15 Ocak 2026 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, kalbi durmuş yetişkin bir kazazedeye yapılan dış kalp masajı (CPR) sırasında göğüs kemiğine ne kadar baskı uygulanması gerektiği sorulmaktadır. Bu, Temel Yaşam Desteği'nin en kritik adımlarından biridir ve doğru derinlikte yapılması, kanın beyin gibi hayati organlara pompalanmasını sağlamak için zorunludur.

Doğru cevap "c) 5 cm" seçeneğidir. Yetişkin bir insanda etkili bir kalp masajı için göğüs kemiğinin (sternum) yaklaşık olarak 5 cm kadar çökmesi hedeflenir. Bu derinlik, kalbin göğüs kemiği ile omurga arasında yeterince sıkışmasını ve içindeki kanı vücuda pompalamasını sağlar. Bilimsel çalışmalar ve uluslararası ilk yardım kılavuzları, bu derinliğin kan dolaşımını sağlamak için ideal olduğunu belirtmektedir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) 1 cm ve b) 2 cm: Bu derinlikler yetişkin bir insan için kesinlikle yetersizdir. Göğüs kemiğine sadece 1 veya 2 cm baskı uygulamak, kalbi etkili bir şekilde sıkıştırmaya yetmez. Bu kadar sığ bir baskı ile kan dolaşımı sağlanamaz ve yapılan kalp masajı tamamen etkisiz olur. Bu nedenle bu seçenekler yanlıştır.
• d) 6 cm: Bu seçenek kafa karıştırıcı olabilir çünkü bazı kılavuzlar baskı derinliğini "5 cm ile 6 cm arası" olarak belirtir. Ancak 6 cm, uygulanması gereken maksimum sınırdır. 6 cm'den daha derine inmek, kaburgaların kırılmasına, akciğerlerin veya diğer iç organların zarar görmesine neden olabilir. Sınav sorularında genellikle ideal ve güvenli hedef olan 5 cm doğru cevap olarak kabul edilir. Bu nedenle 5 cm, en doğru ve standart yanıttır.

Özetle, kalp masajı yaparken amaç ne çok az baskı uygulayıp etkisiz kalmak, ne de çok fazla baskı uygulayıp kazazedeye zarar vermektir. Yetişkinler için belirlenmiş olan altın standart, göğüs kafesinin yandan bakıldığında yaklaşık üçte biri kadar veya net bir ölçüyle 5 cm çökmesini sağlamaktır. Bu bilgi, ehliyet sınavı ve gerçek hayattaki ilk yardım uygulamaları için hayati öneme sahiptir.

Bu soruda, bir kaza veya acil durum anında ilk yardım uygulayacak bir kişide bulunması gereken temel ve en önemli özellikler sorgulanmaktadır. İlk yardımın amacı, profesyonel sağlık ekipleri gelene kadar hayat kurtarmak, durumun kötüleşmesini önlemek ve iyileşmeyi kolaylaştırmaktır. Bu amaçlara ulaşabilmek için ilk yardımcının belirli ilkelere uyması gerekir.

Şimdi soruda verilen öncülleri tek tek inceleyelim:

• I- Her zaman tedbirli olmak: Bu, ilk yardımın en temel kuralıdır. İlk yardımcı, müdahale etmeden önce kendi can güvenliğini, olay yerinin güvenliğini ve yaralının güvenliğini sağlamalıdır. Örneğin, trafik kazası olan bir yolda uyarı işaretleri koymadan, akan trafiğin ortasında yardım etmeye çalışmak hem ilk yardımcı hem de yaralı için yeni tehlikeler yaratır. Bu nedenle tedbirli olmak, ilk yardımcının olmazsa olmaz bir özelliğidir.
• II- Soğukkanlılığını korumak: Kaza ve acil durum anları panik ve korku dolu olabilir. İlk yardımcının paniğe kapılması, doğru düşünmesini ve etkili müdahale yapmasını engeller. Soğukkanlı kalmak, durumu doğru analiz etmeyi, öncelikleri belirlemeyi, yaralıyı sakinleştirmeyi ve eldeki imkanları en verimli şekilde kullanmayı sağlar. Bu yüzden soğukkanlılık, başarılı bir ilk yardım için kritik öneme sahiptir.
• III- Emin olmadığı uygulamalardan kaçınmak: İlk yardımcının temel ilkesi "önce zarar verme" olmalıdır. Bilgi ve becerisinin yetmediği, nasıl yapılacağından emin olmadığı bir müdahaleyi yapmaya çalışmak, yaralıya faydadan çok zarar verebilir. Örneğin, kırık bir kemiği yerine oturtmaya çalışmak veya yaraya yabancı maddeler sürmek durumu çok daha kötüleştirebilir. İlk yardımcı, sadece bildiği ve eğitimini aldığı uygulamaları yapmalı, bilmedikleri için ise 112'yi arayarak profesyonel yardım beklemelidir.

Doğru Cevabın Değerlendirilmesi

d) I, II ve III seçeneği doğrudur. Çünkü yukarıda açıkladığımız gibi, etkili ve güvenli bir ilk yardım için bu üç özelliğin hepsi bir arada bulunmalıdır. Tedbirli olmak güvenliği sağlar, soğukkanlı olmak doğru karar vermeyi sağlar ve bilinmeyen uygulamalardan kaçınmak ise yaralıya zarar vermeyi önler. Bu üç ilke, bir bütün olarak ilk yardımcının temel davranış modelini oluşturur.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

1. a) Yalnız I: Sadece tedbirli olmak yeterli değildir. Tedbirli ama panik içinde olan veya bilmediği bir müdahaleyi yapmaya kalkan bir kişi yine de tehlike yaratabilir. Bu yüzden bu seçenek eksiktir.
2. b) I ve II: Tedbirli ve soğukkanlı olmak çok önemlidir, ancak bu iki özelliğe sahip bir kişi, eğer bilmediği bir uygulamayı yapmaya kalkışırsa (III. ilkeyi ihlal ederse) yaralıya ciddi zararlar verebilir. Bu seçenek, "zarar vermeme" ilkesini dışarıda bıraktığı için eksiktir.
3. c) II ve III: Soğukkanlı olup bilmediği uygulamadan kaçınan bir kişi, eğer tedbirli davranmazsa (I. ilkeyi ihlal ederse) olay yerindeki bir tehlike (örneğin trafik, yangın, elektrik kaçağı) nedeniyle kendisi de yaralanabilir. Kendisi yaralanan bir ilk yardımcı kimseye yardım edemez. Bu yüzden bu seçenek de eksiktir.

Bu soruda, vücudumuzun hayati bir fonksiyonu olan gaz alışverişi hakkında temel bir bilgi sorgulanmaktadır. Yani, nefes aldığımızda havadan aldığımız temiz oksijenin kana geçmesi ve kandaki kirli karbondioksitin dışarı atılması sürecini hangi sistemin yönettiği soruluyor. Bu işlem, yaşamın devamlılığı için kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: d) Solunum sistemi

Doğru cevabın solunum sistemi olmasının sebebi, soruda tarif edilen işlemin tam olarak bu sistemin ana görevi olmasıdır. Nefes aldığımızda oksijen, soluk borusu ve bronşlar aracılığıyla akciğerlerimize ulaşır. Akciğerlerin içinde bulunan ve alveol adı verilen milyonlarca küçük hava keseciğinde, kan ile hava arasında gaz değişimi gerçekleşir.

Bu değişim sırasında, alveollerdeki oksijen kılcal damarlara geçerek kana karışır ve kan yoluyla tüm vücut hücrelerine taşınır. Aynı anda, hücrelerin atık ürünü olan karbondioksit de kandan alveollere geçer. Nefes verdiğimizde ise bu karbondioksiti vücudumuzdan dışarı atmış oluruz. Bu döngü, solunum sisteminin temel işlevidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Sinir sistemi: Sinir sistemi; beyin, omurilik ve sinirlerden oluşur ve vücudun kontrol ve iletişim merkezidir. Solunumu düzenleyen (ne kadar hızlı nefes alacağımızı belirleyen) merkezler sinir sisteminde bulunur ancak gaz değişimini doğrudan kendisi yapmaz. Yani, solunuma "emir verir" ama değişimi gerçekleştirmez.
• b) Sindirim sistemi: Bu sistem, yediğimiz besinleri parçalamak, besin maddelerini emmek ve atıkları dışkı olarak vücuttan atmakla görevlidir. Mide, bağırsaklar gibi organlardan oluşur. Oksijen ve karbondioksit değişimi ile doğrudan bir ilgisi yoktur.
• c) Boşaltım sistemi: Boşaltım sistemi, başta böbrekler olmak üzere, kandaki zararlı ve atık maddeleri süzerek idrar yoluyla vücuttan uzaklaştırır. Vücudun sıvı ve mineral dengesini korur. Gaz atılımı değil, sıvı atıkların atılımından sorumludur.

Özetle, havadaki oksijeni alıp kandaki karbondioksiti verme işlemi, akciğerlerin başrolde olduğu solunum sisteminin temel ve vazgeçilmez bir görevidir. Bu nedenle doğru cevap D seçeneğidir.

Bu soruda, bir ilk yardımcının sahip olması gereken temel ve olumlu bir özelliğin ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardımcı, acil bir durumda profesyonel ekipler gelene kadar hayat kurtarmak veya durumun kötüleşmesini önlemek için müdahalede bulunan kişidir. Bu nedenle, bu kişinin belirli niteliklere ve bilgilere sahip olması kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: d) İnsan vücudu ile ilgili temel bilgilere sahip olması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, etkili bir ilk yardımın temelinin bilgiye dayanmasıdır. Bir ilk yardımcı, kanamanın nasıl durdurulacağını, solunum yolunun nasıl açılacağını veya bir kırığa nasıl müdahale edileceğini bilmelidir. Bu bilgilerin tamamı, insan vücudunun nasıl çalıştığına dair temel bir anlayış gerektirir. Örneğin, atardamar kanamasının neden tehlikeli olduğunu veya şok durumunda vücutta ne gibi değişiklikler olduğunu bilmek, doğru müdahaleyi yapabilmek için zorunludur. Bu nedenle, temel anatomi ve fizyoloji bilgisi, bir ilk yardımcının en temel ve vazgeçilmez özelliğidir.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Telaşlı ve tedirgin olması: Bu seçenek yanlıştır çünkü bir ilk yardımcının sahip olması gereken en önemli özelliklerden biri sakin kalabilmektir. Telaş ve panik, yanlış kararlar alınmasına, kazazedenin daha da endişelenmesine ve olay yerindeki durumun kötüleşmesine neden olur. Sakin bir ilk yardımcı, durumu doğru değerlendirebilir, etkili bir şekilde müdahale edebilir ve çevresindekilere güven verir.

• b) İletişim becerilerinin zayıf olması: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. İlk yardımcının hem kazazede ile hem de çevredeki insanlarla ve 112 acil servisiyle etkili bir şekilde iletişim kurması gerekir. Kazazedeyi sakinleştirmek, ondan bilgi almak, çevredekilere görev vermek ve acil servise olayla ilgili net ve doğru bilgi aktarmak, güçlü iletişim becerileri gerektirir. Zayıf iletişim, yanlış anlaşılmalara ve müdahalede gecikmelere yol açabilir.

• c) Önce çevrenin güvenliğini sağlaması: Bu ifade, ilk yardımın temel adımlarından biridir ve çok önemlidir. İlk yardımcı olay yerine ulaştığında ilk olarak kendi can güvenliğini ve çevre güvenliğini sağlamalıdır ("Koruma" ilkesi). Ancak soru, bir ilk yardımcının yapması gereken bir eylemi değil, sahip olması gereken bir özelliği sormaktadır. Çevrenin güvenliğini sağlamak, bir davranış veya kuraldır; "insan vücudu hakkında bilgi sahibi olmak" ise ilk yardımcının kişisel bir niteliği, yani bir özelliğidir. Bu bilgi sayesinde zaten çevrenin neden güvenli olması gerektiğini de bilir. Bu nedenle (d) seçeneği daha temel ve kapsayıcı bir özelliktir.

Bu soruda, bilincini kaybetmiş (bayılmış) ve aynı zamanda kusan bir kazazedeye uygulanması gereken doğru ilk yardım pozisyonu sorgulanmaktadır. Buradaki en kritik durum, kazazedenin kusmuğunun soluk borusuna kaçarak boğulmasını önlemektir. Bu nedenle, verilecek pozisyonun öncelikli amacı solunum yolunu açık ve temiz tutmak olmalıdır. Doğru cevap olan d) Yan yatış pozisyonu, bu durum için hayati öneme sahiptir. Kazazede yan yatırıldığında, yer çekiminin de etkisiyle ağızda biriken kusmuk, kan veya diğer sıvılar dışarıya doğru akar. Bu sayede bu sıvıların soluk borusuna kaçması ve akciğerlere giderek boğulmaya yol açması engellenir. Bu pozisyon aynı zamanda dilin geriye kaçarak solunum yolunu tıkamasını da önlediği için "koma pozisyonu" veya "iyileşme pozisyonu" olarak da bilinir. Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Baş geride yarı oturuş: Bu pozisyon, solunum yolunu açmak için kullanılsa da kusan bir kazazede için son derece tehlikelidir. Başın geriye atılması, kusmuğun doğrudan soluk borusuna yönlenmesine neden olur. Bu durum, boğulma riskini en üst seviyeye çıkarır ve kesinlikle kaçınılması gereken bir uygulamadır.
• b) Sırtüstü yatış: Bilinci kapalı bir kazazede için en tehlikeli pozisyonlardan biridir. Sırtüstü yatan bir kişinin dili geriye doğru kayarak solunum yolunu tıkayabilir. Ayrıca kusma durumunda, mide içeriği ağızda birikerek kolayca soluk borusuna kaçar ve bu da boğulmayla sonuçlanabilir.
• c) Dik oturuş: Baygın, yani bilinci yerinde olmayan bir kişi vücudunu kontrol edemez ve dik oturamaz. Desteklense bile başı öne veya yana düşerek solunum yolunun kapanmasına neden olabilir. Bu pozisyon, bilinci kapalı bir kazazede için güvenli ve stabil bir duruş sağlamaz.

Özetle, bilinci kapalı ve kusan bir kazazedede en büyük tehlike solunum yolunun tıkanmasıdır. Yan yatış pozisyonu, ağız içindeki sıvıların güvenli bir şekilde dışarı akmasını sağlayarak solunum yolunu açık tutan tek doğru yöntemdir. Bu nedenle ehliyet sınavlarında ve gerçek hayattaki ilk yardım uygulamalarında bu durumdaki bir kazazede derhal yan yatış pozisyonuna getirilmelidir.

Bu soruda, bir kazazedenin gösterdiği çok belirgin fiziksel belirtiler sıralanmış ve bu belirtilerin hangi acil tıbbi duruma işaret ettiği sorulmuştur. Soruyu doğru cevaplamak için her bir belirtinin ne anlama geldiğini bilmek ve bunları bir araya getirerek doğru tanıyı koymak gerekir. Verilen belirtiler, ilk yardımda "tam tıkanma" olarak bilinen çok kritik bir durumu tarif etmektedir.

Doğru Cevap: c) Solunum yolunun yabancı cisimle tıkanması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, soruda verilen tüm belirtilerin solunum yolunun bir cisimle tamamen tıkandığı bir durumu birebir yansıtmasıdır. Akciğerlere hava girişi ve çıkışı tamamen engellendiğinde ortaya çıkan tablo tam olarak budur. Gelin belirtileri tek tek inceleyelim:

• Konuşamıyor: Sesin oluşabilmesi için akciğerlerden gelen havanın ses tellerini titretmesi gerekir. Soluk yolu tıkalı olduğunda hava geçişi olmaz, bu nedenle kişi ses çıkaramaz ve konuşamaz.
• Nefes alamıyor: Bu, tıkanmanın en temel sonucudur. Soluk borusunu kapatan cisim, havanın akciğerlere ulaşmasını engeller.
• Rengi morarıyor: Vücudun yeterli oksijen alamaması durumunda kandaki oksijen seviyesi hızla düşer. Oksijensiz kalan kan koyu bir renk alır ve bu durum özellikle dudaklar, yüz ve parmak uçlarında morarma (siyanoz) olarak görülür.
• Acı çekerek ellerini boğazına götürüyor: Bu, boğulma yaşayan bir insanın yaptığı evrensel ve içgüdüsel bir harekettir. Kişi panik halindedir ve nefes alamadığı için acı içinde boğazını işaret eder. Bu hareket, tam tıkanmanın en tipik işaretidir ve ilk yardım uygulayacak kişiye önemli bir ipucu verir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Koma hâli: Koma, derin bir bilinç kaybı durumudur. Komadaki bir kişi çevresine tepki vermez, genellikle yatar pozisyondadır ve bilinçli bir şekilde ellerini boğazına götürmek gibi bir hareket yapamaz. Sorudaki kazazede ise bilinçli ve panik halindedir.
2. b) Uykuya eğilim: Bu, soruda tarif edilen hayati tehlike durumuyla tamamen alakasızdır. Uykuya eğilim, yorgunluk veya farklı bir tıbbi durumun belirtisi olabilir ancak ani nefes kesilmesi, morarma ve panik gibi belirtilerle kesinlikle ilişkili değildir.
3. d) Dolaşımın durması, kalp atımlarının alınamaması: Bu durum kalp durmasını ifade eder. Kalp durduğunda kişi aniden bilincini kaybeder ve yere yığılır; nabız ve solunum durur. Oysa sorudaki kazazede ayaktadır, bilinçlidir ve nefes almak için mücadele vermektedir. Unutulmamalıdır ki, solunum yolundaki tam tıkanmaya zamanında müdahale edilmezse, bu durum bir süre sonra kalp durmasına yol açabilir. Ancak sorudaki belirtiler, olayın başlangıç anını, yani tıkanmanın kendisini tarif etmektedir.

