2 Ocak 2026 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, vücudumuzdaki kanama türlerinden biri olan atardamar kanamasının ayırt edici özelliklerinin ne olduğu sorulmaktadır. İlk yardımda doğru müdahaleyi yapabilmek için kanamanın türünü (atardamar, toplardamar, kılcal damar) doğru tespit etmek hayati önem taşır. Soru, bu üç kanama türü arasındaki temel farkları bilip bilmediğinizi ölçmeyi amaçlamaktadır.

Doğru cevap olan a seçeneği, atardamar kanamasını mükemmel bir şekilde tanımlar. Atardamarlar, kalpten pompalanan oksijen zengini kanı vücuda taşıdığı için bu kanın rengi parlak kırmızı ve açık renklidir. Ayrıca, kan doğrudan kalbin pompalama gücüyle hareket ettiği için, her kalp atışıyla birlikte kanamanın şiddeti artar ve yara yerinden fışkırır tarzda, kesik kesik akar. Bu iki özellik, yani açık renk ve fışkırarak akma, atardamar kanamasının en belirgin işaretleridir ve en tehlikeli kanama türü olduğunu gösterir.

• Açık Renk: Kanın oksijen bakımından zengin olmasından kaynaklanır.
• Fışkırarak Akma: Kanın yüksek basınçla ve kalbin ritmine uygun olarak pompalanmasından kaynaklanır.

b seçeneği yanlıştır çünkü "Düşük basınçla akması ve kısa sürede durdurulabilmesi" ifadesi atardamar kanamasının tam zıttıdır. Atardamar kanamaları, vücuttaki en yüksek basınçlı kanamalardır ve bu nedenle durdurulması en zor olanıdır; acil ve doğru müdahale gerektirir. Bu tanım daha çok kılcal damar veya hafif toplardamar kanamalarına uyar.

c seçeneği yanlıştır çünkü "Koyu renkli ve taşma tarzında kan akması" ifadesi toplardamar kanamasını anlatır. Toplardamarlar, vücutta kullanılmış, yani oksijenini kaybetmiş kirli kanı kalbe geri taşır. Bu nedenle kanın rengi koyu kırmızıdır ve kan, kalbin itme gücünden uzak olduğu için daha düşük basınçla, yara yerinden sürekli ve yayılarak akar; fışkırma olmaz.

d seçeneği de yanlıştır. "Kanamanın sızıntı şeklinde olması" ifadesi kılcal damar kanamasını tanımlar. Kılcal damarlar vücudumuzdaki en ince damarlardır ve bu tür kanamalar genellikle yüzeyseldir. Kanama, küçük kabarcıklar veya hafif bir sızıntı şeklinde görülür ve genellikle tehlikeli değildir, kendi kendine kolayca durabilir. Bu tanım, yüksek basınçlı atardamar kanamasıyla hiçbir şekilde uyuşmaz.

Bu soruda, ilk yardımda temel yaşam desteğinin ilk adımlarından biri olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin "Dinle" aşamasının ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu yöntem, bilinci kapalı olan bir kazazedenin solunum yapıp yapmadığını anlamak için kullanılır. Yöntemin her bir adımı, solunumu farklı bir duyu organıyla kontrol etmeyi amaçlar.

Doğru cevap B seçeneğidir: "Yaralının soluk sesinin dinlenmesi". Bak-Dinle-Hisset yönteminde ilk yardımcı, başını yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırır. Bu sırada "Dinle" aşamasını gerçekleştirmek için kulağıyla yaralının nefes alıp verme sesini duymaya çalışır. Soluk alıp verme sırasında çıkan hırıltı, fısıltı gibi sesler, yaralının solunumunun devam ettiğinin önemli bir göstergesidir.

Bu yöntemin tam olarak anlaşılması için üç adımı da bilmek önemlidir. Bu adımlar eş zamanlı olarak yaklaşık 10 saniye içinde yapılır:

• Bak: Gözümüzle yaralının göğüs kafesinin hareket edip etmediğine, yani inip kalkmadığına bakılır.
• Dinle: Kulağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak soluk sesini duymaya çalışırız.
• Hisset: Yanağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak nefesinin sıcaklığını veya esintisini hissetmeye çalışırız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım. A) Trafik işaretçilerinin dinlenmesi ve D) Etrafta siren sesi olup olmadığının dinlenmesi seçenekleri, olay yeri güvenliği ile ilgilidir. Bunlar ilk yardımcının kendine ve çevreye yönelik alması gereken önlemlerdir ancak yaralının solunumunu kontrol etmeye yönelik olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin bir parçası değildir.

C) Yaralıların şikayetlerinin dinlenmesi seçeneği ise bilinci açık olan bir yaralıya yapılacak müdahale ile ilgilidir. Eğer yaralı konuşabiliyor ve şikayetlerini anlatabiliyorsa, bu zaten solunumunun olduğu anlamına gelir. Bak-Dinle-Hisset yöntemi ise öncelikli olarak bilinci kapalı, tepki vermeyen bir yaralının solunumunu kontrol etmek için uygulanan bir tekniktir.

Bu soruda, bir eklem burkulması durumunda, yani bağların gerilmesi veya yırtılması sonucu oluşan yaralanmada, bölgede meydana gelebilecek şişliği önlemek veya en aza indirmek için yapılması gereken en doğru ilk yardım uygulaması sorgulanmaktadır. Şişliğin temel nedeni, hasar gören damarlardan doku arasına sızan kan ve sıvıdır. Bu nedenle amaç, bu sızıntıyı kontrol altına almaktır.

a) Burkulan bölgenin kalp seviyesinden yukarıda ve soğuk tutulması

Bu seçenek doğrudur. Burkulan bölgeyi kalp seviyesinden yukarıda tutmak, yer çekiminin de yardımıyla kanın ve vücut sıvılarının yaralı bölgede birikmesini engeller ve geri dönüşünü kolaylaştırır. Soğuk uygulama (örneğin bir beze sarılmış buz torbası) ise bölgedeki kan damarlarının büzülmesini (daralmasını) sağlar. Bu sayede hasarlı damarlardan doku içine sızan kan miktarı azalır, bu da hem şişliği hem de ağrıyı kontrol altına alır. Bu iki uygulama bir arada, şişliği önlemek için en etkili yöntemdir.

b) Burkulan bölgenin kalp seviyesinden aşağıda ve sıcak tutulması

Bu seçenek yanlıştır. Burkulan bölgeyi kalp seviyesinden aşağıda tutmak, yer çekimi nedeniyle o bölgede daha fazla kan ve sıvı birikmesine yol açarak şişliği artırır. Sıcak uygulama ise kan damarlarını genişletir ve bölgeye kan akışını hızlandırır. Bu durum, iç kanamayı ve sıvı sızıntısını artırarak şişliğin çok daha kötü bir hal almasına neden olur. Sıcak uygulama, iyileşmenin ilerleyen aşamalarında kan dolaşımını artırmak için kullanılabilir, ancak ilk anda kesinlikle yanlıştır.

c) Burkulan bölgenin sürekli hareket ettirilmesi

Bu seçenek yanlıştır. Burkulma, eklem bağlarının zedelenmesi demektir. Bu durumda yapılması gereken ilk şey, eklemi dinlendirmek ve hareketsiz kalmasını sağlamaktır. Eklemi sürekli hareket ettirmek, zedelenmiş olan bağların daha fazla hasar görmesine, ağrının artmasına ve iyileşme sürecinin uzamasına neden olur. İlk yardımın temel prensiplerinden biri yaralı bölgeyi dinlendirmektir.

d) Kişinin yan yatış pozisyonuna alınması

Bu seçenek yanlıştır. Yan yatış pozisyonu (koma pozisyonu), bilinci kapalı ancak nefes alıp veren kişilere, solunum yolunu açık tutmak ve kusmuk gibi sıvıların akciğerlere kaçmasını önlemek için verilen bir pozisyondur. Ayak bileği veya el bileği burkulmuş ve bilinci yerinde olan bir kişiye bu pozisyonun verilmesinin burkulmanın tedavisiyle hiçbir ilgisi yoktur. Yapılması gereken, sadece burkulan uzva yönelik bir müdahaledir.

