29 Aralık 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, ilk yardım bilgisi açısından çok önemli bir kavram olan derin bilinç kaybının tanımı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktaları, kişinin çevresiyle bağının "tamamen kesilmesi" ve sesli, ağrılı gibi hiçbir uyarana "cevap verememesi" durumudur. Bu tanıma en uygun tıbbi terimi bulmamız isteniyor.

Doğru Cevap: c) Koma

Koma, soruda tarif edilen durumun tam karşılığıdır. Bir kişi komada olduğunda, beynin fonksiyonları ileri derecede yavaşlar ve kişi uyanıklık durumunu tamamen kaybeder. Bu durumdaki kişi, seslenmek, dokunmak veya ağrılı bir uyaran vermek gibi dışarıdan gelen hiçbir etkiye tepki veremez ve kendi kendine uyanamaz. Kısacası, koma yutkunma ve öksürük gibi reflekslerin bile kaybolduğu en ağır bilinç kaybı seviyesidir.

Sorudaki "çevre ile bağlantının tamamen kesilmesi" ve "uyaranlara cevap verememe" ifadeleri, koma durumunu net bir şekilde tanımlamaktadır. Bu nedenle, ehliyet sınavı ilk yardım bölümü için bilinmesi gereken en temel tanımlardan biri budur ve doğru cevap "Koma" seçeneğidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şok: Şok, bilinç kaybı ile karıştırılsa da aslında dolaşım sisteminin yetersizliğidir. Yani kalbin, doku ve organlara yeterli kanı ve oksijeni pompalayamaması durumudur. Şoktaki bir kişide bilinç bulanıklığı veya kaybı görülebilir, ancak şokun kendisi "derin bilinç kaybı" anlamına gelmez; bu durumun bir sonucu olabilir.
• b) Hâlsizlik: Hâlsizlik, kişinin kendini yorgun ve enerjisiz hissetmesidir. Bu durumda kişi tamamen bilinçlidir, çevresinin farkındadır ve uyaranlara cevap verebilir. Derin bir bilinç kaybı ile hiçbir ilgisi yoktur ve günlük hayatta sıkça yaşanan bir durumdur.
• d) Zehirlenme: Zehirlenme, bir durumun kendisi değil, nedenidir. Vücuda giren zararlı bir maddenin yol açtığı bir tablodur. Zehirlenme sonucunda kişi şoka girebilir veya bilincini kaybedip komaya girebilir. Ancak soruda "sonuç" olan durum sorulduğu için, "neden" olan zehirlenme doğru cevap olamaz.

Bu soruda, bir kaza anında vücudumuzda "çıkık" adı verilen yaralanmanın nerede meydana gelebileceği sorulmaktadır. Çıkık kavramını ve vücuttaki yerini doğru anlamak, bu soruyu çözmenin anahtarıdır. İlk olarak çıkığın ne olduğunu anlamak, doğru cevabı bulmayı kolaylaştıracaktır.

Çıkık, eklemi oluşturan kemik uçlarının birbirinden kalıcı olarak ayrılmasıdır. Yani, bir kemiğin eklemdeki normal yuvasından dışarı fırlaması durumudur. Bu durum, genellikle eklem bölgelerine gelen şiddetli darbeler, düşmeler veya ani ve zorlayıcı hareketler sonucu oluşur.

Doğru Cevabın Açıklaması

Doğru cevap b) Hareketli eklem yerlerinde seçeneğidir. Çünkü çıkık, tanımı gereği sadece iki veya daha fazla kemiğin birleşerek hareket ettiği eklem bölgelerinde meydana gelebilir. Vücudumuzdaki omuz, dirsek, kalça, diz, çene ve parmak eklemleri gibi sürekli hareket eden yerler, yapıları gereği çıkığa en yatkın bölgelerdir. Bu eklemler geniş bir hareket kabiliyetine sahip olduğu için, dışarıdan gelen bir kuvvetle kemiklerin yerinden oynaması daha olasıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu daha iyi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Bu seçenekler, çıkık ile kırık arasındaki farkı anlamanızı sağlamak için verilmiştir.

• a) Kafatası eklemlerinde: Kafatası kemikleri, "sutur" adı verilen oynamaz eklemlerle birbirine sıkıca bağlıdır. Bu eklemler hareket etmediği için, burada bir çıkık meydana gelmez. Kafatasına gelen şiddetli bir darbe çıkığa değil, kırığa (kafatası kırığı) neden olur.
• c) Diz ile kalça arasındaki kemikte: Bu bölgede "uyluk kemiği" (femur) bulunur. Bu, tek ve uzun bir kemiktir, bir eklem değildir. Kemiklerin orta kısımlarında çıkık olmaz; bu bölgelere gelen darbeler kemiğin bütünlüğünü bozarak kırığa yol açar.
• d) Dirsek ile omuz arasındaki kemikte: Bu bölgede de "pazu kemiği" (humerus) yer alır. Tıpkı uyluk kemiği gibi bu da tek bir kemiktir. Bu nedenle, kemiğin kendisinde çıkık değil, ancak kırık görülebilir.

Özetle, bu sorunun ana fikri çıkık ile kırık arasındaki temel farkı bilmektir. Çıkık, her zaman iki kemiğin birleştiği hareketli bir eklemde olurken, kırık ise kemiğin herhangi bir yerinde meydana gelen bütünlük bozulmasıdır. Bu ayrımı anladığınızda, sorunun cevabının neden "hareketli eklem yerleri" olduğunu kolayca görebilirsiniz.

Bu soruda, vücudumuzdaki eklem çeşitlerinden hangisinin verilen seçeneklerden birinde yer aldığı sorulmaktadır. Vücudumuzdaki kemikleri birbirine bağlayan yapılara eklem denir. Eklemler, hareket kabiliyetlerine göre temelde üç ana gruba ayrılır ve bu soruyu çözebilmek için bu grupları bilmek önemlidir.

Eklem türlerini kısaca hatırlayalım: Oynar Eklemler, kol ve bacaklarımızda olduğu gibi geniş ve serbest hareket imkanı sunan eklemlerdir. Yarı Oynar Eklemler, omurgamızda olduğu gibi, kemikler arasında kıkırdak doku sayesinde sınırlı bir harekete izin veren eklemlerdir. Oynamaz Eklemler ise kemiklerin birbirine çok sıkı bir şekilde, adeta kenetlenerek bağlandığı ve hiç hareket etmediği eklemlerdir.

Doğru cevap c) Kafatası seçeneğidir. Kafatasını oluşturan yassı kemikler, beyin gibi hayati bir organı korumak için birbirlerine "sutur" adı verilen dikişe benzer girintili çıkıntılı yapılarla bağlanmıştır. Bu bağlantı son derece sağlamdır ve kemikler arasında kesinlikle bir harekete izin vermez. Bu nedenle kafatası, oynamaz eklemlerin en bilinen ve en net örneğidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim. a) Dirsek ve d) El bileği, kollarımızı ve ellerimizi serbestçe bükmemizi, döndürmemizi sağlayan yapılardır. Bu eklemler, içerdikleri eklem sıvısı sayesinde çok geniş bir hareket kabiliyetine sahiptirler. Bu yüzden her ikisi de oynar eklem sınıfına girer ve sorunun cevabı olamazlar.

b) Omurga seçeneği ise bir yarı oynar eklem örneğidir. Omurgayı oluşturan omur kemikleri, aralarında bulunan kıkırdak diskler sayesinde birbirine bağlıdır. Bu diskler, vücudumuzun eğilip bükülmesi gibi sınırlı hareketlere olanak tanır. Tamamen hareketsiz olmadıkları için omurga oynamaz eklem olarak kabul edilmez, bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, bir kazazede veya yaralıda gözlemlenen üç önemli belirtinin (geçici hafıza kaybı, burundan kan gelmesi, göz bebeklerinde büyüklük farkı) vücudun hangi bölgesindeki bir yaralanmaya işaret ettiği sorulmaktadır. Bu belirtileri doğru yorumlamak, ilk yardımda doğru müdahaleyi yapabilmek için hayati önem taşır. Sorunun amacı, sürücü adayının ciddi bir travma belirtisini tanıma yeteneğini ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Baş

Doğru cevabın "Baş" olmasının sebebi, soruda verilen tüm belirtilerin doğrudan beyin ve kafa bölgesiyle ilişkili olmasıdır. Bu belirtileri tek tek inceleyelim:

• Geçici hafıza kaybı: Hafıza, beynin bir fonksiyonudur. Başa alınan sert bir darbe, beyin fonksiyonlarını geçici olarak bozarak sarsıntıya (konküzyon) ve buna bağlı olarak hafıza kaybına neden olabilir. Bu, baş yaralanmalarının en tipik nörolojik belirtilerinden biridir.
• Burundan kan gelmesi: Trafik kazası gibi şiddetli travmalarda, başa alınan darbe kafa tabanında kırıklara yol açabilir. Bu tür kırıklar, beyin omurilik sıvısı ile karışık kanın burundan veya kulaktan gelmesine neden olabilir. Bu durum, basit bir burun kanamasından çok daha ciddi bir baş yaralanması belirtisidir.
• Göz bebeklerinde büyüklük farkı: Göz bebeklerinin boyutunu ve ışığa tepkisini beyne giden sinirler kontrol eder. Başa alınan bir darbe sonucu beyin içinde kanama veya ödem oluşursa, kafa içi basınç artar. Bu artan basınç, göz bebeklerini kontrol eden sinirlere baskı yaparak bir göz bebeğinin diğerinden daha büyük olmasına (anizokori) neden olur. Bu, acil tıbbi müdahale gerektiren çok ciddi bir beyin hasarı işaretidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, doğru cevabı pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Her bölgenin yaralanma belirtileri kendine özgüdür ve soruda verilenlerle uyuşmaz.

1. b) Karın: Karın bölgesi yaralanmalarında genellikle iç veya dış kanama, karın bölgesinde sertlik ve ağrı, hassasiyet ve morarma gibi belirtiler görülür. Hafıza kaybı veya göz bebeklerinde değişiklik gibi nörolojik belirtiler karın yaralanmalarının bir sonucu değildir.
2. c) Göğüs: Göğüs yaralanmaları, genellikle akciğer veya kalp hasarıyla ilgilidir. Belirtileri arasında nefes almada zorluk, göğüs ağrısı, öksürükle kan gelmesi ve göğüs duvarında gözle görülür bir deformasyon bulunur. Bu belirtilerin soruda verilenlerle bir ilgisi yoktur.
3. d) Omurga: Omurga (bel kemiği) yaralanmaları, omurilik hasarına yol açabilir. Bu durumda en belirgin semptomlar; kollarda veya bacaklarda his kaybı, karıncalanma, uyuşma ve hareket kabiliyetinin kaybolmasıdır (felç). Omurga yaralanmaları tek başına hafıza kaybı veya göz bebeği değişikliğine neden olmaz, ancak genellikle ciddi baş yaralanmaları ile birlikte görülebilirler. Ancak sorudaki belirtiler doğrudan baş yaralanmasını işaret eder.

Sonuç olarak, geçici hafıza kaybı, burundan kan gelmesi ve göz bebeklerinde büyüklük farkı gibi belirtilerin bir arada görülmesi, beyin ve kafa tası üzerinde ciddi bir hasar olduğunu gösterir. Bu nedenle, bu belirtiler en çok baş yaralanmalarında görülür ve acil tıbbi yardım gerektirir.

Bu soruda, ilk yardımın temel yaşam desteği uygulamalarının bir parçası olan ABC zincirinin "C" basamağında yapılması gereken işlem sorulmaktadır. İlk yardımda ABC, hayat kurtarmak için izlenen öncelik sırasını ifade eder. Bu adımları ve sorunun cevabını detaylı bir şekilde inceleyelim.

Öncelikle ilk yardımın ABC'sinin ne anlama geldiğini hatırlamak önemlidir. A (Airway), hava yolu açıklığının sağlanmasını ifade eder. B (Breathing), solunumun kontrol edilmesini (Bak-Dinle-Hisset yöntemiyle) belirtir. C (Circulation) ise kan dolaşımının varlığının kontrol edilmesini amaçlar. Soru, doğrudan bu "C" basamağını, yani dolaşımın değerlendirilmesini sormaktadır.

Doğru Cevabın Açıklaması (c seçeneği)

c) Kazazedenin şah damarından 5 saniye süreyle nabız alınması

Bu seçenek doğrudur çünkü dolaşımın en temel göstergesi kalbin atması ve kanı vücuda pompalamasıdır. Kalbin bu pompalama hareketinin damarlarda yarattığı vuru hissine nabız denir. Bilinci kapalı bir kazazedede dolaşımın olup olmadığını anlamanın en güvenilir yolu, nabzı kontrol etmektir. Yetişkinlerde nabız en belirgin olarak boynun iki yanındaki şah damarından (karotis arter) alınır. İlk yardımcının, işaret ve orta parmağıyla şah damarını bulup 5 saniye boyunca nabız atışını hissetmeye çalışması, doğrudan "C - Dolaşımın Değerlendirilmesi" aşamasının doğru bir uygulamasıdır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Kazazedeye "iyi misiniz?" diye sorulması
  Bu uygulama, ilk yardımın ABC'sinden bile önce yapılan bilinç kontrolü aşamasıdır. İlk yardımcı, olay yerine geldiğinde kazazedenin bilincinin açık olup olmadığını anlamak için önce sözlü olarak "İyi misiniz?" diye seslenir ve omuzlarından hafifçe sarsar. Bu, ABC'nin bir parçası değil, ilk değerlendirmenin başlangıcıdır.
• b) Kazazedeye baş-çene pozisyonu verilmesi
  Bu uygulama, ilk yardımın "A - Airway (Hava Yolu)" basamağına aittir. Bilinci kapalı kişilerde dil geriye kaçarak solunum yolunu tıkayabilir. Baş-çene pozisyonu, dili yerinden oynatarak hava yolunu açmak için yapılır. Bu işlem dolaşımı değil, hava yolunun açıklığını değerlendirmeye ve sağlamaya yöneliktir.
• d) İlk yardımcının yüzünü kazazedenin ağzına yaklaştırması
  Bu uygulama, "B - Breathing (Solunum)" basamağının bir parçasıdır ve "Bak-Dinle-Hisset" yöntemi olarak bilinir. İlk yardımcı, yanağını kazazedenin ağzına ve burnuna yaklaştırarak; nefes sesini dinler, nefesin sıcaklığını yanağında hisseder ve göğüs kafesinin inip kalktığına bakar. Bu hareketin amacı solunumun olup olmadığını kontrol etmektir, dolaşımı değil.

Özetle, ehliyet sınavında karşınıza çıkabilecek bu tür sorularda ABC sıralamasını ve her harfin hangi uygulamayı temsil ettiğini bilmek çok önemlidir. "C" harfi her zaman Circulation (Dolaşım) ile ilgilidir ve dolaşımın kontrolü de nabız alınarak yapılır. Bu nedenle doğru cevap "c" seçeneğidir.

Bu soruda, kemik bütünlüğünün bozulması anlamına gelen kırık durumunda veya böyle bir şüphemiz olduğunda, kazazedeye yapılması gereken en temel ve doğru ilk yardım uygulamasının ne olduğu sorgulanmaktadır. Kırıklarda ilk yardımın temel amacı, mevcut durumu daha da kötüleştirmeden, profesyonel sağlık ekipleri gelene kadar hastayı güvende tutmaktır.

Doğru cevap a) Sorunlu bölgenin hareketsizleştirilmesinin sağlanması seçeneğidir. Kırık kemiklerin uçları oldukça sivri ve keskin olabilir. Eğer kırık olan bölge hareket ettirilirse, bu keskin kemik uçları etraftaki kaslara, damarlara ve sinirlere zarar vererek durumu çok daha tehlikeli bir hale getirebilir. Hareketsizleştirme (tespit veya sabitleme), bu riskleri en aza indirerek ağrıyı azaltır ve daha fazla yaralanmayı önler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Kol ya da bacaktaki bozulmuş şeklin düzeltilmeye çalışılması: Bu, kesinlikle yapılmaması gereken çok tehlikeli bir müdahaledir. Kırığı yerine oturtmaya veya şeklini düzeltmeye çalışmak, sadece uzman doktorların yapabileceği bir işlemdir. İlk yardımcı bunu yapmaya kalkarsa, damar ve sinirleri koparabilir, kapalı bir kırığı açık (deriyi delip dışarı çıkan) bir kırıka dönüştürebilir ve kazazedeye onarılamaz zararlar verebilir.
• c) Kırık kuşkulu bölge hareketsizleştirilmeden taşıma yapılması: Bu seçenek, doğru uygulamanın tam tersidir. Kazazedeyi, kırık bölgeyi sabitlemeden taşımak, taşıma sırasındaki sarsıntılar nedeniyle kırık kemik uçlarının hareket etmesine ve çevredeki dokulara zarar vermesine neden olur. Kural her zaman şudur: Önce bölgeyi hareketsiz hale getir, sonra (eğer zorunluysa) taşı.
• d) Kazazedenin oturmasına ya da sağa sola kımıldamasına izin verilmesi: Bu da hareketsizleştirme kuralına aykırıdır. Kazazedenin kendi kendine hareket etmesi, kırık bölgenin oynamasına ve ek hasar oluşmasına yol açar. İlk yardımcının görevi, kazazedeyi sakinleştirmek ve tıbbi yardım gelene kadar mümkün olduğunca hareketsiz kalmasını sağlamaktır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta kırık ile ilgili bir durumla karşılaştığınızda aklınıza gelmesi gereken ilk ve en önemli kural HAREKETSİZLİĞİ SAĞLAMAK olmalıdır. Bu basit kural, kazazedenin hayatını ve uzvunu kurtarmada kritik bir rol oynar.

Bu soruda, bir ilk yardımcının kazazedeyi olay yerinden uzaklaştırmak için uyguladığı adımlar sırasıyla verilmekte ve bu acil taşıma tekniğinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Soruda tarif edilen adımları dikkatlice inceleyerek doğru tekniği bulmamız gerekir.

