4 Aralık 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, ilk yardım konuları içinde yer alan "burkulma"nın tıbbi olarak doğru tanımının ne olduğu sorulmaktadır. Doğru tanımı bilmek, burkulma ile çıkık veya kırık gibi diğer yaralanmaları birbirinden ayırmanıza yardımcı olur. Şimdi şıkları tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Eklem yüzeylerinin anlık olarak ayrılması

Bu tanım burkulmanın temel mekanizmasını en doğru şekilde açıklar. Burkulma, bir eklemin normal hareket sınırlarının ötesinde zorlanması sonucu meydana gelir. Bu zorlanma esnasında eklemi oluşturan kemiklerin yüzeyleri bir anlığına birbirinden ayrılır ve hemen ardından tekrar eski pozisyonlarına dönerler. İşte bu anlık ayrılma ve geri dönme hareketi sırasında eklem bağları (ligamentler) gerilir, yırtılır veya kopar. Bu nedenle doğru tanım "eklem yüzeylerinin anlık olarak ayrılması"dır.

Diğer Şıkların İncelenmesi:

• a) Eklem çevresinin şişmesi: Şişme, burkulmanın bir tanımı değil, bir belirtisidir. Eklem bağlarının hasar görmesi sonucu bölgede kanama ve sıvı birikmesi olur, bu da şişliğe yol açar. Yani şişlik, burkulmanın kendisi değil, bir sonucudur.
• b) Eklemlerde görülen şekil bozukluğu: Belirgin bir şekil bozukluğu genellikle burkulmadan çok, çıkık veya kırık durumlarında görülür. Burkulmada da ciddi bir şişlik nedeniyle hafif bir şekil değişikliği olabilir ancak bu, burkulmanın temel tanımı değildir. Tanım, olayın nasıl gerçekleştiğini anlatmalıdır.
• d) Eklem yüzeylerinin kalıcı olarak ayrılması: Bu tanım, burkulmanın değil, çıkığın tanımıdır. Çıkık durumunda eklem yüzeyleri birbirinden ayrılır ve kendi kendine eski haline dönemez; kalıcı olarak ayrı kalır. Burkulmayı çıkıktan ayıran en temel fark, ayrılmanın "anlık" mı yoksa "kalıcı" mı olduğudur.

Özetle:

Ehliyet sınavı ilk yardım sorularında bu iki tanımı karıştırmamak çok önemlidir:

1. Burkulma: Eklem yüzeylerinin ANLIK olarak ayrılmasıdır.
2. Çıkık: Eklem yüzeylerinin KALICI olarak ayrılmasıdır.

Bu soruda "anlık" kelimesi anahtar kelimedir ve sizi doğrudan doğru cevaba götürür.

Bu soruda, ilk yardımda "şok pozisyonu" olarak bilinen, bacakların 30 cm yukarıya kaldırılması uygulamasının hangi durumda doğru olduğu sorgulanmaktadır. Bu pozisyonun amacı, belirli bir tıbbi durumda hayati organlara kan akışını artırmaktır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

a) Şok durumu ✓ (DOĞRU)

Şok, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara (beyin, kalp vb.) yeterli miktarda kan ve oksijen gönderememesi durumudur. Bu durumda beyne ve diğer önemli organlara giden kan akışı tehlikeli derecede azalır. Bacakları 30 cm kadar yukarı kaldırmak, yer çekimi sayesinde bacaklardaki kanın vücudun merkezine, yani kalp ve beyin gibi hayati organlara yönlenmesini sağlar. Bu, şokun etkilerini azaltmak ve kazazedenin durumunu tıbbi yardım gelene kadar stabil hale getirmek için yapılan temel ve doğru bir ilk yardım uygulamasıdır.

• Neden Doğru: Şok pozisyonu, kanı bacaklardan alıp hayati organlara yönlendirerek dolaşımı desteklemek için tasarlanmıştır. Bu, şok durumunun tanımına ve tedavisine birebir uyar.

b) Beyin kanaması (YANLIŞ)

Beyin kanaması durumunda, kafatası içindeki basınç zaten artmıştır. Bacakları yukarı kaldırmak, vücudun üst kısmına ve dolayısıyla başa giden kan akışını daha da artıracaktır. Bu durum, kafa içi basıncını tehlikeli seviyelere çıkararak kanamayı şiddetlendirebilir ve beyin hasarını artırabilir. Bu nedenle, beyin kanaması şüphesi olan bir kazazedeye asla şok pozisyonu verilmemelidir; tam tersine baş ve omuzlar hafifçe yükseltilerek kafa içi basıncın düşürülmesine yardımcı olunmalıdır.

c) Ayak bölgesinden yılan sokması (YANLIŞ)

Yılan sokmalarında ilk yardımın temel amacı, zehrin vücuda yayılmasını yavaşlatmaktır. Bacağı yukarı kaldırmak, kan dolaşımını hızlandırarak zehrin kalbe ve diğer organlara çok daha çabuk ulaşmasına neden olur. Bu, son derece tehlikeli ve yanlış bir uygulamadır. Yapılması gereken, sokulan bölgeyi kalp seviyesinde veya daha aşağıda tutmak, hareket ettirmemek ve kazazedenin sakin kalmasını sağlamaktır.

d) Akciğer zedelenmesi ve kanaması (YANLIŞ)

Akciğer zedelenmesi veya kanaması olan bir kişi genellikle nefes almakta zorluk çeker. Kazazedeyi sırt üstü yatırıp bacaklarını kaldırmak (şok pozisyonu), karın içi organların diyaframa baskı yapmasına ve solunumu daha da güçleştirmesine neden olabilir. Bu tür durumlarda kazazedenin en rahat nefes alabileceği pozisyon olan "yarı oturur pozisyon" tercih edilir. Bu pozisyon, göğüs kafesi üzerindeki baskıyı azaltır ve solunumu kolaylaştırır.

Bu soruda, çok sayıda yaralının olduğu bir kaza ortamında, ilk yardım ve taşıma önceliklerinin nasıl belirlenmesi gerektiği sınanmaktadır. Bu durumlarda uygulanan sisteme triyaj (yaralı seçimi ve öncelik belirleme) denir. Triyajın temel amacı, kısıtlı imkanlarla mümkün olan en fazla sayıda insanın hayatını kurtarmaktır. Bu nedenle, yaralılar durumlarının aciliyetine göre sıralanır.

Öncelik sıralaması yapılırken temel kural, hayati tehlikesi en yüksek olan yaralıya ilk müdahalenin yapılması ve ilk olarak onun taşınmasıdır. Hayati tehlike, kişinin solunumunu, dolaşımını veya bilincini doğrudan etkileyen durumlardır. Bu yaralılar müdahale edilmezse kısa süre içinde hayatlarını kaybedebilirler.

Şimdi diğer seçeneklerin neden daha öncelikli olduğuna bakalım:

• a) Bilincini kaybeden: Bilinç kaybı, beyin kanaması, şok veya solunum yolunun tıkanması gibi çok ciddi bir durumun habercisi olabilir. Ayrıca, bilinci kapalı bir yaralının dili geriye kaçarak kendi solunum yolunu tıkayabilir. Bu nedenle, bilinci kapalı yaralılar hayati tehlike taşıdığı için ilk taşınması gerekenler arasındadır.
• b) Açık karın yarası olan: Açık karın yaralanmaları, iç organların zarar görmesi ve ciddi iç kanama riski nedeniyle son derece tehlikelidir. Bu durum, yaralının hızla şoka girmesine ve hayatını kaybetmesine neden olabilir. Bu yüzden bu tür yaralılar da acilen hastaneye sevk edilmelidir.
• c) Solunum zorluğu olan: Solunum, yaşamın en temel fonksiyonudur. Solunum zorluğu çeken bir yaralı, dakikalar içinde hayatını kaybedebilir. İlk yardımın ABC'si (Hava yolu, Solunum, Dolaşım) kuralına göre solunum her zaman en yüksek önceliğe sahiptir. Bu nedenle, bu yaralı kesinlikle ilk taşınması gerekenlerdendir.

Doğru cevabın neden "Ayak bileğinde çıkık olan" olduğuna gelirsek:

d) Ayak bileğinde çıkık olan: Ayak bileğindeki bir çıkık, acı verici ve hareket kabiliyetini kısıtlayan bir durum olsa da, yaralının hayatını doğrudan tehdit etmez. Bu yaralının solunumu, dolaşımı ve bilinci yerindedir. Diğer seçeneklerdeki gibi kısa sürede ölüm riski taşımaz. Bu nedenle, kaynakların daha acil durumdaki yaralılara yönlendirilmesi için, genel durumu stabil olan bu yaralı en sona bırakılır.

Özetle, bir kaza yerinde öncelik sıralaması yapılırken; solunumu durmuş veya zorlananlar, durdurulamayan kanaması olanlar ve bilinci kapalı olanlar ilk sıralarda yer alır. Ayak bileği çıkığı gibi hayati tehlike oluşturmayan yaralanmalar ise bu kritik hastalar sevk edildikten sonra taşınır. Bu yüzden doğru cevap d seçeneğidir.

Bu soruda, böbreklerin insan vücudundaki temel görevi ve hangi organ sistemine ait olduğu sorulmaktadır. Vücudumuzdaki organlar, belirli görevleri yerine getirmek için bir araya gelerek sistemleri oluşturur. Bu soruyu doğru cevaplamak için böbreklerin ana işlevini ve diğer sistemlerin görevlerini bilmek gerekir.

Doğru cevap d) Boşaltım sistemi seçeneğidir. Boşaltım sistemi, vücuttaki metabolizma sonucu oluşan atık maddeleri, fazla suyu ve tuzları kandan süzerek dışarı atmakla görevlidir. Böbrekler bu sistemin ana organlarıdır; kanı sürekli olarak filtreler, zararlı maddeleri ayıklar ve idrarı oluşturarak vücuttan atılmasını sağlarlar. Bu nedenle böbrekler, boşaltım sisteminin merkezinde yer alır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Sinir sistemi: Bu sistem beyin, omurilik ve sinirlerden oluşur. Vücudun iletişim ve kontrol merkezidir; düşünme, hareket etme ve duyuları algılama gibi işlevleri yönetir. Böbreklerin, kanı temizleme görevi ile sinir sisteminin doğrudan bir bağlantısı yoktur.

• b) Sindirim sistemi: Mide, bağırsaklar, karaciğer gibi organlardan oluşan bu sistem, yediğimiz besinleri parçalamak, emilimini sağlamak ve posayı dışarı atmakla görevlidir. Böbrekler besinlerin sindirimiyle değil, kanın temizlenmesiyle ilgilendiği için bu seçenek de yanlıştır.

• c) Dolaşım sistemi: Kalp, atardamarlar, toplardamarlar ve kandan oluşan bu sistem, vücuda oksijen ve besin taşır. Böbrekler, dolaşım sisteminin taşıdığı kanı temizlemek için bu sistemle çok yakın çalışır. Ancak böbrekler, dolaşım sisteminin bir parçası değil, kanı temizleme işlevini yerine getiren boşaltım sisteminin bir parçasıdır.

Özetle, böbreklerin temel işlevi kanı süzerek atık maddelerden idrar oluşturmak ve bunu vücuttan atmaktır. Bu görev, doğrudan boşaltım sisteminin tanımına uymaktadır. Bu nedenle ehliyet sınavında bu soruyla karşılaştığınızda, böbrekleri her zaman boşaltım sistemi ile ilişkilendirmelisiniz.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu olmayan yetişkin bir kazazedeye uygulanacak Temel Yaşam Desteği (TYD) ile ilgili temel kurallar sorgulanmaktadır. Amaç, ilk yardımcının kalp durması durumunda profesyonel yardım gelene kadar hayatı devam ettirmek için yapması gereken doğru müdahaleyi bilip bilmediğini ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

Doğru Cevap: c) 30 kalp masajı, 2 yapay solunum şeklinde uygulanması

Bu seçenek, yetişkinler için uluslararası kabul görmüş ve Türkiye'de de geçerli olan Temel Yaşam Desteği standardını doğru bir şekilde ifade etmektedir. Kalp durduğunda, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalamak için kalp masajı yapılır. Her 30 kalp masajından sonra, akciğerlere oksijen göndermek amacıyla 2 yapay solunum verilir. Bu döngü (30:2), sağlık ekipleri gelene veya hasta yaşamsal belirtiler gösterene kadar kesintisiz olarak devam ettirilir. Bu oran, kan dolaşımını sağlama ve kanı oksijenlendirme arasında en etkili dengeyi kurar.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Göğüs kemiği 3 cm aşağı inecek şekilde bası yapılması
  Bu ifade yanlıştır çünkü yetişkin bir insanda etkili bir kalp masajı için göğüs kemiğinin yeterince çöktürülmesi gerekir. Belirlenen doğru derinlik en az 5 cm, en fazla 6 cm'dir. 3 cm'lik bir bası, kalbi yeterince sıkıştırarak kanın vücuda pompalanmasını sağlamak için çok yetersizdir ve bu nedenle etkisiz bir müdahale olur.
• b) Temel yaşam desteğine yapay solunum ile başlanması
  Bu ifade de yanlıştır. Güncel ilk yardım kılavuzlarına göre (C-A-B protokolü: Circulation-Airway-Breathing / Dolaşım-Hava Yolu-Solunum), yetişkinlerde temel yaşam desteğine öncelikle kalp masajı (dolaşım) ile başlanır. Çünkü kalp durduğunda kanda kalan oksijenin beyne hızla ulaştırılması hayati önem taşır. Bu nedenle ilk olarak 30 kalp masajı yapılır, ardından solunuma geçilir.
• d) Kalp masajı hızının saatte 100 bası olacak şekilde ayarlanması
  Bu ifade, birim hatası nedeniyle kesinlikle yanlıştır. Kalp masajının hızı, kan dolaşımını etkili bir şekilde sürdürebilmek için çok önemlidir. Doğru hız dakikada 100 ila 120 bası olmalıdır. "Saatte 100 bası" ifadesi, neredeyse hiç masaj yapmamak anlamına gelir ve tamamen etkisizdir. Bu seçenek, sınavda dikkat ölçmeye yönelik klasik bir yanıltmadır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en temel kural, yetişkinlerde Temel Yaşam Desteği'nin 30 kalp masajı ve 2 yapay solunum döngüsü şeklinde, göğsü 5 cm çöktürerek ve dakikada 100-120 bası hızında uygulanmasıdır.

Bu soruda, vücuttaki kanama türlerinden biri olan **kılcal damar kanamasının** ayırt edici özelliğinin ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardım bilgisi açısından kanama türlerini (atardamar, toplardamar ve kılcal damar) birbirinden ayırmak hayati önem taşır. Bu soru, bu temel bilgiyi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap olan b) seçeneği, "Sızıntı biçiminde ve hafif bir kanama olması" ifadesini içerir. Bu tanım, kılcal damar kanamasını en doğru şekilde açıklar. Kılcal damarlar vücudumuzdaki en ince damarlardır ve genellikle cildin yüzeyine yakındırlar. Bu nedenle, bu damarlar zedelendiğinde kan, basınçlı bir şekilde fışkırmak veya akmak yerine yavaşça dışarı sızar. Günlük hayatta karşılaştığımız basit sıyrıklar veya kağıt kesikleri bu tür kanamalara en iyi örnektir ve genellikle tehlikeli değildir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) Koyu renkli ve taşma tarzında kan akması: Bu ifade toplardamar (venöz) kanamasının özelliğidir. Toplardamarlar, vücuttan toplanan oksijeni azalmış (kirli) kanı kalbe geri taşıdığı için kanın rengi koyu kırmızıdır. Basınç atardamarlara göre daha düşük olduğu için kan fışkırmaz, yaranın ağzından yayılarak, taşar gibi sürekli bir şekilde akar.
2. c) Yüksek basınçla akması ve zor durdurulabilmesi: Bu durum, özellikle atardamar (arteriyel) kanamaları için geçerlidir ve en tehlikeli kanama türünü tanımlar. Atardamarlardaki kan basıncı çok yüksek olduğu için kanama şiddetlidir ve durdurulması zordur. Bu, kılcal damar kanamasının tam tersi bir durumdur, çünkü kılcal damar kanamaları düşük basınçlıdır ve genellikle kolayca kontrol altına alınır.
3. d) Yara ağzından kalp atımlarına uyumlu şekilde fışkırarak akması: Bu, atardamar (arteriyel) kanamasının en tipik belirtisidir. Atardamarlar, kanı kalpten vücuda pompaladığı için basınç yüksektir. Bu nedenle kan, kalbin her atışıyla senkronize bir şekilde kesik kesik ve fışkırarak akar. Kanın rengi de oksijen bakımından zengin olduğu için parlak ve açık kırmızıdır.

Özetle, kanama türlerini ayırt etmek için şu basit ipuçlarını aklınızda tutabilirsiniz:

• Kılcal Damar Kanaması: Sızıntı şeklinde, küçük noktacıklar halinde ve hafiftir.
• Toplardamar Kanaması: Koyu renkli, sürekli ve yayılarak akar.
• Atardamar Kanaması: Açık parlak kırmızı, kalp atışıyla uyumlu ve fışkırır tarzdadır.

Bu soruda, ilk yardımın temel amaçlarının neler olduğu ve verilen öncüllerden hangilerinin bu amaçlar arasında yer aldığı sorulmaktadır. Ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan bu temel konu, bir sürücünün kaza anında ne yapması gerektiğini bilmesi açısından kritik öneme sahiptir. Soruyu doğru cevaplamak için ilk yardımın üç ana hedefini bilmek gerekir.

Doğru cevap D seçeneğidir, çünkü verilen üç öncül de ilk yardımın temel ve evrensel amaçlarını eksiksiz bir şekilde ifade etmektedir. Bu amaçlar birbiriyle bağlantılıdır ve bir bütün olarak ilk yardım felsefesini oluşturur. Şimdi bu üç amacı daha yakından inceleyerek neden hepsinin doğru olduğunu anlayalım.

1. Yaşamı Korumak: Bu, ilk yardımın en öncelikli ve vazgeçilmez amacıdır. Kaza veya ani bir hastalık durumunda, ilk yardımcının yapacağı ilk şey, kazazedenin hayati tehlikesinin olup olmadığını değerlendirmek ve bu tehlikeyi ortadan kaldırmaya çalışmaktır. Solunumun durması, kalbin durması veya şiddetli kanama gibi durumlar acil müdahale gerektirir ve bu müdahalelerin hepsi yaşamı korumaya yöneliktir.