Bu soruda, trafikte veya herhangi bir acil durumda karşılaşılan bir kazazedeye uygulanacak olan şok pozisyonunun doğru adımlarından hangisinin seçeneklerde verildiği sorgulanmaktadır. Şok, vücuttaki dolaşım sisteminin yaşamsal organlara yeterli miktarda kan gönderememesi durumudur ve hayati tehlike oluşturur. Bu nedenle şok pozisyonunu doğru uygulamak, ilk yardımın en önemli adımlarından biridir.

a) Bacaklarının altına çarşaf, battaniye, yastık, kıvrılmış giysi vb. destek konulması (DOĞRU SEÇENEK)

Bu seçenek, şok pozisyonunun en temel ve en önemli adımıdır. Kazazede sırtüstü yatırıldıktan sonra, bacakları yaklaşık 30 cm kadar yukarı kaldırılır. Bu hareketin amacı, bacaklarda ve karın bölgesinde bulunan kanın, yer çekimi yardımıyla beyin, kalp ve akciğerler gibi hayati organlara gitmesini sağlamaktır. Böylece bu organların kanlanması ve oksijenlenmesi artırılarak, şokun ilerlemesi yavaşlatılır. El altında bulunan yastık, battaniye gibi malzemeler bu işlemi yapmak için kullanılır.

b) Yaşam bulgularından, sadece nabzının değerlendirilmesi (YANLIŞ SEÇENEK)

İlk yardımda kazazedenin durumu bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Sadece nabzı kontrol etmek son derece yetersiz ve tehlikeli bir yaklaşımdır. Bilinç durumu, solunumu (Bak-Dinle-Hisset yöntemiyle) ve dolaşımı (nabız, kanama kontrolü vb.) gibi tüm yaşam bulguları birlikte değerlendirilmelidir. Tek bir bulguya odaklanmak, diğer hayati tehlikeleri gözden kaçırmanıza neden olabilir.

c) Vücuduna soğuk uygulama yapılması (YANLIŞ SEÇENEK)

Bu uygulama kesinlikle yanlıştır ve kazazedenin durumunu daha da kötüleştirebilir. Şoktaki bir kişinin kan dolaşımı yavaşladığı için vücut ısısı düşme eğilimindedir ve üşüme hisseder. Bu nedenle yapılması gereken, kazazedenin üzerini bir battaniye, ceket veya benzeri bir örtüyle örterek vücut ısısını korumaktır. Vücuda soğuk uygulamak, hipotermiye (vücut ısısının tehlikeli düşüşü) yol açabilir.

d) Düz olarak yüzüstü yatırılması (YANLIŞ SEÇENEK)

Şok pozisyonu için kazazede mutlaka sırtüstü yatırılmalıdır. Kazazedeyi yüzüstü (prone pozisyon) yatırmak, solunum yolunun kapanmasına ve nefes almasının engellenmesine neden olabilir. Ayrıca, bu pozisyonda kazazedenin yüz ifadesini, bilincini ve solunumunu takip etmek imkansız hale gelir. Doğru pozisyon, her zaman sırtüstü yatırıp bacakları yukarı kaldırmaktır.

Özetle, doğru şok pozisyonu için izlenmesi gereken adımlar şunlardır:

• Kazazede düz bir zemine sırtüstü yatırılır.
• Baş ve omuzları düz tutulur, başı hafifçe yana çevrilebilir (kusma riskine karşı solunum yolunu açık tutmak için).
• Bacaklarının altına destek konularak yaklaşık 30 cm kadar yukarı kaldırılır.
• Üzeri örtülerek vücut sıcaklığı korunur.
• Tıbbi yardım (112) gelene kadar yanında beklenir ve yaşam bulguları düzenli aralıklarla kontrol edilir.

Bu soruda, bir olayın yasal olarak "trafik kazası" tanımına girebilmesi için hangi temel unsurları barındırması gerektiği test edilmektedir. Trafik kazası denildiğinde, karayolu üzerinde hareket hâlindeki bir veya daha fazla aracın karıştığı ve sonucunda ölüm, yaralanma veya maddi hasar meydana gelen olaylar anlaşılmalıdır. Bu tanımın en kritik noktası, olayın aracın hareketiyle doğrudan ilişkili olmasıdır.

Doğru cevap olan a) seçeneğinde, 'Virajı alamayan aracın devrilmesi' durumu anlatılmaktadır. Bu olay, bir trafik kazasının tüm unsurlarını taşır. Çünkü araç hareket hâlindedir (virajı almaya çalışmaktadır), kaza sürücünün aracı kontrol edememesi gibi trafiğe özgü bir durumdan kaynaklanmaktadır ve sonuçta maddi hasar veya yaralanma meydana gelmiştir. Bu nedenle bu olay net bir trafik kazasıdır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Kara yolunda park etmiş olan aracın yanması: Bu bir trafik kazası değildir. Buradaki kilit nokta, aracın park hâlinde, yani hareketsiz olmasıdır. Yangının sebebi büyük ihtimalle teknik bir arıza veya dış bir müdahaledir ve aracın trafikteki seyrinden kaynaklanmamaktadır. Bu durum, bir mal hasarı veya yangın olayı olarak sınıflandırılır.
• c) Kara yolunun doğal nedenlerle trafiğe kapanması: Bu da bir kaza değildir. Heyelan, sel veya yoğun kar yağışı gibi doğal afetler trafiği etkileyen durumlardır ancak bir aracın karıştığı bir çarpışma veya devrilme olayı değildir. Bu, bir trafik olayı değil, trafiği engelleyen bir doğa olayıdır.
• d) Duran otomobil üzerine inşaat hâlindeki binadan tuğla düşmesi: Bu seçenek de trafik kazası tanımına uymaz. Araç yine hareketsizdir ve olayın sebebi trafikle tamamen ilgisiz, dış bir faktördür (inşaat faaliyeti). Bu olay, duran bir mülke zarar gelmesi durumudur ve sorumluluğu inşaat firmasına ait bir ihmal olabilir.

Özetle, bir olayın trafik kazası sayılabilmesi için en temel şart, en az bir aracın hareket hâlindeyken olaya karışması ve olayın bu hareketten kaynaklanmasıdır. Diğer seçeneklerdeki araçlar ya hareketsizdir ya da olay, trafik dışı etkenlerden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle doğru cevap 'a' seçeneğidir.

Bu soruda, ilk yardımda uygulanan belirli işlem basamaklarının (bir pozisyonun) temel amacının ne olduğu sorulmaktadır. Tanımlanan adımlar, ilk yardımda "şok pozisyonu" olarak bilinen standart bir uygulamadır. Bu pozisyonun neden verildiğini anladığımızda, doğru cevabı kolayca bulabiliriz.

Doğru Cevap: a) Şokun engellenmesi

Soruda tarif edilen pozisyon, şok durumundaki bir kazazedeye uygulanır. Şok, en basit tanımıyla, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara (beyin, kalp, akciğerler vb.) yeterli miktarda kan gönderememesi durumudur. Bu pozisyonun her bir adımı, bu durumu düzeltmeye veya daha kötüye gitmesini engellemeye yöneliktir. Bacakların 30 cm yukarıya kaldırılmasının temel amacı, bacaklardaki kanın yer çekimi yardımıyla gövdeye ve hayati organlara geri dönmesini sağlamaktır. Böylece beyin ve kalp gibi organlara giden kan akışı artırılarak, şokun ilerlemesi engellenmiş olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Kanamanın durdurulması: Şok pozisyonu, kanamayı durdurmaz. Ciddi kanamalar şoka neden olabilir, ancak kanamayı durdurmak için yapılması gereken ilk yardım uygulaması farklıdır (örneğin, kanayan yere temiz bir bezle doğrudan baskı uygulamak, bandaj sarmak gibi). Şok pozisyonu, kanama durdurulduktan sonra veya kanama devam ederken kazazedenin durumunu stabil tutmak için verilir, kanamayı tek başına kesmez.
• c) Zihinsel aktivitenin korunması: Beyne giden kan akışını artırarak zihinsel aktivitenin korunmasına yardımcı olsa da, bu durum şokla mücadelenin bir sonucudur, temel amacı değildir. Asıl ve öncelikli amaç, sadece beyni değil, tüm hayati organları korumak üzere dolaşımı desteklemek, yani genel olarak şoku engellemektir. Bu seçenek, asıl amacın sadece bir parçasını ifade ettiği için eksik kalır.
• d) Sindirim işlevinin rahat olması: Bu seçenek konuyla tamamen ilgisizdir. Acil bir tıbbi durumda veya şok anında vücut, enerjisini hayati fonksiyonlara yönlendirir ve sindirim gibi o an için öncelikli olmayan işlevleri yavaşlatır. Dolayısıyla, bu pozisyonun sindirimi rahatlatmak gibi bir amacı kesinlikle yoktur.

Özetle, sırtüstü yatırıp bacakları 30 cm yukarı kaldırmak, kanı hayati organlara yönlendirerek dolaşım yetmezliği olarak bilinen şoku önlemeyi veya kontrol altına almayı amaçlayan kritik bir ilk yardım müdahalesidir. Bu nedenle doğru cevap A şıkkıdır.

