16 Ağustos 2024 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, bir trafik kazası sonucu yaralanan bir kişide (kazazedede) meydana gelen kırık ve ezilme gibi yaralanmaların, vücudumuzdaki hangi temel sistemle doğrudan ilişkili olduğu sorulmaktadır. Bu tür yaralanmaların hangi vücut sistemini etkilediğini bilmek, ilk yardım açısından büyük önem taşır. Soruyu ve cevap seçeneklerini adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Hareket sistemini

Doğru cevabın neden "Hareket Sistemi" olduğunu açıklayalım. Hareket sistemi; kemikler, kaslar, eklemler, tendonlar ve bağlardan oluşur. Bu sistemin temel görevi, vücuda destek olmak, ona şekil vermek ve organları korumakla birlikte en önemli işlevi olan hareketi sağlamaktır. Kırık, bir kemiğin bütünlüğünün bozulmasıdır ve ezilme ise genellikle kasların ve yumuşak dokuların ciddi şekilde hasar görmesidir. Dolayısıyla, kemik ve kasları doğrudan etkileyen bu yaralanmalar, hareket sistemini ilgilendiren bir konudur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Boşaltım sistemini: Boşaltım sistemi; böbrekler, idrar torbası ve idrar kanallarından oluşur. Görevi, kandaki atık maddeleri süzerek vücuttan atmaktır. Kırık ve ezilmeler, boşaltım sisteminin ana organlarını doğrudan etkilemez. Çok şiddetli bir travma dolaylı olarak böbreklere zarar verebilse de, kırık ve ezilmenin kendisi bir boşaltım sistemi sorunu değildir.
• b) Dolaşım sistemini: Dolaşım sistemi; kalp, kan damarları ve kandan oluşur. Görevi, kan pompalayarak vücuda oksijen ve besin taşımak, atıkları da uzaklaştırmaktır. Bir kırık meydana geldiğinde kanama olabilir ve bu durum dolaşım sistemini etkiler. Ancak bu, kırığın bir sonucudur. Soruda yaralanmanın kendisinin hangi sistemi ilgilendirdiği sorulmaktadır; kırığın ait olduğu ana sistem hareket sistemidir.
• d) Sindirim sistemini: Sindirim sistemi; mide, bağırsaklar, karaciğer gibi organlardan oluşur ve yiyeceklerin sindirilerek enerjiye dönüştürülmesinden sorumludur. Kırık ve ezilmelerin bu sistemin organlarıyla doğrudan bir bağlantısı yoktur. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, kırıklar doğrudan kemikleri, ezilmeler ise kasları ve çevre dokuları ilgilendirir. Kemikler ve kaslar da vücudumuzun Hareket Sistemi'nin temel yapı taşlarıdır. Bu nedenle, bu tür yaralanmalar doğrudan hareket sistemini ilgilendiren bir konudur ve doğru cevap C seçeneğidir.

Bu soruda, yüksek ateş sonucu meydana gelen bir havale (ateşli nöbet) durumunda yapılması gereken doğru ilk yardım müdahalesi sorulmaktadır. Ateşli havalenin temel nedeni vücut sıcaklığının kontrolsüz bir şekilde yükselmesidir. Bu nedenle, ilk yardımın ana hedefi, vücut sıcaklığını güvenli bir şekilde düşürmek ve nöbet sırasında kişinin kendine zarar vermesini önlemektir.

d) Oda sıcaklığında bir küvete sokulması seçeneği doğru cevaptır. Yüksek ateşi olan bir kişiyi, özellikle de bir çocuğu, ılık yani oda sıcaklığındaki suyla dolu bir küvete sokmak veya ılık suyla ıslatılmış bezlerle vücuduna kompres yapmak, vücut ısısının yavaş yavaş ve güvenli bir şekilde düşmesine yardımcı olur. Burada kritik olan suyun "oda sıcaklığında" olmasıdır; çünkü çok soğuk su, damarların aniden büzülmesine ve vücut şokuna neden olabilir, hatta titremeyi tetikleyerek vücut ısısını daha da artırabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Karna baskı uygulanması: Bu uygulamanın ateşli havale ile hiçbir ilgisi yoktur. Karna baskı, genellikle solunum yoluna yabancı cisim kaçması gibi durumlarda (Heimlich manevrası) uygulanan bir yöntemdir. Havale geçiren bir kişiye yapılması anlamsız ve potansiyel olarak zararlıdır.
• b) Sıcak uygulama yapılması: Bu seçenek, yapılması gerekenin tam tersidir. Kişinin vücut sıcaklığı zaten tehlikeli derecede yüksektir. Sıcak uygulama yapmak, ateşi daha da yükselterek durumu çok daha kötü hale getirecektir. Amaç vücudu serinletmektir, ısıtmak değil.
• c) Şekerli içecekler verilmesi: Havale geçiren bir kişinin bilinci kapalı veya yarı kapalıdır ve yutkunma refleksi düzgün çalışmaz. Bu durumdaki bir kişiye herhangi bir sıvı veya yiyecek vermeye çalışmak, soluk borusuna kaçmasına (aspirasyon) ve boğulmaya neden olabilir. Bu, ilk yardımda yapılması gereken en tehlikeli hatalardan biridir.

Özetle, yüksek ateşe bağlı havalede temel amaç, paniğe kapılmadan ve hastaya zarar vermeden vücut ısısını düşürmektir. Bunun için en doğru ve güvenli yöntemlerden biri, kişinin üzerindeki kalın giysileri çıkarmak ve vücudunu oda sıcaklığındaki su ile serinletmektir. Bu nedenle doğru cevap 'd' seçeneğidir.

Bu soruda, bir kaza veya yaşamı tehlikeye düşüren bir durumda, profesyonel sağlık ekipleri (ambulans, doktor vb.) olay yerine ulaşana kadar hayat kurtarmak ya da durumun kötüleşmesini önlemek amacıyla yapılan uygulamanın tanımı ve bu uygulamayı yapan kişinin kim olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktaları; bu kişinin eğitimli olması, tıbbi araç gereç kullanmaması ve ilaçsız müdahalede bulunmasıdır.

Doğru cevap d) İlk yardımcı seçeneğidir. İlk yardımcı, tam olarak soruda tarif edilen kişidir. Acil bir durumda, doktor veya sağlık personeli gelene kadar kazazedenin hayatını kurtarmak veya durumunun daha da kötüye gitmesini engellemek için gerekli temel müdahaleleri yapan, bu konuda özel bir eğitim almış kişidir.

İlk yardımcının en önemli özellikleri, olay yerinde bulduğu malzemeleri (örneğin bir bez, sopa veya giysi parçası) kullanarak müdahale etmesi ve kesinlikle ilaç kullanmamasıdır. Görevi, profesyonel yardım gelene kadar temel yaşam desteği sağlamaktır. Bu tanım, sorudaki tüm kriterlerle birebir örtüşmektedir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sürücü: Sürücü, bir aracı kullanan kişidir. Bir sürücü ilk yardım eğitimi almış olabilir ve bu durumda ilk yardımcı olabilir, ancak "sürücü" kelimesinin tanımı ilk yardım bilgisini içermez. Bu nedenle bu seçenek genel bir tanımdır ve sorunun cevabı olamaz.
• b) Girişimci: Girişimci, yeni bir iş kuran, risk alan ve ticari faaliyetlerde bulunan kişidir. Bu terimin trafik, kaza veya sağlıkla hiçbir ilgisi yoktur. Tamamen alakasız bir seçenek olarak eklenmiştir.
• c) Trafik polisi: Trafik polisinin ana görevi trafiği düzenlemek, kurallara uyulmasını sağlamak ve kaza anında olay yerinin güvenliğini almaktır. Trafik polisleri genellikle ilk yardım eğitimi alırlar ancak onların asli unvanı ve görevi ilk yardım yapmak değildir. Soruda bahsedilen eylemi yapan kişinin özel adı "ilk yardımcı"dır.

Özetle, soru metninde tanımı yapılan kişi, özel bir eğitimden geçmiş, ilaçsız ve eldeki imkanlarla müdahale eden ilk yardımcıdır. Bu nedenle doğru cevap kesinlikle 'd' seçeneğidir.

Bu soruda, ilk yardımda kullanılan temel pozisyonlardan biri olan şok pozisyonunun görsel olarak hangisi olduğunu belirlemeniz istenmektedir. Şok, vücuttaki kan dolaşımının yetersiz kalması sonucu hayati organlara yeterli kan ve oksijenin gitmemesi durumudur. Bu pozisyonun temel amacı, beyin ve kalp gibi yaşamsal organlara kan akışını artırmaktır.

Doğru Cevap: d) seçeneği

Doğru cevap d) seçeneğidir. Bu pozisyon, tam olarak şok pozisyonunu göstermektedir. Bu pozisyonda hasta veya yaralı sırt üstü düz bir şekilde yatırılır ve bacakları yaklaşık 30 cm kadar yukarıya kaldırılır. Bacakların altına yastık, battaniye veya çanta gibi bir destek konularak bu yükseklik sağlanır.

Bu pozisyonun amacı, bacaklardaki kanın yer çekimi yardımıyla vücudun merkezine, yani kalp, akciğer ve beyin gibi hayati organlara yönlendirilmesidir. Böylece bu organların kanlanması ve oksijenlenmesi artırılarak, şokun ilerlemesi yavaşlatılır ve kişinin hayati fonksiyonlarının korunmasına yardımcı olunur. Bu nedenle, ehliyet sınavlarında ve ilk yardım eğitimlerinde şok pozisyonu denildiğinde akla ilk gelmesi gereken pozisyon budur.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) seçeneği: Bu pozisyon Koma Pozisyonu (Derlenme/İyileşme Pozisyonu) olarak adlandırılır. Bilinci kapalı ancak solunumu ve nabzı olan kişilere uygulanır. Bu pozisyonun amacı, kişinin kusması durumunda kusmuğun soluk borusuna kaçmasını engellemek ve dilin geriye kayarak solunum yolunu tıkamasını önlemektir. Şok tedavisi için değil, solunum yolunu açık tutmak için kullanılır.


• b) seçeneği: Bu pozisyon Yarı Oturur Pozisyon'dur. Genellikle göğüs yaralanmaları, kalp krizi şüphesi veya solunum güçlüğü çeken hastalara uygulanır. Bu pozisyon, göğüs kafesinin daha rahat hareket etmesini sağlayarak nefes alıp vermeyi kolaylaştırır. Şok durumunda kan basıncı zaten düşük olduğu için kişiyi oturtmak, beyne giden kan akışını daha da azaltacağından tehlikelidir.


• c) seçeneği: Bu pozisyon, karın yaralanmalarında kullanılan bir pozisyondur. Hasta sırt üstü yatırılır ve dizleri bükülerek karın kaslarının gevşemesi sağlanır. Bu sayede karın içi organlar üzerindeki baskı azalır ve ağrı hafifler. Ancak bu pozisyonda bacaklar yukarı kaldırılmadığı için şok durumunda hayati organlara kan akışını artırma amacı taşımaz.

Özetle, ehliyet sınavında şok pozisyonu sorulduğunda aklınıza gelmesi gereken görüntü; kişinin sırt üstü yatırıldığı ve bacaklarının 30 cm kadar yukarı kaldırıldığı pozisyondur. Bu, d) seçeneğinde doğru bir şekilde gösterilmiştir.

Bu soruda, bir kaza sonrası yaralanan kişiyi (kazazedeyi) taşırken uyulması gereken en temel ve güvenli yöntemin hangisi olduğu sorgulanmaktadır. Buradaki amaç, ilk yardımcının hem kazazedenin durumunu kötüleştirmesini önlemek hem de bu işlemi yaparken kendi sağlığını korumasını sağlamaktır. Bu nedenle, kazazede taşıma teknikleri hayati önem taşır.

Doğru cevap olan "d" seçeneğinin açıklaması:

d) Kazazedenin baş-boyun-gövde ekseni esas alınarak en az 6 destek noktasından kavranması

Bu seçenek, kazazede taşımanın altın kuralını ifade etmektedir. "Baş-boyun-gövde ekseni", vücudun omurga hattı boyunca düz bir çizgide tutulması anlamına gelir. Özellikle trafik kazaları gibi durumlarda omurilik yaralanması riski çok yüksektir ve bu eksenin bozulması, kazazedenin felç kalmasına hatta hayatını kaybetmesine neden olabilir. Bu nedenle kazazede, adeta tek parça bir kütük gibi, bu eksen bozulmadan hareket ettirilmelidir.

Ayrıca, kazazedenin "en az 6 destek noktasından" kavranması, vücut ağırlığının birden fazla kişiye dengeli bir şekilde dağıtılmasını sağlar. Bu destek noktaları genellikle baş/boyun, omuzlar, sırt, kalça, dizler ve ayak bilekleridir. Bu sayede hem taşıma daha güvenli hale gelir hem de kazazedenin vücut ekseni korunmuş olur. Bu yöntem, profesyonel acil durum ekiplerinin de uyguladığı en doğru tekniktir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunun açıklaması:

• a) İlk yardımcının kendi sağlığını riske sokması: Bu, ilk yardımın en temel ilkesine aykırıdır. İlk yardımda birinci kural "önce kendi can güvenliği ve olay yeri güvenliği"dir. Kendini tehlikeye atan bir ilk yardımcı, kazazedeye yardım edemeyeceği gibi kendisi de yardıma muhtaç hale gelebilir. Bu nedenle bu seçenek kesinlikle yanlıştır.
• b) İlk yardımcının kalkarken ağırlığı karın kaslarına vermesi: Bu, tamamen yanlış bir kaldırma tekniğidir ve ilk yardımcının bel veya karın fıtığı gibi ciddi sağlık sorunları yaşamasına neden olabilir. Doğru kaldırma tekniği, sırtı dik tutarak ve çömelerek, vücudun en güçlü kasları olan bacak ve kalça kaslarından güç almaktır. Ağırlık asla bel veya karın kaslarına verilmemelidir.
• c) Kazazedenin mümkün olduğunca çok hareket ettirilmesi: Bu, yapılabilecek en tehlikeli hatalardan biridir. Kazazede, olay yerinde yangın, patlama veya çökme gibi bir tehlike yoksa, kesinlikle zorunlu olmadıkça hareket ettirilmemelidir. Her gereksiz hareket, iç kanamaları artırabilir, kırık kemik uçlarının damar ve sinirlere zarar vermesine yol açabilir ve en önemlisi omurilik yaralanması riskini kat kat artırır.

Özetle, kazazede taşırken temel amaç, durumu daha da kötüleştirmemektir. Bu da ancak vücut bütünlüğünü, özellikle de baş-boyun-gövde eksenini koruyarak ve doğru destek noktalarından kavrayarak mümkün olur.

Bu soruda, kulak kanaması gibi potansiyel olarak ciddi bir durumda olan bir kazazedeye uygulanması gereken doğru ilk yardım adımları sorgulanmaktadır. Bu tür kanamalar genellikle bir baş travmasının işareti olabileceğinden, her adımın doğru bir şekilde uygulanması hayati önem taşır. Şimdi verilen öncülleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

I- Kazazede sakinleştirilir, endişeleri giderilir.

Bu ifade doğrudur. İlk yardımın en temel ve evrensel kuralı, hem kazazedenin hem de çevrenin güvenliğini sağladıktan sonra kazazedeyi sakinleştirmektir. Panik ve korku, kazazedenin kalp atışını hızlandırarak kanamayı artırabilir ve ilk yardımcının işini zorlaştırabilir. Kazazedeye güven vermek, onunla konuşmak ve endişelerini gidermeye çalışmak, yapılacak tıbbi müdahaleler kadar önemli bir ilk yardım adımıdır.

II- Kanama ciddi ise, kulağı tıkamadan temiz bezlerle kapatılır.

Bu ifade de doğrudur. Kulak kanaması, özellikle bir kafa travması sonucu oluşmuşsa, beyin omurilik sıvısı (BOS) ile karışık olabilir. Kulağı pamuk veya başka bir cisimle tıkamak, kanın ve sıvının dışarı akmasını engelleyerek kafa içi basıncın tehlikeli bir şekilde artmasına neden olabilir. Bunun yerine, kanamanın emilmesi ve kulağın dış etkenlerden korunması için kulak, tıkanmayacak şekilde temiz ve steril bir bezle gevşekçe kapatılmalıdır.

III- Kazazede bilinçsiz ise kanayan kulak üzerine yan yatırılır.

Bu ifade de doğrudur. Eğer kazazede bilincini kaybetmişse, kanın ve diğer sıvıların dışarıya rahatça akabilmesi için kanayan kulak altta kalacak şekilde yan yatırılmalıdır. Bu pozisyon, sıvının genze veya solunum yoluna kaçarak boğulma riski oluşturmasını engeller. Aynı zamanda, kafa içi basıncın artmasını önlemeye de yardımcı olan kritik bir uygulamadır.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Kazazedeyi sakinleştirmek önemli olsa da, kanamanın fiziksel yönetimi (kulağı kapatma ve doğru pozisyon verme) göz ardı edilmiştir.
• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Bilinçsiz bir kazazede için hayati önem taşıyan doğru pozisyon verme (III. öncül) bu seçenekte yer almamaktadır.
• c) II ve III: Bu seçenek, ilk yardımın psikolojik yönünü (I. öncül) atladığı için eksiktir. İlk yardım sadece fiziksel müdahaleden ibaret değildir.
• d) I, II ve III: Bu seçenek, kulak kanaması olan bir kazazedeye yapılması gereken tüm doğru ilk yardım adımlarını içermektedir. Hem kazazedenin psikolojik durumunu yönetmeyi, hem kanamayı doğru şekilde kontrol altına almayı, hem de bilinç kaybı durumunda güvenli bir pozisyon sağlamayı kapsar.