2. Durumun Kötüye Gitmesini Önlemek: Hayati tehlike kontrol altına alındıktan sonraki adım, kazazedenin mevcut durumunun daha da kötüleşmesini engellemektir. Örneğin, bir kırık varsa o bölgeyi hareketsiz hale getirerek kemik uçlarının damarlara veya sinirlere zarar vermesini önlemek bu amaca hizmet eder. Aynı şekilde, bir yarayı temiz bir bezle kapatarak enfeksiyon kapmasını engellemek de durumun kötüleşmesini önlemeye yönelik bir ilk yardım uygulamasıdır.

3. İyileşmeyi Kolaylaştırmak: Bu son amaç, tıbbi yardım gelene kadar kazazedeye destek olmayı ve iyileşme sürecine katkıda bulunmayı içerir. Kazazedeyi uygun bir pozisyona getirmek, onunla konuşarak sakinleştirmek, vücut ısısını korumak için üzerini örtmek gibi eylemler bu kapsamdadır. Bu müdahaleler, hem kişinin acısını hafifletir hem de profesyonel sağlık ekiplerinin işini kolaylaştırarak iyileşme sürecini hızlandırır.

Diğer seçenekler neden yanlıştır?

• a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Yaşamı korumak en temel amaç olsa da, ilk yardım sadece bununla sınırlı değildir. İlk yardımcı, aynı zamanda durumu stabilize etmeli ve iyileşmeye de katkı sağlamalıdır.

• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir çünkü çok önemli bir halkayı, yani "durumun kötüye gitmesini önlemeyi" dışarıda bırakmaktadır. Bu adım olmadan, kazazedenin durumu profesyonel yardım gelene kadar daha da ağırlaşabilir.

• c) II ve III: Bu seçenek, ilk yardımın en hayati amacını, yani "yaşamı korumayı" içermediği için en hatalı şıktır. Öncelik her zaman hayatı kurtarmak olduğu için bu seçenek düşünülemez.

Sonuç olarak, ilk yardım bu üç amacın birleşimidir: Önce hayatı koru, sonra durumun kötüleşmesini önle ve son olarak iyileşmeyi kolaylaştır. Bu nedenle, I, II ve III'ün tamamını içeren D seçeneği doğru cevaptır.

Bu soruda, kalp durması (kardiyak arrest) olarak bilinen ve anında müdahale gerektiren acil bir tıbbi durumun en kesin ve temel belirtisi sorulmaktadır. Ehliyet sınavında ilk yardım bilgisi ölçüldüğü için, bu hayati durumu tanıyabilmek ve doğru adımı atabilmek çok önemlidir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevabın Açıklaması

c) Kalp atımının olmaması

Bu seçenek doğrudur. Kalp durmasının tanımı, kalbin vücuda kan pompalama işlevini aniden ve beklenmedik bir şekilde yitirmesidir. Kalp pompalamayı durdurduğunda, kan dolaşımı da durur. Bunun en net ve doğrudan sonucu, şah damarı (boyun) veya bilek gibi noktalardan nabız alınamaması, yani kalp atımının olmamasıdır. İlk yardımda, bilinç ve solunum kontrolünden sonra nabız kontrolü yapılarak kalp durması kesinleştirilir ve hemen kalp masajına başlanır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

a) Aşırı hareketlilik

Bu seçenek yanlıştır. Kalp durduğunda, beyne ve kaslara oksijen gitmez. Oksijensiz kalan beyin fonksiyonlarını yitirir ve kişi bilincini kaybederek hareketsiz kalır. Aşırı hareketlilik veya kasılmalar, kalp durmasından ziyade sara (epilepsi) nöbeti gibi farklı tıbbi durumların belirtisi olabilir. Kalp durmasında kişi tepkisiz ve tamamen hareketsiz yatar.

b) Bilincin açık olması

Bu seçenek yanlıştır. Beyin, fonksiyonlarını sürdürebilmek için kesintisiz kan akışına ve oksijene ihtiyaç duyar. Kalp durduğunda beyne giden kan akışı saniyeler içinde kesilir ve bu durum kişinin hemen bilincini kaybetmesine neden olur. Eğer bir kişinin bilinci açıksa, konuşabiliyor veya sorulara tepki verebiliyorsa kalbi çalışıyor demektir. Bilinç kaybı, kalp durmasının en erken ve en önemli belirtilerinden biridir.

d) Hızlı ve yüzeysel solunum

Bu seçenek yanlıştır. Kalp durmasıyla birlikte solunum da kısa bir süre içinde durur. Bazen kalp durmasının ilk saniyelerinde "agonal solunum" adı verilen, normal olmayan, iç çekme veya horlama şeklinde birkaç düzensiz nefes görülebilir. Ancak bu etkili bir solunum değildir ve kısa sürede tamamen kesilir. Hızlı ve yüzeysel solunum ise genellikle şok, astım krizi, panik atak veya ciddi bir yaralanma gibi kalbin henüz durmadığı durumlarda görülen bir belirtidir.

• Özetle: Kalp durmasının üç temel ve en önemli belirtisi şunlardır:
  1. Bilinç Kaybı: Kişi sesli ve ağrılı uyarılara tepki vermez.
  2. Solunumun Durması: "Bak-Dinle-Hisset" yöntemiyle solunum olmadığı anlaşılır.
  3. Kalp Atımının Olmaması: Nabız alınamaz.

Bu nedenle, sorunun doğru cevabı, kalp durmasını en net şekilde tanımlayan "Kalp atımının olmaması" seçeneğidir.

Bu soruda, bacakta meydana gelen hayatı tehdit eden bir kanamayı durdurmak amacıyla kullanılan turnikenin, hangi bölgeye uygulanması gerektiği sorgulanmaktadır. Turnike, uzuvdaki kan akışını tamamen keserek kanamayı durduran, ancak doğru uygulanmadığında ciddi zararlara yol açabilen kritik bir ilk yardım malzemesidir. Bu nedenle uygulama yerinin doğru bilinmesi hayati önem taşır.

Doğru cevap b) Diz ile kalça arası seçeneğidir. Bu bölgenin, yani uyluğun, turnike uygulaması için en ideal yer olmasının temel bir anatomik sebebi vardır. Uylukta, vücudun en büyük ve en güçlü kemiği olan tek bir kemik (femur) bulunur. Turnike bu bölgeye uygulandığında, bacaktaki ana atardamarı (femoral arter) bu tek kemiğe doğru sıkıştırarak kan akışını tamamen ve etkili bir şekilde kesebilir. Ayrıca, bu bölgedeki yoğun kas dokusu, basıncın daha dengeli dağılmasını sağlar ve sinirler ile diğer dokuların zarar görme riskini azaltır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Ayak bileğinin üst kısmı: Bu bölge, yani diz ile ayak bileği arası, turnike uygulaması için uygun değildir. Çünkü burada kaval kemiği ve kamış kemiği olmak üzere yan yana iki kemik bulunur. Turnike sıkıldığında, atardamar bu iki kemiğin arasına kayarak baskıdan kurtulabilir ve bu da kanamanın tam olarak durdurulamamasına neden olur. Bu nedenle bu bölge etkisiz ve risklidir.
• c) Diz kapağının olduğu bölge: Turnike, asla doğrudan eklem bölgelerinin (diz, dirsek vb.) üzerine uygulanmamalıdır. Eklemler, karmaşık bir yapıya sahip olup çok sayıda sinir, damar ve bağ dokusu içerir. Diz kapağının üzerine turnike uygulamak, eklem mekanizmasına, sinirlere ve damarlara kalıcı ve çok ciddi hasarlar verebilir.
• d) Ayak bileği ile parmakları arası: Ayak bölgesi, çok sayıda küçük kemikten oluşur ve ana atardamarların geçtiği bir bölge değildir. Bacakta meydana gelen ciddi bir kanamayı durdurmak için bu bölgeye turnike uygulamak tamamen etkisizdir. Turnike her zaman kanayan yaranın üst kısmına, yani vücuda daha yakın olan ve tek kemik içeren bölgeye uygulanmalıdır.

Özetle, turnike uygulamasındaki altın kural, kanamayı en etkili şekilde durdurmak ve doku hasarını en aza indirmek için tek kemiğin bulunduğu bölgeleri tercih etmektir. Bu kural hem kol için (dirsek ile omuz arası) hem de bacak için (diz ile kalça arası) geçerlidir. Bu nedenle, bacak yaralanmalarında turnike için en doğru ve güvenli bölge diz ile kalça arasıdır.

Bu soruda, ilk yardım uygulamalarından biri olan şok pozisyonunun doğru uygulama basamaklarından hangisi olduğu sorulmaktadır. Şok, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara yeterli kan gönderememesi durumudur ve bu pozisyonun amacı, beyin ve kalp gibi hayati organlara kan akışını artırmaktır. Şimdi şıkları tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

a) Bacaklarının altına çarşaf, battaniye, yastık, kıvrılmış giysi vb. destek konulması

Bu seçenek DOĞRUDUR. Şok pozisyonunun temel amacı, bacaklardaki kanın vücudun merkezine, yani kalp, akciğer ve beyin gibi hayati organlara yönlendirilmesini sağlamaktır. Bunu başarmak için kazazede sırtüstü yatırılır ve bacakları yaklaşık 30 cm kadar yukarı kaldırılır. Bacakları bu yükseklikte sabit tutmak için de altına yastık, katlanmış battaniye veya giysi gibi destekleyici malzemeler konulur. Bu, şok pozisyonunun en kritik ve doğru adımıdır.

b) Yaşam bulgularından, sadece nabzının değerlendirilmesi

Bu seçenek YANLIŞTIR. İlk yardımda kazazedenin durumu değerlendirilirken yaşam bulgularının tamamına bakmak esastır. Sadece nabzı kontrol etmek yeterli değildir; aynı zamanda kazazedenin bilinci (sözlü ve ağrılı uyarana tepki verip vermediği) ve solunumu (bak-dinle-hisset yöntemiyle) da düzenli olarak kontrol edilmelidir. Tek bir bulguya odaklanmak, genel durumdaki kötüleşmeyi gözden kaçırmaya neden olabilir.

c) Vücuduna soğuk uygulama yapılması

Bu seçenek YANLIŞTIR. Şok durumundaki bir kazazedenin vücut ısısı düşme eğilimindedir ve titreme görülebilir. Bu nedenle yapılması gereken, soğuk uygulama değil, tam tersine kazazedenin vücut ısısını korumaktır. Bunun için kazazedenin üzeri bir battaniye veya benzeri bir örtü ile örtülerek sıcak tutulmaya çalışılır. Soğuk uygulama, durumu daha da kötüleştirecektir.

d) Düz olarak yüzüstü yatırılması

Bu seçenek YANLIŞTIR. Şok pozisyonu, kazazedenin sırtüstü yatırılmasıyla uygulanır. Yüzüstü yatırmak, hem kazazedenin solunumunu zorlaştırabilir hem de şok pozisyonunun ana amacı olan bacakların yukarı kaldırılması işlemini imkansız hale getirir. Bu nedenle doğru pozisyon kesinlikle sırtüstü yatırıp bacakları yükseltmektir.

Özet olarak, doğru şok pozisyonu için izlenmesi gereken adımlar şunlardır:

• Kazazede düz bir zemine sırtüstü yatırılır.
• Bacaklarının altına destek konularak yaklaşık 30 cm yükseltilir.
• Üzeri örtülerek vücut ısısı korunur.
• Sıkan giysileri (kravat, kemer vb.) gevşetilir.
• Sağlık ekipleri gelene kadar yanında beklenir ve yaşam bulguları düzenli olarak kontrol edilir.

Bu soruda, bir dış kanama ile karşılaşıldığında yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamasının ne olduğu test edilmektedir. Dış kanama, kanın damar dışına, yani vücut dışına akması durumudur ve doğru müdahale hayat kurtarıcı olabilir. Şimdi seçenekleri inceleyerek doğru cevabın neden "b" şıkkı olduğunu ve diğer şıkların neden yanlış olduğunu açıklayalım.

Doğru Cevap: b) Kanama durmazsa ikinci bir bez koyarak basıncın arttırılması

Bu seçenek, dış kanamalarda uygulanması gereken standart ve en temel ilk yardım kuralını ifade etmektedir. Bir kanamayı durdurmak için ilk yapılması gereken, yaranın üzerine temiz bir bez veya gazlı bez koyarak doğrudan ve sürekli basınç uygulamaktır. Eğer kullanılan ilk bez kanla tamamen ıslanır ve kanama devam ederse, bu bez kesinlikle yerinden kaldırılmaz. Çünkü bezi kaldırmak, o ana kadar oluşmaya başlamış olan kan pıhtısını bozarak kanamanın yeniden şiddetlenmesine neden olur.

Doğru olan uygulama, kanla ıslanmış olan ilk bezin üzerine ikinci bir temiz bez daha koymak ve basıncı daha da artırarak uygulamaya devam etmektir. Bu yöntem, pıhtılaşmanın devam etmesini sağlar ve kanamayı kontrol altına almada en etkili yoldur. Bu nedenle bu şık, doğru ilk yardım bilgisini içermektedir.

Neden Yanlış: a) Uzuv kopması durumunda turnike uygulamaktan kaçınılması

Bu ifade yanlıştır. Turnike (boğucu sargı), normal şartlarda tecrübeli kişiler tarafından ve son çare olarak uygulanması gereken bir yöntemdir. Ancak uzuv kopması gibi çok ciddi ve durdurulamayan atardamar kanamalarında, yaralının hayatını kurtarmak için turnike uygulaması zorunlu hale gelebilir. Dolayısıyla, böyle hayatı tehdit eden bir durumda turnike uygulamaktan "kaçınmak" değil, doğru bir şekilde uygulamak gerekir. Bu yüzden bu seçenek hatalıdır.

Neden Yanlış: c) Kanayan yere en uzak basınç noktasına baskı uygulanması

Bu bilgi de yanlıştır. Doğrudan basıncın yeterli olmadığı durumlarda, kanamayı yavaşlatmak için basınç noktalarına baskı uygulanabilir. Ancak bu baskı, kanamanın olduğu bölgeye kan taşıyan atardamarın üzerine yapılmalıdır. Bu nokta ise, kanayan yere en yakın ve kalp ile yara arasında bulunan basınç noktasıdır. Kanayan yere "en uzak" noktaya baskı yapmak, kanamayı durdurmada etkili bir yöntem değildir.

Neden Yanlış: d) Kanayan bölgenin kalp hizasının altına indirilmesi

Bu uygulama, yapılması gerekenin tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Dış kanamalarda, eğer kanayan bölgede (kol veya bacak gibi) bir kırık şüphesi yoksa, kanamayı yavaşlatmak için bölge kalp seviyesinin üzerine kaldırılmalıdır. Yer çekiminin etkisiyle kanayan bölgeye giden kan akışı yavaşlar ve bu da kanamanın kontrol altına alınmasını kolaylaştırır. Bölgeyi kalp hizasının altına indirmek ise o bölgedeki kan basıncını artırarak kanamanın daha da şiddetlenmesine yol açar.

Bu soruda, ilk yardımda uygulanan şok pozisyonunun hangi durumda yaralı veya hasta için tehlikeli olabileceği, yani kesinlikle yapılmaması gerektiği sorulmaktadır. Doğru kararı verebilmek için öncelikle şok pozisyonunun amacını ve ne zaman uygulanmaması gerektiğini bilmek çok önemlidir.

Öncelikle şok pozisyonunun ne olduğunu ve amacını hatırlayalım. Şok pozisyonu, kişinin sırtüstü yatırılıp, bacaklarının 30 cm kadar yukarıya kaldırılmasıyla uygulanır. Bu pozisyonun amacı, bacaklardaki kanın beyin, kalp gibi hayati organlara yönlendirilmesini sağlayarak bu organların kanlanmasını artırmaktır. Vücutta kan dolaşımının yetersiz kaldığı durumlarda hayati fonksiyonları desteklemek için kullanılır.

Doğru cevap (d) seçeneğidir. Çünkü bir kazazedenin burnundan ve kulağından kan gelmesi, çok büyük ihtimalle ciddi bir kafa travması geçirdiğinin ve muhtemelen bir beyin kanaması veya kafatası kırığı riskinin olduğunun en önemli belirtisidir. Böyle bir durumda hastaya şok pozisyonu vermek, bacaklardaki kanı baş bölgesine yönlendirecektir. Bu durum, kafa içindeki basıncı (kafa içi basıncı) daha da artırarak beyin hasarını ağırlaştırabilir ve hayati tehlike yaratabilir. Bu nedenle, kafa travması şüphesi olan hiç kimseye şok pozisyonu verilmez.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna ve bu durumlarda neden şok pozisyonu verilebileceğine bakalım:

• a) Bacağında kanama olanlarda: Bu durum, şok pozisyonunun en sık uygulandığı durumlardan biridir. Bacakların yukarı kaldırılması hem kanamayı azaltmaya yardımcı olur hem de kan kaybına bağlı gelişebilecek şoku engellemek için hayati organlara kan gönderir. Yani bu durumda şok pozisyonu vermek doğrudur ve hayat kurtarıcıdır.
• b) El bileğinde açık kırık olanlarda: El bileğindeki bir kırık, bacakların kaldırılmasını gerektiren şok pozisyonu için bir engel teşkil etmez. Aksine, kırığa bağlı ağrı ve olası kanama nedeniyle kişi şoka girebilir. Bu nedenle, hastanın bilinci yerindeyse ve başka bir engel yoksa şok pozisyonu vermek faydalı olabilir.
• c) Tansiyonu düşük ve nabız alınamayanlarda: Bu belirtiler, şokun en temel tanımıdır. Dolaşım sistemi çökmüş ve hayati organlara yeterli kan gitmiyor demektir. Bu durumda yapılması gereken ilk şey, derhal şok pozisyonu vererek beyne ve kalbe kan akışını desteklemektir. Dolayısıyla bu, şok pozisyonunun sakıncalı değil, tam aksine zorunlu olduğu bir durumdur.

