21 Ocak 2026 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, yüksek ateş sonucu meydana gelen bir havale (ateşli nöbet) durumunda yapılması gereken doğru ilk yardım müdahalesi sorulmaktadır. Ateşli havalenin temel nedeni vücut sıcaklığının kontrolsüz bir şekilde yükselmesidir. Bu nedenle, ilk yardımın ana hedefi, vücut sıcaklığını güvenli bir şekilde düşürmek ve nöbet sırasında kişinin kendine zarar vermesini önlemektir.

d) Oda sıcaklığında bir küvete sokulması seçeneği doğru cevaptır. Yüksek ateşi olan bir kişiyi, özellikle de bir çocuğu, ılık yani oda sıcaklığındaki suyla dolu bir küvete sokmak veya ılık suyla ıslatılmış bezlerle vücuduna kompres yapmak, vücut ısısının yavaş yavaş ve güvenli bir şekilde düşmesine yardımcı olur. Burada kritik olan suyun "oda sıcaklığında" olmasıdır; çünkü çok soğuk su, damarların aniden büzülmesine ve vücut şokuna neden olabilir, hatta titremeyi tetikleyerek vücut ısısını daha da artırabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Karna baskı uygulanması: Bu uygulamanın ateşli havale ile hiçbir ilgisi yoktur. Karna baskı, genellikle solunum yoluna yabancı cisim kaçması gibi durumlarda (Heimlich manevrası) uygulanan bir yöntemdir. Havale geçiren bir kişiye yapılması anlamsız ve potansiyel olarak zararlıdır.
• b) Sıcak uygulama yapılması: Bu seçenek, yapılması gerekenin tam tersidir. Kişinin vücut sıcaklığı zaten tehlikeli derecede yüksektir. Sıcak uygulama yapmak, ateşi daha da yükselterek durumu çok daha kötü hale getirecektir. Amaç vücudu serinletmektir, ısıtmak değil.
• c) Şekerli içecekler verilmesi: Havale geçiren bir kişinin bilinci kapalı veya yarı kapalıdır ve yutkunma refleksi düzgün çalışmaz. Bu durumdaki bir kişiye herhangi bir sıvı veya yiyecek vermeye çalışmak, soluk borusuna kaçmasına (aspirasyon) ve boğulmaya neden olabilir. Bu, ilk yardımda yapılması gereken en tehlikeli hatalardan biridir.

Özetle, yüksek ateşe bağlı havalede temel amaç, paniğe kapılmadan ve hastaya zarar vermeden vücut ısısını düşürmektir. Bunun için en doğru ve güvenli yöntemlerden biri, kişinin üzerindeki kalın giysileri çıkarmak ve vücudunu oda sıcaklığındaki su ile serinletmektir. Bu nedenle doğru cevap 'd' seçeneğidir.

Bu soruda, bir trafik kazası anında olay yerinde bulunan bir ilk yardımcının, yaralılar için tıbbi destek istemek amacıyla hangi acil durum numarasını araması gerektiği test edilmektedir. Bu bilgi, sürücü adaylarının acil bir durumda doğru ve hızlı müdahalede bulunabilmesi için kritik öneme sahiptir. Doğru numarayı bilmek, hayat kurtarmak için atılacak ilk ve en önemli adımlardan biridir.

Doğru cevap b) 112'dir. Türkiye'de artık tüm acil durumlar için tek bir çatı numara olan 112 Acil Çağrı Merkezi kullanılmaktadır. Bu sistem; ambulans (sağlık), polis (emniyet), jandarma, itfaiye ve orman yangını gibi farklı acil yardım hizmetlerini tek bir merkezde birleştirmiştir. Dolayısıyla, bir kaza durumunda sağlık yardımı gerektiğinde 112'yi aramak, en hızlı ve en doğru harekettir çünkü çağrı merkezi operatörü, olayın niteliğine göre gerekli tüm ekipleri (ambulans, polis, itfaiye vb.) aynı anda olay yerine yönlendirebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 110: Bu numara, 112 sisteminden önce doğrudan İtfaiye'ye ulaşmak için kullanılıyordu. İtfaiyenin görevi yangın söndürmek ve araçta sıkışma gibi teknik kurtarma operasyonları yapmaktır. Kaza yerinde itfaiyeye ihtiyaç olsa bile, çağrı 112 üzerinden yapılmalıdır. 112 operatörü, durumu değerlendirip itfaiyeyi de olay yerine sevk edecektir.
• c) 155: Bu numara, eskiden doğrudan Polis İmdat hattına aitti. Polisin görevi kaza yerinde güvenliği sağlamak, trafiği yönlendirmek ve olayı soruşturmaktır. Ancak soruda özellikle "acil sağlık yardımı" istendiği için, tıbbi müdahale önceliklidir. 112 arandığında, polis ekipleri de olay yerine yönlendirilir.
• d) 156: Bu numara, Jandarma İmdat hattı olarak kullanılıyordu ve jandarmanın sorumluluk bölgesindeki (genellikle kırsal alanlar) asayiş olayları için aranıyordu. Tıpkı polis gibi, jandarmanın da öncelikli görevi sağlık hizmeti vermek değildir. Kaza jandarma bölgesinde olsa dahi, aranması gereken tek numara yine 112'dir.

Özetle, Türkiye'de acil bir durumla karşılaştığınızda aklınıza gelmesi gereken tek numara 112'dir. Bu entegre sistem, vatandaşın hangi birimi araması gerektiği konusunda kafa karışıklığı yaşamasını engeller ve tüm ilgili ekiplerin olay yerine en hızlı şekilde ulaşmasını sağlar. Bu nedenle, kaza yerinde bir ilk yardımcı için doğru ve tek seçenek 112'yi aramaktır.

Bu soruda, ilk yardımda kullanılan ve artık daha az tercih edilen eski bir suni solunum tekniği olan "Holger-Nielsen" metodunun hangi özel durumda kullanılması gerektiğini bilmemiz isteniyor. Bu metot, kazazedenin yüzüstü yatırılarak sırtına basınç uygulanması ve kollarının kaldırılması esasına dayanır. Modern yöntemlere göre neden sadece belirli bir durumda tercih edildiğini anlamak önemlidir.

Doğru cevap olan c) Ağız-burun çevresinin kanamalı yaralanmalarında seçeneğini detaylıca inceleyelim. Suni solunumun en bilinen ve etkili yöntemleri ağızdan ağıza veya ağızdan buruna hava üflemektir. Ancak kazazedenin ağız ve burun bölgesinde ciddi bir yaralanma, ezilme veya yoğun kanama varsa, bu standart yöntemleri uygulamak imkansız hale gelir. Ağızdan hava üflemeye çalıştığınızda hem etkili bir şekilde ciğerlere hava gönderemezsiniz hem de kanamanın soluk borusuna kaçmasına neden olabilirsiniz. İşte bu noktada, Holger-Nielsen gibi ağız ve burunla doğrudan temas gerektirmeyen bir yöntem tek geçerli seçenek olarak ortaya çıkar.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• a) Omurga yaralanmalarında: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve çok tehlikelidir. Omurga yaralanması şüphesi olan bir kazazede kesinlikle hareket ettirilmemelidir. Holger-Nielsen metodu ise kazazedeyi yüzüstü çevirmeyi ve sırtına basınç uygulamayı gerektirir. Bu hareketler, omurilikte kalıcı hasara, felce ve hatta ölüme yol açabilir. Bu nedenle omurga yaralanması şüphesinde bu yöntem asla uygulanmaz.
• b) Kapalı göğüs yaralanmalarında: Kapalı göğüs yaralanması, kaburga kırıkları gibi durumları içerebilir. Sırttan bastırma metodu, kırık kaburgaların akciğer gibi iç organlara batmasına ve durumu daha da kötüleştirmesine neden olabilir. Bu yüzden göğüs bölgesinde bir yaralanma varsa, sırta basınç uygulamak son derece risklidir ve tercih edilmez.
• d) Boylamasına karın yaralanmalarında: Karın bölgesindeki bir yaralanma, suni solunum için birincil engel değildir. Kazazedenin ağız ve burun yolu açıksa, standart ağızdan ağıza suni solunum yöntemi rahatlıkla uygulanabilir. Holger-Nielsen metodunu uygulamak için özel bir sebep yoktur, hatta kazazedeyi yüzüstü yatırmak karındaki yaraya baskı yapabilir.

Özetle, Holger-Nielsen (sırttan bastırma) metodu, modern ilk yardımda nadiren kullanılan bir tekniktir. Sadece ve sadece, daha etkili olan ağızdan veya burundan suni solunum yapmanın, kazazedenin yüzündeki ciddi yaralanmalar ve kanamalar nedeniyle imkansız olduğu durumlarda bir alternatif olarak düşünülmelidir.

Bu soruda, acil tıbbi bir durumda bir kişinin hayatta kalma şansını artırmak için uygulanması gereken adımların mantıksal ve doğru sıralaması, yani "Hayat Kurtarma Zinciri" sorulmaktadır. Bu zincir, her biri bir öncekinin başarısına bağlı olan halkalardan oluşur. Eğer halkalardan biri eksik veya zayıf olursa, kişinin kurtulma olasılığı önemli ölçüde azalır.

Doğru sıralama, acil bir durumla karşılaşıldığında yapılması gereken en mantıklı ve etkili eylem planını yansıtmalıdır. Zincirin amacı, profesyonel tıbbi yardım gelene kadar geçen süreyi en verimli şekilde kullanmak ve hastanın durumunu stabil tutmaktır. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: d) IV - II - I - III

Bu seçenek, Hayat Kurtarma Zinciri'nin dört temel halkasını doğru bir şekilde sıralamaktadır. Bu sıralama, bir kazazedenin hayatta kalma şansını en üst düzeye çıkaran uluslararası kabul görmüş standart bir protokoldür. Her bir halkanın neden bu sırada olması gerektiğini aşağıda detaylı olarak görebilirsiniz.

• 1. Halka (IV. Sağlık kuruluşuna haber verilmesi): Her şeyin başlangıcı budur. Olayı fark ettiğiniz an yapmanız gereken ilk ve en önemli şey, 112 Acil Çağrı Merkezi'ni arayarak profesyonel yardım istemektir. Çünkü siz ne kadar iyi ilk yardım bilseniz de, ambulans ve sağlık ekipleri yola çıkmadan kalıcı bir çözüm sağlanamaz. Bu adımı atlayıp diğerlerine geçmek, değerli zamanın kaybedilmesine neden olur.
• 2. Halka (II. Olay yerinde, ilk yardımcı tarafından temel yaşam desteği yapılması): 112'yi aradıktan ve profesyonel yardım yola çıktıktan sonra, ambulans gelene kadar geçen sürede yapılacaklar hayati önem taşır. Eğer kazazedenin bilinci kapalıysa ve solunumu durmuşsa, ilk yardımcı hemen Temel Yaşam Desteği'ne (kalp masajı ve suni solunum) başlamalıdır. Bu müdahale, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalanmasını sağlayarak kalıcı hasarı önler.
• 3. Halka (I. Ambulans ekiplerince müdahaleler yapılması): Olay yerine ulaşan ambulans ve paramedik ekipleri, ilk yardımcının başlattığı müdahaleyi bir üst seviyeye taşır. Bu ekipler, elektroşok cihazı (defibrilatör), oksijen desteği ve damar yoluyla ilaç verme gibi ileri yaşam desteği uygulamaları yaparlar. Bu, hastanın durumunu olay yerinde ve hastaneye nakil sırasında stabilize etmeyi amaçlar.
• 4. Halka (III. Hastane acil servislerinde müdahale yapılması): Zincirin son halkasıdır. Kazazede, ambulansla en yakın ve uygun hastanenin acil servisine ulaştırılır. Burada doktorlar ve uzman ekipler tarafından daha kapsamlı teşhis ve tedavi yöntemleri uygulanarak hastanın hayata döndürülmesi ve iyileşme sürecinin başlatılması hedeflenir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) I - III - II - IV: Bu sıralama tamamen mantık dışıdır. Sağlık kuruluşuna haber verilmeden (IV) ambulansın gelmesi (I) veya hastaneye ulaşıldıktan (III) sonra olay yerinde temel yaşam desteği yapılması (II) imkansızdır. Olayların akışına tamamen terstir.

b) II - III - I - IV: Bu seçenekte, yardım çağırmadan (IV) önce temel yaşam desteğine (II) başlanmaktadır. Profesyonel yardım çağırmadan ilk yardıma başlamak, ambulansın olay yerine ulaşmasını geciktireceği için çok tehlikeli ve yanlış bir yaklaşımdır. Unutmayın, ilk kural her zaman yardımı harekete geçirmektir.

c) III - II - IV - I: Bu seçenek, zincirin en son halkası olan hastane müdahalesi (III) ile başlamaktadır. Bu, olay yerinde gerçekleşen bir acil durum senaryosuyla hiçbir şekilde uyuşmaz. Olayların tamamen tersine çevrilmiş halidir ve mantıksal olarak mümkün değildir.

Özetle, bir acil durumla karşılaştığınızda önce profesyonel yardımı (112) çağırmalı, ardından onlar gelene kadar temel yaşam desteği uygulamalı, gelen ambulans ekibine durumu devretmeli ve son olarak hastanın hastanede tedavi görmesini sağlamalısınız. Bu sıralama (IV - II - I - III) hayat kurtarır.

Bu soruda, bir ilk yardımcının kaza yapmış bir kişiye (kazazedeye) ilk müdahaleyi yaparken uyguladığı temel bir adımın amacı sorulmaktadır. Kazazedeye seslenerek ve omzuna dokunarak verilen uyarının, hangi yaşamsal fonksiyonu değerlendirmek için yapıldığı bilinmelidir. Bu, ilk yardımın en kritik ve ilk adımlarından biridir.

Doğru cevap b) bilinç durumu seçeneğidir. Bir kazazedeye “iyi misiniz?” diye seslenmek (sözlü uyaran) ve hafifçe omzuna dokunmak (ağrılı uyaran), kişinin çevresine karşı duyarlı olup olmadığını, yani bilincinin yerinde olup olmadığını anlamak için yapılır. Eğer kazazede bu uyaranlara gözlerini açarak, konuşarak veya hareket ederek tepki veriyorsa, bilincinin açık olduğu kabul edilir. Tepki vermiyorsa bilincinin kapalı olduğu anlaşılır ve ilk yardımın sonraki adımlarına geçilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Dolaşım: Bu seçenek yanlıştır. Dolaşım, kalbin kan pompalama işlevini ifade eder. Dolaşım kontrolü, genellikle bilinç kapalıysa nabız kontrolü (örneğin boyundaki şah damarından) yapılarak veya vücutta aktif bir kanama olup olmadığına bakılarak değerlendirilir. "İyi misiniz?" sorusu, kan dolaşımı hakkında bilgi vermez.
• c) Solunum: Bu seçenek de yanlıştır. Solunum kontrolü, kazazedenin nefes alıp almadığını anlamak için yapılır. Bu kontrol, meşhur “Bak-Dinle-Hisset” yöntemiyle 10 saniye boyunca uygulanır. İlk yardımcı, kazazedenin göğüs hareketlerine bakar, nefes sesini dinler ve nefesin sıcaklığını yanağında hissetmeye çalışır. Bu işlem, bilinç kontrolü yapıldıktan sonra, eğer bilinç kapalıysa gerçekleştirilir.
• d) Hava yolu açıklığı: Bu seçenek de doğru değildir. Hava yolu açıklığı, nefes borusunun açık olup olmadığını kontrol etmektir. Bilinci kapalı bir kişide dil geriye kaçarak veya ağız içindeki bir cisim (kan, kusmuk, takma diş vb.) nedeniyle solunum yolu tıkanabilir. Hava yolunu açmak için “Baş-Çene Pozisyonu” verilir. Bu da yine bilinç kontrolünden sonraki bir adımdır.

Özetle, ilk yardımda bir sıralama vardır ve her şeyden önce kazazedenin tepki verip vermediği, yani bilinci kontrol edilir. Soruda anlatılan yöntem, bu sıralamanın en başındaki bilinç durumu değerlendirmesi aşamasıdır. Bu ilk değerlendirme, sonraki tüm müdahalelerin nasıl yapılacağını belirler.

Bu soruda, verilen üç önemli belirtinin (geçici hafıza kaybı, burundan kan gelmesi, göz bebeklerinde büyüklük farkı) vücudun hangi bölgesindeki bir yaralanmaya işaret ettiği sorulmaktadır. Bu belirtiler, ilk yardım açısından son derece kritik bilgiler içerir ve doğru bölgeyi tespit etmek, yapılacak müdahale için hayati önem taşır. Soruyu doğru cevaplamak için her bir belirtinin ne anlama geldiğini anlamak gerekir.

Doğru Cevap: a) Baş

Doğru cevabın "Baş" olmasının sebebi, soruda verilen tüm belirtilerin doğrudan beyin ve kafa bölgesiyle ilgili olmasıdır. Bu belirtileri tek tek inceleyelim:

• Geçici hafıza kaybı: Hafıza, beynin bir fonksiyonudur. Başa alınan sert bir darbe, beynin sarsılmasına (konküzyon) ve normal işlevlerini geçici olarak yerine getirememesine neden olabilir. Bu durum, kazazedede kaza anını veya hemen öncesini hatırlayamama gibi geçici hafıza kayıplarına yol açar. Bu, net bir beyin hasarı belirtisidir.
• Burundan kan gelmesi: Trafik kazası gibi travmalar sonrası burundan kan gelmesi, basit bir burun kanamasından çok daha ciddi bir duruma işaret edebilir. Özellikle kanla birlikte şeffaf bir sıvının (beyin-omurilik sıvısı) da gelmesi, kafa tabanında bir kırık olduğunun en önemli göstergelerinden biridir. Bu durum, beyin zarlarının yırtıldığı ve çok acil müdahale gerektiren bir baş yaralanması olduğunu gösterir.
• Göz bebeklerinde büyüklük farkı: Göz bebeklerimizin (pupilla) büyüklüğü ve ışığa tepkisi, beyin tarafından kontrol edilir. Başa alınan bir darbe sonucu beyin içinde kanama veya ödem oluşursa, kafa içi basınç artar. Bu artan basınç, göz bebeklerini kontrol eden sinirlere baskı yaparak bir göz bebeğinin diğerinden daha büyük olmasına (anizokori) veya her ikisinin de anormal şekilde büyümesine/küçülmesine neden olabilir. Bu, çok ciddi bir beyin hasarı belirtisidir.