Doğru Cevap: d) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma

Doğru cevabın "İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma" olmasının sebebi, soruda anlatılan uygulama basamaklarının bu tekniği birebir tarif etmesidir. Bu yöntemde ilk yardımcı, kazazedeyi omzuna alarak taşır. Sorudaki "sağ kolunu kazazedenin bacaklarının arasından geçirmesi", "kazazedenin vücudunu sağ omzuna alması" ve "kazazedenin önde boşta kalan bileğini kavraması" gibi ifadeler, itfaiyeci yönteminin kilit adımlarıdır. Bu teknik, genellikle bilinci kapalı veya yürüyemeyecek durumdaki kişileri, tek bir ilk yardımcının güvenli bir şekilde taşıması için kullanılır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Rentek manevrası: Bu teknik, araç içindeki yaralıyı omuriliğine zarar vermeden çıkarmak için kullanılır. Temel amacı baş, boyun ve gövde eksenini bozmamaktır. Soruda anlatılan adımlar, bir araçtan çıkarma operasyonunu değil, bir kişiyi omuzda taşımayı tarif etmektedir. Bu yüzden Rentek manevrası doğru cevap değildir.
• b) Ayak bileklerinden sürükleme: Bu teknikte ilk yardımcı, kazazedenin ayak bileklerinden tutarak onu çeker ve sürükler. Bu yöntem, çok acil durumlarda, dar ve geçilmesi zor alanlarda kısa mesafeler için kullanılır. Soruda ise kazazedenin omuza alınarak kaldırıldığı ve taşındığı anlatılmaktadır; sürükleme işlemi yoktur.
• c) Koltuk altından tutarak sürükleme: Bu yöntemde ise ilk yardımcı, kazazedenin arkasına geçerek kollarını koltuk altlarından geçirir ve ön kollarından tutarak geriye doğru sürükler. Sorudaki tarifte yine bir sürükleme değil, kazazedeyi tamamen yerden keserek omuzda taşıma işlemi vardır. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soruda verilen uygulama basamakları, kazazedenin tek bir kişi tarafından omuzda dengeli ve güvenli bir şekilde taşınmasını sağlayan İtfaiyeci Yöntemi'ni adım adım tarif etmektedir. Bu nedenle doğru cevap "d" şıkkıdır.

Bu soruda, ilk yardımda uygulanan şok pozisyonunun hangi durumda yaralı veya hasta için tehlikeli olabileceği, yani kesinlikle yapılmaması gerektiği sorulmaktadır. Doğru kararı verebilmek için öncelikle şok pozisyonunun amacını ve ne zaman uygulanmaması gerektiğini bilmek çok önemlidir.

Öncelikle şok pozisyonunun ne olduğunu ve amacını hatırlayalım. Şok pozisyonu, kişinin sırtüstü yatırılıp, bacaklarının 30 cm kadar yukarıya kaldırılmasıyla uygulanır. Bu pozisyonun amacı, bacaklardaki kanın beyin, kalp gibi hayati organlara yönlendirilmesini sağlayarak bu organların kanlanmasını artırmaktır. Vücutta kan dolaşımının yetersiz kaldığı durumlarda hayati fonksiyonları desteklemek için kullanılır.

Doğru cevap (d) seçeneğidir. Çünkü bir kazazedenin burnundan ve kulağından kan gelmesi, çok büyük ihtimalle ciddi bir kafa travması geçirdiğinin ve muhtemelen bir beyin kanaması veya kafatası kırığı riskinin olduğunun en önemli belirtisidir. Böyle bir durumda hastaya şok pozisyonu vermek, bacaklardaki kanı baş bölgesine yönlendirecektir. Bu durum, kafa içindeki basıncı (kafa içi basıncı) daha da artırarak beyin hasarını ağırlaştırabilir ve hayati tehlike yaratabilir. Bu nedenle, kafa travması şüphesi olan hiç kimseye şok pozisyonu verilmez.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna ve bu durumlarda neden şok pozisyonu verilebileceğine bakalım:

• a) Bacağında kanama olanlarda: Bu durum, şok pozisyonunun en sık uygulandığı durumlardan biridir. Bacakların yukarı kaldırılması hem kanamayı azaltmaya yardımcı olur hem de kan kaybına bağlı gelişebilecek şoku engellemek için hayati organlara kan gönderir. Yani bu durumda şok pozisyonu vermek doğrudur ve hayat kurtarıcıdır.
• b) El bileğinde açık kırık olanlarda: El bileğindeki bir kırık, bacakların kaldırılmasını gerektiren şok pozisyonu için bir engel teşkil etmez. Aksine, kırığa bağlı ağrı ve olası kanama nedeniyle kişi şoka girebilir. Bu nedenle, hastanın bilinci yerindeyse ve başka bir engel yoksa şok pozisyonu vermek faydalı olabilir.
• c) Tansiyonu düşük ve nabız alınamayanlarda: Bu belirtiler, şokun en temel tanımıdır. Dolaşım sistemi çökmüş ve hayati organlara yeterli kan gitmiyor demektir. Bu durumda yapılması gereken ilk şey, derhal şok pozisyonu vererek beyne ve kalbe kan akışını desteklemektir. Dolayısıyla bu, şok pozisyonunun sakıncalı değil, tam aksine zorunlu olduğu bir durumdur.

Özetle, şok pozisyonunun temel mantığı kanı hayati organlara göndermektir. Ancak bu durum, kafa travması şüphesi olduğunda tam tersi bir etki yaratarak tehlikeli hale gelir. Burun ve kulak kanaması da kafa travmasının en net işaretçisi olduğu için bu durumda şok pozisyonu kesinlikle uygulanmamalıdır.

Bu soruda, bir ilk yardımcı olarak hangi tür yaralanmalarda kazazedenin vücut bütünlüğünü, özellikle de omurgasını korumak için baş, boyun ve gövdesini tek bir düz hat üzerinde sabit tutmaya en fazla özen göstermemiz gerektiği sorulmaktadır. Bu düz hatta "baş-boyun-gövde ekseni" adı verilir ve bu eksenin korunması, bazı yaralanmalarda kalıcı hasarları önlemek için en kritik müdahaledir.

Doğru Cevap: d) Omurga yaralanmalarında

Doğru cevabın "Omurga yaralanmaları" olmasının sebebi, baş-boyun-gövde ekseninin doğrudan omurganın kendisini temsil etmesidir. Omurga, içerisinde beyinden vücuda giden tüm sinirlerin geçtiği omuriliği koruyan kemik bir yapıdır. Eğer bir kazada omurga zarar görmüşse, kazazedeyi bilinçsizce veya yanlış bir şekilde hareket ettirmek, kırık omur kemiklerinin omuriliğe baskı yapmasına veya onu kesmesine neden olabilir. Bu durumun sonucu ise kısmi veya tam felç olabilir.

Bu nedenle, özellikle trafik kazaları, yüksekten düşme gibi durumlarda kişide bir omurga yaralanması şüphesi varsa, profesyonel sağlık ekipleri gelene kadar kazazede kesinlikle hareket ettirilmemelidir. Eğer kazazedeyi taşımak zorunluysa (örneğin patlama tehlikesi varsa), baş-boyun-gövde ekseni asla bozulmadan, birkaç kişinin yardımıyla tek bir blok halinde hareket ettirilmelidir. Bu ekseni korumak, omuriliğin daha fazla zarar görmesini engelleyerek felç riskini en aza indirir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Karın yaralanmalarında: Karın yaralanmaları ciddidir ve genellikle iç kanama veya organ hasarı riski taşır. Bu durumda yapılacak ilk yardım, kanamayı durdurmak, yaralıyı şok pozisyonuna getirmek (bacakları yükseltmek) ve acil tıbbi yardım çağırmaktır. Baş-boyun-gövde eksenini korumak önemli olsa da, öncelikli ve en kritik müdahale değildir.
• b) Bacak yaralanmalarında: Bacak yaralanmalarında genellikle kırık, çıkık veya ciddi kanamalar görülür. İlk yardımın odak noktası, kanamayı kontrol altına almak ve kırık bacağı hareketsiz hale getirmektir (sabitlemektir). Kazazedeyi hareket ettirirken bacağın sarsılmamasına dikkat edilir, ancak omurga yaralanmasındaki kadar katı bir baş-boyun-gövde ekseni koruma zorunluluğu yoktur.
• c) Göğüs yaralanmalarında: Göğüs yaralanmaları, akciğer veya kalp gibi hayati organları etkileyebileceği için tehlikelidir. Bu tür yaralanmalarda öncelik, kazazedenin rahat nefes almasını sağlamaktır. Genellikle yaralı, nefes almasını kolaylaştırmak için yarı oturur pozisyona getirilir. Bu pozisyon, baş-boyun-gövde ekseninin düz bir çizgide olmasını gerektirmez.

Özetle, baş-boyun-gövde ekseninin korunması doğrudan omurilik sağlığı ile ilgilidir. Diğer yaralanmalar çok ciddi olsalar da, hiçbiri omurga yaralanmaları kadar doğrudan felç riski taşımaz. Bu yüzden, omurga yaralanması şüphesi olan bir kazazedeye yapılacak en önemli ilk yardım müdahalesi, bu ekseni koruyarak onu kesinlikle hareket ettirmemektir.

Bu soruda, dış kanamalarda yapılan temel bir ilk yardım uygulamasının, yani yara üzerine baskı yapmanın, arkasındaki mantık sorgulanmaktadır. Vücudumuzdan kan aktığında, bu kanamayı durdurmak için neden doğrudan yaranın üzerine basınç uyguladığımızın bilimsel ve pratik sebebini bilmemiz istenir.

Doğru Cevap: b) Damarı sıkıştırarak kanın dışarıya akmasını engellemek

Bu seçenek doğrudur çünkü dış kanamalarda yara üzerine basınç uygulamanın temel amacı, kanamanın kaynağı olan hasar görmüş damarı mekanik olarak sıkıştırmaktır. Temiz bir bez veya el ile uygulanan bu basınç, damarın duvarlarını birbirine yaklaştırarak kanın geçtiği açıklığı kapatır. Bu durum, patlamış bir su borusunu elinizle sıkıca tutarak suyun akmasını engellemeye benzer ve kan kaybını durdurmanın en etkili ve ilk adımıdır.

Basınç uygulandığında, kan akışı yavaşlar veya tamamen durur. Bu yavaşlama, vücudun doğal pıhtılaşma mekanizmasının devreye girmesi için gerekli zamanı tanır. Kan pulcukları (trombositler) hasarlı bölgede birikerek bir tıkaç oluşturur ve kanamayı kalıcı olarak durdurur. Dolayısıyla, basınç uygulamak hem anlık kan kaybını önler hem de vücudun kendi kendini onarmasına zemin hazırlar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Damarı genişletip kan basıncının artmasını sağlamak: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Basınç uygulamak damarı genişletmez, tam tersine daraltır veya sıkıştırır. Ayrıca, kan basıncını artırmak mevcut bir kanamayı daha da şiddetlendirir, çünkü kanın damardan daha yüksek bir tazyikle dışarı fışkırmasına neden olur. Bu, yapılmak istenenin tam zıddıdır.

• c) Yaranın çabuk iyileşmesini sağlamak: Yara üzerine basınç uygulamak, yaranın iyileşme sürecinin bir ön koşuludur ancak doğrudan iyileşmeyi sağlayan bir eylem değildir. İlk yardımın amacı öncelikle kanamayı durdurarak hayati tehlikeyi ortadan kaldırmaktır. Yaranın iyileşmesi, kanama durduktan sonra başlayan ve günler süren karmaşık bir biyolojik süreçtir. Basınç, bu sürecin başlayabilmesi için ortamı hazırlar ama iyileşmeyi hızlandırmaz.

• d) Yaralı bölgenin sıcaklığını korumak: Yaralının genel vücut sıcaklığını korumak, özellikle şok durumlarında önemlidir ve ilk yardımın bir parçasıdır. Ancak yara üzerine uygulanan lokal basıncın birincil amacı bu değildir. Yaranın üzerine bastırmak, o bölgenin sıcaklığını korumak için yapılan bir uygulama değil, kanamayı durdurmaya yönelik mekanik bir müdahaledir. Vücut sıcaklığı genellikle yaralıyı bir battaniye ile örterek korunur.

Bu soruda, insan vücudundaki temel sistemlerden biri olan dolaşım sistemini oluşturan ana unsurları bilip bilmediğiniz test edilmektedir. Soru, verilen seçeneklerden hangisinin bu sisteme ait olmadığını bulmanızı istemektedir. Dolaşım sisteminin görevini ve parçalarını anladığınızda, doğru cevabı bulmak oldukça kolaylaşacaktır.

Dolaşım sistemi, en basit tanımıyla vücudumuzdaki bir taşıma ağıdır. Bu ağın temel amacı, kan aracılığıyla hücrelere oksijen ve besin taşımak, hücrelerde oluşan atık maddeleri (karbondioksit gibi) ise uzaklaştırmaktır. Bu hayati görevi yerine getirebilmesi için üç temel yapıya ihtiyacı vardır: bir pompa (kalp), taşınacak sıvı (kan) ve bu sıvının içinde dolaşacağı yollar (kan damarları).

Doğru Cevap: c) Eklemler

Doğru cevabın "Eklemler" olmasının sebebi, eklemlerin dolaşım sistemine değil, hareket sistemine ait bir yapı olmasıdır. Eklemler, kemiklerin birbirine bağlandığı noktalardır ve vücudumuzun hareket etmesini sağlarlar. Görevleri kanı pompalamak veya taşımakla ilgili değildir; iskelet sisteminin bir parçası olarak kaslarla birlikte çalışarak yürüme, koşma, eğilme gibi eylemleri gerçekleştirmemize olanak tanırlar.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Kan: Kan, dolaşım sisteminin en temel parçalarından biridir. İçerisinde oksijen, besin maddeleri, hormonlar, antikorlar ve atık maddeleri taşıyan yaşamsal bir sıvıdır. Kan olmadan, dolaşım sisteminin taşıma görevi imkansız hale gelir.
• b) Kalp: Kalp, dolaşım sisteminin motorudur. Sürekli kasılıp gevşeyerek bir pompa görevi görür ve kanı, kan damarları aracılığıyla tüm vücuda gönderir. Kalp olmadan kan vücutta dolaşamaz.
• d) Kan damarları: Kan damarları (atardamarlar, toplardamarlar ve kılcal damarlar), kanın vücut içinde izlediği yollardır. Bu damar ağı, kanın kalpten çıkıp en ücra hücrelere kadar ulaşmasını ve tekrar kalbe geri dönmesini sağlar.

Özetle, kalp kanı pompalar, kan damarları bu kanı taşır ve kanın kendisi de oksijen ile besinleri ilgili yerlere ulaştırır. Bu üç yapı bir bütün olarak dolaşım sistemini oluşturur. Eklemler ise bu sistemin bir parçası değildir, hareket sistemine aittir.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu olmayan yetişkin bir kazazedeye uygulanacak Temel Yaşam Desteği (TYD) ile ilgili temel kurallar sorgulanmaktadır. Amaç, ilk yardımcının kalp durması durumunda profesyonel yardım gelene kadar hayatı devam ettirmek için yapması gereken doğru müdahaleyi bilip bilmediğini ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

Doğru Cevap: c) 30 kalp masajı, 2 yapay solunum şeklinde uygulanması

Bu seçenek, yetişkinler için uluslararası kabul görmüş ve Türkiye'de de geçerli olan Temel Yaşam Desteği standardını doğru bir şekilde ifade etmektedir. Kalp durduğunda, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalamak için kalp masajı yapılır. Her 30 kalp masajından sonra, akciğerlere oksijen göndermek amacıyla 2 yapay solunum verilir. Bu döngü (30:2), sağlık ekipleri gelene veya hasta yaşamsal belirtiler gösterene kadar kesintisiz olarak devam ettirilir. Bu oran, kan dolaşımını sağlama ve kanı oksijenlendirme arasında en etkili dengeyi kurar.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Göğüs kemiği 3 cm aşağı inecek şekilde bası yapılması
  Bu ifade yanlıştır çünkü yetişkin bir insanda etkili bir kalp masajı için göğüs kemiğinin yeterince çöktürülmesi gerekir. Belirlenen doğru derinlik en az 5 cm, en fazla 6 cm'dir. 3 cm'lik bir bası, kalbi yeterince sıkıştırarak kanın vücuda pompalanmasını sağlamak için çok yetersizdir ve bu nedenle etkisiz bir müdahale olur.
• b) Temel yaşam desteğine yapay solunum ile başlanması
  Bu ifade de yanlıştır. Güncel ilk yardım kılavuzlarına göre (C-A-B protokolü: Circulation-Airway-Breathing / Dolaşım-Hava Yolu-Solunum), yetişkinlerde temel yaşam desteğine öncelikle kalp masajı (dolaşım) ile başlanır. Çünkü kalp durduğunda kanda kalan oksijenin beyne hızla ulaştırılması hayati önem taşır. Bu nedenle ilk olarak 30 kalp masajı yapılır, ardından solunuma geçilir.
• d) Kalp masajı hızının saatte 100 bası olacak şekilde ayarlanması
  Bu ifade, birim hatası nedeniyle kesinlikle yanlıştır. Kalp masajının hızı, kan dolaşımını etkili bir şekilde sürdürebilmek için çok önemlidir. Doğru hız dakikada 100 ila 120 bası olmalıdır. "Saatte 100 bası" ifadesi, neredeyse hiç masaj yapmamak anlamına gelir ve tamamen etkisizdir. Bu seçenek, sınavda dikkat ölçmeye yönelik klasik bir yanıltmadır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en temel kural, yetişkinlerde Temel Yaşam Desteği'nin 30 kalp masajı ve 2 yapay solunum döngüsü şeklinde, göğsü 5 cm çöktürerek ve dakikada 100-120 bası hızında uygulanmasıdır.