Sonuç olarak, kulak kanaması durumunda verilen üç öncül de doğru ve gerekli ilk yardım uygulamalarıdır. Bu nedenle doğru cevap D seçeneğidir. Unutulmamalıdır ki kulak kanaması ciddi bir durumun habercisi olabilir ve bu ilk yardım uygulamalarından sonra derhal 112 Acil Yardım aranmalıdır.

Bu soruda, insan vücudunun komuta merkezi olan beynin, hangi temel vücut sistemine dahil olduğu sorgulanmaktadır. Vücudumuzdaki organlar, belirli görevleri yerine getirmek için sistemler halinde organize olmuştur. Bu sorunun doğru cevabı, beynin işlevini ve görevini anlamaktan geçer.

Doğru Cevap: d) Sinir sisteminin

Sinir sistemi, vücudun iletişim ve kontrol ağıdır. Çevreden gelen uyarıları (gördüklerimiz, duyduklarımız, hissettiklerimiz) algılar, bu bilgileri işler, yorumlar ve vücudun uygun tepkileri vermesi için komutlar gönderir. Beyin, bu sistemin en merkezi ve en gelişmiş organıdır; düşünme, öğrenme, hafıza, karar verme ve tüm vücut fonksiyonlarını yönetme gibi görevleri üstlenir. Bu nedenle beyin, kesin olarak sinir sisteminin bir parçasıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Dolaşım sistemi: Bu sistemin ana görevi, kanı vücutta pompalayarak oksijen ve besinleri hücrelere taşımak, atıkları da uzaklaştırmaktır. Kalp, damarlar ve kan bu sistemin temel parçalarıdır. Beyin, çalışmak için dolaşım sisteminin getirdiği oksijen ve besinlere ihtiyaç duyar ancak sistemin bir parçası değil, bu sistemden hizmet alan bir organdır.
• b) Sindirim sistemi: Yiyeceklerin parçalanması, besinlerin emilmesi ve atıkların vücuttan uzaklaştırılmasıyla görevlidir. Mide, bağırsaklar ve karaciğer gibi organlardan oluşur. Beynin sindirim faaliyetiyle doğrudan bir ilgisi yoktur, bu nedenle bu sisteme ait olamaz.
• c) Hareket sistemi: Vücudun hareket etmesini sağlayan ve ona destek olan sistemdir. Kemikler, kaslar ve eklemlerden oluşur. Beyin, sinirler aracılığıyla kaslara hareket etme emrini gönderir, yani hareket sistemini kontrol eder, ancak fiziksel olarak bu sistemin bir parçası değildir.

Özetle, beyin vücudun yönetim ve karar verme merkezidir ve bu görevini sinir sisteminin bir parçası olarak yerine getirir. Diğer sistemler beynin komutları altında çalışır veya ona destek sağlar, ancak beyin bu sistemlere dahil değildir. Ehliyet sınavında bu temel bilgi, sürücünün vücut fonksiyonları ve tepki mekanizmaları hakkındaki farkındalığını ölçmek için önemlidir.

Bu soruda, bilinci kapalı olan ancak boyun travması şüphesi bulunmayan bir kazazedede, solunum yolunu açmak için uygulanması gereken temel ilk yardım pozisyonunun ne olduğu sorulmaktadır. Bilinç kaybı durumunda kaslar gevşer ve dil, arkaya doğru kayarak soluk borusunu tıkayabilir. Bu, hayati tehlike oluşturan bir durumdur ve hava yolunun derhal açılması gerekir.

Doğru Cevap: d) baş geri-çene yukarı

Doğru cevap "baş geri-çene yukarı" pozisyonudur. Bu manevra, bilinci kapalı kişilerde dilin geriye düşerek solunum yolunu tıkamasını engellemek için yapılan standart bir ilk yardım uygulamasıdır. Bir el kazazedenin alnına konulur ve baş yavaşça geriye doğru itilir. Diğer elin parmak uçları ise çenenin altına yerleştirilerek çene yukarı doğru kaldırılır. Bu hareket, dil kökünü gırtlaktan uzaklaştırır ve hava yolunu açar.

Soruda özellikle "boyun travması yoksa" ifadesinin altı çizilmiştir. Çünkü boyun travması şüphesi olan bir kazazedede başı bu şekilde hareket ettirmek, omurilikte kalıcı hasarlara yol açabilir. Bu nedenle bu manevra, sadece boyun yaralanması olmadığından emin olunan durumlarda güvenle uygulanır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Şok Pozisyonu: Şok pozisyonu, dolaşım sistemiyle ilgili bir sorunda (kan basıncının düşmesi gibi) kullanılır. Kazazede sırt üstü yatırılır ve bacakları 30 cm kadar yukarı kaldırılır. Bu pozisyonun amacı, hayati organlara (beyin, kalp vb.) kan akışını artırmaktır ve solunum yolunu açmakla doğrudan bir ilgisi yoktur.
• b) Oturuş Pozisyonu: Oturuş veya yarı oturuş pozisyonu, genellikle bilinci açık olan ve nefes darlığı çeken (örneğin kalp krizi, astım atağı geçiren) hastalara verilir. Bu pozisyon, solunumu rahatlatmaya yardımcı olur. Ancak bilinci kapalı bir kazazede kendi başına oturamaz ve bu pozisyon hava yolunu açmak için uygun değildir.
• c) Yarı Yüzükoyun-Yan Pozisyonu: Bu pozisyon, "koma pozisyonu" veya "derlenme pozisyonu" olarak da bilinir. Hava yolu açıldıktan ve kazazedenin kendi kendine nefes aldığı anlaşıldıktan sonra, kusmuk gibi sıvıların solunum yoluna kaçmasını engellemek için verilir. Yani bu pozisyon, hava yolunu açmak için değil, açılmış olan hava yolunun güvenliğini sağlamak için kullanılır. Soruda ise ilk aşama olan "hava yolunu açma" eylemi sorulmaktadır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası araç içinde bulunan kazazedenin, hayatını anında tehdit eden çok acil durumlarda nasıl tahliye edilmesi gerektiği sorulmaktadır. Soruda belirtilen yangın tehlikesi, patlama durumu ve solunum durması gibi senaryolar, kazazedenin araç içinde kalmasının, müdahale edilmemesinden daha tehlikeli olduğu anlamına gelir. Bu nedenle, hızlı ama olabildiğince güvenli bir çıkarma tekniği uygulanmalıdır.

Doğru cevap a) Rentek manevrası'dır. Çünkü Rentek manevrası, tam da bu gibi acil durumlar için geliştirilmiş özel bir tekniktir. Bu yöntemin temel amacı, kazazedenin omuriliğine zarar vermeden, yani baş-boyun-gövde eksenini mümkün olduğunca sabit tutarak kişiyi araçtan hızla çıkarmaktır.

Yangın veya patlama tehlikesi varsa, kazazedeyi bir an önce tehlikeli bölgeden uzaklaştırmak gerekir. Solunum durması durumunda ise, temel yaşam desteğine (kalp masajı ve suni solunum) başlamak için kazazedenin araçtan çıkarılıp sert bir zemine yatırılması zorunludur. Rentek manevrası, bu acil ihtiyaçları karşılarken aynı zamanda olası bir boyun ve omurga yaralanmasını en aza indirmeyi hedefler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Sırtta taşıma yöntemi: Bu yöntem, genellikle bilinci açık ve yürüyemeyen kazazedeleri taşımak için kullanılır. Araç içindeki sıkışık bir alanda, özellikle bilinci kapalı birini sırtınıza alarak çıkarmak hem çok zordur hem de boyun ve omurgayı korumaz. Bu nedenle bu senaryo için uygun değildir.
• c) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma: Bu, bir kişiyi uzun mesafeler boyunca taşımak için etkili bir yöntemdir ancak kazazedeyi araçtan çıkarmak için kullanılamaz. İlk yardımcının, araç içinde kazazedeyi omuzlayacak kadar alanı yoktur. Bu teknik, kişi araçtan çıkarıldıktan *sonra* güvenli bir yere taşınması gerektiğinde uygulanabilir.
• d) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu yöntem, sadece başka hiçbir seçeneğin olmadığı ve kazazedenin çok kısa bir mesafe çekilmesi gereken durumlarda başvurulan bir acil durum tekniğidir. Birini araçtan ayaklarından çekerek çıkarmak, başın ve boynun kontrolsüzce geriye düşmesine, savrulmasına ve çok ciddi omurilik yaralanmalarına neden olur. Bu, kesinlikle kaçınılması gereken tehlikeli bir uygulamadır.

Özetle, soruda verilen hayatı tehdit edici durumlarda, kazazedeyi araçtan çıkarmanın en doğru ve güvenli yolu Rentek manevrasıdır. Diğer yöntemler ya uygulama alanı açısından imkansızdır ya da kazazedeye daha fazla zarar verme riski taşır. Bu nedenle ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda, araçtan acil çıkarma denince aklınıza hemen Rentek manevrası gelmelidir.

Bu soruda, bir kaza anında kırık, çıkık veya burkulma gibi bir durumla karşılaşıldığında, ilk yardımcının öncelikli olarak ne yapması gerektiği sorgulanmaktadır. İlk yardımın temel amacı, yaralının durumunun daha da kötüye gitmesini engellemek ve profesyonel sağlık ekipleri gelene kadar onu güvende tutmaktır. Bu nedenle, kemik ve eklem yaralanmalarında atılacak ilk ve en önemli adımın ne olduğunu bilmek hayati önem taşır.

a) Sorunlu bölgeyi hareketsiz duruma getirerek kazazedenin durumunun kötüleşmesini önlemek

Bu seçenek doğrudur. Kırılmış bir kemiğin uçları jilet gibi keskin olabilir. Yaralı bölge hareket ettirilirse, bu keskin kemik uçları çevredeki kan damarlarını, sinirleri veya kasları keserek çok daha ciddi hasarlara yol açabilir. Bölgeyi sabitleyerek (immobilize ederek) hareketsiz hale getirmek, bu ek zararların önüne geçer, ağrıyı azaltır ve yaralının durumunun stabil kalmasını sağlar. İlk yardımcının temel hedefi tam olarak budur.

b) Kazazedenin oturması ya da sağa sola kımıldamasına izin vermek

Bu seçenek yanlıştır. Kazazedeyi hareket etmeye teşvik etmek veya buna izin vermek, yaralı bölgenin de oynamasına neden olur. Bu durum, yukarıda bahsedilen riskleri (damar ve sinir yaralanması, ağrının artması vb.) doğrudan tetikler. İlk yardımın temel kuralı, özellikle kemik ve eklem yaralanmalarında, yaralıyı ve yaralı bölgeyi mümkün olduğunca hareketsiz tutmaktır.

c) Kol ya da bacakta bozulmuş şekli düzeltmeye çalışmak

Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve çok tehlikelidir. Kırık veya çıkık nedeniyle şekli bozulmuş bir uzvu "düzeltmeye" veya yerine oturtmaya çalışmak, ilk yardımcının görevi değildir. Bu işlem, yalnızca tıp eğitimi almış profesyoneller tarafından yapılabilir. Bilinçsizce yapılan böyle bir müdahale, kalıcı sinir hasarlarına, damarların kopmasına ve doku ölümlerine (kangren) yol açabilir.

d) Kırık bölgenin hareket ettirilmesini sağlamak

Bu seçenek de yanlıştır. Bu ifade, doğru olanın tam tersini söylemektedir. Kırık bir bölgeyi hareket ettirmek, yaralanmayı daha karmaşık hale getirir ve iyileşme sürecini zorlaştırır. Amaç, hareketi tamamen kısıtlamaktır, hareket ettirilmesini sağlamak değil. Bu nedenle bu seçenek, ilk yardım bilgisiyle tamamen çelişmektedir.

Bu soruda, ciddi bir atardamar kanamasını kontrol altına almak için vücutta baskı uygulanabilecek kilit noktaların hangileri olduğu sorgulanmaktadır. Atardamar kanamaları, kanın kalpten pompalanma basıncıyla fışkırarak aktığı için çok tehlikelidir ve hızlı müdahale gerektirir. Bu müdahale, kanayan bölgenin üst kısmında, atardamarın kemiğe yakın geçtiği bir noktaya baskı uygulayarak kan akışını yavaşlatma prensibine dayanır.

Doğru cevap D) I, II ve III seçeneğidir. Şimdi bu noktaların neden doğru olduğunu ve ilk yardım açısından önemini tek tek inceleyelim.

• I. Boyun: Boyun bölgesi, özellikle şah damarının (karotis arter) geçtiği yer, baş ve yüzdeki ciddi kanamaları kontrol etmek için önemli bir basınç noktasıdır. Şah damarı, cilde oldukça yakın bir konumdadır ve omurgaya doğru bastırılarak kan akışı yavaşlatılabilir. Bu müdahale, özellikle durdurulamayan yüz ve kafa derisi kanamalarında hayat kurtarıcı olabilir.
• II. Koltuk altı: Koltuk altı, kol bölgesindeki atardamarın (aksiller arter) yüzeye en yakın olduğu ve kemiğe karşı sıkıştırılabileceği bir başka kritik basınç noktasıdır. Koldaki, özellikle dirsek altındaki veya ön koldaki şiddetli bir kanamayı durdurmak için koltuk altı çukuruna güçlü bir şekilde baskı uygulanır. Bu sayede kola giden ana kan akışı kesintiye uğratılarak kan kaybı önlenir.
• III. Köprücük kemiği üzeri: Köprücük kemiğinin hemen üzerindeki çukur bölge, koldaki ve omuzdaki kanamaları kontrol etmek için kullanılan bir diğer önemli basınç noktasıdır. Buradan geçen ana atardamar (subklavyen arter), başparmak ile köprücük kemiğinin arkasına, kaburgalara doğru bastırılarak sıkıştırılır. Bu yöntem, özellikle kolun üst kısımlarındaki veya omuzdaki kanamalarda çok etkilidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Bu soruda "yanlış" seçenekler aslında eksik bilgi içeren seçeneklerdir. Soru, bu amaç için belirlenmiş noktaların "hangileri" olduğunu sormaktadır ve verilen üç öncül de bu tanıma uymaktadır.

• a) Yalnız I: Bu seçenek sadece boyun bölgesini doğru kabul eder, ancak koltuk altı ve köprücük kemiği üzeri gibi diğer önemli basınç noktalarını dışarıda bırakır. Bu nedenle eksiktir.
• b) I ve II: Bu seçenek boyun ve koltuk altını kabul ederken, köprücük kemiği üzerini göz ardı eder. Bu da eksik bir cevaptır.
• c) I ve III: Bu seçenek ise koltuk altı basınç noktasını içermediği için tam olarak doğru değildir.

Sonuç olarak, ehliyet sınavı ilk yardım müfredatına göre Boyun, Koltuk altı ve Köprücük kemiği üzeri, atardamar kanamalarını kontrol altına almak için öğretilen temel ve hayati basınç noktalarıdır. Bu nedenle üç öncülü de içeren D seçeneği sorunun tam ve doğru cevabıdır.

Bu soruda, vücudumuz için hayati öneme sahip olan gaz alışverişini, yani nefes alarak oksijeni vücuda alıp, atık gaz olan karbondioksiti vücuttan atmayı sağlayan ana organın hangisi olduğu sorulmaktadır. Bu işlem, kan aracılığıyla tüm hücre ve dokulara oksijen taşınmasını sağlar. Şimdi seçenekleri ve doğru cevabı detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Akciğer

Doğru cevap Akciğer'dir. Çünkü akciğerler, solunum sisteminin temel organıdır. Nefes aldığımızda hava akciğerlere dolar ve burada "alveol" adı verilen küçük hava keseciklerinde gaz alışverişi gerçekleşir. Oksijen kanda bulunan kırmızı kan hücrelerine bağlanır ve kan dolaşımı ile tüm vücuda taşınır. Aynı anda, hücrelerin atığı olan karbondioksit kandan alveollere geçer ve nefes verme yoluyla vücuttan atılır. Bu nedenle, vücudun oksijenlenmesini sağlayan gaz alışverişi görevi doğrudan akciğerlere aittir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Mide: Mide, sindirim sisteminin bir parçasıdır. Görevi, yediğimiz besinleri mide asidi ve enzimler yardımıyla parçalayarak sindirime hazırlamaktır. Midenin gaz alışverişi veya hücreleri oksijenlendirme gibi bir görevi yoktur.
• b) Böbrek: Böbrekler, boşaltım sisteminin en önemli organlarıdır. Temel görevleri, kanı süzerek zararlı ve atık maddeleri (üre gibi) ayırmak ve bunları su ile birlikte idrar olarak vücuttan atmaktır. Vücudun sıvı ve mineral dengesini ayarlarlar ancak solunumla ilgili bir işlevleri bulunmaz.
• d) Pankreas: Pankreas, hem sindirim sistemine hem de endokrin (hormonal) sisteme ait bir organdır. Sindirim için enzimler salgılar ve kan şekerini düzenleyen insülin gibi önemli hormonları üretir. Gaz alışverişi ve dokuların oksijenlenmesi ile bir ilgisi yoktur.

Özetle, soruda tarif edilen "gaz alışverişi" ve "hücrelerin oksijenlenmesi" görevi, solunum sisteminin merkezi olan akciğerlerin temel fonksiyonudur. Diğer organların vücutta çok önemli başka görevleri vardır ancak bu özel işlevden sorumlu değillerdir.