Bu soruda, bir darbe veya yaralanma gibi bir dış etken (travma) sonucunda, vücudumuzu dış etkenlerden koruyan deri veya ağız içi gibi nemli dokuların (mukoza) yapısının bozulduğu duruma ne ad verildiği sorulmaktadır. Kısacası, vücudun dış yüzeyinde meydana gelen bir hasarın tıbbi tanımı istenmektedir.

Doğru cevap b) Yara seçeneğidir. Çünkü yara, tam olarak soruda tarif edilen durumu ifade eder: Herhangi bir travma neticesinde deri veya mukoza bütünlüğünün bozulmasıdır. Örneğin, bıçakla elin kesilmesi, düşme sonucu dizin sıyrılması veya bir cismin batmasıyla oluşan delinmeler birer yaradır. Bu nedenle, sorunun tanımı ile "yara" kelimesinin ilk yardım ve tıp dilindeki anlamı birebir örtüşmektedir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Şok: Şok, dolaşım sisteminin vücudun ihtiyaç duyduğu kanı doku ve organlara yeterince ulaştıramaması sonucu ortaya çıkan hayati bir durumdur. Ağır bir kanama (yani ağır bir yara) şoka neden olabilir, ancak şokun kendisi derideki bir bozulma değildir. Şok, yaralanmanın bir sonucu olarak ortaya çıkabilen ciddi bir sistemik problemdir.
• c) Koma: Koma, kişinin bilincinin tamamen kapalı olduğu ve çevreden gelen uyarılara tepki veremediği uzun süreli bir bilinçsizlik halidir. Genellikle ciddi kafa travmaları, hastalıklar veya zehirlenmeler sonucu meydana gelir. Koma, bilinç durumuyla ilgili bir kavram olup, deri bütünlüğünün bozulmasıyla doğrudan bir ilgisi yoktur.
• d) Tıkanma: Tıkanma, genellikle solunum yoluna yabancı bir cisim kaçması sonucu hava geçişinin engellenmesi durumunu ifade eder (boğulma). Bu durum ilk yardımda özel müdahaleler gerektirir. Görüldüğü gibi tıkanma, bir geçiş yolunun kapanması anlamına gelir ve derideki bir yırtılma veya kesik ile aynı şey değildir.

Sonuç olarak, soruda verilen "travma sonucu deri ya da mukozanın bütünlüğünün bozulması" tanımının tam karşılığı yara'dır. Diğer şıklar, travma sonucu ortaya çıkabilecek farklı ve ciddi tıbbi durumları ifade etse de, sorunun sorduğu spesifik tanıma uymazlar.

Bu soruda, ehliyet sınavının en temel konularından olan "İlk Yardım" ve "Acil Tedavi" arasındaki farkların bilinip bilinmediği ölçülmektedir. Tabloda bu iki kavrama ait tanımlar verilmiş ve bu tanımların doğruluğu hakkında bir yargıya varmanız istenmiştir. Şimdi bu kavramları ve tabloda verilen bilgileri adım adım inceleyelim.

Öncelikle bu iki kavramın doğru tanımlarını bilmemiz gerekiyor. İlk Yardım, herhangi bir kaza ya da yaşamı tehlikeye düşüren bir durumda, sağlık görevlilerinin yardımı sağlanıncaya kadar, hayatın kurtarılması ya da durumun daha kötüye gitmesini önleyebilmek amacıyla olay yerinde, tıbbi araç gereç aranmaksızın mevcut olanaklarla yapılan ilaçsız uygulamalardır. Bu müdahaleyi, konuyla ilgili eğitim almış herkes yapabilir, sağlık personeli olma zorunluluğu yoktur.

Acil Tedavi ise, acil tedavi ünitelerinde (ambulans, hastane acil servisi vb.) ve bu konuda eğitim almış doktor ve sağlık personeli tarafından yapılan tıbbi müdahalelerdir. Acil tedavide ilaç ve tıbbi cihazlar kullanılır. Bu tanım, ilk yardımın bittiği ve profesyonel sağlık hizmetinin başladığı noktayı ifade eder.

Şimdi bu doğru tanımlar ışığında tablodaki ifadeleri değerlendirelim:

• I. İlk Yardım: Tabloda "Yetişmiş sağlık personeli tarafından yapılan müdahaledir." denilmektedir. Bu ifade YANLIŞTIR. Yukarıda açıkladığımız gibi, ilk yardımı sağlık personeli değil, eğitim almış veya almamış herhangi bir vatandaş olay yerinde yapar. Sağlık personelinin yaptığı müdahale Acil Tedavi'dir.
• II. Acil Tedavi: Tabloda "Olay yerinde bulunan kişilerce yapılan müdahaledir." denilmektedir. Bu ifade de YANLIŞTIR. Olay yerinde bulunan kişilerin yaptığı müdahale İlk Yardım'dır. Acil Tedavi, profesyonel sağlık ekipleri tarafından yapılır.

Görüldüğü gibi, tabloda her iki tanım da birbiriyle karıştırılarak yanlış verilmiştir. İlk Yardım'ın tanımı Acil Tedavi'ye, Acil Tedavi'nin tanımı ise İlk Yardım'a yazılmıştır. Dolayısıyla her iki ifade de yanlıştır. Bu durumda mantıksal olarak doğru seçeneğin "d) Her ikisi de yanlış" olması gerekir.

Ancak, bu sorunun cevap anahtarında doğru cevap "b) I. yanlış, II. doğru" olarak belirtilmiştir. Bu durum, sorunun kendisinin veya cevap anahtarının hatalı olduğunu göstermektedir. Sınav sistemindeki bazı eski veya hatalı sorularda bu tip durumlarla karşılaşılabilmektedir. Soruyu hazırlayanlar muhtemelen II. ifadedeki "Olay yerinde" kelimesine odaklanarak bir hata yapmış olabilirler, ancak tanımın bütünü açıkça yanlıştır. Yine de, sınav mantığına göre bir değerlendirme yaparsak, I. ifadenin kesinlikle yanlış olduğu, II. ifadenin ise hatalı bir şekilde doğru kabul edildiği bir senaryo ile karşı karşıyayız. Bu sorunun doğru cevabı, kavramların gerçek tanımlarına göre "d) Her ikisi de yanlış" olmalıdır.

Özetle:

1. Neden 'a' ve 'c' yanlış? Çünkü I. ifade kesinlikle yanlıştır. Bu nedenle 'a' ve 'c' seçenekleri elenir.
2. Neden 'd' mantıksal olarak doğru? Çünkü hem I. hem de II. ifade, kavramların doğru tanımlarına göre yanlıştır. Tanımlar birbiriyle değiştirilmiştir.
3. Neden cevap anahtarı 'b' diyor? Bu, büyük ihtimalle bir soruhazırlama hatasıdır. Ancak böyle bir soruyla karşılaştığınızda, İlk Yardım'ın kesinlikle sağlık personeli tarafından yapılmadığını bilmek, I. ifadenin yanlış olduğunu anlamanızı sağlar. Bu bilgi bile sizi doğru cevaba yaklaştırabilir. Unutmamanız gereken en temel bilgi şudur: İlk Yardımı vatandaş, Acil Tedaviyi sağlık personeli yapar.

Bu soruda, bir kazazedede görülen belirli belirtilerin (göğüs bölgesine baskıda şiddetli ağrı, nefes almada güçlük ve öksürük) hangi kemiğin kırılması sonucu ortaya çıkacağı sorulmaktadır. Sorunun amacı, vücuttaki kemiklerin yerini ve bu kemiklerin kırılması durumunda hangi hayati organların etkilenebileceğine dair temel ilk yardım bilginizi ölçmektir. Belirtiler doğrudan solunum sistemi ve göğüs kafesi ile ilgilidir.

Doğru Cevap: d) Kaburga kemiği

Doğru cevabın kaburga kemiği olmasının nedeni, soruda tarif edilen tüm belirtilerin doğrudan kaburga kırığı ile ilişkili olmasıdır. Kaburgalar, göğüs kafesini oluşturarak akciğerler ve kalp gibi hayati organları korur. Aynı zamanda nefes alıp verme sırasında göğüs kafesinin genişleyip daralmasına yardımcı olurlar. Bir veya daha fazla kaburga kemiği kırıldığında, bu bölgeye yapılan en ufak bir baskı veya hareket (nefes alma, öksürme gibi) kırık kemik uçlarının birbirine sürtünmesine ve çevre dokuları tahriş etmesine neden olarak şiddetli ağrıya yol açar.

Bu ağrı nedeniyle kazazede derin nefes almaktan kaçınır ve bu da nefes almada güçlük yaratır. Ayrıca, kırık kaburga uçları akciğer zarına batabilir veya akciğeri yaralayabilir. Bu durum, hem ağrıyı artırır hem de öksürük refleksini tetikleyerek durumu daha da kötüleştirebilir. Dolayısıyla, göğüste baskıyla artan ağrı, nefes darlığı ve öksürük üçlüsü, kaburga kırığının en tipik belirtileridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Kol kemiği: Kol kemiği (humerus) omuz ile dirsek arasında yer alır. Kırılması durumunda kolda şiddetli ağrı, şişlik, morarma ve hareket kısıtlılığı görülür. Belirtiler tamamen kol bölgesiyle sınırlıdır ve göğüs ağrısı ya da nefes darlığına doğrudan neden olmaz.
• b) Kalça kemiği: Kalça kemiği leğen kemiği (pelvis) kompleksinin bir parçasıdır. Kırılması durumunda kasık ve kalça bölgesinde çok şiddetli ağrı, bacağı hareket ettirememe ve yürüme güçlüğü gibi belirtiler ortaya çıkar. Vücudun alt kısmında yer aldığı için göğüs ve solunum fonksiyonlarıyla bir ilgisi yoktur.
• c) Uyluk kemiği: Uyluk kemiği (femur) vücudun en uzun ve en güçlü kemiğidir, kalça ile diz arasında bulunur. Kırığı çok ciddi bir travmadır ve bacakta aşırı ağrı, şekil bozukluğu, bacağı kullanamama ve iç kanama riski gibi belirtilerle kendini gösterir. Belirtiler bacak bölgesinde yoğunlaşır ve soruda belirtilen göğüs şikayetlerine yol açmaz.

Özetle, soruda verilen belirtiler doğrudan göğüs kafesi ve solunumla ilgili olduğu için, bu bölgede yer alan ve solunum hareketine katılan kaburga kemiği kırığı doğru cevaptır. Diğer kemikler vücudun farklı bölgelerinde yer alır ve kırıkları da kendi bölgelerine özgü belirtiler gösterir.

Bu soruda, ilk yardımda temel bir uygulama olan Baş-Çene pozisyonunun hangi durumda tehlikeli olabileceği ve uygulanmaması gerektiği sorulmaktadır. Baş-Çene pozisyonu, bilinci kapalı olan kazazedelerde, dilin geriye kayarak soluk borusunu tıkamasını engellemek ve hava yolunu açmak için kullanılır. Bu manevra, bir elin alına konulup başın geriye itilmesi ve diğer elin çeneyi yukarı kaldırmasıyla gerçekleştirilir.

Doğru cevap d) Boyun omurlarında hasar olanlarda seçeneğidir. Bunun nedeni, Baş-Çene pozisyonunun boynu hareket ettiren bir manevra olmasıdır. Eğer kazazedenin boyun omurlarında bir kırık, çıkık veya ezilme şüphesi varsa (örneğin yüksekten düşme, trafik kazası gibi durumlarda), başı geriye itmek omuriliğe baskı yaparak durumu daha da kötüleştirebilir. Bu durum, kalıcı felç veya ölüm gibi çok ciddi sonuçlara yol açabilir.

Peki, boyun yaralanması şüphesi varsa ne yapılmalıdır? Bu gibi durumlarda hava yolunu açmak için "Çene İtme Pozisyonu" (Jaw-Thrust Maneuver) adı verilen farklı bir teknik uygulanır. Bu teknikte baş ve boyun sabit tutularak sadece çene öne ve yukarı doğru itilir. Böylece boyun omurları hareket ettirilmeden hava yolu açılmış olur.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Solunum güçlüğü olanlarda: Solunum güçlüğünün en yaygın nedenlerinden biri, bilinci kapalı kişilerde dilin geriye kaçarak hava yolunu tıkamasıdır. Baş-Çene pozisyonu tam da bu durumu düzeltmek, yani hava yolunu açarak solunumu kolaylaştırmak için yapılır. Dolayısıyla bu durumda uygulanması sakıncalı değil, aksine gereklidir.
• b) Dilin geriye kaçıp hava yolunu tıkadığı durumlarda: Bu seçenek, Baş-Çene pozisyonunun uygulanmasının temel amacıdır. Manevranın kendisi, geriye kaçan dili öne çekerek tıkalı olan hava yolunu açmaya yarar. Bu nedenle bu durumda uygulanması hayat kurtarıcıdır.
• c) Ağızdan ağıza yapılan suni solunum uygulamalarında: Suni solunum yapabilmek için öncelikle kazazedenin hava yolunun açık olması şarttır. Eğer hava yolu tıkalıysa, verdiğiniz nefes akciğerlere ulaşamaz. Bu yüzden suni solunuma başlamadan önce Baş-Çene pozisyonu verilerek hava yolu açılır. Yani bu manevra, suni solunumun bir ön hazırlık aşamasıdır.

Özetle, Baş-Çene pozisyonu hava yolunu açmak için hayati bir manevra olsa da, boyun yaralanması şüphesi olduğunda omuriliğe zarar verme riski nedeniyle kesinlikle uygulanmamalıdır. Bu istisnai durum, ilk yardımın en önemli kurallarından biridir.

Bu soruda, bir kaza sonrası yaralıya yardım ederken, onu taşımak gerekirse uyulması gereken en temel ve hayati kuralın ne olduğu sorgulanmaktadır. Amaç, kazazedeye daha fazla zarar vermeden ve ilk yardımcının da kendi sağlığını koruyarak taşıma işlemini gerçekleştirmesidir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve nedenlerini anlayalım.

Doğru cevap d) seçeneğidir. Çünkü bir kazazedeyi taşırken en önemli öncelik, mevcut yaralanmalarını kötüleştirmemektir. Özellikle omurga yaralanması şüphesi varsa, baş-boyun-gövde ekseninin düz bir hat şeklinde korunması hayati önem taşır. Vücudu en az 6 noktadan (baş/boyun, omuzlar, kalça, bacaklar gibi) destekleyerek kavramak ise, vücut ağırlığını dengeli bir şekilde dağıtır ve bu eksenin bozulmasını engelleyerek taşıma işlemini en güvenli hale getirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) İlk yardımcının kendi sağlığını riske sokması: Bu, ilk yardımın temel kurallarına tamamen aykırıdır. İlk yardımcının ilk görevi, önce kendi güvenliğini ve olay yerinin güvenliğini sağlamaktır. Kendi sağlığını riske atan bir kişi, kazazedeye yardım edemeyeceği gibi kendisi de yardıma muhtaç bir duruma düşebilir.
• b) İlk yardımcının kalkarken ağırlığı karın kaslarına vermesi: Bu, yanlış bir kaldırma tekniğidir ve ilk yardımcının belini veya sırtını ciddi şekilde sakatlamasına neden olabilir. Doğru kaldırma tekniği; sırta düz tutarak, dizleri bükerek ve bacaklardaki büyük kas gruplarından güç alarak kalkmaktır. Ağırlık karın veya bel kaslarına değil, bacaklara verilmelidir.
• c) Kazazedenin mümkün olduğunca çok hareket ettirilmesi: Bu seçenek de son derece tehlikeli ve yanlıştır. Eğer olay yerinde yangın, patlama gibi acil bir tehlike yoksa, kazazede kesinlikle gereksiz yere hareket ettirilmemelidir. Her gereksiz hareket, özellikle tespit edilememiş bir omurga kırığı veya iç kanama varsa, durumu çok daha kötüleştirebilir ve kalıcı hasarlara yol açabilir.

Özetle, bir kazazedeyi taşırken temel amaç onu bir bütün olarak, vücut eksenini bozmadan ve en güvenli şekilde hareket ettirmektir. Bu da ancak baş-boyun-gövde hattını koruyarak ve vücudu birden çok noktadan destekleyerek mümkün olur. Bu nedenle d) seçeneği doğru ve hayat kurtaran bir kuraldır.

Bu soruda, ilk yardımda temel yaşam desteğinin ilk adımlarından biri olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin "Dinle" aşamasının ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu yöntem, bilinci kapalı olan bir kazazedenin solunum yapıp yapmadığını anlamak için kullanılır. Yöntemin her bir adımı, solunumu farklı bir duyu organıyla kontrol etmeyi amaçlar.

Doğru cevap B seçeneğidir: "Yaralının soluk sesinin dinlenmesi". Bak-Dinle-Hisset yönteminde ilk yardımcı, başını yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırır. Bu sırada "Dinle" aşamasını gerçekleştirmek için kulağıyla yaralının nefes alıp verme sesini duymaya çalışır. Soluk alıp verme sırasında çıkan hırıltı, fısıltı gibi sesler, yaralının solunumunun devam ettiğinin önemli bir göstergesidir.

