12 Ocak 2026 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, ilk yardımın en temel uygulamalarından biri olan solunum yolunu açma tekniğinin uygulama basamakları tarif edilmektedir. Bilinci kapalı ancak solunumu olan bir kazazedeye doğru müdahaleyi yapabilmek için bu pozisyonun ne olduğunu ve neden yapıldığını bilmek hayati önem taşır. Soruda verilen adımlar, bu tekniğin birebir tarifidir.

Doğru Cevap: c) Baş geri-çene yukarı pozisyonu

Doğru cevabın "Baş geri-çene yukarı pozisyonu" olmasının sebebi, soruda anlatılan uygulama basamaklarının bu pozisyonun adıyla tam olarak örtüşmesidir. Bilinci kapalı kişilerde kaslar gevşediği için dil, geriye kayarak soluk borusunu tıkayabilir. Bu pozisyonun amacı, dili kökünden ileriye doğru iterek hava yolunu açmaktır.

• "Alından bastırılıp... baş geriye doğru itilir." kısmı, pozisyonun "Baş Geri" adımını ifade eder.
• "Diğer elin iki parmağı çene kemiğinin üzerine yerleştirilir... çeneden kaldırılarak..." kısmı ise pozisyonun "Çene Yukarı" adımını ifade eder.

Bu iki hareket birleştiğinde, soluk borusu düz bir hale gelir ve dilin yolu tıkaması engellenir. Bu, solunumu durma riski olan bir kazazedeye yapılacak ilk ve en önemli müdahalelerden biridir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

a) Şok pozisyonu: Bu pozisyon, kan dolaşımında bir sorun olduğunda ve hayati organlara yeterli kan gitmediğinde uygulanır. Kazazede sırt üstü yatırılır ve ayakları yaklaşık 30 cm kadar yukarı kaldırılır. Amaç, beyin ve kalp gibi önemli organlara kan akışını artırmaktır. Soruda anlatılan hava yolu açma tekniği ile hiçbir ilgisi yoktur.

b) Yarı oturuş pozisyonu: Bu pozisyon genellikle bilinci açık olan ve solunum güçlüğü çeken (örneğin astım krizi, kalp krizi geçiren) veya göğüs yaralanması olan hastalara uygulanır. Hastanın sırtı desteklenerek oturur pozisyona getirilmesi, nefes alıp vermesini kolaylaştırır. Sorudaki uygulama, bilinci kapalı birine hava yolunu açmak için yapılır ve bu pozisyondan tamamen farklıdır.

d) Yarı yüzükoyun-yan pozisyon: Bu pozisyonun diğer adı "Koma Pozisyonu" veya "Derlenme Pozisyonu"'dur. Bilinci kapalı ancak solunumu ve nabzı olan kazazedelere uygulanır. Amacı, kişinin kusması durumunda kusmuğun soluk borusuna kaçmasını (aspirasyon) önlemek ve hava yolunu açık tutmaktır. Bu pozisyona getirmeden önce genellikle zaten "Baş geri-çene yukarı" pozisyonu ile hava yolu kontrol edilmiştir. Dolayısıyla, soruda anlatılan basamaklar bu pozisyonun kendisine ait değildir.

Bu soruda, belirli acil durum senaryolarında bir yaralının araçtan nasıl güvenli bir şekilde çıkarılacağı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktaları; yaralının omuriliğine zarar vermemek, solunum ve dolaşımın durmuş olması veya olay yerinde yangın gibi acil bir tehlikenin bulunmasıdır. Bu özel şartlar altında uygulanması gereken doğru tekniğin adını bilmeniz beklenmektedir.

Doğru Cevap: c) Rentek manevrası

Rentek manevrası, tam olarak soruda tarif edilen durumlar için geliştirilmiş bir ilk yardım tekniğidir. Bu manevranın temel amacı, bir kaza sonrası araç içinde sıkışmış veya bilinci kapalı olan bir yaralıyı, baş, boyun ve omurga hattını mümkün olduğunca sabit tutarak araçtan çıkarmaktır. Özellikle yangın, patlama riski veya yaralının kalbinin durması gibi acil müdahale gerektiren durumlarda, yaralının hayatını kurtarmak için bu hızlı ve güvenli çıkarma yöntemi kullanılır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu yöntem, yaralıyı genellikle düz bir zeminde, kapalı ve dar bir alandan çıkarmak için kullanılır. Ancak baş ve boyun desteği sağlamadığı için omurilik yaralanması şüphesi olan bir kazazedeye uygulanması son derece tehlikelidir. Bu yöntem, omurga yaralanması riskini en üst düzeye çıkarır.
• b) Heimlich manevrası: Bu manevra, solunum yoluna yabancı bir cisim kaçması sonucu boğulma tehlikesi yaşayan kişilere uygulanır. Karına yapılan basınçla yabancı cismin dışarı atılması hedeflenir. Sorudaki senaryo ile (araçtan çıkarma, omurilik koruması) hiçbir ilgisi yoktur.
• d) İtfaiyeci yöntemi: Bu, bir ilk yardımcının bilinci kapalı bir yaralıyı omzunda taşıma tekniğidir. Genellikle yaralı tehlikeli bölgeden uzaklaştırıldıktan sonra daha uzun mesafelerde taşımak için kullanılır. Araç içinden birini çıkarmak için uygun bir yöntem değildir ve omurga hattını düz tutmayı garanti etmez.

Özetle, Rentek manevrası, "araçtan çıkarma" ve "omuriliği koruma" anahtar kelimeleri birleştiğinde akla gelmesi gereken tek doğru tekniktir. Bu manevra, yaralının hayatını tehdit eden bir durum varken, ona daha fazla zarar vermeden araçtan tahliye edilmesini sağlar.

Bu soruda, çok sayıda yaralının olduğu bir kaza ortamında, ilk yardım ve taşıma önceliklerinin nasıl belirlenmesi gerektiği sınanmaktadır. Bu durumlarda uygulanan sisteme triyaj (yaralı seçimi ve öncelik belirleme) denir. Triyajın temel amacı, kısıtlı imkanlarla mümkün olan en fazla sayıda insanın hayatını kurtarmaktır. Bu nedenle, yaralılar durumlarının aciliyetine göre sıralanır.

Öncelik sıralaması yapılırken temel kural, hayati tehlikesi en yüksek olan yaralıya ilk müdahalenin yapılması ve ilk olarak onun taşınmasıdır. Hayati tehlike, kişinin solunumunu, dolaşımını veya bilincini doğrudan etkileyen durumlardır. Bu yaralılar müdahale edilmezse kısa süre içinde hayatlarını kaybedebilirler.

Şimdi diğer seçeneklerin neden daha öncelikli olduğuna bakalım:

• a) Bilincini kaybeden: Bilinç kaybı, beyin kanaması, şok veya solunum yolunun tıkanması gibi çok ciddi bir durumun habercisi olabilir. Ayrıca, bilinci kapalı bir yaralının dili geriye kaçarak kendi solunum yolunu tıkayabilir. Bu nedenle, bilinci kapalı yaralılar hayati tehlike taşıdığı için ilk taşınması gerekenler arasındadır.
• b) Açık karın yarası olan: Açık karın yaralanmaları, iç organların zarar görmesi ve ciddi iç kanama riski nedeniyle son derece tehlikelidir. Bu durum, yaralının hızla şoka girmesine ve hayatını kaybetmesine neden olabilir. Bu yüzden bu tür yaralılar da acilen hastaneye sevk edilmelidir.
• c) Solunum zorluğu olan: Solunum, yaşamın en temel fonksiyonudur. Solunum zorluğu çeken bir yaralı, dakikalar içinde hayatını kaybedebilir. İlk yardımın ABC'si (Hava yolu, Solunum, Dolaşım) kuralına göre solunum her zaman en yüksek önceliğe sahiptir. Bu nedenle, bu yaralı kesinlikle ilk taşınması gerekenlerdendir.

Doğru cevabın neden "Ayak bileğinde çıkık olan" olduğuna gelirsek:

d) Ayak bileğinde çıkık olan: Ayak bileğindeki bir çıkık, acı verici ve hareket kabiliyetini kısıtlayan bir durum olsa da, yaralının hayatını doğrudan tehdit etmez. Bu yaralının solunumu, dolaşımı ve bilinci yerindedir. Diğer seçeneklerdeki gibi kısa sürede ölüm riski taşımaz. Bu nedenle, kaynakların daha acil durumdaki yaralılara yönlendirilmesi için, genel durumu stabil olan bu yaralı en sona bırakılır.

Özetle, bir kaza yerinde öncelik sıralaması yapılırken; solunumu durmuş veya zorlananlar, durdurulamayan kanaması olanlar ve bilinci kapalı olanlar ilk sıralarda yer alır. Ayak bileği çıkığı gibi hayati tehlike oluşturmayan yaralanmalar ise bu kritik hastalar sevk edildikten sonra taşınır. Bu yüzden doğru cevap d seçeneğidir.

Bu soruda, bir yaralıyı taşırken ilk yardımcının hem kendi sağlığını korumak hem de yaralıya zarar vermemek için uyması gereken temel ve güvenli kuralların hangileri olduğu sorulmaktadır. Bu kurallar, acil durumlarda yapılacak müdahalenin başarısı için hayati önem taşır. Şimdi maddeleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

I- Yaralıya yakın mesafede çalışılması

Bu ifade, yaralı taşımanın en temel kurallarından biridir ve doğrudur. Bir kişiyi veya ağır bir nesneyi kaldırırken, yükü vücudunuza ne kadar yakın tutarsanız, sırt ve bel kaslarınıza binen yük o kadar azalır. Ağırlık merkezine yakın çalışmak, daha iyi denge sağlar, daha az güç harcamanıza neden olur ve en önemlisi ilk yardımcının kendini sakatlamasını önler. Bu nedenle, yaralıyı taşımaya başlamadan önce ona mümkün olduğunca yakın bir pozisyon almak gerekir.

II- Daha uzun ve kuvvetli kas gruplarının kullanılması

Bu ifade de yaralı taşımada uyulması gereken altın kurallardan biridir ve doğrudur. İnsan vücudunda bacak, kalça ve omuz kasları; bel ve sırt kaslarına göre çok daha uzun, büyük ve kuvvetlidir. Yaralıyı kaldırırken belden eğilmek yerine, dizleri bükerek çömelmek ve bacak kaslarından güç alarak kalkmak gerekir. Bu yöntem, "bacaklarınla kaldır, belinle değil" prensibi olarak da bilinir ve ilk yardımcının belini incitme riskini en aza indirir.

III- İlk yardımcının kendi sağlığını riske atması

Bu ifade, ilk yardımın en temel ilkesine tamamen aykırıdır ve kesinlikle yanlıştır. İlk yardımda birinci kural, "önce kendi güvenliğin" ilkesidir. Eğer ilk yardımcı kendi sağlığını riske atar ve yaralanırsa, hem yaralıya yardım edemez hale gelir hem de kendisi yardıma muhtaç bir duruma düşer. Bu durum, olay yerindeki yaralı sayısını artırmaktan başka bir işe yaramaz. Bu nedenle bir ilk yardımcı, asla kendi can güvenliğini tehlikeye atacak bir hamlede bulunmamalıdır.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir, çünkü II numaralı kural da en az I kadar önemlidir ve uygulanması gerekir.
• b) I ve II: Bu seçenek doğrudur. Çünkü hem yaralıya yakın mesafede çalışmak (I) hem de kuvvetli kas gruplarını kullanmak (II) yaralı taşımalarında uyulması gereken temel ve doğru kurallardır.
• c) II ve III: Bu seçenek yanlıştır. II numaralı kural doğru olsa da, III numaralı kural (ilk yardımcının sağlığını riske atması) kesinlikle yapılmaması gereken bir davranıştır.
• d) I, II ve III: Bu seçenek de III numaralı yanlış kuralı içerdiği için yanlıştır.

Sonuç olarak, yaralıyı güvenli bir şekilde taşımak için I ve II numaralı kurallara uyulması zorunludur. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, bilinç kaybı durumlarının şiddet derecesi sorgulanmaktadır. Yani, bilinç kaybının en derin, en ciddi ve en uzun süreli seviyesinin hangisi olduğu soruluyor. Bilinç durumları hafif bir sersemlikten, tamamen tepkisizliğe kadar geniş bir yelpazede değerlendirilir ve bu soru bu yelpazenin en uç noktasını bulmanızı istemektedir.

Doğru cevap Koma'dır. Çünkü koma, bilinç kaybının en ileri ve en ağır tablosudur. Koma durumundaki bir kişi, çevresinde olup bitenlerin hiçbir şekilde farkında değildir ve en güçlü uyaranlara (seslenme, dürtme, ağrılı uyaranlar) bile kesinlikle tepki vermez. Bu durumda yutkunma ve öksürük gibi hayati refleksler dahi kaybolmuştur, bu da durumu son derece ciddi kılar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• d) Bayılma: Bayılma, beyne anlık olarak yeterli kan gitmemesi sonucu oluşan kısa süreli ve geçici bir bilinç kaybıdır. Genellikle birkaç saniye veya en fazla birkaç dakika sürer ve kişi dinlenmeye alınınca veya yatırılınca bilinci hızla yerine gelir. Koma ile karşılaştırıldığında çok daha hafif ve kısa süreli bir durumdur, bu yüzden bilinç kaybının en ileri durumu olamaz.
• a) Şok: Şok, temel olarak bir dolaşım sistemi yetmezliğidir; yani kalbin ve damarların vücuda yeterli miktarda kan pompalayamaması durumudur. Şoktaki bir kişide bilinç bulanıklığı, huzursuzluk ve endişe hali görülebilir ve durum kötüleşirse bilinç kaybı yaşanabilir. Ancak şok, doğrudan bir bilinç durumu değil, bilinç kaybına neden olabilen bir rahatsızlıktır. Bilinç kaybının kendisi değil, sebebidir.
• c) Üşüme: Üşüme, vücut ısısının düşmesi veya hastalık gibi nedenlerle ortaya çıkan bir titreme halidir ve bilinç durumuyla doğrudan bir ilişkisi yoktur. Bilinci tamamen açık bir insan da üşüyebilir. Bu seçenek, konuyu dağıtmak ve dikkati başka yöne çekmek için konulmuş bir çeldiricidir ve bilinç kaybı ile ilgili değildir.

Özetle, bilinç kaybı seviyelerini bir merdiven gibi düşünebiliriz. Bayılma bu merdivenin en alt basamaklarından biriyken, Koma en üst basamağı, yani bilincin en kapalı ve en ileri kayıp durumunu temsil eder. Bu nedenle doğru cevap "Koma"dır.

Bu soruda, solunum yolu yabancı bir cisimle tamamen tıkanmış bir kazazedenin durumu tarif edilmektedir. Belirtiler – konuşamama, nefes alamama, morarma ve ellerini boynuna götürme – tıbbi olarak 'tam tıkanma' olarak bilinen ve acil müdahale gerektiren hayati bir tehlikeye işaret eder. Bu durumda amaç, hava yolunu tıkayan cismi hızla çıkararak kişinin yeniden nefes almasını sağlamaktır.

Doğru Cevap: b) Heimlich manevrası

Doğru cevap Heimlich manevrasıdır. Çünkü bu manevra, tam tıkanma yaşayan ve bilinci açık olan kişilere uygulanmak üzere tasarlanmış özel bir ilk yardım tekniğidir. Kazazedenin arkasına geçilerek karın boşluğuna yapılan basınçlı itme hareketleri, akciğerlerdeki havayı dışarı iterek yapay bir öksürük oluşturur. Bu basınç, soluk borusundaki yabancı cismin dışarı atılmasını sağlar. Soruda anlatılan belirtiler, tam olarak bu müdahalenin gerekli olduğu durumu tanımlamaktadır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Üçgen bandaj uygulaması: Bu yöntem, genellikle kırık veya çıkıklarda kolu askıya almak, yaraları sarmak veya eklemleri sabitlemek için kullanılır. Solunum yolu tıkanıklığı gibi içsel bir acil durumda hiçbir faydası yoktur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• c) Turnike uygulaması: Turnike, kol veya bacaktaki durdurulamayan, çok şiddetli atardamar kanamalarını kontrol altına almak için son çare olarak başvurulan bir yöntemdir. Sorudaki kazazedenin sorunu kanama değil, boğulmadır. Bu nedenle turnike uygulamak tamamen ilgisiz ve yanlıştır.
• d) Rentek manevrası: Bu manevra, özellikle trafik kazalarında, omurga yaralanması şüphesi olan bir kazazedeyi, ona daha fazla zarar vermeden araçtan güvenli bir şekilde çıkarmak için kullanılır. Amaç, baş-boyun-gövde eksenini bozmamaktır. Sorudaki durum bir araç içi yaralanma değil, solunum yolu tıkanıklığı olduğu için bu manevranın uygulanması anlamsızdır.

Özetle, soruda tarif edilen belirtiler tam tıkanma durumunu gösterir ve bu durumda uygulanması gereken tek doğru ve hayat kurtarıcı ilk yardım yöntemi Heimlich manevrasıdır.