Görüldüğü gibi, verilen üç belirti de doğrudan beyin fonksiyonları ve kafa yapısıyla ilgilidir. Bu nedenle, bu belirtiler bir arada görüldüğünde akla ilk gelmesi gereken ve en çok şüphelenilmesi gereken yaralanma bölgesi baş bölgesidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır.

• b) Karın: Karın bölgesi yaralanmalarında genellikle karın ağrısı, karında sertlik veya şişlik, iç kanamaya bağlı şok belirtileri (soluk cilt, hızlı ve zayıf nabız, terleme) ve bulantı gibi belirtiler görülür. Hafıza kaybı veya göz bebeklerinde değişiklik gibi nörolojik belirtiler karın yaralanmalarına özgü değildir.
• c) Göğüs: Göğüs yaralanmalarında en tipik belirtiler nefes almada zorluk, göğüste şiddetli ağrı, öksürükle kan gelmesi ve göğüs duvarında gözle görülür bir şekil bozukluğudur. Bu belirtilerin soruda verilenlerle bir ilgisi yoktur.
• d) Omurga: Omurga yaralanmaları da oldukça ciddidir ve genellikle sinir sistemiyle ilgilidir. Ancak belirtileri daha çok kollarda veya bacaklarda his kaybı, uyuşma, karıncalanma, hareket edememe (felç) ve şiddetli sırt veya boyun ağrısı şeklinde ortaya çıkar. Geçici hafıza kaybı ve göz bebeği farklılığı, doğrudan omurga değil, beyin hasarını işaret eder.

Bu soruda, yüksek ateşin neden olduğu bir havale (nöbet) durumunda yapılması gereken doğru ilk yardım müdahalesinin ne olduğu sorulmaktadır. Ateşli havalede temel amaç, vücut sıcaklığını güvenli bir şekilde düşürmek ve hastanın nöbet sırasında kendine zarar vermesini önlemektir. Bu nedenle, yapılacak müdahalenin hem etkili hem de güvenli olması kritik önem taşır.

Doğru Cevap: d) Oda sıcaklığında bir küvete sokulması

Bu seçenek doğrudur çünkü yüksek ateşi düşürmenin en etkili ve güvenli yollarından biridir. Vücudu oda sıcaklığındaki (yaklaşık 25-29°C) suyla temas ettirmek, vücut ısısının yavaş ve kontrollü bir şekilde düşmesini sağlar. Çok soğuk su kullanmak (örneğin buzlu su) vücutta şok etkisi yaratabilir, damarları büzerek ısı kaybını zorlaştırabilir ve titremeye neden olarak vücut sıcaklığını daha da artırabilir. Bu nedenle, ılık veya oda sıcaklığındaki su en ideal yöntemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Karna baskı uygulanması: Bu uygulama tamamen yanlış ve tehlikelidir. Ateşli havalenin sebebi vücut sıcaklığının beyin üzerindeki etkisidir; karın bölgesine baskı yapmanın ateşi düşürmekle veya nöbeti durdurmakla hiçbir ilgisi yoktur. Aksine, iç organlara zarar verme veya kişinin kusmasına neden olma riski taşır.
• b) Sıcak uygulama yapılması: Bu seçenek, sorunun temel mantığına aykırıdır. Vücut sıcaklığı zaten tehlikeli derecede yüksekken, sıcak uygulama yapmak ateşi daha da yükseltir ve durumu kötüleştirir. Amaç vücudu ısıtmak değil, kontrollü bir şekilde soğutmaktır.
• c) Şekerli içecekler verilmesi: Havale geçiren bir kişiye, bilinci tam olarak yerinde değilken ağızdan herhangi bir yiyecek veya içecek vermek son derece tehlikelidir. Kişi yutkunma refleksini kontrol edemeyeceği için verilen sıvı soluk borusuna kaçabilir (aspirasyon) ve boğulmaya neden olabilir. İlk yardımın en temel kurallarından biri, bilinci kapalı veya yarı kapalı kişiye asla ağızdan bir şey verilmemesidir.

Özetle, yüksek ateşe bağlı havalede ilk yardımın önceliği, hastayı güvenli bir yere alıp nöbetin geçmesini beklemek ve aynı zamanda vücut sıcaklığını ılık su gibi güvenli yöntemlerle düşürmeye çalışmaktır. Karna baskı yapmak, sıcak uygulamak veya ağızdan sıvı vermek gibi müdahaleler durumu daha da tehlikeli hale getirebilir.

Bu soruda, bir kaza veya acil durum anında, profesyonel sağlık ekipleri (ambulans, doktor vb.) olay yerine ulaşana kadar geçen kritik sürede yapılan hayat kurtarıcı müdahalenin tanımı ve bu müdahaleyi yapan kişinin kim olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktaları; müdahalenin olay yerinde yapılması, profesyonel tıbbi malzeme aranmaması, ilaç kullanılmaması ve bu uygulamayı yapan kişinin bu konuda özel bir eğitim almış olmasıdır.

Doğru cevabın neden "d) İlk yardımcı" olduğunu açıklayalım:

İlk yardımcı, tam olarak soruda tarif edilen kişidir. Herhangi bir kaza veya yaşamı tehlikeye düşüren bir durumda, sağlık görevlilerinin yardımı sağlanıncaya kadar, hayatın kurtarılması ya da durumun kötüye gitmesini önleyebilmek amacıyla olay yerinde, tıbbi araç gereç aranmaksızın, mevcut olanaklarla yapılan ilaçsız uygulamaları gerçekleştirmek için özel eğitim almış kişidir. Bu tanım, sorudaki tüm kriterleri (eğitimli olması, ilaçsız uygulama yapması, mevcut araç gereçleri kullanması, amacının hayat kurtarmak olması) eksiksiz bir şekilde karşılamaktadır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Sürücü: Sürücü, bir motorlu taşıtı sevk ve idare eden kişidir. Her sürücünün ilk yardım eğitimi almış olması beklenir ve bu bir yasal zorunluluktur; ancak "sürücü" kelimesinin tanımı, ilk yardım uygulamasını içermez. Bir sürücü ilk yardımcı olabilir, fakat sorudaki tanımın doğrudan karşılığı "sürücü" değil, "ilk yardımcı"dır.
• b) Girişimci: Girişimci, kâr amacı güderek bir iş kuran, risk alan kişidir. Bu tanımın trafik, kaza veya acil tıbbi müdahale ile hiçbir ilgisi yoktur. Bu seçenek, konudan tamamen alakasız bir çeldiricidir.
• c) Trafik polisi: Trafik polisinin temel görevi, trafiğin akışını düzenlemek, kurallara uyulmasını sağlamak ve kaza anında olay yerinin güvenliğini almaktır. Trafik polisleri genellikle ilk yardım eğitimi alırlar ve gerektiğinde müdahale edebilirler. Ancak mesleki tanımları, soruda belirtilen ilk yardım uygulamasını yapan kişi olmak değil, trafik güvenliğini sağlamaktır.

Sonuç olarak, soruda verilen tanım birebir ilk yardımcı kavramını açıklamaktadır. Bir kişinin mesleği veya o anki rolü (sürücü, polis gibi) ne olursa olsun, eğer bu tanıma uyan hayat kurtarıcı, ilaçsız müdahaleyi yapıyorsa, o anda üstlendiği rol "ilk yardımcı" rolüdür.

Bu soruda, kanamayı durdurmak için kullanılan temel bir ilk yardım yöntemi olan "baskı uygulama"nın (damarı parmakla kemik arasına sıkıştırma) hangi durumda tehlikeli olabileceği ve uygulanmaması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu yöntem, çoğu dış kanama için hayat kurtarıcıdır ancak bazı özel durumlarda yarardan çok zarar getirebilir. Sorunun amacı, bu istisnai durumu bilip bilmediğinizi ölçmektir.

Doğru cevap C seçeneğidir. Bir kanamanın altında çökme kırığı varsa, yani kemik kırılarak içeri doğru göçmüşse (genellikle kafa tasında görülür), bu bölgeye doğrudan parmakla veya elle baskı uygulamak son derece tehlikelidir. Çünkü baskı uygulandığında, kırık kemik parçaları daha derine itilebilir ve beyin gibi hassas iç organlara zarar verebilir. Bu durum, yaralının durumunu çok daha kötüleştirecek, kalıcı hasarlara veya hayati tehlikeye yol açacaktır.

Bu nedenle, çökme kırığı şüphesi olan bir kanamada doğrudan yaranın üzerine değil, yaranın etrafına temiz bir bezle halka yapılarak (simit sargı) kanama kontrol altına alınmaya çalışılır. Bu sayede hem kanama durdurulmaya çalışılır hem de kırık kemiğe baskı yapmaktan kaçınılır. Kısacası, baskı uygulama yöntemi çökme kırığı ile birlikte olan kanamalarda sakıncalıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Toplardamar kanamaları: Bu tür kanamalar, genellikle koyu renkli kanın sürekli ve yavaşça akmasıyla karakterizedir. Toplardamar kanamalarını durdurmak için en etkili ve ilk yapılması gereken müdahale, kanayan bölgenin üzerine temiz bir bezle doğrudan baskı uygulamaktır. Bu nedenle bu seçenek sakıncalı değil, aksine yapılması gerekendir.
• b) Bacak bölgesi kanamaları: Bacakta (uylukta femur, kavalda tibia gibi) büyük ve sağlam kemikler bulunur. Bu kemikler, kanayan damarın üzerine baskı uygulandığında sağlam bir destek yüzeyi oluşturur ve kanamanın kontrol altına alınmasını kolaylaştırır. Dolayısıyla bacak bölgesindeki bir kanamada, altında çökme kırığı gibi özel bir durum olmadığı sürece baskı uygulamak sakıncalı değildir.
• d) Koyu renkli ve yayılarak akan kanamalar: Bu ifade, 'a' seçeneğindeki toplardamar kanamasını farklı kelimelerle tanımlamaktadır. Kirli kanı taşıyan toplardamarlar hasar gördüğünde kan koyu renkli olur ve atardamar kanaması gibi fışkırmaz, yayılarak akar. Bu durumda da yapılması gereken ilk yardım müdahalesi doğrudan baskı uygulamaktır, bu yüzden bu yöntem sakıncalı değildir.

Özetle, kanamayı durdurmak için baskı uygulama yöntemi, kanamanın altında kırık bir kemik, özellikle de çökme kırığı olma ihtimali varsa uygulanmamalıdır. Diğer durumlarda ise bu yöntem ilk ve en önemli müdahaledir.

Bu soruda, ilk yardımda sıkça karşılaşılan üç temel yaralanma türünün tanımları verilmiş ve bu tanımlardan üçüncüsünün hangi kavrama ait olduğu sorulmuştur. Soruyu doğru cevaplamak için her bir tanımın hangi tıbbi duruma karşılık geldiğini bilmek ve bunları birbirinden ayırt edebilmek gerekir. Özellikle III numaralı tanıma odaklanarak doğru cevabı bulalım ve diğer tanımları da öğrenerek konuyu pekiştirelim.

Doğru Cevabın Açıklaması (a) Kırık

Soruda III numaralı tanım, "Darbe sonucu kemiğin anatomik bütünlüğünün bozulmasıdır" şeklinde verilmiştir. Bu tanım, bir kemiğin dışarıdan gelen bir darbe, düşme veya kaza sonucu çatlaması ya da tamamen ayrılması durumunu ifade eder. Kemiğin normal yapısının ve devamlılığının kaybolduğu bu duruma tıp dilinde ve ilk yardımda KIRIK denir. Dolayısıyla, bulmacanın III numaralı alanına gelmesi gereken kelime "Kırık"tır ve doğru cevap 'a' seçeneğidir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması

• b) Çıkık: Bu seçenek yanlıştır çünkü çıkık, kemiğin kırılması değil, eklemle ilgilidir. Sorudaki II numaralı tanım olan "Eklem yüzeylerinin kalıcı olarak ayrılmasıdır" ifadesi çıkığı tanımlar. Çıkık durumunda, bir eklemi oluşturan kemiklerin uçları birbirinden kalıcı olarak ayrılır ve eklem normal işlevini yapamaz. Bu nedenle "Çıkık" kelimesi II numaralı tanımın karşılığıdır, III'ün değil.
• c) Yanık: Bu seçenek de yanlıştır. Yanık, yüksek ısı, kimyasal madde, elektrik akımı veya radyasyon gibi etkenler nedeniyle deride ve deri altı dokularda meydana gelen hasarı ifade eder. Kemiğin bütünlüğünün bozulmasıyla bir ilgisi yoktur.
• d) Donuk: Bu seçenek de yanlıştır. Donuk, vücudun aşırı soğuğa maruz kalması sonucu dokuların donarak hasar görmesidir. Bu durum da yine kemiğin kırılmasıyla ilgili bir tanım değildir, daha çok doku hasarıyla ilgilidir.

Konuyu Tamamlayan Ek Bilgi

Soruda geçen I numaralı tanım olan "Eklem yüzeylerinin anlık olarak ayrılmasıdır" ifadesi ise BURKULMA'yı tanımlar. Burkulmada eklem bağları aşırı gerilir, eklem yüzeyleri anlık olarak birbirinden ayrılır ve sonra tekrar yerine döner. Bu durum, çıkığa göre daha hafif bir yaralanmadır. Özetle, bu üç tanım ehliyet sınavlarında sıkça sorulan Kırık, Çıkık ve Burkulma konularını kapsamaktadır ve aralarındaki farkı bilmek çok önemlidir.

Bu soruda, insan vücudunu oluşturan temel yapıların en basitinden en karmaşığına, yani küçükten büyüğe doğru nasıl sıralandığı sorulmaktadır. Vücudumuzu bir bina gibi düşünebiliriz; bu soruda binayı oluşturan tuğla, duvar, oda ve kat gibi parçaların doğru sırasını bulmamız isteniyor. Bu sıralamayı doğru anlamak, vücudumuzun nasıl organize olduğunu kavramak için çok önemlidir.

Doğru cevap c) Hücre - Doku - Organ - Sistem seçeneğidir. Çünkü vücudumuzun organizasyon şeması tam olarak bu hiyerarşiyi takip eder. Bu yapıyı daha iyi anlamak için her bir birimi adım adım inceleyelim:

• Hücre: Vücudumuzun en küçük canlı yapı birimidir. Gözle görülemezler ve her şeyin temelini oluştururlar. Örneğin, bir kas hücresi veya bir sinir hücresi gibi, her biri kendi özel görevini yapan en temel parçadır.
• Doku: Benzer yapı ve görevdeki hücrelerin bir araya gelerek oluşturduğu topluluktur. Örneğin, milyonlarca kas hücresi birleşerek kas dokusunu, sinir hücreleri birleşerek sinir dokusunu meydana getirir.
• Organ: Farklı dokuların belirli bir görevi yapmak için bir araya gelmesiyle oluşur. Örneğin, kalp; kas dokusu (kasılıp gevşemek için), sinir dokusu (çalışma ritmini ayarlamak için) ve bağ dokusu gibi farklı dokulardan oluşur ve kan pompalamak gibi özel bir görevi vardır.
• Sistem: Belirli bir amaç için birlikte çalışan organlar topluluğudur. Örneğin, kalp, atardamarlar ve toplardamarlar birleşerek kanı vücuda dağıtan Dolaşım Sistemi'ni oluşturur. Mide, bağırsaklar, karaciğer gibi organlar ise Sindirim Sistemi'ni oluşturur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

a) Sistem - Doku - Organ - Hücre: Bu sıralama, doğru sıralamanın tam tersidir. Yani büyükten küçüğe doğru yapılmıştır, oysa soru bizden küçükten büyüğe doğru sıralamamızı istemektedir. Sistem en karmaşık ve en büyük yapıdır.

b) Organ - Hücre - Doku - Sistem: Bu sıralama tamamen karışıktır. Vücudun en küçük yapı taşı olan hücre, organdan sonra gelemez. Bu mantıksal olarak hatalıdır çünkü organlar zaten hücrelerden ve dokulardan oluşur.

d) Hücre - Organ - Doku - Sistem: Bu seçenek hücre ile doğru başlasa da sonrasında hata yapılmıştır. Organlar dokulardan oluşur, dokular organlardan değil. Bu nedenle doku, organdan önce gelmelidir. Bir organın (örneğin mide) oluşabilmesi için önce onu meydana getirecek dokuların (kas dokusu, mukoza dokusu vb.) var olması gerekir.

Özetle, vücudumuzun organizasyon şeması basitten karmaşığa doğru ilerler. Bu hiyerarşi her zaman Hücre → Doku → Organ → Sistem şeklinde olur. Bu sıralamayı aklınızda tutmak, ehliyet sınavının ilk yardım bölümündeki benzer sorularda doğru cevabı kolayca bulmanızı sağlayacaktır.

Bu soruda, bir tıbbi durumun tanımı verilerek bu tanımın hangi seçeneğe ait olduğunu bulmanız istenmektedir. Sorunun kökünde yer alan "beyindeki hücrelerin kontrol edilemeyen, ani, aşırı ve anormal deşarjları" ifadesi, doğru cevabı bulmak için en önemli ipucunu içermektedir. Bu ifade, beyindeki normal elektriksel aktivitenin bozulduğu bir durumu tarif eder.