Özetle, şok pozisyonunun temel mantığı kanı hayati organlara göndermektir. Ancak bu durum, kafa travması şüphesi olduğunda tam tersi bir etki yaratarak tehlikeli hale gelir. Burun ve kulak kanaması da kafa travmasının en net işaretçisi olduğu için bu durumda şok pozisyonu kesinlikle uygulanmamalıdır.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre hangi araçların zorunlu olarak ilk yardım çantası bulundurması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu, sürücülerin hem yasal sorumluluklarını hem de acil durumlara hazırlıklı olma bilincini ölçen temel bir bilgidir. Sorunun doğru ve yanlış cevaplarını adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Motorlu araçlarda (motorlu bisiklet, motosiklet ve traktör hariç) zorunludur.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin ilgili maddelerini birebir yansıtmasıdır. Yönetmeliğe göre, trafiğe çıkan otomobil, minibüs, otobüs, kamyonet, kamyon, çekici gibi tüm motorlu araçlarda, içeriği belirlenmiş standartlara uygun bir ilk yardım çantası bulundurmak mecburidir. Ancak bu kuralın bazı istisnaları vardır ve bu istisnalar da seçenekte doğru bir şekilde belirtilmiştir.

Kuralın istisnaları olan motorlu bisiklet, motosiklet ve traktörlerin bu zorunluluktan muaf tutulmasının pratik nedenleri vardır. Bu araçlarda, ilk yardım çantasını hava şartlarından (yağmur, çamur, toz) koruyacak, temiz ve güvenli bir şekilde saklayacak kapalı bir alan genellikle bulunmaz. Bu nedenle, bu araçlar için ilk yardım çantası zorunluluğu getirilmemiştir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) ve b) seçenekleri: Bu seçenekler, zorunluluğu aracın kullanıldığı yer ile (şehir içi veya şehirler arası) sınırlandırdığı için yanlıştır. İlk yardım çantası bulundurma zorunluluğu, aracın nerede kullanıldığına bakılmaksızın geçerlidir. Kaza riski her yolda mevcuttur, bu nedenle aracınızla sadece şehir içinde dolaşıyor olsanız bile ilk yardım çantasını bulundurmak zorundasınız.

• d) seçeneği: Bu seçenek, kuralı tamamen tersine çevirdiği için yanlıştır ve oldukça çeldirici bir şıktır. A1 ve A2 sınıfı ehliyetler motosikletler, F sınıfı ehliyet ise traktörler için kullanılır. Doğru cevapta bu araçların ilk yardım çantası zorunluluğundan muaf olduğu açıkça belirtilmiştir. Dolayısıyla bu seçenek, kuralın tam zıttını iddia etmektedir.

Özetle, ehliyet sınavına hazırlanan bir adayın aklında kalması gereken temel kural şudur: İki veya üç tekerlekli motorlu araçlar (motosiklet, motorlu bisiklet) ve traktörler hariç, trafiğe çıkan tüm motorlu araçlarda standartlara uygun bir ilk yardım çantası bulunmalıdır. Bu kural, sürücü ve yolcuların can güvenliğini sağlamaya yönelik önemli bir tedbirdir.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, trafik levhası veya trafik görevlisinin bulunmadığı bir "kontrolsüz kavşak" durumunda 1 numaralı araç sürücüsünün ne yapması gerektiği sorulmaktadır. Bu tip kavşaklarda doğru davranış biçimini bilmek, hem sınav başarısı hem de trafikte can güvenliği için çok önemlidir. Bu durumu çözmek için kontrolsüz kavşaklardaki geçiş hakkı kurallarını uygulamamız gerekir.

Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, kontrolsüz kavşaklarda çok temel ve önemli bir kural vardır: "Bütün sürücüler, sağdan gelen araçlara yol vermek zorundadır." Bu kural, "sağdaki aracın geçiş üstünlüğü" olarak da bilinir. Kavşağa aynı anda yaklaşan araçlardan hangisinin diğerinin sağında olduğuna bakılır ve sağda olan araç ilk geçiş hakkına sahip olur. Araçların cinsi (otomobil, kamyon vb.) veya büyüklüğü bu kuralı değiştirmez.

Şekildeki durumu bu kurala göre değerlendirdiğimizde, 1 numaralı aracın sürücüsünün bakış açısından 2 numaralı araç onun sağında yer almaktadır. Bu nedenle, geçiş üstünlüğü kural gereği 2 numaralı araca aittir. 1 numaralı aracın sürücüsü, kavşağa girmeden önce yavaşlamalı, durmalı ve 2 numaralı aracın güvenli bir şekilde geçmesini beklemelidir. Ancak 2 numaralı araç geçtikten sonra kavşağı kullanabilir.

Şimdi seçenekleri detaylı olarak inceleyelim:

• c) 2 numaralı aracın geçmesini beklemeli: Bu seçenek doğrudur. Yukarıda açıkladığımız "sağdan gelen araca yol verilir" kuralı gereğince, 1 numaralı sürücü, sağındaki 2 numaralı araca ilk geçiş hakkını tanımalı ve onun geçişini beklemelidir. Bu, hem yasalara uygun hem de en güvenli davranıştır.
• a) Hızlanıp kavşağa girmeli: Bu seçenek yanlıştır. Geçiş hakkı kendisinde olmayan bir sürücünün hızlanarak kavşağa girmesi, trafik kurallarını açıkça ihlal etmesi ve büyük bir kaza riski oluşturması anlamına gelir. Bu davranış son derece tehlikelidir.
• b) Geçiş hakkını kendi kullanmalı: Bu seçenek de yanlıştır. Sürücü, geçiş hakkının kendisinde olduğunu varsayarak hatalı bir karar vermiş olur. Kontrolsüz kavşakta geçiş hakkı kendisinin değil, sağındaki aracın, yani 2 numaralı aracındır.
• d) İkazda bulunup 2 numaralı aracı durdurmalı: Bu seçenek yanlıştır. Korna veya selektör gibi ikaz sistemleri, tehlike anında uyarıda bulunmak için kullanılır; geçiş hakkı olmayan bir durumda hak iddia etmek için değil. Bu hareket, diğer sürücünün kafasını karıştırabilir ve agresif bir sürüş olarak kabul edilir.

Bu soruda, bir kavşakta trafiği yöneten bir trafik polisinin el ve kol işaretinin ne anlama geldiğini ve bu işarete göre hangi aracın nasıl hareket etmesi gerektiğini anlamamız istenmektedir. Görselde, trafik görevlisi kollarını iki yana açmış durumdadır. Bu duruşun trafiğe etkisini doğru bir şekilde yorumlamak, soruyu çözmek için anahtardır.

Trafik polisinin bu temel duruşu, ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan önemli bir kuralı ifade eder. Kural şudur: Trafik polisinin kollarının gösterdiği yöndeki (sağındaki ve solundaki) trafik akabilir, yani geçiş yapabilir. Ancak, trafik polisinin ön ve arka cephesinde kalan araçların durup beklemesi zorunludur. Bu duruşu basitçe bir trafik lambasına benzetebiliriz; polisin önü ve arkası kırmızı ışık, kollarının gösterdiği yönler ise yeşil ışık anlamına gelir.

Görseldeki durumu bu kurala göre incelediğimizde:

• Otobüs: Trafik görevlisinin tam ön cephesinde yer almaktadır. Kurala göre, görevlinin önünde ve arkasında kalan araçlar durmak zorunda olduğu için otobüsün beklemesi gerekir.
• Traktör: Trafik görevlisinin sağ kolu istikametinde, yani yanında durmaktadır. Kurala göre, görevlinin kollarının işaret ettiği yöndeki araçların geçiş hakkı vardır. Bu nedenle traktör ilerleyebilir.

Şimdi seçenekleri bu bilgiler ışığında değerlendirelim:

1. a) Otobüs beklemeli: Bu ifade doğrudur. Çünkü otobüs, trafik polisinin "DUR" anlamı taşıyan ön cephesinde bulunmaktadır. Bu yüzden doğru cevap budur.
2. b) Traktör beklemeli: Bu ifade yanlıştır. Traktör, trafik polisinin "GEÇ" anlamı taşıyan kolu istikametindedir ve yolu açıktır.
3. c) Otobüs ileri gitmeli: Bu ifade yanlıştır. Otobüsün beklemesi gerekirken ileri gitmesi, trafik kuralı ihlali olur.
4. d) Traktör geri gitmeli: Bu ifade tamamen anlamsız ve yanlıştır. Trafik işaretleri, normal şartlar altında bir araca kavşakta geri gitmesini emretmez.

Sonuç olarak, trafik polisinin kollarını iki yana açtığı bu duruşta, önünde bulunan otobüsün beklemesi, kolu istikametinde bulunan traktörün ise geçmesi gerekir. Bu nedenle doğru seçenek "a) Otobüs beklemeli" şıkkıdır.

Bu soruda, trafikteki düzeni ve güvenliği sağlayan en temel kurallardan birinin tanımı sorulmaktadır. Soru, yayaların ve sürücülerin trafikte karşılaştıklarında, kimin önce hareket etme hakkına sahip olduğunu belirleyen kuralın adını istemektedir. Bu kural, trafikteki karmaşayı önler ve herkesin ne yapacağını bilmesini sağlar.

Doğru Cevap: b) Geçiş hakkı

Doğru cevap geçiş hakkı'dır. Çünkü Karayolları Trafik Kanunu'na göre "geçiş hakkı", yayaların ve araç kullananların, diğer yaya ve araç kullananlara göre yolu kullanmadaki öncelik sırası olarak tanımlanır. Bu tanım, soruda verilen ifadeyle birebir aynıdır. Örneğin, trafik polisinin veya ışıklı trafik işaretlerinin olmadığı bir kavşakta, ana yoldaki bir aracın tali yoldan gelen araca göre önceliği olması durumu bir geçiş hakkıdır. Benzer şekilde, yaya geçidinde karşıya geçen bir yayanın, yaklaşan araca göre önceliği olması da bir geçiş hakkıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Geçiş yolu: Bu seçenek yanlıştır çünkü "geçiş yolu" bir hak değil, fiziksel bir yerdir. Bir mülke (örneğin bir benzin istasyonu, otopark veya apartman garajı) giriş ve çıkış yapmak için kullanılan karayolu üzerindeki alana geçiş yolu denir. Soru bir "hak" sorduğu için, bir "yer" ismi olan bu seçenek doğru olamaz.
• c) Geçiş kolaylığı: Bu seçenek de yanlıştır. "Geçiş kolaylığı" bir trafik kuralı veya yasal bir hak değildir; daha çok bir nezaket ve saygı ifadesidir. Örneğin, sıkışık trafikte şerit değiştirmeye çalışan bir sürücüye yol vermek veya dar bir yolda karşıdan gelen araca yol vermek için kenara çekilmek "geçiş kolaylığı" sağlamaktır. Bu bir zorunluluk değil, sürücülerin birbirine yardımcı olduğu bir davranıştır.
• d) Geçiş üstünlüğü: Bu seçenek, "geçiş hakkı" ile en çok karıştırılan kavramdır ve bu yüzden dikkatli olunmalıdır. "Geçiş üstünlüğü", sadece belirli araçlara (ambulans, itfaiye, polis aracı gibi) görev halindeyken tanınan özel bir haktır. Bu araçlar, sesli ve ışıklı uyarılarını kullandıklarında, diğer tüm sürücülerin ve yayaların onlara yol verme zorunluluğu vardır. Geçiş üstünlüğü, genel bir kural değil, acil durumlara özgü istisnai bir haktır. Soru ise tüm yaya ve sürücüler arasındaki genel öncelik hakkını sormaktadır.

Özetle, geçiş hakkı trafikteki tüm kullanıcılar için geçerli olan genel öncelik kuralıdır. Geçiş üstünlüğü ise sadece görev başındaki acil durum araçlarına aittir. Bu ayrımı bilmek, ehliyet sınavında ve trafikte doğru kararlar vermenizi sağlar.

Bu soruda, sürücü adaylarının park etme ve duraklama ile ilgili temel trafik kurallarını bilip bilmediği test edilmektedir. Size verilen iki ifadenin de trafik mevzuatına göre doğru olup olmadığını değerlendirmeniz isteniyor. Şimdi bu ifadeleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Öncelikle I. ifadeyi ele alalım: "Geçiş yolları üzerinde park etmek yasaktır." Bu ifade kesinlikle doğrudur. Geçiş yolu, bir mülke, binaya, otoparka veya arsaya giriş ve çıkışı sağlayan yollardır (örneğin, bir apartmanın garaj girişi). Bu tür yolların üzerine veya önüne park etmek, oraya giriş-çıkış yapacak diğer araçları engelleyeceği için Karayolları Trafik Kanunu'na göre açıkça yasaklanmıştır. Bu kural, hem trafik akışını sağlamak hem de mülk sahiplerinin haklarını korumak için vardır.

Şimdi de II. ifadeyi inceleyelim: "Duraklamanın yasak olduğu yerlerde park etmek yasaktır." Bu ifade de tamamen doğrudur. Trafik kurallarında "duraklama" ve "park etme" arasında önemli bir ayrım ve ilişki vardır. Duraklama; yolcu indirip bindirmek, yük boşaltmak gibi zorunlu haller dışında en fazla 5 dakika süren kısa duruşlardır. Park etme ise aracın 5 dakikadan daha uzun süre bırakılmasıdır. Mantıksal olarak, kısa süreli durmanın bile tehlikeli veya sakıncalı olduğu (örneğin yaya geçidi, kavşak içi, tünel gibi) bir yerde, aracınızı uzun süreli olarak bırakmanız yani park etmeniz çok daha büyük bir yasaktır. Kısacası, bir yerde duraklama yasaksa, park etmek otomatik olarak yasaktır.

Her iki ifadenin de doğru olduğunu anladıktan sonra seçenekleri değerlendirebiliriz:

• a) I. doğru II. yanlıştır: Bu seçenek yanlıştır, çünkü II. ifade de doğrudur.
• b) Her ikisi de yanlıştır: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü her iki ifade de doğrudur.
• c) I. yanlış II. doğrudur: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü I. ifade de doğrudur.
• d) Her ikisi de doğrudur: Bu seçenek doğrudur. Yaptığımız analiz sonucunda hem geçiş yollarına park etmenin hem de duraklamanın yasak olduğu yerlerde park etmenin yasak olduğu sonucuna vardık.

Sonuç olarak, soruda verilen her iki bilgi de temel ve önemli trafik kurallarıdır. Bu nedenle doğru cevap d) Her ikisi de doğrudur şıkkıdır. Bu kuralları bilmek, hem sınavda başarılı olmanız hem de trafikte güvenli bir sürücü olmanız için kritik öneme sahiptir.

Bu soruda, bir grup olarak yani konvoy şeklinde ilerleyen araçların birbirleriyle aralarında bırakmaları gereken en az güvenli mesafenin ne olduğu sorulmaktadır. Trafik güvenliği açısından bu mesafe, hem konvoydaki araçların kendi güvenliği hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için hayati önem taşır. Doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Takip mesafesi kadar

Doğru cevap "Takip mesafesi kadar" seçeneğidir. Çünkü takip mesafesi, trafikteki en temel ve evrensel güvenlik kurallarından biridir. Bu kural, önünüzdeki araç aniden durduğunda veya yavaşladığında, ona çarpmadan güvenli bir şekilde durabilmeniz için gereken minimum mesafeyi tanımlar. Konvoy hâlinde seyretmek bu temel kuralı değiştirmez, aksine daha da önemli hâle getirir.

Takip mesafesi pratik olarak "88-89 Kuralı" veya "2 Saniye Kuralı" ile ölçülür. Bu mesafe, hızınızın kilometre/saat cinsinden değerinin en az yarısı kadar metre olmalıdır (örneğin 90 km/s hızla giderken en az 45 metre). Konvoydaki araçların bu mesafeyi korumasının ek bir sebebi daha vardır: Diğer araçların konvoyu güvenli bir şekilde sollayabilmesi veya araya girerek şerit değiştirebilmesi için yeterli boşluk bırakmak. Eğer konvoydaki araçlar birbirine çok yakın seyrederse, bu durum trafikte tehlikeli bir "duvar" etkisi yaratarak diğer sürücülerin manevra yapmasını engeller.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Araç uzunluğunun üç katı kadar: Bu seçenek yanlıştır çünkü sabit ve güvenilir bir ölçüt değildir. Örneğin, 4 metrelik bir otomobil için bu mesafe 12 metre olurken, 18 metrelik bir tır için 54 metre olacaktır. Ayrıca bu kural, en önemli faktör olan hızı dikkate almaz. Düşük hızda 54 metre gereksizken, yüksek hızda 12 metre ölümcül derecede yetersizdir.
• c) Trafik ve yol durumuna göre istenildiği kadar: Bu ifade çok belirsiz ve keyfidir. Trafik kuralları, sürücünün kişisel "isteğine" veya yargısına bırakılamayacak kadar nettir. Güvenlik için "en az" ne kadar olması gerektiğine dair somut bir kural olmalıdır. "İstenildiği kadar" yakın gitmek, zincirleme kazalara davetiye çıkarır.
• d) Aracın cinsi ve teknik özelliklerinin gerektirdiği kadar: Bu seçenek de yanıltıcıdır. Elbette büyük ve ağır bir aracın durma mesafesi daha uzundur ve sürücüsünün bunu hesaba katması gerekir. Ancak trafik kanunu, tüm sürücüler için geçerli olan ve kolayca uygulanabilen asgari bir standart belirlemiştir. Bu standart, hız temelli olan takip mesafesi kuralıdır.

Özetle, konvoy hâlinde ilerlemek, standart trafik kurallarından muaf olmak anlamına gelmez. Aksine, trafikteki düzeni ve güvenliği sağlamak için takip mesafesi kuralına uymak zorunludur. Bu mesafe, hem konvoy içindeki araçların birbirine çarpmaması hem de diğer sürücülerin güvenli geçiş yapabilmesi için kritik bir boşluk sağlar.