Bu soruda, bir kırık ya da çıkık şüphesi olan bir kişiye yapılması gereken en temel ve doğru ilk yardım müdahalesinin ne olduğu sorulmaktadır. Amaç, yaralıya daha fazla zarar vermeden, profesyonel tıbbi yardım gelene kadar durumu stabil tutmaktır. Bu nedenle, ilk yardımın temel prensiplerini bilmek hayati önem taşır.

d) Hareketsiz kalması sağlanır. (DOĞRU)

Kırık ve çıkıklarda ilk yardımın altın kuralı, yaralı bölgeyi kesinlikle hareket ettirmemektir. Çünkü kırılan kemik uçları veya yerinden çıkan eklem hareket ettirildiğinde, çevresindeki damarlara, sinirlere ve kaslara zarar verebilir. Bu durum, basit bir kırığı karmaşık hale getirebilir, iç kanamaya yol açabilir veya kalıcı sakatlıklara neden olabilir. Yaralı bölgenin hareketsizliğini sağlamak (tespit veya sabitleme), bu ikincil yaralanmaları önler, ağrıyı azaltır ve güvenli bir şekilde hastaneye nakledilmesine olanak tanır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sürekli buzla ovulur. Bu seçenek iki sebepten yanlıştır. Birincisi, "ovmak" eylemi yaralı bölgeye hareket ve baskı uygulamak demektir, bu da hareketsizlik kuralını ihlal eder ve daha fazla hasara yol açar. İkincisi, buzun "sürekli" olarak cilde temas ettirilmesi donma yanıklarına sebep olabilir. Soğuk uygulama şişliği ve ağrıyı azaltmak için faydalıdır ancak bir beze sarılarak 15-20 dakikalık periyotlarla yapılmalıdır.
• b) Kuvvetli masaj yapılır. Bu, yapılabilecek en tehlikeli müdahalelerden biridir. Kırık bir kemiğe veya çıkık bir ekleme masaj yapmak, inanılmaz bir acıya sebep olacağı gibi, kırık kemik uçlarının damarları ve sinirleri parçalamasına neden olabilir. Bu durum, ciddi iç kanamalara ve geri döndürülemez sinir hasarlarına yol açarak durumu çok daha kötüleştirir.
• c) Sıcak uygulama yapılır. Sıcak uygulama, kan damarlarını genişleterek bölgeye kan akışını artırır. Kırık gibi akut bir yaralanmada bölgede zaten iç kanama ve ödem (şişlik) vardır. Sıcak uygulamak, kanamayı ve şişliği daha da artırarak basıncın yükselmesine ve ağrının şiddetlenmesine neden olur. Bu nedenle sıcak uygulama, bu tür yeni yaralanmalarda kesinlikle yapılmamalıdır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta karşınıza çıkabilecek bir kırık veya çıkık durumunda hatırlamanız gereken en önemli şey; yaralı bölgeyi bulduğunuz pozisyonda sabitlemek ve kesinlikle hareket ettirmemektir. Diğer tüm müdahaleler (masaj, ovma, sıcak uygulama) durumu daha da kötüleştirme riski taşır.

Bu soruda, ciddi bir yaralanma durumunda, özellikle de vücuda bir cisim saplanmışsa, yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamalarının hangileri olduğu test edilmektedir. Amaç, ilk yardımcının yaralıya zarar vermeden, durumu daha da kötüleştirmeden profesyonel yardım gelene kadar ne yapması gerektiğini bilip bilmediğini ölçmektir. Şimdi öncülleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

I- Yara içi kurcalanır.

Bu ifade, yapılması gerekenler arasında kesinlikle yanlıştır. Bir yaranın içini kurcalamak, temizlemeye çalışmak veya içindeki yabancı maddeleri çıkarmaya yeltenmek çok tehlikelidir. Bu hareket, yara içerisindeki damar, sinir veya dokulara daha fazla zarar verebilir, kanamayı artırabilir ve en önemlisi enfeksiyon riskini çok ciddi şekilde yükseltir. İlk yardımcının görevi yarayı temizlemek değil, durumu stabilize edip profesyonel yardım çağırmaktır.

II- Saplanan yabancı cisim çıkarılmaz.

Bu ifade, ilk yardımın en temel ve hayati kurallarından biridir ve doğru bir uygulamadır. Vücuda saplanmış bir cisim (bıçak, cam parçası, demir çubuk vb.), bulunduğu yerde bir tampon görevi görerek büyük bir kanamayı engelliyor olabilir. Eğer bu cisim bilinçsizce çıkarılırsa, hasar görmüş büyük bir damar aniden açılabilir ve durdurulması çok zor, hayatı tehdit eden bir kanama başlayabilir. Bu nedenle cisim sabitlenmeli ve kesinlikle çıkarılmamalıdır; bu işlem sadece hastane ortamında doktorlar tarafından yapılmalıdır.

III- Yaranın üzeri kapatılarak tıbbi yardım istenir.

Bu ifade de yine temel ilk yardım kurallarından biridir ve doğru bir adımdır. Yarayı dış etkenlerden ve mikroplardan korumak için temiz bir bezle veya sargı beziyle kapatmak önemlidir. Eğer saplanan bir cisim varsa, cismin etrafı bezlerle desteklenerek sabitlenir ve ardından yaranın üzeri kapatılır. Bu işlemden hemen sonra veya işlem sırasında derhal 112 aranarak profesyonel tıbbi yardım istenmesi, yaralının hayatını kurtarmak için en önemli adımdır.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır, çünkü I numaralı öncül (Yara içi kurcalanır) kesinlikle yapılmaması gereken tehlikeli bir davranıştır.
• b) I ve II: Bu seçenek de yanlıştır. II numaralı öncül doğru olsa da, I numaralı yanlış öncülü içerdiği için doğru kabul edilemez.
• c) II ve III: Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü hem saplanan cismin çıkarılmaması (II) hem de yaranın üzerinin kapatılarak tıbbi yardım istenmesi (III), ciddi yaralanmalarda yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamalarıdır.
• d) I, II ve III: Bu seçenek, yanlış olan I numaralı öncülü içerdiği için hatalıdır. Doğru adımların yanında tek bir yanlış adım bile ilk yardım uygulamasını tehlikeli hale getirir.

Bu soruda, ilk yardımda hayati bir durum olan şok tablosunun belirtileri sorgulanmaktadır. Doğru cevabı bulmak için şokun ne olduğunu ve vücutta ne gibi değişikliklere yol açtığını anlamak gerekir. Şok, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara (beyin, kalp, böbrekler gibi) yeterli miktarda kan ve oksijen gönderememesi durumudur ve acil müdahale gerektirir.

Şimdi verilen bulguları tek tek inceleyelim ve şok belirtisi olup olmadıklarını değerlendirelim:

• I- Deri soğuk ve nemlidir: Bu ifade doğrudur. Şok durumunda vücut, hayati organlara kan akışını devam ettirebilmek için kanı deriden ve uzuvlardan (kol, bacak gibi) çeker. Kan akışı azalan deri soğur. Vücudun stres tepkisi nedeniyle de terleme görülür, bu da derinin soğuk ve nemli (yapış yapış) olmasına neden olur. Bu, şokun en tipik belirtilerinden biridir.
• II- Nabız düzenli ve dolgundur: Bu ifade yanlıştır. "Düzenli ve dolgun" bir nabız, sağlıklı ve normal bir dolaşım sisteminin işaretidir. Şok durumunda ise kalp, azalan kan basıncını telafi etmek için daha hızlı çalışmaya başlar ancak kan hacmi azaldığı için nabız vuruşları zayıflar. Dolayısıyla şoktaki bir kişinin nabzı hızlı ve zayıftır, dolgun değildir.
• III- Solunum yüzeysel ve hızlıdır: Bu ifade de doğrudur. Vücut dokularına yeterli oksijen gitmediği için, solunum sistemi bu açığı kapatmaya çalışır. Bu nedenle kişi daha sık nefes alıp vermeye başlar (hızlı solunum). Ancak bu solunumlar genellikle etkisiz ve derinden olmayan, yani yüzeysel solunumlardır. Bu da tipik bir şok belirtisidir.

Bu değerlendirmelere göre, şok belirtileri I. ve III. maddelerde doğru bir şekilde verilmiştir. II. madde ise şok durumunun tam tersini ifade etmektedir.

Şimdi seçenekleri inceleyelim:

1. a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Çünkü III. maddedeki "solunumun yüzeysel ve hızlı olması" da bir şok belirtisidir.
2. b) Yalnız II: Bu seçenek tamamen yanlıştır. "Düzenli ve dolgun nabız" sağlıklı bir durumun göstergesidir, şok belirtisi değildir.
3. c) I ve III: Bu seçenek doğrudur. Hem derinin soğuk ve nemli olması (I) hem de solunumun yüzeysel ve hızlı olması (III) şokun klasik belirtilerindendir.
4. d) II ve III: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü şok belirtisi olmayan II. maddeyi içermektedir.

Bu soruda, ilk yardımın en önemli konularından biri olan şokun belirtileri sorgulanmaktadır. Şok, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara yeterli miktarda kan gönderememesi sonucu ortaya çıkan ve acil müdahale gerektiren hayati bir durumdur. Doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

b) Cildin soğuk ve nemli olması (DOĞRU CEVAP)

Bu seçenek doğrudur çünkü şok durumunda vücut, hayati organları (beyin, kalp, akciğerler) korumak için kanı cilde ve uzuvlara giden damarları daraltarak bu bölgelerden çeker. Kan akışının azalması cildin soğuk ve soluk görünmesine neden olur. Vücudun bu stresli duruma tepki olarak salgıladığı hormonlar ise terlemeye yol açar, bu da cildin nemli veya yapış yapış olmasına sebep olur. Bu nedenle soğuk ve nemli cilt, şokun en tipik ve klasik belirtilerinden biridir.

a) Zihinsel aktivitenin artması (YANLIŞ)

Bu seçenek yanlıştır çünkü şok durumunda beyne giden kan ve oksijen miktarı azalır. Bu durum, zihinsel aktivitenin artmasına değil, tam tersine azalmasına yol açar. Kişide başlangıçta huzursuzluk ve endişe görülebilir ancak durum ilerledikçe kafa karışıklığı, bilinç bulanıklığı, uyuşukluk ve hatta bilinç kaybı meydana gelir. Dolayısıyla zihinsel fonksiyonlarda artış değil, belirgin bir düşüş beklenir.

c) Vücut sıcaklığının hızla yükselmesi (YANLIŞ)

Bu seçenek de yanlıştır. Şok durumunda dolaşımın yavaşlaması ve kanın cilde yeterince ulaşamaması nedeniyle vücut ısı kaybeder. Bu yüzden vücut sıcaklığı yükselmek yerine tam aksine düşme eğilimi gösterir. Vücut sıcaklığının hızla yükselmesi (ateş), genellikle enfeksiyon gibi durumların bir belirtisidir, şokun değil.

d) Dilin gevşeyerek geriye doğru toplanması (YANLIŞ)

Bu durum, doğrudan şokun bir belirtisi olmaktan çok, bilinç kaybının bir sonucudur. Herhangi bir nedenle bilincini kaybeden bir kişide kaslar gevşer ve dil de gevşeyerek soluk yolunu tıkamak üzere geriye doğru kayabilir. Şok ilerlediğinde bilinç kaybı yaşanabilir ve bu durum ortaya çıkabilir; ancak bu, şokun kendisine özgü bir belirti değil, bilinç kaybının genel bir tehlikesidir.

Bu soruda, ilk yardımın temel hedefleri ile ilgili bilginiz test edilmektedir. Sorunun kökünde "hedeflerinden biri değildir" ifadesi yer aldığı için, seçenekler arasında ilk yardımın tanımı ve kapsamı dışında kalan bir durumu bulmanız gerekmektedir. İlk yardım, herhangi bir kaza veya yaşamı tehlikeye düşüren bir durumda, sağlık görevlilerinin yardımı sağlanıncaya kadar, hayatın kurtarılması ya da durumun kötüye gitmesini önleyebilmek amacıyla olay yerinde, tıbbi araç gereç aranmaksızın mevcut olanaklar ile yapılan ilaçsız uygulamalardır.

Doğru Cevap: b) Kazaların önlenmesi

Doğru cevabın "Kazaların önlenmesi" olmasının sebebi, bu eylemin ilk yardımın başlamasından önceki bir aşamayı ifade etmesidir. İlk yardım, bir kaza veya acil durum meydana geldikten sonra devreye giren bir müdahaledir. Kazaları önlemek ise trafik kurallarına uymak, emniyet kemeri takmak, araç bakımını zamanında yaptırmak gibi tedbirleri içerir ve bu kavram "trafik güvenliği" veya "iş güvenliği" alanına girer, ilk yardımın bir hedefi değildir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şokun önlenmesi: Şok, ciddi yaralanmalarda kan dolaşımının yetersiz kalması sonucu ortaya çıkan ve hayati tehlike yaratan bir durumdur. İlk yardımcının temel hedeflerinden biri, yaralıyı uygun pozisyona getirerek, vücut ısısını koruyarak ve sakinleştirerek şoka girmesini engellemek veya mevcut şok durumunun ilerlemesini yavaşlatmaktır. Bu yüzden şokun önlenmesi, ilk yardımın önemli bir hedefidir.
• c) Acil yardım istenmesi: İlk yardımın en temel adımlarından biri, olay yerinin güvenliğini sağladıktan hemen sonra 112 Acil Çağrı Merkezi'ni arayarak profesyonel tıbbi yardım istemektir. Bu eylem, "Bildirme" olarak da bilinir ve hayat kurtarma zincirinin kritik bir halkasıdır. Dolayısıyla acil yardım istenmesi, ilk yardımın vazgeçilmez bir hedefidir.
• d) Kanamanın durdurulması: Vücuttaki ciddi kanamalar, kısa sürede hayati tehlike oluşturabilir. İlk yardımcının öncelikli görevlerinden biri, yaralı bölgeye baskı uygulama veya turnike gibi yöntemlerle kanamayı kontrol altına alarak kan kaybını en aza indirmektir. Bu nedenle kanamanın durdurulması, ilk yardımın en temel hedeflerinden biridir.

Özetle, ilk yardımın temel hedefleri genellikle "Koruma, Bildirme ve Kurtarma (KBK)" olarak özetlenir. Bu hedefler, olay gerçekleştikten sonraki süreci kapsar. Kazaların önlenmesi ise bu süreç başlamadan önceki bir tedbirdir ve bu nedenle ilk yardımın hedefleri arasında yer almaz.

Bu soruda, bir kazazedeye kalp masajı (göğüs basısı) uygulamaya başlamak için hangi durumun kesinlikle ve mutlaka mevcut olması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu, ilk yardımın en kritik adımlarından biridir, çünkü yanlış bir müdahale yarardan çok zarar getirebilir. Sorunun amacı, kalp masajının hangi acil durumda tek doğru müdahale olduğunu bilip bilmediğinizi ölçmektir.

Doğru cevap d) Dolaşımın durması, kalp atımlarının alınamaması seçeneğidir. Kalp masajının temel amacı, çalışmayı durdurmuş olan kalbin görevini dışarıdan mekanik olarak devralarak, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalanmasını sağlamaktır. Eğer bir kişinin kalbi zaten atıyorsa, yani dolaşımı devam ediyorsa, kalp masajı yapmak son derece tehlikelidir. Çalışan bir kalbe masaj yapmak, kalbin normal ritmini bozabilir ve durumu daha da kötüleştirebilir. Bu nedenle, ilk yardımcı kalp masajına başlamadan önce mutlaka nabız ve solunum kontrolü yaparak dolaşımın durduğundan emin olmalıdır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim. a) Bilinç kaybı olması, tek başına kalp masajı için yeterli bir sebep değildir. Bir kişi bayılma, şeker koması, kafa travması veya aşırı alkol tüketimi gibi birçok farklı nedenle bilincini kaybedebilir. Bu durumlarda kişinin kalbi atmaya ve solunumu devam ediyor olabilir. Bilinci kapalı ama solunumu ve nabzı olan bir kişiye kalp masajı yapılmaz; bunun yerine kişiye koma (iyileşme) pozisyonu verilir ve solunum yolu açık tutulur.

Benzer şekilde, b) Reflekslerin kaybolması ve c) Sesli uyaranlara tepki vermemesi seçenekleri de bilinç kaybının farklı göstergeleridir ve kalp masajı için doğrudan bir neden değildir. Bu belirtiler, kazazedenin durumunun ciddi olduğunu ve acil tıbbi yardıma ihtiyacı olduğunu gösterir, ancak kalbinin durduğu anlamına gelmez. Derin bir komada olan bir kişinin de refleksleri zayıflayabilir veya sesli uyarılara tepki vermeyebilir, fakat dolaşımı devam ediyor olabilir. Bu yüzden bu belirtiler, dolaşımın kontrol edilmesi için birer işarettir, doğrudan kalp masajına başlama nedeni değildir.

Özetle, ilk yardımda izlenmesi gereken adımlar şöyledir:

• Önce kazazedenin bilinci kontrol edilir (sesli ve omuzdan sarsarak uyarma).
• Bilinç yoksa, hemen 112 aranır ve çevredekilerden yardım istenir.
• Daha sonra kazazedenin solunumu ve dolaşımı kontrol edilir (Bak-Dinle-Hisset ve şah damarından nabız kontrolü).
• Sadece ve sadece solunum ve nabız tamamen yoksa, yani dolaşım durmuşsa kalp masajına başlanır.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, levhası veya trafik görevlisinin bulunmadığı bir "kontrolsüz kavşakta" karşılaşan iki aracın geçiş önceliği sıralaması sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda sürücülerin uyması gereken temel ve hayati kurallar vardır. Soruyu doğru cevaplamak için bu kuralları bilmek ve şekil üzerinde doğru bir şekilde uygulamak gerekir.

Trafik kurallarına göre, kontrolsüz kavşaklarda geçiş hakkı sıralamasını belirleyen en temel ilke, "sağdaki araca yol verme" kuralıdır. Bu kural, bütün sürücülerin kavşağa yaklaşırken kendi sağından gelen araca ilk geçiş hakkını vermesi gerektiğini belirtir. Bu sayede kavşakta bir düzen sağlanır ve kazaların önüne geçilir. Şekli bu kurala göre incelediğimizde, 1 numaralı aracın sağında 2 numaralı araç bulunmaktadır. Bu durumda 1 numaralı sürücü, kendi sağından gelen 2 numaralı araca yol vermek zorundadır.