Bu soruda, yerleşim yerleri dışındaki yollarda, gece vakti araç farlarının doğru kullanımının ne olduğu sorulmaktadır. Gece sürüş güvenliği için ışıkların doğru ve kuralına uygun kullanılması hayati önem taşır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

a) Yeterince aydınlatılmamış tünellere girerken uzağı gösteren ışıkları yakmak

Bu seçenek DOĞRU cevaptır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, yerleşim birimleri dışındaki yollarda ve yeterince aydınlatılmamış tünellerde, ilerisi net olarak görünmüyorsa uzağı gösteren ışıkların (uzun farların) yakılması zorunludur. Tünel gibi aniden karanlık bir ortama girildiğinde, yolun ilerisini, virajları ve olası tehlikeleri görebilmek için maksimum aydınlatma sağlayan uzun farlar kullanılır. Bu, hem sürücünün yolu daha iyi görmesini sağlar hem de tünel içindeki diğer unsurların fark edilmesine yardımcı olur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Dönüş ışıklarını geç anlamında kullanmak

  Bu ifade kesinlikle YANLIŞTIR. Dönüş ışıkları (sinyaller), sadece dönme veya şerit değiştirme niyetini bildirmek için kullanılır. Sinyalleri "beni geçebilirsin" veya başka bir anlamda kullanmak, trafikte yanlış anlaşılmalara ve çok tehlikeli kazalara sebep olabilir. Her trafik işaretinin ve ışığının standart bir anlamı vardır ve bu anlamların dışında kullanılamazlar.

• c) Karşılaşmalarda ışıkları söndürmek

  Bu ifade son derece tehlikeli ve YANLIŞTIR. Gece yolculuklarında karşı yönden bir araçla karşılaşıldığında yapılması gereken, diğer sürücünün gözünü almamak için uzağı gösteren ışıkları (uzun farları) kapatıp yakını gösteren ışıklara (kısa farlara) geçmektir. Işıkları tamamen söndürmek, aracınızı hem karşıdaki sürücü hem de diğerleri için tamamen görünmez hale getirir ve ölümcül kazalara davetiye çıkarır.

• d) Park veya sis ışıkları ile seyretmek

  Bu ifade de YANLIŞTIR. Park ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi, araç park halindeyken görünürlüğünü sağlamak içindir ve seyir halinde yeterli aydınlatmayı sağlamaz. Sis ışıkları ise sadece yoğun sis, kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü özel durumlarda, kısa farlarla birlikte kullanılmalıdır. Normal hava koşullarında sis farı ile seyretmek hem yasaktır hem de diğer sürücülerin gözünü kamaştırabilir.

Özetle, gece sürüşlerinde temel kural, yolu en iyi şekilde görmek ve diğer sürücüleri rahatsız etmemektir. Yeterince aydınlatılmamış tüneller gibi görüşün aniden azaldığı yerlerde uzun farları kullanmak, güvenli bir sürüş için en doğru davranıştır.

Bu soruda, bir sürücünün araç kullanırken yorgunluk ve uykusuzluk gibi tehlikeli durumların belirtilerini göstermesi halinde atması gereken en doğru ve güvenli adımın ne olduğu sorgulanmaktadır. Soruda verilen "gözlerini açık tutmakta zorlanma" ve "dalma ya da dikkatini toplayamama" gibi belirtiler, sürücünün direksiyon başında uykuya dalma riskiyle karşı karşıya olduğunun, yani "mikro uyku" tehlikesinin habercisidir. Bu durum, hem sürücünün hem de trafikteki diğer kişilerin hayatını tehlikeye atan çok ciddi bir risktir.

Doğru Cevap: a) Mola verilmeli

Doğru cevabın "Mola verilmeli" olmasının sebebi, yorgunluğun ve uykusuzluğun tek gerçek çözümünün dinlenmek olmasıdır. Sürücü bu belirtileri hissettiği anda, vücudu ve beyni dinlenmeye ihtiyacı olduğu sinyalini vermektedir. Bu sinyali görmezden gelmek, saniyeler içinde gerçekleşebilecek bir kazaya davetiye çıkarmaktır. Güvenli bir yere aracı çekip kısa bir mola vermek, uyumak, yüzünü yıkamak veya biraz hava almak, sürücünün dikkatini ve reflekslerini yeniden kazanmasını sağlayarak güvenli bir şekilde yola devam etmesine olanak tanır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Yola devam edilmeli: Bu seçenek en tehlikeli ve kesinlikle yanlış olanıdır. Yorgunluk belirtileri, sürücünün aracı güvenli bir şekilde idare etme yeteneğini kaybettiğini gösterir. Yola devam etmek, sürücünün direksiyon başında uyuyakalma ve kontrolü tamamen kaybetme riskini göze alması demektir. Bu, hem kendisi hem de başkaları için ölümcül sonuçlar doğurabilir.
• c) Gözler ovuşturulmalı: Gözleri ovuşturmak, yorgunluğa karşı anlık ve geçici bir rahatlama hissi verebilir, ancak bu kesinlikle bir çözüm değildir. Bu eylem, yorgunluğun asıl nedenini ortadan kaldırmaz ve uyku halini sadece birkaç saniyeliğine erteleyebilir. Sürücü, bu geçici rahatlamaya aldanarak yola devam ederse, kısa bir süre sonra çok daha şiddetli bir uyku haliyle karşılaşabilir.
• d) Baş dik tutmaya çalışılmalı: Bu da tıpkı gözleri ovuşturmak gibi, yorgunluğun belirtileriyle fiziksel olarak savaşmaya çalışmaktır. Ancak beyin dinlenmeye ihtiyaç duyduğunda, siz ne kadar fiziksel çaba gösterseniz de "mikro uyku" denilen ve birkaç saniye süren bilinç kayıpları yaşayabilirsiniz. Saatte 90 km hızla giden bir aracın sadece 3 saniyelik bir bilinç kaybında yaklaşık 75 metre kontrolsüz ilerleyeceği düşünüldüğünde, bu durumun ne kadar tehlikeli olduğu anlaşılmaktadır.

Özetle, araç kullanırken yorgunluk ve dikkat dağınıklığı belirtileri hissedildiğinde, yapılabilecek tek sorumlu ve güvenli hareket, aracı derhal güvenli bir noktaya çekip dinlenmek için mola vermektir. Unutmayın, güvenli sürüş sadece kurallara uymak değil, aynı zamanda sürücünün fiziksel ve zihinsel olarak aracı kullanmaya uygun durumda olmasını da gerektirir.

Bu soruda, insanların özel araçlarını, yani kendi otomobillerini, gerekli olmadığı halde kullanmalarının ne gibi sonuçlar doğuracağı sorulmaktadır. Bu durum, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde birçok olumsuz etkiye yol açar. Sorunun temel mantığı, "daha fazla araba yola çıkarsa ne olur?" sorusuna cevap bulmaktır.

Doğru cevap b) Trafik yoğunluğunun artması seçeneğidir. Çünkü her bireyin kısa mesafeler için bile kendi aracını kullanması, yollardaki araç sayısını doğrudan artırır. Yollardaki araç sayısı arttıkça, trafik akışı yavaşlar ve bu durum trafik sıkışıklığına, yani yoğunluğun artmasına neden olur. Örneğin, aynı iş yerine giden on kişinin on ayrı araçla gitmesi, yola on araç eklerken; bu kişilerin toplu taşıma kullanması yoldaki araç sayısını ciddi oranda azaltır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Trafik yoğunluğunun azalması: Bu seçenek yanlıştır çünkü özel araç kullanımı arttıkça, yollardaki araç sayısı da artar. Bu durum, yoğunluğun azalmasına değil, tam tersine artmasına sebep olur. Azalma, ancak toplu taşıma, bisiklet veya yürüme gibi alternatiflerin tercih edilmesiyle mümkün olabilir.
• c) Gürültü kirliliğinin önlenmesi: Bu seçenek de hatalıdır. Daha fazla araç, daha fazla motor, egzoz ve korna sesi demektir. Özel araçların gereksiz kullanımı gürültü kirliliğini önlemez, aksine ciddi şekilde artırarak şehir yaşamının kalitesini düşürür ve çevreye zarar verir.
• d) Yakıt tüketiminin azalması: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. Yola çıkan her araç yakıt tüketir. Ayrıca, artan trafik yoğunluğu nedeniyle araçlar sürekli dur-kalk yapmak zorunda kalır, bu da normal seyir halindekinden daha fazla yakıt harcanmasına yol açar. Dolayısıyla, gereksiz araç kullanımı hem bireysel bütçeye hem de ülke ekonomisine zarar vererek yakıt tüketimini artırır.

Bu soruda, verilen trafik sahnesini ve yol çizgilerini dikkatlice inceleyerek şıklarda belirtilen durumlardan hangisinin kesin olarak doğru olduğunu tespit etmemiz istenmektedir. Bu tür sorularda en önemli ipucu, yoldaki trafik işaretleri ve çizgileridir. Görseli incelediğimizde, iki yönlü bir karayolunda üç aracın hareket halinde olduğunu görüyoruz. Bu yolda şeritleri ayıran en belirgin özellik, ortadaki düz devamlı beyaz çizgidir. Trafik kurallarına göre bu çizgi, her iki yöndeki araçlar için de şerit değiştirmenin ve öndeki aracı geçmenin (sollama yapmanın) yasak olduğunu belirtir. Bu çizgi, görüşün kısıtlı olduğu tepe üstleri, virajlar veya kavşak yaklaşımları gibi tehlikeli yerlerde bulunur ve sürücüleri şeritlerinde kalmaları konusunda uyarır.

Doğru Cevap: c) 1 numaralı aracın geçme yasağına uymadığı

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, 1 numaralı aracın yaptığı eylemin yol çizgisi kuralını açıkça ihlal etmesidir. Araç, sollama yapmak için karşı şeride geçmiş durumdadır. Ancak ortadaki düz devamlı çizgi, bu manevranın kesinlikle yasak olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla, 1 numaralı aracın geçme yasağına uymadığı ifadesi, resme bakarak şüpheye yer bırakmayacak şekilde söylenebilecek tek durumdur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

• a) 3 numaralı aracın şerit ihlali yaptığı: Bu ifade yanlıştır. Resimde 3 numaralı araç, kendi şeridinde kurallara uygun bir şekilde seyretmektedir. Herhangi bir çizgi ihlali veya hatalı bir manevrası görülmemektedir.
• b) 2 numaralı aracın şerit ihlali yaptığı: Bu ifade de yanlıştır. 2 numaralı araç da tıpkı 3 numaralı araç gibi kendi şeridinin içinde, düzgün bir şekilde ilerlemektedir. Herhangi bir şerit ihlali söz konusu değildir.
• d) 2 ve 3 numaralı araçların normal hızın altında seyrettiği: Bu ifade hakkında kesin bir yorum yapılamaz. 1 numaralı aracın sollama yapmaya çalışması, 2 numaralı aracın yavaş gittiği izlenimini verebilir, ancak bu sadece bir varsayımdır. Belki de 1 numaralı araç hız sınırını aşıyordur. Resimden araçların hızı hakkında kesin bir bilgi edinmek mümkün olmadığı için bu seçenek elenir.

Özetle, sorunun anahtarı ortadaki düz devamlı çizgidir. Bu çizginin anlamını bilen bir sürücü adayı, 1 numaralı aracın bu kuralı çiğnediğini hemen fark edecektir. Diğer seçenekler ise ya açıkça yanlış ya da resimden kesin olarak çıkarılamayacak varsayımlara dayanmaktadır.

Bu soruda, çevre kirliliğini azaltmaya yönelik olumlu bir etki yaratan seçeneği bulmamız istenmektedir. Yani hangi davranışın doğaya ve çevreye faydalı olduğunu belirlemeliyiz. Seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevabın Açıklaması (c seçeneği)

c) Araç bakımlarının düzenli olarak yaptırılması: Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü bir aracın motoru, ateşleme sistemi ve egzoz sistemi gibi parçaları zamanla eskir ve performansını kaybeder. Düzenli bakım yapıldığında, aracın hava ve yakıt filtreleri temizlenir veya değiştirilir, motor yağı yenilenir ve bujiler gibi parçalar kontrol edilir. Bu işlemler sayesinde motor, yakıtı çok daha verimli bir şekilde yakar. Verimli yanan yakıt, daha az zararlı gaz (karbonmonoksit, hidrokarbon vb.) açığa çıkması anlamına gelir ve bu da doğrudan çevre kirliliğinin azalmasına olumlu katkı sağlar.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Kurşun oranı yüksek yakıt kullanılması: Bu seçenek yanlıştır çünkü kurşun, hem insan sağlığı hem de çevre için oldukça zehirli bir maddedir. Kurşunlu yakıtların kullanılması, atmosfere zehirli kurşun partiküllerinin salınmasına neden olur. Bu durum hava, su ve toprak kirliliğine yol açar. Bu nedenle kurşunlu yakıtlar, çevre kirliliğini azaltmak yerine tam tersine ciddi şekilde artırır.

• b) Araç egzozlarının delik ve hasarlı olması: Bu seçenek de yanlıştır. Egzoz sistemi, motorda yanan yakıttan ortaya çıkan zararlı gazları filtreleyerek (özellikle katalitik konvertör aracılığıyla) daha az zararlı hale getirir ve dışarı atar. Eğer egzozda delik veya hasar varsa, bu zehirli gazlar filtrelenmeden doğrudan atmosfere salınır. Bu durum hem hava kirliliğini hem de gürültü kirliliğini önemli ölçüde artırır.

• d) Trafik yoğunluğu nedeniyle trafik akışının çok yavaş olması: Bu seçenek de yanlıştır. Araçlar en verimli şekilde, sabit ve belirli bir hızda ilerlerken çalışır. Trafiğin yoğun olduğu ve sürekli dur-kalk yapıldığı durumlarda, araçlar normalden çok daha fazla yakıt tüketir. Artan yakıt tüketimi, egzozdan daha fazla zararlı gaz salınımına neden olur. Dolayısıyla, yavaş ve sıkışık trafik çevre kirliliğini azaltmaz, aksine artırır.

Bu soruda, bir kaza meydana geldiğinde araç içindeki kişilerin can güvenliğini sağlamak ve yaralanmaları olabildiğince azaltmak için tasarlanmış bir güvenlik önlemi sorulmaktadır. Yani soru, bir çarpışma anında bizi neyin koruyacağını bulmamızı istiyor. Bu tür önlemlere "pasif güvenlik" sistemleri denir ve en temel olanı doğru cevapta gizlidir.

Doğru cevap d) Seyir halinde iken emniyet kemeri kullanılması seçeneğidir. Bir kaza anında, ani durma veya çarpma nedeniyle vücudumuz "eylemsizlik" prensibi gereği ileri doğru fırlama eğilimi gösterir. Emniyet kemeri, bu kontrolsüz hareketi engelleyerek vücudumuzu koltuğa sabitler. Bu sayede başımızın cama veya direksiyona çarpması, göğsümüzün ön panele vurması ya da en tehlikelisi olan araçtan dışarı fırlamamız önlenmiş olur. Emniyet kemeri, çarpma kuvvetini vücudun daha dayanıklı bölgelerine (kalça ve omuz kemikleri) yayarak hayati organların zarar görme riskini büyük ölçüde azaltır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Koyu renk giysiler giyilmesi: Bu seçenek yanlıştır çünkü giysilerin renginin, bir kaza anında araç içindeki yaralanma riskiyle hiçbir ilgisi yoktur. Giysilerin rengi, daha çok yayaların veya bisikletlilerin gece trafikte fark edilebilirliği ile ilgili bir konudur. Hatta koyu renkler, bu durumlarda görünürlüğü azaltarak tehlike yaratabilir.
• b) Aracın kapılarının açık tutulması: Bu seçenek de tamamen hatalıdır ve son derece tehlikelidir. Seyir halinde kapıların açık olması, bir güvenlik önlemi olmak bir yana, kaza anında yolcuların araçtan dışarı savrulmasına neden olur. Araçtan dışarı savrulmak, ölümle sonuçlanan kazaların en yaygın sebeplerinden biridir ve bu seçenek güvenliği artırmak yerine hayatı doğrudan riske atar.
• c) Trafikteki motorlu araç sayısının artırılması: Bu seçenek de yanlıştır. Trafikteki araç sayısının artması, trafik yoğunluğunu ve dolayısıyla kaza olma riskini artırır; azaltmaz. Bu seçenek, kaza anında koruma sağlamak yerine, kazanın meydana gelme olasılığını yükselten bir faktördür ve sorunun amacıyla tamamen terstir.

Özetle, emniyet kemeri, bir kaza anında hayat kurtaran en temel ve en etkili pasif güvenlik donanımıdır. Diğer seçenekler ise konuyla ilgisiz veya tam tersi şekilde tehlike yaratan durumlardır. Bu nedenle, araca biner binmez yapılması gereken ilk şey emniyet kemerini takmaktır.

Bu soruda, otoyol gibi yüksek hızlı ve özel kuralları olan bir yolda sürücülerin yapmasına izin verilen, yani doğru ve yasal olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Otoyollar, trafik akışını hızlı ve güvenli tutmak için tasarlanmıştır. Bu nedenle, diğer yollarda yapılabilecek bazı manevralar otoyollarda hem çok tehlikeli hem de kesinlikle yasaktır.

