1 Ağustos 2024 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, insan vücudundaki temel boşluklardan biri olan göğüs boşluğunda hangi organın yer aldığı sorulmaktadır. Vücudumuz, iç organları korumak ve düzenli bir şekilde yerleştirmek için çeşitli boşluklara ayrılmıştır. Bu sorunun amacı, ehliyet sınavına giren bir sürücü adayının, temel ilk yardım bilgisi kapsamında, göğüs ve karın boşlukları arasındaki anatomik ayrımı bilip bilmediğini ölçmektir.

Doğru cevap c) Akciğerler seçeneğidir. Akciğerler, göğüs kafesi tarafından korunan ve "toraks" olarak da bilinen göğüs boşluğunun içinde yer alan temel solunum organlarıdır. Bu boşlukta akciğerlerle birlikte kalbimiz de bulunur. Göğüs boşluğu, diyafram adı verilen güçlü bir kas tabakası ile karın boşluğundan ayrılır. Dolayısıyla, akciğerler göğüs boşluğunun en bilinen ve en büyük organlarındandır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu pekiştirmek için önemlidir. Bu seçeneklerde verilen organların tamamı, diyafram kasının altında kalan karın boşluğunda yer alır. Vücudun bu bölümü, sindirim, boşaltım ve üreme sistemleriyle ilgili birçok hayati organı barındırır. Şimdi bu seçenekleri tek tek inceleyelim:

• a) Mide: Mide, sindirim sisteminin önemli bir parçasıdır ve karın boşluğunun üst kısmında, diyaframın hemen altında bulunur. Besinlerin kimyasal olarak parçalandığı yerdir. Göğüs boşluğunda yer almadığı için bu seçenek yanlıştır.
• b) Böbrekler: Böbrekler, kanı süzerek atıkları ve fazla sıvıyı idrar olarak vücuttan uzaklaştıran organlardır. Karın boşluğunun arka duvarına yakın bir konumda, omurganın her iki yanında yer alırlar. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.
• d) Safra kesesi: Safra kesesi, karaciğerin altında bulunan küçük bir organdır. Karaciğer tarafından üretilen safrayı depolar ve sindirime yardımcı olmak için ince bağırsağa salar. Karın boşluğu içinde yer aldığı için bu seçenek de doğru değildir.

Özetle, bu soru vücudun iki ana boşluğunu ayırt etme yeteneğinizi test etmektedir. Göğüs kafesinin içinde, diyaframın üstünde kalan bölge göğüs boşluğudur ve burada kalp ile akciğerler bulunur. Diyaframın altında kalan bölge ise karın boşluğudur ve mide, böbrekler, karaciğer, safra kesesi gibi organları içerir. Bu temel ayrımı bilmek, bir kaza anında yaralının hangi bölgesinin tehlikede olabileceğini anlamak açısından önemlidir.

Bu soruda, bir yaralıda gözlemlenen üç spesifik belirtinin (geçici hafıza kaybı, burundan kan gelmesi, göz bebeklerinde büyüklük farkı) vücudun hangi bölgesindeki bir yaralanmaya işaret ettiği sorulmaktadır. Bu belirtiler, ilk yardımda hayati öneme sahip olan ve acil müdahale gerektiren durumları anlamak için kritik ipuçlarıdır.

Doğru cevap a) Baş seçeneğidir. Verilen belirtilerin tamamı, doğrudan baş ve beyin ile ilgili ciddi bir travmanın klasik göstergeleridir. Bu belirtilerin neden baş yaralanmalarını işaret ettiğini tek tek inceleyerek konuyu daha iyi anlayabiliriz.

• Geçici hafıza kaybı: Beyin, hafıza ve bilincin merkezidir. Başa alınan şiddetli bir darbe, beynin normal işleyişini geçici olarak bozar ve sarsıntıya (konküzyon) neden olur. Bunun en yaygın sonuçlarından biri, kişinin kaza anını veya hemen öncesini hatırlayamadığı geçici hafıza kaybıdır. Bu durum, darbenin beyni etkilediğinin net bir kanıtıdır.
• Burundan kan gelmesi: Tek başına basit bir burun kanaması anlamına gelmeyebilir. Özellikle bir kaza sonrası görülen bu durum, kafa tabanı kırığının çok ciddi bir işareti olabilir. Kafatasının alt kısmındaki kemiklerin kırılmasıyla kan veya daha tehlikelisi olan beyin-omurilik sıvısı burun boşluğuna sızabilir.
• Göz bebeklerinde büyüklük farkı: Bu, en tehlikeli baş yaralanması belirtilerinden biridir. Beyin içindeki bir kanama veya ödem (şişme), kafa içi basıncını artırır. Artan bu basınç, göz bebeklerinin boyutunu kontrol eden sinirlere baskı yapar. Sonuç olarak, bir göz bebeği normal kalırken diğeri genişleyebilir (büyüyebilir) ve ışığa tepki vermez. Bu, beyin üzerinde hayati bir baskı olduğunun göstergesidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak da önemlidir. Bu sayede benzer durumlarda doğru değerlendirmeyi yapabilirsiniz.

1. Karın: Bir karın yaralanmasında beklenen belirtiler genellikle karın bölgesinde ağrı, hassasiyet, şişlik veya sertlik, morarma ve iç kanamaya bağlı şok belirtileridir. Soruda verilen hafıza kaybı veya göz bebeği değişikliği gibi nörolojik belirtiler karın yaralanmalarıyla ilişkili değildir.
2. Göğüs: Göğüs yaralanmalarında ise solunum güçlüğü, göğüste batıcı ağrı, öksürükle kan gelmesi, göğüs duvarında şekil bozukluğu veya açık yaradan hava sesi gelmesi gibi belirtiler ön plandadır. Bu belirtiler de sorudaki bulgularla uyuşmamaktadır.
3. Omurga: Omurga yaralanmaları da sinir sistemiyle ilgilidir ancak belirtileri farklıdır. Genellikle boyun veya sırtta ağrı, ellerde ve ayaklarda uyuşma, karıncalanma, his kaybı veya hareket kabiliyetinin kaybolması (felç) gibi belirtilerle kendini gösterir. Hafıza kaybı ve göz bebeği farkı, omurilikten ziyade doğrudan beynin kendisinin hasar gördüğünü gösterir.

Sonuç olarak, soruda listelenen üç belirti bir araya geldiğinde, şüpheye yer bırakmayacak şekilde bir baş yaralanmasına işaret ederler ve bu durumdaki bir yaralıya acil tıbbi yardım sağlanması hayati önem taşır.

Bu soruda, vücudun dolaşım sisteminin aniden görevini yapamaz hale geldiği, tansiyonun düştüğü ve hayati organlara yeterli kan gitmediği acil bir duruma verilen tıbbi ismin ne olduğu sorulmaktadır. Sorudaki tanım, ilk yardım bilgisinin temel konularından birini ifade etmektedir. Şimdi bu durumu ve seçenekleri detaylı bir şekilde inceleyelim.

Doğru Cevap: a) Şok

Soruda verilen tanım, tıbbi olarak şok durumunu birebir karşılamaktadır. Şok, kalp ve damar sisteminin, yaşamsal organlara (beyin, kalp, böbrekler gibi) yeterli miktarda kan ve dolayısıyla oksijen taşıyamaması sonucu ortaya çıkan ani bir dolaşım yetmezliğidir. Bu durumda kan basıncı (tansiyon) tehlikeli seviyelerde düşer ve organlar görevlerini yapamaz hale gelir. Bu nedenle, ifadedeki boşluğa gelmesi gereken doğru kelime "Şok"tur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Havale: Havale, genellikle yüksek ateş veya bazı beyin hastalıkları nedeniyle beyindeki sinir hücrelerinde meydana gelen anormal elektriksel boşalmalar sonucu ortaya çıkan bir durumdur. Vücutta istemsiz kasılmalar, titreme ve bilinç kaybı ile kendini gösterir. Havalenin temel nedeni dolaşım sistemi değil, merkezi sinir sistemidir. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• c) Epilepsi: Epilepsi (sara), beyinde bulunan sinir hücrelerinin ani ve kontrolsüz boşalmaları sonucu ortaya çıkan, tekrarlayan nöbetlerle karakterize kronik (uzun süreli) bir hastalıktır. Havale, bir epilepsi nöbetinin belirtisi olabilir. Ancak epilepsi, soruda tanımı yapılan ani dolaşım yetmezliği durumu değildir; nörolojik bir rahatsızlıktır.
• d) Bayılma: Bayılma (senkop), beyne giden kan akışının kısa süreli ve geçici olarak azalması sonucu meydana gelen bilinç kaybıdır. Genellikle kişi yattığında veya oturduğunda kan akışı normale döner ve kısa sürede kendine gelir. Şok ise çok daha ciddi, hayatı tehdit eden ve sürekli bir dolaşım yetmezliğidir. Bayılma geçici bir durumken, şok acil tıbbi müdahale gerektiren yaşamsal bir tehlikedir.

Özetle, sorudaki "ani gelişen dolaşım yetmezliği", "tansiyon düşüklüğü" ve "organlara yeterli kan gidememesi" ifadeleri, doğrudan şok tablosunu tanımlamaktadır. Diğer seçenekler ise temel olarak sinir sistemi ile ilgili durumlardır ve sorudaki dolaşım yetmezliği tanımına uymazlar.

Bu soruda, bir kişiye elektrik çarptığında vücudunda ne gibi hasarların meydana gelebileceği sorulmaktadır. Elektrik çarpması, sadece basit bir şok değil, vücutta çok ciddi ve çeşitli etkilere yol açabilen tehlikeli bir durumdur. Soruyu doğru cevaplamak için elektriğin insan vücudu üzerindeki tüm olası etkilerini bilmek gerekir.

Şimdi soruda verilen öncülleri tek tek inceleyelim:

• I- Yanıklar: Elektrik akımı vücuttan geçerken, vücudun direncinden dolayı büyük bir ısı enerjisi ortaya çıkarır. Bu ısı, akımın girdiği ve çıktığı noktalarda ve geçtiği dokularda ciddi yanıklara sebep olur. Bu yanıklar dışarıdan küçük görünse bile içerideki dokularda büyük hasara yol açabilir. Dolayısıyla, yanıklar elektrik çarpmasının en yaygın sonuçlarından biridir.
• II- Kas krampları ve kırıklar: Elektrik akımı, sinir sistemi üzerinden kasların istemsiz ve çok şiddetli bir şekilde kasılmasına (tetani) neden olur. Bu kasılmalar o kadar güçlü olabilir ki, kişi kontrolünü kaybeder, fırlayabilir veya kaslar kemikleri çekiştirerek kırıklara bile yol açabilir. Bu nedenle, kas krampları ve buna bağlı kırıklar da elektrik çarpması sonucu görülebilir.
• III- Kalp ve solunum durması: Bu, elektrik çarpmasının en tehlikeli ve ölümcül sonucudur. Vücuttan geçen, özellikle de göğüs bölgesinden geçen elektrik akımı, kalbin normal elektrik ritmini bozarak durmasına (kardiyak arrest) neden olabilir. Aynı zamanda, solunumu kontrol eden kasları felç ederek solunumun durmasına (solunum arresti) yol açabilir.

Doğru Cevap: d) I, II ve III

Yukarıda açıkladığımız gibi, elektrik çarpması hem yanıklara, hem kas sisteminde kasılmalara ve kırıklara, hem de en tehlikelisi olan kalp ve solunum durmasına neden olabilir. Bu nedenle, verilen üç öncülün tamamı elektrik çarpmasının bir sonucudur. Doğru cevap, tüm bu etkileri içeren (d) seçeneğidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Elektrik çarpması sadece yanıklara neden olmaz; kaslar, kemikler ve hayati organlar üzerinde de çok ciddi etkileri vardır. Bu yüzden bu cevap yetersizdir.
2. b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Yanık ve kas/kemik hasarlarını doğru bir şekilde içerse de, elektrik çarpmasının en ölümcül sonucu olan kalp ve solunum durmasını göz ardı etmektedir. İlk yardımda en çok korkulan sonuç budur.
3. c) II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Elektrik akımının vücuttan geçerken ısı oluşturması nedeniyle yanıklar, en sık görülen ve belirgin sonuçlardan biridir. Bu seçenekte yanıkların atlanması onu yanlış kılar.

Bu soruda, başından yaralanmış bir kazazedeye yapılması gereken en temel ve hayati ilk yardım müdahalesinin ne olduğu sorulmaktadır. Baş yaralanmaları, dışarıdan basit bir yara gibi görünse bile beyin hasarı, iç kanama gibi çok ciddi riskler taşıyabilir. Bu nedenle ilk yardımda öncelik, durumu daha kötüleştirecek uygulamalardan kaçınmak ve kişinin yaşamsal fonksiyonlarını koruyarak en kısa sürede tıbbi yardım almasını sağlamaktır.

c) Solunum yolu açık tutularak sevk edilir. ✓ (DOĞRU)

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, baş yaralanmalarında en büyük tehlikelerden birinin bilinç kaybı olmasıdır. Bilincini kaybeden bir kişinin dili geriye kaçarak solunum yolunu tıkayabilir veya kusmuk solunum yoluna kaçabilir. Bu nedenle ilk yardımcının en öncelikli görevi, kazazedenin nefes alıp aldığını kontrol etmek ve solunum yolunu sürekli açık tutmaktır (örneğin, Baş-Çene pozisyonu vererek). Ardından, derhal 112 aranarak kazazedenin bir sağlık kuruluşuna sevk edilmesi sağlanmalıdır, çünkü kesin teşhis ve tedavi sadece hastanede yapılabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Yarası sarılarak uyutulur.
  Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve çok tehlikelidir. Başından yaralanan bir kazazede asla uyutulmaz. Çünkü uyku hali, beyin kanaması gibi durumların en önemli belirtisi olan bilinç düzeyindeki değişiklikleri (uykuya meyil, sersemlik, tepkisizlik) gizler. Kazazedenin bilincini sürekli olarak kontrol etmek, durumunun iyiye mi yoksa kötüye mi gittiğini anlamak için hayati önem taşır.

• b) Yaralı bölgeye sıcak uygulama yapılır.
  Bu uygulama da tamamen yanlıştır. Sıcak uygulama, kan damarlarını genişletir ve bölgedeki kan akışını artırır. Bu durum, yaralı bölgedeki kanamayı ve şişliği (ödemi) artırarak beyne olan baskıyı tehlikeli bir şekilde yükseltebilir. Tam tersine, eğer bir uygulama yapılacaksa bu, kanamayı yavaşlatmak ve şişliği azaltmak için soğuk uygulama (buz torbası gibi) olmalıdır.

• d) Kanama yoksa bir şey yapmaya gerek yoktur.
  Bu, baş yaralanmalarındaki en büyük yanılgılardan biridir. Dışarıdan görünen kanama, yaralanmanın ciddiyetini belirlemez. "Kapalı kafa travması" adı verilen durumlarda, dışarıda hiçbir kanama veya yara olmasa bile kafatası içinde ciddi bir beyin kanaması veya hasarı meydana gelmiş olabilir. Bu nedenle, görünürde kanama olmasa bile her baş yaralanması ciddi kabul edilmeli ve mutlaka tıbbi yardım istenmelidir.

Bu soruda, bir ilk yardımcının sahip olması gereken en temel ve önemli özellikler sorgulanmaktadır. İlk yardım, sadece tıbbi bir müdahale değil, aynı zamanda bir olay yerini doğru yönetme, sakin kalabilme ve en önemlisi hem kendini hem de kazazedeyi koruma sanatıdır. Bu nedenle, doğru cevabı bulmak için verilen her bir maddenin bir ilk yardımcı için ne kadar hayati olduğunu anlamamız gerekir.

Doğru cevap d) I, II ve III seçeneğidir. Şimdi bu maddelerin her birini ve neden bir bütün olarak doğru kabul edildiklerini detaylıca inceleyelim.

• I- Önce kendi can güvenliğini sağlaması: Bu, ilk yardımın altın kuralıdır ve her şeyden önce gelir. Eğer ilk yardımcı, olay yerinin güvenliğini (örneğin; trafik, yangın, elektrik kaçağı) sağlamadan müdahaleye başlarsa, kendisi de bir kazazede haline gelebilir. Bu durumda, yardım edemeyeceği gibi, kurtarma ekipleri için fazladan bir yaralı anlamına gelir. Dolayısıyla, bir ilk yardımcının ilk ve en önemli sorumluluğu, kendi güvenliğini ve olay yeri güvenliğini sağlamaktır.

• II- Sakin, kendine güvenli ve pratik olması: Panik, en büyük düşmandır. İlk yardımcı paniğe kapılırsa, doğru kararlar alamaz, bildiklerini uygulayamaz ve çevresindekileri de paniğe sürükleyebilir. Sakin kalarak durumu kontrol altına almalı, kendine güvenerek ne yapacağını bilmeli ve pratik çözümler üreterek eldeki imkanları en iyi şekilde kullanmalıdır. Bu özellikler, kriz anını doğru yönetebilmek için kritik öneme sahiptir.

• III- İnsan vücudu ile ilgili temel bilgilere sahip olması: İlk yardım, bilgiye dayalı bir uygulamadır. İnsan vücudunun temel işleyişini, kanamanın nasıl durdurulacağını, solunum yolunun nasıl açılacağını veya bir kırığa nasıl müdahale edileceğini bilmeden etkili bir yardım yapmak imkansızdır. Temel anatomi ve fizyoloji bilgisi, doğru müdahaleyi doğru zamanda yapabilmek için vazgeçilmez bir temel oluşturur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçenekler, bir ilk yardımcının sahip olması gereken özellikleri eksik bıraktığı için yanlıştır. Etkili bir ilk yardımcı olabilmek için bu üç özelliğin bir arada bulunması şarttır.

1. a) Yalnız I: Sadece kendi can güvenliğini sağlamak yeterli değildir. Güvenli bir ortamda olup, sakin kalamıyor veya ne yapacağını bilmiyorsa, bu kişi etkili bir ilk yardımcı olamaz.

2. b) I ve II: Kendi güvenliğini sağlaması ve sakin olması çok önemlidir. Ancak insan vücudu hakkında temel bilgisi yoksa (örneğin, şah damarının nerede olduğunu bilmiyorsa), yapacağı müdahale yetersiz kalabilir veya daha da kötüsü, hastaya zarar verebilir.