Şimdi seçenekleri detaylı olarak inceleyelim:

• a) 1 numaralı araç: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü 1 numaralı araç, 2 numaralı aracın solundadır. Kontrolsüz kavşak kuralı gereği soldaki araç, sağındaki araca yol vermelidir. Ayrıca, dönüş yapan araçlar düz giden araçlara yol vermek zorundadır. Şekilde 1 numaralı araç sola dönüş yapmakta, 2 numaralı araç ise düz gitmektedir; bu durum da geçiş hakkının 2 numaralı araçta olduğunu bir kez daha doğrular.
• b) 2 numaralı araç: Bu seçenek doğrudur. Çünkü 2 numaralı araç, 1 numaralı aracın sağında yer almaktadır. "Sağdaki aracın geçiş önceliği vardır" kuralına göre ilk geçiş hakkı 2 numaralı araca aittir. 2 numaralı aracın sürücüsü sağına baktığında herhangi bir araç görmediği için (sağı boş olduğu için) kavşağı ilk olarak kullanma hakkına sahiptir.
• c) Hızı az olan araç & d) Hızı fazla olan araç: Bu iki seçenek de yanlıştır. Geçiş hakkı kuralları, araçların hızlarına göre belirlenmez. Trafik kuralları, hız gibi değişken ve tehlikeli bir faktöre göre değil, araçların konumlarına ve hareket yönlerine göre düzenlenmiştir. Hızlı olmak veya yavaş olmak, bir sürücüye geçiş üstünlüğü kazandırmaz. Aksine, kavşaklara yaklaşırken hız azaltmak bir güvenlik gerekliliğidir.

Özetle, kontrolsüz bir kavşakta karşılaştığınızda aklınıza gelmesi gereken ilk ve en önemli kural, sağınızdan gelen araca daima yol vermeniz gerektiğidir. Bu soruda 2 numaralı araç, 1 numaralı aracın sağında olduğu için geçiş hakkı onundur.

Bu soruda, Karayolları Trafik Kanunu'na göre arızalı bir aracı çekerken yapılması kesinlikle yasak olan eylem sorulmaktadır. Çekme ve çekilme işlemleri, normal sürüş koşullarından daha riskli olduğu için özel kurallara tabidir. Bu kuralların temel amacı, hem bu araçlardaki kişilerin hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliğini sağlamaktır.

Doğru Cevap: d) Çeken ve çekilen araçta yük veya yolcu taşımak

Doğru cevabın neden (d) şıkkı olduğunu açıklayalım. Çekme işlemi, doğası gereği tehlikeli ve dikkat gerektiren bir durumdur. Bu esnada araçların dengesi, manevra kabiliyeti ve fren mesafesi olumsuz etkilenir. Bu nedenle, riski en aza indirmek için hem çeken hem de çekilen araçta şoför dışında yolcu veya herhangi bir yük bulunması kesinlikle yasaktır. Bu kuralın amacı, olası bir kaza anında daha fazla kişinin zarar görmesini engellemek ve araçların ağırlığını artırarak kontrolü zorlaştırmamaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Kamyon ile kamyoneti çekmek: Bu işlem yasak değildir. Genel kural, çeken aracın, çekilen araçtan daha ağır veya en azından aynı ağırlıkta olmasıdır. Bir kamyonun, kendisinden daha hafif olan bir kamyoneti çekmesi hem teknik olarak mümkündür hem de kurallara uygundur. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Kurtarıcı olmayan araçlarla çekmek: Bu ifade de yasak bir durumu belirtmez. Arızalanan bir aracı çekmek için ille de profesyonel bir kurtarıcı (çekici) çağırmak zorunda değilsiniz. Uygun şartları sağlayan (gerekli çeki donanımına sahip, ağırlık olarak uygun) herhangi bir otomobil, başka bir otomobili çekebilir. Bu durum, özellikle acil durumlarda sıkça başvurulan bir yöntemdir ve kurallar dahilinde serbesttir.
• c) Freni bozuk aracı çeki demiriyle çekmek: Bu seçenek, yasak olmak yerine tam tersine zorunlu olan bir durumu ifade eder. Eğer çekilen aracın fren sistemi çalışmıyorsa, esnek olan çeki halatı ile çekilmesi çok tehlikelidir ve yasaktır. Freni bozuk araçlar, iki araç arasında sabit bir mesafe sağlayan ve çelik bir çubuk olan çeki demiri ile çekilmek zorundadır. Bu sayede çeken araç yavaşladığında, çekilen araç ona arkadan çarpmaz. Dolayısıyla bu eylem, doğru ve güvenli bir yöntem olduğu için yasak değildir.

Özetle, araç çekme kurallarında öncelik daima güvenliktir. Yolcu ve yük taşımak, bu güvenliği doğrudan tehlikeye attığı için kanunlar tarafından kesin bir dille yasaklanmıştır. Diğer seçenekler ise belirli koşullar altında izin verilen veya zorunlu olan durumları ifade etmektedir.

Bu soruda, bir otomobile römork takıldığında yasal olarak uyması gereken azami hız sınırının, römorksuz durumuna kıyasla nasıl değiştiği sorgulanmaktadır. Bu, doğrudan Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen özel bir kurala dayanan bir bilgi sorusudur. Sürücü adayının, araçların cinsine ve durumuna göre değişen hız limitlerini bilip bilmediği ölçülmektedir.

Doğru cevap c) 10 km/saat daha az seçeneğidir. Türkiye'deki trafik kurallarına göre, bir araca römork veya yarı römork takıldığında, o aracın ilgili yol için belirlenmiş olan azami hız sınırından 10 km/saat daha düşük bir hızla gitmesi zorunludur. Bu kuralın temel amacı, artan ağırlık ve uzunluk nedeniyle ortaya çıkan güvenlik risklerini azaltmaktır.

Römork takılı bir aracın fren mesafesi uzar, manevra kabiliyeti zorlaşır ve özellikle yüksek hızlarda "yalpalama" veya "salınım" yapma riski artar. Bu nedenle yasa koyucu, bu tehlikeleri en aza indirmek için standart bir hız düşürme limiti belirlemiştir. Örneğin, bir otomobil için hız sınırı 90 km/saat olan bölünmüş bir yolda, aynı otomobil römork çektiğinde azami 80 km/saat hızla gidebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Aynı: Bu seçenek yanlıştır çünkü römork, aracın sürüş dinamiklerini (frenleme, denge, ivmelenme) tamamen değiştirir. Hız limitinin aynı kalması, fren mesafesinin uzaması gibi riskleri göz ardı etmek anlamına gelir ve bu durum trafik güvenliğiyle çelişir.
• b) Yarısı kadar: Bu seçenek de yanlıştır çünkü bu kadar büyük bir hız düşüşü pratik değildir. Trafiğin akışını tehlikeli bir şekilde yavaşlatarak arkadan çarpma gibi farklı kaza riskleri yaratabilir. Kural, güvenliği sağlarken trafiğin akıcılığını da korumayı hedefler.
• d) 10 km/saat daha fazla: Bu seçenek mantık dışıdır. Araca ek bir yük ve ağırlık getiren, kontrolünü zorlaştıran bir durum varken hız limitini artırmak, kazaya davetiye çıkarmak demektir. Güvenlik önlemleri hızı azaltmayı gerektirir, artırmayı değil.

Özetle, ehliyet sınavında karşınıza çıkabilecek bu kuralı unutmamanız önemlidir. Bir otomobile römork taktığınızda, gidebileceğiniz yasal en yüksek hız, o yol için belirlenmiş olan normal hız sınırından her zaman 10 km/saat daha azdır. Bu, hem sizin hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için hayati bir kuraldır.

Bu soruda, size gösterilen trafik levhasının anlamını bilmeniz ve hangi davranışı yasakladığını bulmanız istenmektedir. Bu tür sorular, sürücü adaylarının trafik tanzim işaretlerini ne kadar iyi anladığını ölçmeyi amaçlar. Gösterilen levha, sürücülerin uyması gereken bir kuralı, yani bir yasağı bildiren önemli bir işarettir.

Levhayı dikkatlice incelediğimizde, dairesel bir şekle, kırmızı bir çerçeveye ve beyaz bir zemine sahip olduğunu görürüz. Bu yapı, trafik tanzim işaretleri grubunda yer alan "yasaklama" işaretlerinin genel formatıdır. Levhanın içinde ise sağa doğru yönelen siyah bir ok ve bu okun üzerini kaplayan kırmızı, çapraz bir çizgi bulunmaktadır. Bu sembol kombinasyonu, ok ile gösterilen eylemin yasak olduğu anlamına gelir.

Bu bilgiler ışığında, levhanın anlamı çok nettir: "Sağa Dönmek Yasaktır". Dolayısıyla, bu levhanın bulunduğu bir yola veya kavşağa gelen sürücünün sağa dönmesine izin verilmez. Bu kural, trafik akışını düzenlemek, olası kazaları önlemek veya o yöndeki yolun tek yönlü ya da kapalı olması gibi nedenlerle konulur. Bu nedenle doğru cevap c) Sağa dönmeyi seçeneğidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu da açıklayalım. Bu, levhaları daha iyi tanımanıza yardımcı olacaktır:

• a) Park etmeyi: Park etme yasağını bildiren levha, genellikle mavi zemin üzerine kırmızı çerçeveli ve içinde "P" harfi bulunan bir levhanın üzerinde tek bir çapraz kırmızı çizgi ile gösterilir. Bu levha, park etmeyi yasaklar.
• b) Sola dönmeyi: Sola dönüş yasağı, sorudaki levhanın tam tersi şeklinde, yani sola doğru yönelen bir okun üzerinin kırmızı bir çizgi ile çizilmesiyle belirtilir.
• d) U dönüşü yapmayı: "U" dönüşü yapmanın yasak olduğunu bildiren levhada ise, geri dönen kavisli bir okun (U şeklinde) üzeri kırmızı bir çizgi ile kapatılmıştır.

Sonuç olarak, her trafik yasağının kendine özgü bir sembolü vardır ve bu sorudaki sembol, kesin olarak sağa dönüşün yasaklandığını ifade etmektedir. Ehliyet sınavında başarılı olmak için bu levhaların anlamlarını ezberlemek yerine, şekil ve renklerin ne anlama geldiğini mantıksal olarak anlamak çok daha kalıcı bir öğrenme sağlayacaktır.

Bu soruda, kara yolunun kenarına yerleştirilmiş ve üzerinde iki adet kırmızı eğik çizgi bulunan dikey bir trafik levhasının anlamı sorulmaktadır. Bu tür levhalar, sürücüleri ilerideki özel bir duruma veya tehlikeye karşı kademeli olarak uyarmak için kullanılır ve üzerlerindeki çizgiler mesafeyi belirtir. Levhanın ne anlama geldiğini doğru yorumlamak, güvenli sürüş için kritik bir öneme sahiptir.

Doğru cevap d) 200 m ileride demir yolu hemzemin geçidi olduğunu seçeneğidir. Resimde gördüğünüz levha, bir "Demir Yolu Hemzemin Geçidi Yaklaşım Levhası"dır. Bu levhalar, sürücüleri kontrollü veya kontrolsüz bir tren yolu geçidine yaklaştıkları konusunda uyarır. Üzerindeki her bir kırmızı eğik şerit, demir yolu geçidine olan yaklaşık 100 metrelik mesafeyi ifade eder.

Sorudaki levhada iki kırmızı şerit bulunmaktadır. Bu da demir yolu hemzemin geçidine yaklaşık 200 metre mesafe kaldığı anlamına gelir. Bu levhalar genellikle üçlü bir set halinde kullanılır: 300 metre kala üç şeritli olan, 200 metre kala iki şeritli olan ve 100 metre kala tek şeritli olan. Bu uyarıyı gören sürücü, hızını düşürmeli, dikkatini artırmalı ve gerekirse durmaya hazır olmalıdır.

• a) Yolun daralmakta olduğunu seçeneği yanlıştır. Yolun daraldığını bildiren trafik işareti, üçgen şeklinde bir tehlike uyarı levhasıdır ve üzerinde yolun iki yandan veya tek yandan daraldığını gösteren bir sembol bulunur. Görsel olarak sorudaki levhadan tamamen farklıdır.
• b) 200 m ileride köprü olduğunu seçeneği de yanlıştır. İleride bir köprü olduğunu bildiren levha, yine üçgen şeklindedir ve üzerinde bir köprü resmi bulunur. Mesafe bilgisi genellikle levhanın altına eklenen ayrı bir panel ile verilir. Sorudaki çizgili levha, köprüler için değil, özel olarak demir yolu geçitleri için kullanılır.
• c) 200 m ileride kavşak olduğunu seçeneği de doğru değildir. Kavşakları bildiren levhalar da üçgen şeklindedir ve kavşağın türüne göre (kontrolsüz kavşak, ana yol-tali yol kavşağı vb.) farklı semboller içerir. Bu levhanın kavşaklarla bir ilgisi yoktur.

Özetle, üzerinde kırmızı eğik şeritler bulunan bu dikey levhalar serisi, sürücülere her zaman bir demir yolu hemzemin geçidine yaklaştıklarını bildirir. Şerit sayısı, kalan mesafeyi anlamanın en kolay yoludur: 3 şerit = 300 m, 2 şerit = 200 m, 1 şerit = 100 m. Bu nedenle doğru cevap D seçeneğidir.

Bu soruda, Motorlu Taşıt Sürücü Belgesi (ehliyet) almak için adaylarda aranan yasal zorunluluklardan hangisinin gerekli olmadığını bulmamız isteniyor. Soru kökündeki "değildir" ifadesi, bizden listedeki şartlardan olmayan seçeneği işaretlememizi istiyor. Bu tür olumsuz sorulara dikkat etmek sınavda çok önemlidir.

Doğru cevap d) Motorlu araç sahibi olma şartı seçeneğidir. Çünkü bir kişinin ehliyet alabilmesi için kendi adına kayıtlı bir araca sahip olması gibi bir zorunluluk yoktur. Ehliyet, bir motorlu aracı yasal olarak kullanma yetkisini verir; o araca sahip olma zorunluluğu getirmez.

Birçok kişi ailesine ait bir aracı, şirket aracını veya ileride almayı planladığı bir aracı kullanmak için ehliyet alır. Dolayısıyla, araç sahipliği kişisel bir tercihtir ve ehliyet almanın ön koşulu olarak kabul edilmez. Kanunlar, sürücünün aracı güvenli bir şekilde kullanma yeterliliğine odaklanır, mülkiyetine değil.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sağlık şartı: Bu seçenek yanlıştır, çünkü bu ehliyet alabilmek için aranan temel şartlardan biridir. Adayların, trafiğe çıkmalarına engel teşkil edecek herhangi bir fiziksel veya ruhsal rahatsızlıklarının olmadığını kanıtlamaları gerekir. Bu durum, yetkili bir sağlık kuruluşundan alınan "Sürücü Olur" sağlık raporu ile belgelenir.

• b) Öğrenim şartı: Bu seçenek de yanlış bir cevaptır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre sürücü adaylarının belirli bir eğitim seviyesine ulaşmış olmaları zorunludur. Genellikle en az ilkokul diplomasına sahip olma şartı aranır. Bunun sebebi, sürücünün trafik kurallarını, işaret ve levhaları okuyup anlayabilecek temel bir eğitim düzeyine sahip olmasını sağlamaktır.

• c) Eğitim ve sınav şartı: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü bu şart ehliyet alma sürecinin merkezinde yer alır. Adaylar, sürücü kurslarında teorik (trafik, ilk yardım, motor) ve pratik (direksiyon) eğitimleri almak zorundadır. Bu eğitimlerin sonunda ise hem teorik sınavı hem de direksiyon sınavını başarıyla geçmeleri ehliyet alabilmeleri için mutlak bir gerekliliktir.

Özetle, ehliyet alabilmek için sağlıklı, belirli bir eğitim düzeyinde ve gerekli sürücülük eğitimini alıp sınavlarda başarılı olmanız gerekir. Ancak bir araca sahip olmanız gerekmez. Bu nedenle doğru cevap "d" şıkkıdır.

Bu soruda, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası, yani halk arasında bilinen adıyla Trafik Sigortası hakkında verilen bilgilerden hangisinin yanlış olduğunu bulmamız isteniyor. Bu sigortanın temel özelliklerini bilmek, doğru cevabı kolayca bulmamızı sağlayacaktır. Sorunun bizden "yanlış" olanı istediğini unutmamalıyız.

Doğru cevap b) Motorlu araçlar için isteğe bağlıdır seçeneğidir. Çünkü bu ifade, sigortanın doğasına tamamen aykırıdır ve yanlıştır. Adından da anlaşılacağı gibi, bu sigorta "Zorunlu" bir sigortadır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, trafiğe çıkan her motorlu aracın bu sigortayı yaptırması yasal bir mecburiyettir.

Bu sigortanın amacı, bir kaza anında karşı tarafa verilebilecek maddi ve bedensel zararları güvence altına almaktır. İsteğe bağlı olan sigorta türü ise Kasko sigortasıdır; Kasko, kendi aracınızdaki hasarı karşılar. Trafik sigortası ise sizin başka bir araca veya kişiye verdiğiniz zararı karşılar ve kesinlikle isteğe bağlı değildir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış cevap olduğunu, yani neden doğru bilgiler içerdiğini inceleyelim:

• a) Motorlu araçlar için zorunludur: Bu ifade doğrudur. Yukarıda da belirttiğimiz gibi, bu sigortanın en temel özelliği trafiğe çıkan tüm motorlu araçlar için kanunen zorunlu olmasıdır. Bu sigorta olmadan aracın trafiğe çıkması yasaktır.
• c) Teminat limitleri ve sigorta primi yasa ile belirlenir: Bu ifade de doğrudur. Trafik sigortasının karşılayacağı hasarın üst limitleri (teminat limitleri) ve primlerin hesaplanmasındaki ana kurallar Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından belirlenir. Bu sayede, tüm sigorta şirketleri asgari bir güvence standardı sunmak zorunda kalır.
• d) Araç sahibine düşen hukuki sorumluluğu teminat altına alır: Bu ifade, sigortanın amacını en doğru şekilde açıklamaktadır ve doğrudur. Bir kaza yaptığınızda, karşı tarafa verdiğiniz zararları ödeme yükümlülüğünüz doğar; bu sizin "hukuki sorumluluğunuzdur". İşte trafik sigortası, sizin yerinize bu ödemeyi yaparak sizi büyük bir mali yükten kurtarır.