Doğru cevap d) Hızına uygun şeritte gitmek seçeneğidir. Otoyollarda trafik güvenliği ve akıcılığı için şerit disiplini hayati önem taşır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre sürücüler, hızlarına ve aracın cinsine uygun olan şeritten gitmek zorundadır. Örneğin, ağır vasıtalar ve yavaş giden araçlar en sağ şeridi kullanırken, daha hızlı araçlar sol şeritleri kullanır; ancak sol şerit sürekli işgal edilmemeli, sadece sollama amacıyla kullanılmalıdır. Bu kural, trafiğin düzenli akmasını sağlar ve kazaları önler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış ve tehlikeli olduğunu inceleyelim:

• a) Geri gitmek: Otoyolda geri gitmek, trafiği tehlikeye atan en riskli davranışlardan biridir. Arkadan yüksek hızla gelen araçların size çarpma riski çok yüksektir ve bu manevra kesinlikle yasaktır. Eğer bir çıkışı kaçırırsanız, asla geri gitmemeli, bir sonraki çıkışı kullanarak güzergahınıza geri dönmelisiniz.
• b) Geriye dönmek: Geri gitmek gibi, otoyolda "U" dönüşü yapmak veya geriye dönmek de kesinlikle yasaktır. Bu hareket, birden fazla trafik şeridini kesmenizi gerektirir ve feci kazalara yol açabilir. Yön değiştirmek için sadece otoyol çıkışları ve kavşaklar kullanılmalıdır.
• c) Zorunluluk dışında park etmek: Otoyolda duraklamak ve park etmek, sadece arıza, kaza veya trafik polisinin talimatı gibi zorunlu hallerde ve emniyet şeridi kullanılarak yapılabilir. Keyfi olarak veya dinlenmek amacıyla emniyet şeridinde ya da yol üzerinde durmak, hem trafiği tehlikeye atar hem de yasaktır. Dinlenmek için özel olarak ayrılmış park alanları ve dinlenme tesisleri kullanılmalıdır.

Bu soruda, trafik polisinin kavşaktaki trafik akışını değiştirirken kullandığı hazırlık ve uyarı işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Tıpkı trafik lambalarındaki sarı ışık gibi, bu işaret de sürücülere mevcut durumun birazdan değişeceğini bildirir. Yani, geçiş hakkı olanların durmaya, bekleyenlerin ise harekete geçmeye hazırlanması gerektiğini ifade eden işareti bulmamız gerekiyor.

Doğru Cevap: b) seçeneği

Bu seçenekte trafik görevlisi bir kolunu yukarıya kaldırmıştır. Bu hareket, trafiği yöneten görevlinin verdiği "DİKKAT" komutudur. Anlamı şudur: "Yol trafiğe kapanmak veya açılmak üzeredir." Bu işareti gören ve daha önce geçiş hakkına sahip olan sürücüler, güvenli bir şekilde duramayacak kadar kavşağa yaklaşmamışlarsa yavaşlayıp durmaya hazırlanmalıdır. Kapalı yolda bekleyen sürücüler ise hareket etmeye hazırlanmalıdır. Dolayısıyla bu işaret, soruda belirtilen "daha önce açık olan yolun kapanacağı, kapalı olan yolun ise açılacağı" anlamını tam olarak karşılar.

Diğer Seçeneklerin Açıklamaları:

• a) seçeneği: Bu görselde trafik görevlisi kollarını iki yana açmıştır. Bu duruş, görevlinin kollarının işaret ettiği istikametlerdeki (yani sağ ve sol tarafındaki) trafiğin "GEÇ"ebileceğini belirtir. Görevlinin ön ve arka tarafında kalan yollar için ise bu işaret "DUR" anlamındadır. Bu işaret, bir yön değişikliği uyarısı değil, mevcut trafik akışının durumunu gösteren bir komuttur.
• c) seçeneği: Bu harekette görevli, sağ veya sol kolunu yukarı kaldırıp diğer kolunu yana açmıştır. Bu, trafiği yavaşlatma hareketidir. Genellikle görevli, işaret ettiği yöndeki araçların hızını kesmesini ve yavaşlamasını ister. Bu bir yön değiştirme hazırlığı değil, hız kontrolü ile ilgili bir komuttur. Bu nedenle yanlış cevaptır.
• d) seçeneği: Bu görselde trafik görevlisi, kolunu aşağı ve yukarı sallayarak belirli bir yönü işaret etmektedir. Bu hareketin anlamı "SAĞA/SOLA YANAŞ VE DUR" demektir. Görevli bu işaretiyle, belirli bir aracı veya trafik akışını durdurmak ve kenara çekmek için komut vermektedir. Kavşaktaki genel trafik düzenini değiştiren bir işaret değildir.

Özetle, trafik polisinin tek kolunu havaya kaldırması, trafik ışıklarındaki sarı ışık ile aynı anlama gelir ve bir sonraki komuta hazırlık yapılması gerektiğini bildirir. Bu nedenle doğru cevap b seçeneğidir.

Bu soruda, sürücülerin resimdeki trafik işaretini gördüklerinde nasıl bir davranış sergilemeleri gerektiği sorulmaktadır. Bu işaretin anlamını bilmek ve bu anlama uygun, güvenli sürüş tekniğini seçmek esastır. İşaretin ne anlama geldiğini ve sürücüden ne beklediğini adım adım inceleyelim.

Öncelikle, şekildeki trafik işaretini tanıyalım. Bu işaret, üçgen şeklinde ve kırmızı çerçeveli bir tehlike uyarı işaretidir. İçerisindeki sembol, tekerleklerinden izler bırakarak kayan bir otomobili göstermektedir. Bu işaretin resmi adı "Kaygan Yol" levhasıdır. Sürücüye, ilerideki yol yüzeyinin yağmur, kar, buz, dökülmüş yağ veya mıcırlı bir yapı gibi nedenlerle kaygan olabileceği uyarısını yapar.

Doğru Cevap: c) Yavaş ve daha dikkatli gitmeli

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, kaygan bir yolun getirdiği risklerdir. Yol yüzeyi kaygan olduğunda, aracın lastiklerinin yola tutunması (aderans) azalır. Bu durum, fren mesafesinin uzamasına, virajlarda savrulma riskinin artmasına ve direksiyon hâkimiyetinin zorlaşmasına neden olur. Bu tehlikeleri en aza indirmenin en temel ve etkili yolu, hızı düşürmek ve ani manevralardan (ani fren, ani direksiyon kırma) kaçınarak daha dikkatli bir sürüş sergilemektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Yolun solundan gitmeli: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Türkiye'de trafik sağ şeritten akar. Bu levha, şerit değiştirilmesi veya yolun solundan gidilmesi gerektiği anlamına gelmez. Yolun sol şeridi sadece sollama yapmak için kullanılır ve bu levha bu kuralı değiştirmez.
• b) Takip mesafesini azaltmalı: Bu seçenek çok tehlikelidir ve doğru cevabın tam tersidir. Kaygan yolda fren mesafesi normalden çok daha fazla uzar. Bu nedenle, öndeki araçla aradaki takip mesafesi kesinlikle azaltılmamalı, tam aksine artırılmalıdır. Mesafeyi azaltmak, olası bir ani frende öndeki araca çarpma riskini çok yükseltir.
• d) Sağa dönüş lambasını yakmalı: Dönüş lambaları (sinyaller), şerit değiştirme veya bir yöne dönme niyetini belirtmek için kullanılır. Kaygan yol levhası, ileride bir dönüş olduğunu değil, yolun zemin durumu hakkında bir uyarıyı belirtir. Gerekli bir durum olmadan sinyal yakmak, trafikteki diğer sürücüleri yanıltır ve tehlikeye yol açabilir.

Özetle, "Kaygan Yol" levhası bir tehlike uyarısıdır ve tüm tehlike uyarı levhalarında olduğu gibi sürücünün temel sorumluluğu, olası riske karşı önlem almaktır. Bu önlem de genellikle hızı azaltmak ve dikkat seviyesini artırmaktır. Bu nedenle doğru davranış, yavaş ve daha dikkatli gitmektir.

Bu soruda, dönüş ışıklarının (yani sinyallerin) hangi durumda kullanılmasının trafik kurallarına göre **yasak** olduğu sorulmaktadır. Sinyaller, sürücünün yapacağı manevrayı diğer yol kullanıcılarına bildirmek için kullandığı en önemli iletişim aracıdır. Ancak bu aracın amaç dışı ve tehlike yaratacak şekilde kullanılması yasaklanmıştır.

Doğru Cevap: b) Sürücülere "geç" mesajının verilmesinde

Doğru cevabın bu şık olmasının sebebi, sinyal lambalarının amacının bu olmamasıdır. Bir sürücünün sinyal lambasını yakması, kendi yapacağı bir yön değişikliğini (şerit değiştirme, sağa/sola dönme vb.) bildirdiği anlamına gelir. Önünüzdeki aracın sol sinyalini yakarak size "yol müsait, beni geçebilirsin" mesajı vermesi, trafik kurallarında yeri olmayan, tehlikeli ve kesinlikle yasak olan bir davranıştır. Çünkü bu durum, sinyali veren sürücünün sola döneceği veya sol şeride geçeceği şeklinde de yorumlanabilir ve ciddi kazalara yol açabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şerit değiştirmelerde: Şerit değiştirmek, sinyal kullanımının en temel ve zorunlu olduğu durumlardan biridir. Sürücü, şerit değiştirmeden önce niyetini diğer sürücülere sinyal vererek bildirmek zorundadır. Bu nedenle bu seçenekte sinyal kullanımı yasak değil, aksine bir mecburiyettir.
• c) Kavşaklarda sağa ve sola dönüşlerde: Tıpkı şerit değiştirmede olduğu gibi, kavşaklarda yapılacak dönüşlerde de sinyal vermek esastır. Kavşağa yaklaşırken hangi yöne döneceğinizi sinyal ile belirtmek, hem diğer araçların hem de yayaların sizin hareketinizi öngörmesini sağlar ve kazaları önler. Bu kullanım da zorunludur.
• d) Bir aracın geçilmesi esnasında: Öndeki bir aracı sollamak için önce sol şeride geçmek, sollama bittikten sonra da tekrar sağ şeride dönmek gerekir. Her iki manevra da birer şerit değiştirme eylemidir ve her ikisinde de sinyal kullanmak zorunludur. Önce sol sinyal verilerek şeride çıkılır, ardından sağ sinyal verilerek şeride geri dönülür.

Özetle, sinyal lambaları sadece ve sadece sürücünün kendi manevra niyetini bildirmek için kullanılır. Başka sürücülere yol tarifi yapmak, selam vermek veya "geç" gibi mesajlar iletmek için kullanılması tehlikeli ve yasaktır.

Bu soruda, yollarda veya otoparklarda zemine çizilmiş olan uluslararası tekerlekli sandalye sembolünün trafik açısından ne ifade ettiği sorulmaktadır. Bu sembol, trafikte sıkça karşılaşılan ve özel bir durumu belirten önemli bir işarettir. Sürücü adaylarının bu işaretin anlamını net bir şekilde bilmesi, hem yasalara uymak hem de toplumsal duyarlılık açısından kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap d) Özürlü sürücüler için park yeri seçeneğidir. Bu sembol, uluslararası alanda "Erişilebilirlik Sembolü" olarak bilinir ve engelli bireylerin kullanımına ayrılmış alanları belirtmek için kullanılır. Taşıt yolu veya park alanında bir park yerinin zeminine çizilmiş olması, o park yerinin yalnızca engelli sürücülerin veya engelli bireyleri taşıyan araçların kullanımına tahsis edildiğini gösterir. Bu park yerleri genellikle binaların girişlerine daha yakın ve manevra kolaylığı sağlamak için daha geniş tasarlanmıştır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Özürlü sürücü yolu: Bu seçenek yanlıştır çünkü bu sembol, belirli bir park alanını veya hizmet noktasını işaret eder, tüm bir yolu veya güzergahı değil. Trafik yönetmeliklerinde "özürlü sürücü yolu" şeklinde bir yol tanımı bulunmamaktadır. İşaret, bir güzergahı değil, belirli bir noktayı tanımlar.
• b) Özürlü taşıtı giremez: Bu ifade, sembolün anlamının tam tersidir. Bu sembol bir yasaklama değil, aksine bir izin ve tahsis belirtir. Engelli bireylerin araçlarıyla bu alana girebileceğini ve park edebileceğini ifade eder. "Giremez" anlamı taşıyan trafik işaretleri genellikle kırmızı bir çember içerisinde yer alır.
• c) Özürlü sürücüler çıkabilir: Bu seçenek de yanlıştır. Bu sembol, sürücülere yönelik bir uyarı levhası değildir. Yani, "ileride engelli sürücüler aniden yola çıkabilir, dikkatli olun" gibi bir anlam taşımaz. Sembolün amacı bir uyarıdan ziyade, bir alanın kullanım amacını ve kime ayrıldığını bildirmektir.

Sonuç olarak, zemine çizilmiş bu tekerlekli sandalye figürü, o park yerinin sadece yetkili engelli park kartı veya plakası olan araçlar tarafından kullanılabileceğini net bir şekilde belirtir. Bu kurala uymayarak bu alanlara park etmek, trafik kurallarını ihlal etmek anlamına gelir ve cezai işleme tabidir. Bu nedenle, bu sembolü gördüğünüzde o alanın özel bir amaca hizmet ettiğini ve boş bırakılması gerektiğini bilmelisiniz.

Bu soruda, gösterilen trafik işaretinin anlamı sorulmaktadır. Bu tür sorular, ehliyet sınavında sürücü adaylarının trafik levhalarını tanıma ve anlamlarını bilme becerisini ölçmek için sorulur. Doğru cevap verebilmek için tehlike uyarı işaretlerinin ne anlama geldiğini ve birbirlerinden nasıl ayrıldıklarını bilmek önemlidir.

İşaretin kendisi, kırmızı çerçeveli üçgen bir levhadır. Bu, onun bir tehlike uyarı işareti olduğu anlamına gelir. Tehlike uyarı işaretleri, sürücüleri ilerideki yolda karşılaşabilecekleri potansiyel bir tehlikeye karşı önceden uyarır ve tedbir almalarını (örneğin yavaşlamalarını) sağlar. Levhanın içindeki sembol ise tehlikenin türünü belirtir. Bu levhada el ele tutuşmuş, biri büyük diğeri küçük iki insan figürü görüyoruz. Bu sembol, özellikle çocukların bulunduğu ve yolu kullanabileceği bir alana yaklaşıldığını ifade eder.

Bu sembolün evrensel ve standart anlamı "Okul Geçidi"dir. Çocuk figürü, bu bölgede öğrencilerin bulunma ihtimalinin yüksek olduğunu ve onların trafikteki davranışlarının öngörülemez olabileceğini vurgular. Bu nedenle sürücü, bu levhayı gördüğünde hızını düşürmeli, azami dikkat göstermeli ve her an durmaya hazır olmalıdır. Dolayısıyla, doğru cevap a) Okul geçidine seçeneğidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Yürüyüş yoluna: Genel bir yaya geçidini veya yürüyüş yolunu belirten levhada genellikle tek bir yetişkin insan figürü ve bazen de zebra geçidi çizgileri bulunur. Sorudaki levha ise özellikle "çocuk" tehlikesine dikkat çektiği için daha özel bir anlama sahiptir.
• c) Gençlik kampına: Gençlik kampı gibi sosyal veya turistik tesisler, genellikle kahverengi zeminli bilgi levhaları ile gösterilir. Tehlike bildiren üçgen bir levha ile belirtilmezler. Bu seçenek, levhadaki çocuk figüründen dolayı kafa karıştırmak için konulmuş bir çeldiricidir.
• d) Alt veya üst geçitlere: Yayalar için yapılmış alt veya üst geçitleri gösteren levhalarda, merdivenlerden inen veya çıkan bir insan figürü bulunur. Bu işaretler, yayaların trafikle kesişmeden güvenli bir şekilde karşıya geçebileceği noktaları belirtir. Oysa sorudaki işaret, yayaların (özellikle öğrencilerin) doğrudan araç yolu üzerinden geçeceği bir noktaya yaklaşıldığı uyarısını yapar.

Bu soruda, trafik kurallarına göre sağa dönüş yapacak bir sürücünün yapması gereken doğru davranışlar ile yapmaması gereken, yani yanlış olan davranış sorulmaktadır. Görselde, sağ şeritte bulunan ve sağa dönmek için sinyal veren bir araç bulunmaktadır. Bu senaryoya göre şıkları tek tek inceleyerek doğru ve yanlış davranışları belirlemeliyiz.

Doğru cevap c) Dönüşlerini en sol şeritte tamamlamaları şıkkıdır. Çünkü trafik kurallarına göre, sağa dönüş yapan bir sürücü, girdiği yeni yolun yine en sağ şeridine girmek zorundadır. Dönüşü en sol şeritte tamamlamak, hem o şeritten gelen araçlar için tehlike yaratır hem de ciddi bir şerit ihlalidir. Bu davranış, trafiğin akışını bozar ve kazalara davetiye çıkarır.

