutlak öncelik her zaman yayalara aittir. Bu, hem bir yasal zorunluluk hem de önemli bir insanlık görevidir.

Bu soruda, gece yolculuğu sırasında karşı yönden gelen bir araçla karşılaşıldığında, diğer sürücünün görüşünü engellememek ve güvenliği tehlikeye atmamak için hangi farların kullanılması gerektiği sorulmaktadır. Temel amaç, uzağı gösteren (uzun) farların yarattığı göz kamaşmasını önleyerek karşılıklı trafik güvenliğini sağlamaktır. Bu durum, gece sürüşlerinde en sık karşılaşılan ve en çok dikkat edilmesi gereken kurallardan biridir.

Doğru cevap d) Yakını gösteren ışıklar'dır. Uzağı gösteren ışıklar (uzun farlar), aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda ileriyi net görebilmek için kullanılır ancak karşı yönden gelen sürücünün gözünü alarak geçici körlüğe neden olabilir. Bu tehlikeli durumu önlemek için, bir araçla karşılaşıldığında veya bir aracı takip ederken, ışıklar derhal yakını gösteren (kısa) farlara alınmalıdır. Kısa farlar, yolu yaklaşık 25 metre kadar aydınlatır ve ışık hüzmesi aşağıya doğru yönlendirildiği için karşıdaki sürücüyü rahatsız etmez.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sis ışıkları: Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü hava koşullarında kullanılmalıdır. Normal hava koşullarında kullanılması hem gereksizdir hem de diğer sürücülerin dikkatini dağıtabilir. Bu nedenle sorudaki senaryo için yanlış bir seçenektir.
• b) Park ışıkları: Park ışıkları, aracın park halindeyken diğer sürücüler tarafından fark edilmesini sağlamak amacıyla kullanılır. Sürüş sırasında yolu aydınlatmak için yeterli güce sahip değildirler. Sadece park ışıklarıyla gece araç kullanmak, hem sürücünün yolu görmesini engeller hem de yasa dışı olduğu için son derece tehlikelidir.
• c) Acil uyarı ışıkları: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracın arıza yaptığı, tehlikeli bir şekilde yavaşladığı veya yol kenarında durduğu acil durumları belirtmek için kullanılır. Hareket halindeyken normal sürüş esnasında yakılmazlar çünkü bu, diğer sürücüler için kafa karıştırıcı bir sinyaldir. Bu ışıkların amacı yolu aydınlatmak değil, bir tehlikeyi bildirmektir.

Özetle, gece sürüşlerinde güvenlik ve diğer sürücülere saygı esastır. Karşı yönden bir araç geldiğinde veya önünüzdeki bir aracı yakından takip ettiğinizde, göz kamaşmasını önlemek için daima uzağı gösteren (uzun) farlardan yakını gösteren (kısa) farlara geçiş yapılmalıdır. Bu kural, hem sizin hem de diğer sürücülerin yolu güvenli bir şekilde görmesini sağlar.

Bu soruda, trafikte seyrederken sirenlerini veya tepe lambalarını yakarak gelen ve geçiş üstünlüğüne sahip bir araçla (ambulans, itfaiye, polis aracı vb.) karşılaştığınızda bir sürücü olarak yasal ve güvenli olarak hangi davranışları sergilemeniz gerektiği ölçülmektedir. Sürücünün temel amacı, bu aracın yolunu en hızlı ve güvenli şekilde açmaktır. Şimdi öncülleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

Öncüllerin Değerlendirilmesi

• II. Taşıt yolu üzerinde yer açmak: Bu, yapılması gereken en temel ve zorunlu davranıştır. Geçiş üstünlüğü olan bir aracın sesli veya ışıklı uyarısını aldığınızda, aracın geçebilmesi için bir "güvenlik koridoru" oluşturmalısınız. Bu genellikle, trafiğin akışına göre sağa yanaşarak, yavaşlayarak ve gerekiyorsa durarak yapılır. Bu davranış, acil durumdaki aracın hedefine vakit kaybetmeden ulaşmasını sağlar. Dolayısıyla bu ifade doğrudur.
• III. Bir kavşakta ise kavşağı derhal boşaltmak: Kavşaklar, trafiğin en kritik noktalarıdır. Eğer bir kavşağın içindeyken geçiş üstünlüğüne sahip bir aracın geldiğini fark ederseniz, kavşakta durmak en tehlikeli davranıştır. Çünkü bu, hem acil durum aracının hem de diğer yönlerden gelen araçların yolunu tıkar. Yapılması gereken, güvenli bir şekilde ve kontrollü olarak kavşağı terk edip uygun bir yerde yol vermektir. Bu nedenle bu ifade de doğrudur.
• I. Ambulansa eskortluk yapmak: Bu, kesinlikle yapılmaması gereken, tehlikeli ve yasak bir davranıştır. Sivil bir sürücünün kendi aracıyla ambulansın veya başka bir acil durum aracının önüne veya arkasına takılarak ona yol açmaya çalışması "eskortluk" olarak kabul edilir. Bu durum, hem trafiği daha da tehlikeye atar hem de acil durum aracının manevra kabiliyetini kısıtlar. Eskortluk görevi, sadece yetkili ve görevli araçlar tarafından yapılabilir. Dolayısıyla bu ifade yanlıştır.

Seçeneklerin Analizi

Soruda sürücünün "yapmak zorunda olduğu" davranışlar sorulmaktadır. Yukarıdaki analizimize göre II ve III numaralı öncüller doğru ve zorunlu davranışları ifade ederken, I numaralı öncül yanlış ve yasak bir davranışı belirtmektedir.

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır, çünkü eskortluk yapmak yasaktır.
• b) I ve II: Bu seçenek, yanlış olan I. öncülü içerdiği için yanlıştır.
• d) I, II ve III: Bu seçenek de yine yanlış olan I. öncülü içerdiği için hatalıdır.
• c) II ve III: Bu seçenek, yapılması zorunlu olan her iki doğru davranışı da içermektedir. Taşıt yolunda yer açmak ve kavşakta iseniz kavşağı boşaltmak, her sürücünün uyması gereken temel kurallardır.

Sonuç olarak, geçiş üstünlüğü olan bir aracın işaretini aldığınızda yapmanız gerekenler; güvenli bir şekilde yol üzerinde yer açmak ve eğer bir kavşaktaysanız o alanı derhal terk etmektir. Bu nedenle doğru cevap C seçeneğidir.

Bu soruda, size bir trafik tehlike uyarı levhası gösterilmiş ve bu levhanın ne anlama geldiği sorulmuştur. Trafik işaretlerini doğru bir şekilde tanımak ve anlamlarını bilmek, güvenli bir sürüş için temel gerekliliklerden biridir. Bu levhalar, sürücüleri ileride karşılaşabilecekleri durumlar hakkında önceden bilgilendirerek gerekli tedbirleri almalarını sağlar.

Doğru Cevap: a) Kasisli yola girileceğini

Soru görselinde yer alan üçgen şeklindeki levha, bir tehlike uyarı işaretidir. Üçgen levhalar, sürücüleri yoldaki bir tehlikeye karşı önceden uyarmak amacıyla kullanılır. Levhanın içindeki sembol, yol yüzeyinde bulunan ve hızı düşürmek amacıyla yapılmış bir tümseği, yani kasisi temsil etmektedir. Bu nedenle, bu işareti gören bir sürücü, ileride bir kasis olduğunu anlamalı ve hızını düşürerek bu engeli güvenli bir şekilde geçmeye hazırlanmalıdır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Yolda çalışma olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Yolda çalışma olduğunu bildiren levha da bir tehlike uyarı işaretidir (üçgen şeklindedir), ancak içerisinde elinde kürek olan bir insan figürü bulunur. Bu işaret, ileride yol yapım, bakım veya onarım çalışması olduğunu ve sürücülerin daha dikkatli olması gerektiğini belirtir.
• c) Yolun trafiğe kapalı olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Bir yolun trafiğe kapalı olduğunu bildiren işaret, "Trafiğe Kapalı Yol" levhasıdır. Bu levha genellikle kırmızı kenarlı beyaz bir daire veya ortasında beyaz yatay bir şerit bulunan kırmızı bir daire şeklindedir. Daire şeklindeki levhalar genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir.
• d) Motorlu taşıtların giremeyeceğini: Bu seçenek de yanlıştır. Bu durumu bildiren "Motorlu Taşıt Giremez" levhası, kırmızı bir daire içinde otomobil ve motosiklet sembollerinin bulunduğu bir yasaklama işaretidir. Bu işaret, belirtilen yola motorlu araçların girişinin yasak olduğunu ifade eder.

Özetle, soruda gösterilen ve üzerinde bir tümsek sembolü bulunan üçgen levha, sürücüye kasisli yola yaklaştığını bildirir. Bu uyarıyı dikkate alarak hızını azaltan sürücü, hem aracının süspansiyon sistemini korur hem de kasis üzerinden geçerken direksiyon hakimiyetini kaybetme riskini ortadan kaldırmış olur.

Bu soruda, size bir trafik tanzim işareti verilmiş ve bu işaretin ne anlama geldiğini bulmanız istenmiştir. Trafik işaretlerini doğru yorumlamak, hem sınavda başarılı olmanız hem de trafikte güvenli bir sürücü olmanız için kritik öneme sahiptir. İşaretleri tanırken şekillerine, renklerine ve içindeki sembollere dikkat etmelisiniz.

Öncelikle, görseldeki işareti inceleyelim. Bu işaret, Tanzim İşaretleri grubuna aittir. Tanzim işaretleri genellikle daire şeklindedir ve trafiği düzenleme, yasaklama veya kısıtlama amacı taşır. İşaretin kırmızı çerçeveli ve içindeki sembolün üzerine çapraz kırmızı bir çizgi çekilmiş olması, o eylemin "yasak" olduğunu belirtir. İşaretin içindeki sembol ise sola dönen bir oktur. Bu üç unsuru birleştirdiğimizde anlam ortaya çıkar: Kırmızı çerçeve ve çapraz çizgi "yasak", sola dönen ok ise "sola dönme eylemi". Dolayısıyla bu işaret, "Sola Dönülmez" anlamına gelir.

Bu bilgiler ışığında seçenekleri değerlendirelim:

• a) Sola dönülmez: Bu seçenek, levhanın anlamını tam olarak karşılamaktadır. İşaret, girilen yolda sola dönüş yapmanın yasak olduğunu bildirir. Bu nedenle doğru cevap budur.
• b) Sağa dönülmez: Bu seçenek yanlıştır, çünkü levhanın içindeki ok sola yönü göstermektedir. "Sağa dönülmez" levhasında, okun yönü sağa dönük olurdu.
• c) Sola zorunlu yön: Bu seçenek de yanlıştır. Zorunlu yön levhaları, yasaklama değil, bir mecburiyet bildirir. Ayrıca, "Sola zorunlu yön" levhası kırmızı çerçeveli değil, mavi zeminli yuvarlak bir levhadır ve içinde beyaz bir ok bulunur.
• d) Sağa zorunlu yön: Bu seçenek hem yön olarak hem de levhanın türü olarak yanlıştır. "Sağa zorunlu yön" levhası da mavi zeminli olur ve sağa dönük bir ok içerir.

Özetle, trafik işaretlerini yorumlarken unutmamanız gereken temel kural şudur: Kırmızı renkli daire şeklindeki levhalar genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. Mavi renkli daire şeklindeki levhalar ise bir zorunluluk veya mecburiyet belirtir. Bu sorudaki kırmızı çerçeve ve çapraz çizgi, "yasak" anlamına geldiği için doğru cevap "Sola dönülmez" olmalıdır.

Bu soruda, kırmızı üçgen çerçeve içinde bir geyik figürü bulunan bir trafik levhasının anlamı sorulmaktadır. Trafik işaretlerini doğru yorumlamak, güvenli bir sürüş için temel gerekliliklerden biridir. Bu işaretin ne anlama geldiğini anlamak için hem şeklini hem de içindeki sembolü doğru analiz etmek gerekir.