Bu soruda, sürücüleri yolda bir hız kesici tümsek veya yükselti olduğu konusunda uyaran trafik işaret levhasını bulmamız istenmektedir. Bu tür işaretler, sürücülerin hızlarını azaltarak araç kontrolünü kaybetmemeleri ve araçlarının zarar görmemesi için önceden bilgi verir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu açıklayalım.

a) Doğru Cevap: Bu seçenekteki işaret, "Kasisli Yol" levhasıdır. Levhadaki tek ve belirgin tümsek sembolü, yolda ileride bir hız kasisi, tümsek veya benzeri bir yükselti olduğunu bildirir. Bu işareti gören sürücünün, konforlu ve güvenli bir geçiş yapmak için hızını düşürmesi gerekmektedir. Soru "kasisli yol" işaretini sorduğu için doğru cevap budur.

b) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki işaret, kasisin tam tersi bir durumu ifade eder. Bu levha "Tehlikeli Çukur" veya "Tümsekli Olmayan Kasis" olarak da bilinen, yoldaki bir çöküntüyü, çukuru veya hendeği belirtir. Sürücüyü bir yükseltiye değil, bir alçalmaya karşı uyarır. Bu nedenle, kasisli yol işareti değildir ve yanlış bir seçenektir.

c) Yanlış Cevap: Bu levha, "Bozuk Satıhlı Yol" veya "Engebeli Yol" anlamına gelir. Levhadaki art arda gelen tümsekler, yolun genel olarak yüzeyinin bozuk, dalgalı veya engebeli olduğunu gösterir. Tek bir kasisten ziyade, yolun bir bölümünün kötü durumda olduğunu anlatır. Dolayısıyla, tek bir kasisi belirten işaretten farklıdır ve bu soru için yanlış bir cevaptır.

d) Yanlış Cevap: Bu seçenekteki işaret ise "Kaygan Yol" levhasıdır. Arkasında iz bırakarak kayan bir otomobil sembolü, yol yüzeyinin yağmur, buz, yağ sızıntısı gibi nedenlerle kayganlaştığını ve fren mesafesinin uzayabileceğini bildirir. Bu işaret yolun fiziki yapısıyla (tümsek veya çukur) değil, yüzeyin tutunma durumuyla ilgilidir. Bu yüzden aradığımız cevap bu değildir.

• Özetle:
• a) Kasisli Yol (Doğru)
• b) Tehlikeli Çukur (Yanlış)
• c) Bozuk Satıhlı Yol (Yanlış)
• d) Kaygan Yol (Yanlış)

Bu soruda, bir sürücünün trafikteyken yapması kesinlikle yasak olan davranışı bulmamız isteniyor. Yani, şıklardan üç tanesi sürücülerin uyması gereken doğru ve sorumlu davranışları, bir tanesi ise tehlikeli olduğu için kanunen yasaklanmış bir eylemi ifade etmektedir. Bu tür sorular, sürücü adaylarının en temel ve kritik güvenlik kurallarını bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlar.

Doğru Cevap: b) Kavşaklarda, demir yolu geçitlerinde ve buralara yaklaşırken öndeki aracı geçmesi

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının nedeni, belirtilen yerlerde öndeki aracı geçmenin (sollama yapmanın) Karayolları Trafik Kanunu tarafından kesinlikle yasaklanmış olmasıdır. Kavşaklar, farklı yönlerden gelen araçların karşılaştığı, trafik yoğunluğunun ve kaza riskinin en yüksek olduğu noktalardır. Benzer şekilde, demir yolu geçitleri, tüneller, köprüler ve görüşün yetersiz olduğu tepe üstleri gibi yerlerde sollama yapmak, karşıdan gelebilecek bir aracı veya treni fark edememe riskinden dolayı son derece tehlikelidir ve bu yüzden yasaktır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Aksine bir işaret yoksa daralan yol kesimlerinde yüklü araçlara geçiş kolaylığı sağlaması: Bu davranış yasak değil, tam aksine beklenen bir davranıştır. Ağır ve yüklü araçların manevra kabiliyetleri daha düşüktür ve yavaş hareket ederler. Daralan yollarda bu araçlara öncelik tanımak, hem trafik akışını kolaylaştırır hem de olası kazaları önleyen bir trafik adabı ve güvenlik kuralıdır. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır çünkü yapılması gereken bir eylemdir.
• c) Kavşağa geldiğinde varsa kurallara uygun olarak karşıya geçen yayalara geçiş hakkını vermesi: Bu, bir sürücünün en temel görevlerinden biridir ve kanuni bir zorunluluktur. Trafikte yaya önceliği esastır ve özellikle yaya geçitlerinde veya kavşaklarda karşıya geçen yayalara yol vermek zorunludur. Bu davranışı yapmamak bir kural ihlalidir, dolayısıyla bu seçenek de yapılması gereken doğru bir davranışı belirttiği için yanlış cevaptır.
• d) Geçiş üstünlüğü bulunan bir aracın duyulur veya görülür işaretini aldığında, bu araçların kolayca ilerlemelerini sağlamak için taşıt yolu üzerinde yer açması: Ambulans, itfaiye, polis gibi geçiş üstünlüğüne sahip araçların siren veya tepe lambası gibi işaretleri alındığında, tüm sürücülerin bu araçlara yol vermesi yasal bir zorunluluktur. Bu, "fermuar yöntemi" ile yol açarak veya güvenli bir şekilde kenara çekilerek yapılır. Bu davranış hayat kurtarmak için kritik öneme sahip olduğundan, yasak olmak bir yana, yapılması zorunlu bir eylemdir.

Özetle, soru bizden yasak olanı bulmamızı istediği için, kaza riskini en üst düzeye çıkaran ve kanunen yasaklanmış olan "kavşak ve demir yolu geçidi gibi kritik noktalarda sollama yapmak" eylemini içeren b seçeneği doğru cevaptır.

Bu soruda, çok şeritli bir yolda kavşağa yaklaşan bir sürücünün, sağa dönüş yapabilmek için hangi şeridi takip etmesi gerektiği sorgulanmaktadır. Görselde üç adet şerit ve her şeridin üzerinde sürücüleri yönlendiren ok işaretleri bulunmaktadır. Bu işaretler, sürücülerin kavşakta hangi yöne gidebileceklerini gösteren zorunlu talimatlardır ve uyulması trafik güvenliği için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap d) 3 numaralı şeridi seçeneğidir. Çünkü yol üzerindeki zemin işaretlemelerine (kaplama üstü yazıları ve şekilleri) dikkatle bakıldığında, 3 numaralı şeridin üzerinde sağa dönüşü gösteren bir ok işareti bulunmaktadır. Bu işaret, en sağdaki bu şeridin sadece sağa dönecek araçlar tarafından kullanılması gerektiğini belirtir. Trafik kurallarına göre, sürücüler kavşağa yaklaşırken gidecekleri yöne uygun olan şeride önceden girmek ve dönüşlerini o şeritten tamamlamak zorundadır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) İstediği şeridi: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Trafikte düzen ve güvenliğin sağlanması için sürücüler keyfi olarak şerit seçemezler. Yol çizgileri ve işaretleri, hangi şeritten hangi yöne gidileceğini net bir şekilde belirler ve bu kurallara uymak mecburidir.
• b) 1 numaralı şeridi: Görselde en soldaki 1 numaralı şeridin üzerinde "düz gidiş" oku bulunmaktadır. Bu şeritteki bir aracın sağa dönmeye çalışması, hem kurallara aykırıdır hem de 2 ve 3 numaralı şeritlerdeki araçlar için büyük bir tehlike oluşturur. Bu manevra, diğer araçların yolunu keserek ciddi kazalara neden olabilir.
• c) 2 numaralı şeridi: Tıpkı 1 numaralı şerit gibi, ortadaki 2 numaralı şeridin üzerinde de "düz gidiş" oku yer almaktadır. Bu şerit de sadece kavşaktan düz geçecek araçlar içindir. Sağa dönüş yapmak için bu şeridi kullanmak yasaktır ve kazalara davetiye çıkarır.

Özetle, kavşaklara yaklaşırken uyulması gereken en temel kural, yol üzerindeki yön oklarına dikkat etmektir. Sürücü, seyahat edeceği yöne (düz, sağa veya sola) uygun olan şeride kavşağa yeterli mesafe kala geçiş yapmalı ve dönüşünü bu şeritten tamamlamalıdır. Bu soru, şerit disiplininin ve yol işaretlerine uymanın trafikteki hayati önemini vurgulamaktadır.

Bu soruda, 2 numaralı aracın 1 numaralı araca arkadan çarptığı bir kaza durumu gösterilmektedir. Sorunun kilit noktası, bu kaza özelinde 2 numaralı araç sürücüsü hakkında "kesinlikle" söylenebilecek olanı bulmaktır. Bu ifade, diğer ihtimalleri eleyip, kazanın oluşumundaki en temel ve doğrudan kural ihlalini tespit etmemiz gerektiğini gösterir.

Doğru Cevap: d) Takip mesafesi kuralını ihlal ettiği

Doğru cevabın bu seçenek olmasının sebebi, arkadan çarpma kazalarının temel nedeninin takip mesafesi kuralına uyulmaması olmasıdır. Trafik kurallarına göre her sürücü, önündeki araçla arasında, acil bir durumda güvenli bir şekilde durmasına yetecek kadar mesafe bırakmak zorundadır. Eğer 2 numaralı araç sürücüsü bu takip mesafesi kuralına uysaydı, 1 numaralı araç aniden yavaşlasa veya dursa bile, ona çarpmadan durabilecek zamanı ve mesafesi olurdu. Bu kazanın gerçekleşmiş olması, bu kuralın ihlal edildiğinin en net kanıtıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Gözlerinin iyi görmediği: Bu bir ihtimal olabilir ancak kesin bir durum değildir. Sürücünün gözleri çok iyi görüyor olabilir fakat dikkati dağınık olabilir, telefonla konuşuyor olabilir veya sadece dalgın olabilir. Bu nedenle, sürücünün gözlerinin bozuk olduğunu kesin olarak söyleyemeyiz.
• b) Hız kurallarına uymadığı: Sürücünün hız limitini aştığını da kesin olarak bilemeyiz. Bu kaza, çok düşük hızlarda seyreden bir trafikte bile meydana gelebilir. Örneğin, her iki araç da 30 km/s hızla giderken öndeki araç aniden durduğunda, arkadaki araç takip mesafesini korumuyorsa yine de çarpabilir. Hız kurallarına uymak kazayı önlemeye yetmeyebilir, asıl önemli olan mesafedir.
• c) Araç lastiklerinin eski olduğu: Şekle bakarak aracın lastiklerinin durumu hakkında hiçbir yorum yapamayız. Lastiklerin eski olması fren mesafesini uzatır ve bir kaza nedeni olabilir, fakat bu sadece bir tahmindir. Sürücünün yepyeni lastikleri olsa bile, takip mesafesini korumuyorsa bu kaza yine de kaçınılmaz olurdu.

Özetle, bir arkadan çarpma kazasında diğer tüm faktörler (hız, hava koşulları, sürücü dikkati, lastik durumu) birer etken olabilirken, kazanın gerçekleşmesini sağlayan temel ve kesin kural ihlali, güvenli takip mesafesinin korunmamış olmasıdır. Bu nedenle doğru cevap "d" seçeneğidir.

Bu soruda, çok şeritli ve tek yönlü bir yolda en soldaki şeridi sürekli olarak, yani geçiş amacı dışında kullanan bir sürücüye hangi yaptırımın uygulanacağı sorulmaktadır. Görseldeki yol, birden fazla şeride sahip bir otoyol veya bölünmüş yoldur ve bu tür yollarda şerit kullanım kuralları oldukça nettir. Bu kuralların ihlali, trafik güvenliğini tehlikeye attığı için belirli cezaları beraberinde getirir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, çok şeritli yollarda en soldaki şerit "sollama şeridi" olarak adlandırılır. Bu şeridin temel amacı, sürücülerin önlerindeki daha yavaş araçları güvenli bir şekilde geçmelerini sağlamaktır. Kural gereği, sürücü sollama işlemini tamamladıktan sonra, trafiği aksatmadan ve tehlikeye düşürmeden kendi şeridine, yani sağdaki uygun şeride geri dönmek zorundadır. En sol şeridin sürekli olarak işgal edilmesi, hem trafiğin akışını yavaşlatır hem de arkadan gelen daha hızlı araçların tehlikeli manevralar yapmasına (örneğin sağdan geçmeye çalışmasına) neden olabilir.

Doğru cevap d) Para cezası ve ceza puanı seçeneğidir. Çünkü en sol şeridi sürekli işgal etmek, Karayolları Trafik Kanunu'nda tanımlanmış bir kural ihlalidir. Bu tür ihlaller için kanunda hem idari para cezası hem de sürücünün ehliyetine işlenen ceza puanı yaptırımı öngörülmüştür. Bu çifte yaptırım, sürücüleri kurallara uymaya teşvik etmeyi ve kural ihlallerinin tekrarını önlemeyi amaçlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Hafif hapis cezası: Bu ceza, trafik suçları arasında çok daha ciddi durumlar için uygulanır. Örneğin, ölümlü veya yaralanmalı kazalara neden olmak, belirli bir promil seviyesinin üzerinde alkollü araç kullanmak gibi ağır ihlaller hapis cezasını gerektirebilir. Şerit ihlali bu kategoriye giren bir suç değildir.
• b) Sadece ceza puanı: Trafik kuralı ihlallerinde genellikle para cezası ve ceza puanı birlikte uygulanır. Sadece ceza puanı verilmesi çok istisnai bir durumdur ve sol şeridi sürekli işgal etmek gibi yaygın bir ihlal için geçerli değildir. Bu ihlalin mutlaka bir maddi karşılığı da bulunur.
• c) Trafikten men cezası: Bu ceza, sürücüye değil, araca yönelik bir yaptırımdır. Aracın tescil belgesinin olmaması, zorunlu trafik sigortasının yapılmaması veya araçta yapılan teknik değişikliklerin yönetmeliğe aykırı olması gibi durumlarda araç trafikten men edilir. Sürücünün yaptığı bir sürüş hatası için doğrudan araca bu ceza uygulanmaz.

Özetle, en soldaki şeridin sollama dışında sürekli olarak kullanılması yasaktır ve bu kurala uymayan sürücüler, hem para cezası ödemek zorunda kalır hem de ehliyetlerine ceza puanı işlenir. Bu nedenle doğru seçenek 'd' şıkkıdır.

Bu soruda, trafikteki araçlar arasından hangisinin kanunla belirlenmiş özel bir "geçiş üstünlüğü" hakkına sahip olduğu sorulmaktadır. Geçiş üstünlüğü, belirli araçların görev sırasında, can ve mal güvenliğini tehlikeye atmamak şartıyla, trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı olmaması durumudur. Bu hakka sahip araçlar, diğer sürücülerin kendilerine yol vermesini bekleyebilir.

Doğru cevap b) İtfaiye aracı'dır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre itfaiye araçları, görev halindeyken geçiş üstünlüğüne sahip olan araçların başında gelir. Yangın, kurtarma gibi acil durumlara müdahale ettikleri için, olay yerine en hızlı şekilde ulaşmaları kritik öneme sahiptir. Bu nedenle, sirenlerini ve tepe lambalarını çalıştırdıkları zaman diğer tüm sürücüler yavaşlamak, durmak ve yolu açarak onlara geçiş kolaylığı sağlamak zorundadır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Motosiklet: Motosikletler, standart bir binek araçtır ve trafikte otomobillerle aynı hak ve sorumluluklara sahiptir. Herhangi bir geçiş üstünlüğü yoktur ve tüm trafik kurallarına uymakla yükümlüdür. Sadece polis veya jandarma gibi görevliler tarafından kullanılan ve uyarı işaretleri açık olan motosikletler bu kuralın dışındadır, ancak bu üstünlük motosikletin kendisinden değil, yürüttüğü kamu görevinden gelir.
• c) Tarım traktörü: Tarım traktörleri, bir iş makinesi olarak kabul edilir ve genellikle yavaş hareket ederler. Trafikte herhangi bir geçiş üstünlükleri bulunmadığı gibi, hızları ve boyutları nedeniyle çoğu zaman diğer araçlara yol vermek durumunda kalırlar. Ayrıca otoyol gibi belirli yollara girmeleri de yasaktır.
• d) Toplu taşıma aracı: Otobüs, minibüs gibi toplu taşıma araçlarının geçiş üstünlüğü yoktur. Ancak trafikte akışı kolaylaştırmak adına kendilerine ayrılmış şeritler veya duraklardan çıkarken öncelik gibi bazı kolaylıklara sahip olabilirler. Bu durum, acil bir durumda kırmızı ışıkta geçmelerine veya hız limitini aşmalarına izin veren bir geçiş üstünlüğü değildir.

Bu soruda, özel bir hız sınırı levhası bulunmayan yerleşim yeri dışındaki kara yollarında, verilen araç türlerinden hangisinin yasal olarak en yüksek hıza çıkabileceği sorulmaktadır. Bu tür sorular, sürücü adaylarının farklı araç kategorileri için belirlenmiş standart hız limitlerini bilmesini ölçmeyi amaçlar. Sorunun anahtarı, "aksine bir işaret yoksa" ve "yerleşim yeri dışı" ifadeleridir.