Şimdi diğer şıkların neden doğru davranışlar olduğunu ve neden elenmeleri gerektiğini inceleyelim:

• a) Hızlarını azaltmaları: Bu, güvenli bir dönüş için yapılması gereken en temel ve zorunlu harekettir. Sürücüler, bir kavşağa veya dönüş noktasına yaklaşırken mutlaka hızlarını azaltmalıdır. Yüksek hızla yapılan dönüşler, aracın kontrolünü kaybetmeye ve savrulmaya neden olabilir. Bu nedenle bu davranış doğrudur.
• b) Dar bir kavisle dönmeleri: Sağa dönüşler her zaman "dar bir kavisle" yapılır. Bu, sürücünün kendi şeridinde kalarak, karşı şeride veya yan şeride taşmadan dönüşü güvenli bir şekilde tamamlamasını sağlar. Geniş kavisle dönmek, sola dönüşler için geçerli bir kuraldır. Dolayısıyla sağa dönüş için dar kavisle dönmek doğru bir davranıştır.
• d) Bulundukları şeritte en sağa yaklaşmaları: Sağa dönüş yapacak bir sürücü, dönüşe başlamadan önce bulunduğu şeridin mümkün olduğunca en sağına yanaşmalıdır. Bu hareket, hem arkadan gelen sürücülere niyetini daha net belli eder hem de sağ taraftan bir başka aracın (özellikle motosiklet veya bisiklet gibi) araya girmesini engeller. Bu da yapılması gereken doğru bir manevradır.

Özetle, A, B ve D şıklarında belirtilenler, güvenli bir sağa dönüş için sürücünün yapması gereken doğru davranışlardır. Soru bizden yanlış olanı istediği için, dönüşü alakasız ve tehlikeli bir şerit olan en sol şeritte tamamlamak kesinlikle hatalı bir davranıştır ve bu nedenle doğru cevap C şıkkıdır.

Bu soruda, yerleşim yeri dışındaki yüksek hızlı yollarda, sürücülerin potansiyel tehlike arz eden kavşak, tünel ve köprü gibi özel noktalara yaklaşırken uyması gereken temel güvenlik kuralı sorgulanmaktadır. Bu tür yerlere girmeden önce alınması gereken en önemli önlem, aracın kontrolünü artırmak ve olası tehlikelere karşı hazırlıklı olmaktır. Bu hazırlığın ilk ve en önemli adımı ise aracın hızını güvenli bir seviyeye indirmektir.

Doğru Cevap: b) Hızını azaltması

Kavşak, tünel ve köprülere yaklaşırken hızın azaltılması trafik güvenliği açısından zorunludur. Bu noktalar, görüş mesafesinin azalabileceği, yolun daralabileceği, farklı yönlerden araçların çıkabileceği veya yol zemininde beklenmedik değişikliklerin (buzlanma gibi) olabileceği riskli bölgelerdir. Hızı azaltmak, sürücüye daha fazla tepki süresi tanır, olası bir tehlike anında daha kısa mesafede durmasını sağlar ve aracın kontrolünü kolaylaştırır. Bu nedenle, bu bölgelere yaklaşırken yavaşlamak, en doğru ve güvenli sürücü davranışıdır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Hızını artırması: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve tehlikelidir. Potansiyel bir tehlike bölgesine yaklaşırken hızı artırmak, kaza riskini katbekat yükseltir. Sürücünün kontrolünü azaltır, fren mesafesini uzatır ve olası bir çarpışmanın şiddetini artırır.
• c) Şerit değiştirmesi: Kavşak, tünel ve köprülere yaklaşırken şerit değiştirmek genellikle yasaktır ve bu durum kesintisiz (düz) şerit çizgileriyle belirtilir. Bu bölgelerde şerit değiştirmek, diğer sürücüler için beklenmedik bir manevra olacağından ve görüş açısı kısıtlı olabileceğinden dolayı tehlikelidir ve kazalara yol açabilir.
• d) Taşıt yolu üzerinde duraklaması: Acil bir durum (arıza, kaza vb.) olmadığı sürece, yerleşim yeri dışındaki kara yollarında, özellikle de kavşak, tünel ve köprü gibi kritik noktalara yakın yerlerde duraklamak kesinlikle yasaktır. Akan trafikte aniden duraklamak, arkadan gelen araçların çarpmasına neden olabilecek çok tehlikeli bir davranıştır.

Özetle, bir sürücü olarak kavşak, tünel ve köprü gibi özel ve potansiyel olarak tehlikeli alanlara yaklaşırken yapmanız gereken ilk ve en önemli şey, hızınızı güvenli bir seviyeye düşürerek kontrollü bir şekilde ilerlemektir. Bu, hem kendi güvenliğiniz hem de trafikteki diğer insanların güvenliği için hayati bir kuraldır.

Bu soruda, bir trafik görevlisinin geceleyin kullandığı ışıklı işaret çubuğuyla yaptığı belirli bir hareketin sürücüler için ne anlama geldiği sorulmaktadır. Görselde, görevlinin çubuğu vücudunun önünde geniş bir yay çizecek şekilde sağdan sola veya soldan sağa hareket ettirdiği görülmektedir. Bu işaret, özellikle görüşün azaldığı gece koşullarında sürücülerin doğru ve güvenli bir şekilde tepki vermesi için hayati önem taşır.

Doğru cevap a) Dur işareti'dir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, trafik görevlisi ışıklı işaret çubuğunu vücudunun önünde veya başının üzerinde yatay ve geniş bir kavis çizecek şekilde hareket ettiriyorsa, bu hareketin muhatabı olan tüm sürücülerin durması gerektiğini belirtir. Bu işaret, görsel olarak dikkat çekici ve net bir "engel" oluşturarak sürücülere durmaları için kesin bir komut verir. Özellikle kavşaklarda veya kontrol noktalarında trafiği tamamen durdurmak için kullanılır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Geç işareti: Bu seçenek yanlıştır. Trafik görevlisinin "Geç" işareti, genellikle ışıklı çubuğu yere dik bir şekilde tutup, ilerlemesini istediği yöne doğru "gel gel" yapar gibi bir hareketle verilir. Sorudaki görselde ise durdurmaya yönelik geniş bir yay çizme hareketi vardır, bu nedenle bu seçenek doğru olamaz.
• c) Yavaşlatma işareti: Bu seçenek de hatalıdır. Trafiği yavaşlatmak isteyen bir görevli, ışıklı işaret çubuğunu yere yaklaşık 45 derecelik bir açıyla tutarak yukarıdan aşağıya doğru kesik kesik sallar. Bu hareket, sürücülere hızlarını azaltmaları gerektiğini anlatır. Sorudaki hareket ise kesik kesik ve dikey değil, geniş ve yatay bir harekettir.
• d) Hızlandırma işareti: Bu seçenek yanlıştır. "Hızlan" işareti, genellikle "Geç" işaretinin daha seri ve çabuk yapılan halidir ve trafiğin akışını hızlandırmayı amaçlar. Görseldeki hareket açıkça bir durma komutu olduğu için hızlanma anlamı taşıması mantıksal olarak da mümkün değildir.

Özetle, trafik polisinin geceleyin ışıklı çubukla yaptığı geniş ve dairesel veya yay şeklindeki hareketler kesin bir durma emridir. Bu işaretleri doğru anlamak, hem kendi güvenliğiniz hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için çok önemlidir. Unutmayın ki trafik görevlisinin işaretleri, trafik ışıklarından ve levhalarından her zaman daha üstündür ve önceliklidir.

Bu soruda, kara yolunda kullanılan ve temel amacı insan, hayvan veya yükü bir yerden başka bir yere götürmek olan araçların genel adının ne olduğu sorulmaktadır. Bu, ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan temel bir tanım sorusudur ve Karayolları Trafik Kanunu'ndaki tanımları bilmeyi gerektirir. Sorunun doğru cevabını ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Taşıt

Karayolları Trafik Kanunu'na göre, taşıt, "Karayolunda insan, hayvan ve yük taşımaya yarayan araçlar" olarak tanımlanır. Bu tanım, soruda verilen ifadeyle birebir aynıdır. Otomobil, kamyon, otobüs, motosiklet gibi motorlu araçlar ile bisiklet, at arabası gibi motorsuz araçların tamamı bu genel kategoriye girer. Dolayısıyla, sorunun sorduğu genel ve kapsayıcı terim "taşıt" kelimesidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, doğru cevabı pekiştirmek için çok önemlidir. Bu terimler birbiriyle ilişkili olsa da aralarında net farklar bulunur.

• b) Tren: Tren de insan ve yük taşımaya yarayan bir araçtır ancak temel farkı, kara yolunda değil, demir yolunda (raylar üzerinde) hareket etmesidir. Soru, özellikle "kara yolunda" kullanılan araçları sorduğu için tren bu tanımın dışında kalır. Bu nedenle tren, bu soru için yanlış bir cevaptır.
• c) Ulaşım: Ulaşım, bir araç değil, bir sistem veya eylemdir. İnsanların, malların veya hizmetlerin bir yerden başka bir yere aktarılması sürecinin genel adıdır. Taşıtlar, ulaşım sisteminin bir parçasıdır ama "ulaşım" kelimesi aracın kendisini tanımlamaz. Örneğin, "Toplu ulaşım araçları" dediğimizde, ulaşım eylemini gerçekleştiren taşıtlardan bahsederiz.
• d) Taşıma: Taşıma da ulaşım gibi bir aracı değil, bir eylemi veya işi ifade eder. "Yük taşıma", "yolcu taşıma" gibi ifadelerde olduğu gibi, bir nesneyi veya canlıyı bir yerden bir yere götürme fiilidir. Bu işi yapan araca ise taşıt denir. Kısacası, taşıma eylemdir, taşıt ise o eylemi gerçekleştiren araçtır.

Özetle

Bu sorunun anahtarı, sorulan ifadenin yasal tanımını bilmektir. Taşıt, kara yolunda hareket eden tüm araçları kapsayan genel bir terimdir. Tren farklı bir yolda (demir yolu) hareket eder. Ulaşım ve taşıma ise birer araç değil, birer sistem veya eylemdir. Bu nedenle doğru cevap kesin olarak "a) Taşıt" seçeneğidir.

Bu soruda, Karayolları Trafik Kanunu'na göre trafikte belirli şartlar altında yol önceliğine sahip olan, yani "geçiş üstünlüğü" bulunan araç türünün hangisi olduğu sorulmaktadır. Geçiş üstünlüğü, bir aracın görev halindeyken can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartıyla trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı olmaması durumudur. Diğer sürücülerin bu araçlara yol vermesi yasal bir zorunluluktur.

Doğru cevap c) Organ nakil araçları seçeneğidir. Çünkü organ nakli, insan hayatı için saniyelerin bile çok önemli olduğu, son derece acil bir durumdur. Nakledilecek organın veya dokunun en hızlı ve güvenli şekilde hastaya ulaştırılması gerekir. Bu sebeple kanun, organ ve doku nakli yapan araçlara, tıpkı ambulanslar gibi, görev esnasında geçiş üstünlüğü hakkı tanımıştır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Zırhlı taşıt: Bu ifade genel bir tanımdır. Eğer bu zırhlı taşıt bir polis veya askeri araç ise ve görev halindeyse geçiş üstünlüğü olabilir. Ancak bankalara ait para nakil araçları gibi özel zırhlı taşıtların geçiş üstünlüğü yoktur. Seçenek bu ayrımı yapmadığı için genel bir kural olarak doğru kabul edilemez.
• b) Kamu hizmeti taşıtı: Belediye otobüsleri, çöp kamyonları, yol temizlik araçları gibi araçlar kamu hizmeti taşıtıdır. Bu araçlar toplum için önemli görevler yapsalar da trafikte herhangi bir geçiş üstünlükleri bulunmaz. Normal trafik kurallarına uymak zorundadırlar.
• d) Umum servis araçları: Okul servisleri veya personel taşıyan servis araçları bu kategoriye girer. Bu araçların da geçiş üstünlüğü hakkı yoktur. Hatta okul taşıtları durduğunda arkasındaki araçların durması gibi özel kurallar olsa da, bu durum onlara trafikte öncelik hakkı tanımaz.

Özetle, geçiş üstünlüğü sadece acil ve hayati durumlarla ilgili görev yapan araçlara verilir. Bunların başında cankurtaran (ambulans), itfaiye, polis araçları ve organ nakil araçları gelir. Bu soruda da seçenekler arasında bu tanıma en net uyan ve kanunda açıkça belirtilen araç türü organ nakil araçlarıdır.

Bu soruda, sürücünün karşısına çıkan ve üzerinde "%10" yazan tehlikeli eğim (iniş) trafik işaretini gördüğünde hangi davranışı sergilemesi gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, ileride yolun dik bir şekilde aşağıya doğru ineceğini ve sürücünün buna karşı önlem alması gerektiğini bildirir. Amaç, aracın kontrolünü kaybetmeden güvenli bir şekilde yokuştan inmektir.

Doğru Cevap: d) Uygun vitesle inmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, dik ve uzun inişlerde aracın hızını kontrol altında tutmanın en güvenli yolunun motor freni kullanmak olmasıdır. Sürücü, yokuşu çıkarken hangi vitesi kullanıyorsa, inerken de genellikle aynı veya bir alt vitesi tercih etmelidir. Düşük viteste motorun devri yükselir ve bu durum, tekerleklerin dönüşünü yavaşlatarak aracın hızlanmasını engeller. Bu sayede fren pedalına sürekli basma ihtiyacı ortadan kalkar ve fren sisteminin aşırı ısınıp (frenlerin şişmesi) etkisini kaybetmesi riski önlenmiş olur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Hızını artırması: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Eğimli bir yolda hızlanmak, yer çekiminin de etkisiyle aracın kontrolünü kaybetmeyi çok kolaylaştırır. Virajlarda savrulma, fren mesafesinin tehlikeli bir şekilde uzaması gibi riskler doğurur. Bu işaret bir tehlike uyarısıdır ve sürücünün yavaşlaması gerektiğini belirtir.
• b) Sert fren yapması: Uzun bir yokuşta sürekli veya sert fren yapmak son derece tehlikelidir. Fren balataları ve diskleri sürtünme nedeniyle aşırı ısınır. Belli bir sıcaklığın üzerine çıkan fren sistemi, etkinliğini yitirmeye başlar ve "fren boşalması" olarak bilinen durum yaşanabilir. Bu durumda fren pedalı işe yaramaz hale gelir ve çok ciddi kazalara yol açar. Frenler, sadece gerektiğinde hızı düşürmek için aralıklarla kullanılmalıdır.
• c) Vitesi boşa alması: Bu, yokuş aşağı inerken yapılabilecek en büyük hatalardan biridir. Vitesi boşa almak, motor ile tekerlekler arasındaki bağlantıyı tamamen keser. Bu durumda motor freninden faydalanılamaz ve araç, yer çekiminin etkisiyle kontrolsüz bir şekilde hızlanır. Aracın tüm yükü fren sistemine biner, bu da frenlerin kısa sürede aşırı ısınıp devre dışı kalmasına neden olur.

Özetle; bu trafik işaretini gördüğünüzde yapmanız gereken en doğru hareket, yokuşun eğimine ve aracınızın yük durumuna göre vitesi küçülterek (örneğin 4. vitesten 3'e veya 2'ye düşürerek) motorun yavaşlatma gücünden faydalanmaktır. Bu yöntem, size güvenli ve kontrollü bir iniş imkânı tanır.

Bu soruda, gece yolculuğu sırasında karşı yönden gelen bir araçla karşılaşıldığında, diğer sürücünün görüşünü engellememek ve güvenliği tehlikeye atmamak için hangi farların kullanılması gerektiği sorulmaktadır. Temel amaç, uzağı gösteren (uzun) farların yarattığı göz kamaşmasını önleyerek karşılıklı trafik güvenliğini sağlamaktır. Bu durum, gece sürüşlerinde en sık karşılaşılan ve en çok dikkat edilmesi gereken kurallardan biridir.

Doğru cevap d) Yakını gösteren ışıklar'dır. Uzağı gösteren ışıklar (uzun farlar), aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda ileriyi net görebilmek için kullanılır ancak karşı yönden gelen sürücünün gözünü alarak geçici körlüğe neden olabilir. Bu tehlikeli durumu önlemek için, bir araçla karşılaşıldığında veya bir aracı takip ederken, ışıklar derhal yakını gösteren (kısa) farlara alınmalıdır. Kısa farlar, yolu yaklaşık 25 metre kadar aydınlatır ve ışık hüzmesi aşağıya doğru yönlendirildiği için karşıdaki sürücüyü rahatsız etmez.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sis ışıkları: Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü hava koşullarında kullanılmalıdır. Normal hava koşullarında kullanılması hem gereksizdir hem de diğer sürücülerin dikkatini dağıtabilir. Bu nedenle sorudaki senaryo için yanlış bir seçenektir.
• b) Park ışıkları: Park ışıkları, aracın park halindeyken diğer sürücüler tarafından fark edilmesini sağlamak amacıyla kullanılır. Sürüş sırasında yolu aydınlatmak için yeterli güce sahip değildirler. Sadece park ışıklarıyla gece araç kullanmak, hem sürücünün yolu görmesini engeller hem de yasa dışı olduğu için son derece tehlikelidir.
• c) Acil uyarı ışıkları: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracın arıza yaptığı, tehlikeli bir şekilde yavaşladığı veya yol kenarında durduğu acil durumları belirtmek için kullanılır. Hareket halindeyken normal sürüş esnasında yakılmazlar çünkü bu, diğer sürücüler için kafa karıştırıcı bir sinyaldir. Bu ışıkların amacı yolu aydınlatmak değil, bir tehlikeyi bildirmektir.

Özetle, gece sürüşlerinde güvenlik ve diğer sürücülere saygı esastır. Karşı yönden bir araç geldiğinde veya önünüzdeki bir aracı yakından takip ettiğinizde, göz kamaşmasını önlemek için daima uzağı gösteren (uzun) farlardan yakını gösteren (kısa) farlara geçiş yapılmalıdır. Bu kural, hem sizin hem de diğer sürücülerin yolu güvenli bir şekilde görmesini sağlar.