Öncelikle, levhanın genel yapısını inceleyelim. Üçgen şeklindeki trafik levhaları, "Tehlike Uyarı İşaretleri" kategorisine aittir. Bu işaretlerin temel amacı, sürücüleri ileride karşılaşabilecekleri potansiyel bir tehlikeye karşı önceden bilgilendirmek ve gerekli tedbirleri (hızını azaltma, dikkatini artırma vb.) almalarını sağlamaktır. Yani bu levha bir yasaklama değil, bir uyarıdır.

Doğru cevabın "d) Vahşi hayvanlar geçebilir" olmasının sebebi şudur: Levhanın içindeki geyik sembolü, vahşi doğada yaşayan hayvanları temsil eder. Üçgen şekli ise bir tehlike ve "ihtimal" bildirdiğinden, bu iki bilgi birleştiğinde "ilerleyen yolda vahşi hayvanların aniden yola çıkma ihtimali olduğu" anlamı ortaya çıkar. Bu işareti gören sürücü, özellikle ormanlık veya kırsal alanlarda, yola fırlayabilecek bir hayvana karşı dikkatli olmalı ve hızını düşürmelidir.

• a) ve c) seçenekleri neden yanlıştır? Bu seçeneklerde "giremez" ifadesi kullanılmaktadır. "Giremez" anlamı taşıyan işaretler, bir yasağı veya kısıtlamayı belirtir ve genellikle kırmızı çerçeveli daire şeklinde olurlar. Oysa sorudaki işaret bir uyarı levhasıdır, yasaklama levhası değildir. Hayvanların yola girmesini yasaklamaz, sadece bu tehlikeye karşı sürücüyü uyarır.
• b) seçeneği neden yanlıştır? Bu seçenekte "Ehli hayvanlar" ifadesi geçmektedir. Ehli hayvanlar (inek, koyun, at gibi) için kullanılan tehlike uyarı işaretinde genellikle bir inek figürü bulunur. Sorudaki geyik figürü ise vahşi hayvanları temsil ettiği için bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, trafikte kullanılan çok çeşitli araç tipleri sıralanmış ve bu araçların hepsinde ortak olarak bulunması gereken teçhizatın ne olduğu sorulmuştur. Sorunun kilit noktası, cevabın hem bir binek otomobil için hem de bir kamyon veya otobüs için geçerli olmasıdır. Bu nedenle, sadece belirli bir araç türüne özgü olan donanımlar elenmelidir.

Doğru cevap "c) Yangın söndürme cihazı" seçeneğidir. Çünkü Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, tehlike anında ilk müdahaleyi yapabilmek amacıyla listelenen tüm motorlu araçlarda (otomobil, minibüs, otobüs, kamyonet, kamyon, çekici) yangın söndürme cihazı bulundurmak zorunludur. Cihazın kapasitesi ve sayısı aracın büyüklüğüne ve taşıdığı yüke göre değişse de, en temel ortak güvenlik ekipmanı budur. Özellikle tehlikeli madde taşıyan araçlarda bu teçhizatın varlığı hayati önem taşır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Koruma başlığı: Bu teçhizat, motosiklet, motorlu bisiklet ve bisiklet gibi sürücünün vücudunun dış darbelere açık olduğu araçlarda zorunludur. Otomobil, kamyon veya otobüs gibi kapalı kasa araçlarda kullanılması gerekmez. Bu nedenle tüm araçlar için ortak bir zorunluluk değildir.
• b) Hız sınırlayıcı cihaz: Bu cihaz, genellikle yolcu ve yük taşımacılığı yapan büyük ticari araçlarda (otobüs, kamyon, çekici) yasal hız limitlerinin aşılmasını önlemek için zorunlu tutulur. Ancak binek otomobillerde veya küçük kamyonetlerde standart bir zorunluluk değildir. Dolayısıyla, soruda listelenen araçların hepsini kapsamaz.
• d) Çocuk bağlama sistemleri: Bu sistemler (çocuk koltuğu, yükseltici vb.), sadece belirli yaş ve kilodaki çocukların taşınması durumunda otomobil, minibüs gibi araçlarda zorunludur. Bir kamyonda, çekicide veya yolcusu olmayan bir araçta bulundurma zorunluluğu yoktur. Bu gereklilik, aracı kimin kullandığına ve yolcuların kim olduğuna bağlı olduğu için genel bir teçhizat değildir.

Sonuç olarak, soruda listelenen tüm farklı araç tipleri için geçerli olan tek zorunlu güvenlik donanımı yangın söndürme cihazıdır. Bu soru, adayların araç tiplerine göre değişen özel donanımlar ile tüm araçlar için geçerli olan genel güvenlik kurallarını ayırt etme yeteneğini ölçmektedir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre bir motosikletin periyodik araç muayene sıklığı sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, muayenenin "ilk 3 yaş sonunda" yani ilk muayenesi yapıldıktan sonraki periyodu sormasıdır. Bu, sıfır bir aracın ilk muayenesi ile sonraki rutin muayeneleri arasındaki farkı bilmeyi gerektirir.

Doğru Cevap: c) 2

Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, hususi (özel) olarak kullanılan motosikletler ve otomobiller için muayene periyotları iki aşamalıdır. Araç sıfır kilometre olarak trafiğe çıktığında, ilk muayenesi 3. yaşının sonunda yapılır. Bu ilk muayene tamamlandıktan sonra ise araç, artık her 2 yılda bir periyodik olarak muayeneye girmek zorundadır. Soru, ilk 3 yıl geçtikten sonraki süreyi sorduğu için doğru cevap "2 yıl" olmalıdır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• d) 1: Bu seçenek yanlıştır çünkü her yıl muayene zorunluluğu, ticari amaçla kullanılan araçlar için geçerlidir. Örneğin, taksiler, kamyonlar, otobüsler ve ticari olarak kayıtlı diğer motorlu taşıtlar, ilk bir yaşın sonundan itibaren her yıl muayeneye girmek zorundadır. Motosiklet hususi (özel) kullanımda olduğu için bu kurala tabi değildir.
• b) 3: Bu seçenek, sorudaki en yaygın çeldiricilerden biridir. 3 yıllık süre, sadece sıfır bir motosikletin veya otomobilin ilk muayenesine kadar geçen süreyi ifade eder. Soru, bu ilk 3 yıl bittikten *sonraki* periyodu sorduğu için bu cevap yanlıştır. Eğer soru "Sıfır bir motosikletin ilk muayenesi kaç yıl sonra yapılır?" şeklinde olsaydı, o zaman doğru cevap 3 olurdu.
• a) 4: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Türkiye'deki mevcut trafik mevzuatında hiçbir araç türü için 4 yılda bir yapılan periyodik bir muayene süresi bulunmamaktadır. Bu nedenle bu şık, kafa karıştırmak amacıyla eklenmiş bir seçenektir.

Özetle:

Ehliyet sınavında bu tür sorularla karşılaştığınızda unutmamanız gereken temel kural şudur:

1. Sıfır Hususi Motosiklet/Otomobil: İlk muayene 3. yaşın sonunda yapılır.
2. Sonraki Tüm Muayeneler: Bu ilk muayeneden sonra her 2 yılda bir yapılır.

Bu nedenle, "ilk 3 yaş sonunda" ifadesinden sonraki periyot her zaman 2 yıldır.

Bu soruda, bize gösterilen trafik tanzim işaretinin ne anlama geldiği ve hangi davranışı yasakladığı sorulmaktadır. Trafik işaretlerini doğru yorumlamak, hem ehliyet sınavında başarılı olmak hem de trafikte güvenli bir sürücü olmak için temel bir gerekliliktir. Şimdi bu işareti ve seçenekleri detaylı bir şekilde inceleyelim.

Öncelikle trafik işaretinin kendisini analiz edelim. Kırmızı çerçeveli, yuvarlak trafik işaretleri genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. İşaretin içinde, 180 derecelik bir dönüşü simgeleyen, yani "U" harfine benzeyen bir manevrayı gösteren siyah bir ok bulunmaktadır. Bu okun üzeri ise yine kırmızı bir çizgi ile çizilmiştir, bu da bu hareketin yasak olduğu anlamına gelir.

Bu analiz doğrultusunda doğru cevabın neden c) U dönüşü yapmayı seçeneği olduğunu açıklayalım. İşaretin içindeki sembol, bir aracın bulunduğu yolda tam bir geri dönüş yaparak geldiği istikametin tersine yönelmesini ifade eder. Bu manevraya trafikte "U dönüşü" denir. Dolayısıyla bu levha, görüldüğü yolda U dönüşü yapmanın kesinlikle yasak olduğunu sürücüye bildirir. Bu kurala uymamak, özellikle karşı yönden gelen araçlar için büyük bir tehlike oluşturabilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da anlamak önemlidir:

• a) Geri gitmeyi: Geri gitmek, aracı vitesi geriye takarak arkaya doğru sürmektir. Bu levha ise ileri yönde yapılan bir dönüş manevrasını konu alır. Geri gitmenin yasak olduğu yerler ve durumlar Karayolları Trafik Kanunu'nda ayrı olarak belirtilmiştir ve bu işaretle bir ilgisi yoktur.
• b) Sola dönmeyi: Bu seçenek, U dönüşü ile en çok karıştırılan manevradır. Sola dönüş, genellikle bir kavşakta veya bir ara yola girmek için yapılan yaklaşık 90 derecelik bir manevradır. U dönüşü ise 180 derecelik bir manevradır. "Sola Dönülmez" işareti, bu işarete benzese de içindeki ok sadece sola doğru kıvrılır, tam bir geri dönüş yapmaz.
• d) Ada etrafında dönmeyi: Ada (veya dönel kavşak), trafiğin bir merkez etrafında döndüğü bir kavşak türüdür. Ada etrafında dönüşü düzenleyen işaretler genellikle mavi renkli, yuvarlak ve mecburi yön bildiren işaretlerdir. Bu işaret ise belirli bir manevrayı yasaklamaktadır, bir kavşak düzenlemesini değil.

Özet olarak, soruda gösterilen işaret, şekli itibarıyla "U" harfine benzeyen bir dönüşü yasakladığı için net bir şekilde U dönüşü yasağını ifade eder. Sınavda bu ve benzeri işaretlerle karşılaştığınızda, işaretin şekli ile temsil ettiği hareket arasındaki bağlantıyı kurmanız doğru cevabı bulmanızı kolaylaştıracaktır.

Bu soruda, görselde yer alan numaralandırılmış araçlardan hangilerinin park kurallarını ihlal ettiğini, yani hatalı park ettiğini bulmamız istenmektedir. Doğru cevaba ulaşmak için her bir aracın park ediş şeklini trafik kuralları çerçevesinde tek tek incelememiz gerekir. Görselde, yol kenarında araçların park etmesi için beyaz çizgilerle belirlenmiş alanlar bulunmaktadır.

Öncelikle araçları sırayla değerlendirelim:

• 1 Numaralı Araç: Bu araç, park için ayrılmış alana paralel olarak yanaşmış ancak park işlemini tam olarak doğru yapamamıştır. Aracın sol tekerlekleri, park alanını trafik şeridinden ayıran beyaz çizginin üzerindedir. Park ederken araçların tamamen kendilerine ayrılan çizgilerin içinde kalması gerekir. Çizgi ihlali yapmak hatalı bir park yöntemidir. Dolayısıyla 1 numaralı araç hatalı park etmiştir.
• 2 Numaralı Araç: Bu araç, kendisi için belirlenmiş park çizgilerinin arasına nizami bir şekilde, paralel olarak park etmiştir. Aracın tamamı park alanı içindedir ve ne kaldırıma ne de yol çizgisine temas etmektedir. Bu park ediş şekli tamamen kurallara uygundur. Bu nedenle 2 numaralı araç doğru park etmiştir.
• 3 Numaralı Araç: Bu araç, park etme yönteminde en belirgin hatayı yapmıştır. Yol kenarındaki çizgiler, araçların yola paralel olarak park etmesi gerektiğini göstermektedir. Ancak 3 numaralı araç, bu alana dikey (dik) olarak park etmeye çalışmıştır. Bu park etme şekli, hem aracın büyük bir kısmının trafik şeridine taşmasına neden olmuş hem de belirlenen park yöntemine aykırıdır. Dolayısıyla 3 numaralı araç hatalı park etmiştir.