Bu yöntemin tam olarak anlaşılması için üç adımı da bilmek önemlidir. Bu adımlar eş zamanlı olarak yaklaşık 10 saniye içinde yapılır:

• Bak: Gözümüzle yaralının göğüs kafesinin hareket edip etmediğine, yani inip kalkmadığına bakılır.
• Dinle: Kulağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak soluk sesini duymaya çalışırız.
• Hisset: Yanağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak nefesinin sıcaklığını veya esintisini hissetmeye çalışırız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım. A) Trafik işaretçilerinin dinlenmesi ve D) Etrafta siren sesi olup olmadığının dinlenmesi seçenekleri, olay yeri güvenliği ile ilgilidir. Bunlar ilk yardımcının kendine ve çevreye yönelik alması gereken önlemlerdir ancak yaralının solunumunu kontrol etmeye yönelik olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin bir parçası değildir.

C) Yaralıların şikayetlerinin dinlenmesi seçeneği ise bilinci açık olan bir yaralıya yapılacak müdahale ile ilgilidir. Eğer yaralı konuşabiliyor ve şikayetlerini anlatabiliyorsa, bu zaten solunumunun olduğu anlamına gelir. Bak-Dinle-Hisset yöntemi ise öncelikli olarak bilinci kapalı, tepki vermeyen bir yaralının solunumunu kontrol etmek için uygulanan bir tekniktir.

Bu soruda, özel bir mülke (örneğin bir benzin istasyonu, apartman otoparkı veya bir dinlenme tesisi) giriş çıkışı sağlayan ve bu mülkü ana yola bağlayan kısa yol bölümünün trafik terminolojisindeki adı sorulmaktadır. Soru, bu bağlantı parçasının tanımını vererek doğru terimi bulmanızı istemektedir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Geçiş yolu

Doğru cevap geçiş yolu'dur. Karayolları Trafik Kanunu'na göre geçiş yolu, tam olarak soruda tarif edildiği gibidir: Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan, kara yoluna bağlanan ve kara yolu sınır çizgisi içinde kalan yol kısmıdır. Günlük hayatta bir akaryakıt istasyonuna girerken, bir sitenin otoparkından çıkarken veya bir alışveriş merkezine saparken kullandığımız o kısa bağlantı yolları birer geçiş yoludur. Bu yollardan ana yola çıkan sürücüler, kara yolundaki araçlara yol vermek zorundadır.

Diğer Seçeneklerin Analizi

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, trafik kavramlarını daha iyi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Bu terimler sıkça karıştırılsa da aralarında net farklar vardır.

• a) Şerit: Şerit, taşıtların bir dizi halinde güvenli bir şekilde seyredebilmeleri için yolun çizgilerle ayrılmış her bir bölümüdür. Örneğin, iki şeritli bir yolda bir gidiş bir de geliş şeridi bulunur. Şerit, yolun kendisinin bir parçasıdır; bir mülke bağlantı sağlamaz.
• b) Banket: Banket, kara yolunun taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan, yayaların ve hayvanların kullanabileceği, zorunlu hallerde ise araçların faydalanabileceği kısımdır. Genellikle asfalt kaplama dışında kalan, stabilize veya toprak kısımdır. Amacı, mülklere giriş çıkış sağlamak değil, yolun kenarında güvenli bir alan oluşturmaktır.
• d) Bağlantı yolu: Bağlantı yolu, bir kavşak yakınında bulunan ve kara yolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan tek yönlü yoldur. Örneğin, otoyollardaki katılım ve ayrılma rampaları birer bağlantı yoludur. Geçiş yolundan temel farkı, bir mülkü değil, iki farklı kara yolunu (veya kavşak kollarını) birbirine bağlamasıdır.

Özetle, sorunun tanımındaki kilit ifade "bir mülke girip çıkmak için" olmasıdır. Bu ifade doğrudan geçiş yolu kavramını işaret etmektedir. Şerit ve banket yolun yapısal unsurlarıyken, bağlantı yolu ise yolları birbirine bağlar. Bu nedenle doğru cevap "c" seçeneğidir.

Bu soruda, gösterilen üç trafik levhasından hangilerinin "gabari" kavramı ile ilgili olduğu sorulmaktadır. Doğru cevabı bulmak için öncelikle gabari kelimesinin trafikteki anlamını ve ardından her bir levhanın ne anlama geldiğini bilmemiz gerekir. Gabari, araçların yolda güvenli bir şekilde seyredebilmeleri için belirlenmiş olan azami genişlik, yükseklik ve uzunluk ölçüleridir.

Şimdi levhaları tek tek inceleyelim:

• I numaralı levha: Bu levha, üzerinde "10 m" yazan ve aracın uzunluğunu gösteren bir işarettir. Anlamı, "Uzunluğu 10 metreden fazla olan taşıt giremez" şeklindedir. Uzunluk, bir aracın boyutlarından biri olduğu için bu levha bir uzunluk gabarisi sınırlamasıdır ve doğrudan gabari ile ilgilidir.
• II numaralı levha: Bu levha, üzerinde "2,30 m" yazan ve aracın genişliğini gösteren bir işarettir. Anlamı, "Genişliği 2,30 metreden fazla olan taşıt giremez" demektir. Genişlik de bir boyut ölçüsü olduğundan, bu levha bir genişlik gabarisi sınırlamasıdır. Dolayısıyla bu levha da gabari ile ilgilidir.
• III numaralı levha: Bu levha, üzerinde "7 t" yazan bir işarettir. Buradaki "t" tonu ifade eder ve ağırlık birimidir. Levhanın anlamı, "Yüklü ağırlığı 7 tondan fazla olan taşıt giremez" şeklindedir. Bu levha aracın boyutları (uzunluk, genişlik, yükseklik) ile değil, ağırlığı ile ilgilidir. Ağırlık sınırlamaları gabari tanımına girmez.

Bu analiz sonucunda, I numaralı levhanın uzunluk gabarisini, II numaralı levhanın ise genişlik gabarisini belirttiğini görüyoruz. III numaralı levha ise ağırlıkla ilgili olduğu için gabari kavramının dışındadır. Dolayısıyla, gabari ile ilgili olan levhalar I ve II'dir. Bu da doğru cevabın b) I ve II seçeneği olduğunu gösterir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü II numaralı levha da genişlik gabarisini belirterek gabari ile ilgili bir kısıtlama getirir.
2. c) II ve III: Bu seçenek yanlıştır çünkü III numaralı levha, boyut (gabari) değil, ağırlık sınırlamasıdır.
3. d) I, II ve III: Bu seçenek de III numaralı levhanın ağırlıkla ilgili olması ve gabari tanımına girmemesi nedeniyle yanlıştır.

Bu soruda, bir aracın normal periyodik muayene süresi henüz dolmamışken, hangi olağanüstü durumda yeniden ve zorunlu olarak muayeneye tabi tutulması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu duruma "özel muayene" denir ve belirli şartlarda devreye girer. Sorunun amacı, periyodik muayene ile özel muayene arasındaki farkı bilip bilmediğinizi ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Kazaya karışması sonucu yetkili görevli tarafından gerekli görüldüğünde

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik güvenliğinin temel bir ilkesine dayanmasıdır. Bir araç, can ve mal güvenliğini tehlikeye atacak şekilde bir kazaya karıştığında, aracın şasi, fren, direksiyon gibi hayati sistemlerinde gözle görülmeyen hasarlar oluşabilir. Bu nedenle, trafik polisi veya jandarma gibi yetkili bir görevli, kazanın şiddetine ve aracın durumuna bakarak, tamir edildikten sonra bile aracın trafiğe çıkmasının güvenli olup olmadığını kontrol etmek için özel bir muayene talep edebilir.

Bu muayenenin amacı, yapılan onarımın standartlara uygun olduğunu ve aracın tekrar güvenle yollara çıkabileceğini teyit etmektir. Periyodik muayene tarihi henüz gelmemiş olsa bile, kaza sonrası bu zorunluluk ortaya çıkar. Bu, hem aracı kullananın hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için alınmış önemli bir önlemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Sürücüsü veya işleticisi değiştiğinde ve d) Sahibi değiştiğinde: Bu iki durum da aracın fiziki veya mekanik durumuyla ilgili değildir. Bunlar tamamen idari ve hukuki işlemlerdir (noter satışı, ruhsat değişikliği vb.). Aracın sahibinin veya sürücüsünün değişmesi, aracın teknik özelliklerini veya güvenliğini etkilemez. Dolayısıyla, bu tür değişiklikler için özel bir muayene zorunluluğu bulunmamaktadır.
• c) Motoru bakımdan geçirildiğinde: Motor bakımı, aracın performansını ve ömrünü artırmak için yapılan rutin ve olumlu bir işlemdir. Periyodik bakım, aracın daha güvenli ve sorunsuz çalışmasını sağlar. Bu işlem bir arıza veya hasar durumu değil, aksine bir iyileştirme olduğu için özel muayene gerektirmez. Ancak, araçta motor değişikliği gibi esaslı bir tadilat yapılırsa, bu durum muayene gerektirir; fakat soruda sadece "bakım" ifadesi geçmektedir.

Özetle, özel muayene; aracın teknik yeterliliğinin ciddi bir olay sonrası (kaza gibi) şüpheye düştüğü ve bir yetkilinin bu şüpheyi gidermek için talepte bulunduğu durumlarda zorunlu hale gelir. Diğer seçenekler ise aracın güvenliğini doğrudan etkileyen durumlar olmadığından özel muayene gerektirmez.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, trafik levhası veya trafik görevlisinin bulunmadığı bir "kontrolsüz kavşak" durumunda 1 numaralı araç sürücüsünün ne yapması gerektiği sorulmaktadır. Bu tip kavşaklarda doğru davranış biçimini bilmek, hem sınav başarısı hem de trafikte can güvenliği için çok önemlidir. Bu durumu çözmek için kontrolsüz kavşaklardaki geçiş hakkı kurallarını uygulamamız gerekir.

Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, kontrolsüz kavşaklarda çok temel ve önemli bir kural vardır: "Bütün sürücüler, sağdan gelen araçlara yol vermek zorundadır." Bu kural, "sağdaki aracın geçiş üstünlüğü" olarak da bilinir. Kavşağa aynı anda yaklaşan araçlardan hangisinin diğerinin sağında olduğuna bakılır ve sağda olan araç ilk geçiş hakkına sahip olur. Araçların cinsi (otomobil, kamyon vb.) veya büyüklüğü bu kuralı değiştirmez.

Şekildeki durumu bu kurala göre değerlendirdiğimizde, 1 numaralı aracın sürücüsünün bakış açısından 2 numaralı araç onun sağında yer almaktadır. Bu nedenle, geçiş üstünlüğü kural gereği 2 numaralı araca aittir. 1 numaralı aracın sürücüsü, kavşağa girmeden önce yavaşlamalı, durmalı ve 2 numaralı aracın güvenli bir şekilde geçmesini beklemelidir. Ancak 2 numaralı araç geçtikten sonra kavşağı kullanabilir.

Şimdi seçenekleri detaylı olarak inceleyelim:

• c) 2 numaralı aracın geçmesini beklemeli: Bu seçenek doğrudur. Yukarıda açıkladığımız "sağdan gelen araca yol verilir" kuralı gereğince, 1 numaralı sürücü, sağındaki 2 numaralı araca ilk geçiş hakkını tanımalı ve onun geçişini beklemelidir. Bu, hem yasalara uygun hem de en güvenli davranıştır.
• a) Hızlanıp kavşağa girmeli: Bu seçenek yanlıştır. Geçiş hakkı kendisinde olmayan bir sürücünün hızlanarak kavşağa girmesi, trafik kurallarını açıkça ihlal etmesi ve büyük bir kaza riski oluşturması anlamına gelir. Bu davranış son derece tehlikelidir.
• b) Geçiş hakkını kendi kullanmalı: Bu seçenek de yanlıştır. Sürücü, geçiş hakkının kendisinde olduğunu varsayarak hatalı bir karar vermiş olur. Kontrolsüz kavşakta geçiş hakkı kendisinin değil, sağındaki aracın, yani 2 numaralı aracındır.
• d) İkazda bulunup 2 numaralı aracı durdurmalı: Bu seçenek yanlıştır. Korna veya selektör gibi ikaz sistemleri, tehlike anında uyarıda bulunmak için kullanılır; geçiş hakkı olmayan bir durumda hak iddia etmek için değil. Bu hareket, diğer sürücünün kafasını karıştırabilir ve agresif bir sürüş olarak kabul edilir.

Bu soruda, resimdeki dört araçtan hangisinin öndeki aracı geçme, yani "sollama" kurallarını ihlal ettiği sorulmaktadır. Doğru cevabı bulabilmek için yol üzerindeki çizgilerin anlamını ve sollama kurallarını bilmek çok önemlidir. Bu sorunun anahtarı, yolun ortasındaki yol çizgisi türüdür.

Trafik kurallarına göre, yolların ortasında bulunan çizgilerin farklı anlamları vardır. Eğer yolun ortasında kesikli (aralıklı) çizgi varsa, bu durum görüş mesafesinin açık ve sollama yapmanın güvenli olduğu anlamına gelir; sürücüler kurallara uyarak sollama yapabilir. Ancak, resimde görüldüğü gibi yolun ortasında devamlı (düz) çizgi varsa, bu çizgi bir "duvar" niteliğindedir ve şerit değiştirmenin, dolayısıyla öndeki aracı sollamanın kesinlikle yasak olduğunu belirtir.

Şekli incelediğimizde, 2 numaralı araç sürücüsünün, önündeki 1 numaralı aracı geçmek için sol şeride, yani karşı yönden gelen araçların kullandığı şeride geçtiğini görüyoruz. Bunu yaparken de yolun ortasındaki devamlı çizgiyi çiğnemiştir. Devamlı çizginin bulunduğu yerlerde sollama yapmak yasak olduğu için, 2 numaralı araç sürücüsü açıkça bir kural ihlali yapmaktadır. Bu hareket, hem kendisi hem de karşı yönden gelebilecek araçlar için büyük bir tehlike oluşturur.

Diğer seçeneklere baktığımızda ise; 1, 3 ve 4 numaralı araçların hepsi kurallara uygun bir şekilde kendi şeritlerinde seyretmektedir. Bu araçlardan hiçbiri sollama yapmaya çalışmamakta veya şerit çizgilerini ihlal etmemektedir. Bu nedenle bu araçların sürücüleri herhangi bir kurala aykırı davranışta bulunmamaktadır. Dolayısıyla, sorunun doğru cevabı kural ihlali yapan 2 numaralı araçtır.

Bu soruda, bir otomobile römork takıldığında yasal olarak uyması gereken azami hız sınırının, römorksuz durumuna kıyasla nasıl değiştiği sorgulanmaktadır. Bu, doğrudan Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen özel bir kurala dayanan bir bilgi sorusudur. Sürücü adayının, araçların cinsine ve durumuna göre değişen hız limitlerini bilip bilmediği ölçülmektedir.

Doğru cevap c) 10 km/saat daha az seçeneğidir. Türkiye'deki trafik kurallarına göre, bir araca römork veya yarı römork takıldığında, o aracın ilgili yol için belirlenmiş olan azami hız sınırından 10 km/saat daha düşük bir hızla gitmesi zorunludur. Bu kuralın temel amacı, artan ağırlık ve uzunluk nedeniyle ortaya çıkan güvenlik risklerini azaltmaktır.

Römork takılı bir aracın fren mesafesi uzar, manevra kabiliyeti zorlaşır ve özellikle yüksek hızlarda "yalpalama" veya "salınım" yapma riski artar. Bu nedenle yasa koyucu, bu tehlikeleri en aza indirmek için standart bir hız düşürme limiti belirlemiştir. Örneğin, bir otomobil için hız sınırı 90 km/saat olan bölünmüş bir yolda, aynı otomobil römork çektiğinde azami 80 km/saat hızla gidebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Aynı: Bu seçenek yanlıştır çünkü römork, aracın sürüş dinamiklerini (frenleme, denge, ivmelenme) tamamen değiştirir. Hız limitinin aynı kalması, fren mesafesinin uzaması gibi riskleri göz ardı etmek anlamına gelir ve bu durum trafik güvenliğiyle çelişir.
• b) Yarısı kadar: Bu seçenek de yanlıştır çünkü bu kadar büyük bir hız düşüşü pratik değildir. Trafiğin akışını tehlikeli bir şekilde yavaşlatarak arkadan çarpma gibi farklı kaza riskleri yaratabilir. Kural, güvenliği sağlarken trafiğin akıcılığını da korumayı hedefler.
• d) 10 km/saat daha fazla: Bu seçenek mantık dışıdır. Araca ek bir yük ve ağırlık getiren, kontrolünü zorlaştıran bir durum varken hız limitini artırmak, kazaya davetiye çıkarmak demektir. Güvenlik önlemleri hızı azaltmayı gerektirir, artırmayı değil.

Özetle, ehliyet sınavında karşınıza çıkabilecek bu kuralı unutmamanız önemlidir. Bir otomobile römork taktığınızda, gidebileceğiniz yasal en yüksek hız, o yol için belirlenmiş olan normal hız sınırından her zaman 10 km/saat daha azdır. Bu, hem sizin hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için hayati bir kuraldır.

Bu soruda, bir aracın kamu hizmeti yapan yolcu taşıtı durağını gösteren levhaya en az ne kadar mesafede park edebileceği sorulmaktadır. Görselde bir otobüs durağı levhası ve bu durağa yaklaşan bir otomobil bulunmaktadır. Soru, sürücünün bu levhanın ne kadar yakınına park etmesinin yasak olduğunu ve yasal park mesafesinin nerede başladığını bilmesini ölçmektedir.