Bu soruda, bilinç kaybı durumlarının şiddet derecesi sorgulanmaktadır. Yani, bilinç kaybının en derin, en ciddi ve en uzun süreli seviyesinin hangisi olduğu soruluyor. Bilinç durumları hafif bir sersemlikten, tamamen tepkisizliğe kadar geniş bir yelpazede değerlendirilir ve bu soru bu yelpazenin en uç noktasını bulmanızı istemektedir.

Doğru cevap Koma'dır. Çünkü koma, bilinç kaybının en ileri ve en ağır tablosudur. Koma durumundaki bir kişi, çevresinde olup bitenlerin hiçbir şekilde farkında değildir ve en güçlü uyaranlara (seslenme, dürtme, ağrılı uyaranlar) bile kesinlikle tepki vermez. Bu durumda yutkunma ve öksürük gibi hayati refleksler dahi kaybolmuştur, bu da durumu son derece ciddi kılar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• d) Bayılma: Bayılma, beyne anlık olarak yeterli kan gitmemesi sonucu oluşan kısa süreli ve geçici bir bilinç kaybıdır. Genellikle birkaç saniye veya en fazla birkaç dakika sürer ve kişi dinlenmeye alınınca veya yatırılınca bilinci hızla yerine gelir. Koma ile karşılaştırıldığında çok daha hafif ve kısa süreli bir durumdur, bu yüzden bilinç kaybının en ileri durumu olamaz.
• a) Şok: Şok, temel olarak bir dolaşım sistemi yetmezliğidir; yani kalbin ve damarların vücuda yeterli miktarda kan pompalayamaması durumudur. Şoktaki bir kişide bilinç bulanıklığı, huzursuzluk ve endişe hali görülebilir ve durum kötüleşirse bilinç kaybı yaşanabilir. Ancak şok, doğrudan bir bilinç durumu değil, bilinç kaybına neden olabilen bir rahatsızlıktır. Bilinç kaybının kendisi değil, sebebidir.
• c) Üşüme: Üşüme, vücut ısısının düşmesi veya hastalık gibi nedenlerle ortaya çıkan bir titreme halidir ve bilinç durumuyla doğrudan bir ilişkisi yoktur. Bilinci tamamen açık bir insan da üşüyebilir. Bu seçenek, konuyu dağıtmak ve dikkati başka yöne çekmek için konulmuş bir çeldiricidir ve bilinç kaybı ile ilgili değildir.

Özetle, bilinç kaybı seviyelerini bir merdiven gibi düşünebiliriz. Bayılma bu merdivenin en alt basamaklarından biriyken, Koma en üst basamağı, yani bilincin en kapalı ve en ileri kayıp durumunu temsil eder. Bu nedenle doğru cevap "Koma"dır.

Bu soruda, ilk yardım bilgisi açısından önemli bir kavram olan derin ve uzun süreli bilinç kaybının tanımı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktaları; bilinç kaybının uzun süreli olması ve kişinin ses, ışık, ağrı gibi dış uyarılara hiçbir şekilde tepki verememesidir. Bu tanıma uyan doğru seçeneği ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

c) Koma (Doğru Cevap)

Koma, beynin fonksiyonlarının ciddi şekilde bozulması sonucu ortaya çıkan en derin bilinç kaybı durumudur. Koma halindeki bir kişi, çevresinde olup bitenlerin farkında değildir ve en güçlü uyaranlara (örneğin, seslenme, dürtme, ağrılı uyaran) bile tepki vermez. Soruda bahsedilen "uzun süreli bilinç kaybı" ve "duyu organlarının hiçbir uyarana tepki verememesi" ifadeleri, koma durumunu birebir tarif etmektedir. Bu nedenle doğru cevap Koma'dır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. Şok: Şok, dolaşım sisteminin yaşamsal organlara yeterli miktarda kan gönderememesi durumudur. Şoktaki bir kişide bilinç bulanıklığı veya seviyesinde azalma görülebilir ancak bu durum komadaki gibi derin ve tam bir tepkisizlik hali değildir. Şokun belirtileri arasında hızlı ve zayıf nabız, hızlı ve yüzeysel solunum, soğuk ve nemli cilt bulunur; temel sorun dolaşım yetmezliğidir, beynin tamamen kendini kapatması değildir.
2. Bayılma: Bayılma (senkop), beyne giden kan akışının anlık olarak azalması sonucu meydana gelen kısa süreli ve geçici bir bilinç kaybıdır. Genellikle birkaç saniye veya dakika sürer ve kişi dinlenince kendine gelir. Komadan en temel farkı süresinin çok kısa olmasıdır. Soruda ise "uzun süreli" bir bilinç kaybından bahsedilmektedir, bu yüzden bayılma doğru cevap olamaz.
3. Kansızlık: Kansızlık (anemi), kanda yeterli sayıda sağlıklı kırmızı kan hücresinin veya hemoglobinin bulunmaması durumudur. Bu bir hastalık veya belirti olup, başlı başına bir bilinç kaybı hali değildir. Kansızlığın belirtileri yorgunluk, halsizlik, solukluk ve nefes darlığıdır. Şiddetli kansızlık bayılmaya neden olabilir ancak kansızlık, soruda tanımı yapılan uzun süreli ve derin bilinç kaybı durumu olan koma ile aynı şey değildir.

Özetle, soruda tanımı yapılan durum, uyaranlara karşı tam bir tepkisizlik ve uzun sürmesi özellikleriyle diğer bilinç bozukluklarından ayrılır. Bu tanım, tıbbi olarak koma durumunu ifade eder.

Bu soruda, karbonmonoksit (CO) gazının solunması durumunda vücutta meydana gelen etkiler sorgulanmaktadır. Karbonmonoksit, renksiz, kokusuz ve tatsız bir gaz olduğu için "sessiz katil" olarak da bilinir. Bu gazın zehirleyici etkilerini anlamak, soruyu doğru cevaplamak için anahtardır. Şimdi verilen öncülleri ve seçenekleri adım adım inceleyelim.

Doğru Cevabın Açıklaması (b) I ve III

Doğru cevap I ve III numaralı öncülleri içerir. Bunun nedenlerini ayrıntılı olarak ele alalım:

• I- Kanın oksijen taşımasının engellenmesi: Bu, karbonmonoksit zehirlenmesinin temel mekanizmasıdır. Normalde, soluduğumuz havadaki oksijen, akciğerlerimizden kana geçer ve kırmızı kan hücrelerindeki hemoglobin adı verilen bir proteine bağlanır. Hemoglobin, oksijeni vücudumuzdaki tüm doku ve organlara taşır. Ancak karbonmonoksit gazı, hemoglobine oksijenden yaklaşık 200-250 kat daha güçlü bir şekilde bağlanır. Bu durumda hemoglobin, oksijen yerine karbonmonoksiti taşımaya başlar ve kanın dokulara oksijen ulaştırma kapasitesi ciddi şekilde düşer. Bu nedenle bu ifade doğrudur.
• III- Boğucu etki yapması: Karbonmonoksit, kimyasal bir boğulmaya neden olur. Fiziksel boğulma gibi (örneğin nefes borusuna bir şey kaçması) havayollarını tıkamaz, ancak kanın oksijen taşımasını engellediği için hücreler ve dokular oksijensiz kalır. Hücre seviyesinde yaşanan bu oksijen yetersizliği, tıpkı nefes alamamak gibi bir "boğulma" etkisi yaratır. Bu yüzden karbonmonoksit, boğucu gazlar sınıfında yer alır. Bu ifade de doğrudur.

Sonuç olarak, karbonmonoksit zehirlenmesinde hem kanın oksijen taşıma görevi engellenir (I) hem de bu durum vücutta boğucu bir etki yaratır (III). Bu nedenle doğru seçenek "I ve III" içeren b) şıkkıdır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, konuyu pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Yanlışlığın temel sebebi II numaralı öncüldür:

• II- Fiziksel aktivitenin artması: Bu ifade tamamen yanlıştır. Vücudun fiziksel aktivite yapabilmesi için enerjiye, bu enerjiyi üretmek için de oksijene ihtiyacı vardır. Karbonmonoksit zehirlenmesinde vücut oksijensiz kaldığı için tam tersi bir durum yaşanır. Zehirlenmenin belirtileri arasında baş dönmesi, halsizlik, yorgunluk, kas güçsüzlüğü ve uyku hali bulunur. Fiziksel aktivitede artış değil, ciddi bir düşüş ve hareket edememe durumu ortaya çıkar.