Doğru Cevap: a) Otomobil

Doğru cevabın otomobil olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre binek araçlar olan otomobillerin, diğer ağır veya özel amaçlı taşıtlara göre daha yüksek azami hız limitlerine sahip olmasıdır. Yerleşim yeri dışındaki yollarda otomobiller için belirlenen hız sınırları, yolun tipine göre değişiklik gösterse de her zaman diğer seçeneklerden daha yüksektir. Örneğin, bölünmüş yollarda 110 km/s, iki yönlü kara yollarında ise 90 km/s hıza ulaşabilirler.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Otobüs: Otobüsler, yolcu taşıyan ağır vasıtalardır ve güvenlik nedeniyle hızları sınırlandırılmıştır. Yerleşim yeri dışındaki bölünmüş yollarda azami 90 km/s, iki yönlü kara yollarında ise 80 km/s hız yapabilirler. Bu hızlar, otomobillerin limitlerinden daha düşüktür.
• c) Motosiklet: Motosikletlerin hız limitleri, motor gücüne göre değişebilmekle birlikte, yaygın olarak kullanılan (L3 sınıfı) motosikletler için bu limitler otobüslerle benzerdir. Bölünmüş yollarda 90 km/s ve iki yönlü kara yollarında 80 km/s'dir. Dolayısıyla, motosikletlerin hız sınırı da otomobillerden daha azdır.
• d) Kamyon: Kamyonlar, ağır yük taşıdıkları ve fren mesafeleri çok uzun olduğu için en düşük hız limitlerine sahip araçlardandır. Yerleşim yeri dışındaki bölünmüş yollarda 85 km/s, iki yönlü kara yollarında ise 80 km/s hızı geçemezler. Bu da kamyonu, otomobile göre çok daha yavaş bir seçenek yapar.

Özet ve Sonuç

Toparlayacak olursak, yerleşim yeri dışındaki bir bölünmüş yolda hız limitleri şöyledir:

1. Otomobil: 110 km/s
2. Otobüs: 90 km/s
3. Motosiklet: 90 km/s
4. Kamyon: 85 km/s

Bu karşılaştırma net bir şekilde göstermektedir ki, herhangi bir özel trafik işaretiyle farklı bir limit belirtilmediği sürece, yerleşim yeri dışındaki kara yollarında en yüksek azami hız sınırına sahip olan araç otomobildir.

Bu soruda, gösterilen trafik işaretinin ne anlama geldiğini bulmamız isteniyor. Bu tür soruları doğru cevaplamak için trafik işaretini oluşturan tüm unsurları, yani hem ana levhayı hem de altındaki ek paneli birlikte yorumlamak gerekir. İşareti parçalara ayırarak inceleyelim ve doğru cevaba ulaşalım.

Öncelikle üstteki ana işarete bakalım. Bu işaret, kırmızı bir daire içinde beyaz yatay bir çizgiden oluşur. Bu, "Girişi Olmayan Yol" levhasıdır ve genel olarak motorlu veya motorsuz tüm taşıtların bu yola girmesinin yasak olduğunu bildirir. Yani bu levhayı gördüğünüzde, o sokağa veya yola giriş yapmamanız gerektiğini anlamalısınız.

İkinci olarak, ana işaretin altındaki ek panele dikkat etmeliyiz. Bu panel, ana işaretteki yasağın hangi koşullarda geçerli olduğunu açıklar. Panelde "08.00 - 16.00" saatleri ve bir otomobil sembolü bulunmaktadır. Bu, "Girişi Olmayan Yol" kuralının sadece belirtilen saatler arasında ve sadece motorlu taşıtlar (otomobil sembolü ile temsil edilen) için geçerli olduğunu gösterir.

Bu iki bilgiyi birleştirdiğimizde, işaretin tam anlamı ortaya çıkar: Saat 08.00 ile 16.00 arasında motorlu taşıtların bu yola girmesi yasaktır. Bu yorum, doğrudan doğruya C seçeneği ile örtüşmektedir: "08.00-16.00 saatleri arasında yolun motorlu taşıt trafiğine kapalı olduğunu". Bu saatler dışında (örneğin saat 17.00'de) motorlu taşıtlar bu yola girebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) 08.00-16.00 saatleri arasında yayaların yola giremeyeceğini: Bu seçenek yanlıştır çünkü işaretteki sembol bir otomobildir, yaya değildir. Yayalarla ilgili bir kısıtlama olsaydı, yaya figürü kullanılırdı. Bu işaret yayaları kapsamamaktadır.
• b) 08.00-16.00 saatleri arasında motorlu taşıtların yola girebileceğini: Bu seçenek, işaretin anlamının tam tersidir. Kırmızı daireli işaretler her zaman bir yasaklama veya kısıtlama bildirir, izin değil. Dolayısıyla bu ifade yanlıştır.
• d) 08.00-16.00 saatleri arasında motorlu taşıtların yol kenarına park yapabileceğini: Bu seçenek de yanlıştır çünkü işaret yola "girmeyi" yasaklar, "park etmeyi" değil. Park etme ile ilgili levhalar genellikle "P" harfi içerir ve bu işaretten tamamen farklıdır.

Bu soruda, sürücü belgesi alabilmek için gerekli göz sağlığı şartları arasında, hangi rahatsızlığın hiçbir ek koşul veya kısıtlama olmadan ehliyet almaya engel teşkil etmediği sorulmaktadır. Sınavda doğru karar verebilmek için her bir seçeneğin yönetmeliklere göre ne anlama geldiğini bilmek önemlidir.

Doğru Cevap: b) Renk körlüğü

Renk körlüğü, kişilerin belirli renkleri, özellikle kırmızı ve yeşili ayırt etmekte zorlanması durumudur. Ancak bu durum, sürücü belgesi almak için doğrudan bir engel teşkil etmez. Bunun temel sebebi, trafik ışıklarının standart bir dizilime sahip olmasıdır; kırmızı her zaman en üstte, sarı ortada ve yeşil en alttadır. Sürücüler renkleri tam olarak ayırt edemeseler bile, yanan ışığın konumuna bakarak ne yapmaları gerektiğini anlayabilirler. Bu nedenle, renk körlüğü olan kişilere herhangi bir ek şart veya kısıtlama (örneğin sadece gündüz araba kullanma gibi) getirilmez.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Gece körlüğü: Gece körlüğü (tavukkarası), düşük ışık koşullarında veya gece görüşün önemli ölçüde azalmasıdır. Bu durum, gece araç kullanmayı son derece tehlikeli hale getirir. Bu rahatsızlığı olan kişilere ya sürücü belgesi verilmez ya da belgelerine "sadece gün doğumu ve gün batımı arasında araç kullanabilir" gibi özel bir kısıtlama eklenir. Dolayısıyla bu durum, "koşul aranmadan" ehliyet alınabilecek bir durum değildir.
• c) İki gözü görmeyen: Sürücü belgesi alabilmek için temel şartlardan biri görme yetisidir. İki gözü de yasal olarak belirlenen standartların altında gören veya hiç görmeyen bir kişinin güvenli bir şekilde araç kullanması imkansızdır. Bu durum, sürücü belgesi almak için mutlak bir engeldir.
• d) Monoküler (tek gözü gören): Tek gözü gören (monoküler) kişiler sürücü belgesi alabilirler, ancak bu durum "herhangi bir koşul aranmadan" gerçekleşmez. Monoküler sürücü adaylarının, gören tek gözlerinin görme keskinliğinin belirli bir seviyede (genellikle tam veya tama yakın) olması ve görüş alanlarının yeterli olması gibi özel şartları karşılamaları gerekir. Ayrıca, ehliyetlerine özel bir kod işlenir ve genellikle ticari araç kullanmalarına izin verilmez. Bu nedenle, bu seçenek de "koşulsuz" olma şartını sağlamamaktadır.

Özetle; renk körlüğü, trafik ışıklarının standart konumu sayesinde tehlike yaratmadığı kabul edildiği için, sürücü belgesi alırken herhangi bir ek şart veya kısıtlama gerektirmeyen tek durumdur.

Bu soruda, genel takip mesafesi kuralından farklı olarak, özel bir zorunluluğa sahip olan araç türü sorulmaktadır. Normalde takip mesafesi hıza göre değişirken, bazı araçlar için risk faktöründen dolayı sabit ve daha uzun bir minimum mesafe belirlenmiştir. Soru, bu özel kuralın hangi araç için geçerli olduğunu bilmenizi istemektedir.

Trafik kurallarında genel takip mesafesi, "hızın yarısı" veya "2 saniye" kuralı olarak bilinir. Örneğin, 90 km/s hızla giden bir otomobilin önündeki araçla arasında en az 45 metre mesafe bırakması gerekir. Bu kural, sürücünün önündeki aracın ani durması durumunda güvenli bir şekilde durabilmesi için yeterli zaman ve mesafeyi sağlamayı amaçlar.

Doğru Cevap: c) Tehlikeli madde taşıyan taşıt

• Neden Doğru: Tehlikeli madde (yanıcı, patlayıcı, zehirli vb.) taşıyan araçlar, kaza anında çok büyük felaketlere yol açabilirler. Bu araçların karıştığı bir kaza, sadece kendileri için değil, çevredeki diğer tüm araçlar ve insanlar için de büyük bir risk oluşturur. Bu yüksek risk nedeniyle, Karayolları Trafik Yönetmeliği bu araçlara özel bir kural getirmiştir. Bu kurala göre, tehlikeli madde taşıyan taşıtlar, yerleşim birimleri dışındaki yollarda, hızları ne olursa olsun, önlerindeki araçla aralarında en az 50 metre mesafe bırakmak zorundadırlar. Bu, olası bir kaza durumunda zincirleme reaksiyonları önlemek ve müdahale ekiplerine güvenli bir alan sağlamak için kritik bir önlemdir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

1. a) Otomobil ve b) Motosiklet: Bu iki araç türü için özel bir sabit takip mesafesi kuralı yoktur. Bu araçların sürücüleri, yukarıda bahsedilen genel "hızın yarısı" veya "2 saniye" kuralına uymak zorundadırlar. Dolayısıyla, takip mesafeleri hızlarına bağlı olarak sürekli değişir; 50 metreden az da olabilir, çok da olabilir.
2. d) Lastik tekerlekli traktör: Traktörler de genel takip mesafesi kurallarına tabidir. Ancak bu araçlar yapıları gereği yavaş hareket ettikleri için, hızlarının yarısı kadar olan takip mesafesi genellikle 50 metrenin çok altında kalır. Onlar için belirlenmiş böyle özel ve yüksek bir minimum mesafe zorunluluğu bulunmamaktadır.

Özetle, takip mesafesi denildiğinde aklınıza "hızın yarısı" kuralı gelmelidir. Ancak soruda "tehlikeli madde" gibi özel bir durum belirtiliyorsa, bu araçların taşıdığı büyük riskten dolayı hızlarına bakılmaksızın uymaları gereken sabit 50 metrelik özel kuralı hatırlamanız gerekir.

Bu soruda, sürücülerin resimde gördükleri "Kaygan Yol" trafik işaretine nasıl tepki vermeleri gerektiği sorgulanmaktadır. Bu işaret, bir tehlike uyarı işaretidir ve sürücüyü ileride karşılaşabileceği potansiyel bir tehlike hakkında önceden bilgilendirir. Bu tür işaretlerin temel amacı, sürücünün gerekli önlemleri alarak güvenli bir şekilde seyrine devam etmesini sağlamaktır.

Doğru cevap c) Hızını azaltmalı seçeneğidir. Resimdeki üçgen şeklindeki kırmızı çerçeveli işaret, bir tehlike uyarı levhasıdır ve "Kaygan Yol" anlamına gelir. Bu levha, yol yüzeyinin yağmur, kar, buz, mıcır veya başka bir sebeple kaygan olabileceğini belirtir. Kaygan bir yolda aracın yol tutuşu azalır, fren mesafesi uzar ve direksiyon hakimiyeti zorlaşır. Bu nedenle, bu işareti gören bir sürücünün yapması gereken ilk ve en önemli şey, aracın kontrolünü kaybetme riskini en aza indirmek için hızını düşürmektir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Hızını artırmalı: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve çok tehlikelidir. Kaygan bir yolda hızı artırmak, aracın yol tutuşunu daha da azaltır ve savrulma, patinaj yapma veya kontrolü tamamen kaybetme riskini en üst düzeye çıkarır. Bu, bir kazaya davetiye çıkarmakla eşdeğerdir.
• b) Geriye dönmeli: Bu işaret, yolun kapalı veya geçilemez olduğu anlamına gelmez. Sadece ilerideki yol şartlarının dikkat gerektirdiğini bildirir. Sürücüden beklenen, yoluna dikkatli bir şekilde devam etmesidir. Geriye dönmek, özel bir durum olmadıkça (örneğin yolun tamamen buzla kaplı ve geçilemez olması gibi) gereksiz bir eylemdir.
• d) Yolun kayganlığını kontrol etmeli: Bu ifade tehlikeli bir eyleme yol açabilir. Sürücünün yolun kaygan olup olmadığını anlamak için ani fren veya direksiyon hareketleri gibi denemeler yapması, tam da levhanın engellemeye çalıştığı tehlikeli durumun, yani savrulmanın yaşanmasına neden olabilir. Sürücü, levhanın uyarısını dikkate almalı ve yolu test etmek yerine, kaygan olduğunu varsayarak tedbirini almalıdır.

Özetle, "Kaygan Yol" tehlike uyarı işaretini gören bir sürücü, potansiyel bir tehlikeyle karşılaşacağını anlamalıdır. Bu durumda yapılması gereken en mantıklı ve güvenli hareket, takip mesafesini artırmak, ani direksiyon ve fren hareketlerinden kaçınmak ve en önemlisi hızını güvenli bir seviyeye düşürmektir. Bu sayede olası bir kayma anında aracı kontrol altında tutmak daha kolay olacaktır.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, trafik levhası veya trafik polisi bulunmayan, yani bir kontrolsüz kavşakta karşılaşan dört aracın geçiş hakkı sıralamasının ne olması gerektiği sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda geçiş üstünlüğünü belirlemek için Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilen kuralları adım adım uygulamamız gerekir.

Kontrolsüz kavşaklarda geçiş hakkını belirleyen temel kurallar şunlardır:

• Bütün sürücüler, geçiş üstünlüğüne sahip olan araçlara (ambulans, itfaiye vb.) yol verir. (Bu resimde geçiş üstünlüğüne sahip bir araç yoktur.)
• Dönüş yapan araçlar, doğru gitmekte olan araçlara yol verir.
• Her sürücü, sağındaki araca geçiş hakkını vermek zorundadır.
• Traktör, iş makinesi gibi motorsuz veya yavaş giden araçlar, diğer motorlu araçlara yol verir. (Ancak bu kural genellikle "sağdaki araç" kuralından sonra gelir.)

Bu kuralları resimdeki duruma uygulayarak doğru sıralamayı bulalım:

1. İlk Geçmesi Gereken Araç: 2 Numaralı Traktör

   Kontrolsüz kavşaklardaki en temel kural "herkes sağındakine yol verir" kuralıdır. Bu kurala göre her araç, kendi sağındaki yolun boş olup olmadığını kontrol eder. Resme baktığımızda, 1 numaralı aracın sağında 4 numara, 4 numaralı aracın sağında 2 numara, 2 numaralı aracın sağında ise kimse yoktur. Sağı boş olan tek araç 2 numaralı traktör olduğu için kavşağı ilk kullanma hakkı ona aittir. Bu nedenle, ilk geçecek araç 2'dir.

2. İkinci ve Üçüncü Geçmesi Gereken Araçlar: 1 ve 3 Numaralı Otomobiller

   2 numaralı traktör geçtikten sonra geriye 1, 3 ve 4 numaralı araçlar kalır. Burada devreye "dönüş yapan araçlar, düz gidenlere yol verir" kuralı girer. 3 numaralı araç sola dönüş yaptığı için, karşı yönden düz gelen 1 numaralı araca yol vermek zorundadır. Bu, 1'in 3'ten önce geçmesi gerektiği anlamına gelir. Bu kural, 1 ve 4 arasındaki "sağdaki araç" kuralından daha öncelikli olarak değerlendirilir çünkü bu ikisi doğrudan birbiriyle kesişen bir manevra içerisindedir. Bu sebeple ikinci olarak 1 numaralı araç geçer. 1 numaralı araç geçtikten sonra, dönüş yapmak için bekleyen 3 numaralı araç geçişini tamamlar ve üçüncü olur.

3. Son Geçmesi Gereken Araç: 4 Numaralı Motosiklet

   Diğer tüm araçlar geçişini tamamladıktan sonra, kavşakta kalan son araç 4 numaralı motosiklettir. Diğer araçların geçmesini beklediği için kavşağı en son o terk eder. Bu nedenle, son geçecek araç 4'tür.

Sonuç olarak, tüm kuralları birleştirdiğimizde ortaya çıkan doğru geçiş hakkı sıralaması 2 - 1 - 3 - 4 şeklindedir. Bu sıralama, B seçeneğinde doğru olarak verilmiştir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) 1 - 2 - 4 - 3 : 1 numaralı araç ilk geçemez, çünkü sağında 4 numaralı araç vardır ve ona yol vermelidir.
• c) 2 - 3 - 4 - 1 : 3 numaralı araç ikinci geçemez, çünkü dönüş yaptığı için karşıdan düz gelen 1 numaralı araca yol vermek zorundadır.
• d) 3 - 1 - 2 - 4 : 3 numaralı araç ilk geçemez, çünkü hem dönüş yapmaktadır hem de sağında araçlar bulunmaktadır. En az önceliğe sahip araçlardan biridir.

Bu soruda, emniyet kemerinin araçlarda neden bir zorunluluk haline getirildiğinin arkasındaki temel ve en önemli amaç sorgulanmaktadır. Yani, kanun koyucunun bu kuralı getirirken ulaşmak istediği asıl hedef nedir? Bu sorunun doğru cevabını bulmak için emniyet kemerinin işlevini ve ne zaman devreye girdiğini anlamak gerekir.