Doğru cevap c) 15 metredir. Türkiye'deki Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, "Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının duraklarını belirten levhalara her iki yönden 15 metrelik mesafe içinde" park etmek yasaktır. Bu kural, otobüs, minibüs gibi toplu taşıma araçlarının durağa rahatça yanaşabilmesi, yolcularını güvenli bir şekilde indirip bindirebilmesi ve duraktan güvenli bir şekilde ayrılarak trafiğe tekrar katılabilmesi için konulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 5 metre: Bu mesafe kuralı genellikle başka durumlar için geçerlidir. Örneğin, kavşaklara, dönemeçlere, yaya ve okul geçitlerine ve yangın musluklarına her iki yönden 5 metre mesafe içinde park etmek yasaktır. Bu seçenek, durak mesafesi ile kavşak veya yaya geçidi mesafesini karıştıran adayları yanıltmak için verilmiştir.
• b) 10 metre: Trafik kurallarında park yasağı ile ilgili belirtilen mesafeler arasında 10 metre sıkça rastlanan bir ölçü değildir. Genellikle belirli binaların (okul, hastane vb.) giriş çıkış kapılarına olan mesafe kurallarında farklı değerler olabilir ancak otobüs durakları için standart mesafe 15 metredir. Bu seçenek de bir çeldiricidir.
• d) 20 metre: Bu mesafe de otobüs durakları için belirlenen yasal sınır değildir. 20 metre, kuralda belirtilen mesafeden daha uzaktır ve sürücüleri yanıltmak amacıyla şıklara eklenmiştir. Yasal olarak zorunlu olan minimum mesafe 15 metredir.

Özetle, bir sürücü olarak kamu hizmeti yapan yolcu taşıtı durağı levhasını gördüğünüzde, bu levhanın 15 metre önüne veya 15 metre arkasına (gidiş yönüne göre) aracınızı park edemezsiniz. Bu önemli kural hem toplu taşıma araçlarının işini kolaylaştırır hem de trafikteki genel güvenliği artırır. Bu nedenle doğru cevap 15 metredir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre, bir şehrin veya kasabanın içinde, yani "yerleşim yeri içinde" seyahat eden belirli araç türlerinin uyması gereken temel hız sınırı sorulmaktadır. Özellikle minibüs, otobüs ve kamyonlar için geçerli olan ve herhangi bir trafik levhasıyla farklı bir hız belirtilmediği durumlardaki azami (en yüksek) hızın ne olduğu istenmektedir. Bu, sürücülerin bilmesi gereken en temel ve genel kurallardan biridir.

Doğru cevap "d) 50" seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aksini gösteren bir trafik işareti bulunmadığı sürece, yerleşim yerleri içindeki yollarda bütün motorlu araçlar için (belirtilen bazı istisnalar hariç) azami hız sınırı saatte 50 kilometredir. Bu kural otomobiller için geçerli olduğu gibi, soruda belirtilen minibüs, otobüs ve kamyonlar için de geçerlidir. Bu nedenle, genel kural olarak şehir içinde 50 km/s hızını aşmamak esastır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince; 20, 30 ve 40 km/s gibi hızlar genel bir kural değildir. Bu hız limitleri, genellikle özel durumlar için trafik işaretleri ile belirlenir. Örneğin, bir okul bölgesine, yaya geçidine veya trafiğin yavaşlatılması gereken dar bir sokağa yaklaştığınızda "30" veya "20" yazan hız limiti levhaları görebilirsiniz. Ancak bu levhalar sadece o belirli bölge için geçerlidir ve yerleşim yerinin tamamı için standart hız limitini temsil etmezler.

Özetle, ehliyet sınavı için aklınızda tutmanız gereken en önemli bilgi şudur: Bir yerleşim yeri (şehir, ilçe, köy merkezi vb.) levhasını geçtikten sonra, farklı bir hız limiti gösteren bir levha görmediğiniz sürece hızınız 50 km/s'i geçmemelidir. Bu kural, araç tipi ayrımı yapmaksızın çoğu motorlu taşıt için standarttır.

• Doğru Cevap (50 km/s): Yerleşim yeri içindeki standart azami hızdır.
• Yanlış Cevaplar (20, 30, 40 km/s): Sadece özel olarak levhalarla belirtilen okul, hastane, yaya bölgesi gibi alanlarda geçerli olabilen istisnai hızlardır.
• Anahtar İfade: Sorudaki "aksine bir işaret yoksa" ifadesi, sizden özel durumları değil, genel kuralı bilmenizi istemektedir.

Bu soruda, resimdeki dört araçtan hangisinin belirtilen ok yönünde hareket etmesinin trafik kurallarına göre yasak olduğu sorulmaktadır. Doğru cevabı bulabilmek için görseldeki trafik işaretini ve araçların konumlarını dikkatlice analiz etmemiz gerekir. Bu analiz, trafik kurallarının nasıl uygulandığını anlamak için önemlidir.

Görseldeki en önemli ipucu, 2 numaralı aracın bulunduğu yolun çıkışında yer alan trafik levhasıdır. Bu levha, mavi zemin üzerine beyaz bir ok bulunan bir Tanzim İşaretidir ve adı "Mecburi Düz Gidiş" levhasıdır. Bu işaret, sürücülere bulundukları yoldan sadece ileri yönde hareket edebileceklerini, sağa veya sola dönemeyeceklerini zorunlu olarak bildirir.

Doğru cevabın 'b) 2' olmasının sebebi şudur: 2 numaralı araç, tali yoldan ana yola çıkarken sola dönmek istemektedir. Ancak tam karşısında duran "Mecburi Düz Gidiş" levhası bu manevrayı kesin olarak yasaklamaktadır. Bu kurala göre 2 numaralı sürücü, kavşağa geldiğinde sadece düz ilerleyebilir. Bu nedenle, ok ile gösterilen sola dönüş hareketi yasaktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 1 Numaralı Araç: Bu araç ana yol üzerinde bulunmaktadır ve düz bir şekilde ilerlemektedir. Hareketini kısıtlayan herhangi bir trafik işareti veya kural ihlali söz konusu değildir.
• c) 3 Numaralı Araç: Bu araç da ana yol üzerinde hareket etmektedir ve sağa, tali yola dönmek istemektedir. Bu dönüşü yasaklayan bir işaret bulunmadığı için hareketi serbesttir. "Mecburi Düz Gidiş" levhası sadece 2 numaralı aracın bulunduğu yol için geçerlidir.
• d) 4 Numaralı Araç: Tıpkı 1 numaralı araç gibi, 4 numaralı araç da ana yolda düz ilerlemektedir ve bu hareketi için herhangi bir yasaklama yoktur.

Sonuç olarak, trafik levhaları sadece konuldukları yolu ve o yoldaki sürücüleri bağlar. Bu soruda "Mecburi Düz Gidiş" levhası sadece tali yoldan çıkan 2 numaralı aracı etkilediği için, bu aracın sola dönme isteği yasaktır. Diğer araçlar ana yolda oldukları için bu levhanın kısıtlamasından etkilenmezler.

Bu soruda, hangi kural ihlalinin doğrudan sürücünün o an ve belirli bir süre boyunca araç kullanmasının yasaklanmasıyla, yani sürücünün men edilmesiyle sonuçlanacağı sorulmaktadır. Buradaki kilit nokta, cezanın araca mı yoksa doğrudan sürücünün kendisine mi yönelik olduğudur. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Uyuşturucu madde alarak araç kullanıyorsa

Uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi altında araç kullanmak, trafik güvenliğini en üst düzeyde tehlikeye atan ihlallerden biridir. Bu maddeler sürücünün algısını, muhakeme yeteneğini, reflekslerini ve direksiyon hakimiyetini tamamen ortadan kaldırabilir. Bu nedenle kanunlar bu suça karşı en ağır yaptırımlardan birini uygular: Sürücü derhal araç kullanmaktan men edilir, ehliyetine 5 yıl süreyle el konulur ve yüksek miktarda idari para cezası kesilir. Ayrıca bu durum, Türk Ceza Kanunu kapsamında bir suç teşkil ettiği için adli süreç de başlatılır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Taşıma sınırının üstünde yolcu alınmışsa: Bu durumda sürücüye idari para cezası uygulanır. Trafik ekipleri, fazla yolcuların araçtan indirilmesini sağlayana kadar aracın seyrine izin vermez. Ancak bu durum, sürücünün ehliyetine el konulmasını veya araç kullanmaktan men edilmesini gerektirmez. Sürücü, durumu düzelttikten sonra yoluna devam edebilir.

• b) Taşıma sınırının üstünde yük yüklenmişse: Tıpkı fazla yolcu durumunda olduğu gibi, bu ihlalin cezası da öncelikle idari para cezasıdır. Ayrıca, aracın karayoluna zarar vermemesi ve trafik güvenliğini tehlikeye atmaması için fazla yükün indirilmesi istenir ve ancak bu şart yerine getirildikten sonra aracın yola devam etmesine izin verilir. Sürücü şahsen araç kullanmaktan men edilmez.

• d) Araca zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırılmamışsa: Bu seçenek, en çok karıştırılan şıklardan biridir. Zorunlu trafik sigortası olmayan bir araç tespit edildiğinde, o araç trafikten men edilir ve sigortası yapılana kadar bir otoparka çekilir. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli fark, men edilenin sürücü değil, aracın kendisi olmasıdır. Sürücü, sigortası olan başka bir aracı kullanmaya devam edebilir; yani sürücülük hakkı elinden alınmaz.

Özetle; uyuşturucu madde etkisi altında araç kullanmak, doğrudan sürücünün bilincini ve yeteneklerini hedef alan bir ihlal olduğu için cezası da doğrudan sürücünün kendisine yöneliktir ve sürücü araç kullanmaktan men edilir. Diğer seçeneklerdeki cezalar ise daha çok aracın durumuyla ilgilidir ve genellikle para cezası veya aracın trafikten alıkonulması şeklinde uygulanır.

Bu soruda, trafik güvenliğini en ciddi şekilde tehlikeye atan durumlardan biri olan uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi altında araç kullanmanın yasal sonuçları sorulmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili mevzuatlar, bu tür ihlallere karşı son derece caydırıcı ve ağır yaptırımlar öngörmektedir. Sorunun amacı, sürücü adayının bu ağır yaptırımların farkında olup olmadığını ölçmektir.

Doğru cevap d) seçeneğidir. Çünkü uyuşturucu veya uyarıcı madde alarak araç kullandığı tespit edilen bir sürücüye uygulanan yaptırımlar çok yönlüdür. Bu durum, basit bir trafik ihlalinden çok daha fazlası olarak kabul edilir ve hem idari hem de adli sonuçları olan ciddi bir suçtur. Bu nedenle sürücüye hem idari para cezası verilir, hem sürücü belgesine 5 yıl gibi çok uzun bir süreyle el konulur, hem de bu eylemi bir suç teşkil ettiği için hakkında Türk Ceza Kanunu (TCK) hükümleri uyarınca adli işlem başlatılır. Bu adli süreç, hapis cezası gibi sonuçlar doğurabilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Sadece para cezası verilir: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır çünkü yaptırımın caydırıcılığı yoktur. Uyuşturucu madde etkisi altında araç kullanmak, sadece sürücünün değil, trafikteki diğer tüm insanların can güvenliğini tehlikeye atan bir eylemdir. Bu nedenle cezası sadece maddi bir bedelle sınırlı olamaz.
• b) Sürücü belgesi 6 ay süreyle geri alınır: Bu seçenek, genellikle alkollü araç kullanımıyla karıştırıldığı için bir çeldirici olarak verilmiştir. Sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınması, yasal alkol sınırının üzerinde ilk kez yakalanan sürücüler için geçerli olan bir cezadır. Uyuşturucu madde kullanımı çok daha ağır bir ihlal olarak kabul edildiğinden, ehliyete el koyma süresi 5 yıldır.
• c) En sağ şeritten gitmek koşuluyla araç kullanmasına izin verilir: Bu seçenek tamamen mantık dışıdır ve trafik güvenliği ilkeleriyle taban tabana zıttır. Uyuşturucu madde etkisi altındaki bir sürücünün refleksleri, algısı ve karar verme yeteneği ciddi şekilde bozulmuştur. Böyle bir sürücünün, hangi şeritte olursa olsun trafiğe devam etmesine izin verilmesi düşünülemez.

Özetle, ehliyet sınavında bu konuyla ilgili bir soruyla karşılaştığınızda aklınızda tutmanız gereken en önemli nokta şudur: Uyuşturucu veya uyarıcı madde ile araç kullanmak, üç temel ve ağır yaptırımı beraberinde getirir. Bunlar; idari para cezası, sürücü belgesinin 5 yıl geri alınması ve Türk Ceza Kanunu'na göre adli işlem yapılmasıdır.

Bu soruda, trafikte başka bir araç tarafından sollanırken, yani geçilirken, 1 numaralı araç sürücüsünün güvenli bir geçiş için ne yapması gerektiği sorgulanmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu ve yönetmelikleri, hem geçme (sollama) yapan aracın hem de geçilen aracın uyması gereken kuralları net bir şekilde belirler. Bu kuralların temel amacı, sollama gibi riskli bir manevranın en güvenli şekilde tamamlanmasını sağlamaktır.

Doğru Cevap: d) Gidiş yönüne göre sağa doğru yaklaşması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, geçilen araç sürücüsünün en temel görevinin, kendisini geçen araca yardımcı olmak ve manevrayı kolaylaştırmak olmasıdır. Sürücü, bulunduğu şeridin sağ tarafına biraz daha yaklaşarak, sollama yapan 2 numaralı araç ile kendi aracı arasındaki yanal mesafeyi artırır. Bu hareket, sollama yapan sürücüye daha geniş ve güvenli bir alan tanır, olası bir tehlike anında manevra yapma imkanı verir ve geçişin daha hızlı ve emniyetli bir şekilde tamamlanmasına yardımcı olur.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

a) Hızını artırması: Bu, yapılabilecek en tehlikeli ve yanlış hareketlerden biridir. Geçilen aracın hızını artırması, sollama yapan aracın karşı şeritte daha uzun süre kalmasına neden olur. Bu durum, karşı yönden gelebilecek bir araçla kafa kafaya çarpışma riskini ciddi şekilde artırır. Trafikte bu durum "yarışa girmek" olarak tabir edilir ve kesinlikle yasaktır. Geçilen sürücü hızını sabit tutmalı, hatta gerekirse geçişi kolaylaştırmak için yavaşlamalıdır.

b) Kesik çizgi tarafına yaklaşması: Şekilde de görüldüğü gibi kesik çizgi, yolun sol tarafında, yani karşı şeridin başlangıcındadır. Bu tarafa yaklaşmak, sollama yapan 2 numaralı aracı sıkıştırmak anlamına gelir. Bu hareket, geçiş için gerekli olan güvenli alanı daraltır ve sürtünme veya kaza riskini artırır. Doğru olan, tam tersini yaparak sağa doğru yanaşmaktır.

c) Uzun hüzmeli farlarını art arda yakması: Bu harekete "selektör yapmak" denir ve genellikle bir uyarı veya iletişim aracı olarak kullanılır. Ancak geçilme anında selektör yapmak, sollama yapan sürücünün dikkatini dağıtabilir veya yanlış anlaşılabilir. Sürücü bu hareketi bir "geçme" uyarısı olarak algılayabileceği gibi, bir tehlike olduğu veya geçişe izin verilmediği şeklinde de yorumlayabilir. Bu belirsizlik, kaza riskini artırır. Geçilme anında yapılması gereken en doğru şey, fiziksel olarak güvenli bir ortam sağlamaktır.

Özetle, trafikte geçilirken sürücünün temel sorumluluğu, geçiş manevrasını kolaylaştırmak ve güvenliği tehlikeye atmamaktır. Bu nedenle, hızını sabit tutup şeridinin sağına yaklaşarak diğer sürücüye yardımcı olması en doğru ve güvenli davranıştır.

Bu soruda, ışıklı bir trafik işaret cihazında yanan yeşil ışığın sürücü için ne anlama geldiği ve bu durumda nasıl davranması gerektiği sorgulanmaktadır. Sorudaki "Aksine bir durum yoksa" ifadesi, bir trafik polisinin farklı bir işaret vermesi, bir ambulansın geçmesi veya yayanın zaten yola inmiş olması gibi istisnai durumların olmadığını, standart kuralın ne olduğunu sorduğunu belirtir.

a) Durmadan dikkatli geçmeli

Bu seçenek doğrudur. Trafik kurallarına göre, sabit yanan yeşil ışık, yolun trafiğe açık olduğunu ve sürücünün geçiş hakkına sahip olduğunu belirtir. Bu nedenle sürücü, kavşağa geldiğinde durmasına gerek yoktur. Ancak "dikkatli" kelimesi burada kilit öneme sahiptir; çünkü kavşaklar her zaman potansiyel tehlike barındırır. Sürücü, geçiş hakkı kendisinde olsa bile, kavşağı kontrol ederek ve olası tehlikelere karşı hazırlıklı olarak geçişini tamamlamalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) İlk geçiş hakkını yayalara vermeli: Yeşil ışık sürücüye yanarken, genellikle yayaların ışığı kırmızıdır. Bu nedenle, normal şartlarda bekleyen bir yayaya yol verme zorunluluğu yoktur. Ancak, eğer bir yaya siz yeşil ışığa gelmeden önce karşıya geçmeye başlamış ve yolda kalmışsa, bu "aksine bir durum" teşkil eder ve yayanın geçişini tamamlaması beklenmelidir. Soru standart durumu sorduğu için bu seçenek yanlıştır.
• c) Durup, yolu kontrol ettikten sonra geçmeli: Bu kural, kırmızı ışıkta veya "DUR" levhasının olduğu yerlerde geçerlidir. Yeşil ışık, "durma" eyleminin tam tersi olan "geç" komutunu verir. Yeşil ışıkta durmak, hem trafik akışını engeller hem de arkanızdan gelen araçların size çarpmasına neden olabilecek tehlikeli bir harekettir.
• d) Sağdan gelen araçların geçmesini beklemeli: "Sağdan gelen araca yol verme" kuralı, herhangi bir trafik ışığı, levhası veya görevlisinin bulunmadığı kontrolsüz kavşaklar için geçerlidir. Işıklı bir kavşak, kontrollü bir kavşaktır ve buradaki geçiş üstünlüğünü ışıkların rengi belirler. Size yeşil yanarken, sağdan (ve soldan) gelen araçlara kırmızı ışık yanmaktadır, bu yüzden onları beklemeniz gerekmez.