Bu soruda, seyir hâlindeki bir aracın, sürücünün kendi iradesi dışında, dış etkenler ve trafik kuralları gereği hareketini sonlandırması durumunun tanımı sorulmaktadır. Soruda verilen örnekler (kırmızı ışık, yolun kapanması, yetkili işareti) bu durumun zorunlu niteliğini vurgulamaktadır. Bu kavramları doğru anlamak, trafikteki en temel kurallardan biridir.

a) Durma ✓ (DOĞRU)

Doğru cevap Durma'dır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre "Durma", trafik zorunlulukları (örneğin trafik görevlisinin işareti, kırmızı ışık, öndeki aracın durması veya yolun kapanması gibi) nedeniyle aracın durdurulmasıdır. Bu eylem, sürücünün keyfi bir kararı değil, uymakla yükümlü olduğu bir kural veya durumdan kaynaklanır. Soruda verilen tüm örnekler, birer trafik zorunluluğu olduğu için bu tanıma tam olarak uymaktadır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Park etme: Park etme, aracın "durma" ve "duraklama" halleri dışında, genellikle sürücünün aracı terk ettiği uzun süreli bırakılmasıdır. Kırmızı ışıkta beklemek veya polisin "dur" işaretine uymak, aracı uzun süreli bırakma amacı taşımaz. Bu nedenle park etme, bu durum için yanlış bir tanımdır.
• c) Duraklama: Duraklama, sürücünün iradesiyle, yolcu indirip bindirmek, yük alıp boşaltmak veya kısa bir süre beklemek gibi amaçlarla aracın geçici olarak durdurulmasıdır. Duraklamanın en önemli özelliği, sürücünün isteğine bağlı ve kısa süreli olmasıdır. Oysa sorudaki durumlar isteğe bağlı değil, zorunludur. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.
• d) Trafikten men: Trafikten men, bir sürüş eylemi değil, idari bir yaptırımdır. Aracın muayenesinin olmaması, zorunlu trafik sigortasının yapılmaması gibi ciddi kural ihlallerinde, yetkililerin araca el koyarak trafikten alıkoyması işlemidir. Soruda bahsedilen durumlarla hiçbir ilgisi yoktur.

Özetle:

Trafikteki bu üç temel kavramı ayırt etmenin en kolay yolu şudur: Eğer durma sebebiniz bir zorunluluktan (kırmızı ışık, polis, kaza) kaynaklanıyorsa bu DURMA'dır. Eğer durma sebebiniz kendi isteğinizle ve kısa süreli bir iş (yolcu indirme gibi) içinse bu DURAKLAMA'dır. Eğer aracı bırakıp gidecekseniz bu da PARK ETME'dir.

Bu soruda, trafik kuralları içerisinde önemli bir yere sahip olan "duraklama" kavramının yasal zaman sınırı sorgulanmaktadır. Sürücülerin, yolcu indirip bindirmek, eşya yükleyip boşaltmak veya kısa bir süre beklemek amacıyla yaptıkları eylemin ne kadar sürebileceğini bilmesi, hem sınav başarısı hem de trafikte doğru davranışlar sergilemek için kritik öneme sahiptir. Bu sürenin aşılması durumunda yapılan eylem, hukuken "park etme" olarak kabul edilir.

Doğru Cevap: a) 5

Doğru cevabın 5 dakika olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde "duraklama" tanımının bu şekilde yapılmış olmasıdır. Yönetmeliğe göre, trafik zorunlulukları (örneğin kırmızı ışıkta beklemek) dışında, araçların yolcu indirmek ve bindirmek, eşya yüklemek ve boşaltmak ya da kısa süreli beklemek amacıyla durdurulması "duraklama" olarak adlandırılır. Bu eylemin yasal olarak belirlenmiş azami süresi 5 dakikadır. Bu kural, trafiğin akıcılığını sağlamak ve yolların gereksiz yere işgal edilmesini önlemek için konulmuştur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

Diğer seçenekler olan 10, 15 ve 20 dakika, yasal olarak tanımlanmış duraklama süresini aşan zaman dilimleridir. Bir sürücü, bekleme amacıyla aracını 5 dakikadan daha uzun bir süre durdurursa, bu durum trafik kurallarına göre "park etme" sayılır. Örneğin, park etmenin yasak olduğu bir yerde 7 dakika beklerseniz, "duraklama yapıyordum" savunması geçerli olmaz ve park yasağını ihlal etmekten ceza alabilirsiniz. Bu nedenle 10, 15 ve 20 dakika seçenekleri yanlıştır, çünkü bu süreler duraklamayı değil, park etmeyi ifade eder.

Önemli Kavramlar ve Özet

Bu soruyu doğru anlamak için üç temel kavramı ayırt etmek gerekir:

• Durma: Trafiğin veya bir görevlinin (polis, trafik ışığı vb.) zorunlu kıldığı hallerde aracın hareketinin durdurulmasıdır. Süresi, zorunluluğun ortadan kalkmasına bağlıdır.
• Duraklama: Yolcu indirme-bindirme, eşya yükleme-boşaltma gibi amaçlarla yapılan ve süresi en çok 5 dakika olan kısa süreli duruşlardır.
• Park Etme: Aracın, durma ve duraklama halleri dışında, 5 dakikadan daha uzun süreli bırakılmasıdır.

Kısacası, ehliyet sınavında ve trafikte unutmamanız gereken en temel kural; bekleme, yolcu veya yük işlemleri için size tanınan sürenin 5 dakika ile sınırlı olduğudur. Bu süreyi aştığınız an, eyleminiz park etme olarak kabul edilir ve park etme kurallarına tabi olursunuz.

Bu soruda, hangi trafik işaret levhasının bir tali yolda konumlandırıldığını bulmamız istenmektedir. Tali yol, trafik yoğunluğu bakımından bağlandığı ana yoldan daha az öneme sahip olan yoldur. Tali yoldan ana yola çıkan sürücüler, ana yoldaki araçlara geçiş hakkı vermek zorundadır. Şimdi seçenekleri bu bilgi ışığında inceleyelim.

Doğru Cevap: c) seçeneği

c seçeneğinde gördüğümüz ters üçgen şeklindeki levha, "Yol Ver" işaretidir. Bu işaret, sürücünün kavşağa yaklaşırken yavaşlamasını ve ana yoldan gelen araçlar varsa onlara yol vermesini, yani durup beklemelerini emreder. Tanımı gereği bu levha, bir tali yolun ana yolla birleştiği noktadan hemen önce bulunur ve tali yoldaki sürücüleri uyarır. Bu nedenle, tali yolda bulunan işaret bu levhadır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) seçeneği: Bu baklava dilimi şeklindeki sarı levha, "Ana Yol" işaretidir. Sürücüye üzerinde bulunduğu yolun öncelikli, yani ana yol olduğunu bildirir. Kavşaklarda geçiş üstünlüğünün kendisinde olduğunu belirtir. Dolayısıyla bu levha tali yolda değil, tam tersine ana yolda bulunur.


• b) seçeneği: Bu levha, "Ana Yol" işaretinin üzerinde siyah bir çizgi olan versiyonudur ve "Ana Yol Sonu" anlamına gelir. Sürücüye, üzerinde bulunduğu ana yolun sona erdiğini ve artık kavşaklarda geçiş üstünlüğüne sahip olmadığını bildirir. Bu levha da ana yolun sonuna doğru, yani yine ana yol üzerinde yer alır.


• d) seçeneği: Sekizgen şeklindeki bu kırmızı levha, "Dur" işaretidir. Bu işaret de "Yol Ver" levhası gibi tali yollarda kullanılır ve sürücünün kavşağa gelmeden mutlaka durmasını, ana yolu kontrol etmesini ve yol boş ise geçmesini emreder. "Dur" levhası da tali yolda bulunsa da, "Yol Ver" levhası bir yolun tali yol olduğunu belirten en temel ve genel işarettir. Bu tip sorularda genellikle en temel ve yaygın olan işaret doğru kabul edilir.

Özetle, "Ana Yol" ve "Ana Yol Sonu" levhaları ana yolda bulunurken, "Yol Ver" levhası bir yolun tali yol olduğunu gösteren en karakteristik işarettir. Bu yüzden doğru cevap c seçeneğidir.

Bu soruda, size gösterilen trafik işaretinin anlamı sorulmaktadır. Bu işaret, bir Tehlike Uyarı İşareti'dir. Trafik tanzim işaretleri grubunda yer alan üçgen şeklindeki levhalar, sürücüleri ilerideki yol üzerinde bulunan bir tehlikeye karşı önceden uyarmak ve buna göre tedbir almalarını sağlamak (örneğin yavaşlamak gibi) amacıyla kullanılır.

Doğru cevap 'a' seçeneğidir. Gördüğünüz bu işaret, "Kasisli Yol" levhasıdır. Levhanın içindeki sembol, yol yüzeyinde bulunan ve genellikle hız kesmek amacıyla yapılmış olan bir tümseği veya kasisi açıkça temsil eder. Bu levha, sürücüye ileride hızını düşürmesini gerektiren bir yapı olduğunu bildirir.

Bu levhayı gören bir sürücü, ileride bir kasis veya tümsek ile karşılaşacağını anlamalıdır. Aracının kontrolünü kaybetmemek, süspansiyon sistemine zarar vermemek ve özellikle yayaların bulunduğu bölgelerde güvenliği artırmak için hızını mutlaka azaltmalı ve kasise yavaş bir hızla girmeye hazırlanmalıdır. Bu nedenle "Kasisli yola girileceğini" bildiren seçenek doğrudur.

• b) Yolda çalışma olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Yolda çalışma olduğunu bildiren levha, yine üçgen şeklinde bir uyarı levhası olmasına rağmen, içinde elinde kürek olan bir işçi figürü bulunur. Bu işaret, ileride yol yapım, bakım veya onarım çalışması olduğunu belirtir.
• c) Yolun trafiğe kapalı olduğunu: Bu seçenek de yanlıştır. Yolun trafiğe kapalı olduğunu bildiren temel işaret, kırmızı bir daire içinde beyaz yatay bir çizgiden oluşan "Girilmez" levhasıdır. Bu bir yasaklama işaretidir, uyarı işareti değildir.
• d) Motorlu taşıtların giremeyeceğini: Bu seçenek de yanlıştır. Motorlu taşıtların (motosiklet hariç) bir yola giremeyeceğini bildiren levha, kırmızı daire şeklinde bir yasaklama levhasıdır ve içinde bir otomobil sembolü bulunur. Sorudaki işaret ise üçgen şeklinde bir uyarı levhasıdır.

Özetle, soruda gösterilen üçgen içerisindeki tümsek figürü, ileride fiziki bir engel olan kasisin bulunduğu anlamına gelir ve sürücüyü yavaşlaması için uyarır. Diğer seçenekler ise farklı anlamlara gelen ve farklı sembollerle gösterilen başka trafik işaretlerini tanımlamaktadır.

Bu soruda, bir aracın periyodik (düzenli) muayene zamanı henüz gelmemiş olsa bile, hangi olağanüstü durumda yeniden muayeneye girmesinin yasal bir zorunluluk olduğu sorgulanmaktadır. Kısacası, normal muayene takviminin dışında, aracın güvenliğini yeniden kanıtlamasını gerektiren özel bir durum aranmaktadır. Bu durum, aracın temel güvenlik unsurlarını etkileyen ciddi bir olay olmalıdır.

Doğru Cevap: d) Kazaya karışması sonucunda yetkili görevli tarafından gerekli görülmesi hâlinde

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, trafik güvenliğini en üst düzeyde sağlamaktır. Bir araç, özellikle hasarlı bir kazaya karıştığında, şasi, direksiyon sistemi, fren mekanizması veya hava yastıkları gibi hayati güvenlik donanımları zarar görebilir. Bu tür hasarlar her zaman gözle görülür olmayabilir. Bu nedenle, kaza yerinde inceleme yapan bir trafik polisi veya jandarma gibi yetkili bir görevli, aracın bu haliyle trafiğe çıkmasının tehlikeli olacağına kanaat getirirse, aracın onarıldıktan sonra standartlara uygun olup olmadığını kontrol etmek için özel bir muayeneye gönderilmesini zorunlu kılabilir. Bu, aracın yola çıkmak için yeniden güvenli olduğunun bir uzman tarafından onaylanması anlamına gelir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Sahibinin değişmesi hâlinde: Aracın satılması ve sahibinin değişmesi, noterler aracılığıyla yapılan resmi bir işlemdir. Bir aracın satılabilmesi için zaten geçerli bir muayenesinin olması gerekir. Ancak satış işlemi gerçekleştikten sonra, eğer aracın muayene süresi hala devam ediyorsa, yeni sahibin tekrar muayene yaptırma zorunluluğu yoktur. Mevcut muayene, süresi bitene kadar geçerliliğini korur.
• b) Motorun bakımdan geçirilmesi hâlinde: Motor bakımı; yağ değişimi, filtrelerin yenilenmesi gibi aracın ömrünü uzatan ve performansını koruyan rutin işlemlerdir. Bu işlemler, aracın onaylanmış teknik özelliklerini veya güvenlik donanımlarını değiştirmez. Dolayısıyla, standart bir bakım sonrası özel bir muayene istenmez. Ancak, araca orijinalinden farklı bir motor takılması gibi büyük bir değişiklik "tadilat" kapsamına girer ve bu durumda tadilat muayenesi gerekir ki bu, soruda belirtilen "bakım" işleminden farklıdır.
• c) Sürücüsü veya işleticisinin değişmesi hâlinde: Araç muayenesi, aracın fiziksel ve teknik durumuna yönelik bir kontroldür; aracı kimin kullandığıyla ilgili değildir. Bir arabayı ailenizden farklı kişiler kullanabilir veya bir şirkete ait aracı farklı şoförler sürebilir. Bu durumlar, aracın mekanik yapısını etkilemediği için yeni bir muayene zorunluluğu doğurmaz. Önemli olan aracın kendisinin güvenli olmasıdır, sürücüsünün kim olduğu değil.

Özet olarak, periyodik muayene süresi dolmadan talep edilen özel muayeneler, aracın trafik güvenliğini ciddi anlamda tehlikeye atabilecek kazalar gibi olağanüstü durumlar için geçerlidir. Diğer seçenekler ise aracın güvenliğini doğrudan etkilemeyen idari veya rutin işlemlerle ilgili olduğu için böyle bir zorunluluk getirmez.

Bu soruda, gösterilen tehlike uyarı işaretlerinden hangisinin bir "kontrolsüz kavşağa" yaklaşıldığını bildirdiği sorulmaktadır. Kontrolsüz kavşak, herhangi bir trafik ışığı, trafik polisi veya geçiş üstünlüğünü belirten özel bir işaret (Dur, Yol Ver levhası gibi) bulunmayan, sürücülerin genel geçiş kurallarına uymak zorunda olduğu kavşak türüdür. Bu kavşaklarda temel kural, genellikle sağdan gelen araca yol vermektir.

Doğru Cevap B seçeneğidir. B seçeneğinde görülen ve üçgen içerisinde "X" harfine benzer bir çarpı işareti bulunan levha, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde "Kontrolsüz Kavşak" işareti olarak tanımlanmıştır. Bu levhayı gören bir sürücü, ileride trafik ışığı veya herhangi bir yönlendirici işaretin bulunmadığı bir kavşağa yaklaştığını anlamalıdır. Bu durumda sürücü hızını azaltmalı, dikkatli olmalı ve kavşaktaki diğer araçlara karşı geçiş kurallarına uymaya hazır olmalıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince, bu işaretler kontrollü durumları ifade eden "Ana Yol - Tali Yol Kavşağı" levhalarıdır. Bu levhalardaki ortak özellik, kalın bir çizgi ile ana yolun, ince çizgiler ile de tali (ikincil) yolların gösterilmesidir. Bu işaretler, sürücünün ana yolda olduğunu ve tali yoldan gelen araçlara göre geçiş önceliğine sahip olduğunu belirtir. Bu da kavşağın "kontrollü" olduğu anlamına gelir.

Seçenekleri tek tek inceleyelim:

• a) seçeneği: Bu işaret, ana yola sağ taraftan bir tali yolun bağlandığını gösterir. Ana yolda seyreden sürücünün geçiş üstünlüğü vardır.
• c) seçeneği: Bu işaret, ana yola sol taraftan bir tali yolun bağlandığını gösterir. Yine ana yoldaki sürücünün geçiş üstünlüğü bulunur.
• d) seçeneği: Bu işaret ise ana yola hem sağdan hem de soldan tali yolların bağlandığını belirtir. Geçiş üstünlüğü yine ana yoldaki sürücüye aittir.

Sonuç olarak, a, c ve d seçeneklerindeki işaretler geçiş üstünlüğünün kimde olduğunu net bir şekilde belirttiği için kontrollü kavşakları işaret eder. Soru ise kontrolsüz kavşağı sorduğu için, sadece "X" işaretini taşıyan B seçeneği doğru cevaptır. Bu işaret, sürücüye "Dikkat, kavşakta öncelik belirtilmemiş, genel kurallara göre hareket et!" mesajını verir.

Bu soruda, Türkiye'deki kara yollarında gördüğümüz trafik işaret levhaları, yol çizgileri, sinyalizasyon sistemleri gibi düzenlemeleri hangi kurumun yaptığını ve bu konudaki yetkinin kime ait olduğunu bilmemiz isteniyor. Sürücü olarak yolda karşılaştığımız tüm bu işaretlemelerin kimin sorumluluğunda olduğunu anlamak, trafik sisteminin nasıl işlediğini kavramak açısından önemlidir. Sorunun doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğu aşağıda detaylıca açıklanmıştır.