Bu soruda, trafikte arızalanan bir aracın başka bir araç tarafından çekilmesi (yedeklenmesi) sırasında uyulması gereken temel bir güvenlik kuralı sorulmaktadır. Amaç, bu işlemin hem araçlardaki kişiler hem de trafikteki diğer sürücüler için en güvenli şekilde yapılmasını sağlamaktır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

Doğru Cevap: b) Çekilen aracın sürücü yönetiminde olması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, çekme işlemi sırasında güvenliğin en temel unsurunun kontrol olmasıdır. Çekilen aracın içinde bir sürücü bulunmalıdır çünkü bu sürücü, aracın direksiyonunu kullanarak çeken aracı takip etmek zorundadır. Ayrıca, fren sistemi çalışıyorsa yavaşlamalara ve durmalara yardımcı olmalı, sinyal ve dörtlü flaşör gibi uyarı ışıklarını kullanarak trafikteki diğer sürücüleri bilgilendirmelidir. Sürücüsüz bir araç, özellikle virajlarda veya yavaşlarken bir o yana bir bu yana savrularak hem çeken araca hem de trafiğe büyük bir tehlike oluşturur.

Yanlış Cevapların Açıklaması

• a) Her iki aracın yüklü olması: Bu seçenek yanlıştır çünkü araçların yüklü olması, çekme işlemini daha da zorlaştırır ve tehlikeli hale getirir. Yüklü araçlar daha ağırdır, bu da çeken aracın motorunu zorlar ve fren mesafesini ciddi şekilde uzatır. Kural tam tersidir; güvenlik için araçların mümkünse boş olması tercih edilir.
• c) Her iki aracın taşıma sınırlarının eşit olması: Bu bir zorunluluk değildir ve bu nedenle yanlıştır. Önemli olan, çeken aracın gücünün ve ağırlığının, çekilen aracı güvenli bir şekilde hareket ettirmeye yetmesidir. Örneğin, büyük ve güçlü bir kamyonet, kendisinden çok daha düşük taşıma sınırına sahip küçük bir otomobili rahatlıkla çekebilir. Taşıma kapasitelerinin eşit olması gerekmez.
• d) Çekilen aracın yüklü, çeken aracın boş olması: Bu seçenek, en tehlikeli senaryolardan birini tanımladığı için kesinlikle yanlıştır. Çeken aracın, çektiği araçtan daha hafif olması durumunda, özellikle yokuş aşağı veya ani fren anında, arkadaki ağır aracın (çekilen aracın) öndeki hafif aracı (çeken aracı) iterek kontrolünü kaybettirmesi riski çok yüksektir. Güvenli olan, çeken aracın çektiği araçtan daha ağır olmasıdır.

Özetle, bir aracı çekerken en kritik kural, çekilen aracın direksiyon başında bir sürücü tarafından kontrol edilmesidir. Bu, aracın yolda doğru bir şekilde ilerlemesini, savrulmamasını ve gerekli durumlarda fren yaparak güvenliğe katkıda bulunmasını sağlar.

Bu soruda, trafikte güvenli ve uyumlu bir sürüş için bir sürücünün sahip olması gereken temel zihniyet ve davranış biçimi sorgulanmaktadır. Soru, sadece trafik kurallarını bilmenin yeterli olmadığını, aynı zamanda doğru bir tutum ve ahlaka (trafik adabı) sahip olmanın da ne kadar önemli olduğunu vurgulamaktadır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Paylaşmayı bilmek ve saygılı olmak

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafiğin bireysel bir alan değil, milyonlarca sürücü, yaya ve yolcu tarafından paylaşılan sosyal bir ortam olmasıdır. "Paylaşmayı bilmek", yolun sadece size ait olmadığını kabul etmek, gerektiğinde diğer sürücülere yol vermek, fermuar sistemine uymak ve geçiş kolaylığı sağlamak gibi davranışları içerir. "Saygılı olmak" ise diğer yol kullanıcılarının haklarına, trafik kurallarına ve trafik görevlilerine saygı göstermek anlamına gelir. Bu iki özellik birleştiğinde, trafikteki gerginlik azalır, akış daha düzenli hale gelir ve herkes için güvenli bir ortam oluşur.

Neden Diğer Seçenekler Yanlış?

1. a) Kendini üstün görmek: Bu davranış, trafik adabının tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Kendini diğer sürücülerden üstün gören bir kişi, kuralları kendi lehine esnetmeye, başkalarının haklarını hiçe saymaya ve agresif sürüş teknikleri kullanmaya meyillidir. Bu durum, trafikte çatışmalara ve kazalara davetiye çıkarır.

2. b) Kendi kendine kurallar koymak: Trafik kuralları, herkesin can ve mal güvenliğini sağlamak için oluşturulmuş evrensel standartlardır. Her sürücünün kendi kurallarını uygulaması, trafikte tam bir kaosa yol açar. Örneğin, bir sürücünün "bu yolda hız limiti anlamsız" diyerek kendi kuralını koyması, hem kendisi hem de diğerleri için büyük bir risk oluşturur.

3. d) Saygıyı öncelikle başkalarından beklemek: Bu, pasif ve sorunlu bir yaklaşımdır. Trafikte saygı, bir sorumluluk olarak görülmeli ve karşılık beklenmeden gösterilmelidir. "Önce o bana saygı duysun, sonra ben ona duyarım" mantığı, gerginliği artırır ve iletişim kanallarını kapatır. Sorumluluk sahibi bir sürücü, durumu ne olursa olsun saygılı davranarak trafiğin olumlu yönde ilerlemesine katkıda bulunur.

Özetle, iyi bir sürücü olmak sadece aracı iyi kullanmakla değil, aynı zamanda yolları diğer insanlarla paylaştığının bilincinde olarak empati, sabır ve saygı göstermekle mümkündür. Bu nedenle "Paylaşmayı bilmek ve saygılı olmak" sürücülerde olması gereken en temel ve doğru davranıştır.

Bu soruda, sürücüleri yolda bir hız kesici tümsek veya yükselti olduğu konusunda uyaran trafik işaret levhasını bulmamız istenmektedir. Bu tür işaretler, sürücülerin hızlarını azaltarak araç kontrolünü kaybetmemeleri ve araçlarının zarar görmemesi için önceden bilgi verir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu açıklayalım.

a) Doğru Cevap: Bu seçenekteki işaret, "Kasisli Yol" levhasıdır. Levhadaki tek ve belirgin tümsek sembolü, yolda ileride bir hız kasisi, tümsek veya benzeri bir yükselti olduğunu bildirir. Bu işareti gören sürücünün, konforlu ve güvenli bir geçiş yapmak için hızını düşürmesi gerekmektedir. Soru "kasisli yol" işaretini sorduğu için doğru cevap budur.

b) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki işaret, kasisin tam tersi bir durumu ifade eder. Bu levha "Tehlikeli Çukur" veya "Tümsekli Olmayan Kasis" olarak da bilinen, yoldaki bir çöküntüyü, çukuru veya hendeği belirtir. Sürücüyü bir yükseltiye değil, bir alçalmaya karşı uyarır. Bu nedenle, kasisli yol işareti değildir ve yanlış bir seçenektir.

c) Yanlış Cevap: Bu levha, "Bozuk Satıhlı Yol" veya "Engebeli Yol" anlamına gelir. Levhadaki art arda gelen tümsekler, yolun genel olarak yüzeyinin bozuk, dalgalı veya engebeli olduğunu gösterir. Tek bir kasisten ziyade, yolun bir bölümünün kötü durumda olduğunu anlatır. Dolayısıyla, tek bir kasisi belirten işaretten farklıdır ve bu soru için yanlış bir cevaptır.

d) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki işaret ise "Kaygan Yol" levhasıdır. Arkasında iz bırakarak kayan bir otomobil sembolü, yol yüzeyinin yağmur, buz, yağ sızıntısı gibi nedenlerle kayganlaştığını ve fren mesafesinin uzayabileceğini bildirir. Bu işaret yolun fiziki yapısıyla (tümsek veya çukur) değil, yüzeyin tutunma durumuyla ilgilidir. Bu yüzden aradığımız cevap bu değildir.

• Özetle:
• a) Kasisli Yol (Doğru)
• b) Tehlikeli Çukur (Yanlış)
• c) Bozuk Satıhlı Yol (Yanlış)
• d) Kaygan Yol (Yanlış)

Bu soruda, kavşaklara yaklaşırken yolun üzerine çizilmiş olan yön oklarının sürücüler için ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu oklar, trafik düzenini ve güvenliğini sağlamak amacıyla kullanılan önemli yol işaretlemeleridir. Sürücülerin kavşağa gelmeden önce gidecekleri yöne göre doğru şeride girmelerini sağlayarak, kavşak içindeki tehlikeli ve ani şerit değiştirmeleri önlemeyi hedefler.

Doğru Cevap: b) Seyir yönüne uygun şeridin kullanılması gerektiğini

Doğru cevap 'b' şıkkıdır çünkü bu oklar, sürücülere bir sonraki kavşakta hangi yöne gideceklerse o yöne uygun şeridi önceden seçmeleri gerektiğini bildirir. Resimdeki oklara baktığımızda, en soldaki şeridin düz gitmek veya sola dönmek, ortadaki şeridin sadece düz gitmek, en sağdaki şeridin ise düz gitmek veya sağa dönmek için kullanılabileceğini anlıyoruz. Bu nedenle sürücüler, kavşağa yaklaşırken niyet ettikleri istikamete göre bu şeritlerden uygun olanına girmeli ve seyrini o şeritten devam ettirmelidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Durma, duraklama ve park etmenin yasaklanmış olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Durma, duraklama ve park etme yasakları genellikle yol kenarındaki sarı çizgiler, park yasağı levhaları veya diğer özel işaretlerle belirtilir. Yol üzerindeki yön oklarının bu kurallarla doğrudan bir ilgisi yoktur; bu oklar hareket halindeki araçların yönünü düzenler.
• c) Sağa ve sola dönülemeyeceğini: Bu seçenek de yanlıştır çünkü resimdeki oklar tam tersini göstermektedir. En soldaki ok sola dönüşe, en sağdaki ok ise sağa dönüşe izin verildiğini açıkça belirtmektedir. Dolayısıyla bu işaretler, dönüşlerin yasak olduğunu değil, hangi şeritten yapılabileceğini bildirir.
• d) Hızın artırılması gerektiğini: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve tehlikelidir. Kavşaklar, trafiğin kesiştiği potansiyel tehlike noktalarıdır ve sürücülerin bu bölgelere yaklaşırken genellikle hızlarını azaltmaları ve daha dikkatli olmaları gerekir. Yön okları, hız ile ilgili bir bilgi vermez.

Özetle, yol üzerine çizilmiş bu yön okları, trafiğin güvenli ve düzenli bir şekilde akmasını sağlamak için kritik bir rol oynar. Sürücülere, gitmek istedikleri yöne uygun olan şeridi kavşağa gelmeden önce seçmeleri için bir uyarı ve talimat niteliğindedir.

Bu soruda, trafikte kullanılan çok çeşitli araç tipleri sıralanmış ve bu araçların hepsinde ortak olarak bulunması gereken teçhizatın ne olduğu sorulmuştur. Sorunun kilit noktası, cevabın hem bir binek otomobil için hem de bir kamyon veya otobüs için geçerli olmasıdır. Bu nedenle, sadece belirli bir araç türüne özgü olan donanımlar elenmelidir.

Doğru cevap "c) Yangın söndürme cihazı" seçeneğidir. Çünkü Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, tehlike anında ilk müdahaleyi yapabilmek amacıyla listelenen tüm motorlu araçlarda (otomobil, minibüs, otobüs, kamyonet, kamyon, çekici) yangın söndürme cihazı bulundurmak zorunludur. Cihazın kapasitesi ve sayısı aracın büyüklüğüne ve taşıdığı yüke göre değişse de, en temel ortak güvenlik ekipmanı budur. Özellikle tehlikeli madde taşıyan araçlarda bu teçhizatın varlığı hayati önem taşır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Koruma başlığı: Bu teçhizat, motosiklet, motorlu bisiklet ve bisiklet gibi sürücünün vücudunun dış darbelere açık olduğu araçlarda zorunludur. Otomobil, kamyon veya otobüs gibi kapalı kasa araçlarda kullanılması gerekmez. Bu nedenle tüm araçlar için ortak bir zorunluluk değildir.
• b) Hız sınırlayıcı cihaz: Bu cihaz, genellikle yolcu ve yük taşımacılığı yapan büyük ticari araçlarda (otobüs, kamyon, çekici) yasal hız limitlerinin aşılmasını önlemek için zorunlu tutulur. Ancak binek otomobillerde veya küçük kamyonetlerde standart bir zorunluluk değildir. Dolayısıyla, soruda listelenen araçların hepsini kapsamaz.
• d) Çocuk bağlama sistemleri: Bu sistemler (çocuk koltuğu, yükseltici vb.), sadece belirli yaş ve kilodaki çocukların taşınması durumunda otomobil, minibüs gibi araçlarda zorunludur. Bir kamyonda, çekicide veya yolcusu olmayan bir araçta bulundurma zorunluluğu yoktur. Bu gereklilik, aracı kimin kullandığına ve yolcuların kim olduğuna bağlı olduğu için genel bir teçhizat değildir.

Sonuç olarak, soruda listelenen tüm farklı araç tipleri için geçerli olan tek zorunlu güvenlik donanımı yangın söndürme cihazıdır. Bu soru, adayların araç tiplerine göre değişen özel donanımlar ile tüm araçlar için geçerli olan genel güvenlik kurallarını ayırt etme yeteneğini ölçmektedir.

Bu soruda, bir T kavşağında karşılaşan iki aracın geçiş hakkı sıralaması sorgulanmaktadır. Görseli ve trafik kurallarını dikkate alarak 2 numaralı aracın sürücüsünün hangi davranışı sergilemesi gerektiğini bulmamız isteniyor. Bu tür kavşak sorularında, trafik levhaları ve araçların bulundukları yolların (ana yol - tali yol) durumu, doğru cevabı bulmak için en önemli ipuçlarıdır.

Doğru Cevap: a) 1 numaralı araca yol vermeli

Doğru cevabın neden "a" seçeneği olduğunu adım adım inceleyelim:

• Trafik Levhasının Anlamı: Öncelikle 2 numaralı aracın bulunduğu yolun girişinde ters bir üçgen levha bulunmaktadır. Bu levha, "Yol Ver" levhasıdır. Bu levhanın bulunduğu yolun, diğer yola göre daha az öncelikli olduğunu, yani tali yol olduğunu belirtir. Bu levhayı gören sürücü, kavşağa yaklaşırken yavaşlamak ve ana yoldan gelen araçlara yol vermek zorundadır.
• Ana Yol - Tali Yol İlişkisi: 2 numaralı araç "Yol Ver" levhasının bulunduğu tali yolda olduğu için, kavşaktaki geçiş üstünlüğü 1 numaralı aracındır. Çünkü 1 numaralı araç, kesintisiz devam eden ana yol üzerinde hareket etmektedir. Trafik kurallarına göre, tali yoldan ana yola çıkan sürücüler, ana yoldaki tüm araçların geçişini beklemekle yükümlüdür.
• Sonuç: Bu kurallar birleştiğinde, 2 numaralı aracın sürücüsü kavşağa girmeden önce durmalı veya yavaşlamalı ve 1 numaralı aracın sola dönüş manevrasını tamamlayıp güvenli bir şekilde geçip gitmesini beklemelidir. Bu nedenle 1 numaralı araca yol vermesi, yapması gereken doğru ve yasal davranıştır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. b) Geçiş hakkını kendisi kullanmalı: Bu seçenek tamamen yanlıştır. "Yol Ver" levhası ve tali yolda bulunması sebebiyle geçiş hakkı 2 numaralı araçta değil, ana yoldaki 1 numaralı araçtadır. Bu şekilde davranmak, trafik kurallarını ihlal etmek ve ciddi bir kazaya sebep olmak anlamına gelir.
2. c) Hızını artırarak kavşağa önce girmeli: Bu davranış, trafik güvenliğini hiçe sayan tehlikeli bir harekettir. Kavşaklara yaklaşırken hız artırmak yerine, yavaşlamak esastır. Özellikle geçiş hakkının kendisinde olmadığı bir durumda hızlanmak, olası bir kazanın şiddetini artırmaktan başka bir işe yaramaz.
3. d) Korna çalıp 1 numaralı aracı durdurmalı: Korna, bir tehlikeyi haber vermek veya iletişim kurmak için kullanılır; geçiş hakkı talep etmek için kullanılamaz. Geçiş hakkı kurallarla belirlenmiştir ve 1 numaralı aracın sürücüsünü korna ile durdurmaya çalışmak, hem trafik adabına aykırı hem de kural ihlalidir. Bu davranış, trafikte gereksiz gerginliğe yol açar.

Özetle, bu senaryoda kural çok nettir: 2 numaralı aracın önündeki "Yol Ver" levhası, sürücünün ana yoldaki 1 numaralı araca öncelik tanıması gerektiğini kesin olarak belirtir. Bu nedenle 2 numaralı aracın sürücüsü, 1 numaralı aracın geçişini beklemelidir.

Bu soruda, sürücünün resimde gördüğü trafik işaretine göre yapmaması gereken, yani **yanlış** olan davranış sorulmaktadır. Bu tür sorularda doğru cevabı bulmak için öncelikle trafik işaretinin ne anlama geldiğini ve sürücüye hangi tehlikeyi bildirdiğini anlamak gerekir.

Görseldeki trafik işareti, bir "Tehlike Uyarı İşareti"dir ve anlamı "Gevşek Malzemeli Zemin"dir. Bu levha, ilerideki yol yüzeyinde mıcır, çakıl gibi serbest malzemelerin bulunduğunu ve araçların lastiklerinden taş sıçrayabileceğini belirtir. Aynı zamanda bu tür zeminlerde aracın yol tutuşu azalır ve fren mesafesi uzar. Bu tehlikeler göz önünde bulundurulduğunda, sürücünün alması gereken bazı temel önlemler vardır.