Doğru Cevap: d) Sara krizi

Soruda verilen tanım, doğrudan sara krizini (epilepsi nöbeti) açıklamaktadır. Sara, beyindeki sinir hücrelerinde (nöronlarda) meydana gelen ani ve anormal elektriksel boşalmalar sonucu ortaya çıkan geçici bir durumdur. Bu "anormal deşarjlar", beynin normal işleyişini kısa süreliğine kesintiye uğratır ve kişinin bilincinde, hareketlerinde, duyularında veya davranışlarında istemsiz değişikliklere neden olur. Bu nedenle, "beyindeki hücrelerin kontrol edilemeyen, ani ve aşırı deşarjı" ifadesi sara krizinin tıbbi tanımıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, ilk yardım bilginizi pekiştirmenize yardımcı olacaktır:

• a) Şok: Şok, dolaşım sisteminin vücudun hayati organlarına yeterli miktarda kan ve oksijen gönderememesi durumudur. Genellikle ciddi yaralanmalar, kan kayıpları, kalp krizleri veya şiddetli enfeksiyonlar sonucu ortaya çıkar. Şokun temelinde dolaşım yetmezliği yatar, beyindeki elektriksel deşarjlarla doğrudan bir ilgisi yoktur.
• b) Diyabet: Diyabet (şeker hastalığı), vücudun kan şekerini düzenleyen insülin hormonunu yeterince üretememesi veya etkili bir şekilde kullanamaması sonucu ortaya çıkan bir metabolizma hastalığıdır. Kan şekeri seviyelerindeki aşırı düşüş veya yükselmeler bilinç bulanıklığına yol açabilse de, diyabetin temel tanımı beyin hücrelerinin anormal deşarjı değildir.
• c) Hipertansiyon: Hipertansiyon (yüksek tansiyon), kanın atardamar duvarlarına yaptığı basıncın sürekli olarak normalden yüksek olmasıdır. Bu durum kalp ve damar hastalıkları için önemli bir risk faktörüdür. Hipertansiyon bir dolaşım sistemi sorunudur ve soruda açıklanan beyindeki ani elektriksel aktivite bozukluğu ile ilgili değildir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik mevzuatına göre ticari olarak yolcu ve eşya taşıyan araçların, kış mevsimi olarak kabul edilen belirli tarihler arasında hangi donanımı kullanmak zorunda olduğu sorulmaktadır. Sorunun odak noktası, yasal bir zorunluluk olması ve 1 Aralık - 1 Nisan tarih aralığını kapsamasıdır. Bu kural, özellikle kış aylarında hava ve yol koşullarının zorlaşması nedeniyle trafik güvenliğini en üst seviyede tutmayı amaçlar.

Doğru cevap a) Kış lastiği seçeneğidir. Türkiye'de ilgili yönetmelik gereğince, şehirlerarası yollarda yolcu ve eşya taşımacılığı yapan kamyon, çekici, otobüs, minibüs ve kamyonet gibi ticari araçların her yılın 1 Aralık ile takip eden yılın 1 Nisan tarihleri arasında kış lastiği kullanması zorunludur. Kış lastikleri, 7°C'nin altındaki sıcaklıklarda sertleşmeyen özel kauçuk bileşimi ve karlı, buzlu zeminlerde daha iyi tutunma sağlayan derin diş yapısı sayesinde aracın yol tutuşunu artırır, fren mesafesini kısaltır ve kayma riskini azaltır. Bu yasal zorunluluk, ağır tonajlı veya çok sayıda yolcu taşıyan araçların kışın yaratabileceği büyük tehlikelerin önüne geçmek için getirilmiştir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Yaz lastiği: Bu seçenek, sorunun mantığıyla tamamen çelişir. Yaz lastikleri, 7°C'nin üzerindeki sıcaklıklarda optimum performans gösterecek şekilde tasarlanmıştır. Soğuk havalarda ise hamuru sertleşir, esnekliğini kaybeder ve yol tutuşu ciddi şekilde zayıflar. Kış döneminde yaz lastiği kullanmak tehlikelidir ve bu nedenle zorunlu olması söz konusu değildir.
• c) Polen filtresi: Polen filtresi, aracın havalandırma sisteminin bir parçasıdır ve dışarıdan gelen havadaki toz, polen ve diğer zararlı partikülleri süzerek kabin içine daha temiz hava girmesini sağlar. Sürücü ve yolcu sağlığı ile konforu için önemli olsa da, aracın yol tutuşu veya kış sürüş güvenliği ile doğrudan bir ilgisi yoktur. Bu nedenle yasal bir kış zorunluluğu değildir.
• d) Cam suyu antifrizi: Kış aylarında cam suyunun donmasını önleyerek sileceklerin düzgün çalışmasını ve sürücünün görüş alanının açık kalmasını sağlayan bu sıvı, kış güvenliği için çok önemlidir ve kullanılması şiddetle tavsiye edilir. Ancak, kış lastiği gibi kanunla belirli tarihler arasında kullanımı zorunlu kılınmış bir donanım değildir. Bu, sürücünün kendi güvenliği için alması gereken bir önlemdir, fakat soruda istenen yasal zorunluluğu karşılamaz.

Bu soruda, görseldeki aracın (otomobil) uyması gereken azami hız sınırı sorulmaktadır. Sorunun doğru çözümü için üç önemli detayı birleştirmemiz gerekir: aracın cinsi, yolun tipi ve yolun konumu. Bu üç bilgiyi doğru bir şekilde analiz ettiğimizde cevaba kolayca ulaşabiliriz.

Soru metninde ve görselde verilen bilgileri inceleyelim:

• Araç Cinsi: Görselde bir otomobil bulunmaktadır.
• Yolun Konumu: "Yerleşim yeri dışındaki" bir yoldan bahsedilmektedir.
• Yolun Tipi: "Bölünmüş yollarda" ifadesi kullanılmıştır. Bölünmüş yol, gidiş ve geliş yönlerinin bir ayırıcı (refüj, bariyer vb.) ile birbirinden ayrıldığı yollardır.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, bu üç şart bir araya geldiğinde otomobiller için belirlenmiş olan standart hız sınırı saatte 110 kilometredir. Bu nedenle doğru cevap "c" şıkkıdır. Bu kural, sürücülerin hızlarını yolun yapısına ve güvenliğine göre ayarlamalarını sağlamak için konulmuştur ve herhangi bir hız sınırı levhası bulunmadığı durumlarda geçerlidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu hız sınırları da farklı durumlar için geçerlidir ancak bu sorunun koşullarına uymazlar.

1. a) 90 km/s: Bu hız sınırı, otomobiller için yerleşim yeri dışındaki iki yönlü karayollarında geçerlidir. İki yönlü karayolları, ortasında bir ayırıcı bulunmayan ve karşı yönden gelen trafikle ayrılmamış yollardır. Soru "bölünmüş yol" dediği için bu seçenek yanlıştır.
2. b) 100 km/s: Bu hız sınırı genellikle minibüs ve otobüs gibi araçların bölünmüş yollardaki azami hızıdır. Soruda verilen araç bir otomobil olduğu için bu seçenek de yanlıştır. Araç cinsine göre hız sınırlarının değiştiğini unutmamak önemlidir.
3. d) 120 km/s: Bu hız sınırı, otomobiller için otoyollarda (erişme kontrollü karayolu) geçerli olan temel azami hızdır. Otoyollar, bölünmüş yollardan daha yüksek standartlara sahip, özel giriş ve çıkışları olan yollardır. Soru "bölünmüş yol" belirttiği için bu seçenek de doğru değildir.

Özetle: Soruda belirtilen otomobil, yerleşim yeri dışında ve bölünmüş bir yolda ilerlediği için uyması gereken yasal azami hız sınırı 110 km/s'tir. Bu nedenle doğru cevap c) 110 seçeneğidir.

Bu soruda, arıza yapmış bir aracı çekerken uyulması gereken önemli bir güvenlik kuralı sorgulanmaktadır. Özellikle, iki araç arasındaki bağlantının (çeki halatı, zincir vb.) ne kadar uzun olursa, diğer sürücülerin ve yayaların güvenliği için ek bir önlem alınması gerektiğini bilmeniz beklenir. Bu kural, aradaki bağlantının fark edilmeyip araya girilmesini ve olası kazaları önlemeyi amaçlar.

Doğru cevap d) 2,5 metredir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, çeken ve çekilen araçlar arasındaki bağlantı bir çeki halatı veya zincir ise ve bu bağlantının uzunluğu 2,5 metreyi geçiyorsa, bağlantının tam ortasına gündüzleri kırmızı bir bez veya gece ve gündüz görülebilen kırmızı bir yansıtıcı (reflektör) asılması zorunludur. Bu işaretleme, diğer yol kullanıcılarının iki araç arasında bir bağlantı olduğunu net bir şekilde görmesini sağlar ve aradan geçmeye çalışmalarını engeller.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) 1 metre, b) 1,5 metre ve c) 2 metre: Bu uzunluklar, yönetmelikte belirtilen kritik eşik olan 2,5 metrenin altındadır. Bağlantı bu mesafelerden daha kısa olduğunda, araçlar birbirine yeterince yakın kabul edilir ve araya başka bir aracın girme riski daha düşük görülür. Bu nedenle, 2,5 metreye kadar olan bağlantılar için ek bir işaretleme zorunluluğu getirilmemiştir. Bu seçenekler, sınavda adayın doğru ve kesin bilgiyi bilip bilmediğini ölçmek için konulmuş çeldiricilerdir.

Özetle, ehliyet sınavı için unutmamanız gereken kritik rakam 2,5 metredir. Çeki halatının veya zincirinin uzunluğu bu rakamı aştığı anda, gündüz vaktinde dahi olsa, görünürlüğünü artırmak için tam ortasına kırmızı bir işaretleme yapmak yasal bir zorunluluktur. Ayrıca, bu bağlantının uzunluğunun hiçbir şekilde 5 metreyi geçemeyeceğini de ek bir bilgi olarak aklınızda tutmanız faydalı olacaktır.

Bu soruda, trafiğin akışını tehlikeye atabilecek özel durumlarda (tepe üstü ve viraj) arızalanan bir araç için alınması gereken bir güvenlik önleminin detayı sorgulanmaktadır. Sorunun odak noktası, aracın varlığını diğer sürücülere bildirmek için kullanılan yansıtıcının (üçgen reflektör) hangi mesafeden itibaren görülebilir olması gerektiğidir. Bu, arkadan gelen sürücülerin tehlikeyi zamanında fark edip güvenli bir şekilde yavaşlayabilmeleri veya manevra yapabilmeleri için hayati önem taşır.

Doğru Cevap: a) 150

Doğru cevabın 150 metre olmasının temel nedeni, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin bu konudaki açık hükmüdür. Yönetmelik, özellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu tepe üstü, dönemeç gibi yerlerde arızalanan araçların önüne ve arkasına konulan reflektörlerin, normal hava koşullarında diğer sürücüler tarafından en az 150 metre mesafeden net bir şekilde görülebilmesini zorunlu kılar. Bu mesafe, yüksek hızla yaklaşan bir sürücünün reflektörü görmesi, tehlikeyi algılaması, reaksiyon göstermesi ve aracını güvenli bir şekilde yavaşlatması veya durdurması için gereken minimum "güvenli takip ve fren mesafesi" hesaplanarak belirlenmiştir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) 100, c) 75, d) 50 metre: Bu mesafeler, özellikle şehirler arası yollarda veya otoyollarda izin verilen hız limitlerinde seyreden bir araç için yeterli değildir. Örneğin, saatte 90 km hızla giden bir sürücü saniyede 25 metre yol alır. 50 metrelik bir görüş mesafesi, sürücüye tehlikeyi fark edip güvenli bir tepki vermesi için sadece 2 saniye tanır ki bu süre, panik freni dışında kontrollü bir yavaşlama veya şerit değiştirme için kesinlikle yetersizdir. Bu nedenle 100, 75 ve 50 metre gibi daha kısa mesafeler, can ve mal güvenliğini sağlamak için eksik kalmaktadır.

Önemli Ek Bilgi ve Özet:

Bu soruyla ilgili olarak karıştırılmaması gereken bir diğer önemli bilgi, reflektörün araca olan konulma mesafesidir. Genel kural olarak, üçgen reflektör arızalanan aracın önüne ve arkasına, yola dik duracak şekilde 30 metre mesafeye konulur. Ancak bu soruda sorulan, reflektörün konulma mesafesi değil, diğer sürücüler tarafından fark edilmesi gereken minimum görülme mesafesidir. Özetle:

1. Reflektör araca 30 metre uzağa konulur.
2. Fakat bu reflektör, diğer sürücüler tarafından en az 150 metreden görülebilir olmalıdır.

Bu ayrımı bilmek, ehliyet sınavında benzer sorularda doğru cevabı kolayca bulmanızı sağlar. Soru, sürücülerin sadece kuralları ezberlemesini değil, aynı zamanda bu kuralların ardındaki güvenlik mantığını anlamalarını hedefler.

Bu soruda, size gösterilen trafik işaretinin ne anlama geldiğini bulmanız istenmektedir. Trafik levhalarını doğru tanımak ve anlamlarını bilmek, hem sınavda başarılı olmanız hem de trafikte güvenli bir sürücü olmanız için temel bir gerekliliktir. Şimdi bu levhayı ve seçenekleri detaylı bir şekilde inceleyelim.

Doğru cevap a) Azami hız sınırını seçeneğidir. Fotoğrafta görülen levha, bir "Trafik Tanzim İşareti"dir. Kırmızı renkli yuvarlak çerçeve, genel olarak bir kısıtlama veya yasaklama bildirir. Levhanın içindeki "50" rakamı ise bu kısıtlamanın ne olduğunu belirtir; bu durumda, o yolda yapılabilecek en yüksek, yani azami hızın saatte 50 kilometre olduğunu gösterir. Bu levhayı gördüğünüzde hızınızı 50 km/s'nin üzerine çıkaramazsınız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak da önemlidir. Bu, levhaları daha iyi ayırt etmenize yardımcı olacaktır.

• b) Geçme yasağı sonunu: Bu seçenek yanlıştır. "Geçme yasağı sonu" levhası, gri veya beyaz zeminli yuvarlak bir levha olup, üzerinde sollama yasağını simgeleyen iki araba figürünün siyah çapraz çizgilerle iptal edildiği bir işarettir. Sorudaki levha ise bir hız limiti belirtmektedir.
• c) Taşıtın giremeyeceğini: Bu seçenek de doğru değildir. "Taşıt giremez" veya "Girilmez" levhası, genellikle kırmızı bir daire içinde beyaz yatay bir çizgiden oluşur. Bu işaret, sürücülerin o yola veya sokağa girmesinin yasak olduğunu bildirir. Sorudaki levhanın içinde ise bir rakam bulunmaktadır.
• d) Hız sınırlaması sonunu: Bu seçenek de yanlıştır. "Hız sınırlaması sonu" levhası, mevcut hız sınırının bittiğini bildirir. Genellikle beyaz veya gri zeminli yuvarlak bir levha olup, içinde daha önce belirtilen hız limitini (örneğin "50") gösteren rakamların üzerine çekilmiş siyah çapraz çizgiler bulunur. Sorudaki levha ise bir sınırlamanın başlangıcını belirtir, sonunu değil.

Özetle, kırmızı çerçeveli yuvarlak bir levha içinde bir sayı gördüğünüzde, bu size o yoldaki azami (en yüksek) hız sınırını bildirmektedir. Bu kurala uymak, trafik güvenliği için hayati önem taşır.

Bu soruda, "Gevşek Malzemeli Zemin" tehlike uyarı levhasını gören bir sürücünün alması gereken doğru önlemin ne olduğu sorulmaktadır. Bu trafik işareti, yol yüzeyinde çakıl, mıcır gibi serbest malzemelerin bulunduğunu ve araçların lastiklerinden bu malzemelerin sıçrayabileceğini bildirir. Aynı zamanda bu tür zeminlerde yol tutuşunun azalabileceği ve fren mesafesinin uzayabileceği konusunda sürücüyü uyarır.

Doğru Cevap: b) Takip mesafesini artırmalı

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, gevşek malzemeli zeminin yarattığı iki ana tehlikeye karşı en etkili önlem olmasıdır. Birincisi, öndeki aracın lastiklerinden fırlayabilecek taş ve çakıllardan korunmaktır. Takip mesafesini artırdığınızda, bu taşların aracınızın kaportasına ve özellikle ön camına isabet etme olasılığını büyük ölçüde azaltırsınız. İkincisi ise güvenliktir; zemin kaygan olabileceğinden, öndeki aracın ani bir manevra yapması veya frenlemesi durumunda size güvenli bir durma mesafesi sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Banketten gitmeli: Banket, yolun trafiğe ayrılmış bölümü değildir ve sadece arıza gibi zorunlu durumlarda kullanılmalıdır. Gevşek zeminli bir yolda tehlikeden kaçınmak için banketi kullanmak hem yasaktır hem de banketin durumu daha tehlikeli olabileceğinden son derece yanlıştır.
• c) Hızını artırarak öndeki aracı geçmeli: Bu, yapılabilecek en tehlikeli hareketlerden biridir. Gevşek malzemeli zeminde yol tutuşu azalmıştır. Hızı artırmak, aracın kontrolünü kaybetme (savrulma) riskini ciddi şekilde artırır. Ayrıca, sollama gibi riskli bir manevra için kesinlikle uygun bir zemin değildir. Bu tabelayı gören sürücü hızını artırmak yerine tam tersine azaltmalıdır.
• d) Acil uyarı ışıklarını yakarak seyretmeli: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracın arıza nedeniyle durduğu veya çok yavaş ilerlemek zorunda kaldığı acil durumları belirtmek için kullanılır. Hareket halinde normal seyrederken bu ışıkların yakılması, diğer sürücüler için kafa karıştırıcıdır ve trafik kurallarına aykırıdır. Bu levhayı gördüğünüzde yapmanız gereken, sürüş tarzınızı yolun durumuna göre ayarlamaktır, bir acil durum sinyali vermek değil.

Özetle, "Gevşek Malzemeli Zemin" levhasını gördüğünüzde, potansiyel tehlikeleri göz önünde bulundurarak daha dikkatli olmalısınız. Bunun için hızınızı düşürmeli ve öndeki araçla aranızdaki takip mesafesini artırmalısınız. Bu sayede hem kendi güvenliğinizi sağlarsınız hem de aracınızı olası hasarlardan korumuş olursunuz.