Doğru cevap b) Karayolları Genel Müdürlüğü'dür. Çünkü Türkiye'de, şehirler arası devlet yolları ve otoyollar gibi ana ulaşım ağlarının yapımı, bakımı, onarımı ve işletilmesi Karayolları Genel Müdürlüğü'nün (KGM) temel görevidir. Bu görev kapsamında, yolların güvenli ve düzenli bir trafik akışına sahip olması için gerekli olan tüm işaretlemeleri (trafik levhaları, yol çizgileri, trafik ışıkları vb.) yapmak ve bu düzenlemeleri denetlemek de KGM'nin sorumluluğundadır. Kısacası, yolun kendisini ve üzerindeki tüm sabit işaretleri bu kurum yapar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Emniyet Genel Müdürlüğü: Bu kurumun görevi, yolları yapmak veya işaretlemek değil, mevcut yollarda trafik kurallarının uygulanmasını sağlamak ve trafik akışını denetlemektir. Trafik polisleri, Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yaptığı yollarda ve koyduğu kurallara göre denetim yapar, sürücüleri kontrol eder ve kazalara müdahale eder. Yani görevi "denetim" ve "uygulama"dır, "yapım" ve "düzenleme" değildir.
• c) Trafik Kazalarını Önleme Derneği: Bu tür dernekler, trafik güvenliği konusunda toplumu bilinçlendirmek, eğitimler vermek ve farkındalık projeleri yürütmek amacıyla kurulmuş sivil toplum kuruluşlarıdır. Yasal olarak yollarda düzenleme yapma veya işaretleme koyma gibi bir yetkileri ve sorumlulukları yoktur. Sadece kamuoyu oluşturarak yetkili kurumlara önerilerde bulunabilirler.
• d) Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı: Bu bakanlığın görevi, ülkenin sanayi ve teknoloji politikalarını belirlemek, üretilen araçların ve ekipmanların standartlara uygunluğunu denetlemek gibi konulardır. Örneğin, araçların muayene standartları veya teknik özellikleri ile ilgilenebilir ancak yolların fiziki olarak işaretlenmesi ve düzenlenmesi doğrudan görev alanına girmez.

Özetle, ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda aklınızda tutmanız gereken en temel ayrım şudur: Yolların fiziki yapısını, levhalarını ve çizgilerini Karayolları Genel Müdürlüğü yapar; bu yollardaki trafik akışını ve kurallara uyulup uyulmadığını ise Emniyet Genel Müdürlüğü (Trafik Polisi) denetler. Bu nedenle sorunun doğru cevabı Karayolları Genel Müdürlüğü'dür.

Bu soruda, trafikteki genel takip mesafesi kuralının dışında, özel bir durumu olan ve hızı ne olursa olsun en az 50 metrelik bir mesafeyi korumak zorunda olan araç türü sorulmaktadır. Trafik kuralları, bazı araçların taşıdığı riskler nedeniyle onlara daha katı ve özel kurallar getirmiştir. Bu soru, bu özel kurallardan birini bilip bilmediğinizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Öncelikle trafikteki genel takip mesafesi kuralını hatırlayalım. Bu kural "2 saniye kuralı" olarak bilinir ve aynı zamanda pratikte "hızın yarısı kadar metre" olarak da uygulanır. Örneğin 90 km/s hızla giden bir otomobilin, önündeki araçla arasında en az 45 metre mesafe bırakması gerekir. Bu kural, normal hava ve yol şartlarında geçerlidir ve sürücünün önündeki araca güvenli bir şekilde durabilmesi için yeterli zaman ve mesafeyi sağlar.

Doğru Cevabın Açıklaması (d)

d) Tehlikeli madde taşıyan taşıt: Bu seçenek doğrudur. Çünkü tehlikeli madde (yanıcı, patlayıcı, zehirli vb.) taşıyan araçlar, potansiyel olarak çok büyük bir risk taşırlar. Bu araçların karıştığı bir kaza, sadece o araç için değil, çevredeki tüm insanlar ve araçlar için felaketle sonuçlanabilir. Bu nedenle, Karayolları Trafik Yönetmeliği bu araçlara özel bir zorunluluk getirmiştir.

Yönetmeliğe göre, yerleşim yerleri dışında tehlikeli madde taşıyan araç sürücüleri, önlerindeki araç ile aralarında hızları ne olursa olsun en az 50 metre takip mesafesi bırakmak zorundadır. Bu sabit mesafe, olası bir ani fren durumunda çarpışmayı önlemek ve bir kaza anında ortaya çıkabilecek yangın veya sızıntı gibi tehlikelerin etki alanını sınırlamak için hayati bir öneme sahiptir.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Otomobil ve b) Motosiklet: Bu iki araç türü için özel ve sabit bir takip mesafesi kuralı yoktur. Otomobil ve motosiklet sürücüleri, yukarıda bahsedilen genel kural olan "2 saniye" veya "hızın yarısı kadar metre" kuralına uymak zorundadırlar. Yani takip mesafeleri hızlarına göre değişkenlik gösterir; sabit olarak 50 metre değildir.
• c) Lastik tekerlekli traktör: Traktörler, yapıları gereği yavaş giden araçlardır ve genellikle belirli yolları kullanmaları kısıtlanmıştır. Onlar için de geçerli olan kural, hızlarına uygun güvenli bir takip mesafesi bırakmalarıdır. Tehlikeli madde taşıyan araçlar gibi, hızdan bağımsız olarak 50 metre gibi sabit bir mesafe zorunlulukları bulunmamaktadır.

Özetle: Soru, genel kuralın istisnasını sormaktadır. Otomobil, motosiklet gibi standart araçlar hızlarına bağlı değişken bir takip mesafesi bırakırken; taşıdıkları yükün yarattığı büyük risk nedeniyle tehlikeli madde taşıyan taşıtlar, hızları ne olursa olsun en az 50 metrelik sabit bir mesafeyi korumak zorundadır. Bu kural, trafikteki herkesin güvenliği için alınmış özel bir tedbirdir.

Bu soruda, resimlerde gösterilen ticari araçlardan hangilerinin şoförlerinin, şehirlerarası yollarda 24 saatlik bir süre içinde kesintisiz olarak 4,5 saatten fazla araç kullanamayacağı sorulmaktadır. Bu kural, profesyonel sürücülerin yorgunluğa bağlı kaza yapmalarını önlemek ve trafik güvenliğini artırmak amacıyla konulmuştur. Bu nedenle soruyu yanıtlarken, hangi araçların "ticari amaçlı yük ve yolcu taşımacılığı" kapsamına girdiğini ve bu kuralın hangileri için geçerli olduğunu bilmemiz gerekir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, ticari amaçla yük ve yolcu taşımacılığı yapan şoförlerin sürüş ve dinlenme süreleri net bir şekilde belirlenmiştir. Bu yönetmeliğe göre, otobüs, kamyon ve çekici (TIR) gibi araçları kullanan şoförler, devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç süremezler. Bu 4,5 saatlik sürüş süresinin sonunda en az 45 dakika mola vermeleri zorunludur. Bu mola, istenirse 4,5 saatlik sürüş periyodu içinde en az 15 dakikalık ve 30 dakikalık iki parça halinde de kullanılabilir.

Şimdi resimdeki araçları bu kurala göre tek tek inceleyelim:

• I Numaralı Araç (Otobüs): Otobüsler, ticari amaçla şehirlerarası yolcu taşımacılığı yaparlar. Bu nedenle otobüs şoförleri, 4,5 saatlik kesintisiz sürüş yasağına tabidir.
• II Numaralı Araç (Kamyon): Kamyonlar, ticari amaçla şehirlerarası yük taşımacılığı yaparlar. Dolayısıyla kamyon şoförleri de bu kurala uymak zorundadır.
• III Numaralı Araç (Çekici / TIR): Çekiciler (genellikle dorseleriyle birlikte TIR olarak anılır), ticari amaçla ulusal veya uluslararası yük taşımacılığında kullanılırlar. Bu sebeple çekici şoförleri de aynı şekilde 4,5 saatlik sürüş limitine uymakla yükümlüdür.

Görüldüğü gibi, soruda belirtilen "devamlı olarak 4,5 saatten fazla sürme yasağı" kuralı, resimlerdeki araçların hepsi için geçerlidir. Çünkü her üç araç da ticari amaçlı yolcu veya yük taşımacılığı yapmaktadır. Bu nedenle doğru cevap, I, II ve III numaralı araçların tümünü içeren seçenektir.

Doğru Cevap Neden D) I, II ve III'tür?

Doğru cevap D seçeneğidir çünkü trafik yönetmeliği, bu sürüş süresi kısıtlamasını ticari yolcu taşımacılığı yapan otobüsler ile ticari yük taşımacılığı yapan kamyon ve çekiciler arasında bir ayrım yapmadan hepsine uygular. Soruda verilen her üç araç da bu kapsama girdiği için, kural hepsi için geçerlidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü kural sadece otobüsler için değil, aynı zamanda ticari yük taşıyan kamyon ve çekiciler için de geçerlidir.
• b) I ve II: Bu seçenek, çekiciyi (III) kural dışında bıraktığı için eksiktir ve yanlıştır. Çekici şoförleri de bu kurala uymak zorundadır.
• c) II ve III: Bu seçenek ise otobüsü (I) kural dışında tuttuğu için yanlıştır. Ticari yolcu taşımacılığı yapan şoförler de aynı sürüş ve dinlenme süresi kurallarına tabidir.

Bu soruda, taşıt yolu zeminine çizilmiş olan "50" rakamının ne anlama geldiği ve sürücüye hangi kuralı hatırlattığı sorulmaktadır. Bu tür yol üzeri işaretlemeler, trafik levhaları kadar önemli olan ve sürücülerin uyması gereken kuralları belirten görsel uyarılardır.

Doğru Cevap: c) Azami (en yüksek) hız sınırını

Yol üzerine beyaz renkle boyanmış bu tür sayılar, o yolda izin verilen en yüksek hızı yani azami hız sınırını belirtir. Görseldeki "50" rakamı, sürücülerin bu yolda saatte 50 kilometreyi (km/s) geçmemeleri gerektiğini ifade eder. Bu işaretlemeler genellikle hız sınırının değiştiği yerlerde, okul veya yaya geçitlerine yaklaşırken, yerleşim yeri girişlerinde veya trafik levhasının gözden kaçabileceği durumlarda sürücüyü uyarmak ve kuralı pekiştirmek amacıyla kullanılır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Işıklara 50 m kaldığını: Trafik ışıklarına yaklaşıldığını belirten işaretler genellikle üzerinde trafik lambası sembolü bulunan dikey levhalardır. Yere çizilen bir sayı, ışıklara kalan mesafeyi bu şekilde belirtmez. Mesafe belirten yol üzeri yazıları genellikle "50 m" gibi birim ifadesiyle birlikte kullanılır ve farklı bir amaca hizmet eder.
• b) Asgari (en az) hız sınırını: Asgari hız sınırı, trafiğin akışını yavaşlatmamak için belirlenen en düşük hız limitidir ve çok daha nadir kullanılır. Bu kural, genellikle mavi zeminli yuvarlak bir trafik levhası ile belirtilir, yol üzerine bu şekilde yazılmaz. Yol üzerine yazılan sayılar daima azami, yani en yüksek hızı ifade eder.
• d) Öndeki araca 50 m´den fazla yaklaşılmamasını: Bu seçenek, takip mesafesi kuralını ifade etmektedir. Takip mesafesi, sabit bir rakamla belirlenmez; genellikle sürücünün hızının metre cinsinden yarısı kadardır (örneğin 90 km/s ile giderken 45 metre). Dolayısıyla yol üzerine yazılan "50" rakamı, sabit bir takip mesafesi kuralını değil, hız limitini bildirir.

Özetle, karayolu üzerine çizilmiş olan sayılar, sürücüler için o yoldaki azami (en yüksek) hız sınırını gösteren önemli bir uyarıdır ve bu kurala mutlaka uyulması gerekmektedir.

Bu soruda, özel bir mülke (örneğin bir benzin istasyonu, apartman otoparkı veya bir dinlenme tesisi) giriş çıkışı sağlayan ve bu mülkü ana yola bağlayan kısa yol bölümünün trafik terminolojisindeki adı sorulmaktadır. Soru, bu bağlantı parçasının tanımını vererek doğru terimi bulmanızı istemektedir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Geçiş yolu

Doğru cevap geçiş yolu'dur. Karayolları Trafik Kanunu'na göre geçiş yolu, tam olarak soruda tarif edildiği gibidir: Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan, kara yoluna bağlanan ve kara yolu sınır çizgisi içinde kalan yol kısmıdır. Günlük hayatta bir akaryakıt istasyonuna girerken, bir sitenin otoparkından çıkarken veya bir alışveriş merkezine saparken kullandığımız o kısa bağlantı yolları birer geçiş yoludur. Bu yollardan ana yola çıkan sürücüler, kara yolundaki araçlara yol vermek zorundadır.

Diğer Seçeneklerin Analizi

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, trafik kavramlarını daha iyi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Bu terimler sıkça karıştırılsa da aralarında net farklar vardır.

• a) Şerit: Şerit, taşıtların bir dizi halinde güvenli bir şekilde seyredebilmeleri için yolun çizgilerle ayrılmış her bir bölümüdür. Örneğin, iki şeritli bir yolda bir gidiş bir de geliş şeridi bulunur. Şerit, yolun kendisinin bir parçasıdır; bir mülke bağlantı sağlamaz.
• b) Banket: Banket, kara yolunun taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan, yayaların ve hayvanların kullanabileceği, zorunlu hallerde ise araçların faydalanabileceği kısımdır. Genellikle asfalt kaplama dışında kalan, stabilize veya toprak kısımdır. Amacı, mülklere giriş çıkış sağlamak değil, yolun kenarında güvenli bir alan oluşturmaktır.
• d) Bağlantı yolu: Bağlantı yolu, bir kavşak yakınında bulunan ve kara yolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan tek yönlü yoldur. Örneğin, otoyollardaki katılım ve ayrılma rampaları birer bağlantı yoludur. Geçiş yolundan temel farkı, bir mülkü değil, iki farklı kara yolunu (veya kavşak kollarını) birbirine bağlamasıdır.

Özetle, sorunun tanımındaki kilit ifade "bir mülke girip çıkmak için" olmasıdır. Bu ifade doğrudan geçiş yolu kavramını işaret etmektedir. Şerit ve banket yolun yapısal unsurlarıyken, bağlantı yolu ise yolları birbirine bağlar. Bu nedenle doğru cevap "c" seçeneğidir.

Bu soruda, trafik ışıklarında kırmızı ve sarı ışığın aynı anda yanmasının sürücüye ne ifade ettiği sorulmaktadır. Bu durum, trafik ışıklarının standart çalışma döngüsündeki önemli bir aşamadır ve her sürücünün anlamını net bir şekilde bilmesi gerekir. Doğru tepkiyi vermek, hem trafik akışının düzeni hem de güvenlik için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap c) Yolun trafiğe açılmak üzere olduğunu seçeneğidir. Trafik ışıkları kırmızı renkteyken, yani yol trafiğe kapalıyken, bir sonraki aşama yeşil ışığın yanmasıdır. Kırmızı ve sarı ışığın birlikte yanması, kırmızıdan yeşile geçişin hemen öncesindeki "hazırlan" komutudur. Bu sinyali gören sürücü, aracını harekete geçirmek için hazırlanmalı ancak yeşil ışık yanmadan kesinlikle hareket etmemelidir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Yolda bakım çalışması olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Yolda bakım veya onarım çalışması olduğunu bildirmek için genellikle özel trafik işaret levhaları (örneğin, çalışan insan figürü olan üçgen levha) ve bazen de tek başına aralıklı olarak yanıp sönen sarı ışık kullanılır. Kırmızı ve sarı ışığın birlikte yanması standart bir geçiş sinyalidir, özel bir durumu belirtmez.
• b) İleride hemzemin geçit bulunduğunu: Bu seçenek de yanlıştır. Hemzemin geçitleri (demiryolu geçitleri) belirtmek için özel trafik levhaları ve genellikle geçide yaklaşıldığında sırayla yanıp sönen çift kırmızı ışık veya beyaz ışık bulunur. Bu durumun, sorudaki standart trafik ışığı sinyaliyle bir ilgisi yoktur.
• d) Yolun trafiğe kapanmak üzere olduğunu: Bu seçenek, en çok karıştırılan yanlış cevaptır ve yanlıştır. Yolun trafiğe kapanmak üzere olduğunu bildiren ışık, yeşil ışıktan sonra yanan tek başına sarı ışıktır. Bu sarı ışık, sürücüye "güvenli bir şekilde durabilecek mesafedeysen dur, kırmızı yanacak" anlamını taşır. Kırmızı ile birlikte yanan sarı ise tam tersi, yolun açılacağını bildirir.

Özet olarak, trafik ışıklarının sıralamasını aklınızda tutmanız bu tür soruları kolayca çözmenizi sağlar:

1. KIRMIZI IŞIK: Yol trafiğe kapalı, "Dur".
2. KIRMIZI ve SARI IŞIK (Birlikte): Yol birazdan trafiğe açılacak, "Harekete Hazırlan".
3. YEŞİL IŞIK: Yol trafiğe açık, "Geç".
4. SARI IŞIK (Tek Başına): Yol birazdan trafiğe kapanacak, "Durmaya Hazırlan".

Bu soruda, bir aracın yasal olarak kime ait olduğunu gösteren resmi belgenin hangisi olduğu sorulmaktadır. Yani, devlet kayıtlarında bir arabanın, kamyonun veya motosikletin sahibi olarak kimin göründüğünü kanıtlayan belgeyi bulmamız isteniyor. Doğru cevap B seçeneği olan Araç Tescil Belgesi'dir.