Bu bilgi ışığında diğer şıkları değerlendirelim:

1. a) I ve II: Bu seçenek, yanlış olan "Fiziksel aktivitenin artması" (II) öncülünü içerdiği için yanlıştır.
2. c) II ve III: Bu seçenek de yine yanlış olan "Fiziksel aktivitenin artması" (II) öncülünü içerdiği için elenir.
3. d) I, II ve III: Bu seçenek, doğru öncüllerin yanında yanlış olan II numaralı öncülü de barındırdığı için yanlıştır.

Bu soruda, ilk yardımın ikinci değerlendirme aşamalarından biri olan "Görüşerek Bilgi Edinme" basamağında yapılması gereken bir davranış sorulmaktadır. İkinci değerlendirme, kazazedenin hayati tehlikesinin olmadığından emin olunduktan sonra yapılan daha detaylı bir muayenedir. Bu değerlendirme temelde iki bölümden oluşur: görüşerek bilgi edinme ve baştan aşağı kontrol.

Doğru Cevabın Açıklaması (b seçeneği)

Doğru cevap b) Hoşgörülü ve nazik davranılması seçeneğidir. Çünkü "Görüşerek Bilgi Edinme" aşamasının temel amacı, bilinci açık olan kazazede ile iletişim kurarak olay, şikayetleri, geçmiş sağlık sorunları (alerji, kullandığı ilaçlar vb.) gibi önemli bilgileri öğrenmektir. Kaza geçirmiş bir kişi genellikle korku, ağrı ve panik içindedir. Bu durumdaki bir kişiden doğru ve eksiksiz bilgi alabilmek için ilk yardımcının sakin, güven verici, hoşgörülü ve nazik olması şarttır. Bu tutum, kazazedenin rahatlamasını ve iş birliği yapmasını sağlar.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• a) Solunum sayısının değerlendirilmesi: Bu seçenek yanlıştır. Solunum sayısını kontrol etmek, kazazede ile konuşarak yapılan bir işlem değildir; fiziksel bir muayenedir. Bu işlem, ikinci değerlendirmenin "Görüşerek Bilgi Edinme" basamağında değil, "Baştan Aşağı Kontrol" basamağında yapılır. İlk yardımcı, kazazedenin göğüs hareketlerini izleyerek bir dakika içindeki nefes alıp verme sayısını belirler.
• c) Bilinç düzeyinin kontrol edilmesi: Bu seçenek de yanlıştır. Bilinç düzeyinin kontrolü (sözlü veya ağrılı uyarana tepki verip vermediği), ilk yardımın en başında, yani birinci değerlendirme aşamasında yapılan hayati bir kontroldür. İkinci değerlendirmeye geçilmeden çok önce, kazazedenin durumunun ciddiyetini anlamak için yapılır. Zaten "görüşerek bilgi edinme" aşamasına geçilebilmesi için kazazedenin bilincinin açık olması gerekir.
• d) Cilt renginin değerlendirilmesi: Bu seçenek de yanlıştır. Cildin rengini (soluk mu, morarmış mı, kızarık mı olduğunu) gözlemlemek, dolaşım sistemi hakkında bilgi veren fiziksel bir bulgudur. Bu kontrol de yine ikinci değerlendirmenin "Baştan Aşağı Kontrol" aşamasında, vücut muayenesi yapılırken gerçekleştirilir. Bu, bir gözlemdir, görüşme değildir.

Özetle, soru bizden "konuşarak" bilgi toplama aşamasına ait bir unsuru bulmamızı istiyor. Hoşgörülü ve nazik davranmak, bu konuşma ve iletişim sürecinin temelini oluştururken; diğer seçenekler fiziksel muayene ve gözlem içeren farklı değerlendirme basamaklarına aittir.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası araç içinde bulunan kazazedenin, hayatını anında tehdit eden çok acil durumlarda nasıl tahliye edilmesi gerektiği sorulmaktadır. Soruda belirtilen yangın tehlikesi, patlama durumu ve solunum durması gibi senaryolar, kazazedenin araç içinde kalmasının, müdahale edilmemesinden daha tehlikeli olduğu anlamına gelir. Bu nedenle, hızlı ama olabildiğince güvenli bir çıkarma tekniği uygulanmalıdır.

Doğru cevap a) Rentek manevrası'dır. Çünkü Rentek manevrası, tam da bu gibi acil durumlar için geliştirilmiş özel bir tekniktir. Bu yöntemin temel amacı, kazazedenin omuriliğine zarar vermeden, yani baş-boyun-gövde eksenini mümkün olduğunca sabit tutarak kişiyi araçtan hızla çıkarmaktır.

Yangın veya patlama tehlikesi varsa, kazazedeyi bir an önce tehlikeli bölgeden uzaklaştırmak gerekir. Solunum durması durumunda ise, temel yaşam desteğine (kalp masajı ve suni solunum) başlamak için kazazedenin araçtan çıkarılıp sert bir zemine yatırılması zorunludur. Rentek manevrası, bu acil ihtiyaçları karşılarken aynı zamanda olası bir boyun ve omurga yaralanmasını en aza indirmeyi hedefler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Sırtta taşıma yöntemi: Bu yöntem, genellikle bilinci açık ve yürüyemeyen kazazedeleri taşımak için kullanılır. Araç içindeki sıkışık bir alanda, özellikle bilinci kapalı birini sırtınıza alarak çıkarmak hem çok zordur hem de boyun ve omurgayı korumaz. Bu nedenle bu senaryo için uygun değildir.
• c) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma: Bu, bir kişiyi uzun mesafeler boyunca taşımak için etkili bir yöntemdir ancak kazazedeyi araçtan çıkarmak için kullanılamaz. İlk yardımcının, araç içinde kazazedeyi omuzlayacak kadar alanı yoktur. Bu teknik, kişi araçtan çıkarıldıktan *sonra* güvenli bir yere taşınması gerektiğinde uygulanabilir.
• d) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu yöntem, sadece başka hiçbir seçeneğin olmadığı ve kazazedenin çok kısa bir mesafe çekilmesi gereken durumlarda başvurulan bir acil durum tekniğidir. Birini araçtan ayaklarından çekerek çıkarmak, başın ve boynun kontrolsüzce geriye düşmesine, savrulmasına ve çok ciddi omurilik yaralanmalarına neden olur. Bu, kesinlikle kaçınılması gereken tehlikeli bir uygulamadır.

Özetle, soruda verilen hayatı tehdit edici durumlarda, kazazedeyi araçtan çıkarmanın en doğru ve güvenli yolu Rentek manevrasıdır. Diğer yöntemler ya uygulama alanı açısından imkansızdır ya da kazazedeye daha fazla zarar verme riski taşır. Bu nedenle ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda, araçtan acil çıkarma denince aklınıza hemen Rentek manevrası gelmelidir.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası acil ve tehlikeli bir durum varken (yangın, patlama riski gibi) yaralının araçtan nasıl çıkarılması gerektiği sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, bu işlemin kazazedenin omuriliğine zarar vermeden yapılması zorunluluğudur. Bu iki koşul (acil tehlike + omuriliği koruma) bir araya geldiğinde, uygulanması gereken özel bir teknik vardır.

Doğru Cevap: a) Rentek manevrası

Rentek manevrası, tam olarak soruda tarif edilen durum için geliştirilmiş bir ilk yardım tekniğidir. Amacı, solunumu durmuş, bilinci kapalı veya araçta sıkışmamış ancak yangın, patlama gibi bir tehlike nedeniyle hemen araçtan çıkarılması gereken yaralının baş, boyun ve gövde eksenini mümkün olduğunca sabit tutarak omuriliğini korumaktır. Bu manevra sırasında ilk yardımcı, kazazedenin başını ve boynunu kendi kolu ve vücuduyla sabitleyerek onu bir bütün halinde araçtan dışarı çeker.

Bu manevra, kazazedeye en az zararı vererek onu tehlikeli ortamdan hızla uzaklaştırmayı sağlar. Bu nedenle, soruda belirtilen tehlikeli durumlarda omurilik yaralanması şüphesi olan bir kazazedeyi araçtan çıkarmak için kullanılan doğru ve güvenli yöntem Rentek manevrasıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma: Bu yöntem, genellikle bilinci kapalı bir yaralıyı tehlikeli bir ortamdan hızla uzaklaştırmak için kullanılır. Ancak bu işlem sırasında yaralının vücudu bükülür ve omurga ekseni bozulur. Omurilik yaralanması şüphesi olan bir kazazedeye uygulanması son derece tehlikelidir ve felce neden olabilir.
• c) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu, çok acil durumlarda, dar alanlardan geçerken veya ilk yardımcının tek başına olduğu durumlarda başvurulan kaba bir taşıma yöntemidir. Bu yöntemde kazazedenin başı ve boynu tamamen desteksiz kalır ve yerdeki engellere takılarak ciddi şekilde yaralanabilir. Omurilik koruması kesinlikle sağlamaz.
• d) Koltuk altından tutarak sürükleme yöntemi: Ayak bileklerinden sürüklemeye benzer şekilde, bu yöntemde de baş ve boyun desteksiz kalır. Sürükleme sırasında başın geriye düşmesi veya sağa sola savrulması, mevcut bir omurilik yaralanmasını çok daha kötü hale getirebilir veya sağlıklı bir omuriliğe zarar verebilir.