Doğru Cevabın Açıklaması (c seçeneği):

c) Takip mesafesini azaltması: Bu davranış, gevşek malzemeli bir zeminde yapılması gerekenlerin tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Takip mesafesini azaltmak, yani öndeki araca daha fazla yaklaşmak iki büyük riski beraberinde getirir. Birincisi, öndeki aracın tekerleklerinden fırlayacak taşlar aracınızın ön camına ve kaportasına zarar verebilir. İkincisi ve daha önemlisi, bu tür zeminlerde fren mesafesi uzayacağı için, öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda ona çarpma riskiniz çok artar. Bu nedenle, bu levhayı gören bir sürücü takip mesafesini azaltmamalı, aksine artırmalıdır. Dolayısıyla bu seçenek, yapılması yanlış olan davranıştır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Yolu kontrol etmesi: Bu, her uyarı levhasında yapılması gereken doğru bir davranıştır. Sürücü, levhanın uyardığı tehlikenin (gevşek malzemenin) nerede başladığını, ne kadar yoğun olduğunu ve yolun durumunu görmek için yolu dikkatlice kontrol etmelidir. Bu, güvenli bir geçiş için zorunludur.
• b) Aracını yavaşlatması: Bu, en temel ve en önemli önlemdir. Hızı azaltmak, hem aracın kayma riskini düşürür hem de olası bir tehlike anında durmak için gereken mesafeyi kısaltır. Yavaşlayarak araç üzerindeki kontrol artırılır. Bu yüzden bu davranış doğrudur.
• d) O bölgeden dikkatli geçmesi: Bu seçenek, diğer doğru davranışların tümünü kapsayan genel bir ifadedir. Hızı azaltmak, yolu kontrol etmek ve takip mesafesini artırmak gibi önlemlerin hepsi, o bölgeden dikkatli geçmenin birer parçasıdır. Bu nedenle, bu da yapılması gereken doğru bir davranıştır.

Özetle, "Gevşek Malzemeli Zemin" uyarı levhası sürücüye daha temkinli olması gerektiğini bildirir. Bu temkinli sürüş, yavaşlamayı, dikkatli olmayı ve öndeki araçla araya daha fazla mesafe koymayı gerektirir. Takip mesafesini azaltmak ise bu önlemlerle tamamen çelişen, tehlikeli ve yanlış bir harekettir.

Bu soruda, ışıklı trafik işaret cihazında yer alan ve iki temel özelliği bulunan ışığın hangisi olduğu sorulmaktadır. Bu özellikler; birincisi, yolun trafiğe açılmak veya kapanmak üzere olduğunu belirten bir ikaz (uyarı) niteliği taşıması, ikincisi ise sürücünün duramayacak kadar yakın olması durumunda geçişe izin veren, aksi takdirde durulması gerektiğini belirten bir kurala sahip olmasıdır. Bu iki özelliği taşıyan doğru ışığı bulmamız gerekmektedir.

a) Sarı Işık (Doğru Cevap)

Sarı ışık, soruda belirtilen her iki tanıma da tam olarak uymaktadır. Öncelikle sarı ışık bir "ikaz" yani "uyarı" ışığıdır. Yeşil ışıktan sonra yandığında, yolun trafiğe kapanmak üzere olduğunu ve kırmızı ışığın yanacağını haber verir. Kırmızı ışıkla birlikte yandığında ise yolun trafiğe açılmak üzere olduğunu ve yeşil ışığın yanacağını bildirir. Bu durum, ilk maddedeki "yolun trafiğe kapanmak veya açılmak üzere olduğunu gösterir" ifadesini tam olarak karşılar.

İkinci olarak, sarı ışık yandığında uygulanacak kural da soruda doğru bir şekilde tarif edilmiştir. Sürücü kavşağa yaklaşırken sarı ışık yanarsa ve güvenli bir şekilde durabilecek mesafedeyse (örneğin ani fren yapıp arkadaki araca çarpma riski oluşturmayacaksa) mutlaka yaya geçidini işgal etmeden durmalıdır. Ancak sürücü kavşağa çok yaklaşmışsa ve ani fren yapması tehlike yaratacaksa, emniyetle duramayacağı için geçişini tamamlamalıdır. Bu da ikinci maddedeki açıklamayı doğrulamaktadır. Bu nedenle sarı ışık doğru cevaptır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Yeşil Işık: Yeşil ışık bir ikaz değil, "Geç" komutudur. Sürücüye yolun açık olduğunu ve kontrollü bir şekilde geçiş yapabileceğini bildirir. Yolun kapanmak veya açılmak üzere olduğuna dair bir uyarı anlamı taşımaz. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• c) Kırmızı Işık: Kırmızı ışık, kesin bir "Dur" komutudur. Bir uyarı değil, mutlak bir yasaktır. Kırmızı ışık yandığında, sürücülerin emniyetle durup duramayacağına bakılmaksızın, durma çizgisi veya yaya geçidi gerisinde mutlaka durması gerekir. Sorudaki "emniyetle durulamayacak kadar yaklaşılmış ise normal geçiş yapılır" kuralı kırmızı ışık için kesinlikle geçerli değildir.
• d) Kırmızı Oklu Işık: Bu ışık, normal kırmızı ışığın belirli bir dönüş yönü için geçerli olan halidir. Okun gösterdiği yöne dönüşün yasak olduğunu belirten kesin bir "Dur" komutudur. Tıpkı sabit kırmızı ışık gibi, bir uyarı niteliği taşımaz ve istisnasız durulmasını gerektirir. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, karayolları üzerine çizilen üç farklı yatay işaretlemenin anlamları sorulmakta ve hangilerinin yaya geçidini belirttiği istenmektedir. Sürücülerin bu işaretlemeleri doğru bir şekilde tanıması, hem yayaların güvenliği hem de trafik akışının düzeni için hayati önem taşır. Her bir işaretlemeyi ve anlamını inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Şimdi görseldeki işaretlemeleri tek tek ele alalım:

• I Numaralı İşaretleme: Bu işaretleme, kalın ve kesintisiz beyaz çizgilerden oluşur. Trafikte en sık karşılaşılan ve "zebra geçidi" olarak da bilinen standart yaya geçidi işaretidir. Bu alanı gören sürücüler, yavaşlamalı ve geçitten geçen veya geçmek üzere olan yayalara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır.
• II Numaralı İşaretleme: Bu işaretleme, kesik ve kalın beyaz çizgilerden oluşur. Görünüşü birinciden farklı olsa da, bu da bir yaya geçidi türüdür ve yasal olarak aynı anlama gelir. Sürücüler, bu tür bir geçitte de yayaların geçiş üstünlüğüne sahip olduğunu bilmeli ve buna göre davranmalıdır.
• III Numaralı İşaretleme: Bu işaretleme, yolun enine çizilmiş tek ve kesintisiz kalın bir çizgidir. Bu çizgi bir yaya geçidi değildir; bu bir dur çizgisidir. Genellikle trafik ışıklarından, dur levhalarından veya kontrolsüz kavşaklardan önce bulunur ve sürücünün durması gereken sınırı belirtir. Sürücü, bu çizgiyi geçmeden durmalıdır.

Bu bilgilere dayanarak seçenekleri değerlendirelim:

Doğru Cevap: b) I ve II
Açıklamalardan da anlaşıldığı gibi, hem I numaralı standart yaya geçidi hem de II numaralı kesik çizgili yaya geçidi, yayaların karşıdan karşıya güvenle geçmesi için ayrılmış alanları gösterir. Bu nedenle her ikisi de yaya geçididir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır, çünkü II numaralı işaretleme de bir yaya geçidi türüdür ve bu seçenekte göz ardı edilmiştir.
• c) II ve III: Bu seçenek yanlıştır. II numaralı işaretleme yaya geçidi olsa da, III numaralı işaretleme bir "dur çizgisi" olduğu için bu seçenek hatalıdır.
• d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü III numaralı işaretlemenin yaya geçidi ile bir ilgisi yoktur ve dahil edilmesi cevabı yanlış kılar.

Bu soruda, taşıt yolu üzerine çizilmiş olan yatay bir işaretlemenin, yani yol zeminindeki şeklin ne anlama geldiği sorulmaktadır. Görselde, yolun yüzeyine beyaz boya ile çizilmiş bir bisiklet figürü bulunmaktadır. Bu tür işaretlemeler, sürücülere ve diğer yol kullanıcılarına yolun o bölümünün kullanımı hakkında bilgi vermek amacıyla kullanılır.

Doğru Cevap: a) Bisiklet yolu

Bu işaretlemenin doğru anlamı "Bisiklet yolu"dur. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, yol üzerine çizilen bu bisiklet sembolü, o yolun veya yolun o şeridinin bisikletlilerin kullanımı için ayrıldığını belirtir. Bu işaret, diğer araç sürücülerini bu alanın bisikletlilere ait olduğu konusunda uyarır ve bisikletliler için güvenli bir geçiş alanı oluşturmayı hedefler. Bu nedenle, bu sembolü gördüğünüzde buranın bir bisiklet yolu veya bisiklet şeridi olduğunu anlamalısınız.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Motosiklet yolu: Bu seçenek yanlıştır çünkü görseldeki sembol bir bisikleti temsil etmektedir, motosikleti değil. Motosikletler için ayrılmış yollar veya park alanları farklı sembollerle veya yazılarla belirtilir. Trafik işaretleri, temsil ettikleri araç türüne göre özel olarak tasarlanmıştır ve birbiri yerine kullanılamazlar.
• c) Bisiklet giremez: Bu seçenek de yanlıştır. "Giremez" veya "yasak" anlamı taşıyan işaretler genellikle kırmızı bir daire içerisine alınmış sembollerdir (düşey işaretleme levhaları). Yol üzerine çizilen bu tür pozitif semboller, bir yasağı değil, tam tersine o alanın belirli bir kullanıma tahsis edildiğini gösterir. Yani bu işaret, bisikletlilerin bu yolu kullanması gerektiğini ifade eder, girmelerinin yasak olduğunu değil.
• d) Motorlu bisiklet yolu: Bu seçenek de yanlıştır. Motorlu bisiklet (moped), motora sahip bir araç türüdür ve yasal olarak bisikletten farklı bir kategoridedir. Görseldeki sembol, pedalsız ve motorsuz, klasik bir bisikleti göstermektedir. Dolayısıyla bu işaret, sadece motor gücü olmayan bisikletler için ayrılmış bir yolu belirtir.

Özetle, yol zeminine çizilmiş bisiklet figürü, o alanın bisikletlilere ayrılmış bir "Bisiklet Yolu" olduğunu net bir şekilde ifade eden standart bir yatay trafik işaretidir.

Bu soruda, sürücülere daha önce belirtilmiş olan bir azami hız sınırının sona erdiğini bildiren trafik işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik işaretlerinin anlamlarını bilmek, hem sınavda başarılı olmak hem de trafikte güvenli bir şekilde seyretmek için kritik öneme sahiptir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

a) seçeneği doğru cevaptır. Bu levha, beyaz veya gri zemin üzerine siyah rakamlarla belirtilmiş olan hız limitinin (bu örnekte 50 km/s) üzerine çekilmiş kalın siyah çapraz bir çizgi içerir. Trafik işaret dilinde, bir yasağın veya kısıtlamanın üzerine çekilen bu tür çizgiler, o yasağın veya kısıtlamanın sona erdiğini ifade eder. Dolayısıyla bu işaret, "Azami Hız Sınırlaması Sonu" anlamına gelir ve sürücüye artık bu hız limitine uymak zorunda olmadığını, yolun devamında geçerli olan yasal hız sınırlarına dönebileceğini bildirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• b) seçeneği: Bu işaret, kırmızı bir çember içinde "50" rakamını gösterir. Kırmızı çemberli levhalar, genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. Bu levha, "Azami Hız Sınırlaması" levhasıdır ve sürücülerin bu yolda en fazla 50 km/s hızla seyredebileceğini belirtir. Yani bir kısıtlamanın sonunu değil, başlangıcını ve devam ettiğini gösterir.
• c) seçeneği: Mavi zeminli yuvarlak levhalar bir zorunluluk (mecburiyet) bildirir. Bu işaret, "Asgari (Mecburi En Az) Hız" levhasıdır. Sürücülerin bu yolda, trafik koşulları elverdiği sürece, en az 50 km/s hızla gitmeleri gerektiğini ifade eder. Bu işaretin azami hız sınırlamasının sonu ile bir ilgisi yoktur.
• d) seçeneği: Bu levha, içinde herhangi bir rakam veya sembol olmadan, sadece üzerine siyah çapraz bir çizgi çekilmiş beyaz veya gri bir levhadır. Bu işaret, "Bütün Yasaklama ve Kısıtlamaların Sonu" anlamına gelir. Bu levha görüldüğünde, daha önce konulmuş olan sadece hız limiti değil, aynı zamanda sollama yasağı gibi diğer tüm yasaklar da sona erer. Soru spesifik olarak "hız sınırlaması sonunu" sorduğu için, sadece o yasağı kaldıran (a) seçeneği en doğru cevaptır.

Bu soruda, sürücünün fotoğrafta gördüğü trafik işaretine nasıl tepki vermesi gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, bir tehlike uyarı işaretidir ve sürücüleri ilerideki yol durumu hakkında önceden bilgilendirerek gerekli tedbirleri almalarını sağlar. İşaretin anlamını ve amacını anladığımızda doğru cevabı kolayca bulabiliriz.

Görseldeki işaret, "Sağa Tehlikeli Viraj" levhasıdır. Üçgen şeklindeki bu uyarı levhaları, sürücüleri ileride karşılaşabilecekleri bir tehlikeye karşı uyarır. Bu özel işaret, ileride keskin ve görüş açısının daralabileceği bir sağ viraj olduğunu bildirir. İşaretin temel amacı, sürücünün viraja güvenli bir hızla girebilmesi için önceden yavaşlamasını ve dikkatini artırmasını sağlamaktır.

Doğru Cevap: b) Hızını azaltmalı

Bu işareti gören sürücünün yapması gereken en temel ve en önemli hareket hızını azaltmaktır. Virajlara yüksek hızla girmek, merkezkaç kuvvetinin etkisiyle aracın savrulmasına, şeritten çıkmasına veya devrilmesine neden olabilir. Sürücü hızını azaltarak hem aracın yol tutuşunu ve kontrolünü artırır hem de viraj içinde beklenmedik bir durumla (örneğin yolda duran bir araç veya bir yaya) karşılaştığında güvenli bir şekilde tepki verecek zamana sahip olur.

Yanlış Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Hızını artırmalı: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve son derece tehlikelidir. Tehlikeli bir viraja hızlanarak girmek, kazaya davetiye çıkarmaktır. Bu, uyarı işaretinin konulma amacının tam tersi bir davranıştır.
• c) Geriye dönmeli: Bu levha, yolun kapalı olduğunu veya geri dönülmesi gerektiğini belirtmez; sadece ilerideki tehlikeye karşı uyarır. Sürücü, gerekli önlemleri alarak yoluna güvenli bir şekilde devam etmelidir. Geriye dönmek için bir sebep yoktur.
• d) Yolun kayganlığını kontrol etmeli: Yolun kayganlığı her zaman dikkat edilmesi gereken bir durum olsa da, bu işaretin doğrudan mesajı bu değildir. Yolun kaygan olduğunu belirten ayrı bir trafik işareti (içinde kayan bir araba figürü olan "Kaygan Yol" levhası) vardır. Bu işaret, yolun geometrik yapısı (viraj) ile ilgili bir uyarıdır, zemin durumu ile ilgili değil.

Özetle, "Sağa Tehlikeli Viraj" işaretini gören bir sürücünün yapması gereken ilk ve en önemli şey, virajı güvenli bir şekilde dönebilmek için hızını azaltmaktır. Bu, hem kendi güvenliği hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için zorunludur.

Bu soruda, güvenilir bir motosiklet sürücüsünün sahip olması gereken özelliklerin hangileri olduğu sorulmaktadır. Güvenilir bir sürücü, hem kendi can güvenliğini hem de trafiğe katılan diğer kişilerin (özellikle de yolcusunun) can güvenliğini ön planda tutan, trafik kurallarına ve güvenlik önlemlerine uyan kişidir. Şimdi maddeleri tek tek inceleyerek bu tanıma hangilerinin uyduğunu bulalım.

Öncelikle maddeleri değerlendirelim:

• I- Motosikletinde aşınmış lastik kullanması: Aşınmış lastikler, yol tutuşunu ciddi şekilde azaltır. Özellikle ıslak ve kaygan zeminlerde fren mesafesini uzatır ve kayma riskini artırır. Bu durum, hem sürücünün hem de diğer insanların hayatını tehlikeye atan son derece sorumsuz bir davranıştır. Dolayısıyla bu, güvenilir bir sürücünün özelliği olamaz.
• II- Seyir hâlinde iken koruma başlığı ve koruma gözlüğü kullanması: Koruma başlığı (kask), bir kaza anında hayat kurtaran en önemli ekipmandır. Koruma gözlüğü ise sürüş sırasında göze toz, böcek veya rüzgâr kaçmasını engelleyerek sürücünün görüşünün net kalmasını sağlar. Bu iki ekipmanı kullanmak, bilinçli ve güvenli bir sürüşün temel şartıdır. Bu nedenle bu, güvenilir bir sürücünün en önemli özelliklerindendir.
• III- Motosikletine aldığı yolcuya koruma başlığı takması: Güvenilir bir sürücü, sadece kendi güvenliğinden değil, aynı zamanda taşıdığı yolcunun güvenliğinden de sorumludur. Yolcusunun da kask takmasını sağlamak, bu sorumluluğun bir gereğidir. Bu davranış, sürücünün ne kadar bilinçli ve sorumlu olduğunu gösterir. Bu da güvenilir bir sürücünün kesinlikle yapması gereken bir davranıştır.

Şimdi seçenekleri bu bilgilere göre değerlendirelim:

Doğru Cevap: c) II ve III
Bu seçenek doğrudur çünkü güvenilir bir sürücünün en temel özelliklerini içerir. Hem kendi güvenliği için kask ve gözlük takması (II. madde) hem de yolcusunun güvenliğini düşünerek ona da kask taktırması (III. madde), sorumlu bir sürücü profilini tam olarak yansıtmaktadır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğu:

1. a) Yalnız I: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Aşınmış lastik kullanmak, güvenilirliğin değil, tehlikeli ve sorumsuz bir sürücünün özelliğidir.
2. b) I ve II: Bu seçenek de yanlıştır. Her ne kadar II. madde (kask ve gözlük kullanmak) doğru bir davranış olsa da, I. madde (aşınmış lastik kullanmak) yanlış olduğu için bu seçeneği de elememiz gerekir. Güvenilir bir sürücü bu iki davranışı aynı anda sergilemez.
3. d) I, II ve III: Bu seçenek de I. maddeyi içerdiği için yanlıştır. Güvenilir bir sürücü kask takıp yolcusuna da taktırabilir (II ve III), ancak bunu yaparken asla aşınmış lastik gibi büyük bir güvenlik açığına göz yummaz.