Doğru cevabın Araç Tescil Belgesi olmasının sebebi, bu belgenin bir aracın adeta kimlik kartı olmasıdır. Halk arasında "ruhsat" olarak da bilinen bu belge, aracın şasi numarası, motor numarası, markası, modeli gibi benzersiz teknik bilgilerini içerir. En önemlisi ise, belgenin üzerinde aracın mevcut yasal sahibinin adı, soyadı, T.C. kimlik numarası ve adresi gibi bilgilerin yer almasıdır. Bu nedenle, bir trafik kontrolünde veya alım-satım işleminde aracın mülkiyetini ispatlayan tek geçerli ve resmi belge budur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Sürücü belgesi: Genellikle "ehliyet" olarak bildiğimiz bu belge, bir kişinin belirli bir sınıftaki aracı kullanmaya yetkili olduğunu gösterir. Bir araca sahip olmak için ehliyet sahibi olmak zorunlu değildir; aynı şekilde ehliyeti olan herkesin bir aracı olmak zorunda da değildir. Bu belge, kişiye "kullanma yetkisi" verir, "sahiplik hakkı" değil.
• c) Araç imalat belgesi: Bu belge, aracın fabrikadan çıktığında sahip olduğu teknik özellikleri ve Avrupa standartlarına uygunluğunu gösteren bir belgedir (Uygunluk Belgesi olarak da bilinir). Aracın ilk tescil işlemi için gereklidir ancak aracın o anki sahibini göstermez. Sadece aracın üretimine dair teknik bir kanıttır.
• d) Servis bakım belgesi: Bu belge, aracın geçmişte hangi periyodik bakımlardan geçtiğini, hangi parçalarının değiştiğini ve yapılan onarımları kaydeden bir defterdir. Aracın teknik durumu ve geçmişi hakkında değerli bilgiler verse de, yasal olarak sahipliği kanıtlayan resmi bir belge niteliği taşımaz.

Bu soruda, yerleşim yeri içerisinde trafiğin akışı ve güvenliği için kritik öneme sahip olan kavşaklara ve bağlantı yollarına ne kadar mesafede duraklama yapmanın yasak olduğu sorulmaktadır. Bu kural, hem diğer sürücülerin görüş açısını kapatmamak hem de dönüş yapacak araçlara yeterli manevra alanı bırakmak için konulmuştur. Sorunun doğru cevabı, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde açıkça belirtilen mesafedir.

Doğru Cevap: a) 5 metre

Doğru cevabın 5 metre olmasının sebebi, trafik kanununda bu mesafenin standart olarak belirlenmiş olmasıdır. Kavşaklar, trafiğin kesiştiği, sürücülerin ve yayaların en dikkatli olması gereken noktalardır. Bir aracın kavşağa 5 metreden daha yakın bir mesafede duraklaması, şu tehlikelere yol açar:

• Görüşün Engellenmesi: Kavşağa yaklaşan diğer sürücülerin, kesişen yoldan gelen araçları veya karşıya geçen yayaları görmesini engeller. Bu durum, "kör nokta" oluşturarak kazalara davetiye çıkarır.
• Manevra Kabiliyetinin Azalması: Özellikle otobüs, kamyon gibi büyük araçların kavşaktan dönerken geniş bir alana ihtiyacı vardır. Köşeye çok yakın park etmiş bir araç, bu araçların dönüşünü imkansız hale getirebilir veya zorlaştırarak trafiği tehlikeye sokabilir.
• Trafik Akışının Bozulması: Kavşak giriş ve çıkışlarını daraltarak trafiğin sıkışmasına neden olur.

Bu nedenlerle, hem sürücülerin hem de yayaların güvenliğini sağlamak amacıyla yerleşim yeri içinde kavşaklara, bağlantı yollarına ve yaya geçitlerine 5 metre mesafe içinde duraklamak kesinlikle yasaktır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçenekler olan 20, 30 ve 50 metre, bu özel durum için yanlış mesafelerdir ve sınavda kafa karıştırmak amacıyla verilmiştir. Trafik kurallarında farklı durumlar için farklı mesafe kuralları bulunur. Örneğin, demiryolu geçitlerine veya tepe üstü gibi görüşün yetersiz olduğu yerlere yaklaşırken farklı kurallar geçerli olabilir. Ancak soru özel olarak "yerleşim yeri içindeki kavşaklar" için sorulduğundan, bu mesafeler doğru değildir.

Unutulmamalıdır ki, bu 5 metrelik kural sadece duraklamak için değil, aynı zamanda park etmek için de geçerlidir. Duraklama, yolcu indirip bindirmek veya kısa süreli yük alıp boşaltmak gibi 5 dakikayı geçmeyen beklemelerdir. Park etme ise aracın 5 dakikadan daha uzun süre bırakılmasıdır. Her iki durumda da kavşağa 5 metreden daha yakın durulamaz.

Bu soruda, verilen seçenekler arasındaki sürücü davranışlarından hangisinin olumsuz bir sonuca, yani bir trafik kazasına, zemin hazırladığı sorulmaktadır. Amaç, güvenli sürüş alışkanlıkları ile tehlikeli ve kural dışı davranışları ayırt etme yeteneğinizi ölçmektir. Şıkları incelerken hangisinin bir risk oluşturduğunu düşünmeniz gerekmektedir.

Doğru Cevap: a) Hız sınırlarını aşmaları

Doğru cevap 'a' şıkkıdır. Çünkü hız sınırlarını aşmak, yani aşırı hız yapmak, trafik kazalarının en temel ve en tehlikeli nedenlerinden biridir. Hız arttıkça sürücünün araca olan hakimiyeti azalır, fren mesafesi tehlikeli bir şekilde uzar ve olası bir çarpışma anında hem araçtaki hasar hem de yaralanma veya ölüm riski katlanarak artar. Ayrıca, yüksek hız sürücünün çevresindeki tehlikeleri fark etmesi ve bunlara tepki vermesi için gereken süreyi de önemli ölçüde kısaltır.

Diğer Seçeneklerin Analizi

• b) Kurallara uygun davranmaları: Bu seçenek yanlıştır. Trafik kuralları, trafiği düzenlemek ve kazaları önlemek amacıyla konulmuştur. Kurallara uymak, güvenli bir sürüşün temelini oluşturur ve kazalara yol açmak yerine kaza riskini en aza indirir.

• c) Belirli aralıklarla mola vermeleri: Bu seçenek de yanlıştır. Özellikle uzun yolculuklarda belirli aralıklarla mola vermek, sürücünün yorgunluğunu ve dikkat dağınıklığını önler. Dinlenmiş bir sürücü daha dikkatli olacağı için bu davranış, kazaları önlemeye yönelik tavsiye edilen olumlu bir alışkanlıktır.

• d) Araç kullanırken dikkatli olmaları: Bu seçenek de yanlıştır. Araç kullanırken dikkatli olmak, yola odaklanmak, çevresel faktörleri (diğer araçlar, yayalar, yol durumu) sürekli olarak gözlemlemek demektir. Bu, güvenli sürüşün en önemli kuralıdır ve kazalara değil, kazaların önlenmesine yardımcı olur.

Özetle, soruda trafik kazasına yol açan olumsuz bir davranış sorulmaktadır. 'b', 'c' ve 'd' şıklarındaki davranışlar güvenliği artıran, tavsiye edilen olumlu davranışlarken, 'a' şıkkındaki hız sınırını aşmak açıkça bir kural ihlalidir ve doğrudan kaza riskini artıran tehlikeli bir davranıştır.

Bu soruda, size gösterilen trafik işaret levhasının ne anlama geldiği ve sürücüleri hangi duruma karşı uyardığı sorulmaktadır. Bu levha, Karayolları Trafik Kanunu'nda tanımlanmış bir tehlike uyarı işaretidir. Bu tür işaretlerin amacı, sürücüleri ileride karşılaşabilecekleri potansiyel tehlikelere karşı önceden bilgilendirerek gerekli tedbirleri almalarını sağlamaktır.

Doğru Cevap: a) Okul geçidine

Levhada el ele tutuşmuş, koşan iki insan figürü bulunmaktadır. Bu figürlerden biri daha büyük (yetişkin), diğeri ise daha küçüktür (çocuk). Bu görsel, özellikle çocukların yol üzerinde bulunabileceği bir alana yaklaşıldığını simgeler. Trafikte çocukların en yoğun ve aniden yola çıkma ihtimalinin en yüksek olduğu yerler okul çevreleri olduğu için, bu işaret standart olarak "Okul Geçidi" levhası olarak kullanılır. Bu levhayı gören bir sürücünün, hızını düşürmesi ve her an yola çıkabilecek çocuklara karşı son derece dikkatli olması beklenir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Yürüyüş yoluna: Bu seçenek yanlıştır. Yaya geçitlerini veya yürüyüş yollarını belirten levhalar farklıdır. Genellikle tek bir yetişkin figürünün zebra geçit üzerinde yürüdüğü bir piktogram kullanılır. Okul geçidi levhasındaki en belirleyici fark, çocuk figürünün olması ve figürlerin hareket halinde (koşar gibi) çizilmesidir. Bu, çocukların öngörülemeyen hareketlerine karşı özel bir uyarı niteliği taşır.
• c) Gençlik kampına: Bu seçenek de yanlıştır. Trafik işaretleri sisteminde "Gençlik Kampı" için özel olarak tasarlanmış standart bir tehlike uyarı işareti bulunmamaktadır. Bu tür yerler için genellikle bilgilendirici tabelalar veya gerekliyse ek bir panel ile "Dikkat" levhası kullanılabilir. Sorudaki levha ise net bir şekilde okul geçidini ifade eder.
• d) Alt veya üst geçitlere: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Alt ve üst geçitleri gösteren levhalar, sürücüleri tehlikeye karşı uyaran üçgen levhalar değil, genellikle mavi zeminli, kare veya dikdörtgen şeklindeki bilgi işaretleridir. Bu işaretler, merdivenden inen veya çıkan bir insan figürü içerir ve yayaların yolu güvenli bir şekilde karşıya geçebileceği bir yapı olduğunu bildirir.

Özetle, soruda gösterilen ve bir yetişkin ile bir çocuk figürünün bulunduğu üçgen şeklindeki uyarı levhası, sürücüye bir okul geçidine yaklaştığını bildirir. Bu nedenle sürücünün hızını azaltması, dikkatini artırması ve yayalara, özellikle de çocuklara, geçiş hakkı vermeye hazır olması gerekmektedir.

Bu soruda, şıklarda görselleri verilen araçlardan hangisinin otoyolda kullanılamayacağı, yani otoyola girişinin yasak olduğu sorulmaktadır. Otoyollar, yüksek hız limitlerine sahip, özel erişim kontrollü yollar olduğu için bu yollarda seyahat edebilecek araç türleri kanunla belirlenmiştir. Bu soruyu doğru cevaplamak için otoyol kurallarını ve hangi araçların bu yollara giremeyeceğini bilmek gerekir.

Doğru cevap b) seçeneğidir. Görselde bir bisiklet bulunmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, otoyollara motorsuz taşıtların girmesi kesinlikle yasaktır. Bisiklet, insan gücüyle hareket eden bir motorsuz taşıt olduğu için otoyollarda kullanılmasına izin verilmez. Bunun temel sebebi, otoyollardaki yüksek araç hızlarıdır; bisiklet gibi yavaş ve korumasız bir aracın bu trafikte bulunması hem bisiklet sürücüsü hem de diğer sürücüler için çok büyük bir tehlike oluşturur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Otomobil: Görseldeki araç bir otomobildir. Otomobiller, otoyolların temel kullanıcılarıdır ve bu yolların tasarım amacına uygun, yüksek hızlarda güvenli seyahat edebilen motorlu araçlardır. Dolayısıyla otoyolda sürülmesinde hiçbir sakınca yoktur.
• c) Kamyon: Bu seçenekte bir kamyon görülmektedir. Kamyonlar, yük taşımacılığı için kullanılan ve otoyolları sıkça kullanan motorlu araçlardır. Kendilerine özel hız limitleri ve bazen şerit kullanma kısıtlamaları olsa da otoyollara girmeleri ve seyretmeleri serbesttir.
• d) Çekici: Görseldeki araç, arızalanan veya kaza yapan araçları çekmek için kullanılan bir çekicidir. Çekiciler de belirli bir hıza ulaşabilen motorlu taşıtlar oldukları için otoyolları kullanmalarında bir yasak bulunmamaktadır. Hatta görevleri gereği otoyollarda bulunmaları zorunludur.

Özetle, otoyollar yüksek standartlı ve hızlı trafik akışına sahip yollardır. Bu nedenle, trafik güvenliğini tehlikeye atabilecek motorsuz taşıtlar (bisiklet, at arabası vb.), lastik tekerlekli traktörler, iş makineleri ve motorlu bisikletlerin (moped) otoyollara girmesi yasaklanmıştır. Sorudaki seçenekler arasında bu kurala uymayan tek araç bisiklettir.

Bu soruda, duraklanan veya park edilen bir yerden ayrılarak trafiğe katılacak bir sürücünün yapmaması gereken, yani kurallara aykırı olan davranış sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası "kurallardan biri değildir" ifadesidir. Bu nedenle, şıklardaki dört davranıştan hangisinin yanlış olduğunu ve bir sürücünün yapmaması gerektiğini bulmamız gerekiyor.

Doğru Cevap: c) Yoldan geçen araç sürücülerini ikaz edip yavaşlatması

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının temel nedeni, trafik kurallarında geçiş hakkının her zaman akan trafikteki araçlarda olmasıdır. Park yerinden çıkan bir sürücünün, yoldan geçen araçlara yol verme zorunluluğu vardır. Kendi manevrası için yoldaki trafiği durdurma, yavaşlatma veya korna gibi sesli ikazlarla rahatsız etme gibi bir hakkı veya yetkisi yoktur. Aksine, akan trafiğin güvenliğini tehlikeye atmamak için sabırla beklemeli ve tamamen güvenli bir boşluk bulduğunda yola çıkmalıdır.

Bu davranışı sergilemek, hem trafik akışını tehlikeli bir şekilde kesintiye uğratmak hem de kazalara davetiye çıkarmak anlamına gelir. Unutmayın, yola yeni katılan sürücü akan trafiğe uyum sağlamakla yükümlüdür; akan trafikteki araçların, yola çıkan sürücüye uyum sağlama gibi bir zorunluluğu bulunmaz. Bu nedenle bu davranış, yapılması gereken bir kural değil, tam aksine yasak ve tehlikeli bir harekettir.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

Diğer seçenekler, sürücünün uyması gereken zorunlu ve doğru davranışları belirtmektedir. Soru bizden kural "olmayanı" istediği için bu şıklar elenir:

• a) Işıkla veya kolla çıkış işareti vermesi: Bu, yapılması zorunlu bir kuraldır. Sürücü, yola çıkma niyetini diğer sürücülere sinyal vererek önceden bildirmek zorundadır. Bu iletişim, trafikteki öngörülebilirliği artırır ve diğer sürücülerin tedbir almasını sağlayarak kazaları önler.
• b) Aracını ve aracının etrafını kontrol etmesi: Bu, en temel güvenlik önlemlerinden biridir. Sürücü, manevraya başlamadan önce aynalarını kontrol etmeli, "kör nokta" olarak tabir edilen ve aynalardan görünmeyen alanları kontrol etmek için başını çevirip bakmalı ve aracın etrafında (özellikle arkasında) çocuk, hayvan veya başka bir engel olup olmadığını mutlaka kontrol etmelidir.
• d) Sakıncalı bir durum olmadığında manevraya başlaması: Bu da uyulması gereken temel bir kuraldır. Sürücü, tüm kontrolleri yaptıktan sonra, hem kendisi hem de yoldaki diğer araçlar, yayalar veya bisikletliler için herhangi bir tehlike oluşturmayacak, güvenli bir anı bekleyerek manevrasına başlamalıdır. Aceleci davranmak büyük riskler taşır.

Özetle, soru bizden kurallara aykırı olan davranışı bulmamızı istiyor. Park yerinden çıkan bir sürücünün temel görevleri; niyetini belli etmek (sinyal), çevresini tam olarak kontrol etmek ve trafik için en güvenli anda yola çıkmaktır. Yoldaki araçları yavaşlatmaya veya durdurmaya çalışmak ise bu görevlerin tam tersi, tehlikeli ve kural dışı bir davranıştır.

Bu soruda, ağır hasarlı veya birinin hayatını kaybettiği ciddi bir trafik kazasına karışan sürücünün yapmaması gereken, yani yasal olarak yasak olan davranışın ne olduğu sorulmaktadır. Bu tür kazalar adli bir olay niteliği taşıdığı için sürücülerin sorumlulukları, sadece maddi hasarlı kazalara göre daha farklı ve ciddidir. Bu nedenle, sürücünün hem kendi güvenliği hem de yasal sorumlulukları açısından doğru adımları bilmesi hayati önem taşır.

Doğru cevap a) Kazaya karışan aracın yerini değiştirmesi seçeneğidir. Çünkü ölümlü veya ağır hasarlı kazalar, aynı zamanda bir suç mahalli olarak kabul edilir. Kaza sonrası olay yerine gelecek olan trafik polisi veya jandarma, kazanın nasıl meydana geldiğini, kimin kusurlu olduğunu belirlemek için araçların konumunu, fren izlerini ve diğer delilleri inceler. Araçların yerini değiştirmek, bu delillerin kaybolmasına veya bozulmasına neden olur ve bu durum soruşturmayı olumsuz etkileyeceği için kesinlikle yasaktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu, yani neden yapılması gereken doğru davranışlar olduğunu inceleyelim:

• b) Olayı en kısa zamanda yetkililere bildirmesi: Bu davranış yasak olmak yerine, tam tersine bir zorunluluktur. Ciddi kazalarda derhal 112 Acil Çağrı Merkezi aranarak sağlık ve güvenlik ekiplerine (polis, jandarma, ambulans) haber verilmelidir. Bu, hem yaralılara müdahale edilmesi hem de kazanın resmi kayıtlara geçmesi için kritik bir adımdır.
• c) Trafik güvenliği için ışıklı yansıtıcı cihazlar koyması: Bu da sürücünün temel görevlerinden biridir ve kesinlikle yasak değildir. Kaza sonrası başka kazaların yaşanmasını önlemek için, aracın önüne ve arkasına, diğer sürücülerin görebileceği mesafeye reflektör veya ışıklı yansıtıcı cihazlar konulmalıdır. Bu, hem kaza yerindekilerin hem de yoldaki diğer sürücülerin güvenliğini sağlar.
• d) İstenildiği takdirde gerekli bilgi ve belgeleri karşı tarafa vermesi: Bu da yasal bir yükümlülüktür. Kazaya karışan tarafların, sigorta ve yasal işlemlerin yapılabilmesi için birbirlerine ehliyet, ruhsat ve trafik sigortası poliçesi gibi belgeleri göstermesi ve bilgi vermesi gerekir. Yetkililer geldiğinde de bu bilgi ve belgeler onlara eksiksiz olarak sunulmalıdır.