Bu soru, trafikteki en temel ve hayati güvenlik kurallarından biri olan takip mesafesi kuralını ölçmektedir. Soru, 70 km/saat hızla giden bir aracın, önündeki araçla arasında bırakması gereken en az yasal mesafenin kaç metre olduğunu sormaktadır. Bu mesafeyi doğru hesaplamak, ani fren durumlarında kazaları önlemek için kritik öneme sahiptir.

Trafik kurallarına göre, normal hava ve yol koşullarında takip mesafesi, aracın kilometre/saat cinsinden hızının en az yarısı kadar metre olmalıdır. Bu kural "hızın yarısı" olarak bilinir ve ehliyet sınavlarında sıkça sorulur. Bu formülü sorudaki verilere uygulayarak doğru cevabı kolayca bulabiliriz.

• Araç Hızı: 70 km/saat
• Uygulanacak Kural: Hız / 2
• Hesaplama: 70 / 2 = 35 metre

Bu basit hesaplama sonucunda, 70 km/saat hızla giden bir aracın önündeki araçla bırakması gereken minimum takip mesafesinin 35 metre olduğunu görürüz. Bu nedenle doğru cevap 'b' seçeneğidir.

Doğru Cevabın Açıklaması:

b) 35: Bu seçenek doğrudur çünkü Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen "hızın yarısı" kuralına tam olarak uymaktadır. 70 km/saat hızın yarısı 35 metre eder. Bu mesafe, sürücünün önündeki aracın ani bir manevra yapması veya durması durumunda tepki verip güvenli bir şekilde yavaşlayabilmesi veya durabilmesi için gerekli olan asgari süreyi ve mesafeyi tanır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

a) 25: Bu mesafe, 70 km/saat hız için yasal sınırın altındadır ve son derece tehlikelidir. 25 metrelik bir mesafe, sürücüye ani bir durumda fren yapmak için yeterli zamanı tanımaz ve arkadan çarpma riskini çok ciddi şekilde artırır. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.

c) 45 ve d) 55: Bu mesafeler 35 metreden daha fazla olduğu için aslında daha güvenli takip mesafeleridir. Ancak soru, yasal olarak zorunlu olan "en az" mesafeyi sormaktadır. Kural, minimum mesafeyi 35 metre olarak belirlediği için, 45 veya 55 metre yasal olarak yanlış olmasa da sorunun doğru cevabı değildir. Sınavda sizden kuralın tam karşılığını bilmeniz beklenir.

Ek Bilgi: "88-89 Kuralı" (2 Saniye Kuralı)

Takip mesafesini sürüş esnasında pratik olarak ölçmek için "88-89 Kuralı" olarak da bilinen 2 saniye kuralı kullanılır. Öndeki aracın yol kenarındaki bir ağaç veya levha gibi sabit bir nesnenin yanından geçtiği anı belirleyin. Ardından, içinizden "Seksen sekiz, seksen dokuz" diye saymaya başlayın. Eğer saymayı bitirdiğinizde siz de aynı nesnenin yanına geldiyseniz veya geçtiyseniz, takip mesafeniz en az 2 saniye, yani güvenli demektir. Bu yöntem, hızınız ne olursa olsun size doğru takip mesafesini pratik olarak bulma imkanı tanır.

Bu ehliyet sınavı sorusunda, görselde verilen aracın tanımını ve işlevini doğru bir şekilde belirlememiz istenmektedir. Görseldeki araç, bir **çekici** (tır başı olarak da bilinir) olup, bu aracın özelliklerini değerlendirerek doğru şıkkı bulmamız gerekmektedir. Soruyu doğru çözebilmek için öncülleri tek tek inceleyelim.

I- Motorlu araç çeşididir.

Bu ifade DOĞRUDUR. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, motorlu araç, gücünü kendi motorundan alan ve karayolunda insan, hayvan veya yük taşımaya yarayan araçlardır. Görseldeki çekici de kendi motor gücüyle hareket ettiği için bir motorlu araç çeşididir. Bu tanım, otomobiller, otobüsler, kamyonlar ve motosikletler gibi birçok aracı kapsamaktadır.

II- Römork ve yarı römork çeker.

Bu ifade de DOĞRUDUR. Görseldeki aracın en temel ve belirleyici özelliği budur. Bu tür araçlara "çekici" denmesinin sebebi, arkalarına takılan ve yük taşımaya yarayan römork veya yarı römorkları (dorse) çekmek için özel olarak tasarlanmış olmalarıdır. Aracın arkasındaki döner tabla (beşinci teker) mekanizması, yarı römorkun bağlanmasını sağlar.

III- Yük taşımak için imal edilmiştir.

Bu ifade YANLIŞTIR. Bu öncül, sorunun en önemli ve ayırt edici noktasıdır. Çekicinin kendisi, üzerinde yük taşımak için bir kasaya veya platforma sahip değildir. Görevi yük taşımak değil, yük taşıyan bir römorku veya yarı römorku çekmektir. Yük taşımak için imal edilen araçlar, kasası şasisi ile bütünleşik olan kamyonlardır. Bu nedenle, bu ifade çekici için doğru değildir.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

Yaptığımız incelemeye göre I. ve II. ifadeler doğru, III. ifade ise yanlıştır. Şimdi bu sonuca göre şıkları değerlendirelim:

• a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir, çünkü II. ifade de doğrudur.
• b) I ve II: Bu seçenek, doğru olan her iki ifadeyi de içerdiği için DOĞRU CEVAPTIR.
• c) II ve III: Bu seçenek yanlıştır, çünkü III. ifade yanlıştır.
• d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü III. ifade yanlıştır.

Özetle, resimdeki araç motorlu bir araçtır (I) ve temel işlevi römork/yarı römork çekmektir (II). Ancak kendisi doğrudan yük taşımak için tasarlanmamıştır (III). Bu nedenle doğru cevap I ve II'yi içeren B şıkkıdır.

Bu soruda, motosiklet ve motorlu bisiklet sürücüleri için trafikte yapılması kanunen yasak olan davranışı bulmamız isteniyor. Şıkları tek tek inceleyerek trafik kuralları çerçevesinde hangisinin bir ihlal olduğunu belirlemeliyiz. Amaç, sürücülerin uyması gereken kurallardan hangisinin çiğnendiğini tespit etmektir.

Doğru Cevap: b) İkiden fazlasının taşıt yolunun bir şeridinde yan yana sürülmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin ilgili maddelerine dayanmasıdır. Yönetmeliğe göre, bir trafik şeridi içerisinde en fazla iki motosiklet yan yana gidebilir. Üç veya daha fazla motosikletin aynı şerit içinde yan yana seyretmesi, hem kendileri hem de diğer araçlar için büyük bir tehlike oluşturur. Bu durum, ani manevra kabiliyetini kısıtlar, acil durumlarda kaçış alanını yok eder ve trafik akışını tehlikeli bir şekilde bozar. Bu nedenle bu davranış kesinlikle yasaktır.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Gidiş yönüne göre yolun en sağından seyredilmesi: Bu ifade yasak bir davranışı değil, tam tersine genellikle uyulması gereken bir kuralı belirtir. Motosikletler, yapıları gereği diğer motorlu taşıtlara göre daha yavaş kalabilirler veya daha savunmasızdırlar. Trafiğin güvenli akışını sağlamak ve diğer araçların geçişini kolaylaştırmak için yolun sağından gitmeleri hem güvenli hem de doğru bir sürüş tekniğidir. Dolayısıyla bu davranış yasak değildir.
• c) Tehlikeli madde taşıyan araçların geçilmesi: Trafik kurallarında, motosikletlerin tehlikeli madde taşıyan araçları sollamasını yasaklayan özel bir hüküm bulunmamaktadır. Elbette bu tür araçları geçerken çok daha dikkatli ve temkinli olmak gerekir. Ancak sollama kurallarına (görüş mesafesi, şerit çizgileri, sinyal verme vb.) uyulduğu sürece bu eylem yasak değildir.
• d) Geçme yaparken sinyal verilmesi: Bu davranış da yasak olmak bir yana, yapılması zorunlu olan en temel trafik kurallarından biridir. Sürücülerin şerit değiştirmeden veya sollama yapmadan önce niyetlerini diğer sürücülere bildirmesi, kazaları önlemek için hayati öneme sahiptir. Sinyal vermek bir zorunluluktur, yasak değildir.

Bu soruda, Türkiye'deki otoyollarda standart, yani yolcu sepeti olmayan iki tekerlekli bir motosikletin yasal olarak yapabileceği en yüksek hızın ne olduğu sorulmaktadır. Sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi önemlidir; bu, trafik levhalarıyla daha düşük bir hız sınırı belirtilmediği durumlar için geçerli olan genel kuralı bilmemiz gerektiği anlamına gelir. Bu tür sorular, sürücü adaylarının farklı yol tiplerine göre farklı araçlar için belirlenmiş hız limitlerini ezbere bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlar.

Doğru cevap olan "d) 100" seçeneğinin açıklaması:

Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, Türkiye'deki otoyollarda (erişme kontrollü karayolu) yolcu sepetsiz iki tekerlekli motosikletler (L3 sınıfı) için belirlenen azami hız sınırı saatte 100 kilometredir. Bu kural, otoyolların yüksek standartlı ve daha güvenli yapısı göz önünde bulundurularak belirlenmiştir. Dolayısıyla, herhangi bir trafik işaretiyle farklı bir hız limiti belirtilmediği sürece, bir motosiklet sürücüsü otoyolda en fazla 100 km/s hızla gidebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunun açıklaması:

• c) 90 km/s: Bu hız limiti, motosikletler için otoyollarda değil, bölünmüş yollarda geçerli olan azami hız sınırıdır. Otoyollar ve bölünmüş yollar farklı yol tipleridir ve hız limitleri de buna göre değişir. Bu seçenek, iki yol tipini birbiriyle karıştıran sürücü adayları için bir çeldiricidir.
• b) 80 km/s: Bu hız limiti ise motosikletler için şehirlerarası çift yönlü karayollarında geçerli olan azami hızdır. Bu yollar, bölünmüş yollara veya otoyollara göre daha düşük standartlara sahip olduğundan hız limiti de daha düşüktür. Bu seçeneği işaretlemek, şehirlerarası yol ile otoyol hız limitini karıştırdığınız anlamına gelir.
• a) 70 km/s: Bu hız limiti genellikle yolcu sepetli motosikletler (L4 sınıfı) veya bazı özel ticari araçlar için farklı yol tiplerinde geçerli olabilir. Standart iki tekerlekli bir motosiklet için otoyolda geçerli bir hız limiti değildir ve bu nedenle yanlış bir cevaptır.

Özetle, ehliyet sınavına hazırlanan bir adayın motosikletler için temel hız limitlerini şu şekilde ezberlemesi gerekir:

1. Otoyollarda: 100 km/s
2. Bölünmüş Yollarda: 90 km/s
3. Şehirlerarası Çift Yönlü Yollarda: 80 km/s
4. Yerleşim Yeri İçinde: 50 km/s

Bu soruyu doğru cevaplamak, farklı yol tipleri arasındaki hız limiti farklarını bildiğinizi gösterir.

Bu soruda, sürücülerin yerleşim birimleri dışındaki yollarda, gece seyahat ederken uzağı gösteren ışıkları (genellikle "uzun farlar" olarak bilinir) hangi durumda yakmalarının mecburi olduğu sorulmaktadır. Uzağı gösteren ışıkların temel amacı, aydınlatmanın olmadığı veya yetersiz olduğu yollarda sürücünün görüş mesafesini en üst düzeye çıkarmaktır. Bu temel bilgiyi aklımızda tutarak seçenekleri inceleyelim.

Doğru Cevap: d) Yeterince aydınlatılmamış tünellere girerken

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, tünellerin kendine has tehlikeler barındırmasıdır. Yeterince aydınlatılmamış bir tünele girildiğinde, sürücünün gözü anlık bir karanlığa alışmakta zorlanır ve görüş mesafesi aniden sıfıra düşebilir. Tünel içindeki olası bir engeli, virajı veya duran bir aracı önceden fark edebilmek için görüş mesafesini anında ve en uzağa taşıyacak olan uzağı gösteren ışıkların yakılması, can ve mal güvenliği için bir mecburiyettir. Bu durum, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde de açıkça belirtilmiştir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, trafik kurallarını daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu durumlar, uzağı gösteren ışıkların yakılmasının yasak olduğu veya gerekmediği anlardır.

• a) Karşılaşmalarda: Karşı yönden bir araç gelirken uzağı gösteren ışıkların yakılması kesinlikle yasaktır. Uzun farlar, karşıdaki sürücünün gözünü kamaştırarak geçici körlüğe sebep olur ve bu durum çok tehlikeli kazalara yol açabilir. Bu yüzden, karşıdan bir araç geldiğinde derhal yakını gösteren ışıklara (kısa farlara) geçmek zorunludur.
• b) Öndeki araç yakından izlenirken: Bir aracı takip ederken uzağı gösteren ışıkları yakmak da yanlıştır. Yaktığınız uzun farlar, öndeki aracın dikiz aynasından ve yan aynalarından yansıyarak sürücünün gözünü alır ve dikkatini dağıtır. Bu durum, hem öndeki sürücü için tehlikelidir hem de bir trafik kuralı ihlalidir. Bu durumda da yakını gösteren ışıklar kullanılmalıdır.
• c) Aydınlatmanın yeterli olduğu kesimlerde: Yolun aydınlatması (sokak lambaları vb.) yeterliyse ve görüş mesafesi zaten iyiyse, uzağı gösteren ışıkları yakmaya gerek yoktur. Bu tür durumlarda yakını gösteren ışıklar hem yeterli görüşü sağlar hem de diğer sürücüleri gereksiz yere rahatsız etmemiş olur. Uzun farların amacı, aydınlatılmamış yolu aydınlatmaktır.

Özetle, uzağı gösteren ışıklar sadece görüşün çok kısıtlı olduğu, çevrede başka sürücüleri tehlikeye atmayacak ve yolu daha ileriden görmenin hayati önem taşıdığı durumlarda kullanılır. Yeterince aydınlatılmamış bir tünel, bu şartların hepsini karşılayan ve uzun far kullanımını mecburi kılan en tipik örnektir.

Bu soruda, resimlerde gösterilen ticari araçlardan hangilerinin şoförlerinin, şehirlerarası yollarda 24 saatlik bir süre içinde kesintisiz olarak 4,5 saatten fazla araç kullanamayacağı sorulmaktadır. Bu kural, profesyonel sürücülerin yorgunluğa bağlı kaza yapmalarını önlemek ve trafik güvenliğini artırmak amacıyla konulmuştur. Bu nedenle soruyu yanıtlarken, hangi araçların "ticari amaçlı yük ve yolcu taşımacılığı" kapsamına girdiğini ve bu kuralın hangileri için geçerli olduğunu bilmemiz gerekir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, ticari amaçla yük ve yolcu taşımacılığı yapan şoförlerin sürüş ve dinlenme süreleri net bir şekilde belirlenmiştir. Bu yönetmeliğe göre, otobüs, kamyon ve çekici (TIR) gibi araçları kullanan şoförler, devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç süremezler. Bu 4,5 saatlik sürüş süresinin sonunda en az 45 dakika mola vermeleri zorunludur. Bu mola, istenirse 4,5 saatlik sürüş periyodu içinde en az 15 dakikalık ve 30 dakikalık iki parça halinde de kullanılabilir.

Şimdi resimdeki araçları bu kurala göre tek tek inceleyelim:

• I Numaralı Araç (Otobüs): Otobüsler, ticari amaçla şehirlerarası yolcu taşımacılığı yaparlar. Bu nedenle otobüs şoförleri, 4,5 saatlik kesintisiz sürüş yasağına tabidir.
• II Numaralı Araç (Kamyon): Kamyonlar, ticari amaçla şehirlerarası yük taşımacılığı yaparlar. Dolayısıyla kamyon şoförleri de bu kurala uymak zorundadır.
• III Numaralı Araç (Çekici / TIR): Çekiciler (genellikle dorseleriyle birlikte TIR olarak anılır), ticari amaçla ulusal veya uluslararası yük taşımacılığında kullanılırlar. Bu sebeple çekici şoförleri de aynı şekilde 4,5 saatlik sürüş limitine uymakla yükümlüdür.

Görüldüğü gibi, soruda belirtilen "devamlı olarak 4,5 saatten fazla sürme yasağı" kuralı, resimlerdeki araçların hepsi için geçerlidir. Çünkü her üç araç da ticari amaçlı yolcu veya yük taşımacılığı yapmaktadır. Bu nedenle doğru cevap, I, II ve III numaralı araçların tümünü içeren seçenektir.

Doğru Cevap Neden D) I, II ve III'tür?

Doğru cevap D seçeneğidir çünkü trafik yönetmeliği, bu sürüş süresi kısıtlamasını ticari yolcu taşımacılığı yapan otobüsler ile ticari yük taşımacılığı yapan kamyon ve çekiciler arasında bir ayrım yapmadan hepsine uygular. Soruda verilen her üç araç da bu kapsama girdiği için, kural hepsi için geçerlidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü kural sadece otobüsler için değil, aynı zamanda ticari yük taşıyan kamyon ve çekiciler için de geçerlidir.
• b) I ve II: Bu seçenek, çekiciyi (III) kural dışında bıraktığı için eksiktir ve yanlıştır. Çekici şoförleri de bu kurala uymak zorundadır.
• c) II ve III: Bu seçenek ise otobüsü (I) kural dışında tuttuğu için yanlıştır. Ticari yolcu taşımacılığı yapan şoförler de aynı sürüş ve dinlenme süresi kurallarına tabidir.

Bu soruda, bir aracı güvenli bir şekilde bırakmak için uygulanan üç temel adım sıralanmış ve bu adımların tamamının hangi trafik durumuna ait olduğu sorulmuştur. Soruda verilen maddeler, bir sürücünün aracından ayrılmadan önce alması gereken güvenlik önlemlerini eksiksiz bir şekilde tanımlamaktadır. Bu önlemlerin bütününü doğru bir şekilde isimlendirmek, sorunun çözüm anahtarıdır.