Doğru cevap b) Kaza anında ölüm ve yaralanmaların en aza indirilmesi seçeneğidir. Emniyet kemerinin birincil ve en hayati görevi, bir çarpışma veya ani fren anında vücudun kontrolsüz bir şekilde ileri, yana veya araç dışına savrulmasını engellemektir. Sizi koltuğunuza sabitleyerek, başınızı ve vücudunuzu direksiyona, ön panele veya cama çarpmanızı önler. Bu sayede, kaza anında meydana gelebilecek ciddi yaralanmaların ve ölümlerin riski büyük ölçüde azalır.

• a) Denetimlerde herhangi bir sorun yaşanmaması: Bu seçenek yanlıştır, çünkü bu durum yasanın bir amacı değil, bir sonucudur. Trafik denetimleri, emniyet kemeri takma zorunluluğu gibi hayat kurtaran kurallara uyulmasını sağlamak için bir araçtır. Asıl hedef denetimden sorunsuz geçmek değil, o denetimin yapılma sebebi olan can güvenliğini sağlamaktır.

• c) Sürücülerin dikkatinin artırılması: Bu seçenek de yanlıştır. Emniyet kemeri takmanın sürücünün konsantrasyonu veya dikkati üzerinde doğrudan bir etkisi yoktur. Sürücünün dikkati; uykusuz olmamak, cep telefonu kullanmamak ve yola odaklanmak gibi faktörlere bağlıdır. Emniyet kemeri, dikkat dağınıklığı sonucu oluşabilecek bir kazanın kötü sonuçlarını hafifleten pasif bir güvenlik donanımıdır.

• d) Kazaların önlenmesi: Bu seçenek, en çok karıştırılan yanlış cevaptır. Emniyet kemeri, bir kazanın meydana gelmesini önlemez. Kazaları önlemek için hız kurallarına uymak, takip mesafesini korumak ve trafik işaretlerine dikkat etmek gerekir. Emniyet kemeri, kaza olduktan *sonra*, yani kaza anında devreye girerek sizi koruyan bir sistemdir; kaza öncesinde bir işlevi yoktur.

Bu soruda, bir trafik görevlisinin gece koşullarında, ışıklı işaret çubuğu kullanarak verdiği "dur" talimatının görsel olarak hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik polisinin gece ve gündüz işaretleri farklılık gösterebilir ve geceleyin sürücülerin rahatça görebilmesi için ışıklı veya yansıtıcılı özel işaretler kullanılır. Bu işaretleri doğru anlamak, trafik güvenliği için kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: D Seçeneği

D seçeneğindeki görselde trafik görevlisi, elindeki ışıklı işaret çubuğunu başının üzerinden geçirerek geniş bir yay (U şeklinde bir kavis) çizmektedir. Bu hareket, trafiğin tüm yönlerden durması gerektiğini bildiren genel bir "DUR" işaretidir. Bu işaret, genellikle bir kavşakta tüm trafiği aynı anda durdurmak veya acil bir durum nedeniyle yolu tamamen kapatmak için kullanılır ve tüm sürücüler için en net durma emridir.

Diğer Seçeneklerin Açıklamaları

• A Seçeneği: Bu görselde görevli, ışıklı çubuğu vücudunun önünde, aşağı ve yukarı doğru sallamaktadır. Bu hareket, trafiğin akışını yönlendirmek için kullanılır ve "GEÇ" veya "HIZLAN" anlamına gelir. Sürücüye yolun açık olduğunu ve ilerlemesi gerektiğini bildirir, bu nedenle "dur" işaretinin tam tersidir.
• B Seçeneği: Bu görselde görevli, kolunu yana doğru dümdüz uzatmış ve ışıklı çubuğu sabit bir şekilde tutmaktadır. Bu işaret de bir "dur" komutudur ancak sadece kolun işaret ettiği yönden gelen trafiğin durması gerektiğini belirtir. D seçeneğindeki gibi genel bir dur emri değil, yönlü bir dur emridir. Soruda genel "dur" işareti sorulduğu için en kapsayıcı ve doğru cevap D seçeneğidir.
• C Seçeneği: Bu görselde ise görevli, ışıklı çubuğu yere doğru eğik bir şekilde tutarak dairesel bir hareket yapmaktadır. Bu işaret, sürücülere hızlarını düşürmeleri gerektiğini bildiren "YAVAŞLA" talimatıdır. Trafiğin durmasını değil, kontrollü bir şekilde yavaşlamasını ister.

Özetle, D seçeneğindeki hareket, geceleyin bir trafik görevlisinin tüm sürücülere verdiği en kesin ve genel "DUR" komutudur. Diğer seçenekler ise "Geç", "Yönlü Dur" ve "Yavaşla" gibi farklı talimatları ifade etmektedir. Bu işaretleri doğru bir şekilde öğrenmek, ehliyet sınavında başarılı olmanızın yanı sıra trafikte güvenli bir sürüş için de zorunludur.

Bu soruda, sürücülerin resimdeki trafik işaretini gördüklerinde nasıl bir davranış sergilemeleri gerektiği sorulmaktadır. Bu işaretin anlamını bilmek ve bu anlama uygun, güvenli sürüş tekniğini seçmek esastır. İşaretin ne anlama geldiğini ve sürücüden ne beklediğini adım adım inceleyelim.

Öncelikle, şekildeki trafik işaretini tanıyalım. Bu işaret, üçgen şeklinde ve kırmızı çerçeveli bir tehlike uyarı işaretidir. İçerisindeki sembol, tekerleklerinden izler bırakarak kayan bir otomobili göstermektedir. Bu işaretin resmi adı "Kaygan Yol" levhasıdır. Sürücüye, ilerideki yol yüzeyinin yağmur, kar, buz, dökülmüş yağ veya mıcırlı bir yapı gibi nedenlerle kaygan olabileceği uyarısını yapar.

Doğru Cevap: c) Yavaş ve daha dikkatli gitmeli

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, kaygan bir yolun getirdiği risklerdir. Yol yüzeyi kaygan olduğunda, aracın lastiklerinin yola tutunması (aderans) azalır. Bu durum, fren mesafesinin uzamasına, virajlarda savrulma riskinin artmasına ve direksiyon hâkimiyetinin zorlaşmasına neden olur. Bu tehlikeleri en aza indirmenin en temel ve etkili yolu, hızı düşürmek ve ani manevralardan (ani fren, ani direksiyon kırma) kaçınarak daha dikkatli bir sürüş sergilemektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Yolun solundan gitmeli: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Türkiye'de trafik sağ şeritten akar. Bu levha, şerit değiştirilmesi veya yolun solundan gidilmesi gerektiği anlamına gelmez. Yolun sol şeridi sadece sollama yapmak için kullanılır ve bu levha bu kuralı değiştirmez.
• b) Takip mesafesini azaltmalı: Bu seçenek çok tehlikelidir ve doğru cevabın tam tersidir. Kaygan yolda fren mesafesi normalden çok daha fazla uzar. Bu nedenle, öndeki araçla aradaki takip mesafesi kesinlikle azaltılmamalı, tam aksine artırılmalıdır. Mesafeyi azaltmak, olası bir ani frende öndeki araca çarpma riskini çok yükseltir.
• d) Sağa dönüş lambasını yakmalı: Dönüş lambaları (sinyaller), şerit değiştirme veya bir yöne dönme niyetini belirtmek için kullanılır. Kaygan yol levhası, ileride bir dönüş olduğunu değil, yolun zemin durumu hakkında bir uyarıyı belirtir. Gerekli bir durum olmadan sinyal yakmak, trafikteki diğer sürücüleri yanıltır ve tehlikeye yol açabilir.

Özetle, "Kaygan Yol" levhası bir tehlike uyarısıdır ve tüm tehlike uyarı levhalarında olduğu gibi sürücünün temel sorumluluğu, olası riske karşı önlem almaktır. Bu önlem de genellikle hızı azaltmak ve dikkat seviyesini artırmaktır. Bu nedenle doğru davranış, yavaş ve daha dikkatli gitmektir.

Bu soruda, bir aracın tescil belgesinde (ruhsatında) yazan bilgilerden herhangi birinin değiştirilmesi durumunda, araç sahibinin bu değişikliği resmi olarak bildirmek ve belgeleri güncellemek için ne kadar yasal süresi olduğu sorgulanmaktadır. Bu değişiklikler aracın rengini boyatmak, LPG sistemi taktırmak gibi teknik bir modifikasyon yapmak veya hususi bir aracı ticari taksiye çevirmek gibi kullanım amacını değiştirmek olabilir.

Doğru cevap a) 30 gün'dür. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, araç üzerinde yapılan bu tür esaslı değişikliklerin, yapıldığı tarihten itibaren 30 gün içerisinde tescili yapan kuruluşa (Noterler Birliği'ne bağlı noterliklere) bildirilmesi zorunludur. Araç sahibi, bu süre zarfında gerekli belgeleri (örneğin teknik değişiklik için montaj belgesi, renk değişikliği için fatura vb.) hazırlayarak notere başvurmalı ve tescil belgesini (ruhsatını) yeniletmelidir. Bu süre, sahibinin yasalara uygun hale gelmesi için tanınan resmi süredir.

Bu kuralın temel amacı, trafikteki araçların resmi kayıtlarının güncel ve doğru olmasını sağlamaktır. Bir aracın rengi, yakıt sistemi veya kullanım amacı gibi bilgiler, trafik denetimleri, sigorta işlemleri ve adli vakalar için kritik öneme sahiptir. Örneğin, kırmızı olarak aranan bir aracın kayıtlarda hala siyah görünmesi, güvenlik güçlerinin işini zorlaştıracaktır. Bu nedenle, araç sahiplerine değişiklikleri bildirmeleri için makul bir süre tanınmış ve bu süre 30 gün olarak belirlenmiştir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince:

• b) 40 gün, c) 50 gün, d) 60 gün: Bu seçenekler tamamen yanıltma (çeldirici) amaçlıdır. Trafik mevzuatında bu tür bildirimler için belirlenmiş yasal süreler nettir ve keyfi değildir. Kanun koyucu, bu işlem için süreyi kesin olarak 30 gün olarak tanımlamıştır. Bu nedenle 40, 50 veya 60 gün gibi daha uzun süreler yasal olarak geçerli değildir ve bu sürelerin aşılması durumunda araç sahibine idari para cezası uygulanır.

Özetle, ehliyet sınavı için unutmamanız gereken en önemli bilgi şudur: Aracınızın rengi, tekniği veya kullanım amacı gibi tescil belgesini ilgilendiren bir değişiklik yaptığınızda, bu değişikliği resmi kayıtlara işletmek için tam olarak 30 günlük bir süreniz bulunmaktadır.

Bu soruda, manuel vitesli bir araçta vites değiştirirken duyulan ve genellikle "cartlama" olarak tabir edilen sürtünme ve gıcırtı sesinin mekanik sebebi sorulmaktadır. Bu ses, vites kutusu içerisindeki dişlilerin birbirine düzgün bir şekilde geçemediğini ve zorlandığını gösteren önemli bir işarettir. Sorunun doğru çözümü için motor, kavrama (debriyaj) ve vites kutusu arasındaki ilişkiyi anlamak gerekir.

Doğru Cevap: a) Kavramanın tam ayırmaması

Doğru cevabın a) Kavramanın tam ayırmaması olmasının sebebi şudur: Vites değiştirmek için debriyaj pedalına bastığınızda, kavrama sistemi motor ile vites kutusu arasındaki güç bağlantısını keser. Motor çalışmaya devam ederken, vites kutusuna giden güç anlık olarak durdurulur ve bu sayede vites dişlileri serbest kalır, rahatça yer değiştirebilir. Eğer kavrama sistemi eskimişse, ayarı bozulmuşsa veya hidrolik sisteminde bir sorun varsa, siz pedala tam bassanız bile bu ayırma işlemini tam olarak yapamaz. Bu durumda motorun gücü vites kutusuna kısmen de olsa aktarılmaya devam eder ve siz vites değiştirmeye çalıştığınızda, hala dönmekte olan dişlileri zorla başka bir dişliyle birleştirmeye çalışırsınız; bu da o meşhur sürtünme ve "cartlama" sesini ortaya çıkarır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Gaz pedalına tam basılmaması: Bu seçenek yanlıştır çünkü vites değiştirme işlemi sırasında ayak gaz pedalından çekilir. Aksine, vites değiştirirken gaza basmak motor devrini yükseltir ve dişliler arasındaki devir farkını artırarak sesin daha da şiddetli çıkmasına neden olabilir. Dolayısıyla gaz pedalına basmamak, vites geçişi için doğru bir eylemdir ve sesin sebebi olamaz.
• c) Fren pedalına tam basılmaması: Fren pedalının görevi aracı yavaşlatmak veya durdurmaktır ve tekerleklere etki eder. Vites kutusunun iç mekanizmasıyla veya kavrama sistemiyle doğrudan bir bağlantısı yoktur. Vites değiştirirken frene basma zorunluluğu olmamasıyla birlikte, frene basmamanın vites kutusundan ses getirmesi gibi bir durum söz konusu değildir.
• d) Lastik hava basıncının düşük olması: Bu seçenek de tamamen alakasızdır. Lastik hava basıncı, aracın yol tutuşunu, yakıt tüketimini ve fren mesafesini etkileyen bir faktördür. Motor veya güç aktarma organları (debriyaj, vites kutusu) ile hiçbir mekanik bağlantısı bulunmamaktadır. Bu nedenle vites değiştirirken ses gelmesine sebep olması imkansızdır.

Özetle, vites değiştirirken duyulan sesin en yaygın ve temel sebebi, motorun gücünü şanzımandan tam olarak ayıramayan bir kavrama (debriyaj) sistemidir. Bu durum, sürücünün vites geçişini zorlaştırdığı gibi, uzun vadede vites kutusu dişlilerine de ciddi zararlar verebilir.

Bu soruda, bir aracın aküsündeki sıvı seviyesinin (elektrolit) normal çalışma sırasında azalması durumunda ne eklenmesi gerektiği sorgulanmaktadır. Akünün doğru ve verimli çalışması için bu sıvının seviyesinin ve yoğunluğunun belirli bir aralıkta tutulması kritik öneme sahiptir. Bu, temel bir araç bakım bilgisi sorusudur.

Doğru cevap d) Saf su seçeneğidir. Çünkü kurşun-asitli akülerin içinde bulunan elektrolit, sülfürik asit ve saf su karışımından oluşur. Araç çalışırken ve akü şarj/deşarj olurken ortaya çıkan ısı nedeniyle bu karışımdaki sadece su buharlaşır. Asit ise buharlaşmaz ve akü içinde kalır. Bu nedenle, azalan seviyeyi tamamlamak ve elektrolitin ideal yoğunluğunu tekrar sağlamak için sadece eksilen suyun, yani saf suyun eklenmesi gerekir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Asit: Eğer aküye saf su yerine asit eklenirse, elektrolit içerisindeki asit oranı aşırı derecede artar. Bu durum "aşırı yoğunlaşma" olarak adlandırılır ve akünün içindeki kurşun plakalara zarar vererek onların aşınmasına ve dökülmesine neden olur. Sonuç olarak, akünün ömrü önemli ölçüde kısalır ve performansı düşer. Asit, sadece akü devrilip içindeki sıvı tamamen döküldüğünde veya ilk dolum sırasında özel ölçümlerle eklenir.
• b) Alkol: Alkol, akünün kimyasal yapısıyla tamamen uyumsuz bir maddedir. Aküye alkol eklemek, içindeki kimyasal reaksiyonları bozar, plakaların yapısına zarar verir ve aküyü tamamen kullanılamaz hale getirir. Ayrıca, potansiyel olarak tehlikeli kimyasal tepkimelere de yol açabilir.
• c) Antifriz: Antifriz, motorun soğutma sisteminde kullanılan ve suyun donma noktasını düşürüp kaynama noktasını yükselten bir kimyasaldır. Akünün elektroliti ile hiçbir ilgisi yoktur. Antifrizin aküye konulması, akünün içindeki kimyasal dengeyi tamamen bozar ve aküye kalıcı olarak hasar verir.

Özetle, akünün elektrolit seviyesindeki azalmanın temel nedeni suyun buharlaşmasıdır. Bu kaybı telafi etmek için, akünün kimyasal dengesini bozmayacak ve plakalarına zarar vermeyecek olan saf su ilave edilmelidir. Çeşme suyu gibi mineralli sular da içerdikleri kireç ve diğer mineraller nedeniyle plakalara zarar verebileceğinden kesinlikle kullanılmamalıdır.

Bu soruda, bir aracın güvenli ve verimli bir şekilde çalışmaya devam etmesi için, kullanım ömrü dolduğunda, yani belirli bir kilometre veya zaman sonunda periyodik olarak değiştirilmesi gereken parçası sorulmaktadır. Bu, arıza yaptığında değil, ömrü bittiği için planlı olarak değiştirilen bir parçayı bulmamız gerektiği anlamına gelir. Bu tür parçalara "sarf malzemesi" veya "aşınan parça" denir.

Doğru cevap d) Araç lastiklerinin seçeneğidir. Araç lastikleri, yol ile sürekli temas halinde oldukları için zamanla ve kat edilen kilometreye bağlı olarak aşınırlar. Lastiklerin diş derinliği yasal bir sınıra (1.6 mm) düştüğünde veya üretim tarihinden itibaren belirli bir süre (genellikle 5-10 yıl) geçtiğinde, kauçuk yapısı sertleştiği için yol tutuşu ve fren performansı tehlikeli seviyede azalır. Bu nedenle, güvenlik için belirli bir kullanım sonunda değiştirilmeleri zorunludur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Farların: Farlar, ampulü patladığında veya bir kaza sonucu camı kırıldığında değiştirilir. Belirli bir kilometre veya zaman sonunda planlı olarak değiştirilen parçalar değillerdir. Çalıştıkları sürece kullanılmaya devam edilirler.
• b) Jantların: Jantlar, aracın metal tekerlek kısmıdır ve çok dayanıklıdır. Sadece bir kaza, şiddetli bir çukura girme sonucu eğilir veya çatlarsa değiştirilirler. Normal kullanımda aşınarak ömrünü tamamlayan bir parça değildir.
• c) Aynaların: Aynalar da jantlar ve farlar gibi, kırılmadıkları veya hasar görmedikleri sürece değiştirilmezler. Kullanıma bağlı olarak aşınan veya belirli bir kilometre sonunda ömrü dolan parçalar arasında yer almazlar.