Özetle: Yeşil ışık, sürücüye "durmadan, kontrollü ve dikkatli bir şekilde geçiş yapma" hakkı tanır. Sürücü bu hakkı kullanırken kavşak içindeki diğer unsurlara karşı yine de tedbirli olmalıdır.

Bu soruda, bir trafik kazasıyla karşılaştığımızda veya kazaya karıştığımızda yasal ve insani olarak üstlenmemiz gereken en temel sorumluluğun ne olduğu sorgulanmaktadır. Soru, kaza anında panik yapmadan, doğru ve öncelikli adımı atmanın önemini vurgular. Bu ilk adım, hem yaralıların hayatını kurtarmak hem de olayın hukuki sürecinin doğru işlemesini sağlamak için kritik bir rol oynar.

a) Olayı en yakın zabıta veya sağlık kuruluşuna bildirmek: Bu seçenek doğru cevaptır. Bir trafik kazası meydana geldiğinde, yapılması gereken ilk ve en önemli eylem, durumu derhal yetkililere haber vermektir. Günümüzde bu, 112 Acil Çağrı Merkezi'ni arayarak yapılır. Bu sayede olay yerine en kısa sürede ambulans, polis veya jandarma gibi profesyonel ekiplerin ulaşması sağlanır ve yaralılara zamanında müdahale edilir. Bu, hem yasal bir zorunluluk hem de bir vatandaşlık görevidir.

b) Kazaya karışan araçların yerini değiştirmek: Bu seçenek yanlıştır. Özellikle yaralanmalı veya ölümlü kazalarda, araçların kaza sonrası konumu, fren izleri ve diğer unsurlar, kazanın nedenini ve kusur durumunu belirlemek için önemli delillerdir. Polis veya jandarma ekipleri gelmeden araçların yerini değiştirmek, bu delillerin kaybolmasına ve soruşturmanın yanlış yönlenmesine sebep olur. Araçlar, yalnızca yaralanmanın olmadığı, tarafların anlaştığı ve Kaza Tespit Tutanağı düzenlediği maddi hasarlı kazalarda trafiği açmak amacıyla hareket ettirilebilir.

c) Kaza yerindeki iz ve delilleri yok etmek: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve aynı zamanda yasal olarak bir suçtur. Kaza yerindeki cam kırıkları, fren izleri, sürüklenme izleri gibi her türlü delil, olayın aydınlatılması için hayati önem taşır. Bu delilleri bilerek yok etmek veya gizlemeye çalışmak, "suç delillerini karartmak" anlamına gelir ve ciddi hukuki yaptırımları vardır. Sorumluluğumuz, bu delilleri korumaktır.

d) Olay yerinden uzaklaşmak: Bu seçenek de yanlıştır ve yasalara aykırıdır. Bir kazaya karıştıysanız olay yerini terk etmek, "kazayı bildirmeme ve olay yerinden kaçma" suçunu oluşturur. Eğer kazaya sadece tanık olduysanız bile, yaralılara yardım etme ve durumu yetkililere bildirme yükümlülüğünüz vardır. Hiçbir şey yapmadan olay yerinden uzaklaşmak, hem vicdani sorumluluktan hem de yasal yükümlülükten kaçmak demektir.

Bu soruda, görseli verilen trafik işaret levhasının ne anlama geldiği ve sürücüye hangi kuralı bildirdiği sorulmaktadır. Bu levha, özellikle iki aracın aynı anda geçemeyeceği kadar dar olan yol kesimlerinde trafiği düzenlemek için kullanılır ve geçiş üstünlüğünün kimde olduğunu net bir şekilde belirtir.

Doğru cevap d) Karşıdan gelene yol verme zorunluluğunu seçeneğidir. Bu levha, "Karşıdan Gelene Yol Ver" anlamına gelen bir trafik tanzim işaretidir. Levhanın üzerindeki kırmızı ok, levhayı gören sürücünün gidiş yönünü temsil eder ve kırmızı renk, bu yöndeki sürücünün geçiş önceliğine sahip olmadığını belirtir. Siyah ok ise karşı yönden gelen trafiği temsil eder ve bu yöndeki araçların geçiş önceliğine sahip olduğunu gösterir. Dolayısıyla bu levhayı gören bir sürücü, daralan yola girmeden önce durmalı ve karşıdan gelen araç varsa onun geçmesini beklemelidir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yolun tek yönlü olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Tek yönlü yolu belirten levha, mavi zemin üzerine beyaz bir okun bulunduğu kare şeklindeki levhadır. Sorudaki levha ise açıkça iki yönlü bir trafik akışının olduğu ancak geçişin daraldığı bir durumu düzenlemektedir.
• b) Yolun iki taraftan daraldığını: Bu seçenek de yanlıştır. Yolun iki taraftan daraldığını bildiren levha, bir tehlike uyarı işaretidir. Bu işaret, üçgen şeklinde olup kırmızı çerçeve içinde, yolun her iki yanından içe doğru kıvrılan iki siyah çizgi içerir. Amacı sürücüyü önceden uyarmaktır, geçiş hakkı konusunda bir kural belirtmez.
• c) Kontrolsüz kavşağa yaklaşıldığını: Bu seçenek de doğru değildir. Kontrolsüz kavşağa yaklaşıldığını bildiren levha da bir tehlike uyarı işaretidir ve üçgen şeklindedir. İçerisinde siyah renkte kalın bir "X" işareti bulunur. Bu işaret, sürücüyü bir kavşağa yaklaştığı ve geçiş hakkı kurallarına uyması gerektiği konusunda uyarır.

Özetle, soruda verilen yuvarlak ve kırmızı çerçeveli levha bir trafik tanzim işaretidir ve sürücüye uyması gereken bir kuralı bildirir. Üzerindeki kırmızı ok sizin yönünüzü, siyah ok ise karşı yönü temsil eder. Kırmızı rengin anlamı "dur" veya "yasak" olduğu için, bu levha size karşıdan gelen araca yol verme zorunluluğunuz olduğunu net bir şekilde ifade eder.

Bu soruda, trafikte seyir halindeyken koruma başlığı (kask) ve koruma gözlüğü takmanın hangi araç sürücüsü için yasal bir zorunluluk olduğu sorulmaktadır. Sorunun temel amacı, sürücülerin kendi güvenlikleri için almaları gereken özel tedbirleri bilip bilmediğini ölçmektir. Bu ekipmanlar, özellikle sürücünün vücudunun dış etkenlere açık olduğu durumlarda hayati önem taşır.

Doğru cevap c) Motosiklet seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, motosiklet ve motorlu bisiklet sürücülerinin koruma başlığı (kask) takması zorunludur. Aynı şekilde, sürücünün gözlerini rüzgar, toz, böcek gibi dış etkenlerden koruyarak güvenli bir görüş sağlamak amacıyla koruma gözlüğü veya kaskın rüzgarlığının (vizör) kullanılması da gereklidir. Motosiklet sürücüleri, bir kaza anında doğrudan darbelere maruz kaldıkları için bu ekipmanlar hayat kurtarıcıdır.

Diğer seçenekler olan otobüs, traktör ve kamyon sürücüleri için bu zorunluluk bulunmamaktadır. Çünkü bu araçların sürücüleri, "kapalı bir kabin" veya "karoser" adı verilen metal bir yapı içerisinde seyahat ederler. Bu kapalı yapı, sürücüyü dış etkenlerden ve olası bir kaza anındaki darbelerden büyük ölçüde korur. Bu nedenle, bu sürücülerin kask veya özel bir gözlük takmasına gerek yoktur.

Bu araç sürücüleri için zorunlu olan temel güvenlik donanımı ise emniyet kemeridir. Özetle, soru sürücünün fiziksel olarak ne kadar korumasız olduğuyla ilgilidir. Motosiklet sürücüsü tamamen savunmasızken, diğer araçların sürücüleri aracın kendi şasisi tarafından korunmaktadır. Bu ayrımı anladığınızda, bu tür soruları kolayca cevaplayabilirsiniz.

Bu soruda, gösterilen tehlike uyarı işaretlerinden hangisinin bir "kontrolsüz kavşağa" yaklaşıldığını bildirdiği sorulmaktadır. Kontrolsüz kavşak, herhangi bir trafik ışığı, trafik polisi veya geçiş üstünlüğünü belirten özel bir işaret (Dur, Yol Ver levhası gibi) bulunmayan, sürücülerin genel geçiş kurallarına uymak zorunda olduğu kavşak türüdür. Bu kavşaklarda temel kural, genellikle sağdan gelen araca yol vermektir.

Doğru Cevap B seçeneğidir. B seçeneğinde görülen ve üçgen içerisinde "X" harfine benzer bir çarpı işareti bulunan levha, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde "Kontrolsüz Kavşak" işareti olarak tanımlanmıştır. Bu levhayı gören bir sürücü, ileride trafik ışığı veya herhangi bir yönlendirici işaretin bulunmadığı bir kavşağa yaklaştığını anlamalıdır. Bu durumda sürücü hızını azaltmalı, dikkatli olmalı ve kavşaktaki diğer araçlara karşı geçiş kurallarına uymaya hazır olmalıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince, bu işaretler kontrollü durumları ifade eden "Ana Yol - Tali Yol Kavşağı" levhalarıdır. Bu levhalardaki ortak özellik, kalın bir çizgi ile ana yolun, ince çizgiler ile de tali (ikincil) yolların gösterilmesidir. Bu işaretler, sürücünün ana yolda olduğunu ve tali yoldan gelen araçlara göre geçiş önceliğine sahip olduğunu belirtir. Bu da kavşağın "kontrollü" olduğu anlamına gelir.

Seçenekleri tek tek inceleyelim:

• a) seçeneği: Bu işaret, ana yola sağ taraftan bir tali yolun bağlandığını gösterir. Ana yolda seyreden sürücünün geçiş üstünlüğü vardır.
• c) seçeneği: Bu işaret, ana yola sol taraftan bir tali yolun bağlandığını gösterir. Yine ana yoldaki sürücünün geçiş üstünlüğü bulunur.
• d) seçeneği: Bu işaret ise ana yola hem sağdan hem de soldan tali yolların bağlandığını belirtir. Geçiş üstünlüğü yine ana yoldaki sürücüye aittir.

Sonuç olarak, a, c ve d seçeneklerindeki işaretler geçiş üstünlüğünün kimde olduğunu net bir şekilde belirttiği için kontrollü kavşakları işaret eder. Soru ise kontrolsüz kavşağı sorduğu için, sadece "X" işaretini taşıyan B seçeneği doğru cevaptır. Bu işaret, sürücüye "Dikkat, kavşakta öncelik belirtilmemiş, genel kurallara göre hareket et!" mesajını verir.

Bu soruda, Karayolları Trafik Kanunu'na göre arızalı bir aracı çekerken yapılması kesinlikle yasak olan eylem sorulmaktadır. Çekme ve çekilme işlemleri, normal sürüş koşullarından daha riskli olduğu için özel kurallara tabidir. Bu kuralların temel amacı, hem bu araçlardaki kişilerin hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliğini sağlamaktır.

Doğru Cevap: d) Çeken ve çekilen araçta yük veya yolcu taşımak

Doğru cevabın neden (d) şıkkı olduğunu açıklayalım. Çekme işlemi, doğası gereği tehlikeli ve dikkat gerektiren bir durumdur. Bu esnada araçların dengesi, manevra kabiliyeti ve fren mesafesi olumsuz etkilenir. Bu nedenle, riski en aza indirmek için hem çeken hem de çekilen araçta şoför dışında yolcu veya herhangi bir yük bulunması kesinlikle yasaktır. Bu kuralın amacı, olası bir kaza anında daha fazla kişinin zarar görmesini engellemek ve araçların ağırlığını artırarak kontrolü zorlaştırmamaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Kamyon ile kamyoneti çekmek: Bu işlem yasak değildir. Genel kural, çeken aracın, çekilen araçtan daha ağır veya en azından aynı ağırlıkta olmasıdır. Bir kamyonun, kendisinden daha hafif olan bir kamyoneti çekmesi hem teknik olarak mümkündür hem de kurallara uygundur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Kurtarıcı olmayan araçlarla çekmek: Bu ifade de yasak bir durumu belirtmez. Arızalanan bir aracı çekmek için ille de profesyonel bir kurtarıcı (çekici) çağırmak zorunda değilsiniz. Uygun şartları sağlayan (gerekli çeki donanımına sahip, ağırlık olarak uygun) herhangi bir otomobil, başka bir otomobili çekebilir. Bu durum, özellikle acil durumlarda sıkça başvurulan bir yöntemdir ve kurallar dahilinde serbesttir.
• c) Freni bozuk aracı çeki demiriyle çekmek: Bu seçenek, yasak olmak yerine tam tersine zorunlu olan bir durumu ifade eder. Eğer çekilen aracın fren sistemi çalışmıyorsa, esnek olan çeki halatı ile çekilmesi çok tehlikelidir ve yasaktır. Freni bozuk araçlar, iki araç arasında sabit bir mesafe sağlayan ve çelik bir çubuk olan çeki demiri ile çekilmek zorundadır. Bu sayede çeken araç yavaşladığında, çekilen araç ona arkadan çarpmaz. Dolayısıyla bu eylem, doğru ve güvenli bir yöntem olduğu için yasak değildir.

Özetle, araç çekme kurallarında öncelik daima güvenliktir. Yolcu ve yük taşımak, bu güvenliği doğrudan tehlikeye attığı için kanunlar tarafından kesin bir dille yasaklanmıştır. Diğer seçenekler ise belirli koşullar altında izin verilen veya zorunlu olan durumları ifade etmektedir.

Bu soruda, sürücülerin yüksek hızlı bir yol olan otoyola güvenli bir şekilde nasıl dahil olmaları gerektiği ve bu işlem için hangi özel şeridi kullanmalarının zorunlu olduğu test edilmektedir. Otoyollardaki trafik akışı şehir içi yollara göre çok daha hızlı olduğu için, bu yollara katılırken özel kurallara uymak hayati önem taşır. Sorunun amacı, bu özel katılım şeridinin adını ve işlevini bilip bilmediğinizi ölçmektir.

Doğru Cevap: b) Hızlanma şeridi

Otoyola girerken kullanılması zorunlu olan şerit hızlanma şerididir. Bu şerit, otoyolun sağında yer alan ve katılım yollarını otoyola bağlayan ek bir şerittir. Temel amacı, sürücünün aracının hızını, otoyolda seyreden araçların hız seviyesine güvenli bir şekilde çıkarmasını sağlamaktır. Sürücü bu şeritte hızlanır, aynalarını kontrol eder, sinyalini verir ve trafik müsait olduğunda güvenli bir şekilde otoyolun en sağ şeridine geçiş yapar. Bu işlem, otoyoldaki trafiğin akışını bozmadan ve tehlike yaratmadan katılımı mümkün kılar.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Orta şerit: Orta şerit, üç veya daha fazla şeritli yollarda genellikle sollama yapmak veya daha akıcı bir şekilde seyretmek için kullanılan bir şerittir. Otoyola giriş yapmak için tasarlanmamıştır. Otoyola girmek için önce hızlanma şeridini kullanarak otoyola dahil olmalı, ardından trafik durumuna göre diğer şeritlere geçiş yapmalısınız. Doğrudan orta şeride girmek son derece tehlikeli ve yasaktır.

• c) Tırmanma şeridi: Tırmanma şeridi, dik yokuşlarda ve rampalarda bulunan ek bir şerittir. Bu şeridin amacı, kamyon, otobüs gibi ağır ve yavaş giden araçların yokuş yukarı çıkarken hız kaybetmeleri durumunda diğer hızlı araçları engellememesini sağlamaktır. Yavaş araçlar bu şeridi kullanarak tırmanırken, diğer araçlar normal şeritlerden yollarına devam eder. Bu şeridin otoyola giriş ile bir bağlantısı yoktur.

• d) Yavaşlama şeridi: Yavaşlama şeridi, hızlanma şeridinin tam tersi bir işlevi görür; otoyoldan çıkmak için kullanılır. Sürücüler otoyoldan çıkış yapmadan önce bu şeride girer ve otoyolun hızlı akışını bozmadan güvenli bir şekilde yavaşlarlar. Soru otoyola "girerken" hangi şeridin kullanılacağını sorduğu için bu seçenek de yanlıştır. Hızlanma şeridi giriş için, yavaşlama şeridi ise çıkış içindir.

Bu soruda, trafikteki en temel ve hayati kurallardan biri olan "takip mesafesi"nin ne kadar olması gerektiği sorgulanmaktadır. Soru, 100 km/s hızla giden bir aracın, normal hava ve yol koşullarında önündeki araçla arasında bırakması gereken minimum mesafeyi sormaktadır. Bu mesafenin doğru ayarlanması, ani durumlarda kazaları önlemek için kritik öneme sahiptir.

Trafik kurallarına göre, sürücüler önlerindeki araçları, kendi hızlarının kilometre cinsinden en az yarısı kadar metre mesafeden takip etmek zorundadır. Bu kural "hızın yarısı kadar metre" olarak bilinir ve takip mesafesini hesaplamanın en basit ve en yaygın yöntemidir. Bu kural, sürücünün önündeki bir tehlikeyi fark etmesi, tepki vermesi ve fren yaparak güvenli bir şekilde durabilmesi için gereken minimum süreyi ve mesafeyi temel alır.