3. c) II ve III: Sakin ve bilgili olmak harika bir kombinasyondur. Fakat bu kişi, kendi can güvenliğini tehlikeye atarak (örneğin, hızla akan trafikteki bir yaralıya kontrolsüzce koşarak) müdahale ederse, kendisi de yaralanabilir ve yardım etme şansını tamamen kaybeder.

Sonuç olarak, başarılı ve etkili bir ilk yardım için bu üç özellik birbirinden ayrılamaz bir bütündür. İlk yardımcı önce güvenliği sağlamalı, sonra sakin ve pratik bir zihinle hareket etmeli ve tüm bunları yaparken sahip olduğu temel bilgiyi kullanmalıdır. Bu nedenle, I, II ve III maddelerinin tamamını içeren d seçeneği doğru cevaptır.

Bu soruda, solunumu durmuş bir kazazedeye suni solunum yapmadan önce, hava yolunu açık tutmak için verilmesi gereken doğru kafa pozisyonu sorulmaktadır. Sorunun en önemli noktası, kazazedede boyun travması (yaralanması) olmadığının belirtilmesidir. Bu durum, baş ve boyun hareketlerini güvenle yapabileceğimiz anlamına gelir.

Doğru cevap c) Sırtüstü yatar pozisyonda iken başının geriye doğru olması seçeneğidir. Bu pozisyon, ilk yardımda "Baş-Geri Çene-Yukarı" manevrası olarak adlandırılır. Bilinci kapalı bir kişinin kasları gevşediği için dili geriye doğru kayarak soluk borusunu tıkayabilir. Başı nazikçe geriye doğru itip çeneyi yukarı kaldırdığımızda, dil yerinden oynayarak öne gelir ve hava yolu açılır. Bu sayede, ağızdan verdiğimiz nefes engellenmeden doğrudan akciğerlere ulaşabilir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Başın sert bir zeminde hafif yana dönük olması: Bu pozisyon, bilinci kapalı ancak kendi kendine nefes alabilen kazazedeler için uygulanan "koma (derlenme) pozisyonu"dur. Amacı, kişinin kusması durumunda kusmuğun solunum yoluna kaçmasını engellemektir. Suni solunum yapılacak, yani nefes almayan bir kişide bu pozisyon hava yolunu tam olarak açmaz.
• b) Başının altına yastık konularak sırtüstü yatırılması: Bu seçenek de yanlıştır ve oldukça tehlikelidir. Başın altına bir yastık veya destek koymak, başın öne doğru eğilmesine ve çenenin göğse yaklaşmasına neden olur. Bu hareket, hava yolunu açmak yerine tam tersine daraltır veya kapatır, bu da suni solunumu imkansız hale getirir.
• d) Sırtüstü yatar pozisyonda iken çenesinin göğsüne değecek şekilde olması: Bu, en tehlikeli ve yanlış pozisyondur. Çenenin göğse doğru bastırılması, hava yolunu tamamen kapatır. Bu, "Baş-Geri Çene-Yukarı" pozisyonunun tam tersidir ve kazazedenin nefes almasını tamamen engeller.

Özetle, boyun travması şüphesi olmayan ve suni solunuma ihtiyaç duyan bir kazazedede, hava yolunu açmanın altın kuralı başı geriye, çeneyi yukarıya almaktır. Bu, verdiğiniz hayat kurtarıcı nefesin hedefine ulaşmasını sağlayan en temel ve doğru adımdır.

Bu soruda, bir uzuv kopması gibi ciddi bir yaralanma durumunda yapılması gereken ilk yardım uygulamaları arasından hangisinin yanlış olduğu, yani yapılmaması gerektiği sorulmaktadır. Bu tür "olumsuz" soru köklerine dikkat etmek, doğru cevabı bulmak için çok önemlidir. Sorunun doğru cevabı "c" şıkkıdır çünkü kopan bir uzvu sıcak tutmak, yapılması gerekenin tam tersidir ve dokulara ciddi zarar verir.

Doğru Cevabın Açıklaması (Neden c şıkkı doğru?):

c) Kopan uzvu temiz bir bezle sararak sıcak tutmak

Bu ifade, uzuv kopması durumunda kesinlikle yapılmaması gereken bir uygulamayı tarif etmektedir. Kopan bir uzvun sıcak tutulması, kan damarlarının genişlemesine ve doku içindeki metabolik aktivitenin artmasına neden olur. Bu durum, oksijensiz kalan dokuların çok daha hızlı bir şekilde ölmesine (nekroz) yol açar. Temel amaç, uzvun cerrahi müdahale ile tekrar yerine dikilebilme şansını korumaktır ve bunun için doku ölümünü mümkün olduğunca yavaşlatmak gerekir. Sıcak tutmak bu süreci hızlandıracağı için yanlış bir ilk yardım uygulamasıdır.

Diğer Şıkların Açıklaması (Neden yanlışlar?):

Bu şıklar, soruda "yapılmaz?" diye sorulduğu için yanlış cevaplardır, ancak gerçek hayatta yapılması gereken doğru ilk yardım adımlarını içerirler.

• a) Tıbbi birimleri haberdar etmek: Bu, her türlü ciddi yaralanmada atılması gereken ilk ve en önemli adımdır. Derhal 112 Acil Çağrı Merkezi'ni arayarak profesyonel tıbbi yardım istemek, kazazedenin hayatta kalması ve uzvun kurtarılması için kritik öneme sahiptir. Bu nedenle bu uygulama kesinlikle yapılır.
• b) Kazazedenin bilincini açık tutmaya çalışmak: Ciddi kan kaybı ve travma, kazazedenin şoka girmesine ve bilincini kaybetmesine neden olabilir. Kazazede ile konuşarak, ona moral vererek ve sakinleştirerek bilincini açık tutmaya çalışmak, hayati fonksiyonlarını takip etmek ve şokun ilerlemesini yavaşlatmak açısından çok önemlidir. Bu yüzden bu uygulama yapılır.
• d) Kopan uzvu temiz ve su geçirmez torbaya koyduktan sonra soğuk tutmak: Bu ifade, kopan bir uzvun nasıl muhafaza edilmesi gerektiğini doğru bir şekilde açıklamaktadır. Amaç, doku ölümünü yavaşlatmaktır. Bunun için kopan uzuv önce temiz, nemli bir beze sarılır, ardından su geçirmeyen bir torbaya konulur. Bu torba da içi buz ve su dolu başka bir torbanın veya kabın içine yerleştirilir. Önemli Not: Kopan uzuv asla doğrudan buz ile temas ettirilmemelidir, çünkü bu durum donma yanığına yol açarak dokulara daha fazla zarar verebilir.

Özetle: Uzuv kopması durumunda yapılması gerekenler; hemen 112'yi aramak, kazazedenin bilincini açık tutmak ve kanamayı kontrol altına almak, kopan uzvu ise temiz bir beze sarıp su geçirmez bir torbaya koyduktan sonra soğuk bir ortamda (doğrudan buza değdirmeden) muhafaza etmektir. Uzvu sıcak tutmak ise doku ölümünü hızlandıracağı için kesinlikle yapılmaması gereken yanlış bir uygulamadır. Bu nedenle sorunun doğru cevabı "c" şıkkıdır.

Bu soruda, durdurulamayan ve hayati tehlike oluşturan bir uzuv kanamasında, kan akışını geçici olarak durdurmak için kullanılan bir ilk yardım yöntemi olan turnikenin, vücudun hangi bölgesine uygulanması gerektiği ile ilgili en önemli kural sorulmaktadır. Turnike, doğru uygulanmadığında uzvun kalıcı olarak hasar görmesine neden olabileceği için, uygulama bölgesinin seçimi kritik bir öneme sahiptir. Bu nedenle soruyu dikkatlice analiz etmek gerekir.

Doğru cevap (d) Vücutta atardamarların geçtiği ve tek kemikli bölge olmasına seçeneğidir. Turnikenin temel amacı, yaralı bölgeye kan taşıyan ana atardamarı, altındaki sert bir yapıya, yani kemiğe doğru sıkıştırarak kan akışını tamamen kesmektir. Bu işlemin en etkili ve güvenli olacağı yerler, kolun üst kısmı (pazu kemiği) ve bacağın üst kısmı (uyluk kemiği) gibi tek ve kalın bir kemiğin bulunduğu bölgelerdir. Bu bölgelerdeki tek kemik, damarın üzerine uygulanan basıncın etkili bir şekilde dağılmasını ve damarın tamamen kapanmasını sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Eklem bölgesi olmasına: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Turnike asla dirsek, diz gibi eklem bölgelerinin üzerine veya çok yakınına uygulanmaz. Çünkü eklem bölgelerinde damarlar, sinirler ve tendonlar gibi hassas yapılar bulunur. Bu bölgeye uygulanacak yüksek basınç, bu yapılarda kalıcı ve ciddi hasarlara (felç gibi) yol açabilir.
• b) Kalp seviyesinde bir bölge olmasına: Bu ifade, ilk yardımın başka bir kuralı ile karıştırılmıştır. Kanayan bir uzvu kalp seviyesinden yukarı kaldırmak, kanamanın şiddetini azaltmaya yardımcı olur ancak bu, turnikenin uygulanacağı yerin kuralı değildir. Turnike, kanayan yere değil, kanayan yer ile kalp arasındaki en uygun noktaya (tek kemikli bölgeye) uygulanır. Dolayısıyla bu seçenek yanlıştır.
• c) Vücutta yassı kemiklerin olduğu bölge olmasına: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. Yassı kemikler kafatası, kaburgalar, kürek kemiği ve leğen kemiği gibi kemiklerdir. Turnike ise sadece kol ve bacaklardaki (yani uzuvlardaki) durdurulamayan kanamalar için kullanılan bir yöntemdir. Gövde, kafa gibi bölgelere turnike uygulanması anatomik olarak mümkün değildir ve amacı dışındadır.

Özetle, bir turnike uygulamasında amaç, kanamayı en etkili ve en az hasarla durdurmaktır. Bunun için en ideal yer, kanamanın üst tarafında, eklemlerden uzak, ana atardamarın geçtiği ve basıncın etkili olabilmesi için altında tek bir kemiğin bulunduğu bölgedir. Bu tanıma uyan tek seçenek (d) şıkkıdır.

Bu soruda, eklemi yerinden çıkmış bir kazazedeye yapılması gereken doğru ve güvenli ilk yardım uygulamasının ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardımın temel amacı, durumu daha kötüye götürmeden, profesyonel tıbbi yardım gelene kadar kazazedenin hayatını korumak veya durumunu stabil tutmaktır. Bu nedenle, çıkık gibi durumlarda yapılacak müdahalenin bilinçli ve doğru olması kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: c) Çıkan eklemin bulunduğu şekilde tespit edilmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, ilk yardımın en temel kuralı olan "zarar vermeme" ilkesine dayanmasıdır. Çıkık, eklem yüzeylerinin kalıcı olarak birbirinden ayrılmasıdır ve bu durum çevre dokulara, sinirlere ve damarlara zarar verebilir. Çıkan eklemi hareket ettirmek, bu hasarı artırabilir. Bu yüzden eklem, bulunduğu pozisyonda, hareket etmeyecek şekilde bir atel, sargı bezi veya üçgen sargı gibi malzemelerle sabitlenmelidir (tespit edilmelidir). Bu işlem, hem ağrıyı azaltır hem de ek yaralanmaların önüne geçer.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Çıkan eklemin yerine oturtulması: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve çok tehlikelidir. Çıkık bir eklemi yerine oturtma işlemi, sadece uzman sağlık personeli (doktor, ortopedist) tarafından yapılabilir. Bilinçsizce yapılacak bir müdahale, kemiklerin kırılmasına, damarların yırtılmasına veya sinirlerin kalıcı olarak zedelenmesine yol açabilir. İlk yardımcının görevi, eklemi yerine oturtmak değil, güvenli bir şekilde sabitlemektir.
• b) Çıkık olan bölgede sadece ısı kontrolü yapılması: Bu seçenek yetersiz bir müdahaledir. Bölgedeki kan dolaşımını kontrol etmek (ısı, renk, nabız) önemli bir değerlendirme adımı olsa da, tek başına bir ilk yardım uygulaması değildir. "Sadece" kelimesi bu seçeneği yanlış kılar, çünkü asıl yapılması gereken müdahale olan sabitleme (tespit etme) işlemini içermez.
• d) Ağızdan ağrı kesiciler vererek ağrısının azaltılması: Bu seçenek de yanlıştır. İlk yardımcı, doktor tavsiyesi olmadan kazazedeye asla ağızdan ilaç vermemelidir. Kazazedenin ilaca karşı alerjisi olabilir, başka bir sağlık sorunu bulunabilir veya acil bir ameliyata alınması gerekebilir. Ağızdan alınan ilaçlar, anestezi sürecini riske atabilir. Ağrıyı azaltmanın en güvenli yolu, bölgeyi doğru şekilde sabitleyerek hareketsiz kalmasını sağlamaktır.

Özetle; bir çıkık vakasıyla karşılaştığınızda yapmanız gereken en doğru ve güvenli ilk yardım uygulaması, eklemi nasıl bulduysanız o şekilde, hiç hareket ettirmeden sabitlemek ve ardından 112'yi arayarak tıbbi yardım istemektir.

Bu soruda, vücudumuzdaki kanama türlerinden biri olan **toplardamar kanamalarının** ayırt edici özelliğini bulmamız isteniyor. İlk yardım bilgisi açısından kanamanın türünü doğru tespit etmek, yapılacak müdahale için hayati önem taşır. Soruyu ve cevapları inceleyerek doğru seçeneğe ulaşalım.

Doğru cevap c) Koyu kırmızı renkteki kanın sürekli akması seçeneğidir. Toplardamarlar, vücuttaki kullanılmış, yani oksijeni azalmış kanı kalbe geri taşıyan damarlardır. Bu nedenle içindeki kan, oksijen bakımından fakir olduğu için koyu kırmızı renktedir. Ayrıca, toplardamarlardaki kan basıncı atardamarlara göre daha düşük ve sabittir, bu yüzden kanama fışkırma veya kesik kesik olma şeklinde değil, sürekli ve yayılarak akan bir sızıntı şeklindedir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Kesik kesik akan bir kanama olması: Bu özellik, atardamar kanamalarına aittir. Atardamarlardaki kan, kalbin pompalama ritmiyle hareket ettiği için kanama da bu ritme uygun olarak kesik kesik ve fışkırır tarzda olur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Kalp atımları ile uyumlu olarak akması: Bu ifade de, tıpkı bir önceki seçenekte olduğu gibi, atardamar kanamalarını tanımlar. Kalp her attığında damara bir basınç uygular ve kan bu basınçla dışarı fışkırır. Bu durum, toplardamarların düşük basınçlı yapısıyla uyuşmaz.
• d) Parlak ve açık kırmızı renkteki kanın fışkırır tarzda akması: Bu seçenek, atardamar kanamasının en net ve eksiksiz tanımıdır. Atardamarlar, kalpten pompalanan oksijen zengini ("temiz") kanı vücuda dağıtır. Oksijen zengini kanın rengi parlak ve açık kırmızıdır ve yüksek basınç nedeniyle fışkırır tarzda akar.

Özetle, kanamanın rengi ve akış şekli, hangi damarın yaralandığını anlamak için en önemli ipuçlarıdır. Parlak kırmızı ve fışkırır/kesik kesik akıyorsa bu bir atardamar kanamasıdır ve çok tehlikelidir. Koyu kırmızı ve sürekli bir şekilde yayılarak akıyorsa bu bir toplardamar kanamasıdır. Eğer kanama küçük noktacıklar veya hafif bir sızıntı şeklindeyse, bu da kılcal damar kanamasıdır ve genellikle en hafif kanama türüdür.

Bu soruda, temel ilk yardım uygulamalarından biri olan ağızdan ağıza suni solunum sırasında, kazazedeye verdiğimiz nefesin yeterli olup olmadığını anlamamızı sağlayan en güvenilir ve en net işaretin ne olduğu sorulmaktadır. Bu, ilk yardımcının yaptığı müdahalenin işe yarayıp yaramadığını anlık olarak kontrol edebilmesi için çok önemlidir.

Doğru cevap d) Göğüs kafesinin yükselmesinden seçeneğidir. Suni solunumun amacı, kazazedenin akciğerlerine hava göndermektir. Tıpkı bir balonu şişirdiğinizde balonun genişlemesi gibi, akciğerlere hava dolduğunda da onları çevreleyen göğüs kafesi gözle görülür bir şekilde yükselir ve verdiğiniz nefes bittiğinde tekrar alçalır. Bu hareket, verdiğiniz havanın doğru yere, yani akciğerlere ulaştığının ve miktarının yeterli olduğunun en kesin ve anlık kanıtıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yüzünün sararmasından: Yüz rengindeki değişiklikler, kandaki oksijen seviyesiyle ilgilidir ancak bu anlık bir gösterge değildir. Başarılı bir suni solunum ve kalp masajı sonrası kan dolaşımı ve oksijen seviyesi düzeldiğinde cilt rengi normale dönmeye başlar, ancak bu durum tek bir nefesin yeterliliğini göstermez. Ayrıca oksijen yetersizliğinde yüzde sararma değil, genellikle morarma (siyanoz) veya solukluk görülür.
• b) Nabız sayısının azalmasından: Nabız, kalbin atışını yani kan dolaşımını ifade eder. Suni solunum ise solunum sistemini desteklemeye yöneliktir. Bu iki sistem birbiriyle ilişkili olsa da, verdiğiniz tek bir nefes kazazedenin nabız sayısını anında ve ölçülebilir bir şekilde etkilemez. Nabız kontrolü, kalp masajının etkinliğini değerlendirmek için farklı bir aşamada yapılır.
• c) Vücut sıcaklığının azalmasından: Vücut sıcaklığı çok yavaş değişen bir fizyolojik durumdur. Yapılan suni solunumun vücut sıcaklığı üzerinde anlık bir etkisi yoktur. Bu seçenek, suni solunumun etkinliğini ölçmek için tamamen alakasız bir durumdur ve kafa karıştırmak için verilmiştir.