Bu soruda, trafikteki en önemli güvenlik kurallarından biri olan takip mesafesi kuralına uymayan bir sürücü hakkındaki kesin yargı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası "kesinlikle söylenir" ifadesidir. Bu, sürücünün niyeti, tecrübesi veya yol durumu gibi değişkenlerden bağımsız, her zaman doğru olan seçeneği bulmamız gerektiği anlamına gelir.

Doğru cevap c) Trafik kuralına uymadığı seçeneğidir. Çünkü güvenli takip mesafesini korumak, Karayolları Trafik Kanunu tarafından zorunlu kılınmış net bir kuraldır. Bu kural, genellikle "88-89" veya "2 saniye" kuralı olarak bilinir ve sürücülerin önlerindeki araçla aralarında, ani bir fren durumunda güvenle durabilecekleri kadar boşluk bırakmalarını emreder. Bu mesafeyi korumayan bir sürücü, yorum veya duruma bağlı olmaksızın, doğrudan bir trafik kuralını ihlal etmiş olur. Bu nedenle bu ifade, sürücü için kesinlikle söylenebilecek tek yargıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Çok dikkatli olduğu: Bu seçenek, soruda anlatılan durumun tam tersidir. Önündeki araca tehlikeli derecede yaklaşan bir sürücü, dikkatli değil, aksine dikkatsiz ve riskli bir sürüş davranışı sergilemektedir. Dikkatli bir sürücü, olası tehlikelere karşı önlem olarak takip mesafesini her zaman korur.
• b) Çok tecrübeli olduğu: Tecrübe, kurallara uymayı veya uymamayı garanti etmez. Çok tecrübeli bir sürücü, kötü alışkanlıklar edinmiş veya kendine aşırı güvendiği için takip mesafesini ihlal edebilir. Aynı şekilde, acemi bir sürücü de bu kuralı bilmediği veya önemsemediği için hata yapabilir. Sürücünün tecrübesi hakkında kesin bir yorum yapılamaz.
• d) Yolun yapısına bağlı olarak hareket ettiği: Yolun yapısı (virajlı, düz, yokuş vb.) sürüş hızını ve şeklini etkilese de, takip mesafesi kuralını ortadan kaldırmaz. Aksine, görüşün kısıtlı olduğu veya yolun kaygan olduğu zorlu yol şartlarında takip mesafesini daha da artırmak gerekir. Dolayısıyla bu kuralı ihlal etmek, yolun yapısına uyum sağlamak değil, temel bir güvenlik kuralını yok saymaktır.

Özetle, bir sürücünün takip mesafesine uymaması; onun dikkati, tecrübesi veya yol koşulları hakkındaki kişisel yorumlardan bağımsız olarak, her durumda net bir trafik kuralı ihlalidir. Sınavda bu tür "kesinlikle" ifadesi içeren sorularda, kişisel yorumlara değil, kanun ve yönetmeliklerdeki net kurallara dayanan cevabı aramalısınız.

Bu soruda, trafik ışığı veya görevli bulunmayan bir yaya geçidine yaklaşan bir aracın sürücüsünün, yola girmek üzere olan bir yayayı gördüğünde nasıl davranması gerektiği test edilmektedir. Görselde, sürücünün tam olarak bu durumla karşı karşıya kaldığı açıkça görülmektedir. Bu, trafikteki en temel ve önemli kurallardan birini, yani yaya önceliğini ölçen bir sorudur.

Doğru Cevap: c) Geçiş hakkını yayaya vermeli

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, Karayolları Trafik Kanunu'nun ilgili maddeleridir. Türkiye'deki trafik kurallarına göre, trafik polisi veya ışıklı işaret cihazı bulunmayan yaya ve okul geçitlerinde geçiş önceliği her zaman yayalardadır. Sürücüler bu gibi yerlere yaklaşırken hızlarını azaltmak, durmaya hazır olmak ve geçitten geçen veya geçmek üzere olan bir yaya varsa durarak onlara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır. Bu kural, trafikteki en savunmasız unsurlardan olan yayaların can güvenliğini sağlamak için konulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Korna çalıp yayayı durdurmalı: Bu davranış son derece yanlış ve tehlikelidir. Korna, bir tehlike anında uyarı amaçlı kullanılır; yayayı taciz etmek veya geçiş hakkını gasp etmek için değil. Bu hareket, hem trafik adabına aykırıdır hem de yayayı paniğe sevk ederek bir kazaya neden olabilir. Yasal olarak geçiş hakkına sahip olan yayadır.
• b) Geçiş hakkını kendi kullanmalı: Bu seçenek, trafik kuralının tam tersini ifade etmektedir. Belirtildiği gibi, yaya geçitlerinde öncelik yayadadır, sürücüde değil. Sürücünün geçiş hakkını kendisinin sanarak yola devam etmesi, hem ciddi bir kural ihlalidir hem de yayanın hayatını tehlikeye atan sorumsuzca bir davranıştır.
• d) Yayanın yola girmesini önlemeli: Bu ifade de sürücünün agresif bir tavır sergilemesi anlamına gelir. Sürücünün görevi, yayanın güvenli bir şekilde karşıya geçmesini sağlamaktır, onu engellemek veya korkutarak yola girmesini önlemek değil. Bu davranış, trafik güvenliğini hiçe saymaktır.

Özetle, bir sürücü olarak yaya geçidine yaklaştığınızda, gözünüz her zaman yaya yolunda ve kaldırım kenarlarında olmalıdır. Bir yayanın karşıya geçme niyeti olduğunu anladığınız an, yavaşlamalı ve güvenli bir mesafede durarak ona yol vermelisiniz. Unutulmamalıdır ki, trafikte saygı ve kurallara uyum, hem kendi can güvenliğimiz hem de başkalarının can güvenliği için esastır.

Bu soruda, gece sürüşü sırasında önünüzdeki bir aracı sollamaya (geçmeye) karar verdiğinizde, geçiş manevrasının belirli bir aşamasında hangi ışıkları kullanmanız gerektiği sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, "bu araçla yan yana gelinceye kadar" olan zaman dilimidir. Bu, sollama işleminin en kritik anlarından biridir ve hem kendi güvenliğiniz hem de diğer sürücünün güvenliği için doğru ışık kullanımı hayati önem taşır.

Doğru Cevap: d) Yakını gösteren ışıklar

Doğru cevabın yakını gösteren ışıklar (kısa farlar) olmasının temel sebebi, öndeki sürücünün görüşünü engellememek ve güvenliği tehlikeye atmamaktır. Sollama yaparken öndeki araca yaklaştığınızda, eğer uzağı gösteren (uzun) farları kullanırsanız, bu ışıklar doğrudan öndeki aracın dikiz ve yan aynalarına yansır. Bu durum, öndeki sürücünün gözlerini kamaştırarak geçici körlüğe sebep olabilir, paniğe kapılmasına veya şeridini koruyamamasına yol açabilir. Bu nedenle, sollama manevrasına başlarken ve araçla yan yana gelene kadar kısa farlar kullanılmalıdır ki hem kendi önünüzü görebilin hem de diğer sürücüyü rahatsız etmeyin.

Sollama işlemi tamamlandıktan, yani öndeki aracı geçip güvenli bir mesafeye ulaştıktan sonra, eğer yol koşulları uygunsa (karşıdan gelen yoksa ve ilerisi boşsa) tekrar uzağı gösteren ışıklara geçiş yapabilirsiniz. Ancak soru, "yan yana gelinceye kadar" olan süreci sorduğu için bu aşamada kesinlikle yakını gösteren ışıklar kullanılmalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Sis ışıkları: Sis farları, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü hava koşullarında kullanılır. Normal hava koşullarında veya sollama amacıyla sis farlarını kullanmak hem yasaktır hem de diğer sürücülerin gözünü alarak tehlike yaratır.
• b) Acil uyarı ışıkları: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracınız arızalandığında, acil bir durumda durmak zorunda kaldığınızda veya trafikte bir tehlike oluşturduğunuzda diğer sürücüleri uyarmak için kullanılır. Sollama gibi normal bir sürüş manevrası sırasında kesinlikle kullanılmaz. Dörtlüleri yakarak sollama yapmaya çalışmak, diğer sürücüler için kafa karıştırıcı ve yanlış bir sinyal olur.
• c) Uzağı gösteren ışıklar: Bu seçenek, sorunun en güçlü çeldiricisidir. Uzağı gösteren (uzun) farlar, aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda ileriyi daha iyi görmek için kullanılır. Ancak, önünüzde bir araç varken veya karşıdan bir araç gelirken kullanılması kesinlikle yanlıştır. Yukarıda açıklandığı gibi, öndeki araca arkadan yaklaşırken uzun farları yakmak, sürücünün aynalarından yansıyarak görüşünü tamamen engeller ve çok tehlikeli bir duruma sebep olur.

Özetle, geceleyin sollama yaparken temel kural, öndeki sürücünün güvenliğini riske atmamaktır. Bu nedenle, sollama niyetiyle yaklaşıp araçla aynı hizaya gelene kadar yakını gösteren ışıklar kullanılır. Bu, güvenli ve kurallara uygun sürüşün temel bir parçasıdır.

Bu soruda, bir kavşakta karşılaştığımız önemli bir trafik ışığı kombinasyonunun anlamı sorulmaktadır. Görselde, ana trafik ışığı kırmızı yanarken, aynı anda sağ tarafı gösteren yeşil bir oklu ışık da aktiftir. Bu durumun sürücü için ne anlama geldiğini doğru bir şekilde bilmek, trafik güvenliği için hayati önem taşır. Sürücünün bu sinyali gördüğünde hangi manevrayı yapabileceğini anlaması beklenmektedir.

Doğru Cevap: b) Sadece sağa dönülebileceğini

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik ışıklarının birleşiminin özel bir anlam taşımasıdır. Ana kırmızı ışık, temel olarak "DUR" anlamına gelir. Bu, düz gitmek veya sola dönmek gibi ana trafik akışının durması gerektiğini belirtir. Ancak, aynı anda yanan yeşil oklu ışık, bu genel durma kuralına bir istisna getirir ve sadece okun gösterdiği yöne, yani sağa, dönüşün serbest olduğunu bildirir. Dolayısıyla sürücü, diğer yönlere giden araçlar beklerken, dikkatli bir şekilde sağa dönebilir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması

• a) Düz gidilebileceğini: Bu seçenek yanlıştır. Düz gitmek için ana trafik ışığının yeşil yanması gerekir. Sorudaki durumda ise ana ışık kırmızıdır ve bu, düz gidecek sürücülerin kavşakta beklemesi gerektiği anlamına gelir. Yeşil oklu ışık sadece belirli bir yöne geçiş izni verir, tüm kavşağa değil.
• c) Sadece sola dönülebileceğini: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü görseldeki işaretle açıkça çelişmektedir. Yeşil oklu ışık, yönü net bir şekilde sağa doğru göstermektedir. Eğer sola dönüş serbest olsaydı, okun yönü solu gösterirdi. Trafikte oklu ışıklar, sadece ve sadece gösterdikleri yön için geçerlidir.
• d) Yolun tüm yönlere açık olduğunu: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Yolun tüm yönlere açık olması durumu, genellikle sadece dairesel yeşil ışığın yandığı zaman geçerlidir. Kırmızı ışığın varlığı, yolun en azından bir veya daha fazla yöne kapalı olduğunun en net göstergesidir. Bu durumda yol, sağa dönüş haricindeki tüm yönlere (düz ve sol) kapalıdır.

Özetle: Bir kavşakta kırmızı ışıkla birlikte yanan yeşil oklu ışık gördüğünüzde, ana yolun kapalı olduğunu ancak okun gösterdiği yöne dönüş yapabileceğinizi anlamalısınız. Bu kural, trafiğin sıkışık olduğu kavşaklarda belirli yönlerdeki akışı hızlandırmak için kullanılır.

Bu soruda, bir aracın motorunun hararet yapmasını önleyen ve ideal çalışma sıcaklığında kalmasını sağlayan su soğutmalı sistemde hangi sıvının kullanıldığı sorulmaktadır. Motor, çalıştığı sırada ortaya çıkan yüksek ısıyı atmak zorundadır, aksi takdirde ciddi hasarlar meydana gelir. Soğutma sistemi tam da bu görevi yerine getirir ve bu sistemin içinde dolaşan sıvının belirli özelliklere sahip olması gerekir.

Doğru cevap a) Antifriz seçeneğidir. Antifriz, isminin çağrıştırdığının aksine sadece donmayı önleyen bir sıvı değildir. Temel görevi, soğutma sıvısının donma noktasını düşürerek kışın en soğuk havalarda bile motor suyunun donup genleşmesini ve motor bloğunu çatlatmasını engellemektir. Aynı zamanda, sıvının kaynama noktasını da yükselterek yazın sıcak havalarda veya sıkışık trafikte motorun hararet yapmasını önler. Ayrıca içerdiği özel kimyasallar sayesinde sistemin metal parçalarını pas ve korozyona karşı korur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• Benzin ve Motorin: Bu iki sıvı, motorun çalışması için gereken yakıtlardır. Görevleri soğutma değil, yanma odasında yakılarak güç üretmektir. Soğutma sistemine konulmaları düşünülemez; çünkü hem soğutma özellikleri yoktur hem de motor sıcaklığıyla birleşince aşırı derecede tehlikeli bir yangın riski oluştururlar.
• Asitli su: Bu seçenek de kesinlikle yanlıştır ve motor için çok zararlıdır. Asit, metalleri aşındıran bir maddedir. Soğutma sistemine asitli su konulması; radyatör, devirdaim pompası ve motorun içindeki ince su kanallarının hızla çürümesine, delinmesine ve çok büyük masraflara yol açan motor arızalarına neden olur.

Özetle, bir motorun soğutma sisteminde dört mevsim boyunca güvenle kullanılması gereken sıvı antifrizdir. Antifriz, motoru hem aşırı soğuğa hem de aşırı sıcağa karşı korurken aynı zamanda sistemin iç aksamını paslanmaktan koruyarak motorun ömrünü uzatır.

Bu soruda, aracınızdaki far, radyo, korna veya cam sileceği gibi elektrikle çalışan bir parçanın aniden çalışmayı durdurması durumunda, sorunun kaynağını bulmak için atmanız gereken ilk adımın ne olduğu sorgulanmaktadır. Bu, temel bir arıza teşhisi bilgisini ölçen önemli bir sorudur. Mantıklı ve pratik olarak ilk kontrol edilmesi gereken en basit ve en olası arıza noktası hedeflenir.

Doğru Cevap: c) Sigorta panelindeki ilgili sigorta

Araçlardaki elektrik sistemi, hassas elektronik bileşenleri ve alıcıları yüksek akım gibi tehlikelerden korumak için sigortalarla donatılmıştır. Her bir elektrikli alıcının (far, radyo, silecek vb.) devresinde genellikle ayrı bir sigorta bulunur. Bir devrede anormal bir durum, örneğin bir kısa devre veya aşırı yüklenme olduğunda, bu durumun pahalı olan ana bileşene zarar vermesini önlemek için sigorta kendisini feda ederek devreyi keser, yani "atar".

Bu nedenle, bir elektrikli alıcı aniden çalışmayı durdurduysa, bunun en yaygın ve en basit sebebi o alıcıya ait sigortanın atmış olmasıdır. Sigorta paneli (veya sigorta kutusu) genellikle sürücünün kolayca ulaşabileceği bir yerdedir (direksiyonun altı, torpido gözü gibi). Sigortayı kontrol etmek ve gerekirse yenisiyle değiştirmek, genellikle herhangi bir alete ihtiyaç duymayan, sürücünün kendi başına yapabileceği basit bir işlemdir. Bu yüzden arıza aramadaki ilk ve en mantıklı adım sigortayı kontrol etmektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Motordaki yağ seviyesi: Motor yağı, motorun hareketli parçalarını yağlayarak aşınmayı ve sürtünmeyi önler. Yağ seviyesinin elektrik sistemiyle (far, radyo, korna gibi) doğrudan hiçbir ilgisi yoktur. Yağ seviyesinin düşük olması motorda ciddi mekanik hasarlara yol açar, ancak bir lambanın yanmasını engellemez.
• b) Ateşleme sistemindeki ilgili buji: Buji, motorun ateşleme sisteminin bir parçasıdır ve silindir içindeki yakıt-hava karışımını bir kıvılcımla ateşler. Bir bujinin arızalanması, motorun teklemesine, sarsıntılı çalışmasına veya performansının düşmesine neden olur. Bu durum, aracın genel çalışmasını etkiler ancak radyo veya silecek gibi belirli bir elektrikli alıcının çalışmasını doğrudan durdurmaz.
• d) Yakıt deposundaki yakıt seviyesi: Yakıt, motorun çalışması için gerekli olan enerjiyi sağlar. Yakıtın bitmesi durumunda motor çalışmaz ve araç hareket etmez. Motor çalışmıyorken aküde enerji olduğu sürece bazı elektrikli alıcılar (örneğin dörtlü flaşörler, radyo) bir süre daha çalışabilir. Dolayısıyla yakıt seviyesi, tek bir elektrikli parçanın arızalanmasının doğrudan sebebi değildir.

Özet Olarak, bir elektrik problemiyle karşılaştığınızda, önce o problemin ait olduğu sistemi düşünmelisiniz. Farlar, radyo, korna gibi donanımlar aracın elektrik sistemine aittir. Bu sistemin koruma elemanı ise sigortalardır. Bu yüzden ilk bakılacak yer, problemin en basit ve en olası çözümü olan ilgili sigortadır.

Bu soruda, dört zamanlı bir dizel motorun çalışma prensibi ve bu prensipteki zamanlardan hangisinde yanmış gazların dışarı atıldığı sorulmaktadır. Motorun verimli çalışabilmesi için her zamanın (strok) belirli bir görevi vardır. Bu görevleri doğru anlamak, sorunun çözümünü kolaylaştırır.