Değerlendirmelerimiz sonucunda 1 numaralı aracın çizgi ihlali nedeniyle, 3 numaralı aracın ise hem park etme şeklinin yanlış olması hem de trafik şeridini işgal etmesi nedeniyle hatalı park ettiği sonucuna varırız. 2 numaralı araç ise kurallara uygun şekilde park etmiştir. Bu durumda hatalı park eden araçlar I ve III'tür.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

1. a) Yalnız III: Bu seçenek eksiktir, çünkü 1 numaralı araç da çizgi ihlali yaparak hatalı park etmiştir. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
2. b) I ve II: Bu seçenek yanlıştır, çünkü 2 numaralı aracın park edişi tamamen doğrudur ve herhangi bir kural ihlali yoktur.
3. c) I ve III: Bu seçenek doğrudur. Hem 1 numaralı araç (çizgi ihlali) hem de 3 numaralı araç (yanlış park yöntemi) hatalı park etmiştir.
4. d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. 2 numaralı aracın doğru park ettiğini tespit ettiğimiz için tüm araçların hatalı olduğunu söyleyemeyiz.

Sonuç olarak, hatalı park eden araçlar I ve III olduğundan doğru cevap C seçeneğidir.

Bu soruda, görseldeki kavşakta hangi sürücünün yaptığı hareketin, bir kaza durumunda temel ve en önemli hata, yani asli kusur olarak kabul edileceği sorulmaktadır. Asli kusur, trafik kazasının meydana gelmesindeki ana sebep olan ve kanunla belirlenmiş önemli kural ihlalleridir. Görseli ve trafik kurallarını inceleyerek doğru cevabı bulalım.

Doğru cevap 2 numaralı araçtır. Çünkü trafik kurallarımıza göre, kontrolsüz veya kontrollü bir kavşakta sola dönüş yapan araç sürücüleri, karşı yönden gelen ve düz gitmekte olan araçlara geçiş hakkını vermek zorundadır. Görselde 2 numaralı araç ana yolda sola dönüş yapmakta, 3 numaralı araç ise karşı yönden düz bir şekilde ilerlemektedir. Bu durumda geçiş önceliği düz giden 3 numaralı araca aittir. 2 numaralı aracın, 3 numaralı aracın yoluna çıkarak dönüş yapmaya çalışması "dönüş kurallarına uymama" anlamına gelir ve bu durum Karayolları Trafik Kanunu'nda açıkça bir asli kusur olarak belirtilmiştir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• 1 numaralı araç: Bu araç tali yoldan (yan yoldan) ana yola sağa dönüş yapmaktadır. Tali yoldaki araçların ana yoldaki araçlara yol vermesi gerekir. 1 numaralı araç, ana yoldaki 3 numaralı aracın geçmesini bekliyor gibi durmaktadır ve herhangi bir kural ihlali yapmamaktadır. Bu nedenle davranışı asli kusurlu değildir.
• 3 numaralı araç: Bu araç ana yolda düz bir şekilde ilerlemektedir. Kavşakta geçiş önceliği kendisindedir. Hem tali yoldan çıkan araçlara (1 ve 4) hem de sola dönüş yapan araca (2) göre önceliklidir. Kurallara uygun hareket ettiği için herhangi bir kusuru yoktur.
• 4 numaralı araç: Bu araç, "DUR" levhasının bulunduğu tali yolda beklemektedir. "DUR" levhası, sürücünün mutlaka durup ana yolun müsait olmasını beklemesi gerektiğini belirtir. 4 numaralı araç durarak ve ana yoldaki araçlara yol vererek doğru olanı yapmaktadır. Bu nedenle davranışı kusurlu değildir.

Özetle, kavşaklarda geçiş önceliği her zaman düz giden araçlardadır. Sola dönüş yapacak olan 2 numaralı sürücü, karşıdan gelen ve geçiş hakkına sahip olan 3 numaralı aracın yoluna çıkarak en temel trafik kurallarından birini ihlal etmiştir. Bu ihlal, olası bir kazanın doğrudan sebebi olacağı için asli kusur olarak kabul edilir.

Bu soruda, bir trafik kazası meydana geldiğinde, kazanın ana sebebi olarak kabul edilen ve sürücüyü %100 kusurlu duruma düşüren "asli kusur" hallerinden birini bulmanız istenmektedir. Asli kusur, kazanın meydana gelmesindeki en temel ve doğrudan hatayı ifade eder. Diğer ihlaller ise "tali kusur" (ikincil kusur) olarak kabul edilir ve kazanın doğrudan sebebi sayılmazlar.

Doğru Cevap: a) Tek yönlü yola ters yönden girmek

Doğru cevabın a seçeneği olmasının sebebi, tek yönlü bir yola ters istikametten girmenin, trafik akışını temelden bozan ve bir çarpışmayı neredeyse kaçınılmaz kılan bir davranış olmasıdır. Bu kural ihlali, karşı yönden kurallara uygun şekilde gelen bir aracın sürücüsü için öngörülemez ve son derece tehlikeli bir durum yaratır. Bu nedenle, bu ihlali yapan sürücü, meydana gelecek bir kazanın doğrudan ve ana sorumlusu olarak kabul edilir ve bu durum bir asli kusurdur.

• Neden Diğer Seçenekler Yanlış?

b) Taşıma sınırı üstünde yolcu taşımak: Bu durum bir kural ihlalidir ve idari para cezası gerektirir. Aracın yol tutuşunu ve fren mesafesini olumsuz etkileyerek kaza riskini artırsa da, bir kazanın doğrudan sebebi olarak kabul edilmez. Örneğin, siz kırmızı ışıkta dururken arkanızdaki aracın size çarpması durumunda, sizin aracınızda fazla yolcu olması kazanın nedeni değildir. Bu yüzden asli kusur sayılmaz.

c) Sürücü belgesini yanında bulundurmamak: Sürücü belgesini yanınızda taşımamak da bir kural ihlalidir ve cezası vardır. Ancak bu durum, sürüş yeteneğinizi veya aracın kontrolünü etkileyen bir faktör değildir. Ehliyetinizin cebinizde veya evde olması, bir kazanın meydana gelmesine sebep olmaz. Bu nedenle bu durum da bir asli kusur değildir, sadece bir eksikliktir.

d) Araçta bulunması zorunlu gereçleri bulundurmamak: Araçta ilk yardım çantası, yangın söndürücü veya reflektör gibi zorunlu donanımların olmaması bir eksikliktir ve denetimlerde ceza sebebidir. Fakat bu ekipmanların eksikliği, bir kazanın oluşmasına neden olmaz; sadece kaza sonrası müdahaleyi veya güvenliği olumsuz etkileyebilir. Dolayısıyla, bu durum da bir asli kusur olarak değerlendirilmez.

Özetle: Asli kusur, "eğer bu hata yapılmasaydı, kaza olmazdı" diyebileceğimiz temel ve doğrudan hatalardır. Tek yönlü yola ters girmek bu tanıma tam olarak uymaktadır. Diğer seçenekler ise trafik kurallarına aykırı olsalar da kazanın ana nedeni olarak kabul edilmeyen ikincil kusurlardır.

Bu soruda, trafikte güvenli sürüş için kritik bir öneme sahip olan **takip mesafesi** kuralının bilinip bilinmediği ölçülmektedir. Soru, 90 km/saat hızla ilerleyen bir sürücünün, kaza riskini en aza indirmek için önündeki araçla arasında bırakması gereken asgari (en az) mesafenin ne kadar olması gerektiğini sormaktadır. Bu mesafe, sürücünün ani durumlara tepki verebilmesi için hayati önem taşır.

Güvenli takip mesafesini hesaplamak için kullanılan temel ve pratik bir kural vardır. Bu kurala göre, aracın kilometre/saat (km/saat) cinsinden hızının yarısı, metre cinsinden bırakılması gereken en az takip mesafesini verir. Bu kural, özellikle ehliyet sınavlarında sıkça sorulur ve trafikte her zaman akılda tutulması gereken bir prensiptir. Bu kural, kuru ve normal hava koşulları için geçerli olan minimum mesafeyi belirtir.

Şimdi bu kuralı sorudaki verilere uygulayarak doğru cevabı bulalım:

• Aracın Hızı: 90 km/saat
• Uygulanacak Kural: Hızın yarısı (Hız / 2)
• Hesaplama: 90 / 2 = 45
• Sonuç: 45 metre

Bu basit hesaplama, 90 km/saat hızla seyreden bir aracın önündeki araçla arasında en az 45 metre mesafe bırakması gerektiğini göstermektedir. Bu mesafe, sürücünün önündeki bir tehlikeyi fark etmesi, frene basması ve aracın durması için gereken toplam süreyi ve mesafeyi kapsar.

Doğru Cevabın ve Diğer Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

1. b) 45: Bu seçenek doğrudur. Yukarıda açıkladığımız "hızın yarısı kadar metre" kuralının doğrudan sonucudur. Bu mesafe, sürücüye güvenli bir reaksiyon ve frenleme payı bırakan standart asgari mesafedir.
2. a) 35: Bu seçenek yanlıştır. 35 metre, 90 km/saat gibi yüksek bir hız için tehlikeli derecede yetersiz bir mesafedir. Öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda, bu kadar kısa bir mesafede kazadan kaçınmak neredeyse imkansızdır.
3. c) 55 ve d) 65: Bu seçenekler de yanlıştır. Takip mesafesini 45 metreden fazla bırakmak (örneğin 55 veya 65 metre) güvenlik açısından bir hata değildir, hatta daha tedbirli bir davranıştır. Ancak soru, kurala göre olması gereken "en az" mesafeyi sormaktadır. Bu nedenle, kuralın tam karşılığı olan 45 metre doğru yanıttır.

Özetle, takip mesafesi kuralı, hızınızın yarısını metre olarak almaktır. Bu kuralı bilmek, hem ehliyet sınavında başarılı olmanızı sağlar hem de trafikte sizin ve diğer sürücülerin güvenliğini korur. Unutmayın, yağışlı ve kaygan zeminlerde bu mesafeyi daha da artırmanız gerekir.

Bu soruda, Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre otomobillerde yasal olarak bulundurulması zorunlu olan temel güvenlik ekipmanları sorgulanmaktadır. Sürücülerin hem kendi güvenlikleri hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için bu ekipmanların ne olduğunu bilmesi ve araçlarında eksiksiz olarak bulundurması büyük önem taşır. Bu ekipmanlar, olası bir kaza veya acil durumda hayat kurtarıcı bir rol oynayabilir.

Doğru cevap d) I, II ve III seçeneğidir. Çünkü soruda listelenen üç ekipmanın da (Reflektör, İlk yardım çantası, Yangın söndürme cihazı) otomobillerde bulundurulması yasalarla zorunlu kılınmıştır. Her bir ekipmanın farklı bir acil durum senaryosu için hayati bir işlevi vardır ve bu nedenle hiçbiri ihmal edilemez.

Aşağıda bu üç ekipmanın neden zorunlu olduğuna dair detaylı açıklamaları bulabilirsiniz:

• I. Reflektör: Aracın bir kaza veya arıza nedeniyle yolda kalması durumunda, diğer sürücüleri uyarmak için kullanılan üçgen şeklindeki yansıtıcı bir işarettir. Aracın önüne ve arkasına, şehir içinde 30 metre, şehir dışında ise 150 metre gibi görünür bir mesafeye konularak arkadan gelen araçların tehlikeyi fark edip yavaşlamasını sağlar. Bu sayede olası bir zincirleme kazanın önüne geçilmiş olur.
• II. İlk yardım çantası: Olası bir trafik kazasında yaralanan kişilere, profesyonel sağlık ekipleri ulaşana kadar acil müdahalede bulunabilmek için gerekli temel tıbbi malzemeleri içerir. İçerisinde sargı bezi, yara bandı, antiseptik solüsyon gibi malzemeler bulunur. Doğru ve zamanında yapılan bir ilk yardım, yaralının hayati tehlikesini azaltabilir veya durumunun kötüleşmesini önleyebilir.
• III. Yangın söndürme cihazı: Özellikle motor bölümündeki teknik bir arıza veya kaza sonrası meydana gelebilecek küçük çaplı yangınlara anında müdahale etme imkanı sunar. Otomobiller için genellikle 1 kg kapasiteli bir cihaz yeterlidir ve sürücünün kolayca ulaşabileceği bir yerde (örneğin sürücü koltuğunun altında) bulundurulmalıdır. Yangının büyümeden kontrol altına alınması, hem araçtaki kişilerin güvenliği hem de aracın tamamen yanmasını önlemek için kritik öneme sahiptir.