Özetle, suni solunum yaparken her nefesten sonra kazazedenin göğsünün yükselip yükselmediğini kontrol etmelisiniz. Eğer göğüs kafesi yaklaşık 5-6 cm kadar yükseliyorsa, bu durum verdiğiniz havanın miktarının yeterli olduğunu ve hava yolunun açık olduğunu gösterir. Bu, ilk yardımcının müdahalesini doğru bir şekilde sürdürmesi için en önemli geri bildirimdir.

Bu soruda, resimde gösterilen trafik durumuna göre hangi davranışın kurallar gereği yasak olduğunu bulmamız istenmektedir. Doğru cevabı bulmak için resimdeki yol çizgilerinin ne anlama geldiğini bilmek çok önemlidir. Resimde en kritik ipucu, iki trafik şeridini birbirinden ayıran devamlı (düz) beyaz çizgidir.

Trafik kurallarında devamlı yol çizgisi, genellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu viraj, tepe üstü gibi tehlikeli yol kesimlerinde kullanılır. Bu çizginin temel anlamı şudur: "Şerit değiştirilemez ve öndeki araç geçilemez (sollama yapılamaz)". Bu çizgi boyunca her sürücü, ne olursa olsun kendi şeridinde kalmak ve sollama manevrasından kaçınmak zorundadır.

Bu bilgi ışığında seçenekleri değerlendirelim:

• b) 3 numaralı kamyonun önündeki araçları geçmesi ✓ (DOĞRU)

  Bu seçenek doğrudur, çünkü bu davranış yasaktır. 3 numaralı kamyonun önündeki araçları geçebilmesi için sol şeride girmesi gerekir. Ancak ortadaki devamlı çizgi, bu manevrayı kesin bir dille yasaklamaktadır. Dolayısıyla 3 numaralı kamyonun sollama yapması kural ihlalidir ve yasaktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış (yani neden yasak olmadığını veya sorunun cevabı olmadığını) inceleyelim:

1. a) Araçların takip mesafesine uyması

   Takip mesafesi, trafikteki en temel güvenlik kurallarından biridir ve araçların öndeki araçla arasında güvenli bir boşluk bırakmasıdır. Bu bir zorunluluktur, yasak değildir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.

2. c) 2 numaralı aracın 1 numaralı aracı geçmesi

   Bu seçenek de aslında doğru cevap olan B şıkkı ile aynı mantığa sahiptir. Devamlı yol çizgisi nedeniyle 2 numaralı aracın da 1 numaralı aracı geçmesi yasaktır. Ancak ehliyet sınavlarında genellikle en kapsamlı veya bariz olan yasak sorulur. Her iki durumda da temel yasak, devamlı çizgide sollama yapmaktır.

3. d) 2 numaralı aracın 1 numaralı aracı geçerken hızını arttırması

   Eğer sollama yapmaya izin verilen bir yolda (örneğin kesikli çizgi olsaydı) 2 numaralı araç sollama yapsaydı, manevrayı güvenli ve mümkün olan en kısa sürede tamamlamak için hızını artırması gerekirdi. Bu durum yasak değil, aksine sollama sırasında yapılması gereken doğru bir davranıştır. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, sorunun anahtarı devamlı yol çizgisidir. Bu çizgi "sollama yapma" anlamına geldiği için, 3 numaralı kamyonun öndeki araçları geçmesi kesinlikle yasaktır ve doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, saatte 90 kilometre hızla giden bir aracın, normal hava ve yol koşullarında önündeki araçla arasında bırakması gereken en az yasal takip mesafesinin kaç metre olduğu sorulmaktadır. Bu, trafik güvenliği açısından temel ve çok önemli bir kuraldır. Sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi, yolun ve hava şartlarının normal olduğunu varsaymamız gerektiğini belirtir.

Trafik kurallarına göre, sürücüler normal şartlarda önlerindeki araçla aralarında en az, hızlarının kilometre cinsinden değerinin yarısı kadar metre mesafe bırakmak zorundadır. Bu kural, "hızın yarısı" kuralı olarak bilinir ve ani bir frensırasında sürücüye güvenli bir reaksiyon ve durma payı bırakmayı amaçlar. Bu kural, sürücünün hem önündeki aracı fark etmesi hem de frene basarak aracını güvenli bir şekilde yavaşlatabilmesi için gereken süreyi temel alır.

Doğru cevabın neden c) 45 olduğunu hesaplayalım:

• Aracın Hızı: 90 km/saat
• Uygulanacak Kural: Hız / 2
• Hesaplama: 90 / 2 = 45 metre

Bu hesaplamaya göre, saatte 90 km hızla giden bir aracın önündeki araçla arasında bırakması gereken minimum yasal takip mesafesi 45 metredir. Bu mesafe, pratik olarak "2 saniye" kuralına da denk gelir. Yani, önünüzdeki araç sabit bir noktadan (örneğin bir trafik levhası) geçtikten sonra, siz aynı noktaya en az 2 saniye sonra varmalısınız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) 25 metre: Bu mesafe, 50 km/saat hızla giden bir araç için minimum takip mesafesidir (50 / 2 = 25). 90 km/saat gibi yüksek bir hızda 25 metrelik bir mesafe, ani bir durumda kazayı önlemek için kesinlikle yeterli değildir ve tehlikeli derecede yakındır.
2. b) 35 metre: Bu mesafe, 70 km/saat hızla giden bir araç için geçerli minimum mesafedir (70 / 2 = 35). 90 km/saat hızla seyrederken bu mesafe de yetersiz kalır ve güvenli bir sürüş için gerekli reaksiyon süresini tanımaz.
3. d) 55 metre: Bu mesafe, 110 km/saat hızla giden bir araç için minimum takip mesafesidir (110 / 2 = 55). Soru bizden 90 km/saat hız için "en az" mesafeyi istediğinden, 55 metre yasal minimumun üzerindedir. Daha fazla mesafe bırakmak güvenli olsa da, sorunun istediği doğru yasal minimum cevap bu değildir.

Önemli Not: "Aksine bir durum" olması halinde, yani yol ıslak, kaygan, karlı veya buzluysa, görüş mesafesi düşükse ya da tehlikeli madde taşıyan bir araç takip ediliyorsa, "hızın yarısı" kuralı yetersiz kalır. Bu gibi özel durumlarda takip mesafesi mutlaka artırılmalıdır.

Bu soruda, kara yolunun ortasında yer alan ve şeritleri birbirinden ayıran kesik yol çizgisinin trafik kuralları açısından ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu çizgiler, sürücülere yolun o bölümünde hangi manevraları yapıp yapamayacakları hakkında bilgi verir. Bu nedenle, yol çizgilerinin anlamını bilmek güvenli sürüş için temel bir gerekliliktir.

Doğru Cevap: d) Kurallara uygun olarak öndeki araç geçilebilir.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik işaretleme kurallarına göre kesik yol çizgilerinin temel anlamının bu olmasıdır. Kesik çizgiler, görüş mesafesinin yeterli olduğu ve trafik durumunun uygun olması halinde, sürücülerin şerit değiştirerek önlerindeki aracı sollayabileceklerini belirtir. Elbette bu geçişin sinyal vermek, karşı şeridi kontrol etmek ve hız limitlerine uymak gibi diğer tüm trafik kurallarına uygun şekilde yapılması zorunludur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Şerit değiştirmek yasaktır: Bu ifade yanlıştır. Şerit değiştirmenin yasak olduğunu belirten çizgi, devamlı (düz) çizgidir. Kesik çizgi, tam tersine, gerekli şartlar sağlandığında şerit değiştirilebileceğini ifade eder.
• b) Öndeki aracı geçmek yasaktır: Bu ifade de yanlıştır. Öndeki aracı geçme yasağı, yine devamlı yol çizgisi ile belirtilir. Devamlı çizginin bulunduğu tepe üstü, viraj, kavşak yaklaşımı gibi görüşün kısıtlı olduğu yerlerde sollama yapmak tehlikeli ve yasaktır.
• c) Taşıt yolu, bölünmüş yol durumuna gelmiştir: Bu ifade de yanlıştır. Bölünmüş yol, gidiş ve geliş yönlerinin bir ayırıcı (refüj) veya yan yana çizilmiş iki devamlı çizgi ile belirgin bir şekilde ayrıldığı yollardır. Fotoğraftaki yol ise sadece tek bir kesik çizgi ile ayrılmış, iki yönlü bir kara yoludur.

Özetle, yoldaki kesik çizgiyi gördüğünüzde aklınıza gelmesi gereken en temel kural, trafiği tehlikeye düşürmemek ve diğer kurallara uymak şartıyla sollama yapabileceğinizdir. Devamlı çizgiyi gördüğünüzde ise şeridinizde kalmanız ve kesinlikle sollama yapmamanız gerektiğini anlamalısınız.

Bu soruda, karayolunun belirli bir bölümünün tanımı verilmiş ve bu bölümün adının ne olduğu sorulmuştur. Sorunun kökünde verilen tanım; bu bölümün yerini, kimler tarafından kullanıldığını ve hangi durumlarda araçların faydalanabileceğini net bir şekilde tarif etmektedir. Bu tanımı doğru trafik terimiyle eşleştirmek gerekmektedir.

Doğru cevap "a) Banket" seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre banket, tam olarak soruda tarif edilen bölümdür. Yaya yolu (kaldırım) bulunmayan yollarda, asfalt veya beton gibi kaplamalı taşıt yolunun hemen kenarında başlar ve yolun dış sınırına (şev başı veya hendek) kadar uzanan kısımdır. Bu alanın birincil amacı, yayaların ve hayvanların trafikten uzakta, güvenli bir şekilde ilerleyebileceği bir alan sağlamaktır.

Ayrıca banket, araçlar için de hayati bir öneme sahiptir. Herhangi bir arıza, lastik patlaması veya acil bir durumda sürücülerin, akan trafiği tehlikeye atmadan araçlarını güvenli bir şekilde kenara çekebilecekleri bir sığınma alanı olarak işlev görür. Bu nedenle sorudaki "zorunlu hâllerde de araçların faydalanabileceği" ifadesi, doğrudan banketin tanımıyla birebir örtüşmektedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Şerit: Şerit, taşıtların bir sıra hâlinde güvenle seyredebilmeleri için taşıt yolunun çizgilerle ayrılmış her bir bölümüdür. Yani, araç trafiğinin aktığı ana yolun bir parçasıdır. Soruda ise trafiğin aktığı yerin kenarından bahsedilmektedir, bu yüzden şerit doğru cevap olamaz.
• c) Platform: Platform, bir karayolunun taşıt yolu (kaplama) ile yolun her iki kenarındaki banketlerin tamamını kapsayan geniş bir terimdir. Başka bir deyişle, yolun bir kenarındaki hendekten diğer kenarındaki hendeğe kadar olan toplam genişlik platformu oluşturur. Soru, platformun tamamını değil, sadece onun kenarındaki belirli bir bölümü (banketi) sorduğu için bu seçenek de yanlıştır.
• d) Kavşak ortak alanı: Bu terim, iki veya daha fazla karayolunun kesiştiği, birleştiği veya ayrıldığı yer olan kavşaklardaki merkez alanı ifade eder. Araçların dönüş yaptığı veya geçiş üstünlüğüne göre beklediği bu bölgenin, soruda anlatılan ve yol boyunca devam eden kenar bölümü ile hiçbir ilgisi yoktur.

Bu soruda, gece vakti, şehir veya kasaba gibi yerleşim yerlerinin dışında, genellikle aydınlatması olmayan bir kara yolunda araç kullanırken hangi ışıkların yakılmasının zorunlu olduğu sorulmaktadır. Sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi, standart ve normal koşullar altında geçerli olan temel kuralı anlamamız gerektiğini vurgular. Bu ifade, özel durumların (karşıdan araç gelmesi, bir aracı takip etme vb.) olmadığı varsayımını belirtir.

Doğru Cevap: d) Uzağı gösteren ışıklar

Doğru cevabın "Uzağı gösteren ışıklar" (genellikle uzun farlar olarak bilinir) olmasının sebebi, bu ışıkların maksimum görüş mesafesi sağlamasıdır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre uzağı gösteren ışıklar, yolu 100 metre ilerisine kadar aydınlatmalıdır. Yerleşim birimleri dışındaki yollar genellikle ışıksız ve virajlı olabileceğinden, sürücünün tehlikeleri, yol işaretlerini ve yolun durumunu erkenden fark edebilmesi için bu uzun mesafeli aydınlatma hayati önem taşır. Bu nedenle, önünüzde bir araç yoksa veya karşı yönden bir araç gelmiyorsa, gece sürüşlerinde temel kural uzun farların kullanılmasıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sis ışıkları: Bu ışıklar, sadece görüş mesafesinin sis, kar veya şiddetli yağmur gibi hava koşulları nedeniyle ciddi şekilde düştüğü durumlarda kullanılır. Normal hava koşullarında gece seyrederken sis ışıklarının yakılması hem gereksizdir hem de diğer sürücülerin gözünü kamaştırabileceği için yasaktır. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• b) Park ışıkları: Park ışıkları (veya gabari ışıkları), aracın boyutlarını belli etmek için, duran veya park halindeki bir aracın görünürlüğünü sağlamak amacıyla kullanılır. Yolu aydınlatma güçleri yoktur ve hareket halindeyken (seyir halindeyken) kesinlikle yetersizdirler. Seyir halinde park ışıklarıyla gitmek tehlikeli ve yasaktır.
• c) Acil uyarı ışıkları: Dörtlü flaşörler olarak da bilinen bu ışıklar, bir arıza, kaza veya ani bir tehlike durumunda diğer sürücüleri uyarmak için kullanılır. Normal bir sürüş esnasında kullanılamazlar çünkü bu, diğer sürücüler için bir tehlike olduğu yönünde yanlış bir sinyal verir. Bu nedenle normal seyir halinde yakılması zorunlu değildir ve yanlıştır.

Bu soruda, trafik işaretlerine yönelik hangi davranışların sürücüler ve vatandaşlar için yasaklandığı, hangilerinin ise yasal bir görev olduğu ayrımını yapmanız istenmektedir. Trafik işaretlerinin temel amacı, trafiği düzenlemek ve güvenliği sağlamaktır. Bu amaca zarar veren her türlü eylem yasaklanmıştır. Şimdi maddeleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

I- Görülmelerinin engellenmesi:

Trafik işaret levhalarının sürücüler tarafından net bir şekilde görülebilmesi hayati önem taşır. Önüne araç park etmek, ağaç dallarının kapatmasına izin vermek, reklam panosu asmak gibi levhanın görünürlüğünü azaltan her türlü eylem kesinlikle yasaktır. Çünkü görülmeyen bir "Dur" levhası veya "Hız Sınırı" tabelası, ciddi kazalara yol açabilir. Bu nedenle bu davranış, trafik güvenliğini doğrudan tehlikeye attığı için yasaklanmıştır.

II- Sorumlu kuruluşların eskiyenleri yenisi ile değiştirmesi:

Zamanla trafik işaretleri eskir, renkleri solar veya hasar görür. Bu durumda, Karayolları Genel Müdürlüğü veya Belediyeler gibi sorumlu kuruluşların bu levhaları yenileriyle değiştirmesi bir yasak değil, tam tersine bir görevdir. Bu işlem, trafik güvenliğinin devamlılığı için zorunludur. Dolayısıyla bu davranış yasak değildir, aksine yapılması gereken bir işlemdir.

III- Üzerlerine yazı yazılması, çizilmesi, kırılması, delinmesi, sökülmesi:

Trafik işaretleri kamu malıdır ve onlara zarar vermek suçtur. Üzerlerine yazı yazmak, şekiller çizmek (vandalizm), kırmak, delmek veya yerinden sökmek, levhanın anlamını kaybetmesine veya tamamen işlevsiz kalmasına neden olur. Bu durum, tıpkı levhanın görülmesini engellemek gibi, trafik güvenliğini büyük bir riske atar. Bu nedenle bu tür eylemlerin tamamı kanunen yasaktır.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

• İncelemelerimize göre I. madde (görülmelerinin engellenmesi) ve III. madde (zarar verilmesi) yasak olan davranışlardır.
• II. madde ise sorumlu kurumların görevi olduğu için yasak değildir.

Bu durumda, yasak olan davranışları içeren doğru seçenek "I ve III" olmalıdır. Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) I ve II: Bu seçenek yanlıştır, çünkü II numaralı davranış (yenileme) yasak değil, bir görevdir.
2. c) II ve III: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü yine II numaralı davranışın yasak olduğu varsayılmıştır.
3. d) I, II ve III: Bu seçenek, tüm maddelerin yasak olduğunu belirtir ki bu da yanlıştır. II numaralı madde, yasal bir zorunluluktur.

Dolayısıyla, sorunun doğru cevabı b) I ve III seçeneğidir. Bu seçenek, trafik işaretlerine yönelik yapılması yasak olan eylemleri doğru bir şekilde bir araya getirmektedir.