Özetle, bu sorunun anahtarı "belirli bir kilometre veya kullanım sonunda" ifadesidir. Bu ifade, düzenli olarak aşınan ve bir "kullanım ömrü" olan bir parçayı işaret eder. Lastikler bu tanıma mükemmel bir şekilde uyarken; farlar, jantlar ve aynalar sadece bozulduklarında veya hasar gördüklerinde değiştirilen dayanıklı parçalardır.

Bu soruda, bir aracın gösterge panelinde bulunan çeşitli ikaz ışıklarından hangisinin, sürücü veya yolcunun emniyet kemerini takmadığı durumunda yandığını tespit etmeniz istenmektedir. Araç gösterge panelindeki sembollerin anlamlarını bilmek, hem sürüş güvenliği hem de aracın teknik durumu hakkında bilgi sahibi olmak için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap c) seçeneğidir. Bu sembol, oturan bir insan figürü ve onun üzerinden geçen çapraz bir çizgiden oluşur. Bu görsel, evrensel olarak emniyet kemerini temsil eder. Araç çalıştırıldığında sürücü veya ön yolcu emniyet kemerini takmamışsa, bu ışık yanarak ve genellikle sesli bir uyarı ile birlikte sürücüyü ikaz eder. Amacı, yola çıkmadan önce hayati bir güvenlik önlemi olan emniyet kemerinin takılmasını hatırlatmaktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) seçeneği: Bu sembol, akü (batarya) ikaz ışığıdır. Aracın şarj sisteminde (alternatör veya akü bağlantıları gibi) bir sorun olduğunu ve akünün düzgün bir şekilde şarj edilmediğini gösterir. Bu ışık yanarken araç kullanılmaya devam edilirse, bir süre sonra araç elektrik gücünü kaybederek durabilir. Emniyet kemeri ile bir ilgisi yoktur.
• b) seçeneği: Bu ikaz ışığı, fren balatalarının aşındığını ve değiştirilmesi gerektiğini bildirir. Fren sistemi güvenliğiniz için en önemli sistemlerden biridir ve bu uyarıyı gördüğünüzde en kısa sürede servise gitmeniz gerekir. Bu sembolün de emniyet kemeri uyarısıyla bir bağlantısı bulunmamaktadır.
• d) seçeneği: Bu sembol, hava yastığı (SRS - Supplemental Restraint System) ikaz ışığıdır. Sistemin kendisinde bir arıza olduğunu ve olası bir kaza anında hava yastıklarının açılmayabileceğini belirtir. Hava yastığı da bir pasif güvenlik sistemi olmasına rağmen, bu ışık emniyet kemerinin takılı olup olmadığını değil, sistemdeki bir arızayı işaret eder.

Sonuç olarak, gösterge panelindeki her bir ışığın farklı ve önemli bir anlamı vardır. c) seçeneğindeki sembol, emniyet kemerinin takılı olmadığını açıkça bildiren standart bir uyarı işaretidir ve tüm sürücülerin bu temel sembolü tanıması gerekir.

Bu soruda, Buji, Piston ve Silindir kapağı gibi üç temel otomobil parçasının, aracın hangi ana bölümüne ait olduğu sorulmaktadır. Bu parçaların görevlerini ve nerede bulunduklarını bilmek, doğru cevabı bulmamızı sağlar. Soru, temel motor bilgimizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap a) Motor seçeneğidir. Çünkü soruda verilen parçaların hepsi, bir içten yanmalı motorun çalışması için hayati öneme sahip temel elemanlardır. Piston, silindir içinde hareket ederek yanma sonucu oluşan gücü krank miline iletir. Buji, sıkıştırılmış yakıt-hava karışımını bir kıvılcımla ateşleyerek yanmayı başlatır. Silindir kapağı ise silindirlerin üzerini kapatarak yanma odasını oluşturur ve subaplar ile bujiyi üzerinde barındırır. Bu üç parça olmadan motorun güç üretmesi imkansızdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Debriyaj: Bu seçenek yanlıştır. Debriyaj (kavrama), motor ile vites kutusu arasındaki güç akışını kesmeye veya bağlamaya yarayan bir sistemdir. Vites değiştirmemizi sağlar ve temel parçaları baskı balata, disk ve bilyadan oluşur. Soruda verilen piston veya buji gibi parçalar debriyaj sisteminde bulunmaz.
• c) Vites kutusu: Bu seçenek de yanlıştır. Vites kutusu (şanzıman), motordan gelen gücü tekerleklere farklı hız ve torklarda iletmek için kullanılır. İçerisinde dişliler ve miller bulunur. Motorun ateşleme veya güç üretme elemanları olan buji ve piston bu sistemin bir parçası değildir.
• d) Yakıt deposu: Bu seçenek de hatalıdır. Yakıt deposunun görevi oldukça basittir; aracın çalışması için gerekli olan yakıtı (benzin, dizel vb.) depolamaktır. Yakıt sistemi elemanıdır ve içerisinde motorun mekanik parçaları yer almaz. Bu nedenle verilen parçalarla bir ilgisi yoktur.

Özetle, buji ateşlemeyi, piston gücü ve silindir kapağı da yanma odasını oluşturmayı sağlayan, doğrudan motorun kalbinde yer alan parçalardır. Diğer seçenekler ise güç aktarma veya yakıt sisteminin farklı bölümlerine aittir. Bu nedenle, bu üç parçanın ortak yuvası motordur.

Bu soruda, benzinli bir motorun ateşleme sisteminin önemli bir parçası olan buji kablosunun işlevini ve eksikliğinde ne olacağını anlamanız beklenmektedir. Motorun sağlıklı çalışması için her bir silindirde düzenli olarak ateşleme yapılması gerekir. Soru, bu düzen bozulduğunda motorun tepkisinin ne olacağını ölçmektedir.

Öncelikle buji ve buji kablosunun görevini hatırlayalım. Benzinli motorlarda, silindir içindeki sıkıştırılmış hava-yakıt karışımını ateşlemek için bir kıvılcıma ihtiyaç vardır. Bu kıvılcımı buji oluşturur. Buji kablosu ise bujinin kıvılcım çakması için gereken yüksek voltajlı elektriği ateşleme bobininden bujiye taşıyan bir iletkendir.

Eğer buji kablolarından biri yerinden çıkmış veya kopmuş ise, o kablonun bağlı olduğu silindirdeki bujiye elektrik ulaşamaz. Bu durumda, o silindirin içinde ateşleme gerçekleşmez ve yakıt yanmadan egzozdan dışarı atılır. Örneğin, dört silindirli bir motorda silindirlerden biri ateşleme yapmadığında, motor aslında üç silindirin gücüyle çalışmaya zorlanır. Bu durum, motorun çalışma dengesini tamamen bozar.

• a) Sarsıntılı: Bu cevap DOĞRUDUR. Motor, tüm silindirlerinin belirli bir sırada ve uyum içinde ateşleme yapmasıyla dengeli bir şekilde çalışır. Silindirlerden biri bu ahenge katılmadığında, motorun güç üretimi döngüsü bozulur. Ateşleme olmayan her çevrimde motor bir anlık güç kaybı ve dengesizlik yaşar. Bu durum, motorun ve dolayısıyla aracın hissedilir derecede titremesine, yani sarsıntılı çalışmasına neden olur. Bu duruma halk arasında "motorun teklemesi" de denir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. b) Çalışmaz: Bu seçenek yanlıştır. Günümüzdeki otomobillerin çoğu çok silindirli (genellikle 4 veya daha fazla) motorlara sahiptir. Bir silindirde ateşleme olmasa bile, diğer silindirler çalışmaya devam ederek motorun dönmesini sağlar. Motorun gücü belirgin şekilde düşer ve çalışması çok düzensizleşir ama genellikle tamamen stop etmez, çalışmaya devam eder.
2. c) Sarsıntısız: Bu seçenek, doğru cevabın tam tersidir ve mantıken imkansızdır. Motorun güç üreten temel birimlerinden birinin devre dışı kalması, çalışma dengesini bozarak kaçınılmaz olarak sarsıntıya yol açar. Bu nedenle motorun sarsıntısız çalışması mümkün değildir.
3. d) Yüksek rölantide: Bu seçenek de yanlıştır. Bir silindirin ateşleme yapmaması motorun verimini düşürür ve rölanti devrinin de dengesizleşmesine, hatta düşmesine neden olur. Motor, normal rölanti devrini korumakta zorlanır. Motor kontrol ünitesi (beyin) durumu toparlamak için devri yükseltmeye çalışsa bile bu durum sabit bir "yüksek rölanti" değil, dalgalanan ve düzensiz bir rölanti olarak kendini gösterir.

Özetle, buji kablosunun çıkması bir silindirin devre dışı kalması anlamına gelir. Bu da motorun çalışma ritmini ve dengesini bozarak sarsıntılı bir çalışmaya sebep olur.

Bu soruda, bir motorun çalışma prensibinin en temel adımlarından biri olan ateşleme yöntemine odaklanılıyor. Soru, hangi motor tipinin yakıt ve hava karışımını sıkıştırdıktan sonra ateşlemek için bir buji, yani bir kıvılcım üreten parça, kullandığını bilmemizi istiyor. Bu ateşleme yöntemi, motor türlerini birbirinden ayıran en önemli özelliklerden biridir.

Doğru Cevap: b) Benzinli motor

Benzinli motorlar, "Otto çevrimi" olarak da bilinen dört zamanlı prensiple çalışır. Bu sürecin en kritik adımı ateşleme zamanıdır. Piston, silindir içerisindeki benzin-hava karışımını sonuna kadar sıkıştırdığında, bujiden bir elektrik kıvılcımı çakar. Bu kıvılcım, yüksek basınç altındaki karışımı patlatarak pistonu aşağı iter ve bu sayede motorun güç üretmesini sağlar. Dolayısıyla, "sıkıştırılmış karışım" ve "buji ile ateşleme" ifadeleri doğrudan benzinli motorun çalışma prensibini tanımlamaktadır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Dizel motor: Dizel motorlar da yakıt-hava karışımını sıkıştırır ancak ateşleme için buji kullanmazlar. Bunun yerine, havayı çok yüksek bir basınçla sıkıştırarak aşırı derecede ısıtırlar. Isınan bu havanın üzerine yakıt (motorin) püskürtüldüğünde, karışım bu yüksek sıcaklık nedeniyle kendi kendine ateşlenir. Bu yüzden dizel motorlara "sıkıştırma ile ateşlemeli motorlar" da denir.
• c) Marş motoru: Marş motoru, arabanın ana motorunu (benzinli veya dizel) çalıştırmak için ilk hareketi veren küçük bir elektrik motorudur. Görevi, kontak anahtarını çevirdiğinizde ana motorun pistonlarını hareket ettirerek ilk ateşleme döngüsünü başlatmaktır. Kendi başına bir yakıt-hava karışımı yakarak sürekli güç üreten bir motor değildir, bu yüzden sorunun tanımına uymaz.
• d) Buhar makinesi: Buhar makinesi, bir dıştan yanmalı motordur. Yani yakıt (örneğin kömür), motorun dışında bir kazanda yakılır ve bu ısı suyu kaynatarak buhar elde etmek için kullanılır. Elde edilen yüksek basınçlı buhar, pistonları iterek güç üretir. Silindir içinde bir yakıt-hava karışımı sıkıştırılmaz ve ateşleme için buji kullanılmaz.

Bu soruda, motor yağını üreticinin belirttiği zaman veya kilometrede değiştirmemenin araç motoru üzerindeki temel ve en önemli etkisinin ne olduğu sorulmaktadır. Motorun sağlıklı çalışması için motor yağının kritik görevlerini anlamak, doğru cevabı bulmayı kolaylaştıracaktır.

Motor yağı, motorun içinde hareket eden metal parçaların arasında ince bir film tabakası oluşturarak sürtünmeyi en aza indirir. Aynı zamanda motorun soğumasına yardımcı olur ve çalışma sırasında oluşan metal talaşları, kurum gibi zararlı artıkları toplayarak motoru temizler. Bu görevleri sayesinde motorun ömrünü uzatır ve performansını korur.

Doğru Cevabın Açıklaması

d) Motordaki aşıntıların artmasına

Bu seçenek doğrudur. Çünkü zamanla motor yağı, yüksek sıcaklık ve basınç altında çalışmaktan dolayı kimyasal yapısını ve koruyucu özelliklerini yitirir. İçine karışan kurum, metal parçacıkları ve diğer kirleticiler yüzünden yağ kalınlaşır ve kayganlaştırma görevini tam olarak yerine getiremez. Yağlama yeteneği azalan yağ, metal parçaların birbirine direkt olarak temas etmesine ve sürtünmesine neden olur. Bu durum, motordaki piston, silindir, yatak gibi kritik parçalarda ciddi aşıntılara yol açar ve motorun ömrünü önemli ölçüde kısaltır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Motorun verimli çalışmasına: Bu seçenek, doğru cevabın tam tersidir. Özelliğini yitirmiş ve kirlenmiş bir yağ, sürtünmeyi artırır. Artan sürtünme nedeniyle motor daha fazla zorlanır, daha çok yakıt tüketir ve gücü düşer. Dolayısıyla motorun verimi artmaz, aksine ciddi şekilde azalır.
• b) Aracın daha yavaş gitmesine: Motorun aşınması ve veriminin düşmesi, uzun vadede aracın performansını etkileyerek yavaşlamasına neden olabilir. Ancak bu durum, "motordaki aşıntıların artmasının" bir sonucudur. Soru bize temel nedeni sormaktadır. Yağın değiştirilmemesinin doğrudan ve ilk etkisi aşınmanın başlamasıdır, aracın yavaşlaması ise bu aşınmanın bir belirtisi veya sonraki aşamasıdır.
• c) Akünün daha çabuk bitmesine: Motor yağı ve aracın elektrik sistemi (akü, alternatör vb.) birbirinden tamamen bağımsız iki sistemdir. Motor yağının durumu, akünün şarjını veya ömrünü doğrudan etkilemez. Akünün ömrü; şarj sisteminin sağlığına, aracın elektrik tüketimine ve akünün kendi kalitesine bağlıdır. Bu nedenle bu seçenek konuyla ilgisizdir.

Özetle, motor yağını zamanında değiştirmek, motoru koruyan en önemli bakım işlemlerinden biridir. Bu bakımın ihmal edilmesi, doğrudan doğruya motor içindeki parçaların sürtünerek aşınmasına ve büyük masraflara yol açan motor arızalarına neden olur.

Bu soruda, aracımızı zorlu kış şartlarına hazırlarken hangi temel kontrollerin yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Kış aylarında hava sıcaklıklarının düşmesi, kar ve buzlanma gibi olaylar aracın performansını ve sürüş güvenliğini doğrudan etkiler. Bu nedenle, kışa girmeden önce yapılacak bazı temel bakımlar hayati önem taşır.

Soru metninde verilen önlemleri tek tek inceleyerek neden kış hazırlığı için gerekli olduklarını anlayalım:

1. Akü Kontrolü: Soğuk hava, akünün kimyasal reaksiyonlarını yavaşlatır ve performansını düşürür. Kışın motorun ilk çalışması daha fazla enerji gerektirir ve zayıf bir akü bu enerjiyi sağlayamayabilir. Bu durum, aracınızın soğuk bir kış sabahında çalışmamasına ve yolda kalmanıza neden olabilir. Bu yüzden kışa girmeden önce akünün şarj durumunu ve genel kondisyonunu kontrol ettirmek çok önemli bir önlemdir.

2. Lastik Kontrolü: Kış koşullarında yol yüzeyi ıslak, karlı veya buzlu olabilir. Bu da yol tutuşunun ciddi şekilde azalması anlamına gelir. Lastiklerin diş derinliği ve hava basıncı yol tutuşunu doğrudan etkiler. Yasal sınırların altında diş derinliğine sahip veya yanlış hava basıncına sahip lastikler, kayma ve kaza riskini artırır. Ayrıca, 7 derecenin altındaki sıcaklıklarda kış lastiği kullanmak, özel hamuru sayesinde çok daha iyi yol tutuşu ve fren mesafesi sağlayarak güvenliği artırır.

3. Antifriz Kontrolü: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşüren özel bir sıvıdır. Eğer soğutma sistemindeki su donarsa, genleşerek motor bloğunu, radyatörü veya hortumları çatlatabilir. Bu, çok ciddi ve masraflı bir motor arızasına yol açar. Bu nedenle, kış gelmeden önce soğutma suyundaki antifriz seviyesinin ve donma derecesinin ölçülmesi, aracın motorunu korumak için alınması gereken en kritik önlemlerden biridir.

Şimdi seçenekleri değerlendirelim:

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü sadece akü kontrolü yeterli değildir. Lastik ve antifriz kontrolünü ihmal etmek, sürüş güvenliğini ve motor sağlığını büyük riske atar.
• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Akü ve lastik kontrolü önemli olsa da, antifriz kontrolü yapılmazsa motorun donarak çok büyük hasar görme riski vardır.
• c) II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Lastik ve antifriz kontrolleri yapılmış olsa bile, zayıf bir akü nedeniyle araç hiç çalışmayabilir ve sürücüyü yolda bırakabilir.
• d) I, II ve III: Bu seçenek doğrudur. Güvenli ve sorunsuz bir kış geçirmek için aracın hem çalışmasını (akü), hem yolda güvenle ilerlemesini (lastik), hem de motorunun korunmasını (antifriz) sağlamak gerekir. Bu üç kontrol, birbirini tamamlayan ve kış hazırlığının temelini oluşturan en önemli adımlardır.