Diğer seçeneklerin yanlış olmasının temel sebebi, zorunlu ekipman listesini eksik vermeleridir. Trafik kurallarına göre bu üç ekipman bir bütün olarak araçta bulunmalıdır ve herhangi birinin eksikliği, trafik denetimlerinde kusur olarak kabul edilir.

• a) Yalnız I: Sadece reflektörün zorunlu olduğunu ileri sürer, ancak ilk yardım çantası ve yangın söndürücü de aynı derecede zorunludur.
• b) I ve II: Reflektör ve ilk yardım çantasını doğru kabul ederken, araç yangınları gibi tehlikeli bir duruma karşı tek önlem olan yangın söndürme cihazını göz ardı eder.
• c) II ve III: İlk yardım çantası ve yangın söndürücüyü dahil ederken, kaza veya arıza anında diğer sürücüleri uyararak ikincil kazaları önleyen reflektörü listeden çıkarır.

Sonuç olarak, bir otomobilde güvenli bir yolculuk için bu üç temel güvenlik ekipmanının da eksiksiz ve kullanılır durumda olması şarttır. Ehliyet sınavında bu sorunun amacı, sürücü adaylarının acil durumlara karşı hazırlıklı olmasının önemini ve yasal sorumluluklarını bilip bilmediğini ölçmektir.

Bu soruda, size bir trafik işaret levhası gösterilmiş ve bu levhanın ne anlama geldiği sorulmuştur. Trafik işaretlerini doğru tanımak, hem sınavda başarılı olmak hem de trafikte güvenli bir şekilde araç kullanmak için çok önemlidir. Bu işaret, kavşaklardaki geçiş üstünlüğünü düzenleyen en temel levhalardan biridir.

Doğru cevap a) Yol ver seçeneğidir. Resimde gördüğünüz ters üçgen şeklindeki bu levha, "Yol Ver" işaretidir. Bu levha, sürücünün tali bir yoldan ana yola yaklaştığını belirtir. Sürücü bu levhayı gördüğünde hızını azaltmalı, ana yoldan gelen araç olup olmadığını kontrol etmeli ve ana yoldaki araçlara geçiş hakkını tanımalıdır. Gerekli durumlarda, ana yol boşalana kadar durup beklemesi zorunludur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) İleri mecburi yön: Bu işaret, mavi zemin üzerine beyaz bir ok şeklinde olan yuvarlak bir levhadır. Sürücüye sadece ileri yönde hareket etme zorunluluğu olduğunu bildirir. Şekil ve anlam olarak sorudaki işaretten tamamen farklıdır.
• c) Girişi olmayan yol: Bu işaret, kırmızı zemin üzerinde beyaz ve yatay kalın bir çizgi bulunan yuvarlak bir levhadır. Bir sokağın veya yolun ters yön olduğunu ve o yola girilmesinin yasak olduğunu belirtir. Bu da sorudaki işaretle ilgisizdir.
• d) Taşıt trafiğine kapalı yol: Bu işaret, genellikle beyaz zeminli ve kırmızı çerçeveli yuvarlak bir levhadır ve ortası boştur. Bu yolun motorlu taşıtların girişine kapalı olduğunu ifade eder. Anlamı ve şekli, sorudaki "Yol Ver" levhasından farklıdır.

Özetle, soruda gösterilen ters üçgen şeklindeki levha her zaman "Yol Ver" anlamına gelir. Bu işareti gördüğünüzde, kontrolsüz bir kavşağa yaklaştığınızı ve geçiş önceliğinin ana yoldaki diğer araçlarda olduğunu unutmamanız gerekir. Bu kurala uymak, olası kazaları önlemek için hayati önem taşır.

Bu soruda, bir kavşakta karşılaşan görevli bir itfaiye aracı ile bir otomobilin durumu resmedilmiştir. Sorunun temel amacı, itfaiye aracının neden öncelikli geçiş hakkına sahip olduğunu belirleyen temel trafik kuralını bilip bilmediğinizi ölçmektir. Kavşaktaki işaretler ve araçların konumu önemli olsa da, asıl odaklanılması gereken nokta itfaiye aracının "görev hâlinde" olmasıdır.

Doğru cevap c) İtfaiye aracının geçiş üstünlüğüne sahip olması seçeneğidir.

Trafik kanunlarına göre ambulans, itfaiye, polis aracı gibi belirli araçlar, görevlerini acil olarak yerine getirirken "geçiş üstünlüğüne" sahip olurlar. Bu üstünlük, bu araçların can ve mal güvenliğini tehlikeye atmamak şartıyla trafik kurallarının birçoğuna (kırmızı ışıkta durma, hız limitleri, kavşak geçiş öncelikleri vb.) uymama hakkı tanır. Soruda itfaiye aracının "görev hâlinde" olduğu belirtildiği için, bu araç geçiş üstünlüğünü kullanır ve kavşaktaki diğer tüm araçlardan önce geçme hakkına sahiptir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Otomobilin tali yolda olması: Resimde otomobilin önünde "YOL VER" levhası bulunmaktadır, bu da aracın tali yolda olduğunu gösterir. Normal şartlarda bu durum, ana yoldaki araca yol vermesi gerektiği anlamına gelir. Ancak bu, itfaiyenin geçiş hakkının temel sebebi değildir. Geçiş üstünlüğü, tali yol/ana yol kuralından daha öncelikli bir kuraldır.


• b) İtfaiye aracının ana yolda olması: Otomobil tali yolda olduğuna göre, itfaiye aracı ana yoldadır. Bu ifade doğru olsa da, itfaiyenin geçiş önceliğini tam olarak açıklamaz. Eğer itfaiye aracı tali yolda, otomobil ise ana yolda olsaydı bile, itfaiye "görev hâlinde" olduğu için geçiş üstünlüğü sayesinde yine ilk o geçerdi. Bu yüzden ana yolda olması, geçiş hakkının asıl nedeni değildir.


• d) İtfaiye aracının diğer araca göre daha güçlü olması: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve kafa karıştırmak için verilmiştir. Trafik kuralları araçların motor gücü, büyüklüğü veya ağırlığı gibi fiziksel özelliklerine göre belirlenmez. Kurallar, araçların türüne ve trafik durumuna göre kanunlarla düzenlenmiştir.

Özetle, bu karşılaşmada itfaiye aracının ilk geçme hakkının temel ve en önemli nedeni, görev başında olmasından kaynaklanan geçiş üstünlüğüdür. Diğer tüm trafik kuralları (ana yol-tali yol ayrımı gibi) bu özel durum karşısında ikinci planda kalır.

Bu soruda, sürücüleri yandan esen şiddetli rüzgâra karşı uyaran tehlike uyarı işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik işaretlerini doğru tanımak, güvenli bir sürüş için hayati önem taşır. Şimdi şıkları tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğer seçeneklerin ne anlama geldiğini açıklayalım.

Doğru Cevap: B Seçeneği

Doğru cevap B seçeneğidir. Bu levha, içerisinde bir rüzgâr tulumu (veya rüzgâr çorabı) sembolü bulunan üçgen bir tehlike uyarı işaretidir. Bu işaret, sürücülere ilerideki yol kesiminde aracın dengesini bozabilecek şiddetli yan rüzgârların etkili olabileceğini bildirir. Özellikle köprüler, viyadükler, tünel çıkışları ve geniş, açık araziler gibi rüzgârın aniden şiddetlenebileceği yerlerde kullanılır. Bu işareti gören bir sürücü, direksiyonu daha sıkı kavramalı, hızını düşürmeli ve ani direksiyon hareketlerinden kaçınarak olası bir savrulmaya karşı hazırlıklı olmalıdır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması

• A Seçeneği: Kaygan Yol İşareti
  Bu levha, üzerinde kayan bir otomobil figürü bulundurur ve "Kaygan Yol" anlamına gelir. Yol yüzeyinin yağmur, kar, buzlanma veya başka bir sebeple kayganlaştığını ve aracın yol tutuşunun azalabileceğini belirtir. Bu işareti gören sürücüler, takip mesafesini artırmalı, hızlarını azaltmalı ve ani fren veya direksiyon hareketlerinden kaçınmalıdır.
• C Seçeneği: Tehlikeli Eğim (İniş) İşareti
  Bu levha, "Tehlikeli Eğim" anlamına gelir ve ileride dik bir inişin başladığını bildirir. Levhanın içindeki "%10" ifadesi, yolun eğim oranını gösterir; yani yolun her 100 metresinde 10 metre alçaldığı anlamına gelir. Bu işareti gören sürücülerin, özellikle ağır vasıtalarda, vites küçülterek motor freninden faydalanması ve frenleri aşırı ısıtmaktan kaçınması önemlidir.
• D Seçeneği: Gevşek Şev / Taş Düşebilir İşareti
  Bu levha, genellikle dağlık ve yamaç kenarındaki yollarda kullanılır ve "Gevşek Şev" veya "Taş Düşebilir" anlamına gelir. Şevden (yamaçtan) yola taş, kaya veya toprak parçalarının düşme tehlikesi olduğunu belirtir. Bu levhayı gören sürücüler, dikkatlerini artırmalı, yola düşmüş olabilecek engellere karşı hazırlıklı olmalı ve bu bölgeden mümkün olduğunca hızlı ancak güvenli bir şekilde geçmelidir.

Özetle, soruda istenen "yandan rüzgâr" uyarısını, rüzgâr tulumu sembolü ile B seçeneğindeki levha yapmaktadır. Diğer şıklardaki levhalar ise sırasıyla kaygan yol, tehlikeli eğim ve taş düşme tehlikelerini bildiren farklı anlamlara sahip uyarılardır.

Bu soruda, emniyet kemeri takmanın temel amacının ve trafikteki en önemli etkisinin ne olduğu sorulmaktadır. Emniyet kemeri, bir kaza anında sürücü ve yolcuları korumak için tasarlanmış en temel güvenlik donanımlarından biridir. Sorunun seçeneklerini bu temel bilgi ışığında değerlendirmemiz gerekir.

Doğru Cevap: c) Trafik kazalarındaki ölüm oranı

Doğru cevabın neden "Trafik kazalarındaki ölüm oranı" olduğunu açıklayalım. Emniyet kemerinin birincil işlevi, bir kaza anında veya ani bir frenlemede vücudun kontrolsüzce hareket etmesini engellemektir. Kemer, kişiyi koltuğa sabitleyerek başın ve vücudun direksiyon, ön panel veya cam gibi sert yüzeylere çarpmasını önler. Ayrıca, araçtan dışarı fırlama gibi en ölümcül senaryoların da önüne geçer. Bu sayede, kaza anında alınacak darbelerin şiddeti azalır, ağır yaralanmalar ve buna bağlı olarak ölümler önemli ölçüde engellenmiş olur. Bu nedenle emniyet kemeri kullanımı, doğrudan doğruya trafik kazalarındaki ölüm oranının azalmasında etkili olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafikteki görevli sayısı: Emniyet kemeri kullanımı bir trafik kuralıdır ve görevliler bu kurala uyulup uyulmadığını denetler. Ancak insanların emniyet kemeri takması, trafikteki görevli sayısının artmasına ya da azalmasına neden olmaz. Bu iki durum arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi yoktur.