Dört zamanlı motorların çalışma döngüsü şu adımlardan oluşur: Emme, Sıkıştırma, Ateşleme (İş) ve Egzoz. Bu döngü, pistonun silindir içindeki dört hareketiyle tamamlanır. Sorunun odaklandığı nokta, yanma işlemi bittikten sonra ortaya çıkan atık gazların silindirden nasıl temizlendiğidir.

Doğru cevap d) Egzoz zamanı'dır. Çünkü bu zaman, motorun "temizlik" aşamasıdır. Ateşleme zamanında yanarak enerjiye dönüşen yakıt-hava karışımından geriye atık gazlar kalır. Egzoz zamanında piston yukarı doğru hareket ederken egzoz supabı açılır ve piston, bu yanmış gazları silindirden dışarıya, egzoz borusuna doğru iter. Bu işlem, bir sonraki çevrim için silindirin temiz hava ile dolmasına olanak tanır.

• a) Emme zamanı: Bu seçenek yanlıştır. Emme zamanında piston aşağı doğru hareket eder, emme supabı açılır ve silindirin içine sadece temiz hava (dizel motorlarda) dolar. Yani bu zaman, gazların atıldığı değil, içeri alındığı aşamadır.
• b) Sıkıştırma zamanı: Bu seçenek de yanlıştır. Emme zamanında silindire alınan hava, bu aşamada pistonun yukarı hareketiyle yüksek oranda sıkıştırılır. Sıkışan havanın sıcaklığı ve basıncı artar, ancak herhangi bir gaz dışarı atılmaz.
• c) Ateşleme zamanı: Bu seçenek de yanlıştır. Bu zaman, aynı zamanda "İş" veya "Güç" zamanı olarak da bilinir. Sıkıştırılarak ısıtılmış havanın üzerine enjektörle yakıt püskürtülür ve oluşan patlama pistonu aşağı iter. Bu, motorun güç ürettiği en önemli aşamadır ve bu esnada gazlar silindir içinde genişleyerek iş yapar, dışarı atılmaz.

Özetle, her zamanın kendine özgü bir işlevi vardır ve yanma sonucu oluşan gazların motor dışına atılması görevi, döngünün son aşaması olan Egzoz zamanı'nda gerçekleşir.

Bu soruda, aracınızda herhangi bir elektrikli aksamın (örneğin farlar, radyo, silecekler) aniden çalışmayı durdurması durumunda, arızayı tespit etmek için atmanız gereken ilk mantıklı adımın ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası "ilk kontrol edilmesi gereken yer" ifadesidir, bu da bizi arızanın kaynağı olabilecek genel ve merkezi bir noktaya yönlendirmelidir.

Doğru cevap c) Sigorta kutusu'dur. Sigorta kutusu, aracın elektrik sisteminin beyni ve koruma kalkanı gibidir. İçerisindeki sigortalar, her bir elektrik devresini (farlar, radyo, cam motorları vb.) aşırı akım veya kısa devre gibi tehlikeli durumlara karşı korur. Bir devrede sorun olduğunda, o devreye ait sigorta "atarak" (yani içindeki ince tel koparak) daha pahalı ve önemli parçaların zarar görmesini önler.

Bu nedenle, bir elektrik arızasıyla karşılaşıldığında ilk yapılması gereken, sigorta kutusunu kontrol etmektir. Çünkü sorun genellikle basit bir sigorta atmasından kaynaklanabilir ve bu, sürücünün bile kolayca tespit edip değiştirebileceği en yaygın ve en basit arızadır. Diğer parçaları kontrol etmeden önce sigortaya bakmak, hem zaman kazandırır hem de gereksiz yere karmaşık ve masraflı tamir işlemlerine girişmeyi engeller. Tıpkı evde bir odanın elektriği kesildiğinde önce şalteri kontrol etmek gibi.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Fan motoru: Fan motoru, soğutma veya klima sistemine ait özel bir parçadır. Eğer sadece fan çalışmıyorsa o zaman fan motorundan şüphelenilebilir. Ancak genel bir elektrik sistemi arızasında (örneğin farların ve radyonun aynı anda bozulması gibi) ilk bakılacak yer değildir, çünkü sorun tek bir parçayla sınırlı olmayabilir.
• b) Far anahtarı: Bu da tıpkı fan motoru gibi belirli bir işlevi olan özel bir parçadır. Sadece farlarınız veya sinyalleriniz çalışmıyorsa far anahtarından şüphelenmek mantıklıdır. Fakat bu anahtar, aracın diğer elektrik sistemlerinden (örneğin cam otomatikleri) bağımsızdır, bu yüzden genel bir arıza için ilk kontrol noktası olamaz.
• d) Yakıt göstergesi: Yakıt göstergesi, bir arızanın nedeni değil, bir sonucudur. Yani, elektrik sistemindeki bir arıza nedeniyle yakıt göstergesi çalışmayabilir. Ancak yakıt göstergesini kontrol etmek, arızanın kaynağını bulmanıza yardımcı olmaz. O, arızadan etkilenen bir parçadır, arızanın merkezi değildir.

Özetle, araçta herhangi bir elektrikli sistem çalışmadığında, sorunun kaynağını bulmak için ilk ve en mantıklı adım, bütün elektrik sistemini koruyan merkezi birim olan sigorta kutusunu kontrol etmektir.

Bu soruda, aracın kontağı motor çalıştırılmadan açıldığında, normalde yanması gereken akü şarj ikaz ışığının neden yanmıyor olabileceği sorulmaktadır. Bu durum, bir arızaya işaret eder ve bu arızanın kaynağını bulmamız istenir. Kontak açıldığında bu ışığın yanması, sistemin bir nevi "sağlamlık kontrolü" yapması ve ampulün çalıştığını sürücüye göstermesi anlamına gelir.

Doğru cevap d) Akü şarj ikaz ışığının ampülünde seçeneğidir. Çünkü kontak açıldığında gösterge panelindeki ikaz ışıkları, aracın elektrik sistemi tarafından kontrol edilir. Eğer akü şarj ikaz ışığı bu kontrol sırasında yanmıyorsa, bu durumun en basit ve en olası sebebi, ışığın kendisini oluşturan ampulün patlamış veya arızalanmış olmasıdır. Ampul çalışmadığı için, sistemin gönderdiği elektrik akımı ışığa dönüşemez.

Bu durum oldukça önemlidir, çünkü eğer ampul patlaksa, motor çalışırken alternatör (şarj dinamosu) arızalandığında ve aküyü şarj etmeyi bıraktığında sürücüyü uyaramaz. Sürücü bu arızadan habersiz bir şekilde yola devam eder ve bir süre sonra akü tamamen bittiği için araç yolda kalabilir. Bu nedenle, kontak açıldığında bu ışığın yanıp yanmadığını kontrol etmek kritik bir alışkanlıktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Marş motorunda: Marş motorunun görevi, motorun ilk hareketini sağlamaktır. Akü ikaz ışığının elektrik devresi ile doğrudan bir bağlantısı yoktur. Marş motoru arızalı olsaydı, araç marş basmaz veya zorlanarak marş basardı, ancak bu durum ikaz ışığının yanmasını engellemezdi.
• b) Soğutma fanında: Soğutma fanı, motorun hararet yapmasını önlemek için radyatördeki suyu soğutur. Soğutma sisteminin, akü şarj sistemi ve onun ikaz ışığı ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Bu tamamen farklı bir sistemdir.
• c) Motor devir göstergesinde: Motor devir göstergesi (takometre), motorun dakikadaki devir sayısını gösterir. Gösterge panelinde akü ikaz ışığı ile yan yana bulunsalar da, tamamen bağımsız çalışan iki farklı sistemdir. Birinin arızası diğerini etkilemez.

Özetle, kontak açıldığında yanması gereken bir ikaz ışığı yanmıyorsa, sorunun ilk olarak o ışığın ampulünde veya sigortasında aranması gerekir. Bu soru özelinde en mantıklı ve doğru cevap, ikaz ışığının kendi ampulünün arızalı olmasıdır.

Bu soruda, bir aracın ilerlemesi için gereken temel kuvvetin, yani enerjinin hangi parça tarafından üretildiği sorulmaktadır. Otomobili "ittiren" ve hareket etmesini sağlayan ana parçanın hangisi olduğunu bilmeniz beklenir. Bu, bir aracın en temel çalışma prensibini anlamanızı ölçen önemli bir sorudur.

Doğru cevap c) Motor'dur. Motor, bir aracın kalbi olarak kabul edilir. Yakıtı (benzin, dizel, LPG gibi) hava ile karıştırıp yakarak kimyasal enerjiyi ısı ve basınç enerjisine, ardından da bu enerjiyi mekanik enerjiye, yani harekete dönüştürür. Bu hareket enerjisi, aracın tekerleklerine iletilerek otomobilin ilerlemesini sağlar. Kısacası, hareket için gerekli olan ilk ve temel gücü üreten yegane parça motordur.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Fren: Bu seçenek yanlıştır çünkü fren sisteminin görevi, aracı hareket ettirmek değil, tam tersine mevcut hareketi yavaşlatmak veya tamamen durdurmaktır. Frenler, tekerleklerde sürtünme oluşturarak aracın hareket enerjisini ısıya çevirir ve hızı keser. Yani güç üretmek yerine, gücü ve hareketi sonlandıran bir sistemdir.
• b) Egzoz: Bu seçenek de yanlıştır. Egzoz sisteminin amacı, motorun yanma işlemi sonucunda ortaya çıkan atık gazları (dumanı) güvenli bir şekilde motordan ve araçtan dışarı atmaktır. Egzoz, motorun verimli çalışmasına yardımcı olsa da, hareket için herhangi bir güç üretmez. Sadece güç üretiminin bir sonucunu (atık gazları) yönetir.
• d) Diferansiyel: Bu seçenek de hatalıdır. Diferansiyel, güç aktarma organlarından biridir ve çok önemli bir görevi vardır, ancak güç üretmez. Görevi, motordan gelen gücü tekerleklere dağıtmaktır. Özellikle araç viraj alırken, virajın iç tarafındaki tekerlekle dış tarafındaki tekerleğin farklı hızlarda dönmesine izin vererek güvenli bir dönüş sağlar. Yani diferansiyel, gücü üretmez; motordan gelen gücü yönetir ve iletir.

Özetle, bir aracın hareket edebilmesi için gereken gücü üreten tek parça motor'dur. Diğer parçalar ise bu gücü yönetir, hareketi durdurur veya motorun çalışmasının bir sonucunu idare eder.

Bu soruda, bir otomobilde farların çalışmamasının olası nedeni sorulmaktadır. Sorunun temel amacı, aracın farklı elektrik ve mekanik sistemleri arasındaki işlevsel ayrımı bilip bilmediğinizi ölçmektir. Farlar, aracın aydınlatma sisteminin bir parçasıdır ve arızanın da bu sistemle doğrudan ilgili bir parçada olması gerekir.

Doğru Cevap: c) Far anahtarındaki

Doğru cevabın "Far anahtarındaki" olmasının sebebi, far anahtarının aydınlatma devresini başlatan temel kontrol elemanı olmasıdır. Sürücü, farları yakmak için bu anahtarı kullanır. Anahtar, aküden gelen elektriğin sigorta üzerinden geçerek far ampullerine ulaşmasını sağlayan devreyi tamamlar. Eğer bu anahtar bozulursa, devre hiçbir zaman tamamlanamaz ve farlara elektrik gitmez, bu nedenle de farlar yanmaz. Tıpkı evinizdeki odanın ışığını açan duvar düğmesinin bozulması gibi, ampul sağlam olsa bile ışık yanmayacaktır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerde verilen parçalar aracın aydınlatma sistemiyle değil, ateşleme sistemiyle ilgilidir. Ateşleme sistemi, motorun çalışması için yakıt-hava karışımını ateşlemekle görevlidir. Bu sistemin aydınlatma sistemi üzerinde doğrudan bir etkisi yoktur.

• a) Bujilerdeki: Bujiler, silindir içindeki yakıt-hava karışımını bir kıvılcım ile ateşler. Buji arızası, motorun teklemesine, düzensiz çalışmasına veya hiç çalışmamasına neden olur. Farların yanıp yanmamasıyla bir ilgisi yoktur.
• b) Distribütördeki: Distribütör (eski tip araçlarda bulunur), ateşleme bobininden gelen yüksek gerilimi doğru zamanda doğru bujiye dağıtan parçadır. Arızası durumunda motor çalışmaz veya çok düzensiz çalışır. Farların çalışmasını etkilemez.
• d) Endüksiyon bobinindeki: Endüksiyon bobini (ateşleme bobini), akünün 12 voltluk gerilimini binlerce volta yükselterek bujilerin kıvılcım çakması için gerekli yüksek voltajı üretir. Bu parça bozulursa motora ateşleme gitmez ve motor çalışmaz. Ancak farlar, gücünü doğrudan aküden aldığı için bu durumdan etkilenmez.

Özetle, bu soruyu çözerken kendinize "Bu parça aracın hangi sistemine ait?" diye sormalısınız. Bujiler, distribütör ve endüksiyon bobini motorun ateşleme sistemine aittir ve motorun çalışmasını sağlar. Far anahtarı ise aracın aydınlatma sistemine aittir ve farların yanmasını kontrol eder. Bu nedenle, farların yanmamasına sebep olacak arıza doğrudan far anahtarında meydana gelir.

Bu soruda, aracın gösterge panelinde bulunan çeşitli ikaz ışıklarından hangisinin motorun yağlama sistemindeki bir sorunu işaret ettiği sorulmaktadır. Araç gösterge panelindeki ışıkların anlamlarını bilmek, hem sürüş güvenliği hem de aracın sağlığı için hayati öneme sahiptir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap: d) seçeneği

Bu seçenekte görülen sembol, bir yağdanlık ve damlayan bir yağ damlasını temsil eder. Bu, motor yağı ikaz lambasıdır. Bu ışık, motor çalışırken yanıyorsa, bu durum yağlama sisteminde ciddi bir sorun olduğunu gösterir. Genellikle motor yağ basıncının tehlikeli derecede düştüğü anlamına gelir. Yağ basıncının düşmesi, motorun hareketli parçalarının yeterince yağlanamamasına ve kısa sürede aşınıp büyük hasar görmesine neden olabilir.

Bu ışık yandığında yapılması gereken en doğru hareket, aracı derhal güvenli bir yere çekip motoru durdurmaktır. Ardından motor yağı seviyesi kontrol edilmeli ve eksikse tamamlanmalıdır. Eğer yağ seviyesi normalse, sorun yağ pompasında veya sistemin başka bir yerinde olabilir ve araç bir servise götürülmelidir. Bu nedenle, yağlama sisteminin çalışmadığını gösteren doğru sembol budur.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) seçeneği: Bu sembol, bir aküyü temsil eder ve şarj ikaz lambasıdır. Bu ışık yandığında, aracın şarj sisteminde bir sorun olduğunu, yani akünün şarj olmadığını gösterir. Sorun genellikle alternatörde (şarj dinamosu) veya V kayışında olabilir. Bu durumun yağlama sistemiyle bir ilgisi yoktur.
• b) seçeneği: Bu sembol, fren sistemi ikaz lambasıdır. Genellikle el freninin çekili olduğunu veya fren hidrolik sıvısının seviyesinin azaldığını belirtir. Bazı araçlarda fren balatalarının aşındığını da gösterebilir. Bu uyarı, fren sistemiyle ilgili olup yağlama sistemiyle bağlantılı değildir.
• c) seçeneği: Bu sembol, motor soğutma suyu sıcaklığı (hararet) ikaz lambasıdır. Bu ışık, motorun aşırı ısındığını, yani hararet yaptığını gösterir. Soğutma sisteminde bir arıza, soğutma sıvısının azalması gibi nedenlerle yanabilir. Bu durum soğutma sistemiyle ilgilidir, yağlama sistemiyle değil.

Özetle; her ikaz ışığı aracın farklı bir sistemi hakkında bilgi verir. "d" şıkkındaki yağdanlık sembolü doğrudan yağlama sistemindeki kritik bir arızayı belirtirken, diğer şıklar sırasıyla şarj (elektrik), fren ve soğutma sistemlerindeki sorunları gösterir. Bu nedenle doğru cevap "d" seçeneğidir.

Bu soruda, periyodik bakım sırasında değiştirilmesi ihmal edildiğinde doğrudan motorun çalışmasını bozacak olan parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Seçenekleri incelerken her bir parçanın görevini ve motorla olan ilişkisini düşünmemiz gerekir. Amaç, motorun temel çalışma prensiplerini (yakıt, hava, ateşleme) etkileyen bir parçayı bulmaktır.

Doğru Cevap: c) Yakıt filtresinin

Yakıt filtresi, depodan motora giden yakıtın içindeki kir, pas ve diğer yabancı maddeleri süzerek temizlenmesini sağlar. Motorun sağlıklı çalışabilmesi için temiz yakıta ihtiyacı vardır. Bu filtre zamanla tıkandığında, motora yeterli miktarda ve temiz yakıt gidemez. Bu durum, motorun performansında düşüşe, teklemesine, zor çalışmasına ve hatta hiç çalışmamasına neden olabilir. Dolayısıyla, değiştirilmemesi motorun çalışmasını doğrudan ve olumsuz bir şekilde etkiler.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Fren balatasının: Fren balataları, aracın tekerleklerini yavaşlatarak durmasını sağlayan fren sisteminin önemli bir parçasıdır. Değiştirilmemesi fren mesafesini uzatır ve sürüş güvenliği için çok tehlikelidir, ancak motorun çalışma prensibiyle doğrudan bir ilgisi yoktur. Motor, fren balataları aşınmış olsa bile normal bir şekilde çalışmaya devam eder.
• b) Polen filtresinin: Polen filtresi, dışarıdaki tozlu ve kirli havayı süzerek aracın içine, yani yolcu kabinine temiz hava girmesini sağlar. Bu filtrenin kirlenmesi klimanın performansını düşürür ve içeriye kötü koku gelmesine neden olur. Ancak bu durumun motorun çalışması üzerinde hiçbir etkisi yoktur, çünkü motorun ihtiyacı olan havayı süzen filtre "hava filtresidir", polen filtresi değildir.
• d) Geri vites müşirinin: Geri vites müşiri, sürücü aracı geri vitese taktığında geri vites lambalarının yanmasını sağlayan elektriksel bir anahtardır. Bu parça bozulursa geri vites lambaları yanmaz, bu da bir güvenlik sorunudur. Ancak bu durum, motorun veya şanzımanın mekanik çalışmasını kesinlikle etkilemez; motor yine aynı şekilde çalışır.