Bu soruda, duraklayan veya park etmiş bir aracın sürücüsünün, tekrar trafiğe katılmak için harekete geçmeden önce yapması gereken zorunlu güvenlik adımları sorgulanmaktadır. Güvenli bir çıkış manevrası için sürücünün hem kendi güvenliğini hem de trafikteki diğer unsurların (yayalar, diğer araçlar vb.) güvenliğini sağlaması gerekir. Şimdi öncülleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

Öncüllerin Detaylı Açıklaması

• I- Araçlarını ve araçlarının etrafını kontrol etmeleri: Bu, güvenli bir çıkışın en temel ve ilk adımıdır. Sürücü, araca binmeden önce ve hareket etmeden hemen önce aracın etrafında herhangi bir engel, yaya (özellikle aynalardan görülemeyecek küçük çocuklar), hayvan veya başka bir araç olup olmadığını kontrol etmelidir. Bu kontrol, "kör nokta" olarak adlandırılan ve sadece aynalardan görülemeyen alanları da kapsar. Bu adım, beklenmedik kazaları önlemek için kesinlikle zorunludur.
• II- Işıkla veya kolla, gerekli hâllerde her ikisi ile çıkış işareti vermeleri: Trafikte iletişim hayati önem taşır. Park yerinden çıkmak, şerit değiştirmekle benzer bir manevradır ve diğer sürücülere niyetinizi önceden bildirmeniz gerekir. Sinyal lambasını (ışıkla işaret) kullanarak çıkış yapacağınız yöne doğru işaret vermeniz, arkanızdan veya yanınızdan geçen araçların yavaşlamasını veya size yol vermesini sağlar. Bu, trafiğin akışını düzenler ve ani kazaları engeller, bu nedenle zorunlu bir kuraldır.
• III- Görüş alanları dışında kalan yerler varsa uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları: Bu öncül, özellikle zorlu park koşullarında güvenliği en üst düzeye çıkarmayı amaçlar. Örneğin, iki büyük kamyonetin arasından geri geri çıkarken veya görüşünüzün bir duvar tarafından engellendiği durumlarda, aynalar ve sensörler yetersiz kalabilir. Bu gibi durumlarda, sürücünün güvenli bir şekilde çıkabileceğinden emin olması yasal bir sorumluluktur. Eğer sürücü çevresini tam olarak göremiyorsa, bir başkasından (gözcü) yardım istemesi, olası bir kazayı önlemek için zorunlu bir tedbirdir.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır. Sadece çevreyi kontrol etmek yeterli değildir. Diğer sürücülere niyetinizi bildirmeniz (işaret vermeniz) de aynı derecede zorunludur. Bu seçenek, iletişimin önemini göz ardı eder.

b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Çevreyi kontrol etmek ve sinyal vermek çoğu durumda yeterli olsa da, soruda "zorunlu olanlar" sorulmaktadır. Görüş alanınızın kısıtlı olduğu bir durumda, güvenliği sağlamak için bir gözcüden yardım almak da bir zorunluluk haline gelir. Dolayısıyla III. öncülü dışarıda bırakmak hatadır.

c) II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. Çünkü en temel güvenlik adımı olan aracın ve etrafının kontrol edilmesi (I. öncül) atlanmıştır. Sinyal vermeden veya gözcü istemeden önce ilk yapılması gereken şey, sürücünün kendi gözleriyle durumu değerlendirmesidir.

d) I, II ve III: Bu seçenek doğrudur. Güvenli bir çıkış manevrası için bu üç adımın hepsi bir bütün olarak düşünülmelidir. Sürücü önce çevresini kontrol etmeli (I), ardından niyetini diğer sürücülere sinyal vererek bildirmeli (II) ve eğer görüşü kısıtlıysa ve tehlikeli bir durum varsa mutlaka bir gözcüden yardım almalıdır (III). Bu üç kural, Karayolları Trafik Kanunu'nun sürücülere yüklediği "gerekli tüm tedbirleri alma" sorumluluğunu tam olarak karşılar.

Bu soruda, trafikte kullanılan levhalardan hangisinin "azami hız sınırlaması" yani bir yolda yasal olarak yapılabilecek en yüksek hızı gösterdiği sorulmaktadır. Sürücülerin bu levhaları doğru bir şekilde tanıyıp anlamlarına göre hareket etmesi, trafik güvenliği için hayati önem taşır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım.

a) Doğru Cevap: Bu seçenekteki levha, etrafı kırmızı bir çemberle çevrili ve içinde "50" yazan bir trafik işaretidir. Trafik işaret dilinde, kırmızı çember yasaklama veya kısıtlama anlamına gelir. Bu nedenle bu levha, görüldüğü yolda motorlu taşıtların yapabileceği en yüksek hızın, yani azami hızın saatte 50 kilometre olduğunu belirtir. Sürücüler bu levhayı gördüklerinde hızlarını 50 km/s veya altına düşürmek zorundadırlar. Bu yüzden sorunun doğru cevabı budur.

b) Yanlış Cevap: Bu levha, "a" seçeneğindeki levhanın aynısı olup üzerinde baştan başa siyah bir çizgi bulunmaktadır. Trafikte bir yasaklama veya kısıtlama bildiren levhanın üzerindeki bu çizgi, o yasağın veya kısıtlamanın sona erdiğini ifade eder. Dolayısıyla bu levha, "Hız Sınırlaması Sonu" levhasıdır. Bu işareti gören sürücü, daha önce geçerli olan 50 km/s hız sınırının artık bittiğini ve yolun kendi türü için belirlenmiş yasal hız limitine (örneğin, şehirlerarası yolda 90 km/s) dönebileceğini anlar. Bu nedenle bir sınırlama değil, sınırlamanın bitişini belirttiği için yanlıştır.

c) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki levha, mavi zeminli daire şeklinde ve içinde "50" yazan bir işarettir. Mavi renkli daire şeklindeki levhalar, sürücülere bir mecburiyet bildirir. Bu levha, "Mecburi Asgari Hız" levhasıdır ve sürücülerin bu yolda, trafik güvenliğini tehlikeye düşürmemek şartıyla, saatte en az 50 kilometre hızla gitmeleri gerektiğini belirtir. Yani azami (en yüksek) hızın tam tersi olarak asgari (en düşük) hızı ifade ettiği için yanlış bir seçenektir.

d) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki levha, kare şeklinde ve üzerinde iki araç ile "50 km" (genellikle metre olarak "50 m" yazar) ifadesi bulunan bir bilgi işaretidir. Kare veya dikdörtgen şeklindeki levhalar genellikle sürücülere bilgi verir. Bu levha, öndeki araçla aradaki takip mesafesinin en az 50 metre olması gerektiğini hatırlatan bir levhadır. Hız ile değil, araçlar arasındaki güvenli mesafe ile ilgili olduğu için bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, sürücülerin sıkça karşılaştığı ve tehlike uyarı işaretleri grubunda yer alan ters üçgen şeklindeki bir trafik levhasının ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu işaret, sürücüyü ileride karşılaşacağı yol durumu hakkında önceden bilgilendirerek, gerekli tedbirleri alması (yavaşlaması, durmaya hazır olması vb.) için uyarır. Şimdi cevapları ve açıklamalarını detaylı olarak inceleyelim.

Görselde yer alan trafik işareti, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde T-1 koduyla tanımlanan "Yol Ver" levhasıdır. Bu levha, sürücünün bir kavşağa yaklaştığını ve bu kavşakta geçiş önceliğinin kendisinde olmadığını bildirir. Bu işareti gören sürücü, hızını azaltmalı, kavşaktaki diğer araçlara yol vermeli ve ancak yolun güvenli bir şekilde geçişe uygun olduğundan emin olduktan sonra hareket etmelidir.

Trafik ışıkları, trafik polisi veya başka bir yetkili tarafından yönetilmeyen kavşaklara "kontrolsüz kavşak" adı verilir. Bu tür kavşaklarda trafik akışı, "Yol Ver", "Dur" gibi trafik işaretleri veya genel geçiş hakkı kuralları ile sağlanır. "Yol Ver" levhası da tam olarak bu tip kontrolsüz kavşaklarda düzeni sağlamak ve kimin geçiş üstünlüğüne sahip olduğunu belirtmek için kullanılır. Dolayısıyla bu levhayı görmek, bir kontrolsüz kavşağa yaklaşıldığını ifade eder. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Dönel kavşağa yaklaşıldığını: Bu seçenek yanlıştır. Dönel kavşaklara yaklaşıldığını bildiren levha, genellikle mavi renkli ve yuvarlak olup üzerinde birbirini takip eden beyaz oklar bulunur. Tehlike uyarı levhası olarak ise üçgen içinde dönen oklar sembolü kullanılır. Sorudaki işaret bu anlama gelmez.
• c) Demir yolu geçidine yaklaşıldığını: Bu seçenek de yanlıştır. Demir yolu geçitlerini bildiren levhalar farklıdır. Örneğin, üçgen içinde tren lokomotifi sembolü (kontrolsüz demir yolu geçidi) veya çit sembolü (kontrollü demir yolu geçidi) bulunur. Bu işaretin demir yolu ile bir ilgisi yoktur.
• d) Ana yol - tali yol kavşağına yaklaşıldığını: Bu seçenek teknik olarak doğru bir durumu ifade etse de, sorunun en doğru cevabı değildir. "Yol Ver" levhası, tali yolda bulunan sürücünün ana yoldaki araçlara yol vermesi gerektiğini belirtir, yani bu kavşak bir ana yol-tali yol kavşağıdır. Ancak bu kavşak türü, "kontrolsüz kavşak" tanımının bir alt kategorisidir. Ehliyet sınavı mantığında, bu işaretin temel ve genel anlamı olan "kontrolsüz kavşağa yaklaşım" ifadesi doğru kabul edilir çünkü işaretin varlık amacı bu tip bir kavşakta düzeni sağlamaktır.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan arkadan çarpma kazalarının temelinde yatan en önemli faktörün ne olduğu sorgulanmaktadır. Yani kazaya yol açan asıl ihmalin veya kural ihlalinin ne olduğunu bulmamız isteniyor. Soruyu ve cevapları inceleyerek doğru sonuca ulaşalım.

Doğru Cevap: d) Takip mesafesi kurallarına uyulmaması

Trafikte en temel güvenlik kurallarından biri takip mesafesidir. Bu mesafe, öndeki araç aniden yavaşladığında veya durduğunda, arkadaki sürücünün güvenli bir şekilde tepki verip durabilmesi için bırakılması gereken boşluktur. Takip mesafesi kuralına uymak, sürücüye olası tehlikelere karşı düşünme, karar verme ve fren yapma için hayati bir zaman ve mesafe kazandırır.

Eğer bir sürücü takip mesafesini doğru ayarlarsa, öndeki aracın durması ya da yavaşlaması gibi durumlar bir kaza sebebi olmaktan çıkar ve normal trafik akışının bir parçası haline gelir. Bu nedenle, arkadan çarpmaların en önemli ve birincil sebebi, bu hayat kurtaran mesafenin korunmamasıdır. Kısacası, kazayı önlemenin anahtarı arkadaki sürücünün elindedir ve bu anahtar da takip mesafesidir.

Diğer Şıklar Neden Yanlış?

• a) Öndeki aracın durması & b) Öndeki aracın yavaşlaması: Bu iki durum, kazanın sebebi değil, tetikleyicisidir. Trafikte araçların durması veya yavaşlaması son derece normal ve beklenen durumlardır (örneğin, kırmızı ışık, yaya geçidi, trafik sıkışıklığı). Arkadaki sürücünün görevi, bu gibi normal durumlara hazırlıklı olmak ve yeterli mesafeyi koruyarak kazayı önlemektir. Bu yüzden asıl sebep, duran araba değil, ona güvenli mesafede duramayan sürücünün ihmalidir.
• c) Görüş mesafesinin kötü olması: Sis, yoğun yağmur veya kar gibi koşullarda görüş mesafesinin kötü olması bir risk faktörüdür, ancak kazanın temel sebebi değildir. Trafik kuralları, bu gibi zorlu hava koşullarında sürücülerin hızlarını düşürmelerini ve takip mesafelerini normalden daha fazla artırmalarını gerektirir. Eğer kötü görüş koşullarında bir kaza meydana geliyorsa, bu genellikle sürücünün koşullara uygun takip mesafesini ayarlamamasından kaynaklanır. Yani yine temel sorun takip mesafesi ihlaline dayanır.

Özetle, arkadan çarpma kazalarında sorumluluk neredeyse her zaman arkadaki sürücüye aittir. Bunun nedeni, trafiğin akışını ve öndeki aracın hareketlerini kontrol etme imkanının olmaması, ancak kendi aracının takip mesafesini ayarlama kontrolünün tamamen kendisinde olmasıdır. Bu nedenle, doğru ve güvenli bir takip mesafesi bırakmak, bu tür kazaları önlemenin en etkili ve en önemli yoludur.

Bu soruda, kamyon, kamyonet gibi yük taşımak için tasarlanmış araçlarda, yükle birlikte yolcu taşınmasının kuralları sorgulanmaktadır. Özellikle bu şartlar altında hangi eylemin kesinlikle **yasak** olduğu ve can güvenliğini tehlikeye attığı sorulmaktadır. Amaç, sürücü adayının yük ve yolcu taşımacılığındaki temel güvenlik prensiplerini bilip bilmediğini ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Yüklerin üzerine yolcu bindirilmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, can güvenliğini doğrudan ve büyük bir risk altına sokmasıdır. Yüklerin üzeri, yolcular için tasarlanmış bir oturma alanı değildir. Ani bir fren, keskin bir viraj veya yoldaki bir sarsıntı anında, yüklerin üzerindeki yolcular dengelerini kaybederek araçtan düşebilir veya yüklerin arasında sıkışarak ciddi şekilde yaralanabilirler. Bu nedenle Karayolları Trafik Kanunu, bu davranışı kesinlikle yasaklamıştır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Kasanın yan ve arka kapaklarının kapalı olması: Bu seçenek yanlıştır çünkü bu durum yasak değil, tam tersine bir zorunluluktur. Yükle birlikte yolcu taşınırken, hem yüklerin hem de yolcuların güvenliği için kasanın tüm kapaklarının sıkıca kapatılması gerekir. Bu, yolcuların ve yükün seyir halinde dışarı düşmesini engelleyen temel bir güvenlik önlemidir.
• c) Yolcuların kasa içinde ayrılacak bir yerde oturtulması: Bu seçenek de yanlıştır çünkü bu da yasaklanan bir eylem değil, aksine yapılması gereken doğru bir uygulamadır. Yolcular, yüklerle temas etmeyecekleri, kasa içinde kendileri için ayrılmış güvenli bir bölüme oturtulmalıdır. Bu kural, yüklerin kayması veya devrilmesi durumunda yolcuların zarar görmesini engellemeyi amaçlar.
• d) Yüklerin sağlam olarak yerleştirilmiş ve bağlanmış olması: Bu seçenek de yasak değil, yine bir zorunluluktur. Yüklerin hareket etmeyecek, devrilmeyecek veya kaymayacak şekilde sabitlenmesi ve bağlanması, hem kasadaki yolcuların hem de trafikteki diğer araçların güvenliği için kritik öneme sahiptir. Bu nedenle bu, yapılması zorunlu olan bir güvenlik tedbiridir.

Özetle; soru bizden "yasak olanı" bulmamızı istiyor. b, c ve d seçenekleri, güvenli bir taşıma için yapılması gereken zorunlu kuralları belirtirken, a seçeneği doğrudan hayatı tehlikeye atan ve kesinlikle yasaklanmış bir eylemi ifade etmektedir. Bu nedenle doğru cevap 'a' şıkkıdır.

Bu soruda, gösterilen trafik işaretinin ne anlama geldiğini bulmamız isteniyor. Bu tür soruları doğru cevaplamak için trafik işaretini oluşturan tüm unsurları, yani hem ana levhayı hem de altındaki ek paneli birlikte yorumlamak gerekir. İşareti parçalara ayırarak inceleyelim ve doğru cevaba ulaşalım.

Öncelikle üstteki ana işarete bakalım. Bu işaret, kırmızı bir daire içinde beyaz yatay bir çizgiden oluşur. Bu, "Girişi Olmayan Yol" levhasıdır ve genel olarak motorlu veya motorsuz tüm taşıtların bu yola girmesinin yasak olduğunu bildirir. Yani bu levhayı gördüğünüzde, o sokağa veya yola giriş yapmamanız gerektiğini anlamalısınız.

İkinci olarak, ana işaretin altındaki ek panele dikkat etmeliyiz. Bu panel, ana işaretteki yasağın hangi koşullarda geçerli olduğunu açıklar. Panelde "08.00 - 16.00" saatleri ve bir otomobil sembolü bulunmaktadır. Bu, "Girişi Olmayan Yol" kuralının sadece belirtilen saatler arasında ve sadece motorlu taşıtlar (otomobil sembolü ile temsil edilen) için geçerli olduğunu gösterir.

Bu iki bilgiyi birleştirdiğimizde, işaretin tam anlamı ortaya çıkar: Saat 08.00 ile 16.00 arasında motorlu taşıtların bu yola girmesi yasaktır. Bu yorum, doğrudan doğruya C seçeneği ile örtüşmektedir: "08.00-16.00 saatleri arasında yolun motorlu taşıt trafiğine kapalı olduğunu". Bu saatler dışında (örneğin saat 17.00'de) motorlu taşıtlar bu yola girebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) 08.00-16.00 saatleri arasında yayaların yola giremeyeceğini: Bu seçenek yanlıştır çünkü işaretteki sembol bir otomobildir, yaya değildir. Yayalarla ilgili bir kısıtlama olsaydı, yaya figürü kullanılırdı. Bu işaret yayaları kapsamamaktadır.
• b) 08.00-16.00 saatleri arasında motorlu taşıtların yola girebileceğini: Bu seçenek, işaretin anlamının tam tersidir. Kırmızı daireli işaretler her zaman bir yasaklama veya kısıtlama bildirir, izin değil. Dolayısıyla bu ifade yanlıştır.
• d) 08.00-16.00 saatleri arasında motorlu taşıtların yol kenarına park yapabileceğini: Bu seçenek de yanlıştır çünkü işaret yola "girmeyi" yasaklar, "park etmeyi" değil. Park etme ile ilgili levhalar genellikle "P" harfi içerir ve bu işaretten tamamen farklıdır.

Bu soruda, Karayolları Trafik Kanunu'nda tanımlanan üç temel kavram arasındaki farkı bilmeniz istenmektedir: Durma, Duraklama ve Park Etme. Bu terimler günlük hayatta birbirinin yerine kullanılsa da, trafik kuralları açısından anlamları çok farklıdır ve ehliyet sınavında sıkça sorulur. Soru, bu tanımlardan hangisinin "Durma" eylemine karşılık geldiğini bulmanızı istiyor.

Bu kavramları doğru anlamak için öncelikle tanımlarını net bir şekilde bilmek gerekir. Trafik kanununa göre bu terimler şu anlama gelir:

• Durma: Trafik zorunlulukları (kırmızı ışık, polisin dur işareti, öndeki aracın durması, yolun kapanması vb.) nedeniyle aracın hareketsiz hale getirilmesidir. Sürücünün isteğine bağlı değildir, tamamen bir mecburiyettir.
• Duraklama: Sürücünün kendi isteğiyle, yolcu indirip bindirmek, yük alıp boşaltmak veya kısa bir süre beklemek amacıyla aracı en fazla 5 dakika süreyle durdurmasıdır. Bu, sürücünün kontrolünde olan kısa süreli ve isteğe bağlı bir eylemdir.
• Park Etme: Aracın duraklama halleri dışındaki uzun süreli bekletilme durumudur. Genellikle sürücü aracın başından ayrılır ve süre 5 dakikadan fazladır. Bu da isteğe bağlıdır.