• b) Şehir içindeki trafik kazaları ve d) Şehirler arasındaki trafik kazaları: Bu iki seçenek de aynı mantıkla yanlıştır. Emniyet kemeri, bir kazanın meydana gelmesini engellemez; sadece kaza meydana geldikten sonra ortaya çıkacak zararı azaltır. Kazaların oluşması sürücü hataları, yol koşulları, araç arızaları gibi farklı sebeplere bağlıdır. Emniyet kemeri takmak, kaza yapma riskini azaltan bir faktör değildir. Bu yüzden kemer kullanımı, ne şehir içinde ne de şehirler arasında kaza sayısını düşürmez.

Özetle, emniyet kemeri bir pasif güvenlik önlemidir. Yani, kazayı önlemez ama kaza anında devreye girerek hayat kurtarır. Bu nedenle, seyir esnasında emniyet kemeri kullanmanın en önemli ve doğrudan etkisi, kazalardaki ölüm ve ciddi yaralanma oranını düşürmesidir.

Bu soruda, trafik kazalarına yol açan temel faktörler (insan, araç, yol, iklim) hatırlatıldıktan sonra, verilen trafik işaretlerinden hangisinin özel olarak "yoldan kaynaklanan" bir tehlikeyi bildirdiği sorulmaktadır. Yani, tehlikenin kaynağının yolun kendisi, fiziksel yapısı veya tasarımı olması gerekmektedir. Şimdi seçenekleri bu bakış açısıyla tek tek inceleyelim.

a) Doğru Cevap: Bu seçenekte görülen trafik işareti "Yandan Daralan Kaplama" veya "Daralan Yol" levhasıdır. Bu levha, ileride yolun fiziksel olarak daralacağını, şerit sayısının azalabileceğini veya yolun genişliğinin azalacağını haber verir. Tehlikenin kaynağı doğrudan yolun geometrik yapısındaki bir değişikliktir. Bu nedenle bu işaret, soruda belirtildiği gibi yoldan kaynaklanan bir tehlikeyi bildirmektedir ve doğru cevaptır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da açıklayalım:

• b) Yanlış Cevap: Bu işaret "Vahşi Hayvan Geçebilir" levhasıdır. Sürücüleri, yola aniden vahşi hayvanların (geyik, karaca vb.) çıkabileceği konusunda uyarır. Burada tehlikenin kaynağı yolun kendisi değil, çevresel bir faktör olan hayvanlardır. Bu yüzden bu seçenek yoldan kaynaklanan bir tehlikeyi göstermez.
• c) Yanlış Cevap: Bu işaret "Kaygan Yol" levhasıdır. Yol yüzeyinin yağmur, kar, buz veya yola dökülmüş bir madde (yağ vb.) nedeniyle kaygan hale geldiğini belirtir. Tehlikenin asıl kaynağı genellikle yolun yapısından çok, iklim koşulları veya dış etkenlerdir. Yolun kendisi kalıcı olarak kaygan tasarlanmamıştır, geçici bir durum söz konusudur. Bu nedenle bu tehlike, yoldan çok iklim/çevre koşulları kategorisine girer.
• d) Yanlış Cevap: Bu işaret "Yandan Rüzgâr" levhasıdır. Özellikle köprü, viyadük gibi açık alanlarda aracın yandan şiddetli rüzgâr alabileceğini ve direksiyon hâkimiyetinin zorlaşabileceğini bildirir. Tehlikenin kaynağı tamamen bir iklim koşulu olan rüzgârdır. Yolun yapısıyla doğrudan bir ilgisi yoktur.

Özetle, soru bizden kaynağı doğrudan yolun kendisi olan bir tehlikeyi bulmamızı istemektedir. Yolun daralması (a seçeneği) yolun fiziksel yapısıyla ilgili bir durumken; vahşi hayvanlar (b seçeneği), yolun kayganlaşması (c seçeneği) ve yandan rüzgâr (d seçeneği) yol dışındaki çevresel ve iklimsel faktörlerden kaynaklanan tehlikelerdir. Bu nedenle doğru cevap a seçeneğidir.

Bu ehliyet sınavı sorusunda, aydınlatması yetersiz olan bir tünele girerken sürücünün yapması gereken doğru davranış sorgulanmaktadır. Bu durum, sürücünün görüş mesafesinin aniden azaldığı ve potansiyel tehlikelere karşı hazırlıklı olması gereken kritik bir andır. Güvenli bir sürüş için doğru aydınlatma sistemini kullanmak hayati önem taşır.

Doğru Cevap: c) Uzağı gösteren ışıkları yakmak

Yeterince aydınlatılmamış tüneller, gece sürüşü yapılan ve sokak lambası olmayan yollarla aynı kategoride değerlendirilir. Bu gibi durumlarda sürücünün amacı, yolu ve çevresini mümkün olan en uzak mesafeye kadar net bir şekilde görebilmektir. Uzağı gösteren ışıklar (uzun farlar), aracın önündeki yolu maksimum mesafede aydınlatarak sürücünün tünel içindeki virajları, olası engelleri veya diğer yol koşullarını önceden fark etmesini sağlar. Bu nedenle tünele girerken uzağı gösteren ışıkları yakmak, hem kendi güvenliğiniz hem de trafik güvenliği için zorunlu ve doğru bir davranıştır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Duraklamak: Tünel girişinde veya içinde duraklamak son derece tehlikelidir. Arkadan gelen araçların size çarpmasına ve zincirleme kazalara neden olabilir. Tünellerde ve benzeri görüşün kısıtlı olduğu yerlerde duraklamak ve park etmek yasaktır. Trafiğin akışını kesintiye uğratmak yerine, hızı azaltarak ve doğru aydınlatmayı kullanarak yola devam etmek gerekir.
• b) Araç içi ışıkları yakmak: Aracın iç aydınlatmasını yakmak, dışarıyı görmenize hiçbir katkı sağlamaz. Aksine, gece veya karanlık ortamlarda yanan iç ışıklar, ön camda yansımalara neden olarak sürücünün dışarıyı görmesini daha da zorlaştırır. Bu durum, gözün karanlığa adaptasyonunu bozar ve sürüş güvenliğini tehlikeye atar.
• d) Sadece park veya sis ışıklarını yakmak: Park ışıkları, aracın park halindeyken diğer sürücüler tarafından fark edilmesi içindir ve yolu aydınlatma gücü yoktur. Sis ışıkları ise, adından da anlaşılacağı gibi sis, yoğun yağmur gibi görüşün çok düştüğü hava koşullarında kullanılır ve yolu ileriye doğru değil, daha çok yere yakın ve geniş bir açıyla aydınlatır. Yetersiz aydınlatılmış bir tünelde ileriyi görmek için yeterli aydınlatmayı sağlamazlar.

Özetle, aydınlatması yetersiz bir tünele girildiğinde temel kural, görüş mesafesini en üst düzeye çıkarmaktır. Bunu sağlayan tek ve en etkili aydınlatma seçeneği uzağı gösteren ışıklardır. Ancak unutulmamalıdır ki, tünel içinde karşı yönden bir araç geliyorsa veya önünüzde giden bir araca yaklaştıysanız, diğer sürücülerin gözünü kamaştırmamak için kısa farlara geçiş yapmanız gerekir.

Bu soruda, sürücünün direksiyonu çevirmek için harcadığı gücü azaltan ve böylece aracı daha rahat yönlendirmesini sağlayan yardımcı sistemin hangisi olduğu sorulmaktadır. Özellikle düşük hızlarda veya park manevraları sırasında direksiyonu çevirmek normalde daha fazla güç gerektirir. Soruda bahsedilen sistem, bu gücü sürücü adına karşılayan bir teknolojidir.

Doğru cevap c) Hidrolik direksiyon seçeneğidir. Hidrolik direksiyon, motordan güç alan bir pompa yardımıyla bir hidrolik sıvıya basınç uygular. Sürücü direksiyonu çevirdiğinde, bu basınçlı sıvı direksiyon mekanizmasına yardım ederek tekerleklerin çok daha az bir eforla dönmesini sağlar. Bu sayede sürücü, özellikle park etme gibi manevralarda yorulmadan aracı kolayca yönlendirebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Hava yastığı: Hava yastığı (airbag), bir kaza anında aniden şişerek sürücüyü ve yolcuları sert darbelere karşı koruyan bir pasif güvenlik sistemidir. Aracın yönlendirilmesi veya sürüş kolaylığı ile doğrudan bir işlevi yoktur.
• b) Hidrolik fren: Hidrolik fren sistemi, sürücünün fren pedalına uyguladığı kuvveti hidrolik sıvı basıncı aracılığıyla tekerleklere ileterek aracı yavaşlatır veya durdurur. Bu sistem frenleme ile ilgilidir, direksiyonun döndürülme kolaylığı ile değil.
• d) Otomatik hız kontrol: Bu sistem, (cruise control) sürücünün gaz pedalına basmasına gerek kalmadan aracın hızını belirli bir seviyede sabit tutar. Genellikle uzun yolculuklarda konfor sağlamak amacıyla kullanılır ve aracın hızıyla ilgilenir, direksiyon kontrolüyle bir bağlantısı yoktur.

Özetle, direksiyonu çevirme kuvvetini azaltarak sürüşü kolaylaştıran sistem hidrolik direksiyon sistemidir. Günümüzde hidrolik direksiyonun yerini daha verimli olan elektrik destekli direksiyon sistemleri alsa da, ehliyet sınavlarında bu temel kavram "hidrolik direksiyon" olarak sorulmaya devam etmektedir.

Bu soruda, bir aracın motoruna giden yakıtın içinde bulunabilecek zararlı parçacıkları, tortuları ve kirleri temizleyen parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Motorun verimli ve sorunsuz çalışabilmesi için yakıtın temiz olması kritik bir öneme sahiptir. Bu nedenle, yakıt sisteminde bu görevi üstlenen özel bir parça bulunur.

Doğru cevap b) Yakıt filtresi'dir. Yakıt filtresinin temel ve tek görevi, yakıt deposundan motora giden yakıt hattı üzerinde bulunarak yakıtı süzmektir. Zamanla yakıt içerisinde birikebilecek pas, kir, tortu ve su gibi yabancı maddeleri tutarak motorun enjektörler gibi hassas parçalarına ulaşmasını engeller. Bu sayede motorun performansı korunur, yakıt verimliliği artar ve olası arızaların önüne geçilmiş olur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yağ filtresi: Bu filtrenin görevi yakıtı değil, motorun içindeki motor yağını temizlemektir. Motorun çalışan metal parçaları arasında oluşan aşınma artıklarını, kurum ve diğer kirleri süzerek motorun ömrünü uzatır. Dolayısıyla yakıt temizliği ile doğrudan bir ilgisi yoktur.
• c) Polen filtresi: Bu filtre, halk arasında klima filtresi olarak da bilinir ve motorla hiçbir ilgisi yoktur. Görevi, dışarıdan aracın havalandırma sistemine giren havayı temizlemektir. Toz, polen, yaprak gibi maddeleri süzerek sürücü ve yolcuların soluduğu havanın kalitesini artırır.
• d) Ekran filtresi: Bu seçenek, soruda bir çeldirici (yanıltıcı şık) olarak yer almaktadır. Araç mekaniğinde bu isimle anılan standart bir parça bulunmaz. Genellikle elektronik cihazların ekranlarını korumak için kullanılan bir terimdir ve aracın yakıt sistemiyle uzaktan yakından bir alakası yoktur.

Özetle, bir araçta her filtrenin kendine özgü ve önemli bir görevi vardır. Yakıtın temizlenmesinden sorumlu olan parça, adından da anlaşıldığı gibi yakıt filtresi'dir. Bu ayrımı bilmek, ehliyet sınavında motor bilgisi sorularını doğru cevaplamanız için oldukça önemlidir.

Bu soruda, aracın park halindeyken sabitlenmesini sağlayan el freni sisteminin temel bir parçasının, yani telinin, kopması durumunda ne gibi bir sonuçla karşılaşılacağı sorgulanmaktadır. El freninin çalışma prensibini anladığımızda doğru cevabı bulmak oldukça kolaylaşır. Bu sistemin nasıl çalıştığını ve arızalandığında ne olacağını adım adım inceleyelim.