Soruda verilen hıza bu kuralı uygulayalım:

• Araç Hızı: 100 km/s
• Takip Mesafesi Kuralı: Hız / 2
• Hesaplama: 100 / 2 = 50 metre

Bu hesaplamaya göre, saatte 100 kilometre hızla giden bir sürücünün önündeki araçla arasında en az 50 metre mesafe bırakması gerekmektedir. Bu nedenle d) 50 seçeneği doğru cevaptır. Bu mesafe, sürücüye yaklaşık 2 saniyelik bir tepki süresi tanır ki bu da güvenli sürüş için uluslararası kabul görmüş bir standarttır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) 20 metre: Bu mesafe, 40 km/s hızla giden bir araç için geçerli olan takip mesafesidir (40/2=20). 100 km/s gibi yüksek bir hızda 20 metrelik bir mesafe, ani bir frende kazayı kaçınılmaz hale getirecek kadar tehlikeli ve kısadır.
2. b) 30 metre: Bu mesafe, 60 km/s hızla giden bir araç için uygun olan takip mesafesidir (60/2=30). 100 km/s hızla seyrederken bu kadar yakın olmak, sürücünün güvenli bir şekilde tepki vermesine olanak tanımaz.
3. c) 40 metre: Bu mesafe ise 80 km/s hız için gereken minimum takip mesafesidir (80/2=40). 100 km/s hızda bu mesafe de yetersiz kalır ve risk oluşturur.

Unutulmamalıdır ki, sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi normal hava ve yol şartlarını belirtir. Yağmurlu, karlı, buzlu veya sisli havalarda, yani yol tutuşunun azaldığı veya görüş mesafesinin düştüğü durumlarda, bu "hızın yarısı" kuralıyla bulunan mesafeyi daha da artırmak gerekir. Güvenliğiniz için takip mesafesi kuralına her zaman uymak hayati önem taşır.

Bu soruda, trafikte güvenli sürüş için hayati öneme sahip bir kuralın pratik uygulaması sorgulanmaktadır. Sürücünün, önündeki araç belirli bir noktadan geçerken "88-89" diye sayması, belirli bir amacı olan standart bir güvenlik kontrol yöntemidir. Bu davranışın neyi ölçtüğünü anlamak, güvenli sürüş bilincinin temelini oluşturur.

Doğru cevap c) Takip mesafesini seçeneğidir.

Sürücünün bu davranışı, trafikte "88-89 Kuralı" veya "2 Saniye Kuralı" olarak bilinen çok önemli bir güvenlik tekniğini uygulamasıdır. Bu kural, öndeki araçla aranızdaki mesafenin güvenli olup olmadığını anlamanın en pratik yoludur. Normal hava ve yol koşullarında, öndeki araçla aranızda en az 2 saniyelik bir zaman boşluğu bırakmanız gerekir ve bu yöntem tam olarak bu süreyi ölçer.

Bu kuralın uygulanışı şu şekildedir:

• 1. Adım: Sürücü, yol kenarında ağaç, trafik levhası, köprü gibi sabit bir nesne belirler.
• 2. Adım: Öndeki araç (sorudaki A aracı), bu belirlenen nesnenin hizasından geçtiği anda, arkadaki sürücü (1 numaralı araç) içinden veya normal bir konuşma hızında "Seksen sekiz, seksen dokuz" diye saymaya başlar.
• 3. Adım: "Seksen sekiz, seksen dokuz" kelimelerini söylemek yaklaşık 2 saniye sürer. Eğer sürücü saymayı bitirdiğinde kendi aracı belirlenen nesneye henüz gelmemişse veya tam o anda geliyorsa, takip mesafesi güvenli, yani 2 saniye veya daha fazladır. Eğer sürücü saymayı bitirmeden bu nesneye ulaşırsa, öndeki aracı çok yakından takip ediyor demektir ve yavaşlayarak mesafeyi artırmalıdır.

Bu nedenle, sürücünün bu davranışı doğrudan ve sadece takip mesafesini kontrol etmeye yöneliktir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) Motor gücü: Motor gücü, aracın hızlanma yeteneği ve çekiş kuvveti ile ilgilidir. Bir sürücünün yolda sayım yapması, aracın motorunun ne kadar güçlü olduğunu belirlemek için kullanılan bir yöntem değildir. Bu iki kavram arasında hiçbir bağlantı yoktur.

b) Asfalt kalitesi: Asfalt kalitesi, yol yüzeyinin durumu, yol tutuşu ve sürüş konforu ile alakalıdır. Sürücü, asfaltın kalitesini aracın gidişindeki sarsıntıdan veya direksiyon hakimiyetinden anlayabilir. Ancak "88-89" diye sayarak yapılan bu testin yolun kalitesiyle bir ilgisi bulunmamaktadır.

d) Yakıt sarfiyatı: Yakıt sarfiyatı, aracın belirli bir mesafede ne kadar yakıt tükettiğidir. Bu durum; sürüş hızı, ani hızlanma ve yavaşlamalar, araç bakımı gibi faktörlere bağlıdır. Güvenli bir takip mesafesi korumak, ani frenleri önleyerek dolaylı yoldan yakıt tasarrufu sağlayabilir, fakat "88-89" diye sayma eylemi yakıt tüketimini ölçen bir yöntem değildir.

Bu soruda, ambulans, itfaiye, polis aracı gibi geçiş üstünlüğüne sahip bir aracın sürücüsünün, bu özel hakkı kullanırken bile uymak zorunda olduğu en temel ve en önemli kuralın ne olduğu sorulmaktadır. Geçiş üstünlüğü, bu araçlara trafikteki diğer kuralların bir kısmını (kırmızı ışıkta geçmek, hız limitini aşmak gibi) ihlal etme hakkı tanır, ancak bu hak sınırsız değildir. Soru, bu hakkın sınırının ne olduğunu anlamanızı ölçmektedir.

Doğru Cevap: d) Can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamaya

Doğru cevabın neden "Can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamaya" olduğunu açıklayalım. Geçiş üstünlüğünün asıl amacı, bir hayat kurtarmak, bir yangını söndürmek veya bir suçu önlemek gibi acil bir duruma en hızlı şekilde müdahale etmektir. Ancak bu müdahale sırasında, sürücünün yeni kazalara sebep olması, başka insanların canını veya malını tehlikeye atması kabul edilemez. Örneğin, bir ambulans şoförü kırmızı ışıkta geçerken, kavşaktaki diğer araçlara veya yayalara çarpmamak için yavaşlamak ve yolu kontrol etmek zorundadır. Bu nedenle, can ve mal güvenliği her kuralın üzerindedir ve geçiş üstünlüğü bu temel kuralı asla ortadan kaldırmaz.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Hız sınırlamasına: Bu seçenek yanlıştır, çünkü geçiş üstünlüğüne sahip araçlar görev halindeyken hız sınırlamalarına uymak zorunda değildir. Zaten bu hakkın verilme nedenlerinden biri, olay yerine hızla ulaşabilmeleridir. Bu yüzden hız limitini aşabilirler.
• b) Trafik yasaklarına: Bu seçenek de yanlıştır. Geçiş üstünlüğü, görevli araca kırmızı ışıkta geçme, ters yöne girme veya durma yasağı olan yerlerde durmama gibi birçok trafik yasağını ihlal etme hakkı tanır. Sürücü, bu yasaklara uymak zorunda değildir.
• c) Çevreyi rahatsız etmemeye: Bu seçenek mantıksız ve yanlıştır. Geçiş üstünlüğünü kullanan araçlar, yollarını açmak ve diğer sürücüleri uyarmak için sesli (siren) ve ışıklı (tepe lambası) uyarı sistemlerini kullanmak zorundadır. Bu sistemler doğası gereği çevreyi rahatsız eder, ancak amaçları can ve mal güvenliğini sağlamak olduğu için bu rahatsızlık zorunludur.

Özetle, bir itfaiye aracı yangına giderken hız yapabilir ve kırmızı ışıkta geçebilir, ancak bunu yaparken kavşağı kontrol etmeden ve diğer araçların üzerine sürerek yeni bir felakete yol açamaz. Geçiş üstünlüğü, diğer kuralları esnetme hakkı verse de, en temel kural olan "başkalarının can ve mal güvenliğini tehlikeye atmama" sorumluluğunu asla ortadan kaldırmaz.

Bu soruda, size gösterilen trafik işaretinin ne anlama geldiğini bulmanız istenmektedir. Bu işaret, sürücülerin uyması gereken bir kuralı veya yasağı bildiren "Trafik Tanzim İşaretleri" grubuna aittir. Levhanın anlamını doğru bilmek, trafikte hem kendi güvenliğiniz hem de diğer sürücülerin güvenliği için hayati önem taşır. Görseldeki trafik levhası, yuvarlak şekilde ve kırmızı bir çerçeveye sahiptir. Trafik işaretlerinde kırmızı renkli daireler genellikle bir "yasaklama" veya "kısıtlama" bildirir. Levhanın içindeki beyaz zemin üzerinde ise yan yana duran iki otomobil sembolü bulunmaktadır; soldaki otomobil kırmızı renkte ve öndeki siyah otomobili geçme (sollama) pozisyonundadır. Bu semboller, kırmızı renkle vurgulanan sollama eyleminin yasak olduğunu anlatır. Dolayısıyla bu işaret, sürücülere bulundukları yolda öndeki aracı geçmenin yasaklandığını bildirir. Bu nedenle doğru cevap d) Öndeki taşıtı geçme yasağını seçeneğidir. Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da inceleyelim:

• a) Geçme yasağı sonunu: Bir yasağın veya kısıtlamanın sona erdiğini bildiren levhalar, genellikle kırmızı çerçeveli değildir. Geçme yasağının sona erdiğini bildiren levha, siyah-beyaz renktedir ve üzerinde yasağı belirten sembolün üstü çapraz siyah bir çizgi ile çizilmiştir. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• b) Hız sınırlaması sonunu: Hız sınırlaması levhaları, kırmızı daire içinde rakamlarla hızı belirtir. Hız sınırlaması sonu levhası ise, yine siyah-beyaz zemin üzerine rakamların ve çapraz siyah çizginin bulunduğu bir levhadır. Sorudaki levhada hız belirten bir rakam olmadığı için bu seçenek de yanlıştır.
• c) Araç trafiğine kapalı yolu: Bir yolun taşıt trafiğine kapalı olduğunu bildiren levha, içi tamamen boş olan kırmızı çerçeveli beyaz bir dairedir. Sorudaki işaret ise yolun kapalı olduğunu değil, sadece sollama eyleminin yasak olduğunu belirttiği için bu seçenek de hatalıdır.

Özet olarak, kırmızı çerçeveli yuvarlak levhalar bir yasağı ifade eder ve içindeki sembol neyin yasaklandığını gösterir. Bu levhada sollama yapan bir araç sembolü olduğu için, levhanın anlamı açıkça "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır". Bu kurala uymak, özellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu virajlarda, tepe üstlerinde ve dar yollarda kazaları önlemek için çok önemlidir.

Bu soruda, trafikte seyrederken yavaşladığınızı veya duracağınızı arkanızdaki sürücülere bildiren aydınlatma sisteminin hangisi olduğu sorulmaktadır. Bu, trafikteki en önemli güvenlik iletişimlerinden biridir çünkü sürücüler arasındaki iletişimi sağlayarak kazaları önlemeye yardımcı olur. Sürücünün bir eylemini (fren yapmak) diğer sürücülere anında bildiren ışık sistemi bu sorunun cevabıdır.

c) Fren lambaları
Doğru cevap fren lambalarıdır. Fren lambaları, sürücü fren pedalına bastığı anda otomatik olarak yanan ve aracın arkasında bulunan, genellikle kırmızı renkli, parlak ışıklardır. Bu lambaların temel ve tek amacı, arkadan gelen araç sürücüsünü, önündeki aracın yavaşladığı veya durmakta olduğu konusunda net bir şekilde uyarmaktır. Bu sayede arkadaki sürücü de zamanında tepki vererek kendi hızını ayarlar, güvenli takip mesafesini korur ve olası bir arkadan çarpma kazasını engeller.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sis lambaları: Bu lambalar, adından da anlaşılacağı gibi, sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü hava koşullarında kullanılır. Temel amacı, sürücünün yolu daha iyi görmesini sağlamak ve aracın diğer sürücüler tarafından fark edilebilirliğini artırmaktır. Yavaşlama veya durma anını bildirme gibi bir işlevi yoktur ve normal hava koşullarında kullanılması yasaktır.
• b) Park lambaları: Park lambaları (veya gabari lambaları), araç park hâlindeyken veya yol kenarında kısa süreli duraklamalarda, özellikle düşük ışık koşullarında, aracın boyutlarını ve konumunu belli etmek için kullanılır. Fren lambalarına göre çok daha sönük yanarlar ve aracın yavaşladığını değil, sabit durduğunu belirtirler. Bu nedenle yavaşlama ikazı için kullanılmazlar.
• d) İç aydınlatma lambaları: Bu lambalar, aracın kabin içini (tavan, kapı içleri vb.) aydınlatmak için kullanılır ve tamamen sürücü ile yolcuların konforu içindir. Trafikteki diğer araçları bilgilendirme veya ikaz etme gibi bir görevi kesinlikle yoktur. Hatta gece sürüşü sırasında açık bırakılması, sürücünün dış görüşünü olumsuz etkileyerek tehlike yaratabilir.

Bu soruda, motorun çalıştığı bir anda gösterge panelinde beliren akü (batarya) şeklindeki kırmızı ikaz ışığının ne anlama geldiği ve hangi parçanın arızalanmış olabileceği sorgulanmaktadır. Bu ışık, aslında bir "şarj sistemi" uyarı ışığıdır. Aracın elektrik sisteminin kendi kendini besleyemediğini ve aküdeki depolanmış enerjiyi kullandığını gösterir.

Doğru Cevap: c) Alternatörde

Aracın elektrik sistemini bir evin elektrik sistemine benzetebiliriz. Akü (Batarya), evin sigortası atıldığında veya elektrikler kesildiğinde devreye giren bir jeneratör gibidir; sınırlı bir enerjisi vardır ve aracın ilk çalışması için gereken yüksek akımı sağlar. Alternatör ise, şehir şebekesi gibidir; motor çalıştığı sürece sürekli olarak elektrik üretir. Bu elektrik hem aracın far, radyo, silecek gibi sistemlerini çalıştırır hem de biten aküyü yeniden şarj eder.

Motor çalışır durumdayken akü şarj ikaz ışığı yanıyorsa, bu durum "şehir şebekesi" yani alternatörün elektrik üretmediği anlamına gelir. Alternatör arızalandığında veya onu motora bağlayan V kayışı koptuğunda, araç elektrik üretemez ve tüm elektrik ihtiyacını aküden karşılamaya başlar. Sistem, sürücüyü "Dikkat, akü şarj olmuyor, mevcut enerjiyle gidiyorsun ve yakında tamamen duracaksın!" diye uyarmak için bu ışığı yakar. Bu nedenle muhtemel arıza alternatördedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Fan motorunda: Fan motorunun görevi, radyatördeki suyu soğutarak motorun hararet yapmasını önlemektir. Fan motoru arızalanırsa, araç durduğu yerde veya yavaş trafikteyken hararet göstergesi yükselir ve hararet ikaz ışığı yanar. Akü şarj sistemiyle doğrudan bir ilgisi yoktur.
• b) Marş motorunda: Marş motoru, sadece motoru ilk çalıştırma anında, yani kontağı çevirdiğiniz o birkaç saniye boyunca çalışır. Görevi, motorun ilk hareketini sağlamaktır. Motor zaten çalışır durumdayken marş motorunun bir işlevi kalmaz. Marş motoru bozuksa, araç hiç çalışmaz veya "tık" diye bir ses çıkarır, ancak motor çalışırken bir uyarı ışığı yakmaz.
• d) Far ampüllerinde: Far ampülleri, aydınlatma sisteminin bir parçasıdır ve elektrik tüketen elemanlardır. Bir far ampulü patladığında sadece o far yanmaz. Bu durum, aracın elektrik üretme veya şarj etme sistemini etkilemez ve akü şarj ikaz ışığının yanmasına sebep olmaz.

Özetle, motor çalışırken yanan akü ikaz ışığı, akünün kendisinin bozuk olduğu anlamına gelmek zorunda değildir. Bu ışık, "aküye şarj gitmiyor" uyarısıdır ve bu şarjı sağlayan ana parça alternatör olduğu için ilk akla gelmesi gereken arıza alternatördedir.

Bu soruda, bir aracın hareketini kontrol eden en temel güvenlik mekanizmalarından biri sorulmaktadır. Özellikle aracın hızını azaltma, tamamen durdurma ve park halindeyken sabit kalmasını sağlayan sistemin ne olduğu istenmektedir. Bu üç temel işlevi yerine getiren sistem, aracın en kritik güvenlik donanımlarından biridir.