Özetle, ilk yardımda temel kural, eğer ortamda acil bir tehlike yoksa yaralıyı yerinden oynatmamaktır. Ancak sorudaki gibi yangın, patlama gibi mecburi durumlarda yaralıyı taşımak gerekirse, omurga güvenliğini en üst düzeyde sağlayan teknik tercih edilmelidir. Araç içindeki bir yaralı için bu özel teknik Rentek manevrasıdır.

Bu soruda, size verilen iki trafik işaret levhasının (I ve II) anlamlarını sırasıyla bulmanız istenmektedir. Ehliyet sınavlarında trafik işaretlerini doğru tanımak ve anlamlarını bilmek çok önemlidir. Bu iki işaret, genellikle birbirleriyle karıştırıldığı için sıkça sorulur.

Doğru Cevabın Açıklaması (C Seçeneği)

Doğru cevap c) I. Taşıt trafiğine kapalı yol - II. Girişi olmayan yol seçeneğidir. Şimdi bu levhaları tek tek inceleyelim:

• I. İşaret: Taşıt Trafiğine Kapalı Yol: Bu levha, etrafı beyaz çizgili, içi tamamen kırmızı olan bir daire şeklindedir. Bu işareti gördüğünüz yol, her iki yönden de motorlu veya motorsuz taşıtların (otomobil, motosiklet, bisiklet vb.) girişine kapatılmıştır. Genellikle sadece yayaların kullanımına açık olan caddelerin veya belirli saatlerde trafiğe kapatılan yolların girişinde bulunur. Kısacası, bu yola hiçbir taşıt giremez.
• II. İşaret: Girişi Olmayan Yol: Bu levha, kırmızı bir daire içinde kalın beyaz bir yatay çizgiden oluşur. Bu işaret, tek yönlü bir yolun ters istikametini gösterir. Yani, bu yola bu yönden girmeniz yasaktır, çünkü karşıdan size doğru gelen bir trafik akışı vardır. Ancak yolun diğer ucundan bu yola giriş serbesttir. Halk arasında "Ters Yön" levhası olarak da bilinir.

Sonuç olarak, birinci işaret yolun tamamen taşıt trafiğine kapalı olduğunu, ikinci işaret ise o yola sadece o yönden girilemeyeceğini belirtir. Bu nedenle C seçeneği, her iki işaretin anlamını doğru sırada vermektedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) I. Yol ver - II. Girişi olmayan yol: Bu seçenek yanlıştır çünkü "Yol Ver" levhası, tepesi aşağı bakan bir üçgen şeklindedir. Birinci işaret bu levha değildir.
2. b) I. Dur - II. Taşıt trafiğine kapalı yol: Bu seçenek de yanlıştır. "Dur" levhası, sekizgen şeklinde ve kırmızı renklidir. Ayrıca ikinci işaretin anlamı "Taşıt trafiğine kapalı yol" değil, "Girişi olmayan yol"dur. Seçenekte anlamlar karıştırılmıştır.
3. d) I. Azami hız sınırlaması - II. Bütün yasaklama ve kısıtlamaların sonu: Bu seçenek tamamen yanlıştır. "Azami hız sınırlaması" levhası, kırmızı çerçeveli bir daire içinde sayılarla belirtilir (örneğin 50, 70 gibi). "Bütün yasaklama ve kısıtlamaların sonu" levhası ise, üzerinde siyah bir çapraz çizgi bulunan beyaz bir dairedir.

Önemli Not: Bu iki levha arasındaki temel farkı aklınızda tutmanız sınavda size yardımcı olacaktır. "Taşıt Trafiğine Kapalı Yol" (I) levhası yolun her iki yönden de kapalı olduğunu, "Girişi Olmayan Yol" (II) levhası ise yolun sadece sizin bulunduğunuz yönden kapalı olduğunu (tek yön) ifade eder.

Bu soruda, üçgen şeklindeki bir tehlike uyarı levhası olan "Kaygan Yol" işaretini gören bir sürücünün yapması gerekenler ve yapmaması gerekenler sorgulanmaktadır. Soru, sürücünün hangi davranışı sergilemesinin "yanlış" olduğunu bulmamızı istiyor. Bu nedenle, şıklarda verilen davranışlardan hangisinin tehlikeli ve hatalı olduğunu tespit etmeliyiz.

Öncelikle trafik işaretini doğru anlamak gerekir. Bu işaret, ilerideki yol yüzeyinin yağmur, kar, buz, mıcır veya başka bir sebeple kaygan olduğunu bildirir. Kaygan zemin, aracın tekerleklerinin yola tutunma kabiliyetini (frenaj ve direksiyon hakimiyetini) azaltır. Bu durum, özellikle ani manevralarda veya fren yapıldığında aracın kayma ve savrulma riskini artırır.

Şimdi seçenekleri bu bilgi ışığında değerlendirelim:

• a) Yolu kontrol etmesi: Bu doğru bir davranıştır. Sürücü, yolun neden kaygan olduğunu (ıslak mı, buzlu mu, mıcırlı mı) anlamak için yol yüzeyini dikkatle gözlemlemelidir. Bu, sürüşünü daha güvenli bir şekilde ayarlamasına yardımcı olur.
• b) Aracını yavaşlatması: Bu, yapılması gereken en önemli şeylerden biridir. Düşük hız, sürücüye daha fazla reaksiyon süresi tanır ve aracın kayma riskini önemli ölçüde azaltır. Yavaşlamak, olası bir tehlike anında aracı daha kolay kontrol etmeyi sağlar.
• d) Bu bölgeden dikkatli geçmesi: Bu da kesinlikle doğru bir davranıştır. Dikkatli olmak; yavaşlamayı, yolu kontrol etmeyi, ani direksiyon hareketlerinden ve sert frenlerden kaçınmayı içeren genel bir güvenlik önlemidir.

Doğru cevaba, yani yapılması yanlış olan davranışa gelelim:

c) Takip mesafesini azaltması: Bu davranış kesinlikle yanlıştır ve sorunun doğru cevabıdır. Takip mesafesi, öndeki araçla aranızda bıraktığınız boşluktur ve acil bir durumda güvenli bir şekilde durabilmeniz için hayati öneme sahiptir. Kaygan bir yolda fren mesafesi normalden çok daha fazla uzar. Bu nedenle sürücü, takip mesafesini azaltmak yerine tam tersine artırmalıdır. Takip mesafesini azaltmak, öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda ona çarpma riskini ciddi şekilde yükseltir.

Bu soruda, trafik işaret levhaları ve araçların hareket yönleri dikkate alınarak bir kavşaktaki geçiş hakkı sıralamasını bulmamız isteniyor. Bu tür soruları çözerken belirli bir öncelik sırasını takip etmeliyiz: geçiş üstünlüğü olan araçlar, trafik polisi, trafik ışıkları, trafik işaret levhaları ve yol çizgileri. Bu kavşakta trafik polisi veya ışıklar olmadığı için levhalara ve genel trafik kurallarına göre hareket edeceğiz.