Özetle, motorun sağlıklı çalışabilmesi için üç temel unsur vardır: temiz hava, temiz yakıt ve düzgün ateşleme. Yakıt filtresi, bu temel gereksinimlerden biri olan temiz yakıtı sağladığı için, değiştirilmemesi motoru doğrudan etkileyen kritik bir durumdur. Diğer seçenekler ise güvenlik veya konforla ilgili olup motorun çalışmasını doğrudan etkilemez.

Bu soruda, trafikte öfkeli davranışlar sergileyen bir sürücünün yol açtığı sonuçlar ele alınmaktadır. Soru kökünde bizden istenen, bu sonuçlardan biri *olmayan* seçeneği bulmaktır. Yani, öfkeli bir sürücünün hangi durumu yaratmayacağını tespit etmeliyiz. Bu tür "değildir" ile biten olumsuz sorularda, seçenekleri dikkatle değerlendirmek çok önemlidir.

Doğru Cevap: b) Kazaya karışma olasılığının azalması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, öfkenin trafikteki sonuçlarıyla tamamen zıt bir durum ifade etmesidir. Öfke, sürücünün muhakeme yeteneğini zayıflatan, risk alma eğilimini artıran ve ani, agresif tepkiler vermesine neden olan güçlü bir duygudur. Öfkeli bir sürücü, daha hızlı araç kullanır, diğer sürücülerle inatlaşır ve güvenli takip mesafesi gibi önemli kuralları hiçe sayar. Tüm bu olumsuz davranışlar, kazaya karışma olasılığını azaltmak yerine tam tersine ciddi şekilde artırır. Dolayısıyla, "kazaya karışma olasılığının azalması" öfkeli bir sürücünün yol açacağı bir durum olamaz.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu, yani neden öfkeli sürüşün birer sonucu olduklarını inceleyelim:

• a) Sabırsızlık ve tahammülsüzlüğün artması: Bu durum, öfkenin en temel ve doğrudan sonuçlarından biridir. Öfkelenen bir sürücü, trafikteki diğer yol kullanıcılarının en ufak hatasına veya yavaşlığına bile dayanamaz hale gelir. Sabrı ve toleransı azaldığı için kornayı gereksiz yere kullanma, sıkıştırma gibi tehlikeli davranışlar sergilemeye başlar. Bu yüzden bu seçenek, öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• c) Kural ihlallerinin artması: Öfke, sürücünün kurallara olan saygısını azaltır. "Bana yol vermedi, o zaman ben de kırmızıda geçerim" veya "Çok yavaş gidiyor, sağdan sollayacağım" gibi düşüncelerle hareket edebilir. Hız limitlerini aşmak, emniyet şeridini ihlal etmek veya tehlikeli şerit değiştirmek gibi kural ihlalleri, öfkeli sürücülerde sıkça görülen davranışlardır. Bu nedenle bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• d) Dikkatin dağılması: Sürücünün zihni öfkeyle meşgul olduğunda, tüm dikkatini yola ve çevresine veremez. Aklı, kendisini sinirlendiren olayda veya kişide kalır. Bu durum, sürücünün yola çıkan bir yayayı, aniden duran bir aracı veya trafik işaretlerini fark etmesini geciktirir. Bu zihinsel meşguliyet, tıpkı telefonla konuşmak gibi bir dikkat dağınıklığı yarattığı için bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.

Bu soruda, "trafik adabına sahip" bir sürücünün özelliklerinin neler olduğunu belirlememiz isteniyor. Trafik adabı, sadece kuralları bilmek değil, aynı zamanda trafikteki diğer insanlara karşı saygılı, sorumlu, sabırlı ve empatik davranmaktır. Bu kavramı aklımızda tutarak verilen öncülleri tek tek inceleyelim.

I. Trafikteki bütün kuralların nedenini öğrenir.

Bu ifade, trafik adabına sahip bir sürücünün temel özelliklerinden birini anlatır. Kuralları ezberlemek yerine, o kuralların neden konulduğunu anlamak, sürücünün daha bilinçli ve sorumlu davranmasını sağlar. Örneğin, bir okul bölgesinde hız sınırının neden düşük olduğunu anlayan bir sürücü, bu kurala sadece ceza korkusuyla değil, çocukların güvenliğini gerçekten önemsediği için uyar. Bu nedenle, bu ifade trafik adabına sahip bir sürücü için söylenebilir.

II. Araç kullanırken yapacağı bir kural ihlalinin sonucunda sadece maddi ceza olduğunu düşünür.

Bu ifade, trafik adabına sahip olmayan, bencil ve sığ düşünen bir sürücü profilini çizer. Trafik kurallarının ihlali sadece para cezasıyla sonuçlanmaz; yaralanmalara, can kayıplarına ve manevi travmalara yol açabilir. Trafik adabına sahip bir sürücü, eylemlerinin potansiyel olarak ne kadar ciddi sonuçlar doğurabileceğinin farkındadır ve sadece cezadan kaçmak için değil, bu tehlikeleri önlemek için kurallara uyar. Dolayısıyla, bu ifade trafik adabına sahip bir sürücü için söylenemez.

III. Trafik içinde yapacağı bir kural ihlalinde, kendisinin ya da sevdiklerinin canını tehlikeye attığının farkında değildir.

Bu ifade de trafik adabından yoksun bir sürücüyü tanımlamaktadır. Trafik adabının en önemli unsurlarından biri, sorumluluk bilinci ve farkındalıktır. Adaba uygun davranan bir sürücü, yapacağı en küçük bir hatanın bile hem kendi canını hem de başkalarının canını tehlikeye atabileceğinin bilincindedir. Bu farkındalık, onu daha dikkatli ve özenli bir sürücü yapar. Bu ifadedeki "farkında değildir" sözü, tam tersi bir durumu anlattığı için trafik adabına sahip bir sürücü için söylenemez.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

Yaptığımız incelemeler sonucunda, verilen üç ifadeden sadece birincisinin (I) trafik adabına sahip bir sürücünün özelliğini yansıttığını görüyoruz. İkinci (II) ve üçüncü (III) ifadeler ise bu adaba sahip olmayan, sorumsuz sürücülerin düşünce ve davranış biçimlerini tanımlamaktadır.

• a) Yalnız I: Bu seçenek, analizimizle tamamen uyumludur. Sadece I. madde olumlu ve trafik adabına uygun bir davranışı belirtir. Bu nedenle doğru cevap budur.
• b) I ve II: II. madde yanlış olduğu için bu seçenek de yanlıştır.
• c) II ve III: Her iki madde de trafik adabına aykırı davranışları tanımladığı için bu seçenek tamamen yanlıştır.
• d) I, II ve III: II. ve III. maddeler yanlış olduğu için bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, trafik kazalarının yol açtığı iki önemli sonucun, yani maddi hasarlar ile yaralanmalara bağlı iş gücü kaybı ve tedavi masraflarının, verilen seçeneklerden hangisi üzerinde olumsuz bir etki yarattığı sorulmaktadır. Sorunun temel amacı, bir trafik kazasının sadece kazaya karışan kişileri değil, daha geniş bir çerçevede toplumu ve devleti nasıl etkilediğini anlamanızı ölçmektir.

Doğru cevap a) Ülke ekonomisini seçeneğidir. Çünkü soruda belirtilen her iki durum da doğrudan ve büyük ölçekte ülke ekonomisine zarar verir. Kaza sonrası oluşan maddi hasarlar, araçların onarımı veya değiştirilmesi için harcanan parayı ifade eder. Aynı zamanda, yaralıların uzun süren tedavi süreçleri sağlık sistemine büyük bir mali yük getirir ve bu kişiler çalışamadığı için üretimde bir düşüş (iş gücü kaybı) yaşanır. Tüm bu masraflar ve kayıplar birleştiğinde, ülke ekonomisi üzerinde ciddi bir olumsuz etki yaratır.

Peki, diğer seçenekler neden yanlıştır? Onları da tek tek inceleyelim:

• b) Kasko sigortasının önemini: Trafik kazaları, kasko sigortasının önemini olumsuz yönde etkilemez, tam tersine olumlu yönde etkiler. İnsanlar, kazaların ne kadar büyük maddi hasarlara yol açabileceğini gördüklerinde, kendilerini güvence altına almak için kasko sigortası yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlarlar. Yani kazalar, sigortanın önemine dair farkındalığı artırır.
• c) Bireylerde trafik bilincinin oluşmasını: Kazalar, bireylerde trafik bilincinin oluşmasını da olumsuz etkilemez; aksine bu bilincin artmasına neden olabilir. Bir kaza yaşamak veya bir kazaya tanık olmak, sürücüleri ve yayaları trafik kurallarına uyma, daha dikkatli olma ve risklerden kaçınma konusunda daha bilinçli hale getirir. Dolayısıyla bu etki olumsuzdur denemez.
• d) Taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini: Kazalar, taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini kesinlikle olumsuz etkilemez. Tam tersine, otomobil üreticileri ve mühendisler, gerçekleşen kazaları analiz ederek araçları nasıl daha güvenli hale getirebileceklerini araştırırlar. Hava yastıkları, ABS fren sistemleri, elektronik stabilite programları gibi birçok güvenlik donanımı, kaza verilerinin incelenmesiyle geliştirilmiştir. Yani kazalar, bu alanda gelişimi teşvik eden olumlu bir rol oynar.

Özetle, trafik kazalarının yol açtığı maddi kayıplar ve tedavi masrafları, diğer seçeneklerdeki gibi farkındalığı veya gelişimi artırmak yerine, doğrudan paranın ve üretkenliğin kaybedilmesine neden olur. Bu durum, en geniş kapsamda ülke ekonomisine zarar verir. Bu nedenle doğru cevap "Ülke ekonomisini" seçeneğidir.

Bu soruda, trafikte öfkelenen bir sürücünün, bu öfke duygusunu kontrol altına almak ve sakinleşmek için yapmaması gereken, yani yanlış olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Soru, sürücünün öfke anında hangi davranıştan kaçınması gerektiğini bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Doğru cevap olan B seçeneği dışındaki seçenekler, öfke kontrolü için tavsiye edilen doğru yöntemlerdir.

Doğru Cevap: b) Karşılaşılan durumla ilgili negatif çözümler üretmesi

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, negatif çözümler üretmenin öfkeyi azaltmak yerine tam tersine daha da körüklemesidir. Öfkelenen bir sürücü, karşılaştığı durumla ilgili "Şimdi ona gününü göstereceğim", "Bu acemi şoförün ehliyetini kim vermiş?" gibi intikamcı, suçlayıcı veya karamsar düşünceler ürettiğinde, stres seviyesi artar ve sakinleşmesi imkansız hale gelir. Bu tür düşünceler, sürücüyü tehlikeli ve agresif davranışlara (ani fren yapma, sıkıştırma, korna çalma gibi) itebilir. Dolayısıyla bu, bir sakinleşme yöntemi değil, öfkeyi tırmandırma yöntemidir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Trafik ortamında gerilimli durumların olabileceğini kabul etmesi: Bu, öfke kontrolünde en önemli adımlardan biridir. Trafiğin doğası gereği kalabalık, stresli ve hatalara açık bir ortam olduğunu baştan kabul etmek, sürücünün beklentilerini doğru ayarlamasını sağlar. Bu sayede, bir hata veya olumsuz bir durumla karşılaştığında bunu kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, "trafiğin normal bir parçası" olarak görüp daha sakin kalabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• c) Radyo veya müzik açması: Bu, dikkat dağıtma tekniği olarak bilinen etkili bir yöntemdir. Sürücü, öfkelendiği anda dikkatini yoldaki olumsuz durumdan alıp sevdiği bir müziğe veya bir radyo programına yönlendirdiğinde, zihni meşgul olur ve öfke duygusunun yoğunluğu azalır. Özellikle sakinleştirici müzikler, kalp atış hızını yavaşlatarak fiziksel olarak da rahatlamaya yardımcı olabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• d) Derin nefes alması: Bu, öfke kontrolünde kullanılan temel ve çok etkili bir fiziksel tekniktir. Öfke anında vücut "savaş ya da kaç" moduna geçer, kalp hızlı çarpar ve nefes alıp verme sıklaşır. Birkaç kez yavaş ve derin nefes almak, vücudun sakinleşme mekanizmasını devreye sokar, kan basıncını düşürür ve sinir sistemini yatıştırır. Bu, sürücünün hem zihinsel hem de fiziksel olarak kontrolü yeniden ele almasını sağlayan doğru bir yöntemdir.

Bu soruda, trafik ışıklarında yaşanan çok yaygın bir durum üzerinden bir sürücünün trafikteki tutumu ve sahip olmadığı bir temel değer sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, sürücünün ışığın yeşile dönmesi için gereken çok kısa bir süreyi (1 saniye bile) bekleyememesi ve hemen tepki göstermesidir. Bu davranış, sürücünün psikolojik durumu ve trafikteki diğer insanlara karşı tutumu hakkında önemli bir ipucu verir.

Doğru Cevap: c) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan davranışın doğrudan sabırsızlığın bir tanımı olmasıdır. Sabır, bekleme gerektiren durumlarda sakin kalabilme, aceleci davranmama ve olumsuz bir tepki göstermeden durumu kabullenme yeteneğidir. Kırmızı ışığın sarıya dönmesi, yeşilin yanacağının habercisidir ve bu süreç sadece bir an sürer. Bu kısacık süreyi bile bekleyemeyip korna çalmak, sürücünün bekleme tahammülünün olmadığını, yani sabır değerinden yoksun olduğunu net bir şekilde gösterir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Öfke: Sürücü bu durumda öfkeli olabilir, ancak öfke burada bir sonuçtur, temel neden değildir. Sürücünün sabırsızlığı, onda bir öfke duygusu yaratmış olabilir. Soru, bu davranışın altında yatan "temel değeri" sormaktadır. Eğer sürücü sabırlı olsaydı, bu durumda öfkelenmesi için bir sebep olmazdı. Bu yüzden eksik olan temel değer öfke değil, sabırdır.
• b) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle iki taraf arasında yaşanan bir güç mücadelesi veya karşılıklı bir direnç durumudur. Örneğin, yolda birbirine yol vermemek için direnen iki sürücü inatlaşıyor olabilir. Ancak bu sorudaki durumda sürücü, önündeki araçla bir çekişme içinde değildir; sadece trafik akışının normal bir parçası olan bir saniyelik beklemeye tahammül edememektedir. Dolayısıyla bu davranış inatlaşma olarak tanımlanamaz.
• d) Aşırı tepki: Sürücünün korna çalması evet, bir aşırı tepkidir. Ancak "aşırı tepki" bir davranış biçiminin adıdır, bir temel değer değildir. Soru, sürücünün hangi "temel değere" sahip olmadığını sormaktadır. Sürücünün aşırı tepki vermesinin sebebi sabırsız olmasıdır. Yani sabırsızlık kök neden, aşırı tepki ise bu nedenin ortaya çıkardığı bir sonuçtur. Bu yüzden daha temel ve doğru olan cevap sabırdır.

Özetle, trafikte güvenli ve huzurlu bir ortamın oluşması için sürücülerin sahip olması gereken en önemli değerlerden biri sabırdır. Bu sorudaki sürücü, en basit bekleme anında bile aceleci davranarak bu temel değere sahip olmadığını açıkça göstermektedir. Bu nedenle doğru cevap c) Sabır seçeneğidir.

Bu soruda, trafikteki temel bir adab ve güvenlik kuralı olan sürücü davranışları sorgulanmaktadır. Soru, yol kenarına park etmeye çalışan bir araca, arkasından gelen başka bir sürücünün yol verip beklemesinin hangi olumlu değeri yansıttığını bulmamızı istiyor. Bu durum, sürücüler arasındaki etkileşimin ve trafikteki genel atmosferin nasıl olması gerektiğine dair önemli bir ipucu verir.

Doğru Cevap: b) Sabır

Doğru cevap sabır'dır. Çünkü trafikte diğer yol kullanıcılarının manevra yapması (park etme, yola çıkma, dönüş yapma gibi) zaman alabilir ve bu son derece normal bir durumdur. Bu gibi durumlarda aceleci davranmak, korna çalmak veya sürücüyü tehlikeye atacak şekilde sıkıştırmak yerine, manevranın güvenli bir şekilde tamamlanmasını beklemek, sabırlı bir sürücü olduğunuzu gösterir. Bu davranış, hem olası kazaları önler hem de trafikteki genel stresi azaltarak daha güvenli ve huzurlu bir sürüş ortamı yaratır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Öfke: Bu seçenek yanlıştır. Öfkeli bir sürücü, park etmeye çalışan aracı beklemek yerine genellikle korna çalarak, el kol hareketleri yaparak veya aracı sıkıştırarak agresif bir tepki gösterirdi. Soruda anlatılan bekleme eylemi, öfkenin tam zıttı olan sakin ve anlayışlı bir tutumu ifade eder.

• c) İnatlaşma: Bu seçenek de yanlıştır. İnatlaşma, sürücülerin birbirine yol vermemek için direndiği veya kasıtlı olarak birbirini engellediği durumlarda ortaya çıkar. Park eden aracı beklemek bir iş birliği ve anlayış göstergesiyken, inatlaşma tam tersine bir çatışma ve rekabet durumunu ifade eder.

• d) Aşırı tepki: Bu seçenek yanlıştır. Aşırı tepki, yaşanan küçük bir olaya orantısız ve abartılı bir karşılık vermektir. Örneğin, yavaşça park eden birine uzun süre korna çalmak veya tehlikeli bir şekilde yanından geçmeye çalışmak aşırı bir tepkidir. Oysa sorudaki sürücünün sakince beklemesi, duruma uygun, ölçülü ve doğru bir davranıştır.

Sonuç olarak, trafikte başkalarına karşı gösterilen anlayış ve bekleme davranışı, sürücünün sabır değerine sahip olduğunu kanıtlar. Bu, hem yazılı sınavlarda hem de direksiyon sınavında dikkat edilen en önemli sürücü niteliklerinden biridir.