Şimdi seçenekleri bu tanımlara göre inceleyelim. Doğru cevap olan b) Kırmızı ışıkta beklemek seçeneği, Durma tanımına tam olarak uymaktadır. Kırmızı ışık yandığında sürücü kendi isteğiyle değil, bir trafik kuralı gereği, yani bir zorunluluktan dolayı durur. Bu eylem sürücünün inisiyatifinde değildir ve trafiğin akışı için bir mecburiyettir, bu yüzden doğru cevap budur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) Park etmek: Bu eylem, aracın uzun süreli olarak bırakılmasıdır ve "Park Etme" olarak tanımlanır. Sürücünün kendi kararıyla yaptığı isteğe bağlı bir eylemdir ve bir trafik zorunluluğu değildir. Bu nedenle "Durma" değildir.
2. c) Yolcu indirmek ve bindirmek: Bu, "Duraklama" eyleminin en net örneklerinden biridir. Sürücü, kısa süreliğine ve belirli bir amaç için (yolcu alıp bırakmak) kendi isteğiyle durmuştur. Bu bir zorunluluk olmadığı için "Durma" sayılmaz.
3. d) Yük boşaltmak için beklemek: Tıpkı yolcu indirme gibi, bu da "Duraklama" tanımına girer. Sürücü, yükleme veya boşaltma amacıyla aracını kısa süreliğine ve kendi iradesiyle durdurmuştur. Bu da bir zorunluluk hali değildir.

Özetle, bu sorunun anahtarı zorunluluk ve istek arasındaki farkı anlamaktır. Eğer durma eylemi bir trafik kuralı, işareti veya görevli nedeniyle mecburi ise bu "Durma"dır. Eğer sürücünün kendi kararıyla kısa veya uzun süreli yapılıyorsa bu "Duraklama" veya "Park Etme" olur.

Bu soruda, sürücü adaylarının Türkiye'deki temel hız limitleri bilgisini ölçmek hedeflenmektedir. Sorunun odak noktası; otomobillerin, herhangi bir özel hız limiti levhası bulunmayan, yerleşim yeri dışındaki çift yönlü bir kara yolunda yasal olarak yapabileceği en yüksek hızdır. Bu yol tipi, gidiş ve geliş yönlerinin fiziksel bir ayıraçla (refüj, bariyer vb.) bölünmediği standart şehirlerarası yolları ifade eder.

Doğru cevap b) 90 seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aksine bir trafik işareti bulunmadığı sürece, otomobiller için yerleşim yerleri dışındaki şehirlerarası çift yönlü kara yollarında belirlenen azami hız limiti saatte 90 kilometredir. Bu yollarda karşı yönden gelen trafikle arada fiziksel bir engel bulunmadığı için, kafa kafaya çarpışma riski daha yüksektir ve bu nedenle hız limiti bölünmüş yollara göre daha düşük tutulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) 80: Bu seçenek yanlıştır. Saatte 80 km hız limiti, genellikle aynı yol tipi olan şehirlerarası çift yönlü kara yollarında minibüs, otobüs ve kamyonet gibi araçlar için geçerli olan azami hızdır. Sınavlarda sıkça otomobil ile karıştırılması için verilen bir çeldiricidir.

2. c) 110: Bu seçenek de doğru değildir. Saatte 110 km hız, otomobiller için yerleşim yeri dışındaki bölünmüş yollarda geçerli olan azami hız limitidir. Bölünmüş yollar, gidiş ve geliş yönleri birbirinden fiziksel olarak ayrıldığı için daha güvenlidir ve daha yüksek hıza izin verir.

3. d) 120: Bu seçenek de yanlıştır. Saatte 120 km hız, otomobiller için otoyollarda (otoban) geçerli olan standart azami hız limitidir. Otoyollar, en yüksek güvenlik standartlarına sahip, erişim kontrollü yollar olduğu için en yüksek hız limitine sahiptirler.

Özetle, ehliyet sınavı için otomobillerin standart hız limitlerini yol tipine göre ezberlemek çok önemlidir. Bu temel limitler şöyledir:

• Yerleşim Yeri İçinde: 50 km/s
• Şehirlerarası Çift Yönlü Kara Yolunda: 90 km/s
• Bölünmüş Yolda: 110 km/s
• Otoyolda: 120 km/s

Bu soruda "şehirlerarası çift yönlü kara yolu" belirtildiği için doğru cevap kuşkusuz 90 km/s'tir.

Bu soruda, bir T kavşağında bulunan üç aracın trafik kurallarına göre geçiş hakkı sıralamasının nasıl olması gerektiği ve buna bağlı olarak hangi ifadenin doğru olduğu sorulmaktadır. Doğru cevabı bulmak için kavşaktaki trafik işaretlerini ve genel geçiş önceliği kurallarını adım adım incelememiz gerekir.

Öncelikle kavşağı ve araçların konumlarını analiz edelim. Görselde 1 numaralı aracın bulunduğu yolda "Yol Ver" (▲) levhası bulunmaktadır. Bu levha, 1 numaralı aracın bir tali yoldan (ikinci dereceden öncelikli yol) ana yola bağlandığını gösterir. Trafik kurallarına göre, tali yoldan gelen sürücüler, ana yoldaki tüm araçlara yol vermek zorundadır. Bu nedenle, 1 numaralı araç en son geçecektir.

Şimdi ana yol üzerinde bulunan 2 ve 3 numaralı araçlar arasındaki geçiş hakkını belirlemeliyiz. Her ikisi de ana yolda olduğu için birbirlerine karşı üstünlükleri yolun önceliğine göre değil, hareketlerine göre belirlenir. Trafikte çok önemli bir kural vardır: Dönüş yapan araçlar, düz gitmekte olan araçlara yol vermek zorundadır. Bu durumda, 3 numaralı araç düz ilerlerken, 2 numaralı araç sola dönüş yapmaktadır. Bu kurala göre geçiş önceliği düz giden 3 numaralı araca aittir.

Bu analiz sonucunda, kavşaktaki doğru geçiş sıralaması şu şekilde olmalıdır:

1. Önce düz gittiği için 3 numaralı araç geçmelidir.
2. Daha sonra ana yolda olduğu için 2 numaralı araç geçmelidir.
3. En son ise tali yolda olduğu için 1 numaralı araç geçmelidir.

Sıralama: 3 → 2 → 1

Şimdi bu sıralamaya göre seçenekleri değerlendirelim:

• a) 2 numaralı aracın öncelikle geçmesi: Bu ifade yanlıştır. Yukarıda açıkladığımız gibi, 2 numaralı araç dönüş yaptığı için düz giden 3 numaralı araca yol vermek zorundadır. İlk geçiş hakkı 3 numaralı araca aittir. (Not: Ehliyet sınavlarında bazen hatalı sorular veya cevap anahtarları olabilmektedir. Trafik kurallarına göre bu şık kesinlikle yanlıştır.)
• b) 1 numaralı aracın hızını artırarak kavşağa girmesi: Bu ifade yanlıştır. 1 numaralı araç, "Yol Ver" levhası olan tali yoldadır. Hızını artırmak yerine yavaşlamalı, ana yoldaki 2 ve 3 numaralı araçların geçmesini beklemelidir.
• c) 2 numaralı aracın 3 numaralı aracın geçmesini beklemesi: Bu ifade doğrudur. Trafik kurallarına göre, sola dönüş yapan 2 numaralı araç, karşıdan gelen ve düz gitmekte olan 3 numaralı araca yol vermelidir. Bu, en güvenli ve doğru davranıştır.
• d) 3 numaralı aracın 2 numaralı aracı ikaz ederek durdurması: Bu ifade yanlıştır. 3 numaralı aracın geçiş hakkı vardır ve yoluna devam etmelidir. Diğer sürücüleri ikaz ederek durdurmak gibi bir görevi veya hakkı yoktur; bu, trafik akışını tehlikeye atabilir.

Sonuç olarak: Sorunun şıkları incelendiğinde, trafik kurallarına göre doğru olan davranış "c" seçeneğinde belirtilmiştir. Ancak, soruda doğru cevap olarak "a" şıkkı işaretlenmiş. Bu durum, sorunun veya cevap anahtarının hatalı olduğunu göstermektedir. Sınavda bu tür bir durumla karşılaşırsanız, kuralı bilmeniz en doğrusudur. Unutmayın: Ana yolda düz giden, dönene göre; tali yoldaki ise ana yoldakilere göre daima bekler.

Bu soruda, yol yüzeyinin buzlu ve kaygan olduğu zorlu bir sürüş durumunda sürücünün alması gereken en doğru güvenlik önleminin ne olduğu sorulmaktadır. Buzlanma, lastiklerin yol tutuşunu önemli ölçüde azalttığı için sürücünün normal hava koşullarına göre çok daha dikkatli ve öngörülü olması gerekir. Bu nedenle, yapılacak her hareketin sonuçları düşünülerek karar verilmelidir.

Doğru cevap b) Takip mesafesini artırması seçeneğidir. Buzlu yollarda, lastiklerin yol ile olan teması ve sürtünmesi ciddi şekilde azalır. Bu durum, aracın normal bir yola göre çok daha uzun bir mesafede durabilmesine neden olur. Takip mesafesini artırmak, öndeki araçla aranıza daha fazla güvenli alan koymak demektir. Bu ekstra mesafe, olası bir tehlike anında panik yapmadan, yumuşak frenlemeyle veya manevrayla durabilmeniz için size hayati bir zaman kazandırır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Viraja sert girmesi: Bu, buzlu yolda yapılabilecek en tehlikeli hareketlerden biridir. Yol tutuşunun zaten az olduğu bir zeminde viraja sert girmek, aracın merkezkaç kuvvetinin etkisiyle kolayca savrulmasına ve kontrolün kaybedilmesine neden olur. Buzlu yolda virajlara olabildiğince yavaş ve yumuşak bir direksiyon hareketiyle girilmelidir.
• c) Takip mesafesini azaltması: Bu seçenek, doğru olanın tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Zaten uzamış olan fren mesafesi nedeniyle öndeki araca bu kadar yaklaşmak, ani bir durumda çarpışmayı neredeyse kaçınılmaz hale getirir. Güvenli sürüşün temel kuralı, zorlu koşullarda takip mesafesini her zaman artırmaktır.
• d) Ani fren yaparak durmaya çalışması: Ani fren, buzlu zeminde tekerleklerin kilitlenmesine yol açar. Kilitlenen tekerlekler kaymaya başlar ve direksiyon hakimiyetini tamamen kaybedersiniz. Bu durum, aracı durdurmak yerine kontrolsüz bir şekilde kaymasına sebep olur. Bunun yerine, hızı yavaşça düşürmek ve çok yumuşak, pompalayarak fren yapmak gerekir.

Bu soruda, sürücülerin daralan bir yolda karşı yönden gelen araca öncelik tanıması gerektiğini belirten trafik işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik tanzim işaretleri, sürücülere yoldaki belirli kuralları, yasaklamaları veya zorunlulukları bildirir. Sorunun doğru cevabını ve diğer seçeneklerin ne anlama geldiğini detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap B Seçeneğidir. Bu levha, "Karşıdan Gelene Yol Ver" anlamına gelen bir trafik tanzim işaretidir. Kırmızı ve yuvarlak çerçevesi, bir zorunluluk veya yasaklama bildirdiğini gösterir. Bu işareti gören sürücü, yolun daraldığı (örneğin bir köprü veya onarım alanı) bir kesime yaklaştığını ve eğer karşı yönden bir araç geliyorsa, o aracın geçişini beklemek zorunda olduğunu anlamalıdır. Kırmızı ok sizin yönünüzü, siyah ok ise öncelikli olan karşı yönü temsil eder.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• A Seçeneği: Bu levha, B seçeneğindekinin tam tersi anlama gelir. "İki Yönlü Trafikte Öncelik Hakkı" levhasıdır. Mavi ve kare şeklinde olması, bir yasaklama değil, bir bilgi ve hak belirttiğini gösterir. Bu levhayı gören sürücü, daralan yolda karşıdan gelen araca göre geçiş önceliğinin kendisinde olduğunu bilir. Yani, karşıdaki sürücü durup size yol vermelidir.
• C Seçeneği: Üçgen şeklindeki bu levha bir tehlike uyarı işaretidir ve "İki Yönlü Trafik" anlamına gelir. Genellikle tek yönlü bir yoldan çıkıp, trafiğin artık karşı yönden de akmaya başlayacağı bir yola girileceğini sürücüye önceden haber verir. Bu levha bir geçiş önceliği kuralı koymaz, sadece yolun durumu hakkında sürücüyü uyarır.
• D Seçeneği: Bu levha, herkes tarafından bilinen "Taşıt Giremez" işaretidir. Genellikle tek yönlü yolların çıkışına veya araç trafiğine tamamen kapalı olan sokakların girişine konulur. Bu işareti gören bir sürücünün o yola girmesi kesinlikle yasaktır. Soruda istenen geçiş önceliği durumu ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Özetle, B seçeneğindeki yuvarlak ve kırmızı kenarlı levha, karşıdan gelen araca yol verme zorunluluğunu ifade ederken; A seçeneği bu önceliğin sizde olduğunu, C seçeneği yolun çift yönlü hale geleceğini, D seçeneği ise yola girişin tamamen yasak olduğunu belirtir. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, Emniyet Genel Müdürlüğüne (özellikle Trafik Polisine) ait olmayan görevin hangisi olduğunu bulmanız istenmektedir. Ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan bu tür sorular, trafikteki farklı kurumların sorumluluk alanlarını bilip bilmediğinizi ölçmeyi amaçlar. Soruyu doğru cevaplamak için her bir seçenekte belirtilen görevin hangi kuruma ait olduğunu bilmek gerekir.

Doğru Cevap: a) Araçların muayenesini yapmak

Doğru cevabın 'a' seçeneği olmasının sebebi, araçların periyodik teknik muayenelerini yapma görevinin Emniyet Genel Müdürlüğüne ait olmamasıdır. Türkiye'de bu görev, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'nın denetiminde olan ve bu iş için yetkilendirilmiş özel bir kuruluş olan TÜVTÜRK tarafından yerine getirilir. Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı trafik polislerinin görevi ise, bir aracı durdurduğunda o aracın geçerli bir muayenesinin olup olmadığını kontrol etmektir; muayeneyi yapmak değil.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• b) Duran ve akan trafiği düzenlemek ve yönetmek: Bu, Trafik Polisinin en temel ve en bilinen görevlerinden biridir. Kavşaklarda trafiği yönetmek, yol çalışmalarında veya kaza anında trafiğin akışını sağlamak, trafik ışıklarının yetersiz kaldığı durumlarda düzeni sağlamak gibi işler doğrudan Emniyet Genel Müdürlüğünün sorumluluğundadır.

• c) Araçların tescil işlemlerini yaparak belge ve plakalarını vermek: Araçların ilk defa trafiğe çıkarken veya el değiştirdiğinde yapılan kayıt işlemlerine "tescil" denir. Geçmişte bu işlem doğrudan Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı Trafik Tescil Şube Müdürlüklerinde yapılıyordu. 2018 yılından itibaren bu görev noterlere devredilmiş olsa da, tescil işlemleri ve verilerin tutulması Emniyet Genel Müdürlüğü ile koordineli bir şekilde yürütülür ve bu görev EGM'nin genel sorumluluk alanı içinde kabul edilir. Bu nedenle, bu seçenek EGM'nin görevlerinden biri sayılır.

• d) El koyduğu trafik kazalarında trafik kaza tespit tutanağı düzenlemek: Maddi hasarlı, yaralanmalı veya ölümlü trafik kazalarına müdahale etmek Trafik Polisinin görevidir. Kaza yerine gelen polis ekibi, kazanın nasıl meydana geldiğini belirlemek, delilleri toplamak ve tarafların beyanlarını almak suretiyle resmi bir "Trafik Kaza Tespit Tutanağı" düzenler. Bu tutanak, sigorta işlemleri ve hukuki süreçler için temel belgedir.

Özetle, trafik polisinin görevi yoldaki düzeni sağlamak, kurallara uyulup uyulmadığını denetlemek ve kaza gibi olaylara müdahale etmektir. Ancak bir aracın motorunun, frenlerinin veya ışıklarının teknik olarak standartlara uygun olup olmadığını kontrol eden periyodik muayeneyi yapmak, tamamen farklı bir uzmanlık alanıdır ve bu görev TÜVTÜRK'e verilmiştir. Bu ayrımı bilmek, bu soruyu kolayca çözmenizi sağlar.

Bu soruda, bir kaza meydana geldiğinde araç içindeki kişilerin can güvenliğini sağlamak ve yaralanmaları olabildiğince azaltmak için tasarlanmış bir güvenlik önlemi sorulmaktadır. Yani soru, bir çarpışma anında bizi neyin koruyacağını bulmamızı istiyor. Bu tür önlemlere "pasif güvenlik" sistemleri denir ve en temel olanı doğru cevapta gizlidir.

Doğru cevap d) Seyir halinde iken emniyet kemeri kullanılması seçeneğidir. Bir kaza anında, ani durma veya çarpma nedeniyle vücudumuz "eylemsizlik" prensibi gereği ileri doğru fırlama eğilimi gösterir. Emniyet kemeri, bu kontrolsüz hareketi engelleyerek vücudumuzu koltuğa sabitler. Bu sayede başımızın cama veya direksiyona çarpması, göğsümüzün ön panele vurması ya da en tehlikelisi olan araçtan dışarı fırlamamız önlenmiş olur. Emniyet kemeri, çarpma kuvvetini vücudun daha dayanıklı bölgelerine (kalça ve omuz kemikleri) yayarak hayati organların zarar görme riskini büyük ölçüde azaltır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Koyu renk giysiler giyilmesi: Bu seçenek yanlıştır çünkü giysilerin renginin, bir kaza anında araç içindeki yaralanma riskiyle hiçbir ilgisi yoktur. Giysilerin rengi, daha çok yayaların veya bisikletlilerin gece trafikte fark edilebilirliği ile ilgili bir konudur. Hatta koyu renkler, bu durumlarda görünürlüğü azaltarak tehlike yaratabilir.
• b) Aracın kapılarının açık tutulması: Bu seçenek de tamamen hatalıdır ve son derece tehlikelidir. Seyir halinde kapıların açık olması, bir güvenlik önlemi olmak bir yana, kaza anında yolcuların araçtan dışarı savrulmasına neden olur. Araçtan dışarı savrulmak, ölümle sonuçlanan kazaların en yaygın sebeplerinden biridir ve bu seçenek güvenliği artırmak yerine hayatı doğrudan riske atar.
• c) Trafikteki motorlu araç sayısının artırılması: Bu seçenek de yanlıştır. Trafikteki araç sayısının artması, trafik yoğunluğunu ve dolayısıyla kaza olma riskini artırır; azaltmaz. Bu seçenek, kaza anında koruma sağlamak yerine, kazanın meydana gelme olasılığını yükselten bir faktördür ve sorunun amacıyla tamamen terstir.