Doğru Cevap: a) Fren sistemi

Doğru cevap fren sistemidir. Çünkü fren sistemi, aracın tekerleklerinin dönüş hızını yavaşlatarak veya tamamen durdurarak kinetik enerjiyi ısı enerjisine dönüştürür. Ayak freni (servis freni) aracın hareket halindeyken yavaşlamasını ve durmasını sağlarken, el freni (park freni) ise araç durduktan sonra, özellikle eğimli yollarda, sabit kalmasını temin eder. Soruda belirtilen "yavaşlama", "durma" ve "sabitlenme" işlevlerinin tamamı fren sisteminin görevidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Marş sistemi: Bu sistem, aracın motorunu çalıştırmak için ilk hareketi verir. Kontağı çevirdiğinizde motorun dönmesini sağlayan parçadır. Aracın durması veya yavaşlamasıyla hiçbir ilgisi yoktur; tam tersine, aracın çalışmaya başlamasını sağlar.
• c) Ateşleme sistemi: Bu sistem, benzinli motorlarda silindir içindeki yakıt-hava karışımını buji yardımıyla ateşleyerek patlama oluşturur ve motorun güç üretmesini sağlar. Yani ateşleme sistemi, aracın hareket etmesi için gerekli olan gücü üreten sürecin bir parçasıdır. Aracın durmasıyla değil, çalışması ve gitmesiyle ilgilidir.
• d) Süspansiyon sistemi: Bu sistem, yoldan gelen sarsıntıları ve darbeleri emerek sürüş konforunu artırır ve lastiklerin yola sürekli temas etmesini sağlayarak yol tutuşunu iyileştirir. Güvenli bir sürüş için çok önemli olsa da, aracın yavaşlamasını veya durmasını doğrudan sağlayan bir sistem değildir. Görevi, sürüş sırasında denge ve konfor sağlamaktır.

Özetle, soruda tanımlanan görevleri (yavaşlama, durma, sabitleme) bütün olarak yerine getiren tek sistem fren sistemidir. Diğer sistemler aracın çalıştırılması, güç üretmesi ve sürüş konforu gibi farklı ve önemli görevleri üstlenirler.

Bu soruda, aracımızı zorlu kış şartlarına hazırlarken hangi temel kontrollerin yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Kış aylarında hava sıcaklıklarının düşmesi, kar ve buzlanma gibi olaylar aracın performansını ve sürüş güvenliğini doğrudan etkiler. Bu nedenle, kışa girmeden önce yapılacak bazı temel bakımlar hayati önem taşır.

Soru metninde verilen önlemleri tek tek inceleyerek neden kış hazırlığı için gerekli olduklarını anlayalım:

1. Akü Kontrolü: Soğuk hava, akünün kimyasal reaksiyonlarını yavaşlatır ve performansını düşürür. Kışın motorun ilk çalışması daha fazla enerji gerektirir ve zayıf bir akü bu enerjiyi sağlayamayabilir. Bu durum, aracınızın soğuk bir kış sabahında çalışmamasına ve yolda kalmanıza neden olabilir. Bu yüzden kışa girmeden önce akünün şarj durumunu ve genel kondisyonunu kontrol ettirmek çok önemli bir önlemdir.

2. Lastik Kontrolü: Kış koşullarında yol yüzeyi ıslak, karlı veya buzlu olabilir. Bu da yol tutuşunun ciddi şekilde azalması anlamına gelir. Lastiklerin diş derinliği ve hava basıncı yol tutuşunu doğrudan etkiler. Yasal sınırların altında diş derinliğine sahip veya yanlış hava basıncına sahip lastikler, kayma ve kaza riskini artırır. Ayrıca, 7 derecenin altındaki sıcaklıklarda kış lastiği kullanmak, özel hamuru sayesinde çok daha iyi yol tutuşu ve fren mesafesi sağlayarak güvenliği artırır.

3. Antifriz Kontrolü: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşüren özel bir sıvıdır. Eğer soğutma sistemindeki su donarsa, genleşerek motor bloğunu, radyatörü veya hortumları çatlatabilir. Bu, çok ciddi ve masraflı bir motor arızasına yol açar. Bu nedenle, kış gelmeden önce soğutma suyundaki antifriz seviyesinin ve donma derecesinin ölçülmesi, aracın motorunu korumak için alınması gereken en kritik önlemlerden biridir.

Şimdi seçenekleri değerlendirelim:

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü sadece akü kontrolü yeterli değildir. Lastik ve antifriz kontrolünü ihmal etmek, sürüş güvenliğini ve motor sağlığını büyük riske atar.
• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Akü ve lastik kontrolü önemli olsa da, antifriz kontrolü yapılmazsa motorun donarak çok büyük hasar görme riski vardır.
• c) II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Lastik ve antifriz kontrolleri yapılmış olsa bile, zayıf bir akü nedeniyle araç hiç çalışmayabilir ve sürücüyü yolda bırakabilir.
• d) I, II ve III: Bu seçenek doğrudur. Güvenli ve sorunsuz bir kış geçirmek için aracın hem çalışmasını (akü), hem yolda güvenle ilerlemesini (lastik), hem de motorunun korunmasını (antifriz) sağlamak gerekir. Bu üç kontrol, birbirini tamamlayan ve kış hazırlığının temelini oluşturan en önemli adımlardır.

Bu soruda, aracın gösterge panelinde yanan akü şarj ikaz ışığına rağmen aracı sürmeye devam etmenin olası sonucu sorulmaktadır. Bu ikaz ışığı, aracın elektrik sistemiyle ilgili kritik bir sorunu işaret eder ve ne anlama geldiğini bilmek, yolda kalmanızı önleyebilir.

Öncelikle akü şarj ikaz ışığının ne anlama geldiğini anlamak gerekir. Bu ışık, akünün zayıf olduğu anlamına gelmez. Aksine, aracın şarj sisteminde bir arıza olduğunu ve akünün artık şarj edilmediğini belirtir. Normalde motor çalışırken, alternatör (şarj dinamosu) adı verilen bir parça hem aracın elektrik ihtiyacını karşılar hem de aküyü sürekli olarak şarj eder. Bu ışık yandığında, alternatör görevini yapmıyor demektir.

Doğru Cevap: b) Akünün boşalması

Araç çalışır durumdayken tüm elektrikli sistemler (farlar, silecekler, radyo, ateşleme sistemi vb.) alternatörden güç alır. Şarj ikaz ışığı yandığında ise alternatör devre dışı kalır ve tüm bu sistemler gücünü doğrudan aküde depolanan elektrikten çekmeye başlar. Akü, aracı çalıştırmak için anlık yüksek akım sağlamak üzere tasarlanmıştır, aracı uzun süre tek başına çalıştırmak için değil. Bu nedenle, araç sürülmeye devam edilirse, akünün içindeki sınırlı enerji hızla tükenecek ve akü tamamen boşalacaktır. Sonuç olarak, bir süre sonra ateşleme sistemi dahil tüm elektrikli aksamlar çalışmayı durdurur ve araç stop eder.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğu:

• a) Yağın azalması: Yağ seviyesinin azalması, motorun yağlama sistemiyle ilgili bir durumdur. Gösterge panelinde bu durum için ayrı bir "yağdanlık" sembolü bulunur. Akü şarj sisteminin arızalanması, motor yağı seviyesini doğrudan etkilemez.
• c) Fren hidroliğinin bitmesi: Fren hidroliği, fren sistemi için hayati öneme sahiptir. Seviyesi azaldığında veya bir sorun olduğunda, genellikle içinde ünlem işareti olan bir daire şeklinde farklı bir ikaz ışığı yanar. Şarj sistemindeki bir arıza, fren hidroliğinin bitmesine neden olmaz.
• d) Marş motorunun arızalanması: Marş motoru, sadece motoru ilk çalıştırma anında görev yapan bir parçadır. İkaz ışığı yandığında motor zaten çalışır durumdadır, dolayısıyla marş motoru devrede değildir. Ancak, akü tamamen boşaldıktan sonra aracı tekrar çalıştırmak istediğinizde, marş motoru çalışmayacaktır. Yani marş motorunun çalışmaması bir sonuçtur, arızanın kendisi değildir.

Özetle, akü şarj ikaz ışığı yandığında, araç şarj sistemini durdurmuş ve mevcut akü gücünü tüketmeye başlamıştır. Bu durumda yapılacak en doğru şey, aracı güvenli bir yere çekip motoru durdurmak ve bir tamirci çağırmaktır. Sürüşe devam etmek, akünün tamamen boşalmasına ve aracın beklenmedik bir anda yolda kalmasına neden olacaktır.

Bu soruda, bir aracın güç aktarma sisteminde yer alan ve şemada soru işareti ile belirtilen parçanın ne olduğu sorulmaktadır. Şemada, şafttan gelen dönme hareketini alıp tekerleklere bağlanan akslara dağıtan bir yapı görülmektedir. Bu parça, motordan gelen gücü tekerleklere ulaştıran kritik bir bileşendir.

Doğru cevap c) Diferansiyel'dir. Diferansiyel, güç aktarma organlarının önemli bir parçasıdır ve tam olarak resimde gösterilen konumda bulunur. Temel görevi, şafttan aldığı dönme hareketinin yönünü 90 derece değiştirerek akslara ve dolayısıyla tekerleklere iletmektir. Böylece motorun gücü tekerlekleri döndürmek için kullanılır.

Diferansiyelin bir diğer hayati görevi ise, araç viraj alırken ortaya çıkar. Viraj dönerken, virajın dış tarafında kalan tekerlek, iç tarafta kalan tekerlekten daha fazla mesafe kat etmek zorundadır. Diferansiyel, bu iki tekerleğin farklı hızlarda dönmesine izin vererek aracın savrulmadan, güvenli ve rahat bir şekilde virajı tamamlamasını sağlar. Bu işlevi olmasaydı, tekerlekler kayar, lastikler aşırı aşınır ve sürüş güvenliği tehlikeye girerdi.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Balata: Bu seçenek yanlıştır. Balata, fren sisteminin bir parçasıdır. Tekerleklerin yavaşlaması veya durması için fren diskine ya da kampanasına sürtünerek kinetik enerjiyi ısı enerjisine dönüştürür. Güç aktarımıyla değil, aracın durdurulmasıyla ilgilidir.
• b) Amortisör: Bu seçenek de yanlıştır. Amortisör, süspansiyon sisteminin bir elemanıdır ve aracın yoldaki engebelerden geçerken yaptığı salınımları sönümlemekle görevlidir. Sürüş konforunu ve yol tutuşunu artırır, ancak güç aktarımıyla bir ilgisi yoktur.
• d) Vites kutusu: Bu seçenek yanlıştır. Vites kutusu (şanzıman) da bir güç aktarma organı olmasına rağmen, resimde gösterilen parça değildir. Vites kutusu, motordan aldığı gücü şafta ileten ve aracın hızına göre tork ve devir ayarı yapan parçadır. Konum olarak şafttan önce, motor ile şaft arasında yer alır.

Bu soruda, aracın geri vites lambalarından birinin normal parlaklıkta yanarken diğerinin neden daha zayıf, yani sönük yandığı sorgulanmaktadır. Bu durum, elektrik akımının lambalardan birine tam olarak ulaşamadığını, ancak diğerine sorunsuz bir şekilde ulaştığını gösterir. Sorunun kaynağı, tüm sistemi değil, sadece sönük yanan lambayı etkileyen yerel bir problem olmalıdır.

d) Lamba bağlantısında oksitlenme vardır.

Bu seçenek doğru cevaptır. Oksitlenme, metal yüzeylerin zamanla hava ve nem ile temas ederek paslanmasına benzer bir kimyasal reaksiyondur. Lambanın metal duy kısmında veya kablo bağlantı noktasında oluşan oksit tabakası, elektriksel bir direnç yaratır. Bu direnç, elektrik akımının ampule tam olarak ulaşmasını engeller. Ampule daha az akım gittiği için, ampulün içindeki tel (flaman) yeterince ısınamaz ve bu nedenle normalden daha sönük bir ışık verir. Diğer lamba bağlantısında oksitlenme olmadığı için o lamba normal parlaklığında yanmaya devam eder. Bu durum, soruda tarif edilen "biri parlak, diğeri sönük" senaryosunu tam olarak açıklar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Flaşör arızalıdır: Flaşör, sinyal ve dörtlü ikaz lambalarının belirli bir ritimle yanıp sönmesini sağlayan parçadır. Geri vites lambaları sürekli yanar, yanıp sönmezler. Bu nedenle flaşörün geri vites lambalarıyla bir ilgisi yoktur ve bu seçenek yanlıştır.
• b) Akü gerilimi düşüktür: Akü, aracın tüm elektrik sisteminin güç kaynağıdır. Eğer akü gerilimi düşük olsaydı, bu durum sadece bir geri vites lambasını değil, aracın tüm elektrikli aksamlarını etkilerdi. Yani her iki geri vites lambası da, farlar da, iç aydınlatma da normalden daha sönük yanardı. Soruda sadece bir lambanın sönük olduğu belirtildiği için bu seçenek de yanlıştır.
• c) Geri vites müşiri arızalıdır: Geri vites müşiri, vites kolu geri vites konumuna getirildiğinde elektrik devresini kapatarak her iki geri vites lambasına aynı anda akım gönderen bir anahtardır. Eğer bu müşir arızalı olsaydı, ya hiç akım göndermez ve her iki lamba da yanmazdı ya da takılı kalarak sürekli yanmalarına neden olurdu. Müşir, lambalardan birine daha az, diğerine daha çok akım gönderme yeteneğine sahip değildir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, seyir hâlindeki bir aracın arkasında yer alan kırmızı lambaların aniden yanmasının trafikteki diğer sürücüler için ne anlama geldiği sorgulanmaktadır. Bu durum, trafikteki en temel ve önemli iletişim sinyallerinden biridir ve her sürücünün bu sinyalin anlamını net bir şekilde bilmesi gerekir.

Doğru Cevap: c) Araçta frenleme yapıldığını

Doğru cevabın 'c' şıkkı olmasının sebebi, araçlarda sürücü fren pedalına bastığı anda, aracın arkasında bulunan ve normalde sönük olan fren lambalarının otomatik olarak yanmasıdır. Bu lambalar, standart park lambalarından çok daha parlak ve dikkat çekici bir kırmızı renkte yanar. Bu parlak ışığın aniden belirmesi, arkadan gelen sürücüye öndeki aracın yavaşladığını veya durmak üzere olduğunu bildirir. Bu sayede arkadaki sürücü de zamanında tepki vererek kendi hızını ayarlar ve takip mesafesini korur, böylece olası bir çarpışma önlenmiş olur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Aracın sola döneceğini: Bir aracın sola döneceği, sol taraftaki sinyal lambasının yanıp sönmesiyle bildirilir. Sinyal lambaları genellikle turuncu renktedir ve sabit yanmak yerine düzenli aralıklarla yanıp sönerler. Fren lambaları ise her iki yanda birden ve sabit bir şekilde yanar.
• b) Aracın sağa döneceğini: Sola dönüşte olduğu gibi, sağa dönüş niyeti de sağ taraftaki sinyal lambasının yanıp sönmesiyle belirtilir. Bu da fren lambalarının aniden ve sabit bir şekilde yanmasından farklı bir durumdur.
• d) Aracın geri gelmekte olduğunu: Araç geri vitese takıldığında, arkasında bulunan beyaz renkli geri vites lambaları yanar. Bu lambaların amacı hem arkadaki sürücüleri aracın geri manevra yaptığı konusunda uyarmak hem de özellikle gece görüşünün zayıf olduğu durumlarda aracın arkasını aydınlatmaktır. Dolayısıyla, geri giden bir aracı kırmızı değil, beyaz ışıklarından tanırız.

Özetle, trafikte seyrederken önünüzdeki aracın arka kısmındaki kırmızı ışıklar aniden ve parlak bir şekilde yanıyorsa, bu durum sürücünün frene bastığının ve aracın yavaşladığının kesin bir işaretidir. Bu sinyali gördüğünüzde siz de hızınızı düşürmeli ve gerekirse durmaya hazır olmalısınız.

Bu soruda, bir aracı çalıştırmak için kontağı çevirdiğinizde (veya marş düğmesine bastığınızda) duyduğunuz "çevirme" sesinin normalden daha yavaş ve zorlanarak gelmesinin sebebi sorgulanmaktadır. Normalde marş motoru, aküden aldığı güçle motoru hızla çevirerek çalışmasını sağlar. Eğer bu çevirme işlemi yavaşsa, bu durum genellikle marş motoruna yeterli gücün gitmediğine işaret eder.

b) Akü şarj durumunun yeterli olmaması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, marş motorunun çalışmak için ihtiyaç duyduğu yüksek elektrik akımını doğrudan aküden almasıdır. Akü, aracın elektrik enerjisi deposudur. Eğer akünün şarj seviyesi düşükse veya akü eskiyerek gücünü kaybetmişse, marş motoruna motoru çevirebilecek kadar güçlü bir akım gönderemez. Yetersiz güç alan marş motoru da motoru döndürmekte zorlanır ve bu durum "yavaş dönme" veya "ağır ağır çevirme" olarak hissedilir. Bu, özellikle soğuk havalarda akünün kimyasal reaksiyonları yavaşladığı için daha sık karşılaşılan bir durumdur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince:

• a) Far kablo bağlantılarının oksitlenmesi: Far kablolarındaki bir sorun, aydınlatma sistemini etkiler. Farlarınızın zayıf yanmasına, titremesine veya hiç yanmamasına neden olabilir. Marş motorunun kendine ait, çok daha kalın ve ayrı bir elektrik devresi vardır. Dolayısıyla farlardaki bir sorun, marş motorunun dönüş hızını doğrudan etkilemez.
• c) Hava filtresinin kirlenmesi: Hava filtresi, motorun yanma işlemi için ihtiyaç duyduğu havayı temizler. Kirli bir hava filtresi, motora yeterli hava girmesini engeller. Bu durum, motorun performansının düşmesine, yakıt tüketiminin artmasına ve motorun çalıştıktan sonra düzensiz çalışmasına neden olabilir. Ancak marş motorunun dönüş hızını etkilemez; marş motoru yine normal hızda döner ama motor hava alamadığı için zor çalışabilir.
• d) Bujilerin eskimesi: Bujiler, silindir içindeki yakıt-hava karışımını bir kıvılcımla ateşleyen parçalardır. Bujiler eskidiğinde ateşleme düzgün olmaz. Bu durumda marş motoru motoru normal hızında çevirir, ancak ateşleme gerçekleşmediği için motor çalışmaz veya teleyerek çalışır. Yani sorun, motorun "yavaş dönmesi" değil, "normal hızda dönmesine rağmen çalışmamasıdır".