Doğru Cevabın Açıklaması (a) 1 - 2 - 3 - 4

Sıralamayı belirlemek için adım adım gidelim:

1. Anayol - Tali Yol Ayrımı: İlk olarak kavşaktaki yolların durumuna bakmalıyız. 1 ve 2 numaralı araçların bulunduğu yolda "Anayol" levhası, 3 ve 4 numaralı araçların bulunduğu yolda ise "Yol Ver" levhası vardır. Bu durum, 1 ve 2 numaralı araçların anayolda, 3 ve 4 numaralı araçların ise tali yolda olduğunu gösterir. Trafik kuralına göre, anayoldaki araçlar tali yoldaki araçlara göre daima geçiş önceliğine sahiptir. Bu nedenle, 1 ve 2 numaralı araçlar, 3 ve 4 numaralı araçlardan kesinlikle önce geçecektir.
2. Anayoldaki Araçların Sıralaması (1 ve 2): Şimdi anayolda bulunan 1 numaralı otobüs ile 2 numaralı otomobilin kendi aralarındaki geçiş hakkını belirlemeliyiz. Trafikte önemli bir kural şudur: "Düz giden araçlar, dönecek olan araçlara göre geçiş önceliğine sahiptir." 1 numaralı otobüs düz gitmekte, 2 numaralı otomobil ise sağa dönüş yapmaktadır. Bu kurala göre düz giden otobüs (1), dönen otomobilden (2) önce geçer. Böylece ilk sıralama 1 - 2 şeklinde oluşur.
3. Tali Yoldaki Araçların Sıralaması (3 ve 4): Anayoldaki araçlar geçtikten sonra sıra tali yoldaki araçlara gelir. 3 numaralı traktör ve 4 numaralı polis otosu "Yol Ver" levhasının olduğu yolda beklemektedir. 4 numaralı araç bir polis otosu olmasına rağmen, tepe lambası veya sireni aktif olmadığı için geçiş üstünlüğüne sahip değildir ve normal bir araç gibi kurallara uymak zorundadır. Tıpkı anayolda olduğu gibi, burada da "düz giden araç dönecek olandan önceliklidir" kuralı uygulanır. 3 numaralı traktör düz gitmekte, 4 numaralı polis otosu ise sola dönüş yapmaktadır. Bu yüzden düz giden traktör (3), dönen polis otosundan (4) önce geçer. Bu araçların sıralaması da 3 - 4 şeklinde olur.
4. Genel Sıralama: Tüm bu adımları birleştirdiğimizde, önce anayoldaki araçların (1 ve 2), sonra da tali yoldaki araçların (3 ve 4) kendi sıralarına göre geçtiğini görürüz. Bu da bize doğru sıralamayı verir: 1 - 2 - 3 - 4.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) 1 - 2 - 4 - 3: Bu seçenek, anayoldaki sıralamayı (1-2) doğru yapsa da tali yoldaki sıralamayı yanlış yapar. Sola dönen polis otosuna (4), düz giden traktörden (3) öncelik vermiştir. Bu, "düz giden önceliklidir" kuralına aykırıdır.
• c) 2 - 1 - 4 - 3: Bu seçenek, anayoldaki araçların önceliğini doğru tespit etmiş ancak kendi aralarındaki sıralamayı yanlış yapmıştır. Sağa dönen otomobile (2), düz giden otobüsten (1) öncelik vermiştir ki bu hatalıdır.
• d) 4 - 1 - 2 - 3: Bu seçenek en temel kuralı ihlal etmiştir. Tali yolda bulunan ve geçiş üstünlüğü olmayan polis otosuna (4) ilk geçiş hakkını vermiştir. Anayoldaki araçlar her zaman tali yoldakilerden önce geçer.

Bu soruda, sürücü adaylarının Türkiye'deki temel hız limitleri bilgisini ölçmek hedeflenmektedir. Sorunun odak noktası; otomobillerin, herhangi bir özel hız limiti levhası bulunmayan, yerleşim yeri dışındaki çift yönlü bir kara yolunda yasal olarak yapabileceği en yüksek hızdır. Bu yol tipi, gidiş ve geliş yönlerinin fiziksel bir ayıraçla (refüj, bariyer vb.) bölünmediği standart şehirlerarası yolları ifade eder.

Doğru cevap b) 90 seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aksine bir trafik işareti bulunmadığı sürece, otomobiller için yerleşim yerleri dışındaki şehirlerarası çift yönlü kara yollarında belirlenen azami hız limiti saatte 90 kilometredir. Bu yollarda karşı yönden gelen trafikle arada fiziksel bir engel bulunmadığı için, kafa kafaya çarpışma riski daha yüksektir ve bu nedenle hız limiti bölünmüş yollara göre daha düşük tutulmuştur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) 80: Bu seçenek yanlıştır. Saatte 80 km hız limiti, genellikle aynı yol tipi olan şehirlerarası çift yönlü kara yollarında minibüs, otobüs ve kamyonet gibi araçlar için geçerli olan azami hızdır. Sınavlarda sıkça otomobil ile karıştırılması için verilen bir çeldiricidir.

2. c) 110: Bu seçenek de doğru değildir. Saatte 110 km hız, otomobiller için yerleşim yeri dışındaki bölünmüş yollarda geçerli olan azami hız limitidir. Bölünmüş yollar, gidiş ve geliş yönleri birbirinden fiziksel olarak ayrıldığı için daha güvenlidir ve daha yüksek hıza izin verir.

3. d) 120: Bu seçenek de yanlıştır. Saatte 120 km hız, otomobiller için otoyollarda (otoban) geçerli olan standart azami hız limitidir. Otoyollar, en yüksek güvenlik standartlarına sahip, erişim kontrollü yollar olduğu için en yüksek hız limitine sahiptirler.

Özetle, ehliyet sınavı için otomobillerin standart hız limitlerini yol tipine göre ezberlemek çok önemlidir. Bu temel limitler şöyledir:

• Yerleşim Yeri İçinde: 50 km/s
• Şehirlerarası Çift Yönlü Kara Yolunda: 90 km/s
• Bölünmüş Yolda: 110 km/s
• Otoyolda: 120 km/s

Bu soruda "şehirlerarası çift yönlü kara yolu" belirtildiği için doğru cevap kuşkusuz 90 km/s'tir.

Bu soruda, bir kavşakta hem trafik polisinin hem de trafik ışıklarının aynı anda aktif olduğu bir durumda, sürücünün hangi kurala uyması gerektiği test edilmektedir. Bu durum, trafikteki yetki ve öncelik sıralaması (hiyerarşi) bilgisini ölçen temel bir sorudur. Sürücülerin bu hiyerarşiyi bilmesi, trafikte kargaşayı önlemek ve güvenliği sağlamak için zorunludur.

Doğru Cevap: a) Trafik görevlisine

Doğru cevabın 'Trafik görevlisine' olmasının sebebi, trafik yönetimindeki öncelik sıralamasıdır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, trafikteki işaret ve kuralların birbiri üzerinde üstünlüğü vardır. Bu sıralamanın en tepesinde her zaman trafik görevlisinin (trafik polisi veya yetkilendirilmiş diğer görevliler) işaretleri ve talimatları yer alır. Trafik görevlisinin varlığı, o an için diğer tüm statik kuralların (ışıklar, levhalar, yol çizgileri) geçersiz olduğu ve yönetimin tamamen kendisinde olduğu anlamına gelir.

Yanlış Cevapların Açıklaması:

• b) Işıklı trafik işaret cihazına: Bu seçenek yanlıştır, çünkü trafik görevlisi, ışıklı işaret cihazından daha üst bir yetkiye sahiptir. Eğer bir kavşakta görevli varsa, ışıkların ne gösterdiğine bakılmaksızın görevlinin talimatlarına uyulur. Zaten görevlinin orada bulunma sebebi genellikle ışıkların yetersiz kaldığı bir durumu (yoğunluk, kaza, arıza) yönetmektir.
• c) ve d) Yeşil ışık yanıyorsa... / Kırmızı ışık yanıyorsa...: Bu iki seçenek de aynı temel mantıkla yanlıştır. Işığın rengi ne olursa olsun, trafik görevlisi kavşağı yönetirken bir anlam ifade etmez. Örneğin, size kırmızı ışık yanarken trafik polisi "Geç" işareti yapıyorsa, tereddüt etmeden geçmeniz gerekir. Tam tersi, size yeşil ışık yanarken "Dur" işareti yapıyorsa, kesinlikle durmak zorundasınız.

Özet olarak, trafikteki öncelik sıralaması aşağıdaki gibidir ve bu sıralamayı bilmek hayati önem taşır:

1. Trafik görevlisinin işaretleri
2. Işıklı trafik işaret cihazları (trafik lambaları)
3. Trafik işaret levhaları (Dur, Yol Ver vb.)
4. Yol çizgileri

Bu hiyerarşiye göre, listede daha üst sırada olan bir unsur, her zaman kendisinden sonra gelenlerin hükmünü ortadan kaldırır. Bu nedenle, bir kavşakta trafik görevlisi varsa, sürücüler gözlerini ışıklardan veya levhalardan ayırıp sadece trafik görevlisinin el, kol ve düdükle verdiği talimatlara odaklanmak zorundadır.