Bu soruda, Motorlu Taşıt Sürücü Belgesi (ehliyet) almak için adaylarda aranan yasal zorunluluklardan hangisinin gerekli olmadığını bulmamız isteniyor. Soru kökündeki "değildir" ifadesi, bizden listedeki şartlardan olmayan seçeneği işaretlememizi istiyor. Bu tür olumsuz sorulara dikkat etmek sınavda çok önemlidir.

Doğru cevap d) Motorlu araç sahibi olma şartı seçeneğidir. Çünkü bir kişinin ehliyet alabilmesi için kendi adına kayıtlı bir araca sahip olması gibi bir zorunluluk yoktur. Ehliyet, bir motorlu aracı yasal olarak kullanma yetkisini verir; o araca sahip olma zorunluluğu getirmez.

Birçok kişi ailesine ait bir aracı, şirket aracını veya ileride almayı planladığı bir aracı kullanmak için ehliyet alır. Dolayısıyla, araç sahipliği kişisel bir tercihtir ve ehliyet almanın ön koşulu olarak kabul edilmez. Kanunlar, sürücünün aracı güvenli bir şekilde kullanma yeterliliğine odaklanır, mülkiyetine değil.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sağlık şartı: Bu seçenek yanlıştır, çünkü bu ehliyet alabilmek için aranan temel şartlardan biridir. Adayların, trafiğe çıkmalarına engel teşkil edecek herhangi bir fiziksel veya ruhsal rahatsızlıklarının olmadığını kanıtlamaları gerekir. Bu durum, yetkili bir sağlık kuruluşundan alınan "Sürücü Olur" sağlık raporu ile belgelenir.

• b) Öğrenim şartı: Bu seçenek de yanlış bir cevaptır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre sürücü adaylarının belirli bir eğitim seviyesine ulaşmış olmaları zorunludur. Genellikle en az ilkokul diplomasına sahip olma şartı aranır. Bunun sebebi, sürücünün trafik kurallarını, işaret ve levhaları okuyup anlayabilecek temel bir eğitim düzeyine sahip olmasını sağlamaktır.

• c) Eğitim ve sınav şartı: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü bu şart ehliyet alma sürecinin merkezinde yer alır. Adaylar, sürücü kurslarında teorik (trafik, ilk yardım, motor) ve pratik (direksiyon) eğitimleri almak zorundadır. Bu eğitimlerin sonunda ise hem teorik sınavı hem de direksiyon sınavını başarıyla geçmeleri ehliyet alabilmeleri için mutlak bir gerekliliktir.

Özetle, ehliyet alabilmek için sağlıklı, belirli bir eğitim düzeyinde ve gerekli sürücülük eğitimini alıp sınavlarda başarılı olmanız gerekir. Ancak bir araca sahip olmanız gerekmez. Bu nedenle doğru cevap "d" şıkkıdır.

Bu soruda, sürücülerin trafik kurallarına uymamasının ardında yatan en temel ve en genel sebep sorulmaktadır. Yani, seçenekler arasında doğru olabilecek başka nedenler olsa bile, en kapsayıcı ve en önemli olanı bulmamız isteniyor. Sorunun kilit noktası, kural ihlallerinin kaynağını anlamaktır: bu bir bilgi eksikliği mi, bir tepki mi, yoksa bir alışkanlık sorunu mu?

Doğru Cevap: a) Trafik kurallarını davranış hâline dönüştürememiş olmaları

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik kurallarına uymanın sadece teorik bir bilgi olmaktan çıkıp, sürücünün düşünmeden, otomatik olarak yaptığı bir alışkanlık olması gerektiğidir. Sürücülük, büyük ölçüde tekrar eden eylemlerden oluşur. Emniyet kemerini takmak, sinyal vermek, hız limitine uymak gibi kurallar, eğer bir "davranış" veya "alışkanlık" haline gelmemişse, sürücü stres altındayken, acelesi varken veya dikkati dağınıkken kolayca unutulabilir veya göz ardı edilebilir. Bu seçenek, diğer seçeneklerdeki nedenleri de kapsayan en temel sorundur; çünkü kuralları davranış haline getiren bir sürücü, onları bilmemezlikten gelmez veya tepki olarak çiğnemez.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Yanlış algıladıkları kurallara karşı tepki göstermek istemeleri: Bu durum, oldukça özel ve nadir bir senaryodur. Bir sürücünün bir kuralı hem yanlış anlaması hem de bu yanlış anlama üzerinden kurala karşı aktif bir tepki göstermesi, genel bir kural ihlali sebebi olamaz. Çoğu kural ihlali (örneğin kırmızı ışıkta geçmek veya hız yapmak), kuralın yanlış anlaşılmasından değil, bilinçli olarak veya dikkatsizlik sonucu çiğnenmesinden kaynaklanır.

• c) Trafik işaret ve levhalarının anlamlarını yeterince bilmemeleri: Bu, özellikle acemi sürücüler için geçerli bir sebep olabilir, ancak "en önemli" sebep değildir. Çünkü en sık ihlal edilen kurallar (hız limiti, kırmızı ışık, takip mesafesi gibi) genellikle tüm sürücüler tarafından bilinen temel kurallardır. Sürücüler bu kuralları bilmelerine rağmen ihlal ederler. Dolayısıyla, sorun bilgi eksikliğinden çok, bu bilgiyi uygulamaya dökme, yani davranışa dönüştürme eksikliğidir.

• d) Trafik görevlilerinin ikazlarına karşı tepki göstermek istemeleri: Bu da tıpkı 'b' seçeneği gibi çok özel bir durumu ifade eder. Bu, sürücünün otoriteye karşı bir tavrı olduğunu gösterir ve sadece trafik görevlisinin bulunduğu anlarda geçerli olabilir. Ancak sürücüler, etrafta hiçbir trafik görevlisi yokken de kuralları ihlal ederler. Bu nedenle, bu seçenek genel ve en önemli sebep olamaz.

Özetle, trafik güvenliği sadece kuralları bilmekle değil, bu kuralları içselleştirip otomatik birer davranış haline getirmekle sağlanır. Sürücü, "düşünmeden doğru olanı yapma" seviyesine ulaştığında, kural ihlalleri en aza iner. Bu soru da tam olarak bu temel prensibi ölçmektedir.

Bu soruda, standart bir otomobil ehliyeti olan B sınıfı sürücü belgesinin, başka hangi araç türlerini kullanma yetkisi verdiğini bilmemiz isteniyor. Yani, B ehliyetini aldığımızda, ek bir kursa veya sınava girmeden hangi diğer ehliyet sınıfına ait araçları yasal olarak sürebileceğimiz sorulmaktadır. Bu, ehliyet sınıflarının kapsamını ölçen temel bir bilgi sorusudur.

Doğru cevap F sınıfıdır. Çünkü Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, B sınıfı sürücü belgesi alan bir kişi, aynı zamanda M (motorlu bisiklet - moped), B1 (4 tekerlekli motosiklet - ATV) ve F (lastik tekerlekli traktör) sınıflarındaki araçları da kullanma yetkisine sahip olur. Bu nedenle, B ehliyetiniz varsa, ayrıca bir F sınıfı ehliyet almanıza gerek kalmadan traktör kullanabilirsiniz.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) A2 Sınıfı: Bu sınıf, 35 kilovata kadar olan motosikletleri kapsar. A2 sınıfı ehliyet almak için tamamen ayrı bir eğitim ve sınava girilmesi zorunludur. B sınıfı ehliyet, A2 sınıfı motosikletleri kullanma hakkı vermez.
• b) E Sınıfı: Bu sınıf, eski ehliyet sisteminde otobüsler için verilen bir ehliyet sınıfıydı. Yeni yönetmelikle birlikte bu sınıf kaldırılmış ve yerine D sınıfı gelmiştir. Dolayısıyla güncel sistemde geçerliliği olmadığı gibi, eski sistemde de B sınıfı ehliyet E sınıfını kapsamazdı.
• d) G Sınıfı: Bu sınıf, kepçe, vinç, forklift gibi iş makinelerini kullanmak için gereklidir. G sınıfı ehliyet almak için özel bir operatörlük kursuna gitmek ve sınavı geçmek gerekir. Otomobil ehliyeti olan B sınıfı, iş makinelerini kullanma yetkisi tanımaz.

Özetle, ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda unutmamanız gereken en önemli bilgi şudur: B sınıfı sürücü belgesi, tek başına bir ehliyet olmanın yanı sıra, M, B1 ve F sınıflarını da kapsayan bir "paket" gibidir. Bu nedenle B ehliyetine sahip bir sürücü, F sınıfı olan traktörleri de yasal olarak kullanabilir.

Bu soruda, dört farklı trafik levhası arasından azami hız sınırlaması levhasının hangisi olduğunu bulmamız isteniyor. Azami hız, bir yolda yasal olarak seyahat edebileceğiniz en yüksek hız demektir. Bu levhayı gördüğünüzde, belirtilen hızın üzerine çıkmanız yasaktır ve trafik kurallarını ihlal etmiş olursunuz.

Doğru cevap d) seçeneğidir. Kırmızı çerçeveli, beyaz zeminli ve üzerinde siyah rakamlar bulunan dairesel levhalar, bir yasağı veya sınırlamayı bildirir. Bu levha, "Azami Hız Sınırlaması" levhasıdır ve sürücülerin bu yolda saatte 70 kilometreyi geçmemesi gerektiğini belirtir. Bu kural, yol ve trafik güvenliğini sağlamak amacıyla konulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) seçeneği: Bu levha, mavi zeminli ve beyaz rakamlıdır. Bu levha "Mecburi Asgari Hız" levhasıdır ve azami hızın tam tersi bir anlama gelir. Sürücülerin bu yolda, trafik koşulları elverdiği sürece, saatte 70 kilometreden daha yavaş gitmemeleri gerektiğini ifade eder. Amaç, trafiğin akıcılığını korumaktır.
• b) seçeneği: Bu levha ise "Mecburi Asgari Hız Sonu" anlamındadır. Mavi levhanın üzerindeki kırmızı çapraz çizgi, bir zorunluluğun sona erdiğini gösterir. Bu levhayı gördükten sonra, daha önce belirtilen asgari hız sınırına uyma zorunluluğunuz ortadan kalkar. Artık yolun standart hız kurallarına göre daha yavaş da sürebilirsiniz.
• c) seçeneği: Bu levha, "Hız Sınırlaması Sonu" levhasıdır. Üzerindeki siyah çapraz çizgiler, daha önce konulmuş olan bir hız sınırlamasının (örneğin d seçeneğindeki levhanın) artık geçerli olmadığını belirtir. Bu levhadan sonra, o yol türü için belirlenmiş olan yasal hız limitlerine (örneğin, yerleşim yeri içi, bölünmüş yol vb.) geri dönülür.

Özetle, kırmızı daireli levhalar genellikle bir yasağı ("yapma"), mavi daireli levhalar ise bir zorunluluğu ("yap") belirtir. Üzerlerindeki çapraz çizgiler ise bu yasak veya zorunluluğun sona erdiğini gösterir. Bu nedenle, en yüksek hızı sınırlayan levha kırmızı daireli olan d) seçeneğidir.

Bu soruda, aracın motoru çalışır durumdayken elektrik enerjisini üreten ve aracın elektrik sistemini besleyen ana parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Araçlar, çalışmak için hem aküde depolanan elektriğe hem de sürekli olarak üretilen elektriğe ihtiyaç duyar. Bu sorunun cevabı, bu sürekli üretimi sağlayan parçadır.

Doğru Cevap: a) Alternatör

Doğru cevap alternatör'dür, çünkü aracın elektrik üreten parçası odur. Motor çalıştığı andan itibaren, V kayışı adı verilen bir kayış aracılığıyla motordan aldığı mekanik dönme hareketini elektrik enerjisine çevirir. Bu işlem, aracın farları, radyosu, kliması gibi tüm elektrikli donanımlarının çalışmasını sağlar.

Alternatörün bir diğer hayati görevi ise aküyü şarj etmektir. Araç çalışmıyorken veya ilk çalıştırma anında elektrik aküden kullanılır, ancak motor çalıştıktan sonra alternatör devreye girerek hem aracın ihtiyacını karşılar hem de akünün harcadığı enerjiyi geri doldurur. Eğer alternatör arızalanırsa, araç sadece aküdeki elektrikle bir süre daha gider ve akü bittiğinde motor da dahil olmak üzere tüm elektrik sistemi durur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Distribütör: Distribütör, ateşleme sisteminin bir parçasıdır. Görevi, ateşleme bobininden gelen yüksek voltajlı elektriği doğru zamanda doğru silindirin bujisine dağıtmaktır. Yani elektrik üretmez, sadece var olan elektriği dağıtır. Modern araçların çoğunda artık distribütör yerine elektronik ateşleme sistemleri kullanılmaktadır.
• c) Kondansatör: Kondansatör (veya kapasitör), elektrik enerjisini kısa süreliğine depolayan bir elektronik devre elemanıdır. Genellikle voltaj dalgalanmalarını önlemek veya belirli devrelerde anlık enerji sağlamak için kullanılır. Elektrik üretme gibi bir görevi yoktur, sadece depolama yapar.
• d) Marş motoru: Marş motoru, görevi itibarıyla alternatörün tam tersi işlevi görür. Aküden aldığı yoğun elektrik enerjisini kullanarak motorun ilk hareketini başlatan, yani motoru çalıştıran parçadır. Yani elektrik üretmez, aksine motoru çalıştırmak için yüksek miktarda elektrik tüketir.

Özetle: Araçta elektrik üreten parça alternatör, elektriği depolayan parça akü, elektriği ilk çalıştırma anında tüketen parça marş motoru ve ateşleme için elektriği dağıtan parça ise distribütördür. Bu nedenle sorunun doğru cevabı alternatördür.

Bu soruda, bir aracın kış mevsimine güvenli bir şekilde hazırlanması için yapılması gereken temel kontrollerin hangileri olduğu sorulmaktadır. Kış koşulları; düşük sıcaklıklar, kar yağışı, buzlanma ve ıslak zeminler gibi zorlu şartları beraberinde getirir. Bu nedenle, aracın bu şartlara uyum sağlayabilmesi için bazı özel önlemlerin alınması hayati önem taşır.

Doğru cevap d) I, II ve III seçeneğidir. Çünkü verilen üç kontrol de aracın kış aylarında güvenli ve sorunsuz çalışması için kritik öneme sahiptir. Bu kontrollerin her biri, farklı bir risk faktörünü ortadan kaldırmaya yöneliktir ve bir bütün olarak aracın kışa hazır olmasını sağlar. Şimdi bu üç maddenin neden gerekli olduğunu tek tek inceleyelim.

• I- Akü Kontrolü: Soğuk havalar, akünün kimyasal reaksiyonlarını yavaşlatarak performansını önemli ölçüde düşürür. Zayıf bir akü, normal havalarda aracı çalıştırabilirken, kışın dondurucu soğuklarında motoru çalıştırmak için yeterli gücü üretemeyebilir. Bu durum, yolda kalmanıza neden olabilir. Bu yüzden kışa girmeden önce akünün şarj durumu, sıvı seviyesi ve kutup başları mutlaka kontrol edilmelidir.
• II- Lastik Kontrolü: Kış aylarında yol tutuşu, kar, buz ve ıslak zeminler nedeniyle ciddi şekilde azalır. Yaz lastikleri 7 derecenin altındaki sıcaklıklarda sertleşir ve yol tutuş özelliklerini kaybeder. Bu nedenle, güvenli bir sürüş ve daha kısa fren mesafesi için diş derinliği yeterli olan kış lastiklerinin takılması zorunludur. Ayrıca lastik hava basınçları da düzenli olarak kontrol edilmelidir.
• III- Antifriz Kontrolü: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşürerek en soğuk havalarda bile motorun zarar görmesini engeller. Eğer soğutma sistemindeki su donarsa, genleşerek radyatörü ve hatta motor bloğunu çatlatabilir. Bu, çok masraflı ve ciddi bir arızaya yol açar. Bu sebeple kış gelmeden önce soğutma sistemindeki antifriz seviyesi ve donma derecesi mutlaka ölçülmelidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçenekler, kış hazırlığını eksik bıraktıkları için yanlıştır. Güvenli bir sürüş için bu kontrollerin hiçbiri atlanamaz.

1. a) Yalnız I: Sadece akü kontrolü yapmak, aracın kışa hazır olduğu anlamına gelmez. Akünüz tam dolu olsa bile, kötü lastiklerle buzlu bir yolda duramazsınız veya antifriz eksikliği nedeniyle motorunuz donabilir.
2. b) I ve II: Akü ve lastik kontrolü çok önemlidir, ancak antifriz kontrolünü atlamak büyük bir risktir. Bu seçenek, motoru donma tehlikesine karşı korumasız bırakır ve bu da aracın en temel parçasının hasar görmesine neden olabilir.
3. c) II ve III: Lastikleriniz ve antifriziniz mükemmel durumda olsa bile, eğer aracınız soğuk bir sabah zayıf bir akü yüzünden çalışmazsa bu hazırlığın bir anlamı kalmaz. Aracın ilk hareketini sağlayan akü, en az diğerleri kadar kritik bir parçadır.

Sonuç olarak, aracın kış koşullarında hem güvenli bir şekilde hareket edebilmesi hem de mekanik olarak sorun çıkarmaması için akü, lastik ve antifriz kontrollerinin üçü de eksiksiz bir şekilde yapılmalıdır. Bu nedenle en kapsamlı ve doğru cevap D seçeneğidir.