Doğru cevap c) Park etme seçeneğidir. Park etme, aracınızı belirli bir süreliğine bırakma eylemidir ve bu süreçte aracın kendi kendine hareket etmemesi için bir dizi güvenlik önlemi alınması gerekir. Soruda belirtilen adımlar, tam olarak bu güvenlik prosedürünü anlatmaktadır. Bu adımların her biri, park etme işleminin bir parçasını oluşturur.

Şimdi bu adımları park etme işlemi açısından inceleyelim:

• Motorun durdurulması: Park etme, sürücünün araçtan ayrılacağı anlamına gelir, bu nedenle motorun kapatılması ilk ve temel adımdır.
• Aracın el freni ile tespit edilmesi: El freni, park halindeki bir aracı mekanik olarak sabitleyen en önemli güvenlik donanımıdır. Aracın düz veya eğimli bir yolda kaymasını engeller.
• Eğimli yollarda vitese takılması: Bu, özellikle eğimli yerlerde alınan ek bir güvenlik önlemidir. Araç yokuş yukarı park edildiyse birinci vitese, yokuş aşağı park edildiyse geri vitese takılır. Bunun amacı, el freninin arızalanması veya yetersiz kalması durumunda şanzıman dişlilerinin tekerlekleri kilitleyerek aracın kaymasını engellemesidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da açıklayalım. a) Durma seçeneği yanlıştır, çünkü trafik kanununa göre durma, kırmızı ışık veya trafik sıkışıklığı gibi zorunlu hallerde aracın kısa süreliğine hareketsiz kalmasıdır. Bu durumda genellikle motor durdurulmaz ve sürücü aracın başında bekler. Dolayısıyla, sorudaki kalıcı önlemler "durma" eylemi için geçerli değildir.

b) Geri gitme ve d) U dönüşü yapma seçenekleri de yanlıştır. Bu iki durum da aracın motoru çalışır durumdayken ve sürücünün kontrolünde gerçekleştirilen aktif sürüş manevralarıdır. Soruda ise motorun durdurulup aracın sabitlenmesinden bahsedilmektedir, bu da bu seçeneklerin konuyla tamamen ilgisiz olduğunu göstermektedir.

Bu soruda, resimdeki trafik levhası göz önünde bulundurulduğunda, sürücünün hangi manevrayı yapmasının kesinlikle yasak olduğu sorulmaktadır. Sorudaki "trafik uygun olsa bile" ifadesi, yolun boş olmasının veya başka bir aracın bulunmamasının kuralı değiştirmeyeceğini, yasağın levhadan kaynaklandığını ve mutlak olduğunu vurgulamaktadır.

Öncelikle resimdeki trafik levhasını incelememiz gerekir. Bu levha, mavi zeminli yuvarlak bir trafik işaretidir ve "Mecburi Yön Levhası" olarak adlandırılır. Bu tür levhalar, sürücülere gitmek zorunda oldukları yönleri bildirir ve bu yönler dışında bir hareket yapmalarını yasaklar. Resimdeki levha, sürücülerin ya düz ilerlemesi ya da sola dönmesi gerektiğini emretmektedir.

Doğru Cevabın Açıklaması (c - U dönüşü yapması)

Doğru cevap U dönüşü yapmasıdır. Çünkü mecburi yön levhaları, sadece üzerinde gösterilen istikametlere gidilmesine izin verir. Bu levhada düz gitme ve sola dönme seçenekleri vardır. Trafik kurallarına göre, sola dönüşe izin veren veya bunu zorunlu kılan bir levha, aksi belirtilmedikçe U dönüşüne izin vermez. U dönüşü, tamamen geri dönmeyi ifade eden ayrı bir manevradır ve bu levhanın izin verdiği hareketler arasında yer almaz. Bu nedenle U dönüşü yapmak kesinlikle yasaktır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Sola dönmesi: Bu seçenek yanlıştır çünkü levha üzerindeki oklardan biri zaten sola dönüşü göstermektedir. Bu, sürücünün yapabileceği zorunlu ve yasal hareketlerden biridir.
• b) Sağa dönmesi: Sağa dönmek de bu levhaya göre yasaktır, çünkü levhada sağa dönüşü gösteren bir ok yoktur. Ancak soruda "kesinlikle yasak" olan en net ifade sorulmaktadır. Trafik kurallarında U dönüşü yasağı, bu tür levhalar için çok daha temel ve kesin bir kuraldır. Sola dönüş okunun U dönüşünü kapsamadığı bilgisi, ehliyet sınavlarında sıkça ölçülen bir bilgidir.
• d) Aynı yönde ilerlemesi: Bu seçenek de yanlıştır. Levha üzerindeki oklardan diğeri düz ilerlemeyi, yani aynı yönde devam etmeyi emretmektedir. Bu, sürücünün seçebileceği yasal bir alternatiftir.

Özetle, "İleri ve Sola Mecburi Yön" levhası, sürücüyü sadece bu iki yöne gitmeye zorlar. Sağa dönmek ve U dönüşü yapmak yasaktır. Fakat U dönüşü, sola dönüş izniyle karıştırılabilecek bir hareket olduğu için, bu yasağın altı özellikle çizilir ve sorularda "kesinlikle yasak" olan hareket olarak kabul edilir.

Bu soruda, trafik ışığı veya görevli bulunmayan bir yaya geçidine yaklaşan bir aracın sürücüsünün, yola girmek üzere olan bir yayayı gördüğünde nasıl davranması gerektiği test edilmektedir. Görselde, sürücünün tam olarak bu durumla karşı karşıya kaldığı açıkça görülmektedir. Bu, trafikteki en temel ve önemli kurallardan birini, yani yaya önceliğini ölçen bir sorudur.

Doğru Cevap: c) Geçiş hakkını yayaya vermeli

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, Karayolları Trafik Kanunu'nun ilgili maddeleridir. Türkiye'deki trafik kurallarına göre, trafik polisi veya ışıklı işaret cihazı bulunmayan yaya ve okul geçitlerinde geçiş önceliği her zaman yayalardadır. Sürücüler bu gibi yerlere yaklaşırken hızlarını azaltmak, durmaya hazır olmak ve geçitten geçen veya geçmek üzere olan bir yaya varsa durarak onlara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır. Bu kural, trafikteki en savunmasız unsurlardan olan yayaların can güvenliğini sağlamak için konulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Korna çalıp yayayı durdurmalı: Bu davranış son derece yanlış ve tehlikelidir. Korna, bir tehlike anında uyarı amaçlı kullanılır; yayayı taciz etmek veya geçiş hakkını gasp etmek için değil. Bu hareket, hem trafik adabına aykırıdır hem de yayayı paniğe sevk ederek bir kazaya neden olabilir. Yasal olarak geçiş hakkına sahip olan yayadır.
• b) Geçiş hakkını kendi kullanmalı: Bu seçenek, trafik kuralının tam tersini ifade etmektedir. Belirtildiği gibi, yaya geçitlerinde öncelik yayadadır, sürücüde değil. Sürücünün geçiş hakkını kendisinin sanarak yola devam etmesi, hem ciddi bir kural ihlalidir hem de yayanın hayatını tehlikeye atan sorumsuzca bir davranıştır.
• d) Yayanın yola girmesini önlemeli: Bu ifade de sürücünün agresif bir tavır sergilemesi anlamına gelir. Sürücünün görevi, yayanın güvenli bir şekilde karşıya geçmesini sağlamaktır, onu engellemek veya korkutarak yola girmesini önlemek değil. Bu davranış, trafik güvenliğini hiçe saymaktır.

Özetle, bir sürücü olarak yaya geçidine yaklaştığınızda, gözünüz her zaman yaya yolunda ve kaldırım kenarlarında olmalıdır. Bir yayanın karşıya geçme niyeti olduğunu anladığınız an, yavaşlamalı ve güvenli bir mesafede durarak ona yol vermelisiniz. Unutulmamalıdır ki, trafikte saygı ve kurallara uyum, hem kendi can güvenliğimiz hem de başkalarının can güvenliği için esastır.

Bu soruda, Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre bir aracı çekerken yapılması **kesinlikle yasak olan** durumun hangisi olduğu sorulmaktadır. Çekme ve çekilme işlemleri, acil ve zorunlu durumlarda yapıldığı için çok katı güvenlik kurallarına tabidir. Sorunun amacı, bu güvenlik kurallarından en temel olanını bilip bilmediğinizi ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Çeken ve çekilen araçta yük veya yolcu taşımak

Bu seçeneğin doğru olmasının temel sebebi güvenliktir. Çekme işlemi, normal bir sürüşten çok daha risklidir ve aracın manevra kabiliyeti ciddi şekilde azalır. Bu esnada çeken veya çekilen araçta şoförler dışında yolcu veya yük bulunması, aracın ağırlık merkezini değiştirir, fren mesafesini uzatır ve olası bir ani manevra veya kaza anında çok ciddi tehlikeler yaratır. Özellikle çekilen, yani arızalı olan araçta bulunan yolcuların can güvenliği büyük bir riske atılmış olur, bu nedenle bu durum kanunen kesinlikle yasaktır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Freni bozuk aracı çeki demiriyle çekmek: Bu ifade yasak değil, aksine zorunlu bir kuraldır. Freni çalışmayan bir araç, çekme halatı gibi esnek bir bağlantı ile çekilemez; çünkü çeken araç yavaşladığında arkadaki araç duramayarak ona çarpar. Bu nedenle, freni bozuk araçlar arasındaki bağlantının, iki araç arasındaki mesafeyi sabit tutan çeki demiri gibi sert bir malzemeyle yapılması gerekir. Dolayısıyla bu işlem yasak değildir.
• c) Kurtarıcı olmayan araçlarla çekmek: Profesyonel kurtarıcı (çekici) çağırmak en güvenli yöntem olsa da, yönetmeliklere göre gerekli şartları sağlayan (ağırlık, çeki donanımı vb.) normal araçlar da başka bir aracı çekebilir. Örneğin, bir otomobil başka bir otomobili çekebilir. Bu yüzden "kurtarıcı olmayan araçlarla çekmek" tamamen yasaklanmış bir durum değildir, bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• d) Kamyon ile kamyoneti çekmek: Çekme işlemindeki temel kural, çeken aracın gücünün ve ağırlığının, çekilen araca en azından eşit veya ondan daha fazla olmasıdır. Kamyon, kamyonetten çok daha büyük ve güçlü bir araç olduğu için bir kamyonun bir kamyoneti çekmesinde herhangi bir sakınca yoktur. Bu durum tamamen kurallara uygun ve güvenli bir işlemdir, bu yüzden yasak olamaz.

Bu soruda, verilen görsellerdeki yol ve trafik durumlarına bakarak hangisinin tek yönlü bir kara yolu olduğunu tespit etmemiz istenmektedir. Tek yönlü kara yolu, adından da anlaşılacağı gibi, tüm şeritlerdeki trafiğin sadece bir istikamete doğru aktığı yoldur. Bunu anlamak için yol üzerindeki şerit çizgilerinin ve araçların pozisyonlarının ne anlama geldiğini bilmek gerekir.

Doğru cevap D seçeneğidir. Bu görselde, her iki aracın da aynı yönde ilerlediğini görüyoruz. Ortadaki kesik yol çizgisi, aynı yöne giden trafiği taşıyan şeritleri birbirinden ayırmaktadır. Bu çizgi, kurallara uymak şartıyla şerit değiştirilebileceğini, yani öndeki aracın sollanabileceğini gösterir. Tüm araçların aynı istikamete gitmesi, bu yolun tek yönlü olduğunun en net kanıtıdır.

A ve B seçenekleri ise iki yönlü kara yolunu göstermektedir. Bu yollarda, ortadaki şerit çizgisi karşıdan gelen trafik ile bizim şeridimizi ayırır.

• A seçeneğindeki kesik çizgi, görüş mesafesi uygun olduğunda ve trafik kurallarına uyarak karşı şeride geçilip sollama yapılabileceğini belirtir.
• B seçeneğindeki devamlı (düz) çizgi ise sollama yapmanın, yani karşı şeride geçmenin kesinlikle yasak olduğunu ifade eder.

Her iki durumda da yol, gidiş ve geliş olmak üzere iki yönlüdür.

C seçeneği de iki yönlü bir yolu temsil eder, ancak bu yol "bölünmüş yol" olarak adlandırılır. Görseldeki yan yana iki devamlı çizgi, taşıt yolunu bölünmüş yol durumuna getiren bir ayırıcı (refüj) anlamındadır. Bu çizgiler, her iki yöndeki trafiği birbirinden kesin olarak ayırır ve karşı yönden gelen trafiğin şeridine girmenin kesinlikle yasak olduğunu vurgular. Dolayısıyla bu da iki yönlü bir yoldur.

Özetle, bir yolun tek yönlü mü yoksa iki yönlü mü olduğunu anlamanın en basit yolu, ortadaki ayırıcı çizginin işlevine ve araçların hareket yönüne bakmaktır. Eğer çizgi, karşıt yönlerden gelen trafiği ayırıyorsa (A, B, C seçenekleri), o yol iki yönlüdür. Eğer çizgi, aynı yönde giden şeritleri ayırıyorsa ve tüm araçlar aynı yöne gidiyorsa (D seçeneği), o yol tek yönlüdür.

Bu soruda, trafikte güvenli bir sürüş için kullanılan pratik bir kuralın hangi mesafeyi ifade ettiği sorulmaktadır. Özellikle "2 saniye" kuralı, sürücüler için hayati önem taşıyan bir güvenlik ölçütüdür ve doğru mesafeyi pratik bir şekilde belirlemeye yarar. Bu kuralın hangi güvenlik mesafesi için kullanıldığını anlamak, sınav ve direksiyon pratiği için çok önemlidir.

Doğru cevap a) Takip mesafesi'dir. Takip mesafesi, trafikte seyrederken öndeki araçla aranızda bırakmanız gereken güvenli boşluktur. Bu mesafe, öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda size çarpmadan durabilmeniz için yeterli zaman ve alanı tanır. Bu mesafeyi ayarlamanın en pratik ve güvenilir yolu "2 saniye" kuralıdır.

Bu kural şu şekilde uygulanır: Öndeki araç yol kenarındaki sabit bir nesneyi (örneğin bir trafik levhası, ağaç veya köprü ayağı) geçtiği an saymaya başlarsınız. "Seksen sekiz, seksen dokuz" diyerek saymak yaklaşık iki saniye sürer. Eğer siz bu sayımı bitirmeden aynı sabit nesnenin yanına gelirseniz, öndeki aracı çok yakından takip ediyorsunuz demektir ve yavaşlayarak aradaki mesafeyi açmanız gerekir. Bu iki saniyelik süre, sizin o anki hızınızda katettiğiniz mesafeyi temsil eder ve bu da tam olarak ideal ve güvenli takip mesafesidir.

• b) Geçiş mesafesi: Bu seçenek yanlıştır. Geçiş mesafesi, bir aracı sollamak (geçmek) için gereken toplam mesafeyi ifade eder. Bu mesafe; sollama yapacağınız aracın hızı, sizin hızınız ve karşı şeritten gelen trafiğin durumu gibi birçok karmaşık faktöre bağlıdır. Bu nedenle, basit bir 2 saniye kuralıyla hesaplanamaz ve çok daha uzun bir mesafeyi kapsar.
• c) İntikal mesafesi: Bu seçenek yanlıştır. İntikal mesafesi (reaksiyon mesafesi olarak da bilinir), bir tehlikeyi fark ettiğiniz andan ayağınızı frene götürüp basmaya başladığınız ana kadar geçen sürede aracın ilerlediği yoldur. Ortalama bir sürücü için bu süre 1 saniyenin altındadır. 2 saniyelik takip mesafesi, hem bu intikal süresini hem de frenleme için ek bir güvenlik payını içerir. Yani intikal mesafesi, takip mesafesinin sadece bir parçasıdır.
• d) Görüş mesafesi: Bu seçenek de yanlıştır. Görüş mesafesi, sürücünün yolu net bir şekilde ne kadar ilerisini görebildiğidir. Bu durum virajlar, tepe üstleri, sis, yağmur gibi hava ve yol koşullarına bağlı olarak değişir. Güvenli bir sürüş için hızınızı görüş mesafenize göre ayarlamanız gerekse de, 2 saniye kuralı doğrudan öndeki araçla olan mesafeyi belirler, yolun ne kadar ilerisini gördüğünüzü değil.

Özetle, "Aracın 2 saniyede gideceği yol" ifadesi, hızınız ne olursa olsun size güvenli bir durma payı bırakan dinamik bir ölçümdür ve bu ölçüm doğrudan takip mesafesini belirlemek için kullanılır.

Bu soruda, trafikte en sık yapılan manevralardan biri olan şerit değiştirme işleminin en temel güvenlik kuralı sorgulanmaktadır. Soru, 1 numaralı araç sürücüsünün, sol şeride geçme niyetini sinyal ile belirtmeden *hemen önce* atması gereken zorunlu adımı sormaktadır. Bu, güvenli sürüşün temelini oluşturan bir bilgi olduğu için ehliyet sınavlarında sıkça karşınıza çıkabilir.

Doğru Cevap: c) İç ve dış aynalardan trafik durumunu kontrol etmeli

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, güvenli bir sürüşün ilk kuralının çevrenin farkında olmak ve durumu kontrol altına almaktır. Bir sürücü, şerit değiştirmek gibi önemli bir manevra yapmaya karar verdiğinde, ilk olarak geçmek istediği şeridin güvenli olup olmadığını anlamalıdır. Bu da ancak iç dikiz aynası ve geçilecek yöndeki (bu soruda sol) dış ayna kullanılarak yapılabilir. Aynalar, arkadan gelen araçların varlığını, hızlarını ve mesafelerini anlamamızı sağlar.