Özetle, emniyet kemeri, bir kaza anında hayat kurtaran en temel ve en etkili pasif güvenlik donanımıdır. Diğer seçenekler ise konuyla ilgisiz veya tam tersi şekilde tehlike yaratan durumlardır. Bu nedenle, araca biner binmez yapılması gereken ilk şey emniyet kemerini takmaktır.

Bu soruda, trafikte geçiş üstünlüğü hakkına sahip olan araçların (ambulans, itfaiye, polis aracı gibi) bu hakkı kullanırken uymak zorunda oldukları en temel ve en önemli kural sorulmaktadır. Geçiş üstünlüğü, bu araçlara görev halindeyken bazı trafik kurallarını ihlal etme yetkisi verir, ancak bu yetki sınırsız değildir. Soru, bu yetkinin sınırının ne olduğunu anlamanızı ölçmektedir.

Doğru cevap d) Can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamaya seçeneğidir. Çünkü geçiş üstünlüğü, başka insanların hayatını veya malını tehlikeye atma hakkı vermez. Örneğin, bir ambulans kırmızı ışıkta geçebilir, ancak kavşağa kontrolsüz bir şekilde ve hızla dalamaz. Önce yavaşlamalı, diğer sürücülerin kendisini fark edip yol verdiğinden emin olmalı ve ancak ondan sonra emniyetli bir şekilde geçiş yapmalıdır. Bu hakkın temel amacı hayat kurtarmaktır, yeni tehlikeler yaratmak değil.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Hız sınırlamasına: Bu seçenek yanlıştır, çünkü geçiş üstünlüğüne sahip bir aracın en temel ayrıcalıklarından biri, görev sırasında aciliyet gerektirdiği için hız limitlerine uymama hakkıdır. Bir hastayı hastaneye yetiştirmeye çalışan bir ambulansın 50 km/s hız sınırına uyması beklenemez. Bu nedenle bu kurala dikkat etmek zorunda değildirler.
• b) Trafik yasaklarına: Bu seçenek de yanlıştır. Geçiş üstünlüğü, kırmızı ışıkta geçme, ters yöne girme veya durma yasağı olan yerlerde durmama gibi birçok trafik yasağını ihlal etme hakkını da içerir. Bir itfaiye aracının yangına ulaşmak için tek yönlü bir sokağa girmesi gerekebilir. Dolayısıyla bu hak, trafik yasaklarına uymama ayrıcalığı tanır.
• c) Çevreyi rahatsız etmemeye: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Aksine, geçiş üstünlüğüne sahip araçlar görev halindeyken sirenlerini ve tepe lambalarını kullanarak çevreye sesli ve ışıklı uyarı vermek zorundadır. Bu durumun amacı, diğer sürücüleri ve yayaları uyararak kendilerine yol verilmesini sağlamaktır. Bu, doğası gereği çevreyi "rahatsız eden" bir durumdur ama trafik güvenliği için zorunludur.

Özetle, geçiş üstünlüğü hakkı; hız limitleri, trafik ışıkları ve bazı yasaklar gibi kuralları esnetme imkanı sağlar. Ancak bu hak, hiçbir zaman can ve mal güvenliğini riske atma lüksü tanımaz. Bu, tüm trafik kurallarının üzerindeki en temel ve evrensel kuraldır.

Bu soruda, trafikte belirli kritik noktalarda hangi eylemin yasaklandığı sorulmaktadır. Sorunun doğru cevabını anlamak için öncelikle trafik kurallarındaki "Durmak" ve "Duraklamak" kavramları arasındaki temel farkı bilmek çok önemlidir. Bu iki kavram sıkça karıştırılsa da, aralarında net bir ayrım bulunur.

Duraklamak Nedir?

Duraklamak, sürücünün kendi isteğiyle, yolcu indirip bindirmek, yük alıp boşaltmak veya kısa bir süre beklemek gibi amaçlarla aracını geçici olarak durdurmasıdır. Buradaki kilit nokta, eylemin sürücünün kendi iradesiyle ve genellikle kısa süreli olmasıdır. Eğer sürücü aracı terk edip uzaklaşırsa veya bekleme süresi 5 dakikayı aşarsa, bu durum "park etme" olarak kabul edilir.

Durmak Nedir?

Durmak ise sürücünün iradesi dışında, trafik zorunlulukları nedeniyle aracın durdurulmasıdır. Kırmızı ışıkta beklemek, "DUR" levhasında durmak, polisin işaretiyle durmak veya sıkışık trafik nedeniyle ilerleyememek gibi durumlar "durmak" eylemine örnektir. Bu durumlar bir mecburiyetten kaynaklanır, sürücünün tercihi değildir.

Doğru Cevap Neden "b) Duraklamak"?

Soruda belirtilen yerler, trafik akışını ve güvenliğini doğrudan etkileyen kritik noktalardır. Bu nedenle bu noktalarda sürücünün keyfi olarak aracını durdurması yasaklanmıştır. Maddeleri tek tek inceleyelim:

• Trafik işaretiyle yasaklanmış olan yerlerde: "Duraklamak Yasaktır" levhasının bulunduğu yerlerde bu eylem yapılamaz. Bu madde doğrudan duraklamayı işaret eder.
• Belirlenmiş yangın musluklarına her iki yönden 5 metre mesafe içinde: Olası bir yangın anında itfaiyenin su kaynağına hızlıca ulaşabilmesi hayati önem taşır. Bu nedenle yangın musluklarını kapatacak şekilde duraklamak yasaktır.
• Yerleşim yeri içinde kavşaklara ve bağlantı yollarına 5 metre mesafe içinde: Kavşaklara ve bağlantı yollarına yakın bir noktada duraklamak, diğer sürücülerin görüş açısını kapatır ve trafik akışını engelleyerek kaza riskini artırır. Bu yüzden yasaklanmıştır.

Görüldüğü gibi, soruda listelenen tüm durumlar, sürücünün kendi isteğiyle aracını geçici olarak durdurmasını, yani duraklamasını engelleyen güvenlik ve düzenleme amaçlı kurallardır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Durmak: Bu seçenek yanlıştır çünkü "durmak" bir zorunluluktur. Örneğin, bir kavşakta kırmızı ışık yanıyorsa veya trafik sıkışmışsa, yangın musluğunun yanında olsanız bile durmak zorundasınız. Kanun, zorunlu halleri yasaklayamaz.
2. c) Hızı azaltmak: Bu seçenek tamamen mantık dışıdır. Kavşaklara veya bağlantı yollarına yaklaşırken hız azaltmak, güvenli sürüşün temel bir gerekliliğidir. Yasak olması düşünülemez.
3. d) Vites değiştirmek: Vites değiştirmek, aracın hızına ve yol durumuna göre yapılan normal bir sürücülük eylemidir. Belirtilen yerlerde vites değiştirmeyi yasaklayan bir kural yoktur ve bu, sürüşün doğasına aykırıdır.

Bu soruda, bir kavşakta sola dönüş yapmak isteyen 2 numaralı araç sürücüsünün, yaya geçidinde bulunan bir yayaya göre nasıl bir davranış sergilemesi gerektiği değerlendirilmektedir. Sürücünün trafik kuralları, geçiş üstünlükleri ve güvenli sürüş prensipleri çerçevesinde en doğru hareketi seçmesi beklenir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu ayrıntılı olarak inceleyelim.

c) Karşıya geçen yayaya yol vermeli

Bu seçenek doğrudur. Trafik kurallarının en temel ve en önemli prensiplerinden biri yaya önceliğidir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya yer işaretleriyle belirlenmiş yaya geçitlerinde, sürücüler yavaşlamak ve geçitten geçen veya geçmek üzere olan yayalara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır. Şekilde 2 numaralı araç sürücüsü, döneceği yolda yaya geçidinden geçmekte olan bir yaya gördüğü için durmalı ve yayanın güvenli bir şekilde karşıya geçmesini beklemelidir. Yayanın can güvenliği her zaman araçların geçiş üstünlüğünden önce gelir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Dar bir kavisle dönmeli: Bu seçenek yanlıştır. Trafik kurallarına göre sola dönüşler her zaman geniş bir kavisle yapılır. Sürücü, dönüş yapacağı yolun gidişe ayrılan şeridine girecek şekilde manevrasını tamamlamalıdır. Dar bir kavisle dönmek, hem karşı yönden gelen trafiğin şeridine girmeye neden olabilir hem de dönüşün kontrolünü zorlaştırarak tehlikeli bir durum yaratır. Bu nedenle bu davranış şekli hatalıdır.

• b) Hızını azaltmadan kavşağa girmeli: Bu seçenek yanlıştır. Sürücüler, kavşaklara, dönemeçlere, yaya geçitlerine ve tepe üstlerine yaklaşırken hızlarını mutlaka azaltmak zorundadırlar. Hız azaltmadan kavşağa girmek, olası bir tehlike anında (örneğin aniden yola çıkan bir yaya veya başka bir araç) zamanında durmayı imkansız hale getirir ve ciddi kazalara yol açabilir. Bu davranış, güvenli sürüş ilkesine tamamen aykırıdır.

• d) İlk geçiş hakkını kendisi kullanmalı: Bu seçenek yanlıştır. Her ne kadar 2 numaralı araç, ana yolda olduğu için tali yoldan çıkan 1 numaralı araca göre geçiş önceliğine sahip olsa da, bu öncelik yayalara karşı geçerli değildir. Belirtildiği gibi, yaya geçitlerinde öncelik her zaman yayalarındır. Sürücünün, araçlara karşı olan geçiş hakkını yayalara karşı da kullanabileceğini düşünmesi büyük bir hatadır ve trafik kuralı ihlalidir.

Özet olarak; bu senaryoda en önemli kural, yaya geçidindeki yayanın güvenliğidir. 2 numaralı araç sürücüsü, diğer tüm kurallardan önce yayaya yol verme zorunluluğunu yerine getirmelidir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre hususi (özel) otomobillerin periyodik araç muayene sıklığı sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, aracın "3 yaş sonundaki" muayene periyodunu sormasıdır. Bu, aracın sıfır olarak alınıp ilk muayenesini yaptırdıktan sonraki süreci ifade eder.

Doğru cevap b) 2 seçeneğidir. Türkiye'deki mevzuata göre, hususi olarak tescil edilmiş otomobiller için muayene süreci iki aşamalıdır. Araç trafiğe ilk kez çıktığında, yani sıfır kilometre olarak alındığında, ilk muayenesi 3. yılın sonunda yapılır. Bu ilk muayene tamamlandıktan sonra ise araç, artık her 2 yılda bir düzenli olarak muayeneye girmek zorundadır. Soru tam olarak bu ikinci aşamayı sorduğu için doğru cevap 2'dir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 1: Bir (1) yılda bir muayene zorunluluğu genellikle ticari araçlar için geçerlidir. Taksi, kamyonet, otobüs gibi yolcu veya yük taşıyan ticari statüdeki araçlar, güvenlik standartlarını daha sık karşılamaları gerektiği için her yıl muayeneye tabi tutulurlar. Bu nedenle hususi otomobiller için bu seçenek yanlıştır.
• c) 3: Üç (3) yıl, ehliyet sınavına giren adayların en çok karıştırdığı süredir. Bu süre, sadece ve sadece sıfır alınmış bir hususi otomobilin ilk muayenesine kadar geçen süredir. Soru, "3 yaş sonunda" yani ilk muayeneden sonraki periyodu sorduğu için bu seçenek de bir tuzaktır ve yanlıştır.
• d) 4: Dört (4) yıl, Türkiye'deki araç muayene periyotları arasında yer alan standart bir süre değildir. Bu seçenek, tamamen kafa karıştırmak amacıyla verilmiş yanlış bir bilgidir.

Özetle, ehliyet sınavında bu konuyla ilgili bir soru geldiğinde unutmamanız gereken temel kural şudur: Sıfır özel otomobilin ilk muayenesi 3 yıl sonra, sonraki tüm muayeneleri ise her 2 yılda bir yapılır. Soru bu ikinci dönemi hedef aldığı için doğru cevap 2 yıldır.

Bu soruda, bir aracın gösterge panelinde bulunan ikaz ışıklarından hangisinin kısa hüzmeli farların (genellikle "kısa farlar" olarak bilinir) açık olduğunu belirttiği sorulmaktadır. Sürücülerin güvenli bir sürüş için gösterge panelindeki sembolleri doğru bir şekilde tanıması çok önemlidir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: B Seçeneği

B seçeneğindeki sembol, kısa hüzmeli farları temsil eder. Bu sembolde, far simgesinden çıkan ışık çizgilerinin aşağı doğru eğimli olduğu görülür. Bu eğim, kısa farların ışığının karşıdan gelen sürücünün gözünü almayacak şekilde yolu aydınlatmak üzere yere doğru yönlendirildiğini simgeler. Gösterge panelinde bu ışık genellikle yeşil renkte yanar ve aracın önündeki yaklaşık 25 metrelik mesafeyi aydınlatır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, ehliyet sınavı için bilginizi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Her bir sembolün farklı ve önemli bir anlamı vardır.

• A Seçeneği:

  

  Bu sembol, uzun hüzmeli farları (uzun farlar) gösterir. Işık çizgilerinin düz ve ileriye doğru olması, ışığın uzağı aydınlattığını ifade eder. Uzun farlar, gösterge panelinde genellikle mavi renkte yanar ve yaklaşık 100 metrelik bir mesafeyi aydınlatır. Yerleşim yeri dışında, aydınlatmanın yetersiz olduğu ve karşıdan araç gelmeyen yollarda kullanılır.

• C Seçeneği:

  

  Bu sembol, sis farlarını temsil eder. Far simgesinden çıkan ışık çizgilerinin üzerinden geçen dalgalı çizgi, sis, yoğun yağmur veya kar gibi zorlu hava koşullarını simgeler. Ön sis farları genellikle yeşil, arka sis farı ise sarı veya turuncu renkte yanar. Bu farlar, görüş mesafesinin çok düştüğü durumlarda kullanılır.

• D Seçeneği:

  

  Bu sembol, park lambalarını (park ışıkları) veya bazı araçlarda dörtlü flaşörlerin açık olduğunu gösteren genel aydınlatma ikazıdır. Genellikle aracın dış aydınlatma sisteminin ilk kademesi olan park lambaları yakıldığında yeşil renkte yanar. Bu ışıklar, aracın boyutlarını belli etmek için kullanılır ancak yolu aydınlatma amacı taşımazlar.

Özetle, sorunun doğru cevabı B seçeneğidir çünkü aşağı doğru eğimli ışık çizgileri, karşıdaki sürücüleri rahatsız etmeden yolu aydınlatan kısa hüzmeli farları simgeler. Diğer semboller ise sırasıyla uzun farları, sis farlarını ve park lambalarını göstermektedir.

Bu soruda, verilen dört seçenek arasından hangisinin aracın **yakıt sistemine** ait bir parça olduğunu bulmamız isteniyor. Araç motorunun çalışabilmesi için farklı sistemler (yakıt, ateşleme, soğutma, marş vb.) uyum içinde çalışır. Bu soruyu doğru cevaplamak için her bir parçanın hangi sisteme ait olduğunu bilmek gerekir.

Doğru Cevap: a) Yakıt filtresi

Yakıt filtresi, adından da anlaşılacağı gibi, yakıtı temizlemekle görevlidir. Depodan motora giden yakıtın içindeki pas, kir ve diğer yabancı maddeleri süzerek temizler. Bu sayede, motorun enjektör gibi hassas parçalarının tıkanmasını veya zarar görmesini engelleyerek motorun sağlıklı çalışmasını sağlar. Görevi tamamen yakıt ile ilgili olduğu ve yakıt hattı üzerinde bulunduğu için, yakıt filtresi şüphesiz yakıt sisteminin temel elemanlarından biridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Termostat: Bu parça, soğutma sistemine aittir. Görevi, motorun çalışma sıcaklığını belirli bir seviyede tutmaktır. Motor soğukken kapalı kalarak motorun çabuk ısınmasını sağlar, ideal sıcaklığa ulaştığında ise açılarak soğutma sıvısının (antifriz) radyatörde dolaşmasına izin verir. Yakıtla doğrudan bir ilgisi yoktur.

• c) Marş motoru: Bu eleman, aracın marş sisteminin ana parçasıdır. Kontağı çevirdiğinizde aküden aldığı elektrik gücüyle çalışır ve motora ilk hareketi vererek çalışmasını sağlar. Motorun çalışmasını başlatan bir elektrik motorudur ve yakıtın motora taşınması veya temizlenmesiyle bir görevi bulunmaz.

• d) Endüksiyon bobini: Bu parça, ateşleme sisteminin bir elemanıdır. Aküden gelen düşük voltajlı elektriği (12 Volt), bujilerin kıvılcım çakabilmesi için gereken çok yüksek voltaja (binlerce Volt) dönüştürür. Bu yüksek voltaj sayesinde oluşan kıvılcım, silindir içindeki yakıt-hava karışımını ateşler. Bobin, ateşleme için gereklidir ama yakıt sisteminin bir parçası değildir.

Özetle, soru bizden yakıt sistemine ait bir parçayı istiyor. Yakıt filtresi doğrudan yakıtı temizlerken; termostat soğutma, marş motoru ilk hareket, endüksiyon bobini ise ateşleme sistemlerinde görev yapar. Bu nedenle doğru cevap "Yakıt filtresi" seçeneğidir.

Bu soruda, aracın yakıt sistemine kalitesiz, içinde su, tortu veya pas gibi istenmeyen maddeler bulunan bir yakıt konulduğunda ortaya çıkacak en olası arızanın ne olduğu sorulmaktadır. Yakıt, motorun kalbi olan yanma odalarına ulaşana kadar bir dizi hassas parçadan geçer. Bu parçaların düzgün çalışması, yakıtın temiz olmasına bağlıdır.