Bu soruda, trafikte sergilenen davranışlardan hangisinin başka bir bireyin hakkını doğrudan elinden alan, yani bir "hak ihlali" niteliği taşıdığı sorulmaktadır. Trafik kuralları sadece düzeni sağlamakla kalmaz, aynı zamanda tüm yol kullanıcılarının (sürücüler, yayalar, özel durumu olan bireyler) haklarını korur. Soru, bu hak koruma ilkesini çiğneyen davranışı bulmamızı istiyor.

Doğru Cevap: c) Engelli kişiler için ayrılmış yerlere park edilmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının temel sebebi, engelli park yerlerinin belirli bir amaca hizmet etmesidir. Bu alanlar, engelli bireylerin binalara, mağazalara veya sosyal alanlara daha kolay ve güvenli bir şekilde ulaşabilmeleri için özel olarak tasarlanmış ve onlara tahsis edilmiştir. Engelli olmayan bir sürücü bu alana park ettiğinde, o alana gerçekten ihtiyacı olan bir engelli bireyin bu hakkını doğrudan gasp etmiş olur. Bu durum, sadece bir park yasağını çiğnemek değil, aynı zamanda bir bireyin hareket özgürlüğünü ve sosyal hayata katılım hakkını kısıtlayan ciddi bir hak ihlalidir.

Diğer Şıklar Neden Yanlış?

• a) Aşırı hız yapmaktan kaçınılması: Bu davranış bir hak ihlali değil, tam tersine trafik kurallarına uyan, hem kendi hem de başkalarının can ve mal güvenliğini korumaya yönelik sorumlu bir davranıştır. Bu, trafikteki herkesin hakkını koruyan olumlu bir eylemdir.
• b) Geçiş önceliğine sahip araçlara yol verilmesi: Ambulans, itfaiye, polis gibi geçiş üstünlüğüne sahip araçlara yol vermek yasal bir zorunluluktur ve toplumsal bir sorumluluktur. Bu davranış, acil durumdaki insanların yaşam hakkı gibi temel bir hakkın korunmasına yardımcı olur. Dolayısıyla bu bir hak ihlali değil, hakların korunmasına yönelik bir eylemdir.
• d) Trafikte sürücülerin tek başına olmadığının düşünülmesi: Bu, empatinin ve trafik adabının temelini oluşturan bir düşünce tarzıdır. Diğer yol kullanıcılarının varlığını ve haklarını kabul etmek, saygılı ve güvenli bir sürüşün ön koşuludur. Bu düşünce, hak ihlallerini önleyen bir zihniyettir; kendisi bir ihlal olamaz.

Özetle; a, b ve d şıklarındaki ifadeler trafikte olması gereken olumlu, sorumlu ve kurala uygun davranışları tanımlarken, c şıkkındaki eylem, belirli bir grubun yasal olarak tanınmış bir hakkını bencilce ve düşüncesizce elinden alan net bir hak ihlalini ifade etmektedir.

Bu soruda, öfke duygusunun vücudumuzda istemsiz olarak ortaya çıkardığı fiziksel değişimleri, yani fizyolojik tepkileri anlamamız isteniyor. Soru, verilen seçeneklerden hangisinin böyle bir otomatik vücut tepkisi olmadığını bulmamızı amaçlıyor. Bu tür sorular, trafikte ani ve stresli durumlarla karşılaştığınızda vücudunuzun nasıl tepki vereceğini ve bu tepkileri nasıl yönetmeniz gerektiğini anlamanız için önemlidir.

Doğru cevap d) Kontrollü davranılması seçeneğidir. Çünkü kontrollü davranmak, öfke anında vücudun verdiği otomatik bir tepki değil, tam tersine, kişinin iradesini ve aklını kullanarak gösterdiği bilinçli bir çabadır. Bu, düşünerek ve karar vererek yapılan bir eylemdir ve bir bilişsel (zihinsel) süreçtir, fizyolojik (bedensel) bir tepki değildir. Öfkelendiğinizde sakin kalmaya çalışmak ve mantıklı kararlar vermek, vücudun doğal akışına karşı koyan bir irade göstergesidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna, yani neden birer fizyolojik tepki olduğuna bakalım:

• a) Yüzün kızarması: Öfke, "savaş ya da kaç" tepkisini tetikleyen hormonların (özellikle adrenalin) salgılanmasına neden olur. Bu hormonlar kan basıncını artırır ve kan damarlarını genişletir. Yüz bölgesindeki kılcal damarlara daha fazla kan gitmesi sonucu yüzde kızarma meydana gelir ve bu tamamen istemsiz bir vücut tepkisidir.
• b) Kaşların çatılması: Bu, öfke ve gerginlik anında yüz kaslarının otomatik olarak kasılmasıyla ortaya çıkan evrensel bir ifadedir. Kişi genellikle farkında bile olmadan kaşlarını çatar. Bu durum, duyguların dışa vuran fiziksel bir yansımasıdır.
• c) Yumrukların sıkılması: Öfke anında vücut, kendini potansiyel bir tehdide veya fiziksel bir mücadeleye hazırlar. Bu hazırlık sürecinde kaslar gerilir ve bu gerilimin en belirgin yansımalarından biri de ellerin yumruk şeklinde sıkılmasıdır. Bu da genellikle düşünülmeden yapılan otomatik bir harekettir.

Özetle, yüzün kızarması, kaşların çatılması ve yumrukların sıkılması vücudun öfkeye verdiği doğal, otomatik ve bedensel tepkilerdir. Ancak kontrollü davranmak, bu otomatik tepkileri bastırıp yönetmeyi ifade eden bilinçli ve zihinsel bir eylemdir. Bu nedenle öfkenin bir fizyolojik tepkisi olarak kabul edilemez.

Bu soruda, trafikteki davranışları tanımlayan bir kavramın ne olduğu sorulmaktadır. Verilen tanım, sadece kanunlara uymanın ötesinde bir anlam taşır. Tanımın kilit noktalarını inceleyerek doğru cevaba ulaşalım:

• Denetim ve ceza korkusu olmadan uymak: Bu, kurallara dış bir zorlama (polis, ceza) olmadığı için değil, içselleştirildiği ve doğru olduğu için uyulduğunu gösterir.
• Yazılı olmayan kurallar: Trafik kanunlarında belirtilmeyen ancak sürücülerin birbirine gösterdiği nezaket ve saygı kurallarını ifade eder. Örneğin, sıkışık trafikte fermuar sistemiyle birleşmek yazılı bir kural olmasa da bir nezaket kuralıdır.
• Karşılıklı anlayış ve empati: Diğer sürücülerin veya yayaların durumunu anlamaya çalışmak, onların yerine kendini koyabilmektir. Örneğin, acemi bir sürücünün panik yapabileceğini düşünerek ona korna çalmak yerine sabır göstermek empati gerektirir.
• Alışkanlık haline getirme: Bu davranışların bir defalık değil, sürücünün karakterinin bir parçası haline gelmesidir.

Bu unsurları bir araya getirdiğimizde, tanımın doğrudan trafik adabını açıkladığını görürüz.

Doğru Cevap Neden c) Trafik adabı?

Trafik adabı, yasal zorunlulukların ve yazılı kuralların ötesine geçen bir kavramdır. Sürücülerin trafikteki diğer paydaşlara (diğer sürücüler, yayalar, yolcular) karşı sorumlu, saygılı, sabırlı ve yardımsever olmasını içeren bir davranışlar bütünüdür. Sorudaki tanım, ceza korkusu olmadan, empati kurarak ve yazılı olmayan nezaket kurallarına uyarak trafikte var olmayı anlattığı için trafik adabı kavramını eksiksiz bir şekilde karşılamaktadır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. Mizaç: Mizaç, bir kişinin doğuştan gelen huy veya karakter özellikleridir. Örneğin, bir kişinin sakin veya sinirli olması onun mizacıyla ilgilidir. Trafik adabı ise sonradan öğrenilen ve geliştirilen bir davranış biçimidir. Sakin mizaçlı bir kişi trafik adabına daha kolay uyum sağlayabilir ancak mizaç, tanımın kendisi değildir.
2. Beden dili: Beden dili, sözsüz iletişim kurma yöntemidir; el, kol hareketleri, mimikler gibi unsurları içerir. Trafikte teşekkür etmek için el kaldırmak bir beden dili örneğidir ancak bu, soruda verilen geniş ve kapsamlı tanımın (empati, içselleştirme, yazılı olmayan kurallar) sadece çok küçük bir parçasıdır.
3. Konuşma üslubu: Bu, bir kişinin konuşurken seçtiği kelimeler ve ses tonudur. Trafikteki davranışlarla doğrudan bir ilgisi yoktur. Ancak trafik adabına sahip olmayan bir sürücü, olası bir anlaşmazlıkta kötü bir konuşma üslubu kullanabilir. Bu bir sonuçtur, tanımın kendisi değildir.

Sonuç olarak, soruda tanımı yapılan kavram, sürücülerin yasal zorunlulukların ötesinde, birbirlerine karşı saygılı, sabırlı ve anlayışlı olmalarını ifade eden trafik adabıdır.

Bu soruda, trafikte öfkelenen bir sürücünün, bu öfke duygusunu kontrol altına almak ve sakinleşmek için yapmaması gereken, yani yanlış olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Soru, sürücünün öfke anında hangi davranıştan kaçınması gerektiğini bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Doğru cevap olan B seçeneği dışındaki seçenekler, öfke kontrolü için tavsiye edilen doğru yöntemlerdir.

Doğru Cevap: b) Karşılaşılan durumla ilgili negatif çözümler üretmesi

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, negatif çözümler üretmenin öfkeyi azaltmak yerine tam tersine daha da körüklemesidir. Öfkelenen bir sürücü, karşılaştığı durumla ilgili "Şimdi ona gününü göstereceğim", "Bu acemi şoförün ehliyetini kim vermiş?" gibi intikamcı, suçlayıcı veya karamsar düşünceler ürettiğinde, stres seviyesi artar ve sakinleşmesi imkansız hale gelir. Bu tür düşünceler, sürücüyü tehlikeli ve agresif davranışlara (ani fren yapma, sıkıştırma, korna çalma gibi) itebilir. Dolayısıyla bu, bir sakinleşme yöntemi değil, öfkeyi tırmandırma yöntemidir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Trafik ortamında gerilimli durumların olabileceğini kabul etmesi: Bu, öfke kontrolünde en önemli adımlardan biridir. Trafiğin doğası gereği kalabalık, stresli ve hatalara açık bir ortam olduğunu baştan kabul etmek, sürücünün beklentilerini doğru ayarlamasını sağlar. Bu sayede, bir hata veya olumsuz bir durumla karşılaştığında bunu kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, "trafiğin normal bir parçası" olarak görüp daha sakin kalabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• c) Radyo veya müzik açması: Bu, dikkat dağıtma tekniği olarak bilinen etkili bir yöntemdir. Sürücü, öfkelendiği anda dikkatini yoldaki olumsuz durumdan alıp sevdiği bir müziğe veya bir radyo programına yönlendirdiğinde, zihni meşgul olur ve öfke duygusunun yoğunluğu azalır. Özellikle sakinleştirici müzikler, kalp atış hızını yavaşlatarak fiziksel olarak da rahatlamaya yardımcı olabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• d) Derin nefes alması: Bu, öfke kontrolünde kullanılan temel ve çok etkili bir fiziksel tekniktir. Öfke anında vücut "savaş ya da kaç" moduna geçer, kalp hızlı çarpar ve nefes alıp verme sıklaşır. Birkaç kez yavaş ve derin nefes almak, vücudun sakinleşme mekanizmasını devreye sokar, kan basıncını düşürür ve sinir sistemini yatıştırır. Bu, sürücünün hem zihinsel hem de fiziksel olarak kontrolü yeniden ele almasını sağlayan doğru bir yöntemdir.

Bu soruda, trafikte karşılaşılan belirli bir olumsuz davranışın altında yatan temel eksiklik sorulmaktadır. Senaryo, özellikle yardıma daha çok ihtiyacı olan yaşlı, çocuk ve engelli gibi yayaların, yeşil ışıkta karşıya geçişlerini tamamlayamamaları durumunda bir sürücünün gösterdiği sabırsız tepkiyi (korna çalmak, el kol hareketleri yapmak) ele almaktadır. Bu davranışın, sürücüde hangi temel trafik değerinin bulunmadığını gösterdiği sorgulanmaktadır.

Doğru Cevap: a) Sabır

Doğru cevabın sabır olmasının sebebi, soruda anlatılan durumun doğrudan sabırsızlıkla ilgili olmasıdır. Trafik, farklı hızlarda ve yeteneklerdeki birçok insanın (sürücüler, yayalar, bisikletliler) bir arada hareket ettiği bir ortamdır. Özellikle yaşlı, çocuk veya engelli bir yayanın hareket kabiliyetinin daha yavaş olması beklenen bir durumdur. Bu durumda sürücüden beklenen temel değer, yayanın güvenli bir şekilde karşıya geçişini tamamlamasını sükûnetle beklemektir. Korna çalmak veya el kol hareketleriyle yayayı acele etmeye zorlamak, bu bekleme erdemine, yani sabır değerine sahip olunmadığının en net göstergesidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Öfke: Sürücü bu durumda öfkelenmiş olabilir, ancak öfke, sabırsızlığın bir sonucudur. Sürücünün temel sorunu, bekleyememesi ve durumu anlayışla karşılayamamasıdır. Sabırlı bir insan, bu durumda öfkelenmek yerine durumu normal kabul eder ve sakince bekler. Bu nedenle eksik olan temel değer, bir duygu olan öfkeden ziyade, bir erdem olan sabırdır.

• c) İnatlaşma: İnatlaşma, genellikle iki tarafın da kendi istediğinde diretmesi ve karşılıklı bir güç mücadelesine girmesi durumudur. Örneğin, dar bir yolda iki sürücünün birbirine yol vermemek için diretmesi bir inatlaşmadır. Sorudaki senaryoda ise yaya ile sürücü arasında karşılıklı bir diretiş yoktur; yaya sadece fiziksel olarak yavaştır. Sürücünün tepkisi tek taraflı bir sabırsızlıktır, inatlaşma değildir.

• d) Aşırı tepki: Sürücünün korna çalması ve el kol hareketleri yapması, evet, bir aşırı tepkidir. Ancak "aşırı tepki", davranışın bir tanımıdır, o davranışın altında yatan temel değer eksikliğinin adı değildir. Soru, "davranışın adı nedir?" diye sormuyor, "hangi temel değere sahip olunmadığını gösterir?" diye soruyor. Sürücünün aşırı tepki vermesinin nedeni, sabırlı olmamasıdır. Dolayısıyla sabır, daha temel ve kök bir kavramdır.

Özetle, trafikte yavaş hareket eden bir yayaya karşı gösterilen aceleci ve zorlayıcı tavır, sürücünün durumu sükûnetle yönetme ve bekleme becerisi olan sabır değerinden yoksun olduğunu açıkça ortaya koyar. Diğer seçenekler bu durumun sonucu veya farklı bir tanımı olabilse de, eksik olan temel değer sabırdır.

Bu soruda, trafikte öfkeli davranışlar sergileyen bir sürücünün yol açtığı sonuçlar ele alınmaktadır. Soru kökünde bizden istenen, bu sonuçlardan biri *olmayan* seçeneği bulmaktır. Yani, öfkeli bir sürücünün hangi durumu yaratmayacağını tespit etmeliyiz. Bu tür "değildir" ile biten olumsuz sorularda, seçenekleri dikkatle değerlendirmek çok önemlidir.

Doğru Cevap: b) Kazaya karışma olasılığının azalması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, öfkenin trafikteki sonuçlarıyla tamamen zıt bir durum ifade etmesidir. Öfke, sürücünün muhakeme yeteneğini zayıflatan, risk alma eğilimini artıran ve ani, agresif tepkiler vermesine neden olan güçlü bir duygudur. Öfkeli bir sürücü, daha hızlı araç kullanır, diğer sürücülerle inatlaşır ve güvenli takip mesafesi gibi önemli kuralları hiçe sayar. Tüm bu olumsuz davranışlar, kazaya karışma olasılığını azaltmak yerine tam tersine ciddi şekilde artırır. Dolayısıyla, "kazaya karışma olasılığının azalması" öfkeli bir sürücünün yol açacağı bir durum olamaz.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu, yani neden öfkeli sürüşün birer sonucu olduklarını inceleyelim:

• a) Sabırsızlık ve tahammülsüzlüğün artması: Bu durum, öfkenin en temel ve doğrudan sonuçlarından biridir. Öfkelenen bir sürücü, trafikteki diğer yol kullanıcılarının en ufak hatasına veya yavaşlığına bile dayanamaz hale gelir. Sabrı ve toleransı azaldığı için kornayı gereksiz yere kullanma, sıkıştırma gibi tehlikeli davranışlar sergilemeye başlar. Bu yüzden bu seçenek, öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• c) Kural ihlallerinin artması: Öfke, sürücünün kurallara olan saygısını azaltır. "Bana yol vermedi, o zaman ben de kırmızıda geçerim" veya "Çok yavaş gidiyor, sağdan sollayacağım" gibi düşüncelerle hareket edebilir. Hız limitlerini aşmak, emniyet şeridini ihlal etmek veya tehlikeli şerit değiştirmek gibi kural ihlalleri, öfkeli sürücülerde sıkça görülen davranışlardır. Bu nedenle bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.
• d) Dikkatin dağılması: Sürücünün zihni öfkeyle meşgul olduğunda, tüm dikkatini yola ve çevresine veremez. Aklı, kendisini sinirlendiren olayda veya kişide kalır. Bu durum, sürücünün yola çıkan bir yayayı, aniden duran bir aracı veya trafik işaretlerini fark etmesini geciktirir. Bu zihinsel meşguliyet, tıpkı telefonla konuşmak gibi bir dikkat dağınıklığı yarattığı için bu seçenek de öfkeli sürüşün bir sonucudur.