Doğru cevap a) El freni tutmaz seçeneğidir.

El freni, sürücünün kolu çektiğinde bu hareketi bir tel (kablo) aracılığıyla tekerleklerdeki fren mekanizmasına ileten mekanik bir sistemdir. Tel, kol ile fren balataları veya kampanaları arasındaki fiziksel bağlantıdır. Bu tel, çekme kuvvetini doğrudan tekerleklere ileterek frenlerin sıkışmasını ve aracın sabitlenmesini sağlar.

Eğer bu bağlantıyı sağlayan tel koparsa, siz el freni kolunu ne kadar çekerseniz çekin, uyguladığınız kuvvet tekerleklere ulaşamaz. Bu durumda, fren mekanizması devreye giremez ve araç sabitlenemez, yani el freni tutmaz. Bu, arızanın en doğrudan ve kaçınılmaz sonucudur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Kampana aşınır: Kampanaların veya fren balatalarının aşınması, fren yapıldığında oluşan sürtünme nedeniyle zamanla meydana gelen bir durumdur. El freni telinin kopması, tam tersine, el freninin kullanılmasını engeller. Dolayısıyla, bu durum yeni bir aşınmaya sebep olmak yerine, el freni kaynaklı bir aşınmayı imkansız hale getirir.

• c) Fren sistemi hava yapar: Fren sisteminin hava yapması, genellikle hidrolik (yağ basıncıyla çalışan) ana fren sisteminde meydana gelen bir sorundur. El freni ise çoğunlukla mekanik bir sistem olup hidrolik sıvıyla çalışmaz. Bu nedenle, mekanik bir telin kopmasının hidrolik sisteme hava girmesiyle hiçbir ilgisi yoktur.

• d) Fren pedal boşluğu artar: Fren pedal boşluğu, ayakla bastığımız ana fren pedalının bir sorunudur ve hidrolik sistemle ilgilidir. Hidrolik sistemdeki sıvı eksikliği, hava olması veya balataların aşırı yıpranması gibi nedenlerle pedal boşluğu artabilir. El freni telinin kopması, ayak fren pedalının çalışmasını ve boşluğunu etkilemez, çünkü bu iki sistem birbirinden büyük ölçüde bağımsızdır.

Bu soruda, bir aracın aküsündeki sıvı seviyesinin (elektrolit) azalması durumunda ne yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu, temel bir araç bakım bilgisidir ve sürücü adaylarının bilmesi gereken önemli bir konudur. Akünün doğru çalışması ve ömrünün uzun olması için bu işlemin doğru yapılması kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: c) Saf su

Akü içerisinde bulunan sıvı, yani elektrolit, sülfürik asit ve saf suyun bir karışımından oluşur. Araç çalıştıkça ve akü şarj/deşarj döngüsüne girdikçe ısınır. Bu ısınma sonucunda, elektrolit içerisindeki suyun bir kısmı buharlaşır ve zamanla sıvı seviyesi düşer. Asit ise buharlaşmaz, akünün içinde kalır. Dolayısıyla, eksilen tek bileşen sudur ve bu eksiği tamamlamak için yalnızca saf su ilave edilmelidir. Çeşme suyu gibi normal sular, içerdikleri kireç ve mineraller nedeniyle akünün plakalarına zarar vererek ömrünü kısaltacağı için kesinlikle kullanılmamalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Asit: Aküdeki asit buharlaşmadığı için, eksilen seviyeyi tamamlamak amacıyla tekrar asit eklenmez. Eğer asit eklenirse, elektrolitin içindeki asit yoğunluğu tehlikeli bir şekilde artar. Bu durum, akü plakalarının aşınmasına, kimyasal reaksiyonun bozulmasına ve akünün çok kısa sürede arızalanmasına neden olur. Asit sadece, elektrolit döküldüğünde veya akü ilk defa doldurulurken özel ölçümlerle eklenir.
• b) Alkol: Alkolün akünün kimyasal yapısıyla hiçbir ilgisi yoktur. Aküye alkol eklemek, içerideki kimyasal reaksiyonu tamamen bozar ve elektrik üretimini engeller. Ayrıca alkol, akünün plastik ve metal aksamına zarar vererek kalıcı hasarlara yol açar ve bir güvenlik riski oluşturur.
• d) Antifriz: Antifriz, motorun soğutma sisteminde kullanılan ve motor suyunun kışın donmasını, yazın ise kaynamasını önleyen bir sıvıdır. Görevi ve kimyasal yapısı aküden tamamen farklıdır. Aküye antifriz eklenmesi, elektroliti kirleterek aküyü anında kullanılamaz hale getirir. Her sıvının araçta kendine özel bir kullanım yeri ve amacı vardır.

Özetle, akünün elektrolit seviyesinin azalmasının temel nedeni suyun buharlaşmasıdır. Bu nedenle, seviyeyi olması gereken çizgiye getirmek için sadece ve sadece saf su (akü suyu olarak da satılır) ilave edilmelidir. Bu basit ama önemli bilgi, akünüzün ömrünü uzatmanıza ve aracınızın sorunsuz çalışmasına yardımcı olur.

Bu soruda, bir araç şeması üzerinde soru işareti ile gösterilen parçanın ne olduğu ve görevinin ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, bu parçanın "aracın hareketi için gerekli gücü" sağlamasıdır. Bu tanım, aracın temel güç kaynağını bulmamızı istiyor.

Doğru cevap c) Motor seçeneğidir. Çünkü motor, bir aracın kalbi olarak kabul edilir ve hareket etmesi için gereken temel gücü üretir. Yakıtı (benzin, dizel vb.) yakarak kimyasal enerjiyi mekanik enerjiye dönüştürür ve bu enerji, şanzıman ve diğer aktarma organları aracılığıyla tekerleklere iletilir. Kısacası, aracı hareket ettiren asıl güç motor tarafından sağlanır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. Rot: Bu parça, direksiyon sisteminin bir elemanıdır. Görevi, direksiyon kutusundan gelen hareketi tekerleklere ileterek aracın sağa veya sola dönmesini sağlamaktır. Güç üretmekle değil, araca yön vermekle ilgilidir. Bu nedenle yanlış bir seçenektir.
2. Fren: Fren sistemi, aracın hareketini yavaşlatmak veya tamamen durdurmak için kullanılır. Yani, hareket için güç sağlamanın tam tersi bir işlev görür. Tekerleklerin dönüşünü sürtünme yoluyla engelleyerek aracın hızını keser. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.
3. Diferansiyel: Diferansiyel, güç aktarma organlarının önemli bir parçasıdır. Motordan gelen gücü tekerleklere dağıtır ve özellikle virajlarda iç ve dış tekerleklerin farklı hızlarda dönmesine izin verir. Diferansiyel gücü üretmez, sadece motordan gelen gücü dağıtır ve yönetir. Gücün kaynağı olmadığı için bu cevap da yanlıştır.

Özetle, ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda, aracın hareketini başlatan, yani gücü üreten temel parçanın motor olduğunu unutmamalısınız. Diğer sistemler (direksiyon, fren, aktarma organları) bu gücü yönetmek, yönlendirmek veya durdurmak için vardır.

Bu soruda, bir aracın motorundaki yağ miktarını ölçmek için kullanılan ve üzerinde seviye göstergeleri bulunan parçanın adı sorulmaktadır. Motorun sağlıklı çalışabilmesi için yağ seviyesinin belirli bir aralıkta olması kritik öneme sahiptir. Bu kontrolü yapmamızı sağlayan basit ama önemli bir alet motorun içinde bulunur.

Doğru cevap b) Yağ çubuğu'dur. Yağ çubuğu, motor bloğuna daldırılan ve ucu motorun alt kısmındaki yağ karterine kadar uzanan metal bir çubuktur. Çubuğun ucunda, genellikle "MIN" (minimum) ve "MAX" (maksimum) veya "L" (Low) ve "H" (High) şeklinde iki çizgi veya işaret bulunur. Motor yağı seviyesinin bu iki işaret arasında olması, motorda yeterli miktarda yağ olduğunu gösterir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yağdanlık: Yağdanlık, motora yağ eklemek için kullanılan bir kaptır. Genellikle plastik veya metalden yapılmış, ucu huni şeklinde olan bir alettir. Motorun yağ seviyesini ölçmekle değil, eksilen yağı tamamlamakla ilgili bir araç olduğu için bu cevap yanlıştır.
• c) Yağ filtresi: Yağ filtresi, motor içinde dolaşan yağı temizlemekle görevlidir. Yağın içindeki metal parçacıkları, kurum ve diğer kirleticileri süzerek motor parçalarının aşınmasını önler. Görevi temizlik olduğu için yağ seviyesini ölçmez ve bu nedenle yanlış bir seçenektir.
• d) Yağ pompası: Yağ pompası, motor yağını karterden alarak basınçla motorun hareketli parçalarına (pistonlar, krank mili vb.) gönderen mekanik bir parçadır. Motorun yağlanmasını, yani yağın sistem içinde dolaşımını sağlar. Seviye kontrolü ile bir ilgisi yoktur, bu yüzden bu cevap da yanlıştır.

Özetle, motor yağlama sisteminde her parçanın farklı bir görevi vardır. Yağ pompası yağı dolaştırır, yağ filtresi yağı temizler, yağdanlık ile yağ eklenir. Ancak motor durdurulduktan bir süre sonra yağ seviyesini kontrol etmeye yarayan, üzerinde özel seviye işaretleri bulunan tek parça yağ çubuğu'dur.

Bu soruda, dizel bir motorun yakıt sisteminin "hava yapması" olarak bilinen durumun temel sebebinin ne olduğu sorulmaktadır. Hava yapması, normalde tamamen yakıtla dolu olması gereken yakıt borularına ve sistem elemanlarına hava girmesi demektir. Bu durum, dizel motorların çalışmasını doğrudan engeller çünkü dizel yakıtı sıkıştırılamazken, hava kolayca sıkıştırılabilir ve bu da enjektörlerin yakıtı püskürtmesi için gereken yüksek basıncın oluşmasını önler.

Doğru Cevap: a) Depodaki yakıtın bitmesi

Dizel motorlarda yakıt, depodan yakıt pompası tarafından emilerek motora gönderilir. Bu sistem kapalı bir devre gibi çalışır ve içinde hiç hava olmaması gerekir. Eğer depodaki yakıt tamamen biterse, yakıt pompası yakıt yerine hava emmeye başlar. Bu hava, yakıt borularını, yakıt filtresini ve enjeksiyon pompasını doldurarak sistemin hava yapmasına neden olur. Bu durumda, depoya yakıt konulsa bile motor çalışmaz ve sistemdeki havanın özel bir işlemle (havasını alarak) boşaltılması gerekir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• b) Supap ayarının bozulması: Supaplar, motor silindirlerine hava-yakıt karışımının alınmasını (emme supabı) ve yandıktan sonra egzoz gazlarının dışarı atılmasını (egzoz supabı) kontrol eder. Supap ayarının bozulması, motorun kompresyonunu, performansını ve verimini etkiler. Ancak bu durum, yakıtın taşındığı kapalı yakıt sistemine hava girmesine neden olmaz. Bu, motorun hava ve egzoz sistemiyle ilgili bir sorundur.
• c) Hava filtresinin kirli olması: Hava filtresi, motorun yanma işlemi için ihtiyaç duyduğu dış havayı temizler. Filtre tıkalı veya kirli olduğunda, silindirlere yeterli miktarda temiz hava giremez. Bu durum, motorun çekişten düşmesine, fazla yakıt tüketmesine ve siyah duman atmasına neden olur. Görüldüğü gibi bu, motorun hava emiş sistemiyle ilgili bir arızadır, yakıt sistemine hava girmesiyle bir ilgisi yoktur.
• d) Yakıt pompasının ayarsız olması: Yakıt pompası (enjeksiyon pompası), yakıtı doğru zamanda ve doğru miktarda enjektörlere göndermekle görevlidir. Pompanın ayarının bozuk olması, motorun düzensiz çalışmasına, rölanti sorunlarına, güç kaybına veya aşırı duman yapmasına yol açar. Bu, yakıtın yönetimini etkileyen bir durumdur, yakıt hattına dışarıdan hava girmesine sebep olan bir durum değildir.