Doğru cevap olan c) Motorun düzensiz ve tekleyerek çalışması seçeneğidir. Çünkü kirli yakıt, içerisindeki yabancı maddelerle birlikte yakıt sistemine girer. İlk olarak yakıt filtresini zorlar ve zamanla tıkayabilir. Eğer bu kirler filtreden geçmeyi başarırsa, yakıtı silindirlere püskürten ve çok hassas olan enjektörlerin minik deliklerini tıkar. Tıkanan enjektörler, yanma odasına yeterli veya düzenli bir şekilde yakıt püskürtemez. Bu durum, bazı silindirlerde yanmanın hiç olmamasına veya eksik olmasına yol açar, bu da motorun "teklemesi" olarak bilinen sarsıntılı ve düzensiz çalışmasına neden olur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da açıklayalım:

• a) Motor rölanti devrinin yüksek olması: Rölanti devrinin yüksekliği genellikle motora beklenenden fazla hava girmesi (vakum kaçağı gibi) veya rölanti motoru gibi sensörlerin arızalanmasıyla ilgilidir. Kirli yakıt, tam tersine yakıt akışını kısıtlayacağı için genellikle rölantinin düşmesine veya motorun stop etmesine sebep olur, yükselmesine değil.
• b) Yağlama sisteminin görev yapamaması: Yağlama sistemi (motor yağı, yağ pompası, yağ filtresi) ve yakıt sistemi birbirinden tamamen bağımsız iki sistemdir. Kirli yakıt, yakıt sistemini etkilerken; yağlama sisteminin görevini yapamaması motor yağının eksilmesi, kirlenmesi veya yağ pompasının arızalanması gibi sebeplerden kaynaklanır. Bu iki durumun doğrudan birbiriyle ilgisi yoktur.
• d) Marş yapıldığında, marş motorunun yavaş dönmesi: Marş motorunun dönüş hızı, tamamen aracın elektrik sistemine, özellikle de akünün gücüne bağlıdır. Eğer akü zayıfsa, kutup başları gevşekse veya marş motorunda bir sorun varsa yavaş döner. Yakıtın temiz veya kirli olması, marş motorunun dönüş hızını etkilemez. Ancak kirli yakıt yüzünden motor marşa bassa bile çalışmayabilir.

Bu soruda, seyir halindeyken aracınızdan sürekli ve belirgin bir yakıt kokusu gelmesi gibi acil bir durumda yapılması gereken doğru davranış sorgulanmaktadır. Bu durum, potansiyel bir yakıt sızıntısının ve dolayısıyla ciddi bir yangın tehlikesinin habercisidir. Sürücünün bu tehlikeyi fark edip en güvenli ve mantıklı adımı atması beklenir.

Doğru cevap olan d) Trafik kurallarına uyarak durulur ve kontak kapatılır seçeneği, can ve mal güvenliğini önceliklendiren tek mantıklı eylemdir. Aracı hemen güvenli bir yere (örneğin emniyet şeridine veya bir cephe) çekmek, hem kendi güvenliğiniz hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için ilk adımdır. Kontak kapatıldığında ise, motorun çalışması durur ve yakıt pompasının yakıt göndermesi engellenir; bu, olası bir sızıntının devam etmesini yavaşlatır ve motorun sıcak parçalarının veya bir elektrik kıvılcımının yakıtı tutuşturma riskini en aza indirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Açık camlar kapatılır: Bu seçenek tehlikelidir çünkü sorunu çözmez, sadece kokuyu geçici olarak içeri almamayı hedefler. Yakıt sızıntısı devam ederken camları kapatmak, araç içinde tehlikeli yakıt buharının birikmesine bile neden olabilir. Bu, temel sorunu görmezden gelmektir.
• b) Önemsenmez yola devam edilir: Bu, verilebilecek en yanlış ve tehlikeli karardır. Sürekli yakıt kokusu, her an bir yangına veya patlamaya dönüşebilecek ciddi bir arızanın işaretidir. Yola devam etmek, hem kendinizi hem de trafikteki diğer herkesi büyük bir riske atmak anlamına gelir.
• c) Lastiklerin hava basıncı kontrol edilir: Bu seçenek konuyla tamamen alakasızdır. Yakıt kokusu, aracın yakıt sistemiyle (depo, borular, enjektörler vb.) ilgili bir sorundur; lastiklerin hava basıncıyla hiçbir bağlantısı yoktur. Bu, dikkati başka yöne çekmek için konulmuş bir çeldirici cevaptır.

Özetle, araçta sürekli bir yakıt kokusu almak, acil durum olarak kabul edilmelidir. Bu durumda yapılması gereken tek doğru hareket, aracı derhal trafik kurallarına uygun şekilde güvenli bir yere çekip, motoru ve elektrik sistemini durdurmak için kontağı kapatmaktır. Ardından profesyonel yardım (yol yardımı, tamirci) çağrılmalıdır.

Bu soruda, motorun soğutma sistemine eklenen ve birden fazla önemli görevi olan sıvının ne olduğu sorulmaktadır. Cümledeki boşluğa gelecek kelimenin, hem donmayı önlemesi hem de motorun metal parçalarını pas, korozyon ve kireç gibi zararlı etkenlerden koruması gerekmektedir. Bu tanıma uyan doğru sıvıyı seçenekler arasından bulmamız isteniyor.

Doğru cevap b) antifriz'dir. Antifriz, temel olarak suyun donma noktasını düşüren ve kaynama noktasını yükselten kimyasal bir karışımdır. Bu sayede motorun kışın çok soğuk havalarda donmasını, yazın ise sıcak havalarda kaynamasını (hararet yapmasını) önler. Ancak antifrizin görevi bununla sınırlı değildir. İçerdiği özel katkı maddeleri (inhibitörler) sayesinde, soğutma sıvısının dolaştığı radyatör, motor bloku ve devridaim pompası gibi metal yüzeylerde korozyonu (aşınmayı), paslanmayı ve kireç oluşumunu engeller. Bu koruyucu özelliği sayesinde motor parçalarının ömrünü uzatır ve soğutma sisteminin verimli çalışmasını sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Asit: Asitler, metaller için aşındırıcı (korozif) maddelerdir. Soğutma sistemine asit konulması, motor parçalarına ciddi zararlar verir, onları korumak yerine eritir ve delinmelerine yol açar. Bu nedenle tamamen yanlış bir seçenektir.
• c) Saf Su: Saf su, soğutma sisteminde antifriz ile karıştırılarak kullanılır ancak tek başına yeterli değildir. Çünkü saf su 0°C'de donar ve kış aylarında motorda genleşerek çatlaklara sebep olabilir. Ayrıca pas ve korozyona karşı koruyucu hiçbir katkı maddesi içermez.
• d) Elektrolit: Elektrolit, genellikle akülerde elektrik iletkenliğini sağlamak için kullanılan bir sıvıdır (akü asidi gibi). Soğutma sisteminin göreviyle hiçbir ilgisi yoktur. Hatta metal parçalar arasında istenmeyen bir elektrik akımı yaratarak korozyonu hızlandırabilir.

Özetle, sorudaki tanım tam olarak antifrizin görevlerini açıklamaktadır. Antifriz sadece bir "donma önleyici" değil, aynı zamanda motoru ve soğutma sistemini içten koruyan çok fonksiyonlu bir sıvıdır. Bu nedenle, araç bakımında antifriz seviyesinin ve kalitesinin dört mevsim boyunca düzenli olarak kontrol edilmesi büyük önem taşır.

Bu soruda, bir aracın geri manevra yapacağını veya yapmak üzere olduğunu trafikteki diğer sürücü ve yayalara bildirmek için kullanılan geri vites lambalarının renginin ne olduğu sorulmaktadır. Görselde de geri vitese takılmış ve geri vites lambaları yanan bir araç gösterilmektedir. Bu lambaların temel amacı, hem bir uyarı sinyali vermek hem de gece veya karanlık ortamlarda sürücünün arkayı daha iyi görmesini sağlamaktır.

Doğru Cevap: b) Beyaz

Doğru cevap Beyaz'dır. Karayolları Trafik Yönetmeliği ve uluslararası standartlara göre, araçlarda geri vites lambalarının rengi beyaz olmak zorundadır. Bu rengin seçilmesinin iki temel sebebi vardır. Birincisi, aracın arkasındaki diğer standart ışıklar (kırmızı fren ve park lambaları, sarı sinyal lambaları) arasında beyaz rengin belirgin bir şekilde ayırt edilebilmesidir. İkincisi ise, beyaz ışığın gece veya yetersiz ışık koşullarında sürücüye geri manevra yaparken çevresini aydınlatarak görüş sağlamasıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Mavi: Mavi renkli ışıklar, trafikte sadece geçiş üstünlüğüne sahip özel araçlar (ambulans, polis, itfaiye vb.) tarafından tepe lambası olarak kullanılır. Normal bir binek aracın herhangi bir aydınlatma sisteminde mavi renk kullanması yasaktır ve trafikte ciddi bir kafa karışıklığına neden olur.
• c) Yeşil: Yeşil renk, trafik ışıklarında "geç" anlamı taşıyan evrensel bir sinyaldir. Araçların aydınlatma sistemlerinde bu rengin kullanılması, trafik ışıklarıyla karışmasına ve tehlikeli durumlar yaratmasına sebep olacağı için tercih edilmez. Araç aydınlatmasında standart bir kullanımı yoktur.
• d) Kırmızı: Kırmızı renk, aracın arkasında çok önemli ve farklı anlamlara gelir. Fren lambaları (sürücü frene bastığında yanar) ve park/stop lambaları (farlar açıkken sürekli yanar) kırmızıdır. Geri vites lambası da kırmızı olsaydı, sürücünün geri mi geldiği yoksa frene mi bastığı anlaşılamaz ve bu durum kazalara yol açabilirdi.

Özetle, trafikteki her ışığın renginin belirli ve standart bir anlamı vardır. Geri manevra uyarısı ve aydınlatması için belirlenmiş standart renk beyazdır. Bu bilgi, ehliyet sınavında sıkça karşılaşılan temel ve önemli bir kuraldır.

Bu soruda, bir aracın güç aktarma organları şeması verilmiş ve motorun ürettiği gücü tekerleklere ileten sistemdeki bir parçanın adı sorulmuştur. Şemada güç sırasıyla motordan vites kutusuna, oradan şafta ve şafttan da soru işaretiyle gösterilen parçaya aktarılmaktadır. Bu parçanın ne olduğunu ve ne işe yaradığını anlamak, doğru cevabı bulmamızı sağlayacaktır.

Doğru Cevap: d) Diferansiyel

Soru işareti ile gösterilen parça diferansiyeldir. Diferansiyel, güç aktarma sisteminin son ve en kritik parçalarından biridir. Ana görevi, şafttan (kardan mili) gelen dönme hareketini 90 derece bükerek tekerleklere bağlı olan akslara iletmektir. Ancak diferansiyelin asıl önemli fonksiyonu, araç viraj alırken ortaya çıkar; virajın iç tarafında kalan tekerlekle dış tarafında kalan tekerleğin farklı hızlarda dönmesine izin verir. Bu sayede araç savrulmadan, güvenli ve konforlu bir şekilde virajı tamamlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Volan: Volan, motorun krank milinin arkasında, kavrama (debriyaj) sisteminden hemen önce yer alır. Motorun daha sarsıntısız çalışmasını sağlar ve motorun ürettiği gücü kavrama sistemine aktarır. Şemadaki konumu, motor ile vites kutusu arasındadır ve soru işaretinin gösterdiği yerde değildir.
• b) Kavrama (Debriyaj): Kavrama, motor ile vites kutusu arasında bulunur. Sürücünün isteğine bağlı olarak motorun gücünü vites kutusuna iletir veya bu bağlantıyı keser. Vites değiştirmemizi sağlayan bu sistem, şemanın en başlarında yer alır, dolayısıyla bu cevap yanlıştır.
• c) Vites Kutusu (Şanzıman): Vites kutusu, kavramadan sonra ve şafttan önce gelir. Aracın hızını ve çekiş gücünü (tork) ayarlamak için kullanılır. Şemadaki yeri, soru işaretinin gösterdiği yerden çok daha öndedir.

Özetle, şemada soru işareti ile gösterilen ve gücü şafttan alarak tekerleklere dağıtan parçanın adı diferansiyeldir. Bu parça, aracın özellikle virajlarda dengeli ve güvenli bir sürüş yapabilmesi için hayati öneme sahiptir.

Bu soruda, aracımızı zorlu kış şartlarına hazırlarken hangi temel kontrollerin yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Kış aylarında hava sıcaklıklarının düşmesi, kar ve buzlanma gibi olaylar aracın performansını ve sürüş güvenliğini doğrudan etkiler. Bu nedenle, kışa girmeden önce yapılacak bazı temel bakımlar hayati önem taşır.

Soru metninde verilen önlemleri tek tek inceleyerek neden kış hazırlığı için gerekli olduklarını anlayalım:

1. Akü Kontrolü: Soğuk hava, akünün kimyasal reaksiyonlarını yavaşlatır ve performansını düşürür. Kışın motorun ilk çalışması daha fazla enerji gerektirir ve zayıf bir akü bu enerjiyi sağlayamayabilir. Bu durum, aracınızın soğuk bir kış sabahında çalışmamasına ve yolda kalmanıza neden olabilir. Bu yüzden kışa girmeden önce akünün şarj durumunu ve genel kondisyonunu kontrol ettirmek çok önemli bir önlemdir.

2. Lastik Kontrolü: Kış koşullarında yol yüzeyi ıslak, karlı veya buzlu olabilir. Bu da yol tutuşunun ciddi şekilde azalması anlamına gelir. Lastiklerin diş derinliği ve hava basıncı yol tutuşunu doğrudan etkiler. Yasal sınırların altında diş derinliğine sahip veya yanlış hava basıncına sahip lastikler, kayma ve kaza riskini artırır. Ayrıca, 7 derecenin altındaki sıcaklıklarda kış lastiği kullanmak, özel hamuru sayesinde çok daha iyi yol tutuşu ve fren mesafesi sağlayarak güvenliği artırır.

3. Antifriz Kontrolü: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşüren özel bir sıvıdır. Eğer soğutma sistemindeki su donarsa, genleşerek motor bloğunu, radyatörü veya hortumları çatlatabilir. Bu, çok ciddi ve masraflı bir motor arızasına yol açar. Bu nedenle, kış gelmeden önce soğutma suyundaki antifriz seviyesinin ve donma derecesinin ölçülmesi, aracın motorunu korumak için alınması gereken en kritik önlemlerden biridir.

Şimdi seçenekleri değerlendirelim:

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü sadece akü kontrolü yeterli değildir. Lastik ve antifriz kontrolünü ihmal etmek, sürüş güvenliğini ve motor sağlığını büyük riske atar.
• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Akü ve lastik kontrolü önemli olsa da, antifriz kontrolü yapılmazsa motorun donarak çok büyük hasar görme riski vardır.
• c) II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Lastik ve antifriz kontrolleri yapılmış olsa bile, zayıf bir akü nedeniyle araç hiç çalışmayabilir ve sürücüyü yolda bırakabilir.
• d) I, II ve III: Bu seçenek doğrudur. Güvenli ve sorunsuz bir kış geçirmek için aracın hem çalışmasını (akü), hem yolda güvenle ilerlemesini (lastik), hem de motorunun korunmasını (antifriz) sağlamak gerekir. Bu üç kontrol, birbirini tamamlayan ve kış hazırlığının temelini oluşturan en önemli adımlardır.

Bu soruda, benzinli bir motorun çalışma prensibinin en önemli aşamalarından biri olan ateşleme sisteminin kilit parçası sorulmaktadır. Soru, silindir içerisine alınan ve sıkıştırılan benzin-hava karışımını ateşleyerek motorun güç üretmesini sağlayan o kritik "kıvılcımı" hangi parçanın oluşturduğunu bulmanızı istiyor. Bu işlemi doğru anlamak, motorun nasıl çalıştığını kavramak için temel bir bilgidir.

Doğru cevap a) Buji seçeneğidir. Benzinli motorlarda ateşleme sisteminin son ve en kritik elemanı bujidir. Ateşleme bobininden gelen yüksek gerilimli elektrik, bujinin ucundaki tırnaklar arasında atlayarak bir elektrik arkı, yani kıvılcım oluşturur. Bu kıvılcım, tam doğru zamanda, yani pistonun sıkıştırma zamanının sonunda en üst noktaya ulaştığı anda çakarak sıkışmış olan yakıt-hava karışımını patlatır ve motorun güç üretmesini sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak da en az doğru cevabı bilmek kadar önemlidir. Bu, benzer sorularda çeldiricilere düşmenizi engeller. Şimdi diğer şıkları ve görevlerini inceleyelim:

• Flaşör: Bu parça, motorun çalışmasıyla ilgili değildir. Aracın sinyal lambalarının ve dörtlü ikaz lambalarının belirli aralıklarla yanıp sönmesini sağlayan bir elektrik devresi elemanıdır. Yani görevi, aydınlatma ve ikaz sistemini kontrol etmektir, ateşleme yapmak değil.
• Enjektör: Enjektör, motorun yakıt sisteminin bir parçasıdır. Görevi, yakıtı silindirlerin içine veya emme manifolduna çok ince tanecikler halinde püskürtmektir. Yani, yanacak olan yakıtı temin eder ama onu ateşlemez. Kısacası, enjektör yemeği hazırlar, buji ise ocağı yakar.
• Regülatör: Bu terim, "düzenleyici" anlamına gelir ve bir araçta birden fazla regülatör bulunabilir. Örneğin, alternatörün ürettiği elektriğin voltajını düzenleyen "konjektör (voltaj regülatörü)" veya yakıt sistemindeki basıncı ayarlayan "yakıt basınç regülatörü" vardır. Her iki durumda da görevi bir değeri (voltaj veya basınç) sabit tutmaktır, kıvılcım çıkarmak değildir.

Özetle, benzinli bir motorda silindire alınan yakıt-hava karışımını ateşlemek için gereken o sihirli kıvılcımı çıkaran parça bujidir. Diğer parçalar aracın farklı sistemlerinde (aydınlatma, yakıt, elektrik) tamamen farklı görevler üstlenirler.