Bu soruda, sürücülerin daralan bir yolda karşı yönden gelen araca öncelik tanıması gerektiğini belirten trafik işaretinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafik tanzim işaretleri, sürücülere yoldaki belirli kuralları, yasaklamaları veya zorunlulukları bildirir. Sorunun doğru cevabını ve diğer seçeneklerin ne anlama geldiğini detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap B Seçeneğidir. Bu levha, "Karşıdan Gelene Yol Ver" anlamına gelen bir trafik tanzim işaretidir. Kırmızı ve yuvarlak çerçevesi, bir zorunluluk veya yasaklama bildirdiğini gösterir. Bu işareti gören sürücü, yolun daraldığı (örneğin bir köprü veya onarım alanı) bir kesime yaklaştığını ve eğer karşı yönden bir araç geliyorsa, o aracın geçişini beklemek zorunda olduğunu anlamalıdır. Kırmızı ok sizin yönünüzü, siyah ok ise öncelikli olan karşı yönü temsil eder.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• A Seçeneği: Bu levha, B seçeneğindekinin tam tersi anlama gelir. "İki Yönlü Trafikte Öncelik Hakkı" levhasıdır. Mavi ve kare şeklinde olması, bir yasaklama değil, bir bilgi ve hak belirttiğini gösterir. Bu levhayı gören sürücü, daralan yolda karşıdan gelen araca göre geçiş önceliğinin kendisinde olduğunu bilir. Yani, karşıdaki sürücü durup size yol vermelidir.
• C Seçeneği: Üçgen şeklindeki bu levha bir tehlike uyarı işaretidir ve "İki Yönlü Trafik" anlamına gelir. Genellikle tek yönlü bir yoldan çıkıp, trafiğin artık karşı yönden de akmaya başlayacağı bir yola girileceğini sürücüye önceden haber verir. Bu levha bir geçiş önceliği kuralı koymaz, sadece yolun durumu hakkında sürücüyü uyarır.
• D Seçeneği: Bu levha, herkes tarafından bilinen "Taşıt Giremez" işaretidir. Genellikle tek yönlü yolların çıkışına veya araç trafiğine tamamen kapalı olan sokakların girişine konulur. Bu işareti gören bir sürücünün o yola girmesi kesinlikle yasaktır. Soruda istenen geçiş önceliği durumu ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Özetle, B seçeneğindeki yuvarlak ve kırmızı kenarlı levha, karşıdan gelen araca yol verme zorunluluğunu ifade ederken; A seçeneği bu önceliğin sizde olduğunu, C seçeneği yolun çift yönlü hale geleceğini, D seçeneği ise yola girişin tamamen yasak olduğunu belirtir. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, trafikteki en temel ve önemli kurallardan biri olan dönüş manevralarının nasıl güvenli bir şekilde yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Sorunun odak noktası, sürücünün bir dönüş yapma niyetini diğer yol kullanıcılarına (diğer sürücüler, yayalar vb.) nasıl ve ne zaman bildirmesi gerektiğidir. Güvenli bir trafik akışı için sürücüler arasında doğru ve zamanında iletişim hayati önem taşır.

Doğru Cevap: a) Niyetini dönüş lambasıyla önceden bildirmek

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafiğin temel prensiplerinden biri olan öngörülebilirlik ve iletişim ilkesine dayanmasıdır. Sürücü, dönüş yapacağı noktaya gelmeden makul bir mesafe önce (yerleşim yerlerinde yaklaşık 30 metre, yerleşim yeri dışında yaklaşık 150 metre önce) sinyal lambasını yakarak niyetini belli etmelidir. Bu erken uyarı, trafikteki diğer sürücülerin sizin ne yapacağınızı anlamasını, hızlarını ayarlamalarını ve gerekli önlemleri almalarını sağlar. Böylece ani fren yapma veya kaza riski en aza indirilir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) İşaret verdiği anda aniden şerit değiştirmek: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve son derece tehlikeli bir sürüş davranışıdır. Sinyal vermenin amacı, diğer sürücülere hazırlık yapmaları için zaman tanımaktır. Sinyal verilir verilmez yapılan ani bir manevra, arkadaki veya yandaki sürücüleri şaşırtır ve tepki vermelerine fırsat tanımaz. Bu durum, ciddi kazalara yol açabilecek bir trafik kuralı ihlalidir.


• c) Dönmeye başladıktan sonra işaret vermek: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü sinyal vermenin amacını tamamen ortadan kaldırır. Eğer sürücü zaten dönme eylemine başlamışsa, sinyal vermenin artık bir anlamı kalmaz. Diğer sürücüler için bu bir uyarı değil, sadece yapılmakta olan bir eylemin teyidi olur ki bu da çok geçtir. Sinyal, bir niyetin önceden bildirilmesi için kullanılır, eylem sırasında veya sonrasında değil.


• d) Arkadan gelen araçlara yol vermek: Bu ifade, her dönüş durumu için geçerli bir zorunluluk değildir. Elbette şerit değiştirirken veya dönerken arkadan gelen trafiği tehlikeye atmamak gerekir, ancak genel kural "arkadan gelene yol vermek" değildir. Aksine, siz kurallara uygun olarak zamanında sinyal verdiğinizde, arkadaki sürücünün de hızını ayarlayarak size güvenli bir manevra alanı bırakması beklenir. Dönüş yapmak için durup arkadaki tüm araçların geçmesini beklemek trafiği aksatır ve doğru bir davranış değildir.

Özetle, trafikte güvenliğin anahtarı iletişimdir ve dönüş lambaları (sinyaller) bu iletişimin en önemli aracıdır. Bir manevra yapma niyetinizi her zaman önceden ve yeterli bir mesafeden bildirerek hem kendi güvenliğinizi hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliğini sağlamış olursunuz.

Bu soruda, bir kaza anında emniyet kemeri takmamanın olası sonuçları sorulmaktadır. Emniyet kemeri, pasif güvenlik sistemlerinin en önemlilerinden biridir ve temel görevi, bir çarpışma anında vücudun kontrolsüz hareketini engelleyerek sürücü ve yolcuları korumaktır. Soruda verilen öncülleri tek tek inceleyerek doğru cevaba neden ulaştığımızı anlayalım.

Öncelikle soruda verilen durumları tek tek değerlendirelim:

1. Araç içinde savrulma: Bir kaza anında, araç aniden durduğunda veya yön değiştirdiğinde, içindeki yolcular eylemsizlik prensibi gereği hareketlerine devam etme eğilimindedir. Emniyet kemeri takılı değilse, vücut serbest kalır ve kontrolsüz bir şekilde aracın içine (ön cama, direksiyona, torpidoya veya diğer yolculara) doğru şiddetle savrulur. Bu durum, ciddi kafa, göğüs ve iç organ yaralanmalarına neden olabilir. Dolayısıyla, bu ifade doğrudur.

2. Araçtan dışarı fırlama: Özellikle şiddetli kazalarda veya aracın takla attığı durumlarda, kapılar açılabilir veya camlar kırılabilir. Emniyet kemeri, kişiyi koltuğuna sabitleyerek aracın koruyucu kabini içinde kalmasını sağlar. Kemer takılı değilse, çarpışmanın etkisiyle kişinin araçtan dışarı fırlama riski çok yüksektir. Araçtan dışarı fırlamak, bir kazada ölüm riskini kat kat artıran en tehlikeli durumlardan biridir. Bu nedenle, bu ifade de doğrudur.

3. Ölüm ve yaralanmalarda artma: Yukarıda açıklanan ilk iki durumun doğal bir sonucudur. Araç içinde savrulan veya araçtan dışarı fırlayan bir kişinin hayati tehlike oluşturacak yaralanmalar geçirme olasılığı, kemeri takılı bir kişiye göre çok daha fazladır. Yapılan tüm araştırmalar, emniyet kemeri kullanımının kaza anındaki ölüm ve ağır yaralanma oranlarını önemli ölçüde azalttığını kanıtlamıştır. Bu yüzden, emniyet kemeri takmamak ölüm ve yaralanma riskini doğrudan artırır. Bu ifade de kesinlikle doğrudur.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır, çünkü emniyet kemeri takmamanın tek sonucu araç içinde savrulma değildir. Araçtan dışarı fırlama ve bunun sonucunda ölüm riskinin artması gibi çok daha ciddi sonuçları da vardır.

• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Araç içinde savrulma ve dışarı fırlama, ölüm ve yaralanma riskini artıran ana etkenlerdir. Bu nihai sonucu (ölüm ve yaralanmalarda artma) göz ardı ettiği için tam olarak doğru değildir.

• c) II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Kaza anında en sık görülen durumlardan biri olan "araç içinde savrulma"yı (I. madde) içermediği için yanlıştır. Ölüm ve yaralanmalar genellikle bu savrulma sonucunda meydana gelir.

• d) I, II ve III: Bu seçenek, emniyet kemeri kullanılmamasının tüm olası ve birbiriyle bağlantılı sonuçlarını kapsar. Kemer takmayan bir kişi önce araç içinde savrulur (I), bu savrulma sonucu araçtan dışarı fırlayabilir (II) ve bu iki durumun birleşimiyle ölüm ve yaralanma riski ciddi şekilde artar (III). Bu nedenle, doğru cevap D seçeneğidir.