Bu soruda, bir aracın süspansiyon sisteminin temel işlevlerinden biri olan, yoldaki bir engebeden geçtikten sonra aracın beşik gibi sallanmasını (salınımını) engelleyen parçanın ne olduğu sorulmaktadır. Yaylar tek başına sarsıntıyı emer ancak bu salınım hareketini durduramazlar. Bu salınımı kontrol altına alıp kısa sürede bitiren parçayı bulmamız gerekiyor.

Doğru cevap c) Amortisör seçeneğidir. Süspansiyon sisteminde yayların görevi, yoldaki çukur ve tümseklerin yarattığı darbeyi emmektir. Ancak yaylar, bu darbeyi emdikten sonra bir süre salınım yapmaya (yani zıplamaya) devam ederler. İşte bu noktada amortisörler devreye girer; yayların bu kontrolsüz salınım hareketini sönümleyerek, yani yavaşlatıp durdurarak aracın yol tutuşunu artırır ve konforlu bir sürüş sağlar. Kısacası, yay salınım süresini kısaltan parça amortisördür.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Rotil: Rotil, tekerleğin salıncaklara bağlandığı, küresel bir mafsaldır. Tekerleğin hem yukarı-aşağı hareket etmesine hem de sağa-sola dönmesine olanak tanır. Yani direksiyon hareketini ve süspansiyonun esnemesini sağlar, ancak yayın salınımını durdurma gibi bir görevi yoktur.
• b) Aks: Aks, diferansiyelden aldığı dönme hareketini tekerleklere ileten bir mildir. Güç aktarma organlarının bir parçasıdır ve görevi tekerlekleri döndürmektir. Süspansiyonun sönümleme işleviyle doğrudan bir ilgisi bulunmaz.
• d) Şaft: Şaft (veya kardan mili), genellikle arkadan itişli veya dört çekerli araçlarda, şanzımandan aldığı hareketi diferansiyele ileten uzun bir mildir. Aks gibi, şaft da güç aktarma organlarının bir elemanıdır ve süspansiyon sistemiyle bir görevi yoktur.

Özetle, araç bir tümsekten geçtiğinde yay darbeyi emer, amortisör ise yayın bu darbe sonrası devam eden zıplama hareketini kısa sürede bitirir. Bu nedenle, yay salınım süresini kısaltarak sürüş güvenliği ve konforu sağlayan parça amortisördür.

Bu soruda, yakıt tüketimini artıran çeşitli durumlar verilmiş ve bunlardan hangisinin doğrudan sürücünün bir davranışı veya alışkanlığı nedeniyle ortaya çıktığı sorulmuştur. Sorunun kilit noktası, problemin kaynağının araçtaki bir arıza mı yoksa sürücünün bir eylemi mi olduğunu ayırt etmektir. Tüm seçenekler yakıt tüketimini artırsa da, sadece bir tanesi doğrudan sürücü kontrolündeki bir eylemdir.

Doğru Cevap: b) Motorun gereksiz yere çalışır hâlde tutulması

Doğru cevabın bu seçenek olmasının sebebi, motoru gereksiz yere çalıştırmanın tamamen sürücünün kararına bağlı bir eylem olmasıdır. Örneğin, kısa bir bekleme anında, birini beklerken veya uzun süren kırmızı ışıklarda kontağı kapatmak yerine motoru çalışır halde bırakmak, sürücünün bir tercihidir. Bu davranış, araç hareket etmediği halde yakıt tüketimine neden olur ve bu durum doğrudan sürücüden kaynaklanan bir kusurdur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Lastik hava basınçlarının yetersiz olması: Lastiklerin havasının inik olması, yuvarlanma direncini artırarak motorun daha fazla güç harcamasına ve dolayısıyla yakıt tüketiminin artmasına neden olur. Ancak bu durum, sürücünün bir sürüş alışkanlığı değil, araç bakımıyla ilgili bir eksikliktir. Sürücünün sorumluluğu lastik havalarını kontrol etmektir, fakat düşük basınç durumu aracın kendisiyle ilgili teknik bir sorundur.

• c) Ön düzen ayarlarının bozuk olması: Ön düzen (rot) ayarının bozuk olması, lastiklerin yola düzgün basmamasına ve sürtünmenin artmasına yol açar. Bu da yakıt tüketimini artırır. Tıpkı lastik basıncı gibi, bu da sürücünün bir eylemi değil, araçtan kaynaklanan mekanik bir arızadır. Bu arızanın giderilmesi sürücünün sorumluluğundadır ama arızanın kendisi bir sürücü kusuru değildir.

• d) Frenlerin ayarsız olması: Ayarsız veya sıkı frenler, balataların diske veya kampanaya sürekli sürtünmesine neden olabilir. Bu durum, aracın ilerlemesini zorlaştırır ve motorun bu direnci yenmek için daha fazla yakıt yakmasına sebep olur. Bu da yine bir sürüş alışkanlığı değil, araçtaki mekanik bir arızadır.

Özetle, a, c ve d seçenekleri aracın bakımsızlığı veya mekanik arızaları sonucu ortaya çıkan ve yakıt tüketimini artıran durumlardır. Ancak b seçeneği, aracın durumu ne olursa olsun, sürücünün o anki kararıyla gerçekleştirdiği ve yakıt tüketimini doğrudan etkileyen bir eylemdir. Bu nedenle "sürücüden kaynaklanan kusur" tanımına en uygun olan seçenek budur.

Bu soruda, bir aracın lastiğini değiştirmek için kriko ile kaldırılmadan önce alınması gereken en temel güvenlik önlemi sorulmaktadır. Aracın kriko ile yerden kaldırılması, aracı dengesiz bir duruma sokar. Bu nedenle, işlem sırasında aracın kesinlikle hareket etmemesi hayati önem taşır. Sorunun amacı, sürücü adayının bu kritik güvenlik adımını bilip bilmediğini ölçmektir.

Doğru Cevap: a) El freni çekilir.

Aracı kriko ile kaldırmadan önce el frenini çekmek, yapılması gereken ilk ve en önemli güvenlik adımıdır. El freni (park freni), genellikle arka tekerlekleri kilitleyerek aracın ileri veya geri hareket etmesini engeller. Kriko üzerindeki aracın en ufak bir hareketi, aracın krikodan düşmesine ve ciddi yaralanmalara veya maddi hasara yol açabilir. Bu nedenle aracı sabitlemek için el freni kesinlikle çekili olmalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) El freni bırakılır: Bu seçenek, yapılması gerekenin tam tersidir ve son derece tehlikelidir. El frenini bırakmak, tekerlekleri serbest bırakır ve aracın en küçük bir eğimde bile kaymasına neden olabilir. Bu durum, aracın krikodan düşmesi için en riskli senaryolardan birini oluşturur.
• c) Debriyaja basılır: Debriyaj, motor ile vites kutusu arasındaki bağlantıyı keser. Debriyaja basılı tutmak, aracı vites boştaymış gibi serbest bırakır ve tekerleklerin serbestçe dönmesine izin verir. Bu da aracın hareket etme riskini artırır ve kesinlikle yanlış bir uygulamadır.
• d) Vites boşa alınır: Vitesi boşa almak da, debriyaja basmak gibi, motorun tekerlekler üzerindeki tutucu etkisini ortadan kaldırır. Bu durumda araç, sadece el freni ile tutunuyor olur. Hatta ek bir güvenlik önlemi olarak, el freni çekildikten sonra düz bir yolda vitesi birinci viteste, yokuş aşağı bir yolda ise geri viteste bırakmak aracın sabitlenmesine yardımcı olur. Dolayısıyla vitesi boşa almak da yanlış bir adımdır.

Özetle, lastik değiştirme gibi kritik bir işlem öncesinde aracın güvenli bir şekilde sabitlenmesi gerekir. Bunun için en temel ve zorunlu kural, aracın hareket etmesini önlemek amacıyla el frenini çekmektir. Diğer şıklar ise aracın hareket etme riskini artırarak güvenliği tehlikeye atan yanlış uygulamalardır.

Bu soruda, bir aracın güç aktarma sisteminde yer alan ve soru işareti ile gösterilen parçanın ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun metninde de bu parçanın görevi, "diferansiyelden aldığı hareketi tekerleklere iletmek" olarak tanımlanmıştır. Bu tanım ve görsel, doğru cevabı bulmamız için kilit rol oynamaktadır.

Doğru cevap b) Aks'tır. Aks, diferansiyel ile tekerlekler arasında bulunan ve motorun ürettiği dönme hareketini diferansiyelden alarak tekerleklere ileten mil şeklindeki bir güç aktarma organıdır. Şekilde de görüldüğü gibi, soru işareti tam olarak diferansiyel kutusundan çıkıp tekerleğe doğru uzanan bu mili göstermektedir. Bu nedenle, soruda tarifi yapılan ve görselde işaretlenen parça akstır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Volan: Volan, motorun krank milinin ucunda bulunur ve motorun daha sarsıntısız çalışmasını sağlar. Aynı zamanda kavrama (debriyaj) sistemi için bir bağlantı yüzeyi oluşturur. Konum olarak motor ile vites kutusu arasındadır ve tekerleklere doğrudan hareket iletmez, bu yüzden bu seçenek yanlıştır.

• c) Kavrama (Debriyaj): Kavrama, motor ile vites kutusu arasında yer alır ve sürücünün isteğine bağlı olarak motorun hareketini vites kutusuna iletmeyi veya kesmeyi sağlar. Vites değiştirmek için kullanılır. Soru işaretinin gösterdiği yerde bulunmaz ve görevi de farklıdır, bu nedenle yanlış bir cevaptır.

• d) Vites kutusu (Şanzıman): Vites kutusu, motordan gelen gücü ve hızı ayarlayarak tekerleklere uygun torkun iletilmesini sağlayan dişli sistemidir. Kavramadan sonra, şafttan önce gelir. Şekilde soru işareti ile gösterilen parça vites kutusu değil, ondan çok daha sonra gelen bir elemandır.

Özetlemek gerekirse, bir araçta güç aktarımının temel sırası şöyledir: Motor, gücü üretir; kavrama bu gücü vites kutusuna aktarır veya keser; vites kutusu gücü düzenler; şaft bu gücü diferansiyele taşır; diferansiyel gücü tekerleklere dağıtır ve son olarak aks, bu gücü diferansiyelden alıp tekerleklerin dönmesini sağlar. Bu sıralama, sorudaki parçanın neden aks olduğunu net bir şekilde ortaya koyar.

Bu soruda, aracın lastiklerindeki hava basınçlarının birbirinden farklı olmasının, yani dengesiz olmasının, fren yapıldığı anda ne gibi bir sonuç doğuracağı sorulmaktadır. Bu durum, sürüş güvenliğini doğrudan etkileyen önemli bir konudur. Doğru cevap ve diğer seçeneklerin açıklamaları aşağıda detaylı olarak verilmiştir.

Doğru Cevap: a) Araç bir tarafa çeker.

Lastiklerin hava basıncı, lastiğin yola temas eden yüzeyinin şeklini ve büyüklüğünü belirler. Eğer lastiklerin hava basınçları arasında bir dengesizlik varsa, örneğin sağ ön lastiğin havası normalden az, sol ön lastiğin havası ise normalse, iki lastiğin yola tutunma kabiliyetleri birbirinden farklı olur. Frenleme anında, tekerleklere eşit fren kuvveti uygulansa bile, yol tutuşu farklı olan lastikler yavaşlama sırasında farklı tepkiler verir. Basıncı düşük olan lastiğin yola daha fazla yayılması veya basıncı yüksek olanın daha az temas etmesi nedeniyle, frenleme kuvveti tekerlekler arasında dengesiz dağılır. Bu dengesizlik, aracın daha iyi tutunan veya daha fazla sürtünme yaratan tarafa doğru çekmesine neden olur.

Diğer Seçeneklerin Açıklamaları:

• b) Fren pedalı sertleşir: Fren pedalının sertleşmesi, genellikle fren hidrolik sisteminin yardımcısı olan fren servosu (westinghouse) arızası veya vakum hortumlarındaki bir sorundan kaynaklanır. Lastiklerin hava basıncı ile fren pedalının hissi arasında doğrudan bir bağlantı yoktur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• c) Frenlerden ses gelir: Frenlerden ses gelmesi (gıcırdama, sürtme vb.), genellikle aşınmış fren balataları, disklerin yüzeyindeki bozulmalar veya fren sistemine yabancı bir cisim girmesi gibi mekanik sorunların bir işaretidir. Lastik basıncındaki bir dengesizlik, fren mekanizmasının kendisinden ses gelmesine neden olmaz. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.
• d) Fren hidroliği azalır: Fren hidroliğinin azalması, fren sisteminin kapalı bir devre olmasından dolayı ancak hidrolik sistemdeki bir sızıntıdan kaynaklanabilir. Lastiklerin içinde hava bulunur ve bu durumun fren hidrolik sıvısının seviyesiyle hiçbir ilgisi yoktur. Dolayısıyla bu seçenek de hatalıdır.

Bu soruda, bir otomobilin mekanik ve iskelet yapısını oluşturan motor, tekerlek ve şasi gibi temel parçalar hariç tutulduğunda, dışarıdan bakıldığında görülen gövde kısmının teknik adının ne olduğu sorulmaktadır. Kısacası, aracın estetik görünümünü veren ve iç aksamını koruyan dış kabuğun ismi istenmektedir.

Doğru Cevap: b) Karoseri

Karoseri, bir aracın dış iskeletini ve yüzeyini oluşturan parçaların bütününe verilen isimdir. Bu bölüm, aracın aerodinamik yapısını, estetik görünümünü sağlar ve en önemlisi, yolcuları ve mekanik aksamı yağmur, rüzgar, darbe gibi dış etkenlere karşı koruyan bir kabuk görevi görür. Aracın kapıları, kaputu, tavanı, çamurlukları ve bagaj kapağı gibi tüm dış yüzeyleri karoseriye dahildir.

Soru, tam olarak bu "görünen dış bölümü" sorduğu için doğru cevap Karoseri'dir. Genellikle şasi ile karıştırılsa da, şasi aracın temel iskelet yapısıdır ve karoseri bu iskeletin üzerine giydirilen dış gövdedir. Bu yüzden sorunun tanımına en uygun seçenek budur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Kavrama: Kavrama, halk arasında debriyaj olarak da bilinen sistemdir. Motorun ürettiği gücü vites kutusuna iletmek veya bu bağlantıyı kesmek için kullanılır. Aracın içinde, motor ile şanzıman arasında yer alan bir aktarma organıdır ve dışarıdan kesinlikle görülmez.
• c) Manifold: Manifold, motorun bir parçasıdır ve kaputun altında yer alır. Motora temiz hava ve yakıt karışımını dağıtan boru sistemine "emme manifoldu", yanma sonrası oluşan egzoz gazlarını motordan dışarı atan boru sistemine ise "egzoz manifoldu" denir. Aracın görünen dış bölümü ile hiçbir ilgisi yoktur.
• d) Süspansiyon: Süspansiyon sistemi, tekerlekleri aracın gövdesine bağlayan ve yoldaki bozukluklardan kaynaklanan sarsıntıları emerek sürüş konforunu ve yol tutuşunu artıran bir sistemdir. Amortisörler ve yaylar bu sistemin en bilinen parçalarıdır ve aracın altında, tekerleklerin çevresinde bulunurlar. Karoseri gibi aracın dış kabuğunu oluşturmazlar.

Sonuç olarak, soru bir otomobilin dış gövdesini tanımlamaktadır ve bu tanıma uyan tek teknik terim "Karoseri"dir. Diğer seçenekler ise aracın motor, güç aktarma ve yürüyen aksam gibi iç mekanik sistemlerine ait parçalardır. Bu temel ayrımı bilmek, ehliyet sınavındaki motor bilgisi soruları için oldukça önemlidir.

Bu soruda, motorun çalışması için hayati önem taşıyan hava-yakıt karışımının, aracın bir parçasının (hava filtresi) durumuyla nasıl etkilendiği ölçülmektedir. Motorun sağlıklı ve verimli çalışabilmesi için doğru oranda hava ve yakıtın bir araya gelmesi gerekir. Hava filtresi ise motora giren havanın temizlenmesinden sorumludur.

Doğru cevap b) Zengin seçeneğidir. Motorun yanma odasına giren havanın miktarını hava filtresi belirler. Eğer bu filtre toz, kir ve partiküllerle tıkanırsa, motor yeterli miktarda temiz havayı içeriye çekemez. Ancak yakıt sistemi, normalde gelmesi gereken hava miktarına göre yakıt püskürtmeye devam eder. Bu durumda, azalan havaya karşılık yakıt miktarı oransal olarak çok fazla kalır. Yakıtın havaya göre fazla olduğu bu karışıma "zengin karışım" denir.