Özetle, dizel motorlarda yakıt sisteminin hava yapmasının en yaygın ve temel nedeni, sistemin yakıt yerine hava çekeceği bir durumun oluşmasıdır ve bu da en belirgin şekilde depodaki yakıtın tamamen bitmesiyle gerçekleşir.

Bu soruda, kış aylarında motor soğutma suyunun donmasının motor için ne kadar tehlikeli olduğu anlatılmaktadır. Su, donduğunda hacmi genişleyen bir maddedir ve bu genleşme, motorun metal aksamları üzerinde muazzam bir basınç oluşturur. Bu basınç, motorun en önemli ve pahalı parçaları olan silindir bloğu, silindir kapağı ve radyatörü çatlatabilir. Soru, bu ciddi hasarı önlemek için soğutma suyuna ne karıştırılması gerektiğini sormaktadır.

Doğru cevap b) Antifriz seçeneğidir. Antifriz, adından da anlaşılacağı gibi "donma karşıtı" özelliklere sahip özel bir kimyasaldır. Motor soğutma suyuna doğru oranda eklendiğinde, suyun donma noktasını 0 derecenin çok daha altına, örneğin -30, -40 derecelere kadar düşürür. Bu sayede, en soğuk kış günlerinde bile motor suyu sıvı halde kalır, genleşmez ve motorda çatlak gibi büyük ve masraflı arızaların önüne geçilmiş olur.

Antifrizin tek görevi donmayı önlemek de değildir. Aynı zamanda suyun kaynama noktasını da 100 derecenin üzerine çıkarır. Bu özellik, yaz aylarında veya sıkışık trafikte motorun hararet yapma riskini azaltır. Ayrıca, içerdiği inhibitörler (koruyucu maddeler) sayesinde soğutma sistemindeki metal parçaları pas ve korozyona karşı koruyarak sistemin ömrünü uzatır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Asit: Asitler, metalleri aşındıran (korozif) maddelerdir. Soğutma sistemine asit eklemek, radyatörü, motor bloğunu ve devirdaim pompasını kısa sürede çürüterek sisteme tamir edilemez zararlar verir. Bu nedenle kesinlikle yanlış bir seçenektir.
• c) Saf su: Sorunun ana kaynağı zaten suyun donmasıdır. Soğutma sistemine sadece saf su koymak, donma sorununu çözmez. Saf su 0 derecede donar ve soğuk havalarda motorda çatlak riskini ortadan kaldırmaz.
• d) Motor yağı: Motor yağı, motorun içindeki hareketli parçaları yağlamak için tasarlanmıştır ve su ile karışmaz. Soğutma sistemine yağ eklenirse, radyatörün ince kanallarını tıkar, suyun dolaşımını engeller ve motorun aşırı ısınmasına (hararet yapmasına) neden olur. Donmayı önleme gibi bir özelliği de bulunmamaktadır.

Bu soruda, "motor yağ filtresi" adı verilen parçanın, aracın hangi bölümünde bulunan yağı süzerek temizlediği sorulmaktadır. Parçanın isminde yer alan "motor" kelimesi, aslında cevabı bize doğrudan ipucu olarak vermektedir. Konuyu daha iyi kavramak için hem doğru cevabın neden doğru olduğunu hem de diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu ayrıntılı olarak inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Motor yağının

Motor, aracın çalışmasını sağlayan ve içinde pistonlar gibi çok sayıda hareketli metal parçanın bulunduğu en önemli aksamdır. Motor yağı, bu hareketli parçalar arasında bir film tabakası oluşturarak sürtünmeyi azaltır, aşınmayı önler ve motorun soğumasına yardımcı olur. Çalışma sırasında, sürtünmeden kaynaklanan metal parçacıkları, yanma sonucu oluşan kurum ve diğer kirleticiler motor yağına karışarak yağı kirletir. Motor yağ filtresinin görevi, motor içinde dolaşan bu yağı sürekli olarak süzerek zararlı parçacıkları tutmak ve temiz yağın motorun hassas parçalarına ulaşmasını sağlamaktır. Bu sayede motorun ömrü uzar ve performansı korunur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Araçlarda farklı görevleri olan sistemler, kendilerine özel olarak üretilmiş farklı yağlar kullanır ve bu sistemler birbirinden bağımsızdır. Motor yağ filtresi, sadece motor sistemine aittir. Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu şu şekilde açıklayabiliriz:

• Diferansiyel yağının: Diferansiyel, virajlarda tekerleklerin farklı hızlarda dönmesini sağlayan bir dişli sistemidir. Bu sistem, motordan tamamen ayrıdır ve kendine özel, daha yoğun kıvamlı bir dişli yağı kullanır. Motor yağ filtresinin diferansiyel sistemiyle hiçbir bağlantısı yoktur.
• Vites kutusu yağının: Vites kutusu (şanzıman), motorun gücünü tekerleklere aktaran sistemdir. Vites kutusu da motordan ayrı bir birimdir ve kendine özgü bir şanzıman yağı ile çalışır. Dolayısıyla motor yağ filtresi, vites kutusu yağını temizlemez.
• Direksiyon kutusu yağının: Hidrolik direksiyon sistemleri, direksiyonu daha kolay çevirmemizi sağlayan bir hidrolik sıvı (yağ) kullanır. Bu sistem de kapalı ve motordan bağımsız bir devredir. Motor yağ filtresinin bu sistemin yağıyla bir ilgisi bulunmamaktadır.

Özetle, soruda adı geçen "motor yağ filtresi" isminden de açıkça anlaşıldığı gibi, sadece ve sadece motor yağını temizlemek için tasarlanmış bir parçadır. Her sistemin kendi yağı ve (eğer varsa) kendi filtresi bulunur ve bunlar birbirine karışmaz.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir durum üzerinden sürücülerin sahip olması gereken temel bir değer sorgulanmaktadır. Soru, park etmeye çalışan bir araca zaman tanıyıp onu beklemenin, hangi olumlu davranışı yansıttığını bulmamızı istiyor. Bu davranış, trafik akışının güvenli ve huzurlu bir şekilde devam etmesi için kritik bir öneme sahiptir.

Doğru cevap b) Sabır seçeneğidir. Çünkü öndeki sürücünün park manevrasını bitirmesini beklemek, aceleci davranmadan, sinirlenmeden ve durumu anlayışla karşılayarak o anki gecikmeyi tolere etmektir. Sabırlı bir sürücü, bu kısa süreli gecikmenin trafiğin doğal bir parçası olduğunu bilir ve korna çalmak veya tehlikeli bir şekilde aracı sıkıştırmak yerine sakince bekleyerek hem kendi hem de diğer sürücünün güvenliğini tehlikeye atmaz.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, bu konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu seçenekler, sabrın tam tersi olan olumsuz ve trafikte tehlike yaratan sürücü tutumlarını ifade etmektedir. Güvenli bir sürücü, bu tür davranışlardan her zaman kaçınmalıdır.

• a) Öfke: Öfke, bekleme durumunda ortaya çıkan sinirlilik halidir. Eğer arkadaki sürücü öfkeli olsaydı, beklemez; korna çalar, selektör yapar veya sözlü olarak tepki gösterirdi. Sorudaki sürücü ise sakince beklediği için bu seçenek yanlıştır.
• c) İnatlaşma: İnatlaşma, iki sürücünün karşılıklı olarak birbirine yol vermemesi veya birbiriyle yarışması durumudur. Park eden aracı beklemek bir anlayış göstergesiyken, inatlaşma tam tersine bir çatışma durumunu ifade eder. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.
• d) Aşırı tepki: Aşırı tepki, yaşanan küçük bir olaya orantısız ve abartılı bir karşılık vermektir. Örneğin, park eden bir araca dakikalarca korna çalmak aşırı bir tepkidir. Sakin bir şekilde beklemek ise tam tersine olgun ve ölçülü bir davranıştır.

Sonuç olarak, bu durum trafikte sabır erdeminin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Diğer sürücülere karşı anlayışlı ve sabırlı olmak, potansiyel çatışmaları, stresi ve kazaları önler. Unutmayın ki trafikte herkes hata yapabilir veya zaman alıcı bir manevra yapmak zorunda kalabilir; bu anlarda gösterilen sabır, yolculuğu herkes için daha güvenli ve huzurlu hale getirir.

Bu soruda, trafikte karşılaşılan belirli bir olumsuz davranışın altında yatan temel eksiklik sorulmaktadır. Senaryo, özellikle yardıma daha çok ihtiyacı olan yaşlı, çocuk ve engelli gibi yayaların, yeşil ışıkta karşıya geçişlerini tamamlayamamaları durumunda bir sürücünün gösterdiği sabırsız tepkiyi (korna çalmak, el kol hareketleri yapmak) ele almaktadır. Bu davranışın, sürücüde hangi temel trafik değerinin bulunmadığını gösterdiği sorgulanmaktadır.

Doğru Cevap: a) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan durumun doğrudan sabırsızlıkla ilgili olmasıdır. Trafik, farklı hızlarda ve yeteneklerdeki birçok insanın (sürücüler, yayalar, bisikletliler) bir arada hareket ettiği bir ortamdır. Özellikle yaşlı, çocuk veya engelli bir yayanın hareket kabiliyetinin daha yavaş olması beklenen bir durumdur. Bu durumda sürücüden beklenen temel değer, yayanın güvenli bir şekilde karşıya geçişini tamamlamasını sükûnetle beklemektir. Korna çalmak veya el kol hareketleriyle yayayı acele etmeye zorlamak, bu bekleme erdemine, yani sabır değerine sahip olunmadığının en net göstergesidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Öfke: Sürücü bu durumda öfkelenmiş olabilir, ancak öfke, sabırsızlığın bir sonucudur. Sürücünün temel sorunu, bekleyememesi ve durumu anlayışla karşılayamamasıdır. Sabırlı bir insan, bu durumda öfkelenmek yerine durumu normal kabul eder ve sakince bekler. Bu nedenle eksik olan temel değer, bir duygu olan öfkeden ziyade, bir erdem olan sabırdır.

• c) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle iki tarafın da kendi istediğinde diretmesi ve karşılıklı bir güç mücadelesine girmesi durumudur. Örneğin, dar bir yolda iki sürücünün birbirine yol vermemek için diretmesi bir inatlaşmadır. Sorudaki senaryoda ise yaya ile sürücü arasında karşılıklı bir diretiş yoktur; yaya sadece fiziksel olarak yavaştır. Sürücünün tepkisi tek taraflı bir sabırsızlıktır, inatlaşma değildir.

• d) Aşırı tepki: Sürücünün korna çalması ve el kol hareketleri yapması, evet, bir aşırı tepkidir. Ancak "aşırı tepki", davranışın bir tanımıdır, o davranışın altında yatan temel değer eksikliğinin adı değildir. Soru, "davranışın adı nedir?" diye sormuyor, "hangi temel değere sahip olunmadığını gösterir?" diye soruyor. Sürücünün aşırı tepki vermesinin nedeni, sabırlı olmamasıdır. Dolayısıyla sabır, daha temel ve kök bir kavramdır.

Özetle, trafikte yavaş hareket eden bir yayaya karşı gösterilen aceleci ve zorlayıcı tavır, sürücünün durumu sükûnetle yönetme ve bekleme becerisi olan sabır değerinden yoksun olduğunu açıkça ortaya koyar. Diğer seçenekler bu durumun sonucu veya farklı bir tanımı olabilse de, eksik olan temel değer sabırdır.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir kural ihlali üzerinden sürücülerin sahip olması gereken temel bir sosyal beceri sorgulanmaktadır. Sorunun metni, kaldırıma park etmenin yayalar için oluşturduğu tehlikeyi vurguladıktan sonra, bu yanlışı yapmayacak bir sürücünün hangi özelliğe sahip olduğunu bulmamızı istiyor. Metindeki kilit ifade ise "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" cümlesidir.