Özetle, ağır hasarlı veya ölümlü bir kazada, olay yeri bir inceleme alanı olarak kabul edildiğinden, yetkililer gelene kadar hiçbir şeye dokunulmamalı ve araçların yeri kesinlikle değiştirilmemelidir. Diğer seçenekler ise sürücünün hem yasal olarak yapmakla yükümlü olduğu hem de trafik güvenliği açısından yapması gereken doğru davranışlardır.

Bu soruda, taşıt yolu üzerindeki yatay işaretlemelerden (yol çizgilerinden) hangisinin, sürücüye bulunduğu şeridi kullanarak hem ileri gidebileceğini hem de sola dönebileceğini bildirdiği sorulmaktadır. Bu işaretler, sürücülerin kavşaklara yaklaşırken doğru şeride girmelerini ve trafik akışını düzenlemeyi amaçlar.

Doğru cevap d) şıkkıdır. Bu şıkta yer alan yatay işaretlemede, hem ileri yönü gösteren bir ok hem de sola dönüşü gösteren bir ok bir arada bulunmaktadır. Bu işaret, içinde bulunduğunuz şeridi kullanarak kavşakta ya düz devam edebileceğinizi ya da sola dönebileceğinizi açıkça belirtir. Sürücüler bu şeritteyken bu iki hareketten birini yapmak zorundadır; örneğin sağa dönemezler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) şıkkı: Bu görselde sadece ileri yönü gösteren tek bir ok vardır. Bu işaret, o şeridin sadece ileri seyir için olduğunu, sağa veya sola dönüş yapılamayacağını ifade eder. Soru hem ileri hem de sola dönüş seçeneğini sorduğu için bu cevap yanlıştır.
• b) şıkkı: Bu görselde sadece sağa dönüşü gösteren bir ok bulunmaktadır. Bu işaretleme, şeridin sadece sağa dönüş için ayrıldığını bildirir. Bu şeritteki bir sürücü düz gidemez veya sola dönemez.
• c) şıkkı: Bu görselde ise hem ileri hem de sağa dönüşü gösteren oklar bir aradadır. Bu işaret, şeridi kullanan sürücülerin ileri gidebileceğini veya sağa dönebileceğini belirtir. Soruda sola dönüş istendiği için bu seçenek de doğru cevap değildir.

Özetle, taşıt yolu üzerine çizilen bu yön okları, sürücülere yaklaşan kavşakta hangi manevraları yapabileceklerini bildiren mecburi yön işaretleridir. Şeridinize çizilmiş olan okun gösterdiği istikamet veya istikametler dışında bir hareket yapmanız trafik kurallarına aykırıdır. Bu nedenle sorunun doğru cevabı, hem ileri hem de sola yönü gösteren okların bulunduğu d) şıkkıdır.

Bu soruda, arızalı bir aracı çekerken uyulması gereken kurallar listelenmiş ve bu kurallardan hangisinin **yanlış** olduğu sorulmuştur. Yani, şıklarda verilen dört ifadeden üçü doğru bir kuralı belirtirken, biri hatalı bir bilgidir. Amacımız bu hatalı bilgiyi, yani arızalı araç çekme şartlarından biri **olmayanı** bulmaktır.

Doğru cevap b) Birbirine bağlanan iki araç arasındaki açıklığın 10 metre olması seçeneğidir. Çünkü bu ifade, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen kurala aykırıdır. Yönetmeliğe göre, çelik çubuk, çelik halat veya zincirle birbirine bağlanan iki araç arasındaki mesafe en fazla 5 metre olmalıdır. Bu mesafenin 10 metre olması, araya başka araçların girmesi, kontrolün zorlaşması ve ani duruşlarda tehlike yaratması gibi nedenlerle yasaktır.

Ayrıca, bu bağlantı 2.5 metreyi geçtiği takdirde, bağlantının ortasına gündüz kırmızı bir yansıtıcı veya bez, gece ise kırmızı ışık veya yansıtıcı konulması zorunludur. Dolayısıyla 10 metrelik bir açıklık kural dışıdır ve bu seçenek, uyulması gereken bir şart değildir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış (yani neden doğru birer kural) olduğuna bakalım:

• a) Çekilen aracın ağırlığının, çeken aracın taşıma sınırından az olması: Bu, çok önemli ve zorunlu bir güvenlik kuralıdır. Çeken aracın, çektiği aracın ağırlığını güvenli bir şekilde kontrol edebilmesi ve özellikle fren yaparken durabilmesi gerekir. Eğer çekilen araç daha ağır olursa, çeken aracı iterek kazaya sebep olabilir. Bu nedenle bu ifade, uyulması gereken bir şarttır.
• c) Çekilen aracın, sürücü yönetiminde olması: Freni veya direksiyonu çalışmayan araçlar hariç, çekilen aracın direksiyonunda mutlaka bir sürücü bulunmalıdır. Bu sürücü, virajlarda direksiyonu çevirerek ve gerektiğinde frene basarak çeken araca yardımcı olur ve aracın kontrolünü sağlar. Bu da uyulması gereken zorunlu bir kuraldır.
• d) Her iki aracın da boş (yüksüz) olması: Arızalı araç çekme işlemi, bir taşıma veya nakliye işlemi değildir; acil bir durumdur. Güvenliği en üst düzeyde tutmak için araçlarda sürücüler dışında yolcu veya yük bulunmamalıdır. Ekstra ağırlık, hem çeken aracın fren mesafesini uzatır hem de çekme halatına/çubuğuna binen yükü artırarak riski büyütür. Bu yüzden bu da uyulması gereken bir şarttır.

Özetle; a, c ve d şıklarında belirtilenler arızalı araç çekilirken uyulması gereken doğru ve zorunlu kurallardır. B şıkkında belirtilen "10 metre açıklık" ise yanlış bir bilgidir, çünkü izin verilen maksimum mesafe 5 metredir. Soru bizden "şartlardan biri olmayanı" istediği için doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, sürücülerin hangi durumda dönüş ışıklarını, yani sinyal lambalarını, kullanmasının yasal bir zorunluluk **olmadığı** sorulmaktadır. Trafikte sinyal lambalarının temel amacı, sürücünün niyetini ve yapacağı bir sonraki hamleyi (dönüş, şerit değiştirme vb.) diğer sürücülere, yayalara ve trafik görevlilerine önceden bildirmektir. Bu soru, bu temel kuralın istisnasını bulmanızı istemektedir.

Doğru Cevap: a) Virajlarda

Doğru cevabın "Virajlarda" olmasının sebebi, virajın sürücünün bir manevra tercihi değil, yolun kendi yapısal bir özelliği olmasıdır. Sürücü virajda bir kavşaktan dönmez veya şerit değiştirmez; sadece mevcut şeridinde kalarak yolun kıvrımını takip eder. Bu durumda sinyal vermek, diğer sürücüler için yanıltıcı olabilir. Örneğin, virajlı bir yolda sinyal veren bir sürücünün, virajın çıkışındaki bir tali yola sapacağı veya kenara çekeceği düşünülebilir, bu da kafa karışıklığına ve tehlikeli durumlara yol açabilir. Bu nedenle, sadece yolu takip ettiğiniz virajlarda sinyal kullanma zorunluluğu yoktur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden zorunlu olduğunu ve dolayısıyla sorunun cevabı olamayacağını inceleyelim:

• b) Şerit değiştirmelerde: Bir şeritten diğerine geçmek, trafiğin akışını doğrudan etkileyen bir manevradır. Sinyal vererek diğer sürücüleri niyetiniz hakkında önceden uyarmak, arkadan gelen aracın hızını ayarlamasına veya size yol vermesine olanak tanır. Sinyal vermeden aniden şerit değiştirmek, en sık görülen kaza nedenlerinden biridir ve kesinlikle zorunludur.
• c) Sağa ve sola dönüşlerde: Bir kavşağa, sokağa veya bir park alanına girerken sağa ya da sola dönmek, yapacağınız en temel yön değiştirme hareketidir. Bu manevradan önce mutlaka sinyal vererek hem arkanızdaki hem de karşı yöndeki sürücülere ne yapacağınızı bildirmeniz gerekir. Bu, trafiğin güvenli ve düzenli akışı için en temel kurallardan biridir.
• d) Bir aracın geçilmesi esnasında (Sollama): Sollama manevrası birkaç adımdan oluşur ve her adımda sinyal kullanımı kritiktir. Önce sol şeride geçmek için sol sinyal, sollama tamamlandıktan sonra tekrar kendi şeridinize dönmek için ise sağ sinyal kullanmak zorunludur. Bu sinyaller, hem geçtiğiniz aracın sürücüsünü hem de diğer sürücüleri yapacağınız hamleler konusunda bilgilendirir ve olası bir kazayı önler.

Özetle, sinyal lambaları sürücünün kendi iradesiyle yapacağı bir yön veya şerit değişikliğini bildirmek için kullanılır. Viraj ise yolun kendi durumudur ve sürücünün iradi bir manevrası değildir. Bu ayrımı anladığınızda, sorunun cevabının neden "Virajlarda" olduğunu kolayca görebilirsiniz.

Bu soruda, bir trafik denetimi esnasında araç muayene süresinin dolduğu anlaşıldığında uygulanacak olan yaptırımın ne olduğu sorulmaktadır. Sorudaki "sahip değiştirme hâli hariç" detayı önemlidir, çünkü yeni satın alınan araçlarda muayene için belirli bir süre tanınabilmektedir. Ancak bu durumun dışında, standart bir kontrolde muayenesi geçmiş bir araca ne yapılacağı bilinmelidir.

Doğru Cevap: b) Araçları trafikten men edilir.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Karayolları Trafik Kanunu'nun ilgili maddelerine dayanmasıdır. Araç muayenesi, bir aracın trafikte seyretmek için teknik olarak yeterli ve güvenli olup olmadığını belirleyen yasal bir zorunluluktur. Muayene süresi geçmiş bir araç, potansiyel bir tehlike olarak kabul edilir. Bu nedenle, denetim sırasında bu durum tespit edildiğinde, aracın trafiğe devam etmesine izin verilmez ve trafikten men edilir.

Trafikten men edilme işlemi, aracın bir çekici vasıtasıyla yediemin otoparkına çekilmesi veya sürücüye aracını en yakın muayene istasyonuna götürmesi için belirli şartlar altında geçici bir izin belgesi verilmesi şeklinde uygulanır. Ancak her durumda, aracın o anki seyrine devam etmesi engellenir. Ayrıca bu işleme ek olarak sürücüye idari para cezası da kesilir. Yani ceza, hem para cezası hem de trafikten men edilmeyi kapsar.

• a) Sadece para cezası verilir: Bu seçenek yanlıştır çünkü eksik bilgi içermektedir. Evet, muayenesi geçmiş araca para cezası verilir ancak bu tek yaptırım değildir. Asıl önemli ve caydırıcı olan yaptırım, aracın trafikteki seyrine son verilmesi yani trafikten men edilmesidir. "Sadece" kelimesi bu şıkkı yanlış kılmaktadır.
• c) Muayene yaptırmaları için 30 günlük süre verilir: Bu seçenek de yanlıştır. Trafik denetimi sırasında tespit edilen bir kusur için olay yerinde 30 günlük bir ek süre tanınmaz. Aksine, araç derhal trafikten alıkonulur. Sürücüye, muayenesini yaptırabilmesi için genellikle 7 güne kadar geçerli olan bir "geçici izin belgesi" verilir. Bu belgeyle araç sadece tamir ve muayene işlemleri için kullanılabilir. 30 günlük süre bu durum için geçerli bir uygulama değildir.
• d) 3 aydan az olmamak şartıyla hafif hapisle cezalandırılır: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Araç muayenesini yaptırmamak bir kabahattir ve idari para cezası ile trafikten men gibi yaptırımları vardır. Hapis cezası, alkollü araç kullanarak kazaya sebep olmak gibi çok daha ağır trafik suçları için öngörülen bir cezadır. Muayenesizlik için hapis cezası uygulanmaz.

Özetle, muayenesi geçmiş bir araçla yakalanmanın sonucu sadece bir para cezasından ibaret değildir. Aracın trafik güvenliğini tehlikeye attığı kabul edildiği için, muayenesi yapılana kadar trafiğe çıkması engellenir. Bu nedenle doğru cevap, aracın trafikten men edilmesidir.

Bu soruda, bir aracın motorunda hangi sıvının eksikliğinin veya bozulmasının, motorun aşırı ısınmasına ve bunun sonucunda ciddi bir hasar görmesine neden olacağı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hem "aşırı ısınma" hem de "zarar görme" eylemlerini bir arada tetikleyen sıvıyı bulmaktır.

Doğru cevap c) Motor yağı'dır. Motor yağı, bir motorun sağlıklı çalışması için hayati öneme sahip çok fonksiyonlu bir sıvıdır. Motor yağının eksilmesi veya özelliğini yitirmesi, motorda çok ciddi sorunlara yol açar. Bu sorunların başında aşırı ısınma ve mekanik hasar gelir.

Motor yağının başlıca görevleri şunlardır:

• Sürtünmeyi Azaltmak: Motorun içinde sürekli hareket eden metal parçaların (pistonlar, krank mili vb.) birbirine sürtünerek aşınmasını önler.
• Soğutmaya Yardımcı Olmak: Sürtünme ve yanma sonucu oluşan ısının bir kısmını üzerine alarak motorun soğutma sistemine yardımcı olur.
• Temizlik: Motor içinde oluşan kurum ve pislikleri toplayarak yağ filtresine taşır.

Motor yağı seviyesi normalin çok altına düştüğünde, metal parçalar arasındaki yağ filmi kaybolur. Bu durum, parçaların birbirine direkt olarak sürtünmesine neden olur. Bu yoğun sürtünme, çok kısa sürede aşırı miktarda ısı üretir ve motorun hararet yapmasına (aşırı ısınmasına) yol açar. Aynı zamanda bu sürtünme, parçaların çizilmesine, aşınmasına ve hatta birbirine kaynayarak motorun "kilitlenmesine" veya "yatak sarmasına" neden olur. Bu da motorun tamamen kullanılamaz hale gelmesi demektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) Antifriz: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşüren ve kaynama noktasını yükselten bir kimyasaldır. Soğutma sıvısının eksilmesi durumunda motor gerçekten de aşırı ısınır. Ancak motor yağının eksilmesi gibi doğrudan ve anlık bir mekanik hasara (parçaların birbirini yemesi gibi) yol açmaz. Isınmanın getirdiği dolaylı hasarlar (conta yanması gibi) daha sonra oluşur. Soru, hem ısınma hem de hasarı birleştiren en kritik sıvıyı sorduğu için motor yağı daha doğru bir cevaptır.

b) Fren hidroliği: Bu sıvı, fren sisteminin bir parçasıdır ve tekerleklere giden fren basıncını iletir. Fren hidroliğinin eksilmesi, frenlerin tutmamasına veya zayıf tutmasına neden olur. Motorun sıcaklığı veya çalışmasıyla doğrudan bir ilgisi yoktur, bu nedenle motorun aşırı ısınmasına sebep olmaz.

d) Akü elektroliti: Akü elektroliti (saf su ve asit karışımı), akünün elektrik depolamasını sağlayan sıvıdır. Bu sıvının eksilmesi, akünün şarj tutmamasına ve aracın çalışmamasına neden olur. Motorun soğutulması veya mekanik aksamıyla hiçbir bağlantısı yoktur. Dolayısıyla motorun ısınmasına yol açmaz.

Bu soruda, bir aracın süspansiyon sisteminin temel işlevlerinden biri olan, yoldaki bir engebeden geçtikten sonra aracın beşik gibi sallanmasını (salınımını) engelleyen parçanın ne olduğu sorulmaktadır. Yaylar tek başına sarsıntıyı emer ancak bu salınım hareketini durduramazlar. Bu salınımı kontrol altına alıp kısa sürede bitiren parçayı bulmamız gerekiyor.

Doğru cevap c) Amortisör seçeneğidir. Süspansiyon sisteminde yayların görevi, yoldaki çukur ve tümseklerin yarattığı darbeyi emmektir. Ancak yaylar, bu darbeyi emdikten sonra bir süre salınım yapmaya (yani zıplamaya) devam ederler. İşte bu noktada amortisörler devreye girer; yayların bu kontrolsüz salınım hareketini sönümleyerek, yani yavaşlatıp durdurarak aracın yol tutuşunu artırır ve konforlu bir sürüş sağlar. Kısacası, yay salınım süresini kısaltan parça amortisördür.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Rotil: Rotil, tekerleğin salıncaklara bağlandığı, küresel bir mafsaldır. Tekerleğin hem yukarı-aşağı hareket etmesine hem de sağa-sola dönmesine olanak tanır. Yani direksiyon hareketini ve süspansiyonun esnemesini sağlar, ancak yayın salınımını durdurma gibi bir görevi yoktur.
• b) Aks: Aks, diferansiyelden aldığı dönme hareketini tekerleklere ileten bir mildir. Güç aktarma organlarının bir parçasıdır ve görevi tekerlekleri döndürmektir. Süspansiyonun sönümleme işleviyle doğrudan bir ilgisi bulunmaz.
• d) Şaft: Şaft (veya kardan mili), genellikle arkadan itişli veya dört çekerli araçlarda, şanzımandan aldığı hareketi diferansiyele ileten uzun bir mildir. Aks gibi, şaft da güç aktarma organlarının bir elemanıdır ve süspansiyon sistemiyle bir görevi yoktur.