Zengin karışımla çalışan bir motor, yakıtı verimli bir şekilde yakamaz. Bu durum, aracın performansının düşmesine, yakıt tüketiminin belirgin bir şekilde artmasına ve egzozdan siyah duman çıkmasına neden olabilir. Kısacası, motor "boğulur" çünkü yanma için yeterli oksijeni (havayı) bulamaz.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Fakir: Fakir karışım, zengin karışımın tam tersidir; yani yakıt miktarının havaya göre az olması durumudur. Bu durum genellikle yakıt sisteminde bir sorun olduğunda veya motora bir sızıntıdan dolayı fazla hava girdiğinde oluşur. Kirli bir hava filtresi havayı azalttığı için fakir karışıma değil, zengin karışıma yol açar.
• c) Normal: Normal karışım, motorun ideal oranda (stokiyometrik oran) hava ve yakıtla çalıştığı durumdur. Bu, en verimli yanmanın gerçekleştiği karışımdır ve ancak temiz bir hava filtresi ile mümkündür. Filtre kirli olduğunda bu ideal oran bozulur.
• d) Az yakıtlı: Bu ifade, "fakir karışım" ile temelde aynı anlama gelir. Sorunun temelinde yakıtın azlığı değil, havanın azlığı yatmaktadır. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrasında sürücülerin sergilemesi gereken en doğru tutumun ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hangi davranışın sorunların "daha kısa sürede" çözülmesini sağlayacağıdır. Kaza anının yarattığı stres ve panik düşünüldüğünde, doğru davranış biçimi hem yasal sürecin hızlanmasına hem de gerginliğin azalmasına yardımcı olur.

Doğru cevap d) Saygılı ve nezaketli seçeneğidir. Çünkü bir kaza sonrası tarafların birbirine saygı ve nezaket çerçevesinde yaklaşması, paniği ve öfkeyi yatıştırır. Bu sakin ortam, tarafların sağlıklı bir iletişim kurarak durumu değerlendirmesine, sigorta ve ruhsat bilgilerini sorunsuzca paylaşmasına ve Kaza Tespit Tutanağı'nı birlikte doldurmasına olanak tanır. Böylece, yasal prosedürler hızlı ve sorunsuz bir şekilde tamamlanır.

Diğer seçenekler ise sorunları çözmek yerine daha da büyütecek davranışlardır. Bu tür olumsuz tavırlar, iletişimi tamamen koparabilir ve basit bir maddi hasarlı kazayı bile karmaşık bir hâle getirebilir. Anlaşma ve uzlaşma ortamını ortadan kaldırarak sürecin uzamasına neden olurlar.

• a) Asabi: Sinirli ve gergin bir tutum, karşı tarafın da savunmacı veya sinirli bir tavır takınmasına yol açar. Bu durum, sağlıklı bir diyalog kurulmasını engeller ve anlaşmayı imkânsızlaştırır.
• b) Aşırı tepkili: Bağırmak, panik yapmak veya abartılı tepkiler göstermek, durumu daha da karmaşıklaştırır. Mantıklı düşünmeyi ve hareket etmeyi zorlaştırarak çözüm sürecini yavaşlatır.
• c) Kaba ve saldırgan: Bu davranış, en tehlikelisidir. Sadece sorunun çözümünü geciktirmekle kalmaz, aynı zamanda tartışmanın büyümesine, hakarete ve hatta fiziksel şiddete dönüşmesine neden olabilir. Bu durum, kazanın yanı sıra ek hukuki sorunlar doğurur.

Sonuç olarak, trafik kazası gibi stresli bir durumda bile sakinliği korumak, saygılı ve nazik olmak sadece bir görgü kuralı değil, aynı zamanda sorunu en hızlı ve en az zararla atlatmanın en akılcı yoludur. Ehliyet sınavında bu tür sorular, sürücü adayının sadece kuralları değil, aynı zamanda trafikteki doğru tutum ve davranışları ne kadar benimsediğini ölçmeyi amaçlar.

Bu soruda, öfke duygusunun vücudumuzda istemsiz olarak ortaya çıkardığı fiziksel değişimleri, yani fizyolojik tepkileri anlamamız isteniyor. Soru, verilen seçeneklerden hangisinin böyle bir otomatik vücut tepkisi olmadığını bulmamızı amaçlıyor. Bu tür sorular, trafikte ani ve stresli durumlarla karşılaştığınızda vücudunuzun nasıl tepki vereceğini ve bu tepkileri nasıl yönetmeniz gerektiğini anlamanız için önemlidir.

Doğru cevap d) Kontrollü davranılması seçeneğidir. Çünkü kontrollü davranmak, öfke anında vücudun verdiği otomatik bir tepki değil, tam tersine, kişinin iradesini ve aklını kullanarak gösterdiği bilinçli bir çabadır. Bu, düşünerek ve karar vererek yapılan bir eylemdir ve bir bilişsel (zihinsel) süreçtir, fizyolojik (bedensel) bir tepki değildir. Öfkelendiğinizde sakin kalmaya çalışmak ve mantıklı kararlar vermek, vücudun doğal akışına karşı koyan bir irade göstergesidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna, yani neden birer fizyolojik tepki olduğuna bakalım:

• a) Yüzün kızarması: Öfke, "savaş ya da kaç" tepkisini tetikleyen hormonların (özellikle adrenalin) salgılanmasına neden olur. Bu hormonlar kan basıncını artırır ve kan damarlarını genişletir. Yüz bölgesindeki kılcal damarlara daha fazla kan gitmesi sonucu yüzde kızarma meydana gelir ve bu tamamen istemsiz bir vücut tepkisidir.
• b) Kaşların çatılması: Bu, öfke ve gerginlik anında yüz kaslarının otomatik olarak kasılmasıyla ortaya çıkan evrensel bir ifadedir. Kişi genellikle farkında bile olmadan kaşlarını çatar. Bu durum, duyguların dışa vuran fiziksel bir yansımasıdır.
• c) Yumrukların sıkılması: Öfke anında vücut, kendini potansiyel bir tehdide veya fiziksel bir mücadeleye hazırlar. Bu hazırlık sürecinde kaslar gerilir ve bu gerilimin en belirgin yansımalarından biri de ellerin yumruk şeklinde sıkılmasıdır. Bu da genellikle düşünülmeden yapılan otomatik bir harekettir.

Özetle, yüzün kızarması, kaşların çatılması ve yumrukların sıkılması vücudun öfkeye verdiği doğal, otomatik ve bedensel tepkilerdir. Ancak kontrollü davranmak, bu otomatik tepkileri bastırıp yönetmeyi ifade eden bilinçli ve zihinsel bir eylemdir. Bu nedenle öfkenin bir fizyolojik tepkisi olarak kabul edilemez.

Bu soruda, bir sürücünün park ederken sergilediği düşünceli bir davranışın arkasında yatan temel insani değerin ne olduğu sorgulanmaktadır. Soru, sürücünün sadece kendi işini halletmekle kalmayıp, park ettiği yerin başkaları için bir zorluk yaratıp yaratmadığını düşünmesini sağlayan karakter özelliğini bulmamızı istiyor. Bu davranış, trafikteki güvenliğin ve düzenin temelini oluşturan önemli bir yaklaşımdır.

Doğru Cevap: d) Empati düzeyi yüksek

Doğru cevabın neden "Empati düzeyi yüksek" olduğunu açıklayalım. Empati, en basit tanımıyla, bir başkasının duygularını, durumunu veya düşüncelerini anlama ve kendini onun yerine koyabilme yeteneğidir. Trafikte empati sahibi bir sürücü, sadece kendi aracını ve yolculuğunu düşünmez; diğer sürücülerin, yayaların veya bisikletlilerin ne gibi zorluklar yaşayabileceğini de hesaba katar. Aracını park ederken "Ben buraya park edersem, şu köşeden dönecek olan araba beni görebilir mi?" veya "Bir bebek arabası ya da tekerlekli sandalyeli bir yaya bu kaldırımdan geçebilir mi?" gibi soruları kendine sorar. Bu düşünce tarzı, tam olarak soruda tarif edilen davranışın kaynağıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Bencil: Bencil bir sürücü, yalnızca kendi rahatını ve çıkarını düşünür. Diğer yol kullanıcılarının yaşayacağı zorluklar onun için bir önem taşımaz. Hatta tam tersine, en uygun yeri bulmak için bir yaya geçidini, bir garaj çıkışını veya bir engelli rampasını kapatmaktan çekinmez. Bu, soruda belirtilen düşünceli davranışın tam zıttıdır.
• b) Sorumsuz: Sorumsuz bir sürücü, eylemlerinin sonuçlarını düşünmez veya umursamaz. Park ettiği aracın bir kazaya veya bir anlaşmazlığa neden olma ihtimalini göz ardı eder. "Bana bir şey olmaz" veya "Herkes kendi başının çaresine baksın" gibi bir yaklaşıma sahiptir. Bu nedenle, başkalarının görme veya manevra alanını düşünüp dikkat etmesi beklenemez.
• c) Görgü seviyesi düşük: Görgü seviyesi düşük olmak, genellikle toplum içindeki yazılı olmayan kurallara uymamaktır. Hatalı park etmek bir görgüsüzlük örneği olabilir. Ancak bu seçenek, davranışın nedenini değil, sonucunu tanımlar. Bir kişinin düşünceli davranmasının arkasındaki temel değer "görgü" değil, görgülü olmasını sağlayan "empati" duygusudur. Empati daha derin ve temel bir değerken, görgü bu değerin dışa yansıyan bir şeklidir. Bu yüzden empati, daha doğru ve kapsayıcı bir cevaptır.

Özetle, aracını park ederken diğer insanların güvenliğini ve rahatını düşünen bir sürücü, kendini o insanların yerine koyabildiği için bunu yapar. Bu temel değer empatidir ve trafikte saygı, sabır ve nezaket gibi birçok olumlu davranışın da temelini oluşturur. Bu soru, ehliyet sınavında sadece kuralları ezberlemenin değil, aynı zamanda trafikte iyi bir insan olmanın önemini de vurgulamaktadır.

Bu soruda, trafikteki temel bir adab ve güvenlik kuralı olan sürücü davranışları sorgulanmaktadır. Soru, yol kenarına park etmeye çalışan bir araca, arkasından gelen başka bir sürücünün yol verip beklemesinin hangi olumlu değeri yansıttığını bulmamızı istiyor. Bu durum, sürücüler arasındaki etkileşimin ve trafikteki genel atmosferin nasıl olması gerektiğine dair önemli bir ipucu verir.

Doğru Cevap: b) Sabır

Doğru cevap sabır'dır. Çünkü trafikte diğer yol kullanıcılarının manevra yapması (park etme, yola çıkma, dönüş yapma gibi) zaman alabilir ve bu son derece normal bir durumdur. Bu gibi durumlarda aceleci davranmak, korna çalmak veya sürücüyü tehlikeye atacak şekilde sıkıştırmak yerine, manevranın güvenli bir şekilde tamamlanmasını beklemek, sabırlı bir sürücü olduğunuzu gösterir. Bu davranış, hem olası kazaları önler hem de trafikteki genel stresi azaltarak daha güvenli ve huzurlu bir sürüş ortamı yaratır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Öfke: Bu seçenek yanlıştır. Öfkeli bir sürücü, park etmeye çalışan aracı beklemek yerine genellikle korna çalarak, el kol hareketleri yaparak veya aracı sıkıştırarak agresif bir tepki gösterirdi. Soruda anlatılan bekleme eylemi, öfkenin tam zıttı olan sakin ve anlayışlı bir tutumu ifade eder.

• c) İnatlaşma: Bu seçenek de yanlıştır. İnatlaşma, sürücülerin birbirine yol vermemek için direndiği veya kasıtlı olarak birbirini engellediği durumlarda ortaya çıkar. Park eden aracı beklemek bir iş birliği ve anlayış göstergesiyken, inatlaşma tam tersine bir çatışma ve rekabet durumunu ifade eder.

• d) Aşırı tepki: Bu seçenek yanlıştır. Aşırı tepki, yaşanan küçük bir olaya orantısız ve abartılı bir karşılık vermektir. Örneğin, yavaşça park eden birine uzun süre korna çalmak veya tehlikeli bir şekilde yanından geçmeye çalışmak aşırı bir tepkidir. Oysa sorudaki sürücünün sakince beklemesi, duruma uygun, ölçülü ve doğru bir davranıştır.

Sonuç olarak, trafikte başkalarına karşı gösterilen anlayış ve bekleme davranışı, sürücünün sabır değerine sahip olduğunu kanıtlar. Bu, hem yazılı sınavlarda hem de direksiyon sınavında dikkat edilen en önemli sürücü niteliklerinden biridir.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir kural ihlali üzerinden sürücülerin sahip olması gereken temel bir sosyal beceri sorgulanmaktadır. Sorunun metni, kaldırıma park etmenin yayalar için oluşturduğu tehlikeyi vurguladıktan sonra, bu yanlışı yapmayacak bir sürücünün hangi özelliğe sahip olduğunu bulmamızı istiyor. Metindeki kilit ifade ise "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" cümlesidir.

Doğru Cevap: b) empati

Doğru cevabın empati olmasının sebebi, empatinin tanımının sorudaki anahtar ifadeyle birebir örtüşmesidir. Empati, bir kişinin kendisini başka bir canlının yerine koyarak onun duygularını ve içinde bulunduğu durumu anlamaya çalışma yeteneğidir. Paragrafta belirtilen "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" ifadesi, tam olarak empati kurma eylemini tanımlamaktadır. Empati düzeyi yüksek bir sürücü, "Ben bu kaldırımdan bir bebek arabasıyla, tekerlekli sandalyeyle veya yaşlı bir insan olarak geçmeye çalışsam ne hissederdim?" diye düşünür ve bu düşünce onu aracını doğru yere park etmeye yönlendirir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) öfke: Öfke, trafikte genellikle ani tepkilere, kural ihlallerine ve saldırgan sürüşe neden olan olumsuz bir duygudur. Kaldırıma park eden bir sürücüye karşı diğer insanlar öfke duyabilir, ancak bir sürücünün öfke düzeyinin yüksek olması onu daha düşünceli ve kurallara uyan bir birey yapmaz, tam aksine daha tehlikeli hale getirir. Bu nedenle bu seçenek tamamen yanlıştır.

• c) bencillik: Bencillik, yalnızca kendi çıkarlarını ve rahatını düşünme durumudur. Aslında soruda anlatılan kaldırıma park etme davranışı, tam olarak bencillik ve sorumsuzluktan kaynaklanan bir eylemdir. Cümlede ise bu eylemi yapmayan, yani olumlu bir özelliğe sahip sürücüden bahsedilmektedir. Dolayısıyla bencillik, aranan özelliğin tam zıttıdır.

• d) sorumsuzluk: Sorumsuzluk da bencillik gibi, bu olumsuz davranışın temel nedenlerinden biridir. Sorumsuz bir sürücü, davranışlarının başkaları üzerindeki etkilerini düşünmez ve kurallara uymayı önemsemez. Ancak metindeki "kendini yaya olan yol kullanıcısının yerine koyar" ifadesi, sorumsuzluğun karşıtı olan sorumluluktan daha özel bir yeteneği, yani empatiyi tarif etmektedir. Bu nedenle empati, boşluğa en uygun ve en net ifadedir.

Bu soruda, trafik ışıklarında yaşanan çok yaygın bir durum üzerinden bir sürücünün trafikteki tutumu ve sahip olmadığı bir temel değer sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, sürücünün ışığın yeşile dönmesi için gereken çok kısa bir süreyi (1 saniye bile) bekleyememesi ve hemen tepki göstermesidir. Bu davranış, sürücünün psikolojik durumu ve trafikteki diğer insanlara karşı tutumu hakkında önemli bir ipucu verir.

Doğru Cevap: c) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan davranışın doğrudan sabırsızlığın bir tanımı olmasıdır. Sabır, bekleme gerektiren durumlarda sakin kalabilme, aceleci davranmama ve olumsuz bir tepki göstermeden durumu kabullenme yeteneğidir. Kırmızı ışığın sarıya dönmesi, yeşilin yanacağının habercisidir ve bu süreç sadece bir an sürer. Bu kısacık süreyi bile bekleyemeyip korna çalmak, sürücünün bekleme tahammülünün olmadığını, yani sabır değerinden yoksun olduğunu net bir şekilde gösterir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Öfke: Sürücü bu durumda öfkeli olabilir, ancak öfke burada bir sonuçtur, temel neden değildir. Sürücünün sabırsızlığı, onda bir öfke duygusu yaratmış olabilir. Soru, bu davranışın altında yatan "temel değeri" sormaktadır. Eğer sürücü sabırlı olsaydı, bu durumda öfkelenmesi için bir sebep olmazdı. Bu yüzden eksik olan temel değer öfke değil, sabırdır.
• b) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle iki taraf arasında yaşanan bir güç mücadelesi veya karşılıklı bir direnç durumudur. Örneğin, yolda birbirine yol vermemek için direnen iki sürücü inatlaşıyor olabilir. Ancak bu sorudaki durumda sürücü, önündeki araçla bir çekişme içinde değildir; sadece trafik akışının normal bir parçası olan bir saniyelik beklemeye tahammül edememektedir. Dolayısıyla bu davranış inatlaşma olarak tanımlanamaz.
• d) Aşırı tepki: Sürücünün korna çalması evet, bir aşırı tepkidir. Ancak "aşırı tepki" bir davranış biçiminin adıdır, bir temel değer değildir. Soru, sürücünün hangi "temel değere" sahip olmadığını sormaktadır. Sürücünün aşırı tepki vermesinin sebebi sabırsız olmasıdır. Yani sabırsızlık kök neden, aşırı tepki ise bu nedenin ortaya çıkardığı bir sonuçtur. Bu yüzden daha temel ve doğru olan cevap sabırdır.

Özetle, trafikte güvenli ve huzurlu bir ortamın oluşması için sürücülerin sahip olması gereken en önemli değerlerden biri sabırdır. Bu sorudaki sürücü, en basit bekleme anında bile aceleci davranarak bu temel değere sahip olmadığını açıkça göstermektedir. Bu nedenle doğru cevap c) Sabır seçeneğidir.