Özetle, marş motorunun yavaş dönmesi, neredeyse her zaman doğrudan elektrik gücü eksikliği ile ilgilidir ve bu gücün ana kaynağı aküdür. Bu nedenle doğru cevap B şıkkıdır.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir davranış modeli üzerinden sürücünün kişilik özelliğini yorumlamamız istenmektedir. Kırmızı ışığın sarıya dönmesiyle birlikte, daha yeşil yanmadan öndeki araca korna çalan bir sürücünün bu aceleci tavrının hangi kavramla en iyi açıklandığı sorulmaktadır. Bu davranış, sürücünün zihinsel ve duygusal durumunu yansıtan önemli bir ipucudur.

Doğru cevap d) Sabırsız seçeneğidir. Sabırsızlık, bir kişinin bekleme veya gecikmelere karşı tahammülünün düşük olması durumudur. Soruda anlatılan sürücü, yeşil ışığın yanması için gereken çok kısa bir süreyi bile bekleyememekte ve korna çalarak öndeki sürücüyü acele etmeye zorlamaktadır. Bu davranış, bekleme eylemine karşı gösterilen bir tepki olup, sabırsızlığın en net göstergelerinden biridir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Saygılı: Saygılı bir sürücü, diğer yol kullanıcılarının haklarına ve zamanlarına özen gösterir, onları rahatsız edecek davranışlardan kaçınır. Henüz geçiş hakkı doğmamış bir sürücüye korna çalarak onu rahatsız etmek ve baskı kurmak, saygılı bir davranışın tam tersidir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Telaşsız: Telaşsız olmak, sakin ve aceleci olmayan bir ruh halini ifade eder. Sorudaki sürücü ise tam aksine, bir an önce harekete geçmek istediği için oldukça telaşlı ve aceleci bir tavır sergilemektedir. Dolayısıyla bu seçenek de doğru olamaz.
• c) Sorumlu: Sorumlu bir sürücü, trafik kurallarına uyar ve kendi davranışlarının başkaları üzerindeki olası olumsuz etkilerini düşünür. Yeşil ışık yanmadan korna çalmak, öndeki sürücünün paniğe kapılmasına veya hata yapmasına (örneğin, erken hareket edip kazaya karışmasına) neden olabilecek sorumsuz bir davranıştır. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, bu soru trafikte sabrın ne kadar önemli bir erdem olduğunu vurgulamaktadır. Sürücünün sergilediği bu aceleci ve baskıcı tutum, trafikte tehlikeli durumlar yaratabilecek olan sabırsızlık davranışının tipik bir örneğidir. Ehliyet sınavında bu gibi sorularla, sürücü adaylarının trafikteki doğru tutum ve davranışları anlaması hedeflenir.

Bu soruda, trafikte yapılan bir hataya karşı gösterilen olumlu bir iletişim biçiminin, hangi temel trafik değerini yansıttığı sorulmaktadır. Sorudaki sürücünün kullandığı dil ve üslup, doğru cevabı bulmak için en önemli ipucudur. Sürücünün amacı, karşı tarafı kırmak veya cezalandırmak değil, tehlikeli bir durumu düzeltmek ve gelecekte tekrarlanmasını önlemektir.

Sürücünün ifadesini incelediğimizde, suçlayıcı bir dil yerine yapıcı ve anlayışlı bir yaklaşım sergilediğini görürüz. "Herhalde siz girişteki levhayı görmediniz" diyerek karşıdaki sürücünün hatasının kasıtlı olmadığını, bir dikkatsizlik sonucu olabileceğini varsaymıştır. Bu, empati kurduğunu ve durumu kişiselleştirmediğini gösterir. Ardından "lütfen daha dikkatli olun" diyerek nazik bir ricada bulunması, olumlu bir trafik kültürünün gereğidir.

Doğru Cevabın Açıklaması

d) Trafik kültüründe birbirini uyarmaya: Bu seçenek doğrudur. Çünkü trafikte güvenlik, sadece kurallara uymakla değil, aynı zamanda sürücülerin birbirlerine karşı sorumlu davranmasıyla da sağlanır. Sorudaki sürücü, tehlikeli bir durumu fark ettiğinde kornaya basmak, bağırmak veya el kol hareketi yapmak yerine, diğer sürücüyü sakin ve saygılı bir dille uyarmıştır. Bu davranış, hem olası bir kazayı önlemeye yönelik bir adımdır hem de trafikteki genel nezaket ve iş birliği ruhunu, yani trafik kültürünü yansıtır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) İnatlaşmaya: İnatlaşma, bir konuda ısrarcı olmak, geri adım atmamak ve genellikle bir güç mücadelesine girmektir. Sorudaki sürücü inatlaşmıyor, aksine bilgilendirici ve çözüm odaklı bir iletişim kuruyor. Amacı kendi yolundan gitmek için direnmek değil, bir hatayı düzeltmektir.
• b) Aşırı tepki göstermeye: Aşırı tepki, olayın gerektirdiğinden daha büyük bir reaksiyon vermektir. Örneğin, bu durumda sürücünün sinirlenip kornaya uzun süre basması, bağırması veya aracından inip tartışması aşırı tepki olurdu. Oysa sürücünün tepkisi son derece ölçülü ve sakindir.
• c) Kaba ve saldırgan davranmaya: Sürücünün kullandığı dil, nezaket kuralları çerçevesindedir. "Lütfen" gibi bir ifade kullanması, suçlayıcı bir dil yerine anlayışlı bir varsayımda bulunması, bu davranışın kaba ve saldırgan olmadığının en net kanıtıdır. Kaba davranış, hakaret veya aşağılayıcı ifadeler içerebilirdi.

Sonuç olarak, bu soru trafikte karşılaşılan olumsuz bir duruma verilebilecek en doğru tepkinin ne olduğunu öğretmeyi amaçlamaktadır. Doğru tepki; sakin, saygılı ve yapıcı bir dille uyarıda bulunarak hem anlık tehlikeyi ortadan kaldırmak hem de genel trafik adabına katkıda bulunmaktır.

Bu soruda, trafikte öfkeli davranışlar sergileyen bir sürücünün yol açtığı sonuçlar ele alınmaktadır. Soru kökünde bizden istenen, bu sonuçlardan biri *olmayan* seçeneği bulmaktır. Yani, öfkeli bir sürücünün hangi durumu yaratmayacağını tespit etmeliyiz. Bu tür "değildir" ile biten olumsuz sorularda, seçenekleri dikkatle değerlendirmek çok önemlidir.

Doğru Cevap: b) Kazaya karışma olasılığının azalması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, öfkenin trafikteki sonuçlarıyla tamamen zıt bir durum ifade etmesidir. Öfke, sürücünün muhakeme yeteneğini zayıflatan, risk alma eğilimini artıran ve ani, agresif tepkiler vermesine neden olan güçlü bir duygudur. Öfkeli bir sürücü, daha hızlı araç kullanır, diğer sürücülerle inatlaşır ve güvenli takip mesafesi gibi önemli kuralları hiçe sayar. Tüm bu olumsuz davranışlar, kazaya karışma olasılığını azaltmak yerine tam tersine ciddi şekilde artırır. Dolayısıyla, "kazaya karışma olasılığının azalması" öfkeli bir sürücünün yol açacağı bir durum olamaz.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu, yani neden öfkeli sürüşün birer sonucu olduklarını inceleyelim:

• a) Sabırsızlık ve tahammülsüzlüğün artması: Bu durum, öfkenin en temel ve doğrudan sonuçlarından biridir. Öfkelenen bir sürücü, trafikteki diğer yol kullanıcılarının en ufak hatasına veya yavaşlığına bile dayanamaz hale gelir. Sabrı ve toleransı azaldığı için kornayı gereksiz yere kullanma, sıkıştırma gibi tehlikeli davranışlar sergilemeye başlar. Bu yüzden bu seçenek, öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• c) Kural ihlallerinin artması: Öfke, sürücünün kurallara olan saygısını azaltır. "Bana yol vermedi, o zaman ben de kırmızıda geçerim" veya "Çok yavaş gidiyor, sağdan sollayacağım" gibi düşüncelerle hareket edebilir. Hız limitlerini aşmak, emniyet şeridini ihlal etmek veya tehlikeli şerit değiştirmek gibi kural ihlalleri, öfkeli sürücülerde sıkça görülen davranışlardır. Bu nedenle bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• d) Dikkatin dağılması: Sürücünün zihni öfkeyle meşgul olduğunda, tüm dikkatini yola ve çevresine veremez. Aklı, kendisini sinirlendiren olayda veya kişide kalır. Bu durum, sürücünün yola çıkan bir yayayı, aniden duran bir aracı veya trafik işaretlerini fark etmesini geciktirir. Bu zihinsel meşguliyet, tıpkı telefonla konuşmak gibi bir dikkat dağınıklığı yarattığı için bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.

Bu soruda, trafikte hatalı bir davranış sergileyen başka bir sürücüye karşı sergilenmesi gereken en doğru tutumun ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, seçilecek davranışın hem hatayı yapan sürücünün hem de trafikteki diğer herkesin kaza yapma riskini azaltmasıdır. Amaç, durumu daha tehlikeli hale getirmek değil, tam tersine güvenli bir ortama geri döndürmektir.

Doğru Cevap: d) Nezaket ve saygı çerçevesinde uyarılması

Bu seçeneğin doğru olmasının temel sebebi, trafik ortamının gerginliği artırmaya değil, sakinliği ve güvenliği korumaya dayalı olması gerektiğidir. Hata yapan bir sürücüyü nazik bir şekilde uyarmak, örneğin kısa bir korna çalmak veya bir el işaretiyle yavaşlamasını istemek, o sürücünün hatasını panik yapmadan fark etmesini sağlar. Bu yapıcı yaklaşım, sürücünün savunmaya geçmesini veya agresifleşmesini engelleyerek olası bir tartışmanın ya da "trafik magandalığı"nın önüne geçer ve herkes için güvenliği artırır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Aşırı tepki gösterilmesi: Hata yapan bir sürücüye bağırmak, el kol hareketleri yapmak veya aracını tehlikeli bir şekilde sıkıştırmak gibi aşırı tepkiler, durumu anında daha tehlikeli bir hale getirir. Panikleyen veya sinirlenen sürücü, daha büyük ve ölümcül hatalar yapabilir. Bu davranış, riski azaltmak yerine katlayarak artırır.
• b) Kaba ve saldırgan davranılması: Bu seçenek, aşırı tepkinin bir adım ötesidir ve doğrudan trafik güvenliğini tehdit eder. Kaba ve saldırgan davranışlar, trafikteki diğer sürücüleri de strese sokar ve yol güvenliğini tamamen ortadan kaldırabilir. Bu tür bir davranış, bir hatayı kavgaya veya kasıtlı bir kazaya dönüştürme potansiyeli taşır.
• c) Kızgın biçimde kornaya basılması: Kornanın amacı uyarmaktır, taciz etmek veya öfke göstermek değil. Uzun ve öfkeli bir şekilde kornaya basmak, diğer sürücüyü korkutabilir, panikletebilir veya sinirlendirerek misilleme yapmasına neden olabilir. Nazik ve kısa bir "uyarı" kornası ile "öfke" kornası arasındaki fark, bir kazayı önlemek ile bir kazaya sebep olmak arasındaki fark kadar büyüktür.

Özetle; ehliyet sınavındaki bu soru, sürücü adayına sadece kuralları değil, aynı zamanda trafikteki doğru "insani tutumu" da öğretmeyi amaçlar. Unutmayın ki trafikteki en önemli öncelik, her koşulda sakin kalarak hem kendi can güvenliğinizi hem de başkalarının can güvenliğini korumaktır. Nezaket ve saygı, bir zayıflık değil, trafikteki en etkili güvenlik araçlarından biridir.

Bu soruda, trafikte öfkelenen bir sürücünün, bu öfke duygusunu kontrol altına almak ve sakinleşmek için yapmaması gereken, yani yanlış olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Soru, sürücünün öfke anında hangi davranıştan kaçınması gerektiğini bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Doğru cevap olan B seçeneği dışındaki seçenekler, öfke kontrolü için tavsiye edilen doğru yöntemlerdir.

Doğru Cevap: b) Karşılaşılan durumla ilgili negatif çözümler üretmesi

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, negatif çözümler üretmenin öfkeyi azaltmak yerine tam tersine daha da körüklemesidir. Öfkelenen bir sürücü, karşılaştığı durumla ilgili "Şimdi ona gününü göstereceğim", "Bu acemi şoförün ehliyetini kim vermiş?" gibi intikamcı, suçlayıcı veya karamsar düşünceler ürettiğinde, stres seviyesi artar ve sakinleşmesi imkansız hale gelir. Bu tür düşünceler, sürücüyü tehlikeli ve agresif davranışlara (ani fren yapma, sıkıştırma, korna çalma gibi) itebilir. Dolayısıyla bu, bir sakinleşme yöntemi değil, öfkeyi tırmandırma yöntemidir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Trafik ortamında gerilimli durumların olabileceğini kabul etmesi: Bu, öfke kontrolünde en önemli adımlardan biridir. Trafiğin doğası gereği kalabalık, stresli ve hatalara açık bir ortam olduğunu baştan kabul etmek, sürücünün beklentilerini doğru ayarlamasını sağlar. Bu sayede, bir hata veya olumsuz bir durumla karşılaştığında bunu kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, "trafiğin normal bir parçası" olarak görüp daha sakin kalabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• c) Radyo veya müzik açması: Bu, dikkat dağıtma tekniği olarak bilinen etkili bir yöntemdir. Sürücü, öfkelendiği anda dikkatini yoldaki olumsuz durumdan alıp sevdiği bir müziğe veya bir radyo programına yönlendirdiğinde, zihni meşgul olur ve öfke duygusunun yoğunluğu azalır. Özellikle sakinleştirici müzikler, kalp atış hızını yavaşlatarak fiziksel olarak da rahatlamaya yardımcı olabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• d) Derin nefes alması: Bu, öfke kontrolünde kullanılan temel ve çok etkili bir fiziksel tekniktir. Öfke anında vücut "savaş ya da kaç" moduna geçer, kalp hızlı çarpar ve nefes alıp verme sıklaşır. Birkaç kez yavaş ve derin nefes almak, vücudun sakinleşme mekanizmasını devreye sokar, kan basıncını düşürür ve sinir sistemini yatıştırır. Bu, sürücünün hem zihinsel hem de fiziksel olarak kontrolü yeniden ele almasını sağlayan doğru bir yöntemdir.

Bu soruda, trafikte karşılaşılan bir problemin çözümünde sürücülerin birbirlerine karşı sergilediği olumlu bir davranışın hangi temel değere karşılık geldiği sorgulanmaktadır. Sorunun özü, zor durumda olan bir kişiye, bu konuda daha bilgili ve yetenekli başka bir kişinin karşılık beklemeden destek olmasıdır. Bu durum, trafikteki sosyal ilişkilerin ve ahlaki sorumlulukların önemini vurgular.

Doğru Cevap: c) Yardımlaşma

Doğru cevabın "Yardımlaşma" olmasının sebebi, sorudaki senaryonun bu kavramı tam olarak tanımlamasıdır. Yardımlaşma, bir bireyin zorluk yaşayan başka bir bireye, kendi imkanlarını ve becerilerini kullanarak destek olması, onun sorununu çözmesine yardımcı olmasıdır. Soruda, zincir takmak gibi teknik bir konuda zorlanan sürücüye, bu işi bilen başka bir sürücünün yardım eli uzatması, trafikteki dayanışma ve yardımlaşma ruhunun en güzel örneklerinden biridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafik kültüründe birbirini uyarma: Uyarma, genellikle bir tehlikeyi veya bir hatayı bildirmek amacıyla yapılır. Örneğin, bir aracın farlarının açık unutulduğunu veya lastiğinin inik olduğunu fark edip sürücüyü ikaz etmek bir uyarıdır. Sorudaki olay ise bir uyarıdan çok daha fazlasını, yani aktif olarak sorunu çözmeye yönelik fiziksel bir eylemi içermektedir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Kendini eleştirme: Kendini eleştirme, kişinin kendi yaptığı bir hatayı veya eksiği fark edip bunu kabullenmesidir. Sorudaki senaryoda zincir takamayan sürücü "keşke bunu daha önce öğrenseydim" diye düşünebilir, ancak olay iki sürücü arasında geçen bir etkileşimi anlatmaktadır. Diğer sürücünün davranışı, bir başkasına yönelik olduğu için kendini eleştirme kavramıyla ilgili değildir.
• d) İnatlaşma: İnatlaşma, trafikte son derece olumsuz bir davranıştır ve genellikle bir anlaşmazlık durumunda tarafların kendi istediğinde diretmesi, geri adım atmaması anlamına gelir. Örneğin, dar bir yolda iki sürücünün de birbirine yol vermemek için beklemesi bir inatlaşmadır. Sorudaki olay ise bunun tam tersi, uzlaşmacı ve yardımsever bir tutumu göstermektedir.

Özetle, bu soru trafikte sadece kurallara uymanın değil, aynı zamanda insani değerlere sahip olmanın da ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Zor durumda kalmış birine yardım etmek, trafik ortamını daha güvenli, huzurlu ve insancıl bir hale getiren yardımlaşma değerinin bir parçasıdır.