Özetle, araç bir tümsekten geçtiğinde yay darbeyi emer, amortisör ise yayın bu darbe sonrası devam eden zıplama hareketini kısa sürede bitirir. Bu nedenle, yay salınım süresini kısaltarak sürüş güvenliği ve konforu sağlayan parça amortisördür.

Bu soruda, araç gösterge panelinde yer alan ve üzerinde bir termometre simgesi bulunan bir göstergenin ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu gösterge, motorun çalışma durumu hakkında sürücüye kritik bilgiler veren en önemli ikaz işaretlerinden biridir. Sürücülerin bu göstergenin anlamını bilmesi ve doğru yorumlaması, aracın sağlığı ve sürüş güvenliği için çok önemlidir.

Doğru Cevap: c) Soğutma suyu sıcaklığını

Şekildeki gösterge, motor soğutma suyu sıcaklığını, yani halk arasında bilinen adıyla hararet göstergesini ifade eder. Göstergenin üzerindeki termometre işareti sıcaklık ölçümünü simgelerken, "C" harfi "Cold" (Soğuk) ve "H" harfi "Hot" (Sıcak) anlamına gelir. Araç normal çalışma sıcaklığına ulaştığında, ibre genellikle bu iki harfin ortasında bir yerde sabitlenir. İbrenin "H" harfine doğru tehlikeli bir şekilde yükselmesi, motorun aşırı ısındığı (hararet yaptığı) anlamına gelir ve derhal aracı güvenli bir yere çekip durmayı gerektirir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Karterdeki yağ miktarını: Motor yağ seviyesini veya basıncını gösteren ikaz ışığı genellikle üzerinde yağdanlık (yağdan damla akan kap) sembolü bulunan bir işarettir. Bu gösterge genellikle bir seviye veya basınç uyarısı olarak yanar, sıcaklık gibi sürekli bir ölçüm göstermez. Dolayısıyla bu seçenek yanlıştır.
• b) Depodaki yakıt miktarını: Depodaki yakıt miktarını gösteren göstergenin sembolü ise benzin pompası şeklindedir. Bu gösterge, deponun ne kadar dolu olduğunu göstermek için genellikle "E" (Empty/Boş) ve "F" (Full/Dolu) harfleriyle işaretlenir. Sorudaki sembol ve harfler yakıt göstergesine ait değildir.
• d) Radyatördeki su seviyesini: Bu seçenek, doğru cevaba en yakın çeldirici şıktır. Ancak, bu gösterge suyun seviyesini (miktarını) değil, mevcut suyun sıcaklığını ölçer. Radyatördeki veya genleşme kabındaki su seviyesi azaldığında yanan ikaz ışığı genellikle farklı bir semboldür (içinde dalgalı çizgiler olan bir kap gibi). Düşük su seviyesi sıcaklığın artmasına neden olsa da, bu göstergenin doğrudan bildirdiği şey sıcaklıktır, seviye değil.

Özetle, gösterge panelindeki termometre işareti ve "C" ile "H" harfleri her zaman motorun soğutma suyu sıcaklığını belirtir. Bu göstergeyi doğru okumak, motorun aşırı ısınarak ciddi ve masraflı hasarlar görmesini engellemek için hayati bir sürücülük becerisidir.

Bu soruda, Buji, Piston ve Silindir kapağı gibi üç temel otomobil parçasının, aracın hangi ana bölümüne ait olduğu sorulmaktadır. Bu parçaların görevlerini ve nerede bulunduklarını bilmek, doğru cevabı bulmamızı sağlar. Soru, temel motor bilgimizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap a) Motor seçeneğidir. Çünkü soruda verilen parçaların hepsi, bir içten yanmalı motorun çalışması için hayati öneme sahip temel elemanlardır. Piston, silindir içinde hareket ederek yanma sonucu oluşan gücü krank miline iletir. Buji, sıkıştırılmış yakıt-hava karışımını bir kıvılcımla ateşleyerek yanmayı başlatır. Silindir kapağı ise silindirlerin üzerini kapatarak yanma odasını oluşturur ve subaplar ile bujiyi üzerinde barındırır. Bu üç parça olmadan motorun güç üretmesi imkansızdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Debriyaj: Bu seçenek yanlıştır. Debriyaj (kavrama), motor ile vites kutusu arasındaki güç akışını kesmeye veya bağlamaya yarayan bir sistemdir. Vites değiştirmemizi sağlar ve temel parçaları baskı balata, disk ve bilyadan oluşur. Soruda verilen piston veya buji gibi parçalar debriyaj sisteminde bulunmaz.
• c) Vites kutusu: Bu seçenek de yanlıştır. Vites kutusu (şanzıman), motordan gelen gücü tekerleklere farklı hız ve torklarda iletmek için kullanılır. İçerisinde dişliler ve miller bulunur. Motorun ateşleme veya güç üretme elemanları olan buji ve piston bu sistemin bir parçası değildir.
• d) Yakıt deposu: Bu seçenek de hatalıdır. Yakıt deposunun görevi oldukça basittir; aracın çalışması için gerekli olan yakıtı (benzin, dizel vb.) depolamaktır. Yakıt sistemi elemanıdır ve içerisinde motorun mekanik parçaları yer almaz. Bu nedenle verilen parçalarla bir ilgisi yoktur.

Özetle, buji ateşlemeyi, piston gücü ve silindir kapağı da yanma odasını oluşturmayı sağlayan, doğrudan motorun kalbinde yer alan parçalardır. Diğer seçenekler ise güç aktarma veya yakıt sisteminin farklı bölümlerine aittir. Bu nedenle, bu üç parçanın ortak yuvası motordur.

Bu soruda, bir sürücünün aracı çalıştırmadan önce yapması gereken hazırlıkların hangi aşamada gerçekleştiği sorgulanmaktadır. Sürüş öncesi kontroller temel olarak ikiye ayrılır: araca binmeden önce yapılan dış kontroller ve araca bindikten sonra yapılan iç kontroller. Soru, bu iki aşama arasındaki farkı bilip bilmediğinizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap c) Araç lastikleri seçeneğidir. Çünkü araç lastiklerinin kontrolü, sürücünün araca binmeden önce, aracın etrafında yürüyerek yaptığı bir dış kontroldür. Bu kontrol sırasında lastiklerin havalarının inik olup olmadığı, üzerinde gözle görülür bir hasar, kesik veya yarık bulunup bulunmadığı hızlıca incelenir. Bu işlem, güvenli bir yolculuğa başlamanın ilk ve en önemli adımlarından biridir ve tamamen aracın dışında gerçekleştirilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Ayna ayarları: Aynalar, sürücünün koltuğa oturduktan sonra kendi boyuna ve oturuş pozisyonuna göre ayarlaması gereken unsurlardır. Doğru görüş açısını yakalamak için sürücünün direksiyon başında olması gerekir. Bu nedenle ayna ayarı, araca bindikten sonra yapılan bir iç kontroldür.
• b) Yakıt seviyesi: Yakıt seviyesi, aracın gösterge panelinde yer alan bir bilgidir. Bu bilgiyi görebilmek için sürücünün araca binmesi ve kontağı açması gerekir. Dolayısıyla yakıt seviyesi kontrolü de araca bindikten sonra yapılan bir işlemdir.
• d) Koltuk ayarları: Tıpkı ayna ayarları gibi, koltuk ayarı da sürücünün araca oturduktan sonra yapması gereken kişisel bir ayarlamadır. Sürücü, pedallara ve direksiyona doğru mesafede ve konforlu bir sürüş pozisyonunda olmak için koltuğunu ayarlar. Bu işlem de aracın içinde yapılır.

Özetle, soru bizden "dış kontrol"ü bulmamızı istemektedir. Lastik kontrolü aracın dışındayken yapılırken, ayna, koltuk ve yakıt seviyesi gibi kontroller araca bindikten sonra, yani "iç kontrol" aşamasında gerçekleştirilir. Bu nedenle doğru cevap "Araç lastikleri" seçeneğidir.

Bu soruda, aracın geri vites lambalarından birinin normal parlaklıkta yanarken diğerinin neden daha zayıf, yani sönük yandığı sorgulanmaktadır. Bu durum, elektrik akımının lambalardan birine tam olarak ulaşamadığını, ancak diğerine sorunsuz bir şekilde ulaştığını gösterir. Sorunun kaynağı, tüm sistemi değil, sadece sönük yanan lambayı etkileyen yerel bir problem olmalıdır.

d) Lamba bağlantısında oksitlenme vardır.

Bu seçenek doğru cevaptır. Oksitlenme, metal yüzeylerin zamanla hava ve nem ile temas ederek paslanmasına benzer bir kimyasal reaksiyondur. Lambanın metal duy kısmında veya kablo bağlantı noktasında oluşan oksit tabakası, elektriksel bir direnç yaratır. Bu direnç, elektrik akımının ampule tam olarak ulaşmasını engeller. Ampule daha az akım gittiği için, ampulün içindeki tel (flaman) yeterince ısınamaz ve bu nedenle normalden daha sönük bir ışık verir. Diğer lamba bağlantısında oksitlenme olmadığı için o lamba normal parlaklığında yanmaya devam eder. Bu durum, soruda tarif edilen "biri parlak, diğeri sönük" senaryosunu tam olarak açıklar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Flaşör arızalıdır: Flaşör, sinyal ve dörtlü ikaz lambalarının belirli bir ritimle yanıp sönmesini sağlayan parçadır. Geri vites lambaları sürekli yanar, yanıp sönmezler. Bu nedenle flaşörün geri vites lambalarıyla bir ilgisi yoktur ve bu seçenek yanlıştır.
• b) Akü gerilimi düşüktür: Akü, aracın tüm elektrik sisteminin güç kaynağıdır. Eğer akü gerilimi düşük olsaydı, bu durum sadece bir geri vites lambasını değil, aracın tüm elektrikli aksamlarını etkilerdi. Yani her iki geri vites lambası da, farlar da, iç aydınlatma da normalden daha sönük yanardı. Soruda sadece bir lambanın sönük olduğu belirtildiği için bu seçenek de yanlıştır.
• c) Geri vites müşiri arızalıdır: Geri vites müşiri, vites kolu geri vites konumuna getirildiğinde elektrik devresini kapatarak her iki geri vites lambasına aynı anda akım gönderen bir anahtardır. Eğer bu müşir arızalı olsaydı, ya hiç akım göndermez ve her iki lamba da yanmazdı ya da takılı kalarak sürekli yanmalarına neden olurdu. Müşir, lambalardan birine daha az, diğerine daha çok akım gönderme yeteneğine sahip değildir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, bir aracın lastiği patladığında veya değiştirilmesi gerektiğinde uygulanması gereken doğru ve temel adımlardan hangisinin şıklarda yer aldığı sorulmaktadır. Bu, sürücülerin bilmesi gereken temel bir güvenlik ve bakım işlemidir. Şimdi cevapları ve açıklamalarını inceleyelim.

Doğru Cevap: b) Aracın kriko ile kaldırılması

Araç lastiğini değiştirebilmek için, patlak olan lastiğin yerden kesilmesi ve üzerindeki ağırlığın alınması gerekir. Lastiğin üzerindeki araç ağırlığı kaldırılmadan bijonları (tekerlek somunları) söküp lastiği yerinden çıkarmak imkansızdır. Bu işlemi güvenli bir şekilde yapmak için kullanılan aletin adı kriko'dur ve aracı kaldırmak, lastik değiştirme işleminin en temel ve zorunlu adımıdır.

Yanlış Cevap: a) Gaz pedalına basılması

Lastik değiştirme işlemi sırasında güvenlik her şeyden önemlidir. Bu nedenle, aracın motoru kesinlikle kapalı olmalıdır. Gaz pedalına basmak, çalışan bir motor gerektirir ve bu durum, işlem sırasında aracın aniden hareket etmesine neden olabilecek son derece tehlikeli bir davranıştır. Bu seçeneğin lastik değiştirme ile hiçbir ilgisi yoktur.

Yanlış Cevap: c) Debriyaj pedalına basılması

Araç kriko ile kaldırılmadan önce, el freni çekilmeli ve (manuel vitesli araçlarda) araç birinci viteste veya geri viteste bırakılmalıdır. Bu, aracın kaymasını önlemek için alınan bir güvenlik tedbiridir. Debriyaj pedalına basmak ise vites kutusunu boşa alır ve tekerleklerin serbestçe dönmesine olanak tanır. Bu, aracın krikodayken hareket etme riskini artırır ve kesinlikle yapılmaması gereken bir harekettir.

Yanlış Cevap: d) Akü kutup başının çıkartılması

Akü kutup başının sökülmesi, araçta elektriksel bir onarım veya değişiklik yapılacağı zaman başvurulan bir yöntemdir. Lastik değiştirme işlemi tamamen mekanik bir işlemdir ve aracın elektrik sistemiyle hiçbir bağlantısı yoktur. Aküyü sökmek gereksiz olduğu gibi, aracın saat, radyo ayarları gibi elektronik hafızasını da sıfırlayacaktır.

Bu soruda, duran bir motoru çalıştırmak için gereken ilk mekanik gücü, yani ilk dönüş hareketini hangi parçanın sağladığı sorulmaktadır. Arabanın kontağını çevirdiğinizde motorun kendi kendine çalışmaya başlamasını sağlayan kritik bir parça vardır. Bu parçayı ve diğer seçeneklerin görevlerini inceleyelim.

Doğru cevap b) Marş motoru'dur. Marş motoru, aküden aldığı elektrik enerjisini kullanarak mekanik bir dönme hareketi üreten küçük ve güçlü bir elektrik motorudur. Siz kontağı çevirdiğinizde, marş motorunun dişlisi ileri çıkarak motorun ana miline bağlı olan volan dişlisine kenetlenir ve onu döndürmeye başlar. Bu ilk döndürme hareketi, pistonların silindirler içinde hareket etmesini, yakıt-hava karışımının silindirlere çekilmesini ve ateşlemenin başlamasını sağlar; böylece motor kendi gücüyle çalışmaya başlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• a) Konjektör: Bu parça, aracın şarj sisteminin bir elemanıdır. Alternatörün ürettiği elektriğin voltajını düzenler. Görevi, akünün aşırı şarj olmasını önlemek ve elektrik sistemini yüksek voltajdan korumaktır. Motorun ilk hareketini vermekle hiçbir ilgisi yoktur.
• c) Alternatör: Alternatör, motor çalışmaya başladıktan sonra devreye girer. Motorun hareketinden faydalanarak mekanik enerjiyi elektrik enerjisine çevirir. Bu elektrikle hem aracın aküsünü şarj eder hem de far, radyo gibi elektrikli sistemlerin çalışmasını sağlar. Yani, motoru başlatan değil, motor çalıştıktan sonra elektrik üreten parçadır.
• d) Şarj dinamosu: Şarj dinamosu, alternatör ile temelde aynı görevi yapan, ancak daha eski teknolojiye sahip bir parçadır. Eski model araçlarda bulunur ve motor çalışırken elektrik üreterek aküyü şarj eder. Tıpkı alternatör gibi, motorun ilk hareketini vermez, aksine çalışmak için motorun hareketine ihtiyaç duyar.

Özetle, motoru çalıştırmak için gereken ilk itme gücünü veya dönme hareketini marş motoru sağlar. Alternatör ve konjektör ise motor çalıştıktan sonra devreye giren şarj sisteminin parçalarıdır. Bu nedenle doğru cevap "Marş motoru" seçeneğidir.

Bu soruda, aracın gösterge panelinde bulunan ve motorun en önemli hayati fonksiyonlarından biri olan yağlama sisteminin durumu hakkında sürücüyü uyaran göstergenin hangisi olduğu sorulmaktadır. Motorun sağlıklı çalışabilmesi için parçaların sürekli olarak yağlanması gerekir ve bu yağlamanın doğru basınçta yapılması hayati önem taşır. Soru, bu basıncı bildiren göstergeyi tespit etmenizi istemektedir.

Doğru cevap c) Yağ göstergesi'dir. Bu gösterge, motorun içindeki yağın basıncının yeterli seviyede olup olmadığını kontrol eder. Genellikle kırmızı renkte bir yağdanlık simgesi şeklinde olan bu ikaz lambası, motor çalışırken yanarsa çok ciddi bir soruna işaret eder. Yağ basıncının düşmesi, motor parçalarının yeterince yağlanmadığı ve sürtünme nedeniyle aşırı ısınıp hasar görebileceği anlamına gelir. Bu nedenle, yağ lambası yandığında araç derhal güvenli bir yere çekilip motor durdurulmalıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Motor devir göstergesi: Bu gösterge, motorun dakikadaki devir sayısını (RPM - Revolutions Per Minute) gösterir. Sürücünün vites değiştirmesine veya motorun ne kadar zorlandığını anlamasına yardımcı olur. Yağ basıncı ile doğrudan bir ilgisi yoktur.
• b) Hararet göstergesi: Bu gösterge, motor soğutma suyunun sıcaklığını ölçer. Motorun aşırı ısınıp ısınmadığını (yani hararet yapıp yapmadığını) bildirir. Bu da önemli bir uyarıdır ancak yağ basıncıyla ilgili değildir.
• d) Yakıt göstergesi: Adından da anlaşılacağı gibi, yakıt deposunda ne kadar yakıt kaldığını gösterir. Sürücüyü yakıt seviyesi hakkında bilgilendirir ve motorun içindeki yağ basıncıyla bir bağlantısı bulunmaz.