Doğru Cevap: b) empati

Doğru cevabın empati olmasının sebebi, empatinin tanımının sorudaki anahtar ifadeyle birebir örtüşmesidir. Empati, bir kişinin kendisini başka bir canlının yerine koyarak onun duygularını ve içinde bulunduğu durumu anlamaya çalışma yeteneğidir. Paragrafta belirtilen "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" ifadesi, tam olarak empati kurma eylemini tanımlamaktadır. Empati düzeyi yüksek bir sürücü, "Ben bu kaldırımdan bir bebek arabasıyla, tekerlekli sandalyeyle veya yaşlı bir insan olarak geçmeye çalışsam ne hissederdim?" diye düşünür ve bu düşünce onu aracını doğru yere park etmeye yönlendirir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) öfke: Öfke, trafikte genellikle ani tepkilere, kural ihlallerine ve saldırgan sürüşe neden olan olumsuz bir duygudur. Kaldırıma park eden bir sürücüye karşı diğer insanlar öfke duyabilir, ancak bir sürücünün öfke düzeyinin yüksek olması onu daha düşünceli ve kurallara uyan bir birey yapmaz, tam aksine daha tehlikeli hale getirir. Bu nedenle bu seçenek tamamen yanlıştır.

• c) bencillik: Bencillik, yalnızca kendi çıkarlarını ve rahatını düşünme durumudur. Aslında soruda anlatılan kaldırıma park etme davranışı, tam olarak bencillik ve sorumsuzluktan kaynaklanan bir eylemdir. Cümlede ise bu eylemi yapmayan, yani olumlu bir özelliğe sahip sürücüden bahsedilmektedir. Dolayısıyla bencillik, aranan özelliğin tam zıttıdır.

• d) sorumsuzluk: Sorumsuzluk da bencillik gibi, bu olumsuz davranışın temel nedenlerinden biridir. Sorumsuz bir sürücü, davranışlarının başkaları üzerindeki etkilerini düşünmez ve kurallara uymayı önemsemez. Ancak metindeki "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" ifadesi, sorumsuzluğun karşıtı olan sorumluluktan daha özel bir yeteneği, yani empatiyi tarif etmektedir. Bu nedenle empati, boşluğa en uygun ve en net ifadedir.

Bu soruda, trafikte karşılaşılan bir problemin çözümünde sürücülerin birbirlerine karşı sergilediği olumlu bir davranışın hangi temel değere karşılık geldiği sorgulanmaktadır. Sorunun özü, zor durumda olan bir kişiye, bu konuda daha bilgili ve yetenekli başka bir kişinin karşılık beklemeden destek olmasıdır. Bu durum, trafikteki sosyal ilişkilerin ve ahlaki sorumlulukların önemini vurgular.

Doğru Cevap: c) Yardımlaşma

Doğru cevabın "Yardımlaşma" olmasının sebebi, sorudaki senaryonun bu kavramı tam olarak tanımlamasıdır. Yardımlaşma, bir bireyin zorluk yaşayan başka bir bireye, kendi imkanlarını ve becerilerini kullanarak destek olması, onun sorununu çözmesine yardımcı olmasıdır. Soruda, zincir takmak gibi teknik bir konuda zorlanan sürücüye, bu işi bilen başka bir sürücünün yardım eli uzatması, trafikteki dayanışma ve yardımlaşma ruhunun en güzel örneklerinden biridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafik kültüründe birbirini uyarma: Uyarma, genellikle bir tehlikeyi veya bir hatayı bildirmek amacıyla yapılır. Örneğin, bir aracın farlarının açık unutulduğunu veya lastiğinin inik olduğunu fark edip sürücüyü ikaz etmek bir uyarıdır. Sorudaki olay ise bir uyarıdan çok daha fazlasını, yani aktif olarak sorunu çözmeye yönelik fiziksel bir eylemi içermektedir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Kendini eleştirme: Kendini eleştirme, kişinin kendi yaptığı bir hatayı veya eksiği fark edip bunu kabullenmesidir. Sorudaki senaryoda zincir takamayan sürücü "keşke bunu daha önce öğrenseydim" diye düşünebilir, ancak olay iki sürücü arasında geçen bir etkileşimi anlatmaktadır. Diğer sürücünün davranışı, bir başkasına yönelik olduğu için kendini eleştirme kavramıyla ilgili değildir.
• d) İnatlaşma: İnatlaşma, trafikte son derece olumsuz bir davranıştır ve genellikle bir anlaşmazlık durumunda tarafların kendi istediğinde diretmesi, geri adım atmaması anlamına gelir. Örneğin, dar bir yolda iki sürücünün de birbirine yol vermemek için beklemesi bir inatlaşmadır. Sorudaki olay ise bunun tam tersi, uzlaşmacı ve yardımsever bir tutumu göstermektedir.

Özetle, bu soru trafikte sadece kurallara uymanın değil, aynı zamanda insani değerlere sahip olmanın da ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Zor durumda kalmış birine yardım etmek, trafik ortamını daha güvenli, huzurlu ve insancıl bir hale getiren yardımlaşma değerinin bir parçasıdır.

Bu soruda, trafikteki davranışlardan hangilerinin diğer bireylerin haklarını ihlal ettiği, yani bir "hak ihlali" olduğu sorulmaktadır. Trafik kuralları sadece düzeni sağlamakla kalmaz, aynı zamanda tüm sürücülerin, yayaların ve yolcuların can ve mal güvenliği gibi temel haklarını korumayı amaçlar. Soruyu doğru cevaplamak için her bir öncülü bu "birey hakkı" perspektifinden değerlendirmemiz gerekir.

I. Geçiş üstünlüğüne sahip araçlara yol vermek

Bu davranış bir hak ihlali değildir; tam aksine, toplumsal bir sorumluluk ve yasal bir zorunluluktur. Ambulans, itfaiye veya polis aracı gibi geçiş üstünlüğüne sahip araçlar, acil bir durumda bir başkasının yaşama hakkını korumak için görev yapmaktadır. Onlara yol vermek, hem o araçların içindeki görevlilerin hem de yardıma muhtaç olan bireylerin haklarına saygı göstermek anlamına gelir. Dolayısıyla bu, olumlu ve doğru bir davranıştır.

II. Aşırı hız yaparak diğer sürücülerin dikkatlerini dağıtmak

Bu davranış, açık bir hak ihlalidir. Trafikteki her bireyin güvenli bir ortamda seyahat etme hakkı vardır. Aşırı hız yapan bir sürücü, ani manevralar yaparak veya tehlikeli bir şekilde diğer araçlara yaklaşarak çevresindeki sürücülerin paniğe kapılmasına, dikkatlerinin dağılmasına ve kaza riskiyle karşı karşıya kalmalarına neden olur. Bu durum, diğer insanların can ve mal güvenliği hakkını doğrudan tehdit eder.

III. Engeli olmadığı hâlde engelli kişiler için ayrılmış yerlere park etmek

Bu davranış da çok net bir hak ihlalidir. Engelli park yerleri, engelli bireylerin hastane, alışveriş merkezi gibi sosyal alanlara daha kolay ve güvenli bir şekilde ulaşabilmeleri için onlara tanınmış özel bir haktır. Engeli olmayan bir kişinin bu alanı işgal etmesi, o hakka sahip olan bir engellinin bu imkândan faydalanmasını engeller. Bu, sadece bir park kuralı ihlali değil, aynı zamanda empati yoksunluğu ve engelli bir bireyin hakkını gasp etmektir.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• I. öncül bir hak ihlali değil, bir sorumluluktur. Bu nedenle içinde "I" olan seçenekler (a, b, d) yanlıştır.
• II. ve III. öncüller ise diğer bireylerin güvenlik ve erişim gibi temel haklarını doğrudan ihlal eden davranışlardır.

Bu değerlendirmeye göre, trafikte bireye yapılan hak ihlalleri II ve III numaralı öncüllerde belirtilen davranışlardır. Bu nedenle doğru cevap c) II ve III. seçeneğidir.

Bu soruda, trafik kazalarının sadece sürücü ve yolculara değil, daha geniş bir çerçevede ne gibi olumsuz etkileri olabileceği sorgulanmaktadır. Sorunun kökünde kazaların "kişiye, topluma, kamuya ve çevreye verdiği zararlar" bütüncül bir şekilde ele alınmıştır. Bu nedenle her bir öncülü bu dört kategoriden en az birine girip girmediğini değerlendirerek incelemeliyiz.

Şimdi maddeleri tek tek analiz edelim:

• I. Orta refüjlere ve yol kenarlarına dikilen ağaçların zarar görmesi: Yol kenarlarındaki ağaçlar, refüjlerdeki bitkiler ve trafik levhaları gibi unsurlar devlete, yani kamuya aittir. Bir kaza sonucunda bu ağaçların veya bitkilerin zarar görmesi, devlete ait bir mülkün zarar görmesi anlamına gelir. Bu durum, doğrudan kamuya verilen bir zarardır. Aynı zamanda ağaçlar çevrenin bir parçası olduğu için dolaylı olarak çevreye de bir zarardır.
• II. Köprü ve tünel gibi noktalarda yaşanan kazalarda ulaşımın aksaması: Bir kaza nedeniyle trafiğin durması veya yavaşlaması, o yolu kullanan yüzlerce, hatta binlerce insanı etkiler. İnsanlar işlerine, okullarına, hastanelere geç kalır; ambulans ve itfaiye gibi acil durum araçları hedeflerine ulaşmakta zorlanır. Bu durum, bireyleri aşan ve bütün bir halkı etkileyen toplumsal bir zarardır.
• III. Trafo ve elektrik direğine çarpma gibi durumlarda kesintilerin yaşanması: Trafolar ve elektrik direkleri, kamu hizmeti sağlayan altyapı tesisleridir ve kamuya aittir. Bunlara çarpılması hem bir kamu zararı oluşturur hem de sonucunda yaşanan elektrik kesintisi bölgedeki evleri, iş yerlerini ve hastaneleri etkileyerek toplumsal bir zarara yol açar.
• IV. Bilhassa yakıt, kimyasal madde, tıbbi atık vs. yüklü araçların yaptığı kazalar neticesinde büyük ekolojik zararların görülmesi: Bu madde zaten açıkça "ekolojik zararlar" ifadesini kullanmaktadır. Tehlikeli madde taşıyan bir tankerin devrilmesi sonucu toprağa, suya veya havaya karışan kimyasallar, o bölgedeki doğal yaşamı, bitki örtüsünü ve su kaynaklarını zehirler. Bu, en belirgin çevre zararlarından biridir.

Sonuç ve Doğru Cevabın Açıklaması

Görüldüğü gibi, soruda verilen dört öncülün her biri, trafik kazalarının yol açtığı farklı bir zarar türünü (kamu, toplum veya çevre) başarılı bir şekilde örneklemektedir. Soru, bu zararlardan hangilerinin trafik kazalarının bir sonucu olduğunu sorduğu için, listelenen maddelerin hepsi doğrudur. Bu nedenle, tüm öncülleri içeren D) I, II, III ve IV seçeneği doğru cevaptır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçenekler, trafik kazalarının yol açtığı zararların bütününü kapsamadığı için eksiktir ve bu yüzden yanlıştır.

• a) I ve II: Bu seçenek, elektrik kesintileri (III) ve çevre kirliliği (IV) gibi önemli kamu ve çevre zararlarını dışarıda bırakır.
• b) I, III ve IV: Bu seçenek, kazaların neden olduğu trafik sıkışıklığı gibi çok yaygın bir toplumsal zararı (II) içermemektedir.
• c) II, III ve IV: Bu seçenek ise yol kenarındaki ağaçlar gibi kamu mallarına verilen zararı (I) göz ardı etmektedir.

Özetle, trafik kazaları sadece bireysel bir mesele değil, aynı zamanda kamusal, toplumsal ve çevresel sonuçları olan ciddi bir sorundur. Bu soru, sürücü adayının bu geniş bakış açısına sahip olup olmadığını ölçmeyi amaçlamaktadır.