Bu kontrolü yapmadan sinyal vermek veya direksiyonu kırmak, "kör nokta" olarak adlandırılan ve aynalardan görülemeyen alandaki bir araca çarpma riskini doğurur. Bu nedenle, her türlü şerit değiştirme manevrasının ilk adımı, istisnasız bir şekilde aynaların kontrol edilmesidir. Sinyal, ancak bu kontrol yapıldıktan ve geçişin güvenli olduğuna karar verildikten sonra, diğer sürücüleri niyetimizden haberdar etmek için verilir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Uzun hüzmeli farları yakarak seyretmeli: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Uzun hüzmeli farlar, aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda ileriyi görmek amacıyla kullanılır. Diğer araçların olduğu bir ortamda uzun farları yakmak, sürücülerin gözünü kamaştırarak tehlikeli durumlara yol açar ve bir şerit değiştirme sinyali değildir.
• b) 2 numaralı taşıtın geç işaretini beklemeli: Bu seçenek de yanlıştır. Trafik kurallarına göre, şerit değiştirme sorumluluğu tamamen manevrayı yapan sürücüye aittir. Başka bir sürücünün size el, kol veya selektör ile "geç işareti" vermesini beklemek güvenilir bir yöntem değildir ve trafik akışında tehlikeli belirsizliklere yol açar.
• d) 2 numaralı taşıta takip mesafesinden daha fazla yaklaşmalı: Bu seçenek, güvenli sürüş mantığına tamamen terstir. Şerit değiştirirken, hem önümüzdeki hem de yan şeritteki araçlarla olan güvenli takip mesafesini korumak esastır. Diğer araca fazla yaklaşmak, ani bir fren durumunda kaza riskini artırır ve manevra için gerekli olan güvenli alanı ortadan kaldırır.

Bu soruda, kontrolsüz bir kavşakta sola dönüş yapmak isteyen 1 numaralı aracın, karşı yönden düz gitmekte olan 2 numaralı araca göre nasıl davranması gerektiği sorgulanmaktadır. Görseldeki durum, trafikteki en temel ve önemli geçiş üstünlüğü kurallarından birini içermektedir. Doğru davranış, hem yasal bir zorunluluktur hem de can güvenliği için kritik öneme sahiptir. Trafik kurallarına göre, herhangi bir trafik işareti (dur, yol ver levhası gibi) veya trafik ışığı bulunmayan kontrolsüz kavşaklarda, dönüş yapan araçlar her zaman düz giden araçlara yol vermek zorundadır. Bunun sebebi, sola dönüş yapan aracın (1 numara), karşıdan gelen aracın (2 numara) yolunu yani şeridini kesmek zorunda olmasıdır. Bu kesişme anı potansiyel bir kaza noktası olduğu için, kural geçiş hakkını düz giden araca vermiştir.

a) 2 numaralı aracın geçmesini beklemek

Bu seçenek doğrudur. Yukarıda açıklanan temel kural gereği, 1 numaralı araç sürücüsü, karşı yönden gelen ve düz ilerleyen 2 numaralı aracın geçişini beklemekle yükümlüdür. 2 numaralı araç kavşağı güvenli bir şekilde terk ettikten sonra, 1 numaralı araç kendi dönüş manevrasını tamamlamalıdır. Bu, güvenli ve kurallara uygun olan tek davranıştır.

b) Hızlanarak yoluna devam etmek

Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Hızlanarak karşıdan gelen aracın önünden geçmeye çalışmak, "geçiş hakkı ihlali" olarak adlandırılır ve son derece tehlikelidir. Bu hareket, genellikle "kırmızı ışıkta geçmek" gibi ciddi bir kural ihlali olarak kabul edilir ve önden veya yandan çarpışma ile sonuçlanabilecek büyük bir kazaya davetiye çıkarır.

c) Sağa dönüş işareti vermek

Bu seçenek yanlıştır. Sinyal lambaları, sürücünün trafikteki diğer paydaşlara (sürücüler, yayalar) ne yapacağını bildirmek için kullanılır. Soru, aracın "sola dönüş yapmak istediğini" açıkça belirtmektedir. Sola dönecek bir sürücünün sağa sinyal vermesi, diğer sürücüleri yanıltır ve öngörülemez bir duruma yol açarak kaza riskini artırır. Niyet ne ise o yöne sinyal verilmelidir.

d) Dar bir kavisle dönmek

Bu seçenek de yanlıştır. Öncelikle, bu sorudaki ana konu geçiş hakkı olup dönüşün şekli değildir. İkinci olarak, trafik kurallarına göre sola dönüşler her zaman geniş bir kavisle yapılır. Dar bir kavisle dönmek, sürücünün dönüş yaptığı yolun sol şeridine, yani karşı yönden gelen araçların şeridine girmesine neden olabilir. Doğru ve güvenli olan, kavşağın ortasına kadar ilerleyip geniş bir açıyla dönüşü tamamlamaktır.

Bu soruda, Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre belirli ticari araç türlerinin periyodik araç muayene zorunluluğu süresi sorulmaktadır. Soruda listelenen araçlar; otobüs, kamyon, minibüs, kamyonet ve çekicidir. Bu araçların ortak özelliği, genellikle ticari amaçla kullanılmaları ve yolcu veya yük taşımacılığı yapmalarıdır. Bu nedenle trafik güvenliği açısından daha sıkı denetlenmeleri gerekir.

Doğru cevap "a) 1" seçeneğidir. Çünkü Türkiye'deki mevzuata göre, ticari olarak tescil edilmiş tüm motorlu taşıtların ilk bir yaşını doldurduktan sonra her yıl periyodik muayeneye girmesi zorunludur. Soruda belirtilen otobüs, kamyon, minibüs, kamyonet ve çekiciler bu kategoriye girmektedir. Bu araçların yoğun kullanımı, taşıdıkları yük ve yolcu sayısı göz önüne alındığında, güvenlik standartlarını korumak amacıyla yıllık kontrol hayati önem taşır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) 2 yıl: Bu süre, hususi (özel) olarak tescil edilmiş otomobiller, römorklar ve motosikletler için geçerlidir. Bu tür araçlar ilk üç yaşını doldurduktan sonra her iki yılda bir muayeneye tabi tutulur. Soruda ticari araçlar sorulduğu için bu seçenek yanlıştır.
• c) 3 yıl: Bu süre, sıfır kilometre olarak satın alınmış hususi (özel) otomobillerin ve motosikletlerin ilk muayene süresidir. Yani, yeni bir özel otomobil, trafiğe çıktığı tarihten itibaren üç yıl sonra ilk muayenesine girer. Bu sürenin sonunda ise 2 yıllık periyotlar başlar. Ticari araçlar için geçerli bir periyot değildir.
• d) 4 yıl: Türkiye'deki mevcut araç muayene yönetmeliğinde standart bir araç kategorisi için 4 yıllık bir periyodik muayene süresi bulunmamaktadır. Bu seçenek tamamen kafa karıştırmak için verilmiş bir çeldiricidir.

Özetle, araç muayene sürelerini ezberlerken araçları "ticari" ve "hususi" olarak ayırmak çok önemlidir. Soruda geçen tüm araçlar ticari sınıfa girdiği için muayene periyotları her yıl, yani 1 yılda birdir. Bu kural, trafik güvenliğini en üst düzeyde tutmayı amaçlar.

Bu soruda, sürücülerin hız sınırını belirli bir oranın üzerinde aşmaları durumunda, ehliyetlerinin bir yıl süreyle geri alınması için bu kural ihlalini belirli bir zaman diliminde kaç defa yapmaları gerektiği sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktaları; hız aşım oranının **yüzde otuzdan fazla** olması, ehliyetin **bir yıl** süreyle geri alınması ve bu durumun **bir yıl içinde** gerçekleşmesidir.

Doğru cevap a) 5 seçeneğidir. Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, hız sınırlarını %30'dan fazla aşmak suretiyle trafik kuralını ihlal eden bir sürücü, bu suçu geriye dönük olarak bir yıl içerisinde toplam beş kez işlerse, sürücü belgesine bir yıl süreyle el konulur. Bu kural, özellikle tekrar eden ve trafik güvenliğini ciddi şekilde tehlikeye atan sürücüleri caydırmayı amaçlamaktadır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim. Eğer sürücü bu suçu bir yıl içinde 2, 3 veya 4 kez işlerse, her seferinde para cezası ve ceza puanı yaptırımı ile karşılaşır ancak ehliyeti geri alınmaz. Kanun, ehliyetin bir yıl süreyle geri alınması gibi ağır bir yaptırım için net bir sınır belirlemiştir ve bu sınır beşinci ihlalde dolmaktadır. Dolayısıyla, dördüncü ihlalden sonra bile ehliyet geri alınmaz, ancak beşinci ihlal gerçekleştiği anda bu yaptırım devreye girer.

Bu durumu bir örnekle somutlaştıralım. Bir sürücünün 1 Ocak'ta hız sınırını %30'dan fazla aştığını düşünelim. Bu ilk ihlalidir. Aynı sürücü, takip eden aylarda bu suçu işlemeye devam ederse ve örneğin 15 Aralık'ta beşinci kez aynı suçu işlerse, geriye dönük bir yıl kontrol edildiğinde beş ihlale ulaştığı için sürücü belgesi bir yıl süreyle geri alınır. Ancak 15 Aralık'ta dördüncü ihlalini yapsaydı, sadece o ihlalin cezasını öder ve ehliyetini kullanmaya devam ederdi.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir trafik tanzim işaretinin ne anlama geldiğini doğru bir şekilde bilmemiz istenmektedir. Levhanın şekli, rengi ve içindeki sembol, onun anlamını çözmek için bize ipuçları verir. Bu tür işaretleri doğru yorumlamak, hem sınav başarısı hem de trafikte can ve mal güvenliği için hayati önem taşır.

Doğru cevap b) Kamyonun giremeyeceğini seçeneğidir. Trafik işaretlerini anlamak için genel kuralları bilmek işimizi kolaylaştırır. Kırmızı renkli yuvarlak çerçeveye sahip levhalar, genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. Bu levhalara "Trafik Tanzim İşaretleri" denir ve sürücüleri uymaları gereken kurallar hakkında bilgilendirir. Levhanın içindeki kamyon figürü, bu yasağın özellikle kamyonlar için geçerli olduğunu belirtir. Dolayısıyla bu levha, görüldüğü yola kamyonların girişinin yasak olduğunu ifade eder.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Kamyon garajını: Kamyon garajı gibi bilgilendirme amaçlı yerleri gösteren levhalar genellikle mavi veya yeşil renkli, kare veya dikdörtgen şeklindedir. Bu levha ise kırmızı çerçeveli ve yuvarlak olduğu için bir yasaklama bildirir, bir yer göstermez.
• c) Kamyon için geçme yasağının sona erdiğini: Bir yasağın sona erdiğini bildiren levhalar genellikle beyaz veya gri zemin üzerine, yasağı temsil eden sembolün soluk bir şekilde yer aldığı ve üzerinden siyah bir çapraz çizgi geçen levhalardır. Bu levha bir yasağın başlangıcını bildirmektedir, sonunu değil.
• d) Kamyon için azami hız sınırlaması olduğunu: Hız sınırlaması levhaları da kırmızı çerçeveli ve yuvarlaktır ancak içlerinde bir araç figürü yerine, izin verilen en yüksek hızı belirten bir sayı (örneğin 50, 70 gibi) bulunur. Bu levhada bir sayı olmadığı için hız sınırlaması anlamına gelmez.

Özetle, trafik levhalarını yorumlarken şekil ve renk kodlarına dikkat etmek gerekir. Yuvarlak ve kırmızı çerçeveli levhalar bir "YASAK" bildirir. İçindeki sembol ise bu yasağın ne ile ilgili olduğunu açıklar. Bu sorudaki levha, "Kamyon Giremez" levhasıdır ve bu yola kamyonların giriş yapmasının yasak olduğunu net bir şekilde belirtir.

Bu soruda, dizel bir aracın gösterge panelinde hangi ikaz ışığının, motorun ilk çalıştırılması için önemli bir parça olan ısıtma bujilerinin (kızdırma bujileri olarak da bilinir) aktif olduğunu belirttiği sorulmaktadır. Dizel motorların çalışma prensibini ve gösterge paneli sembollerini bilmek bu soruyu doğru cevaplamak için kritiktir.

Doğru cevap b) seçeneğidir. Bu sembol, bir yay veya sarmal (rezistans) şeklindedir ve ısıtma (kızdırma) bujisi ikaz ışığıdır. Dizel motorlar, benzili motorlar gibi bujilerle ateşleme yapmaz; bunun yerine havayı yüksek basınçla sıkıştırarak aşırı derecede ısıtır ve bu sıcak havanın içine püskürtülen yakıtın kendiliğinden alev almasıyla çalışır. Soğuk havalarda motorun ilk çalıştırılması sırasında silindir içindeki havayı yeterli sıcaklığa getirmek zor olduğundan, ısıtma bujileri devreye girerek yanma odasını önceden ısıtır ve motorun kolayca çalışmasını sağlar. Bu ışık yandığında, bujilerin ısıtma yaptığını ve motoru çalıştırmak için bu ışığın sönmesini beklemeniz gerektiğini anlarsınız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) seçeneği: Bu sembol, arka cam rezistansı ikaz ışığıdır. Genellikle kış aylarında veya yağmurlu havalarda arka camda oluşan buğuyu veya donmayı çözmek için kullanılır. Bu düğmeye basıldığında, arka camdaki ince teller ısınır ve camın görüşünü netleştirir. Motorun çalışması veya ısıtma bujileri ile hiçbir ilgisi yoktur.
2. c) seçeneği: Bu sembol, park freni (el freni) ikaz ışığıdır. El freni çekili olduğunda veya fren sisteminde (örneğin fren hidroliği seviyesinin düşmesi gibi) bir arıza olduğunda yanar. Sürücüyü, el frenini indirmesi veya fren sistemini kontrol ettirmesi gerektiği konusunda uyarır. Isıtma bujileriyle bir bağlantısı bulunmamaktadır.
3. d) seçeneği: Bu sembol, evrensel olarak bilinen düşük yakıt seviyesi ikaz ışığıdır. Aracın yakıt deposundaki yakıtın azaldığını ve en kısa sürede yakıt alınması gerektiğini bildirir. Tüm araçlarda (benzinli, dizel, LPG) bulunan standart bir uyarıdır ve motorun ön ısıtma sistemiyle ilgili değildir.

Özetle, sarmal şeklindeki ikaz ışığı sadece dizel motorlu araçlarda bulunur ve motor soğukken kontak açıldığında yanar. Bu ışık, ısıtma bujilerinin silindirleri motorun çalışması için uygun sıcaklığa getirdiğini gösterir. Işık söndükten sonra marşa basılması, motorun daha kolay çalışmasını sağlar ve motoru korur.

Bu soruda, araç gösterge panelinde beliren bir ikaz lambasının ne anlama geldiğini bilmeniz istenmektedir. Gösterge panelindeki her sembol, sürücüye araçla ilgili önemli bir bilgi verir. Bu sembolleri doğru tanımak, hem güvenli bir sürüş için hem de aracın sağlığını korumak için kritik öneme sahiptir.

Görselde yer alan sembol, bir dikdörtgen ve içinden geçen dalgalı okları içermektedir. Bu sembol, uluslararası standartlara göre arka cam ısıtıcısını veya diğer adıyla arka cam rezistansını temsil eder. Dikdörtgen şekli arka camı, yukarı doğru hareket eden dalgalı oklar ise ısıyı ve buğunun veya buzun çözülmesini simgeler. Bu düğmenin veya ışığın aktif olması, arka camdaki ince tellerden elektrik akımı geçtiğini ve camın ısınarak üzerindeki buğu, kırağı veya buzun temizlendiğini gösterir.

Doğru Cevabın Açıklaması (b seçeneği)

b) Arka cam rezistansının çalışmakta olduğunu: Bu seçenek doğrudur. Soru görselindeki lamba, arka cam rezistansının devreye alındığını ve çalıştığını bildiren standart bir ikaz ışığıdır. Özellikle soğuk ve yağışlı havalarda arka camda oluşan buğulanmayı veya donmayı çözerek sürücünün arka görüşünü netleştirmeye yarar. Düğmesine basıldığında bu ışık yanar ve sistem çalışmaya başlar.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Elektrik devresinde aşırı şarj veya düşük şarj olduğunu: Bu durum, genellikle üzerinde "+" ve "-" işaretleri bulunan bir akü (batarya) sembolü ile gösterilir. Bu ışık yandığında, aracın şarj sisteminde (alternatör veya aküde) bir sorun olduğu anlaşılır. Sorudaki sembolle hiçbir ilgisi yoktur.

• c) Soğutma sıvısı sıcaklığının çok yükseldiğini: Motorun aşırı ısındığını belirten bu uyarı, genellikle hararet göstergesi olarak bilinen bir termometre sembolü ile ifade edilir. Bu ışık kırmızı renkte yanar ve motorun hararet yaptığını, derhal aracı durdurup motoru soğutmanız gerektiğini bildirir. Bu, çok acil ve önemli bir uyarıdır ancak sorudaki sembolle alakası yoktur.

• d) Motor kaputunun tam kapanmadığını: Bu uyarı ise genellikle üstten bakıldığında ön kaputu açık bir araba silüeti şeklinde bir sembolle gösterilir. Sürücüye, motor kaputunun tam olarak kilitlenmediğini ve sürüş esnasında açılma tehlikesi olduğunu bildirir. Bu da sorudaki sembolden tamamen farklıdır.

Sonuç olarak, soruda gösterilen sembolün tek ve doğru anlamı, arka camdaki buğu ve buz çözücünün aktif olduğudur. Bu nedenle doğru cevap b seçeneğidir.

Bu soruda, manuel vitesli bir aracın motorunu ilk çalıştırırken yapılması en faydalı ve güvenli olan hareketin ne olduğu sorulmaktadır. Amaç, hem aracın mekanik aksamını korumak hem de olası kazaları önlemektir. Bu nedenle her bir seçeneğin ne anlama geldiğini ve neden doğru ya da yanlış olduğunu inceleyelim.