Özetle, her göstergenin araçta farklı ve önemli bir görevi vardır. Yağ göstergesi, motorun sağlığı için kritik olan yağlama sisteminin basıncını bildirirken; diğer göstergeler motor devri, motor sıcaklığı ve yakıt seviyesi gibi farklı bilgileri sürücüye sunar. Bu nedenle bu sorunun doğru cevabı "Yağ göstergesi"dir.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir durum üzerinden sürücülerin sahip olması gereken temel bir davranış biçimi ve insani değer sorgulanmaktadır. Sorunun özü, bir sürücünün, başka bir sürücünün manevrasını tamamlaması için ona zaman tanımasının hangi olumlu özelliği yansıttığıdır. Bu durum, trafik akışının sağlıklı ve güvenli bir şekilde devam etmesi için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap b) Sabır seçeneğidir. Çünkü öndeki aracın park etme manevrası biraz zaman alabilir. Arkadaki sürücünün korna çalmadan, aceleci tavırlar sergilemeden veya tehlikeli bir şekilde onu geçmeye çalışmadan beklemesi, durumu anlayışla karşıladığını ve o anın gerektirdiği sükuneti koruyabildiğini gösterir. Sabır, trafikteki stresi azaltan, olası tartışma ve kazaları önleyen en önemli erdemlerden biridir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Öfke: Öfke, bu durumda gösterilecek olumsuz bir duygudur. Eğer arkadaki sürücü öfkeli olsaydı, beklemez, korna çalar, el kol hareketleri yapar veya söylenirdi. Soruda anlatılan "bekleme" eylemi, öfkenin tam tersi bir davranıştır.
• c) İnatlaşma: İnatlaşma, sürücülerin birbirine yol vermemek için yarıştığı veya kasıtlı olarak birbirini engellediği bir durumdur. Örneğin, park etmeye çalışan araca yer bırakmamak veya onu sıkıştırmaya çalışmak bir inatlaşma örneği olurdu. Beklemek ise bir uzlaşı ve anlayış göstergesidir, inatlaşma değil.
• d) Aşırı tepki: Aşırı tepki, yaşanan küçük bir olaya orantısız ve abartılı bir karşılık vermektir. Sürekli korna çalmak, araçtan inip bağırmak veya tehlikeli bir sollama manevrası yapmak aşırı tepkiye girer. Oysa sorudaki sürücü sakin bir şekilde bekleyerek en doğru ve ölçülü davranışı sergilemektedir.

Sonuç olarak, trafikte diğer sürücülere karşı anlayışlı olmak ve onların manevralarını tamamlamaları için sakince beklemek, sabır değerine sahip olunduğunun en net göstergesidir. Bu davranış, hem kendi güvenliğiniz hem de trafikteki diğer insanların güvenliği ve huzuru için hayati önem taşır.

Bu soruda, trafikte olumlu bir sürücü tutumunun tanımı yapılıyor ve bu tanıma en uygun kavramın hangisi olduğu soruluyor. Sorunun kökünde yer alan "kendinden çok başkalarını düşünmek" ve "başkalarının iyiliği için fedakârlık yapmak" ifadeleri, cevabı bulmamız için en önemli ipuçlarıdır. Bu ifadeler, bireyin kendi çıkarlarını ikinci plana atıp toplumun veya diğer bireylerin yararını gözettiği bir karakter özelliğini işaret etmektedir.

Doğru Cevap: b) Diğergamlık

Doğru cevabın Diğergamlık olmasının sebebi, bu kelimenin anlamının sorudaki tanımla birebir örtüşmesidir. Diğergamlık, herhangi bir karşılık beklemeden başkalarının iyiliği için çaba gösterme, fedakârlıkta bulunma ve başkalarını kendinden daha fazla düşünme erdemidir. Trafikte diğergam bir sürücü, yol hakkı kendisinin olmasına rağmen yaya veya acemi bir sürücüye yol verir, sıkışık trafikte diğer araçların önüne geçmeye çalışmak yerine sabırla bekler ve zor durumda olan birine yardım etmek için durur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu seçenekler, soruda tarif edilen olumlu tutumun tam tersi olan olumsuz davranışları tanımlar.

• a) Bencillik: Bencillik, sadece kendi çıkarlarını ve isteklerini düşünen, başkalarını hiç umursamayan bir tutumdur. Bencil bir sürücü, trafikte sürekli kendi önceliğini düşünür, başkalarına yol vermez, kuralları kendi çıkarı için ihlal eder. Bu, sorudaki "başkalarını düşünme" ifadesinin tam zıttıdır.
• c) Nezaketsizlik: Nezaketsizlik, başkalarına karşı kaba, saygısız ve düşüncesiz davranmaktır. Trafikte nezaketsiz bir sürücü, ani fren yapar, küfür eder, korna çalarak başkalarını rahatsız eder. Bu davranış, başkalarının iyiliğini düşünmek bir yana, onları rahatsız etmeye yöneliktir.
• d) Hoşgörüsüzlük: Hoşgörüsüzlük, farklılıklara, hatalara veya yavaşlığa karşı sabır gösterememe durumudur. Hoşgörüsüz bir sürücü, hata yapan bir acemi sürücüye veya yavaş ilerleyen yaşlı bir yayaya karşı öfkelenir ve agresif tepkiler verir. Bu da fedakârlık ve başkalarını düşünme davranışıyla tamamen çelişir.

Sonuç olarak, soru trafikte gösterilmesi gereken erdemli ve özverili bir davranışı sormaktadır. Bu tanıma uyan tek kavram diğergamlık iken, diğer şıklar trafikte tehlike yaratan ve kaçınılması gereken olumsuz kişilik özellikleridir.

Bu soruda, trafikte öfkelenmenin bir sürücünün davranışları ve yetenekleri üzerindeki etkileri sorgulanmaktadır. Soru, öfke duygusunun verilen üç ifadeden hangilerine yol açabileceğini bulmanızı istiyor. Bu tür sorular, trafik psikolojisi bilginizi ve trafikteki duygusal durumların ne gibi sonuçlar doğurabileceğini anlayıp anlamadığınızı ölçmeyi amaçlar.

Şimdi maddeleri tek tek inceleyerek öfkenin etkilerini değerlendirelim:

• I. Kural ihlallerine: Öfke, sürücünün mantıklı düşünme ve muhakeme yeteneğini zayıflatır. Öfkeli bir sürücü sabırsızlaşır, aceleci davranır ve "cezalandırma" veya "ders verme" gibi düşüncelerle hareket edebilir. Bu durum, kırmızı ışıkta geçme, hız limitini aşma, emniyet şeridini ihlal etme gibi birçok kural ihlaline doğrudan zemin hazırlar. Dolayısıyla, bu ifade doğrudur.
• II. Tehlikeli davranışlara: Kural ihlalleri zaten tehlikeli davranışlardır, ancak bu ifade daha geniş bir anlam taşır. Öfkeli sürücü, diğer araçlara çok yakın takip (tampona yapışma), ani ve sert fren yapma, makas atma, diğer sürücülerle sözlü veya fiziksel sataşmaya girme gibi son derece riskli ve saldırgan davranışlar sergileyebilir. Bu nedenle öfke, tehlikeli davranışlara yol açar. Bu ifade de doğrudur.
• III. Güvenli sürücülük yeteneklerini olumlu yönde etkilemeye: Bu ifade, öfkenin güvenli sürüşü daha iyi hale getireceğini iddia etmektedir. Ancak bu, gerçekle tamamen çelişir. Öfke; dikkati dağıtır, risk algısını düşürür, karar verme mekanizmasını bozar ve tepki süresini yavaşlatır. Tüm bu olumsuz etkiler, güvenli sürücülük yeteneklerini olumlu değil, tam tersine son derece olumsuz yönde etkiler. Dolayısıyla, bu ifade yanlıştır.

Bu analiz sonucunda, trafikteki öfke duygusunun I. Kural ihlallerine ve II. Tehlikeli davranışlara yol açtığını, ancak III. maddedeki gibi olumlu bir etkisinin kesinlikle olmadığını görüyoruz. Bu nedenle, doğru olan ifadeler I ve II'dir.

Şimdi seçenekleri bu bilgiyle değerlendirelim:

1. a) I ve II: Bu seçenek, analizimizle tamamen uyumludur. Öfke, hem kural ihlallerine hem de tehlikeli davranışlara neden olur. Bu nedenle doğru cevap budur.
2. b) I ve III: Bu seçenek, yanlış olan III. ifadeyi içerdiği için hatalıdır. Öfke, sürüş yeteneklerini olumlu etkilemez.
3. c) II ve III: Bu seçenek de yine yanlış olan III. ifadeyi barındırdığı için hatalıdır.
4. d) I, II ve III: Tüm maddelerin doğru olduğunu iddia eden bu seçenek, III. ifadenin yanlış olması sebebiyle hatalıdır.

Özetle: Trafikte yaşanan öfke, sürücünün kontrolünü kaybetmesine, mantıksız ve aceleci kararlar almasına neden olur. Bu durum, kaçınılmaz olarak trafik kurallarını çiğnemeye ve hem kendisi hem de diğer sürücüler için tehlike oluşturan davranışlar sergilemesine yol açar. Güvenli sürüş için en temel gerekliliklerden biri sakin kalmak ve duyguları kontrol altında tutmaktır.

Bu soruda, trafikte hoşgörüsüz davranan, yani diğer sürücülerin hata ve farklılıklarına tahammül edemeyen bir sürücünün hangi özelliğe sahip olacağı sorulmaktadır. Soru, olumsuz bir sürücü profili olan "hoşgörüsüzlüğü" tanımlayan bir özellik bulmamızı istiyor. Bu nedenle, seçeneklerdeki olumlu davranışları eleyerek doğru cevaba ulaşabiliriz.

Doğru Cevap: a) Öfkeli olmak

Hoşgörü, başkalarının yaptığı hatalara veya farklılıklara karşı anlayışlı ve sabırlı olma durumudur. Hoşgörü sahibi olmayan bir sürücü ise tam tersi bir tutum sergiler. Bu sürücüler, trafikteki diğer kişilerin en ufak hatasında veya yavaşlığında hemen sinirlenir ve tepki gösterirler. Bu nedenle öfkeli olmak, hoşgörüsüz bir sürücünün en belirgin özelliklerinden biridir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• b) Sabırlı olmak: Sabır, hoşgörünün temel bir parçasıdır. Trafikte sabırlı olan bir sürücü, diğer sürücülerin hatalarını anlayışla karşılar ve sakin kalır. Bu özellik, hoşgörülü bir sürücüye aittir, hoşgörüsüz birine değil.
• c) Başarılı iletişim kurmak: Trafikte başarılı iletişim (sinyal vermek, göz teması kurmak, yol vermek) diğer sürücülere saygı duymanın ve onlarla uyum içinde hareket etmenin bir göstergesidir. Bu, hoşgörülü ve bilinçli sürücülerin bir özelliğidir. Hoşgörüsüz sürücüler genellikle iletişim kurmaktan kaçınır veya agresif bir şekilde iletişim kurarlar.
• d) Bencillikten uzak durmak: Bencillikten uzak durmak, empati kurabilmek ve trafikte sadece kendini değil, diğer yol kullanıcılarını da düşünebilmektir. Bu, hoşgörünün ve toplumsal sorumluluğun bir gereğidir. Hoşgörüsüz sürücüler ise genellikle bencil davranır ve sadece kendi çıkarlarını düşünürler.

Özetle, soru bizden hoşgörüsüz bir sürücünün olumsuz bir özelliğini bulmamızı istemektedir. "Sabırlı olmak", "başarılı iletişim kurmak" ve "bencillikten uzak durmak" olumlu sürücü davranışlarıyken, "öfkeli olmak" doğrudan hoşgörüsüzlükle ilişkili olumsuz bir davranıştır. Bu yüzden doğru cevap 'a' seçeneğidir.

Bu soruda, trafikte hatalı bir davranış sergileyen başka bir sürücüye karşı sergilenmesi gereken en doğru tutumun ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, seçilecek davranışın hem hatayı yapan sürücünün hem de trafikteki diğer herkesin kaza yapma riskini azaltmasıdır. Amaç, durumu daha tehlikeli hale getirmek değil, tam tersine güvenli bir ortama geri döndürmektir.

Doğru Cevap: d) Nezaket ve saygı çerçevesinde uyarılması

Bu seçeneğin doğru olmasının temel sebebi, trafik ortamının gerginliği artırmaya değil, sakinliği ve güvenliği korumaya dayalı olması gerektiğidir. Hata yapan bir sürücüyü nazik bir şekilde uyarmak, örneğin kısa bir korna çalmak veya bir el işaretiyle yavaşlamasını istemek, o sürücünün hatasını panik yapmadan fark etmesini sağlar. Bu yapıcı yaklaşım, sürücünün savunmaya geçmesini veya agresifleşmesini engelleyerek olası bir tartışmanın ya da "trafik magandalığı"nın önüne geçer ve herkes için güvenliği artırır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Aşırı tepki gösterilmesi: Hata yapan bir sürücüye bağırmak, el kol hareketleri yapmak veya aracını tehlikeli bir şekilde sıkıştırmak gibi aşırı tepkiler, durumu anında daha tehlikeli bir hale getirir. Panikleyen veya sinirlenen sürücü, daha büyük ve ölümcül hatalar yapabilir. Bu davranış, riski azaltmak yerine katlayarak artırır.
• b) Kaba ve saldırgan davranılması: Bu seçenek, aşırı tepkinin bir adım ötesidir ve doğrudan trafik güvenliğini tehdit eder. Kaba ve saldırgan davranışlar, trafikteki diğer sürücüleri de strese sokar ve yol güvenliğini tamamen ortadan kaldırabilir. Bu tür bir davranış, bir hatayı kavgaya veya kasıtlı bir kazaya dönüştürme potansiyeli taşır.
• c) Kızgın biçimde kornaya basılması: Kornanın amacı uyarmaktır, taciz etmek veya öfke göstermek değil. Uzun ve öfkeli bir şekilde kornaya basmak, diğer sürücüyü korkutabilir, panikletebilir veya sinirlendirerek misilleme yapmasına neden olabilir. Nazik ve kısa bir "uyarı" kornası ile "öfke" kornası arasındaki fark, bir kazayı önlemek ile bir kazaya sebep olmak arasındaki fark kadar büyüktür.

Özetle; ehliyet sınavındaki bu soru, sürücü adayına sadece kuralları değil, aynı zamanda trafikteki doğru "insani tutumu" da öğretmeyi amaçlar. Unutmayın ki trafikteki en önemli öncelik, her koşulda sakin kalarak hem kendi can güvenliğinizi hem de başkalarının can güvenliğini korumaktır. Nezaket ve saygı, bir zayıflık değil, trafikteki en etkili güvenlik araçlarından biridir.

Bu soruda, trafikte sergilenmesi gereken olumlu tutum ve davranışların temelini oluşturan kavramın ne olduğu sorulmaktadır. Verilen üç madde, sürücülerin sadece trafik kurallarına uymasını değil, aynı zamanda daha derin bir bilinç ve sorumluluk geliştirmesini hedefleyen bir amacı tanımlamaktadır. Şimdi bu maddeleri ve seçenekleri inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Trafik adabının

Doğru cevabın neden "Trafik adabı" olduğunu anlamak için öncelikle bu kavramın ne anlama geldiğini bilmek gerekir. Trafik adabı, trafik kurallarının ötesinde, sürücülerin birbirlerine karşı saygı, empati, sabır ve sorumluluk gibi erdemli davranışları sergilemesidir. Soruda verilen maddeler, tam olarak bu kavramın amaçlarını özetlemektedir.

• Trafikte temel değerleri içselleştirerek doğru davranış göstermek: Bu, trafik adabının temelidir. Sadece ceza korkusuyla değil, saygı ve sorumluluk gibi değerleri benimseyerek doğru hareket etmeyi ifade eder. Örneğin, yaya geçidinde yayaya yol vermek bir kuraldır, ancak yaşlı bir yayanın geçmesini sabırla beklemek bir adap davranışıdır.
• Trafikte karşılaşılan sorunları doğru yöntemlerle çözmek: Trafikte bir hata yapıldığında korna çalmak veya öfkelenmek yerine, anlayış göstermek ve sakin kalmak trafik adabının bir gereğidir. Bu madde, sorunlara karşı yapıcı ve sakin bir tutum sergileme amacını vurgular.
• Sağlıklı ve güvenli bir trafik ortamı oluşmasına katkı sağlamak: Tüm bu olumlu davranışların nihai hedefi, trafiği herkes için daha az stresli, daha güvenli ve daha huzurlu bir yer haline getirmektir. Bu da doğrudan trafik adabının en önemli amacıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden doğru cevap olmadığını anlamak, konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu seçenekler trafikle ilgili olsalar da sorudaki tanımın tam karşılığı değillerdir.

1. a) Mizaç: Mizaç, bir kişinin doğuştan gelen karakter özellikleridir (örneğin, sakin, sinirli, sabırsız). Mizaç, bir kişinin trafikteki davranışlarını etkileyebilir ancak soruda bahsedilenler, öğrenilmesi ve içselleştirilmesi gereken bir davranış biçiminin amaçlarıdır. Trafik adabı, mizacı ne olursa olsun her sürücünün benimsemesi gereken bir tutumdur.
2. b) Beden dili: Beden dili, trafikte el hareketleri veya mimikler gibi sözsüz iletişim yöntemlerini kapsar. Örneğin, yol veren birine teşekkür etmek için el sallamak olumlu bir beden dili örneğidir. Ancak beden dili, soruda belirtilen "temel değerleri içselleştirme" ve "güvenli ortam oluşturma" gibi geniş kapsamlı amaçların sadece küçük bir parçasıdır.
3. d) Konuşma üslubu: Konuşma üslubu, olası bir anlaşmazlık durumunda sürücülerin birbirleriyle nasıl konuştuğunu ifade eder. Saygılı bir konuşma üslubu trafik adabının bir parçası olsa da, tek başına trafik adabının bütün amaçlarını kapsamaz. Sorudaki maddeler, konuşmanın ötesinde genel bir tutum ve davranış bütününü tanımlamaktadır.

Özetle, soruda verilen maddeler; kuralların ötesinde, saygı ve anlayışa dayalı, daha güvenli bir trafik ortamı yaratmayı hedefleyen trafik adabının amaçlarını eksiksiz bir şekilde tanımlamaktadır.