Bu soruda, trafikte sorumluluk duygusuna sahip bir sürücünün temel davranış biçimi ve zihniyeti sorgulanmaktadır. Sorumluluk, en basit tanımıyla, bir kişinin kendi eylemlerinin sonuçlarını üstlenmesi ve bu sonuçları önceden düşünerek hareket etmesidir. Trafik gibi birçok insanın can ve mal güvenliğinin iç içe geçtiği bir ortamda bu duygu, kazaları önlemek ve güvenli bir akış sağlamak için hayati önem taşır.

Doğru cevap b) Davranışlarının sonuçlarını düşünerek hareket etmesi seçeneğidir. Çünkü sorumlu bir sürücü, yapacağı her hamlenin (hızlanma, sollama, şerit değiştirme gibi) sadece kendisini değil, trafikteki diğer sürücüleri, yayaları ve yolcuları nasıl etkileyeceğini öngörür. Örneğin, "Bu hızla viraja girersem aracın kontrolünü kaybedebilir miyim?" veya "Öndeki aracı bu kadar yakından takip edersem ani bir frende durabilir miyim?" gibi soruları kendine sorarak riskleri önceden hesaplar. Bu düşünce yapısı, tehlikeli durumların oluşmasını en başından engeller ve güvenli sürüşün temelini oluşturur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafik kurallarını önemsemeden araç kullanması: Bu seçenek, sorumluluğun tam tersidir. Trafik kuralları, toplumun ortak güvenliği için konulmuş sınırlardır ve sorumlu bir sürücü bu kurallara uymayı bir görev bilir. Kuralları önemsememek, hem kendini hem de başkalarını tehlikeye atan sorumsuz bir davranıştır.
• c) Sevdiklerinin hayatını tehlikeye atmaktan çekinmemesi: Bu ifade, sorumsuzluğun da ötesinde, kabul edilemez bir vurdumduymazlıktır. Sorumlu bir sürücü, aracındaki yolcuların, özellikle de ailesi ve arkadaşlarının can güvenliğini her şeyin önünde tutar. Onları tehlikeye atacak riskli hareketlerden bilinçli olarak kaçınır.
• d) Kendi yetki alanına giren herhangi bir olayı başkalarının üstlenmesini beklemesi: Bu davranış, sorumluluktan kaçmak ve suçu başkalarına atmak anlamına gelir. Örneğin, bir kazaya karıştığında hatasını kabul etmek yerine hemen karşı tarafı suçlamak veya aracının bakımını ihmal edip yolda kaldığında başkalarından yardım beklemek sorumsuz bir tutumdur. Sorumlu bir sürücü, kendi eylemlerinin ve ihmallerinin sonuçlarını üstlenir.

Özetle, ehliyet sınavındaki bu soru, sürücü adayının trafikteki temel ahlaki duruşunu ölçmeyi amaçlamaktadır. Sorumluluk, sadece kuralları bilmek değil, aynı zamanda empati kurarak ve eylemlerinin olası sonuçlarını öngörerek proaktif bir şekilde güvenliği sağlamaktır. Bu nedenle, davranışlarının sonuçlarını düşünerek hareket etmek, sorumlu bir sürücünün en belirgin ve en önemli özelliğidir.

Bu soruda, bir sürücünün trafikte sergilediği hangi davranışın diğer yol kullanıcıları için tehlikeli, dikkat dağıtıcı ve korkutucu bir etki yarattığı sorulmaktadır. Amaç, trafik güvenliğini tehlikeye atan olumsuz bir sürücü davranışını tespit etmektir. Sorunun kökünde yatan ana fikir, trafikteki öngörülebilirlik ve güven ortamını bozan eylemin hangisi olduğunu bulmaktır.

Doğru Cevap: d) Sürekli şerit değiştirerek (slalom yaparak) araç kullanması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, slalom yaparak araç kullanmanın trafikteki en tehlikeli ve öngörülemez davranışlardan biri olmasıdır. Sürekli ve ani şerit değiştiren bir sürücü, çevresindeki diğer sürücülerin bir sonraki hamlesini tahmin etmesini imkansız hale getirir. Bu durum, diğer sürücülerin ani fren yapmasına, direksiyonu aniden kırmasına veya ne yapacaklarını bilemeyip paniğe kapılmasına neden olur. Bu davranış, trafik akışını bozar ve zincirleme kaza riskini ciddi şekilde artırır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

• a) Davranışlarının sonuçlarını düşünerek hareket etmesi: Bu, ideal bir sürücüde bulunması gereken olumlu bir özelliktir. Hareketlerinin sonucunu düşünen bir sürücü, risk almaktan kaçınır, kurallara uyar ve trafikteki diğer insanlara saygı gösterir. Bu davranış paniğe değil, tam aksine güvenli bir sürüş ortamına katkı sağlar.
• b) Aracını kullanırken trafik kurallarının bilincinde olması: Trafik kurallarını bilmek ve bu kurallara uymak, güvenli sürüşün temel şartıdır. Kurallara uyan bir sürücü, diğer sürücüler için öngörülebilir ve güvenilir bir yol kullanıcısıdır. Bu durum, trafikteki stresi ve paniği azaltır, kaza olasılığını düşürür.
• c) Başkalarının canına ya da malına zarar verme sorumluluğunu üstlenerek araç kullanması: Bu ifade, bir sürücünün sahip olması gereken en önemli ahlaki ve yasal sorumluluklardan birini tanımlar. Sorumluluk bilinciyle araç kullanan bir kişi, başkalarına zarar vermemek için azami özeni gösterir. Bu tutum, trafikte güven ve huzur ortamı yaratır, panik veya dikkat dağınıklığına sebep olmaz.

Özetle, a, b ve c seçenekleri sorumlu, bilinçli ve güvenli bir sürücünün özelliklerini tanımlarken; d seçeneği ise tam tersine, trafikteki diğer herkesin güvenliğini tehlikeye atan, bencil ve kural dışı bir davranışı ifade etmektedir. Bu nedenle diğer sürücülerde paniğe ve dikkat dağınıklığına yol açan davranış, sürekli şerit değiştirmektir.

Bu soruda, trafikte sergilenen olumlu bir davranış biçiminin hangi temel değere karşılık geldiği sorulmaktadır. Sorunun metninde, bir sürücünün yasal olarak geçiş hakkı kendisine ait olmasına rağmen, trafik akışını ve huzurunu korumak amacıyla bu hakkından vazgeçip başka bir sürücüye yol vermesi durumu anlatılmaktadır. Bu davranışın, hem sürücüye bir şey kaybettirmeyeceği hem de trafiği daha yaşanılır bir hale getireceği vurgulanmaktadır.

Doğru Cevap: d) Feragat ve fedakârlık

Doğru cevabın "Feragat ve fedakârlık" olmasının sebebi, sorudaki metnin bu kavramları birebir açıklamasıdır. Feragat etmek, sahip olunan bir haktan kendi isteğiyle vazgeçmek anlamına gelir. Soruda bahsedilen "hak kendinizden yana iken bile bu hakkınızı diğer sürücüye vermek" ifadesi, tam olarak feragat etme eylemidir. Fedakârlık ise, daha büyük bir iyilik veya ortak bir fayda (örneğin huzurlu bir trafik ortamı) için kendi çıkarından veya rahatlığından küçük bir ödün vermektir. Bu iki kavram birleştiğinde, metinde anlatılan ideal sürücü davranışını oluşturur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer şıklar, metinde anlatılan olumlu davranışın tam tersi olan olumsuz tutumları ifade eder. Bu nedenle kolayca elenebilirler:

• a) Sabırsızlık: Sabırsız bir sürücü, hakkı kendisindeyken bir an bile beklemek istemez, tam tersine hakkını hemen kullanmak için acele eder. Başkasına yol vermek yerine, korna çalarak veya aceleci manevralar yaparak kendi geçişini zorlar. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• b) Saldırganlık: Saldırgan sürücülük, trafikte diğerlerini rakip olarak görme, onlarla yarışma ve agresif davranışlar sergileme halidir. Hakkından vazgeçmek bir yana, başkasının hakkını gasp etmeye bile çalışabilir. Bu nedenle, metindeki yapıcı ve sakin tutumla tamamen zıttır.
• c) Tahammülsüzlük: Tahammülsüz bir sürücü, diğer sürücülerin hatalarına veya yavaşlığına katlanamaz. Başka bir sürücünün kendisinden yol istemesi veya bir hata yapması durumunda sinirlenir ve olumsuz tepki verir. Hakkını başkasına devretmek, tahammülsüz bir sürücünün yapacağı son şeydir.

Özetle, bu soru trafikte sadece kurallara uymanın değil, aynı zamanda diğer sürücülere karşı anlayışlı, özverili ve yapıcı olmanın önemini vurgulamaktadır. Kendi hakkınızdan gönüllü olarak vazgeçerek trafiğin genel akışına ve huzuruna katkıda bulunmak, feragat ve fedakârlık değerlerinin en güzel örneklerinden biridir.

Bu soruda, bir trafik kazasının sadece fiziksel sonuçlarını değil, aynı zamanda kazaya karışan kişiler ve çevreleri üzerindeki psikolojik ve sosyal etkilerini anlayıp anlamadığınız ölçülmektedir. Soru, size iki öncül (I ve II) sunmakta ve bu öncüllerin doğruluğunu değerlendirmenizi istemektedir. Şimdi bu öncülleri ve seçenekleri adım adım inceleyelim.

I. Öncülün Değerlendirilmesi: "Canlarına bir zarar gelmese bile psikolojik olarak zarar görürler."

Bu ifade kesinlikle doğrudur. Trafik kazası, saniyeler içinde gerçekleşen ve kişinin hayatını tehlikeye atan son derece stresli bir olaydır. Kaza anında yaşanan korku, şok ve panik, kişide derin izler bırakabilir. Fiziksel bir yara almamış olmak, bu olayın zihinsel ve duygusal etkilerinden muaf olunduğu anlamına gelmez. Kazadan sonra kişilerde travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), anksiyete, araç kullanma korkusu (vehophobia), uykusuzluk ve sinirlilik gibi psikolojik sorunlar görülebilir.

II. Öncülün Değerlendirilmesi: "Kişilerin bu bozuk psikolojileri ailelerine ve topluma olumsuz yansır."

Bu ifade de doğrudur ve birinci öncülün doğal bir sonucudur. Psikolojik olarak zor bir süreçten geçen bir bireyin davranışları ve ruh hali kaçınılmaz olarak sosyal çevresini etkiler. Örneğin, kaza sonrası sürekli gergin ve sinirli olan bir kişi, ailesiyle olan iletişiminde sorunlar yaşayabilir. İşine odaklanmakta zorlanabilir, bu da iş verimini düşürerek toplumsal hayata olumsuz yansır. Dolayısıyla, bireyin yaşadığı psikolojik travma, bir dalga gibi yayılarak önce ailesini, sonra da içinde bulunduğu toplumu etkiler.

Seçeneklerin İncelenmesi

• a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü birinci öncülde belirtilen psikolojik zararın, kişinin sosyal çevresini etkilememesi düşünülemez. İnsan sosyal bir varlıktır ve yaşadığı olumsuzluklar çevresine yansır.
• b) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek de mantıksal olarak tutarsız ve yanlıştır. Eğer birinci öncülün yanlış olduğunu, yani kişilerin psikolojik olarak zarar görmediğini varsayarsak, ortada aileye ve topluma yansıyacak olumsuz bir psikoloji de olmazdı.
• c) Her ikisi de doğru: Bu seçenek doğru cevaptır. Yukarıda açıkladığımız gibi, trafik kazaları fiziksel hasar olmasa bile ciddi psikolojik travmalara yol açar (I. öncül) ve bu travmalar kişinin ailesini ve toplumu olumsuz etkiler (II. öncül).
• d) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek, trafik kazalarının insani boyutunu tamamen göz ardı ettiği için yanlıştır. Kazaların sadece maddi hasar ve fiziksel yaralanmalardan ibaret olmadığını bilmek, sorumlu bir sürücü olmanın gereğidir.

Özetle, bu soru bize bir sürücü adayının sadece trafik kurallarını değil, aynı zamanda trafiğin insani ve toplumsal yönlerini de anlaması gerektiğini hatırlatır. Bir kaza, metal ve cam yığınından çok daha fazlasıdır; insanların ruhunda ve sosyal ilişkilerinde derin izler bırakabilen ciddi bir olaydır. Bu nedenle her iki ifade de doğrudur.

Bu soruda, trafik kazalarının topluma getirdiği olumsuz etkilerden, yani zararlardan biri olmayanı bulmamız isteniyor. Soru kökündeki "değildir" ifadesi çok önemlidir, çünkü bizden kazaların bir sonucu olanları değil, sonucu olmayanı işaretlememiz beklenmektedir. Şıkları tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevabın Açıklaması (c şıkkı)

c) Uzun vadede kalkınmaya olumlu etki yapması

Bu seçenek doğru cevaptır çünkü trafik kazaları bir toplumun kalkınmasına asla olumlu etki yapmaz; tam tersine, kalkınmayı engelleyen en önemli sorunlardan biridir. Kazalar, can ve mal kayıplarına yol açarak ülkenin hem insan gücünü hem de ekonomik kaynaklarını tüketir. Sağlık sistemine binen yük, hasar gören araçların ve yolların onarım maliyetleri ve kaybedilen iş gücü, ülke ekonomisine doğrudan zarar verir. Bu nedenle, kazaların kalkınmaya "olumlu" etki yapması mantıksal olarak imkansızdır ve sorunun doğru cevabıdır.

Diğer Şıkların Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

Diğer seçenekler, trafik kazalarının topluma verdiği gerçek zararları ifade ettiği için bu soruya göre yanlış cevaplardır. Gelin bu zararları daha yakından inceleyelim:

• a) Üretim ve refah kayıplarının yaşanması: Bu ifade, trafik kazalarının doğrudan bir sonucudur. Kazalarda yaralanan veya hayatını kaybeden insanlar, ülkenin üretim gücünün bir parçasıdır. Bu kişilerin işlerine devam edememesi "üretim kaybına" yol açar. Aynı zamanda, ailelerin yaşadığı maddi ve manevi sıkıntılar, tedavi masrafları ve gelir kayıpları toplumun genel "refah seviyesini" düşürür. Dolayısıyla bu, kazaların bir zararıdır.
• b) Kara yollarının zamanından önce yıpranması: Kaza anında yollar, bariyerler, trafik işaretleri gibi altyapı unsurları zarar görebilir. Ayrıca, kaza sonrası yapılan kurtarma çalışmaları, yolun trafiğe kapatılması ve onarım işlemleri de yolun ömrünü kısaltır ve onu yıpratır. Bu da devlete ek bir maliyet yükü getirir. Dolayısıyla bu da kazaların bir zararıdır.
• d) Açılan çok sayıda dava ile yargı sisteminde iş yükünün artması: Maddi hasarlı, yaralanmalı veya ölümlü kazalar sonrasında sigorta anlaşmazlıkları, tazminat talepleri ve ceza davaları açılır. Bu durum, zaten yoğun olan mahkemelerin ve adalet sisteminin iş yükünü daha da artırır. Davaların uzun sürmesi hem mağdurlar için yıpratıcı bir süreç olur hem de yargı sisteminin verimliliğini düşürür. Dolayısıyla bu da kazaların topluma verdiği önemli bir zarardır.

Özetle; a, b ve d şıkları trafik kazalarının topluma verdiği gerçek ve kanıtlanmış zararları sıralarken, c şıkkı bu zararların tam tersi olan, mantıken mümkün olmayan bir iddiada bulunmaktadır. Bu yüzden doğru cevap c şıkkıdır.

Bu soruda, "trafik adabı" kavramının doğru tanımının ne olduğu sorgulanmaktadır. Bize iki adet öncül verilmiş ve bu öncüllerden hangisinin trafik adabını doğru bir şekilde açıkladığını bulmamız istenmiştir. Bu kavramı doğru anlamak, soruyu çözmek için anahtardır.

Şimdi öncülleri tek tek inceleyelim:

I. Denetim ve ceza korkusuyla yazılı kurallara uymak

Bu ifade, trafik kurallarına uymanın arkasındaki motivasyonu "korku" olarak tanımlamaktadır. Yani bir sürücü, sırf polis görecek veya ceza yiyecek diye kırmızı ışıkta duruyorsa, bu davranış trafik adabından kaynaklanmaz. Bu sadece kurallara zorunlu bir itaattir. Trafik adabı ise içselleştirilmiş bir saygı ve sorumluluk duygusunu gerektirir, dışsal bir zorlama veya korkuyu değil. Bu nedenle bu tanım, trafik adabının özünü yansıtmamaktadır ve yanlıştır.

II. Yazılı olmayan, trafik içerisinde karşılıklı anlayış ve empati gerektiren davranışları oluşturmak ve bu davranışları alışkanlık hâline getirmektir.

Bu ifade ise trafik adabının tam olarak ne olduğunu açıklamaktadır. Trafik adabı, kanunlarda veya yönetmeliklerde her zaman açıkça belirtilmeyen, ancak trafiğin daha güvenli ve akıcı olmasını sağlayan davranışlardır. Örneğin, dar bir yolda karşıdan gelen araca yol vermek, fermuar sistemiyle birleşen yollarda sırasıyla geçiş hakkı tanımak veya bir yayanın geçmesine yardımcı olmak gibi davranışlar empati ve anlayış gerektirir. Bu davranışları bir alışkanlık haline getirmek, trafik adabına sahip olunduğunu gösterir. Dolayısıyla bu tanım doğrudur.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır, çünkü açıkladığımız gibi I. öncül trafik adabını yanlış tanımlarken, II. öncül doğru tanımlamaktadır.
• b) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek DOĞRU CEVAPTIR. Çünkü I. öncül korkuya dayalı itaati anlatır ve yanlıştır. II. öncül ise empati ve anlayışa dayalı, yazılı olmayan kuralları anlatır ve trafik adabının özünü oluşturur.
• c) Her ikisi de doğru: Bu seçenek yanlıştır, çünkü I. öncül trafik adabının tanımı değildir.
• d) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü II. öncül trafik adabını çok isabetli bir şekilde tanımlamaktadır.

Özetle, trafik adabı ceza korkusuyla kurallara uymak değil, diğer yol kullanıcılarına saygı göstererek, empati kurarak ve yazılı olmayan nezaket kurallarını benimseyerek trafiği herkes için daha iyi bir yer haline getirmektir.