Doğru Cevap: d) Debriyaj pedalına

Doğru cevap debriyaj pedalına basmaktır çünkü bunun iki temel ve çok önemli faydası vardır. Birincisi ve en önemlisi güvenliktir; debriyaj, motor ile vites kutusu arasındaki güç bağlantısını keser. Bu sayede, eğer araç viteste unutulmuşsa bile motor çalıştığı anda araba aniden ileri veya geri sıçramaz, bu da ciddi kazaları önler.

İkinci önemli faydası ise mekaniktir. Debriyaja basıldığında marş motoru, vites kutusunun ağırlığını ve direncini çevirmek zorunda kalmaz, sadece motorun kendisini döndürür. Bu durum, marş motorunun üzerindeki yükü azaltarak motorun daha kolay ve rahat çalışmasını sağlar. Özellikle soğuk havalarda akünün zayıf olabileceği durumlarda bu işlem, aracın çalışmasına büyük ölçüde yardımcı olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Kornaya: Kornanın motorun çalıştırılmasıyla teknik olarak hiçbir ilgisi yoktur. Korna, çevredeki diğer sürücüleri veya yayaları uyarmak için kullanılan bir sesli ikaz sistemidir. Motoru çalıştırırken kornaya basmak gereksiz ve anlamsız bir eylemdir.
• b) Vites koluna: Motoru çalıştırmadan önce yapılması gereken, vites kolunun "boş" viteste olduğundan emin olmaktır. Vites kolunun üzerine basmak veya ona bir kuvvet uygulamak, motorun çalışma prensibiyle ilgili değildir ve araca herhangi bir fayda sağlamaz. Bu seçenek tamamen kafa karıştırma amaçlıdır.
• c) Fren pedalına: Fren pedalına basmak, özellikle eğimli bir yolda park edilmişse aracın kaymasını önlemek için iyi bir güvenlik alışkanlığıdır. Ancak bu, motorun "çalıştırılmasına" doğrudan bir fayda sağlamaz. Soru, motorun çalıştırılması esnasında faydalı olan eylemi sorduğu için, hem güvenlik (viteste kalma riskine karşı) hem de mekanik kolaylık sağlayan debriyaj pedalı çok daha doğru ve öncelikli bir cevaptır.

Özetle, manuel vitesli bir aracı çalıştırırken debriyaj pedalına sonuna kadar basmak, hem sizi ve çevrenizdekileri olası bir kazadan korur hem de aracınızın marş motoru ve aküsünün ömrünü uzatır. Bu nedenle ehliyet sınavlarında bu bilgi sıkça sorgulanır ve sürücülük hayatınız boyunca uygulamanız gereken temel bir kuraldır.

Bu soruda, bir aracın gösterge panelindeki sembollerden hangisinin, acil durumlar için kullanılan ve "dörtlü" olarak da bilinen ikaz lambalarının açık olduğunu gösterdiği sorulmaktadır. Bu lambalar, aracın tüm sinyal lambalarının aynı anda yanıp sönmesini sağlayarak diğer sürücüleri bir tehlikeye veya acil bir duruma karşı uyarır.

Doğru cevap B seçeneğidir. Bu seçenekte görülen, iç içe geçmiş iki üçgen sembolü, evrensel olarak acil durum uyarı (dörtlü ikaz) flaşörlerinin simgesidir. Sürücü, genellikle aracın orta konsolunda bulunan ve üzerinde benzer bir kırmızı üçgen işareti olan düğmeye bastığında, hem aracın dışındaki dört sinyal lambası hem de gösterge panelindeki bu sembol aynı anda yanıp sönmeye başlar. Bu durum, sistemin aktif olduğunu ve aracın bir uyarı sinyali verdiğini sürücüye bildirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• A Seçeneği: Bu sembol, aracın kısa farlarının açık olduğunu gösterir. Genellikle yeşil renkte yanar ve sürekli bir ışıktır, yanıp sönmez. Gece sürüşlerinde veya görüşün azaldığı durumlarda yolu aydınlatmak için kullanılır ve acil bir durumu belirtmez.
• C Seçeneği: Bu sembol, arka cam rezistansının (buğu çözücü) çalıştığını ifade eder. Arka camdaki buğuyu veya buzu çözmek için kullanılır. Aktif edildiğinde genellikle turuncu renkte ve sürekli olarak yanar, yanıp sönmez.
• D Seçeneği: Bu sembol, park lambalarının (gabarit lambaları) açık olduğunu bildirir. Araç park halindeyken veya düşük ışık koşullarında aracın görünürlüğünü artırmak için kullanılır. Genellikle yeşil renkte sürekli yanar ve acil durum uyarısı değildir.

Özetle, her sembolün araçta farklı bir işlevi vardır ve bunları doğru tanımak güvenli sürüş için kritik öneme sahiptir. Acil uyarı lambaları, bir kaza, arıza veya yolda ani duraklama gibi tehlikeli durumlarda diğer sürücüleri uyarmak için kullanılır. Gösterge panelinde yanıp sönen iç içe geçmiş iki üçgen sembolü, bu önemli güvenlik özelliğinin devrede olduğunun en net göstergesidir.

Bu soruda, soğuk kış aylarında aracımızın cam silecek suyunun donmasını engellemek ve sistemi korumak için cam suyu haznesine ne eklememiz gerektiği sorulmaktadır. Kış koşullarında güvenli bir sürüş için camların temizliği hayati önem taşır ve silecek sisteminin sorunsuz çalışması gerekir. Bu nedenle, suyun donmasını önleyecek doğru sıvıyı kullanmak zorunludur.

Doğru Cevabın Açıklaması

d) Cam suyu antifrizi

Doğru cevap d) Cam suyu antifrizi'dir. Çünkü cam suyu antifrizleri, özel olarak suyun donma noktasını düşürmek için formüle edilmiş kimyasallar (genellikle metanol veya etanol gibi alkoller) içerir. Bu sayede, sıfırın altındaki sıcaklıklarda bile cam suyu sisteminiz (hazne, hortumlar, fıskiyeler) donmaz ve çalışmaya devam eder. Ayrıca bu sıvılar, genellikle camı daha iyi temizleyen deterjanlar da içerir, bu da kışın çamurlu yollarda görüşünüzü net tutmanıza yardımcı olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden kesinlikle kullanılmaması gerektiğini anlamak, araç mekaniği ve güvenliği açısından çok önemlidir. Her sıvının araçta belirli bir görevi vardır ve yanlış yerde kullanılması ciddi sorunlara yol açar.

• a) Motor yağı: Motor yağı, motorun hareketli parçalarını yağlamak ve aşınmayı önlemek için tasarlanmıştır ve oldukça yoğundur. Cam suyu sistemine konulursa, ince hortumları ve fıskiyeleri tıkayarak sistemi tamamen bozar. Ayrıca cama sıkıldığında yağlı bir tabaka oluşturur, görüşü daha da kötüleştirir ve tehlikeli durumlara yol açar.

• b) Fren hidroliği: Fren hidroliği, fren sisteminde hidrolik basınç iletmek için kullanılır ve aracın boyasına ve plastik aksamlarına zarar veren aşındırıcı bir maddedir. Cam suyu haznesine konulması, hem sisteme (plastik hazne, hortumlar) hem de aracınızın kaportasına ciddi zararlar verir. Cama püskürtüldüğünde ise görüşü bozar ve temizlenmesi çok zordur.

• c) Akü elektroliti: Akü elektroliti, sülfürik asit ve su karışımı olan çok tehlikeli ve güçlü bir asittir. Bu sıvının cam suyu sistemine konulması düşünülemez bile; çünkü temas ettiği her plastik ve metal aksamı eritir, aracın boyasını tamamen söker ve insan sağlığı için büyük bir tehlike oluşturur.

Özetle; her araç sıvısı, tasarlandığı sistem için özel olarak üretilmiştir. Kışın güvenli bir sürüş ve aracınızın silecek sisteminin sağlığı için cam suyu haznesine mutlaka bu iş için üretilmiş olan cam suyu antifrizi konulmalıdır.

Bu soruda, yakıt tüketimini artıran çeşitli durumlar arasından hangisinin doğrudan **sürücünün davranışlarından ve alışkanlıklarından** kaynaklandığı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, kusurun kaynağını doğru tespit etmektir: Kusur "araçtan mı" yoksa "sürücüden mi" kaynaklanıyor? Bu ayrımı anladığınızda doğru cevabı bulmak kolaylaşacaktır.

a) Aşırı hız yapılması: Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü aracı ne kadar hızlı süreceğine karar veren kişi doğrudan sürücüdür. Hız yapmak, tamamen sürücünün kontrolünde olan bir eylemdir. Araçlar, belirli bir hızın (genellikle 90 km/s) üzerine çıktığında, hava direncini (aerodinamik direnç) yenmek için çok daha fazla enerji harcamak zorunda kalır. Motorun bu artan direnci yenebilmesi için daha fazla yakıt yakması gerekir. Bu nedenle aşırı hız, yakıt tüketimini artıran ve tamamen sürücüden kaynaklanan bir kusurdur.

Diğer seçeneklerin neden doğru cevap olmadığını inceleyelim:

• Frenlerin ayarsız olması: Ayarsız frenler, fren balatalarının tekerleğin dönüşünü sağlayan diske veya kampanaya sürekli olarak hafifçe sürtünmesine neden olabilir. Bu sürtünme, aracın ilerlemesini zorlaştırır ve motorun bu direnci yenmek için daha fazla güç üretmesine, dolayısıyla daha fazla yakıt tüketmesine yol açar. Ancak bu durum, sürücünün sürüş anındaki bir hatası değil, aracın periyodik bakımının ihmal edilmesinden kaynaklanan mekanik bir arızadır. Yani kusurun kaynağı araçtır.
• Rölanti ayarının bozuk olması: Rölanti, aracın motorunun durduğu yerde (vites boştayken) çalıştığı en düşük devir sayısıdır. Eğer rölanti ayarı bozuksa ve motor olması gerekenden daha yüksek bir devirde çalışıyorsa, araç hareket etmiyorken bile gereksiz yere yakıt tüketir. Bu da sürücünün bir davranışı değil, aracın motor ayarlarıyla ilgili teknik bir sorundur. Kusur yine araçtan kaynaklanmaktadır.
• Lastiklerin havasının az olması: Üreticinin önerdiği basınçtan daha düşük havaya sahip lastikler, yola daha fazla yayılır ve yuvarlanma direncini artırır. Motor, bu artan direnci yenmek için daha fazla çalışmak zorunda kalır ve bu da yakıt tüketimini artırır. Lastik havasını kontrol etmek sürücünün sorumluluğunda olsa da, bu durumun kendisi sürüş anında yapılan bir hata değil, araçtan kaynaklanan bir eksikliktir.

Özetle, soruda verilen tüm seçenekler yakıt tüketimini artıran faktörlerdir. Ancak soru bizden özellikle "sürücüden kaynaklanan kusuru" bulmamızı istemektedir. Fren, rölanti ve lastik sorunları aracın mekanik durumu veya bakımıyla ilgiliyken, aşırı hız yapmak doğrudan sürücünün sürüş sırasındaki bir tercihidir. Bu nedenle doğru cevap "a" şıkkıdır.

Bu soruda, aracın motor hararet göstergesi yükseldiğinde, yani motor aşırı ısındığında sürücünün yapması gereken doğru ve güvenli müdahalenin ne olduğu sorulmaktadır. Bu durumla karşılaşıldığında panik yapmadan doğru adımları atmak, hem motorun ömrünü korumak hem de olası kazaları ve yaralanmaları önlemek için hayati önem taşır.

Doğru Cevap: b) Kaloriferin sıcak konumda çalıştırılması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, aracın kalorifer sisteminin aslında motorun soğutma sisteminin bir uzantısı olarak çalışmasıdır. Kaloriferi sıcak konuma getirip fanı en yüksek seviyede çalıştırdığınızda, motorun içindeki aşırı ısınmış soğutma sıvısının bir kısmı, aracın kabinini ısıtmak için kullanılan kalorifer peteğine yönlendirilir. Bu işlem, motorun ısısının bir bölümünün aracın içine aktarılmasını sağlayarak motor soğutma sistemine destek olur ve hararetin bir miktar düşmesine yardımcı olur. Bu, aracı güvenli bir yere çekene kadar zaman kazanmak için yapılabilecek en etkili ve güvenli ilk müdahaledir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Motor üzerine su dökülmesi: Bu, motora yapılabilecek en büyük zararlardan biridir. Aşırı ısınmış (genleşmiş) metal bir bloğun üzerine aniden soğuk su dökmek, "termal şok" etkisi yaratır. Bu ani sıcaklık değişimi, metalin düzensiz bir şekilde büzülmesine ve motor bloğunda veya silindir kapağında çatlaklar oluşmasına neden olabilir. Bu tür bir hasarın tamiri çok maliyetli ve zordur, hatta motorun tamamen değiştirilmesi gerekebilir.

• c) Motor stop edilerek soğuk su ilave edilmesi: Bu seçenek iki büyük tehlike içerir. Birincisi, hararet yapmış bir motorun soğutma sistemi yüksek basınç altındadır. Radyatör veya genleşme kabı kapağını bu durumdayken açmak, kaynar suyun ve buharın büyük bir basınçla dışarı fışkırmasına neden olarak ciddi yanıklara yol açabilir. İkincisi ise, motora aniden soğuk su eklemek, tıpkı üzerine su dökmek gibi içeriden termal şoka neden olarak yine motor parçalarının çatlamasına sebep olabilir.

• d) Motor stop edilerek soğuk antifriz ilave edilmesi: Bu seçenek de bir öncekiyle aynı tehlikeleri barındırır. Soğutma sıvısının antifriz ya da su olması fark etmez; sistem basınçlıdır ve kapak açıldığında fışkırma tehlikesi vardır. Ayrıca, aşırı ısınmış motora soğuk antifriz eklemek de yine termal şok yaratarak motora kalıcı hasarlar verebilir.

Özetle, motor harareti yükseldiğinde yapılması gereken ilk ve en güvenli işlem, motorun ısısını dağıtmaya yardımcı olmak için kaloriferi sıcak konumda çalıştırmak ve aracı en kısa sürede güvenli bir yere çekmektir. Diğer müdahaleler hem araç için çok zararlı hem de sürücü için ciddi güvenlik riskleri taşımaktadır.

Bu soruda, dizel motorların çalışma prensibinin en temel adımlarından biri olan ateşleme sürecinin nasıl gerçekleştiği sorgulanmaktadır. Soru, piston tarafından sıkıştırılarak çok yüksek sıcaklıklara ulaşan havanın üzerine, yanmayı başlatmak için neyin püskürtüldüğünü bilmenizi ölçmektedir. Bu, dizel ve benzinli motorlar arasındaki en temel farklardan biridir.

Doğru cevap b) Motorin seçeneğidir. Dizel motorların çalışma mantığı, havayı aşırı derecede sıkıştırarak ısıtmaya dayanır. Silindirin içine önce sadece hava alınır ve piston bu havayı yaklaşık 16:1 ila 22:1 gibi yüksek bir oranda sıkıştırır. Bu yüksek basınç, havanın sıcaklığını 500-700°C gibi yakıtın kendiliğinden tutuşma sıcaklığının üzerine çıkarır. Tam bu anda enjektör, yüksek basınçla bu kızgın havanın içine motorin (dizel yakıtı) püskürtür ve yakıt anında alev alarak patlar, böylece güç üretilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Benzin: Benzin, benzinli motorlarda kullanılan bir yakıttır ve dizel motorlardan farklı bir çalışma prensibine sahiptir. Benzinli motorlarda hava-yakıt karışımı birlikte sıkıştırılır ve ateşleme bir buji tarafından çıkarılan kıvılcımla sağlanır. Benzin, dizel motordaki gibi yüksek sıcaklıktaki havaya püskürtülürse kontrolsüz bir şekilde ve çok erken patlayarak "vuruntu"ya neden olur, bu da motora ciddi zararlar verebilir.
• c) Antifriz: Antifriz, motorun soğutma sisteminde dolaşan bir sıvıdır. Temel görevi, motorun çalışma sıcaklığını dengede tutmak ve kışın soğutma sıvısının donmasını önlemektir. Antifrizin yanma odası veya yakıt sistemi ile hiçbir ilgisi yoktur; yanıcı bir madde değildir.
• d) Su buharı: Su buharı bir yakıt değildir. Aksine, yanma olayını söndürücü bir etkiye sahiptir. Sıkıştırılmış sıcak havanın üzerine su buharı püskürtmek, sıcaklığı düşürerek motorinin ateşlenmesini engeller ve motorun çalışmasını durdurur. Su buharı, yanma sonucunda egzozdan atılan bir üründür, yanmayı başlatan bir unsur değildir.

Bu soruda, bir sürücünün aracı çalıştırmadan önce yapması gereken hazırlıkların hangi aşamada gerçekleştiği sorgulanmaktadır. Sürüş öncesi kontroller temel olarak ikiye ayrılır: araca binmeden önce yapılan dış kontroller ve araca bindikten sonra yapılan iç kontroller. Soru, bu iki aşama arasındaki farkı bilip bilmediğinizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap c) Araç lastikleri seçeneğidir. Çünkü araç lastiklerinin kontrolü, sürücünün araca binmeden önce, aracın etrafında yürüyerek yaptığı bir dış kontroldür. Bu kontrol sırasında lastiklerin havalarının inik olup olmadığı, üzerinde gözle görülür bir hasar, kesik veya yarık bulunup bulunmadığı hızlıca incelenir. Bu işlem, güvenli bir yolculuğa başlamanın ilk ve en önemli adımlarından biridir ve tamamen aracın dışında gerçekleştirilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Ayna ayarları: Aynalar, sürücünün koltuğa oturduktan sonra kendi boyuna ve oturuş pozisyonuna göre ayarlaması gereken unsurlardır. Doğru görüş açısını yakalamak için sürücünün direksiyon başında olması gerekir. Bu nedenle ayna ayarı, araca bindikten sonra yapılan bir iç kontroldür.
• b) Yakıt seviyesi: Yakıt seviyesi, aracın gösterge panelinde yer alan bir bilgidir. Bu bilgiyi görebilmek için sürücünün araca binmesi ve kontağı açması gerekir. Dolayısıyla yakıt seviyesi kontrolü de araca bindikten sonra yapılan bir işlemdir.
• d) Koltuk ayarları: Tıpkı ayna ayarları gibi, koltuk ayarı da sürücünün araca oturduktan sonra yapması gereken kişisel bir ayarlamadır. Sürücü, pedallara ve direksiyona doğru mesafede ve konforlu bir sürüş pozisyonunda olmak için koltuğunu ayarlar. Bu işlem de aracın içinde yapılır.

Özetle, soru bizden "dış kontrol"ü bulmamızı istemektedir. Lastik kontrolü aracın dışındayken yapılırken, ayna, koltuk ve yakıt seviyesi gibi kontroller araca bindikten sonra, yani "iç kontrol" aşamasında gerçekleştirilir. Bu nedenle doğru cevap "Araç lastikleri" seçeneğidir.

Bu soruda, trafikte yapılan bir hataya karşı gösterilen olumlu bir iletişim biçiminin, hangi temel trafik değerini yansıttığı sorulmaktadır. Sorudaki sürücünün kullandığı dil ve üslup, doğru cevabı bulmak için en önemli ipucudur. Sürücünün amacı, karşı tarafı kırmak veya cezalandırmak değil, tehlikeli bir durumu düzeltmek ve gelecekte tekrarlanmasını önlemektir.

Sürücünün ifadesini incelediğimizde, suçlayıcı bir dil yerine yapıcı ve anlayışlı bir yaklaşım sergilediğini görürüz. "Herhalde siz girişteki levhayı görmediniz" diyerek karşıdaki sürücünün hatasının kasıtlı olmadığını, bir dikkatsizlik sonucu olabileceğini varsaymıştır. Bu, empati kurduğunu ve durumu kişiselleştirmediğini gösterir. Ardından "lütfen daha dikkatli olun" diyerek nazik bir ricada bulunması, olumlu bir trafik kültürünün gereğidir.

Doğru Cevabın Açıklaması

d) Trafik kültüründe birbirini uyarmaya: Bu seçenek doğrudur. Çünkü trafikte güvenlik, sadece kurallara uymakla değil, aynı zamanda sürücülerin birbirlerine karşı sorumlu davranmasıyla da sağlanır. Sorudaki sürücü, tehlikeli bir durumu fark ettiğinde kornaya basmak, bağırmak veya el kol hareketi yapmak yerine, diğer sürücüyü sakin ve saygılı bir dille uyarmıştır. Bu davranış, hem olası bir kazayı önlemeye yönelik bir adımdır hem de trafikteki genel nezaket ve iş birliği ruhunu, yani trafik kültürünü yansıtır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) İnatlaşmaya: İnatlaşma, bir konuda ısrarcı olmak, geri adım atmamak ve genellikle bir güç mücadelesine girmektir. Sorudaki sürücü inatlaşmıyor, aksine bilgilendirici ve çözüm odaklı bir iletişim kuruyor. Amacı kendi yolundan gitmek için direnmek değil, bir hatayı düzeltmektir.
• b) Aşırı tepki göstermeye: Aşırı tepki, olayın gerektirdiğinden daha büyük bir reaksiyon vermektir. Örneğin, bu durumda sürücünün sinirlenip kornaya uzun süre basması, bağırması veya aracından inip tartışması aşırı tepki olurdu. Oysa sürücünün tepkisi son derece ölçülü ve sakindir.
• c) Kaba ve saldırgan davranmaya: Sürücünün kullandığı dil, nezaket kuralları çerçevesindedir. "Lütfen" gibi bir ifade kullanması, suçlayıcı bir dil yerine anlayışlı bir varsayımda bulunması, bu davranışın kaba ve saldırgan olmadığının en net kanıtıdır. Kaba davranış, hakaret veya aşağılayıcı ifadeler içerebilirdi.

Sonuç olarak, bu soru trafikte karşılaşılan olumsuz bir duruma verilebilecek en doğru tepkinin ne olduğunu öğretmeyi amaçlamaktadır. Doğru tepki; sakin, saygılı ve yapıcı bir dille uyarıda bulunarak hem anlık tehlikeyi ortadan kaldırmak hem de genel trafik adabına katkıda bulunmaktır.

Bu soruda, trafikte sergilenen bir davranışın diğer yol kullanıcıları üzerindeki olumsuz etkileri sorgulanmaktadır. Soru, hangi sürücü hareketinin diğer insanları tehlikeye atacak şekilde dikkatlerini dağıtacağını veya korkuya kapılmalarına neden olacağını bulmanızı istiyor. Yani, seçenekler arasında güvenli sürüş ilkelerine aykırı, tehlikeli ve bencilce bir davranışı tespit etmelisiniz.

Doğru cevap olan b) seçeneği, trafikteki en tehlikeli ve sorumsuz davranışlardan birini ifade eder. Sürekli şerit değiştirerek, yani halk arasında bilinen adıyla "slalom yaparak" araç kullanmak, sürücünün bir sonraki hamlesini diğer sürücüler için tamamen öngörülemez kılar. Bu ani ve düzensiz hareketler, çevredeki diğer araç sürücülerinin ani fren yapmasına, direksiyon kırmasına veya ne yapacağını şaşırarak paniğe kapılmasına neden olur ve trafik akışının güvenliğini ciddi şekilde tehlikeye atar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna ve neden güvenli sürüş davranışları olduğuna bakalım:

• a) Davranışlarının sonuçlarını düşünerek hareket etmesi: Bu, ideal bir sürücüde bulunması gereken en önemli özelliklerden biridir. Yaptığı bir manevranın veya hız seçiminin diğer sürücüleri, yayaları ve yolcuları nasıl etkileyeceğini düşünen bir kişi, tehlike yaratmak yerine tam tersine güvenli bir ortam oluşturur. Bu nedenle bu cevap yanlıştır.
• c) Aracını kullanırken trafik kurallarının bilincinde olması: Trafik kuralları, karayolundaki düzeni ve herkesin can güvenliğini sağlamak için konulmuştur. Bu kuralları bilen ve onlara uyan bir sürücü, diğerleri için bir belirsizlik veya panik unsuru değil, aksine güvenilir ve öngörülebilir bir yol kullanıcısıdır. Bu yüzden bu seçenek de doğru cevap olamaz.
• d) Trafik içindeki davranışlarının sorumluluğunu üstlenerek araç kullanması: Bu, olgun ve güvenilir bir sürücü profilini tanımlar. Kendi eylemlerinin sonuçlarını kabul eden, başkalarını tehlikeye atmaktan kaçınan ve bir hata yaptığında bunun farkında olan bir sürücü, trafikte panik yaratmaz, aksine güven ortamının oluşmasına katkıda bulunur. Dolayısıyla bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, bu soru trafikteki olumlu ve olumsuz davranışları ayırt etme yeteneğinizi ölçmektedir. Sürekli şerit değiştirmek (slalom yapmak), öngörülemez, agresif ve bencil bir davranış olduğu için diğer sürücülerde paniğe yol açar. Diğer seçeneklerde belirtilen davranışlar ise sorumlu, kurallara uyan ve bilinçli hareket etmeyi ifade eder ki bunlar güvenli bir trafik ortamının temelini oluşturur.

Bu soruda, bir sürücünün trafik denetimi sırasında görevli bir memur ile iletişim kurarken "trafik adabı" açısından nasıl davranması gerektiği sorgulanmaktadır. Trafik adabı, sadece kurallara uymak değil, aynı zamanda trafikteki diğer insanlara karşı saygılı, sabırlı ve anlayışlı olmayı da içeren bir davranış bütünüdür. Bu soru, sürücünün bu tür bir durumda sergilemesi gereken olumlu tutumu ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru Cevap: c) Karşısındaki kişiye saygı duyması

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, saygının sağlıklı ve doğru bir iletişimin temelini oluşturmasıdır. Trafik denetim görevlisi, kanunların kendisine verdiği yetkiyle görevini yapmaktadır. Sürücü, bir hata yapmış olsa da olmasa da, karşısındaki görevliye saygılı bir üslupla yaklaşmalıdır. Sakin kalmak, görevlinin talimatlarını dikkatle dinlemek ve saygılı bir dil kullanmak, hem olası bir gerginliği önler hem de sürücünün olgun ve sorumlu bir birey olduğunu gösterir. Bu davranış, trafik adabının en temel gerekliliklerinden biridir.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

• a) Karşısındaki kişiyi suçlaması: Bu davranış, tamamen yanlış ve yapıcı olmayan bir tutumdur. Bir denetim anında görevliyi suçlamak, durumu kişiselleştirmek ve gerginliği artırmaktan başka bir işe yaramaz. Sorumluluktan kaçmak ve savunmacı bir tavır sergilemek, trafik adabına tamamen aykırıdır ve iletişimi koparır.
• b) Empati kurmaktan kaçınması: Empati, kendini karşısındaki kişinin yerine koyarak onun duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışmaktır. Trafik görevlisinin de zorlu şartlar altında çalıştığını, işinin bir parçası olarak denetim yaptığını düşünmek empati kurmaktır. Empatiden kaçınmak, bencil ve anlayışsız bir davranış olup, trafik adabının gerektirdiği hoşgörü ve anlayış ilkesiyle çelişir.
• d) Karşısındaki kişiyi dinlemekten kaçınması: İletişimin en önemli unsurlarından biri dinlemektir. Trafik görevlisinin ne söylediğini, hangi uyarıda veya bilgilendirmede bulunduğunu anlamak için onu dikkatle dinlemek gerekir. Dinlemekten kaçınmak, hem büyük bir saygısızlık hem de durumu anlamayı engelleyen bir davranıştır. Bu tutum, yanlış anlaşılmalara ve sorunların büyümesine neden olabilir.

Özetle, bir trafik denetimi sırasında sürücüden beklenen en temel ve doğru davranış, durumu ne olursa olsun sakinliğini koruyarak karşısındaki görevliye saygı duymasıdır. Bu tavır, hem yasalara hem de toplumsal kurallara uyum sağlayan, bilinçli bir sürücünün özelliğidir.

Bu soruda, trafik ışıklarında yaşanan çok yaygın bir durum üzerinden bir sürücünün trafikteki tutumu ve sahip olmadığı bir temel değer sorgulanmaktadır. Sorunun kilit noktası, sürücünün ışığın yeşile dönmesi için gereken çok kısa bir süreyi (1 saniye bile) bekleyememesi ve hemen tepki göstermesidir. Bu davranış, sürücünün psikolojik durumu ve trafikteki diğer insanlara karşı tutumu hakkında önemli bir ipucu verir.

Doğru Cevap: c) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan davranışın doğrudan sabırsızlığın bir tanımı olmasıdır. Sabır, bekleme gerektiren durumlarda sakin kalabilme, aceleci davranmama ve olumsuz bir tepki göstermeden durumu kabullenme yeteneğidir. Kırmızı ışığın sarıya dönmesi, yeşilin yanacağının habercisidir ve bu süreç sadece bir an sürer. Bu kısacık süreyi bile bekleyemeyip korna çalmak, sürücünün bekleme tahammülünün olmadığını, yani sabır değerinden yoksun olduğunu net bir şekilde gösterir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Öfke: Sürücü bu durumda öfkeli olabilir, ancak öfke burada bir sonuçtur, temel neden değildir. Sürücünün sabırsızlığı, onda bir öfke duygusu yaratmış olabilir. Soru, bu davranışın altında yatan "temel değeri" sormaktadır. Eğer sürücü sabırlı olsaydı, bu durumda öfkelenmesi için bir sebep olmazdı. Bu yüzden eksik olan temel değer öfke değil, sabırdır.
• b) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle iki taraf arasında yaşanan bir güç mücadelesi veya karşılıklı bir direnç durumudur. Örneğin, yolda birbirine yol vermemek için direnen iki sürücü inatlaşıyor olabilir. Ancak bu sorudaki durumda sürücü, önündeki araçla bir çekişme içinde değildir; sadece trafik akışının normal bir parçası olan bir saniyelik beklemeye tahammül edememektedir. Dolayısıyla bu davranış inatlaşma olarak tanımlanamaz.
• d) Aşırı tepki: Sürücünün korna çalması evet, bir aşırı tepkidir. Ancak "aşırı tepki" bir davranış biçiminin adıdır, bir temel değer değildir. Soru, sürücünün hangi "temel değere" sahip olmadığını sormaktadır. Sürücünün aşırı tepki vermesinin sebebi sabırsız olmasıdır. Yani sabırsızlık kök neden, aşırı tepki ise bu nedenin ortaya çıkardığı bir sonuçtur. Bu yüzden daha temel ve doğru olan cevap sabırdır.

Özetle, trafikte güvenli ve huzurlu bir ortamın oluşması için sürücülerin sahip olması gereken en önemli değerlerden biri sabırdır. Bu sorudaki sürücü, en basit bekleme anında bile aceleci davranarak bu temel değere sahip olmadığını açıkça göstermektedir. Bu nedenle doğru cevap c) Sabır seçeneğidir.

Bu soruda, trafikte olumsuz davranışlar sergileyen bir sürücünün hangi temel pozitif özellikten yoksun olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası "hangi özelliğe sahip olmayan" ifadesidir. Yani, şıklarda verilen özelliklerden hangisinin eksikliği; kişiyi sabırsız, öfkeli, stresli ve iletişim sorunları yaşayan birine dönüştürür, bunu bulmamız gerekiyor.

Doğru cevap b) Hoşgörülü seçeneğidir. Hoşgörü, trafikte başkalarının yapabileceği hataları, acemilikleri veya farklı sürüş tarzlarını anlayışla karşılama yeteneğidir. Bir sürücüde bu özellik olmadığında, yani hoşgörüsüz olduğunda, en küçük bir hatada bile hemen sinirlenir, sabırsızlanır ve diğer sürücülerle olumsuz bir iletişim içine girer. Bu durum, kişiyi sürekli stresli ve yorgun hissettirir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, sorunun mantığını kavramak için çok önemlidir. Bu seçenekler, soruda tarif edilen olumsuz sürücü profilinin zaten bir parçası olan özelliklerdir, eksikliği değil.

• a) Bencil: Bencillik zaten olumsuz bir özelliktir. Soruda ise bir özelliğin olmaması durumunda ortaya çıkan olumsuzluklar soruluyor. Eğer bir sürücü bencil değilse, bu onu daha iyi bir sürücü yapar, daha kötü değil. Dolayısıyla bu cevap yanlıştır.
• c) Aşırı tepki gösteren: Bu da tıpkı bencillik gibi olumsuz bir özelliktir. Bir sürücünün aşırı tepki gösterme özelliğine sahip olmaması, onun sakin ve kontrollü olduğu anlamına gelir. Bu da istenen bir durumdur, sorudaki olumsuz tabloyu yaratmaz.
• d) Görgüsüzce davranan: Görgüsüzlük de bir sürücüde bulunması istenmeyen negatif bir davranıştır. Bir sürücünün görgüsüzce davranma özelliğinin olmaması, onun nazik ve kurallara saygılı olduğunu gösterir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soru bizden bir panzehir istiyor. Sabırsızlık, öfke ve stres gibi zehirlerin panzehiri hoşgörüdür. Eğer bu panzehir, yani hoşgörü özelliği kişide yoksa, o zaman bu olumsuz davranışların ortaya çıkma ihtimali çok daha fazla olur. Diğer şıklar ise zaten zehrin kendisidir, panzehirin yokluğu değil.

Bu soruda, bir sürücüde bulunmadığı zaman onu olumsuz davranışlara iten temel bir özelliğin ne olduğu sorulmaktadır. Yani, hangi pozitif karakter özelliğinin eksikliği; sürücüyü sabırsız, öfkeli, yorgun, stresli ve iletişim becerileri zayıf birine dönüştürür? Sorunun kilit noktası "sahip olmayan" ifadesidir, yani bizden eksik olan olumlu bir özelliği bulmamız isteniyor.

Doğru cevap "b) Hoşgörülü" seçeneğidir. Hoşgörü, trafikteki diğer sürücülerin ve yayaların yapabileceği hataları anlayışla karşılama, beklenmedik durumlara karşı sakin kalabilme ve sabır gösterebilme yeteneğidir. Bu temel özellik, sürücünün zihinsel ve duygusal dengesini korumasını sağlar ve güvenli sürüşün temelini oluşturur.

Bir sürücüde hoşgörü özelliği yoksa, yani kişi hoşgörüsüz ise, trafikte karşılaştığı en ufak bir hatayı bile kişisel bir saldırı olarak algılayabilir. Bu durum, anında sabırsızlığa ve öfkeye yol açar. Sürekli gergin bir şekilde araç kullanmak kişiyi stresli ve yorgun hale getirir ve diğer sürücülerle sağlıklı iletişim kurma becerisini (örneğin korna çalmak yerine anlayış göstermek gibi) ortadan kaldırır. Dolayısıyla, hoşgörünün eksikliği soruda sayılan tüm olumsuzlukların ana nedenidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Bencil, c) Aşırı tepki gösteren, d) Görgüsüzce davranan: Bu üç seçenek de zaten olumsuz sürücü özellikleridir. Soru ise hangi özelliğe "sahip olmayan" sürücünün kötü davrandığını soruyor. Örneğin, "bencil olmayan" bir sürücü veya "aşırı tepki göstermeyen" bir sürücü, tam tersine daha olumlu ve güvenli bir sürüş sergiler. Bu seçenekler, hoşgörüsüzlüğün bir sonucu olarak ortaya çıkan davranışlardır, eksikliği sorun yaratan temel bir özellik değildir.

Özetle, hoşgörü, trafikteki sosyal uyumun ve güvenliğin temel taşlarından biridir. Bu pozitif özelliğe sahip olmayan bir sürücünün, soruda belirtilen tüm olumsuz davranışları sergileme potansiyeli çok daha yüksektir. Diğer şıklar ise bu olumsuz durumun kendisi veya sonuçlarıdır, nedeni değil.