Bu soruda, emniyet kemerinin trafikteki temel işlevinin ne olduğu ve neyi azalttığı sorulmaktadır. Emniyet kemeri, bir aracın en temel güvenlik donanımlarından biridir ve kullanım amacı doğrudan bir kazanın sonuçlarıyla ilgilidir. Sorunun doğru cevabını ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak için emniyet kemerinin çalışma prensibini bilmek önemlidir.

Doğru Cevap: d) Kaza anında ölüm ve yaralanmaların

Emniyet kemeri, bir "pasif güvenlik" önlemidir. Bu, kazanın olmasını engellemediği, ancak kaza meydana geldiğinde sürücü ve yolcuları korumaya yönelik olduğu anlamına gelir. Bir çarpışma anında, araç aniden durur fakat içindeki insanlar eylemsizlik prensibi gereği aynı hızla ileri doğru hareket etmeye devam eder. Emniyet kemeri tam bu noktada devreye girerek, vücudun koltukta sabit kalmasını sağlar ve kişinin başını cama, direksiyona veya ön panele çarpmasını engeller. Ayrıca, kişiyi araçtan dışarı fırlamaktan korur ki bu, kazalardaki en ölümcül senaryolardan biridir. Dolayısıyla, emniyet kemeri kullanımı, kaza anında oluşabilecek ciddi yaralanmaları ve ölümleri büyük ölçüde azaltır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

• a) Trafik kazalarının: Bu seçenek yanlıştır çünkü emniyet kemeri takmak, bir trafik kazasının meydana gelme olasılığını azaltmaz. Kazalar; sürücü hataları, yol koşulları, hava şartları veya diğer araçların hataları gibi sebeplerden kaynaklanır. Emniyet kemeri, bu sebepleri ortadan kaldıran bir etkiye sahip değildir; sadece kazanın sonucunu hafifletir.
• b) Trafik işaret levhalarının: Bu seçenek, soruyla tamamen alakasızdır. Trafik işaret levhalarının sayısı veya durumu, yolun yapısına, trafik yoğunluğuna ve yasal düzenlemelere göre belirlenir. Sürücülerin emniyet kemeri takıp takmaması, yollardaki levha sayısını hiçbir şekilde etkilemez. Bu, dikkati dağıtmak için konulmuş bir çeldirici şıktır.
• c) Trafikteki görevli sayısının: Bu seçenek de mantıksızdır. Trafikteki polis veya jandarma gibi görevlilerin sayısı, trafik denetimi, asayiş ve trafik akışını düzenleme ihtiyaçlarına göre belirlenir. Emniyet kemeri kullanımı, bu görevlilerin sayısının azalmasında veya artmasında doğrudan bir etken değildir. Aksine, emniyet kemeri takmamak bir kural ihlali olduğu için görevliler tarafından cezai işlem uygulanmasına neden olabilir.

Özetle, ehliyet sınavındaki bu soru, sürücü adayının güvenlik donanımlarının işlevini doğru anlayıp anlamadığını ölçmeyi hedefler. Emniyet kemerinin temel amacı, bir kaza meydana geldikten sonra sürücü ve yolcuları korumak, çarpmanın şiddetinden kaynaklanacak olumsuz sonuçları en aza indirmektir. Bu yüzden, kaza sayısını değil, kazanın sonucundaki can kaybı ve yaralanma riskini azaltır.

Bu soruda, gece yolculuklarında güvenli sürüşün en temel kurallarından biri olan far kullanımı sorgulanmaktadır. Soru, iki aracın gece vakti birbiriyle karşılaştığı, yani birbirine yaklaştığı bir senaryoda hangi farların yakılması gerektiğini soruyor. Bu durum, hem kendi yolunuzu görmeniz hem de karşıdan gelen sürücünün görüşünü engellememeniz gereken kritik bir andır.

Doğru cevap d) Yakını gösteren ışıklar seçeneğidir. Yakını gösteren ışıklar, halk arasında "kısa farlar" olarak da bilinir. Bu farlar, ışığı aşağı ve ileri doğru yönlendirerek yaklaşık 25 metrelik bir mesafeyi aydınlatır. En önemli özelliği, karşı yönden gelen sürücünün gözünü almayacak, yani "göz kamaşmasına" neden olmayacak şekilde tasarlanmış olmalarıdır. Bu sayede, iki sürücü de birbirini tehlikeye atmadan güvenli bir şekilde yollarına devam edebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• c) Uzağı gösteren ışıkların: "Uzun farlar" olarak da bilinen bu ışıklar, yolu yaklaşık 100 metreye kadar aydınlatır ve aydınlatması olmayan, boş yollarda kullanılır. Ancak karşıdan bir araç geldiğinde veya bir aracın arkasından giderken kullanılması kesinlikle yasak ve tehlikelidir. Çünkü ışığı doğrudan karşıya yolladığı için diğer sürücünün gözünü kamaştırarak geçici körlüğe neden olur ve kaza riskini çok ciddi oranda artırır. Bu nedenle bu seçenek tamamen yanlıştır.
• b) Sis veya park ışıklarının: Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi sadece yoğun sis, kar veya şiddetli yağmur gibi görüşün çok düştüğü hava koşullarında kullanılır. Normal bir gece karşılaşmasında kullanılması gereksizdir ve bazı durumlarda diğer sürücüleri rahatsız edebilir. Park ışıkları ise sadece araç park halindeyken veya kısa süreli duraklamalarda aracın görünür olması için kullanılır ve yolu aydınlatma gücü yoktur. Hareket halindeyken park ışıklarıyla gitmek yasa dışıdır.
• a) Dönüş ışıklarının: Dönüş ışıkları, yani sinyaller, sadece şerit değiştirme veya bir yöne dönme niyetini belirtmek için kullanılır. Gece yol aydınlatmasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Karşılaşma anında bu ışıkların yakılması anlamsız ve kafa karıştırıcı olurdu.

Özetle, gece sürüşünde temel kural şudur: Karşınızda veya önünüzde başka bir araç yoksa ve yol aydınlatması yetersizse uzağı gösteren (uzun) farları kullanabilirsiniz. Ancak bir araçla karşılaştığınız an, derhal yakını gösteren (kısa) farlara geçmek hem yasal bir zorunluluk hem de hayati bir güvenlik önlemidir.

Bu soruda, trafik levhası veya trafik ışığı bulunmayan, yani kontrolsüz bir kavşakta karşılaşan üç aracın geçiş hakkı sıralamasının nasıl olması gerektiği sorulmaktadır. Sola dönüş yapmak isteyen 1 numaralı motosiklet sürücüsünün, diğer araçlara göre nasıl bir manevra yapması gerektiğini belirlememiz gerekiyor. Bu durumu çözmek için kontrolsüz kavşaklardaki geçiş üstünlüğü kurallarını bilmeliyiz.

Trafik kurallarına göre, kontrolsüz kavşaklarda birkaç temel prensip vardır. Bunlardan ilki, dönüş yapan araçların, doğru gitmekte olan araçlara yol vermesi gerektiğidir. İkinci önemli kural ise, bütün araçların düz gittiği veya aynı önceliğe sahip olduğu durumlarda, her sürücünün kendi sağındaki araca yol vermesi kuralıdır. Bu soruda her iki kuralı da uygulamamız gerekmektedir.

Şimdi bu kuralları şekildeki duruma uygulayalım. 1 numaralı motosiklet sola dönüş yapmak istiyor. 2 numaralı araç ise karşı istikametten gelip düz devam ediyor. İlk kurala göre, dönüş yapan 1 numaralı motosiklet, düz giden 2 numaralı araca yol vermek zorundadır. Ayrıca, 3 numaralı araç, 1 numaralı motosikletin sağında kalmaktadır. İkinci kurala göre, 1 numaralı motosiklet sağındaki 3 numaralı araca da yol vermelidir. Dolayısıyla, motosiklet sürücüsü hem 2 hem de 3 numaralı aracın geçişini beklemelidir.

• b) 2 ve 3 numaralı araçların geçmesini beklemeli: Bu seçenek DOĞRUDUR. Çünkü motosiklet sürücüsü, sola döndüğü için karşıdan düz gelen (2 numara) araca ve aynı zamanda sağında olduğu için (3 numara) araca yol vermekle yükümlüdür. Bu, en güvenli ve kurallara uygun davranıştır.
• a) 3 numaralı araca yol verip, 2 numaralı araçtan önce dönmeli: Bu seçenek yanlıştır. Sürücü, 3 numaralı araca yol verse bile, karşıdan düz gelen 2 numaralı aracın geçiş hakkını ihlal etmiş olur. Sola dönüş yapan araçlar, karşıdan gelen trafiğe daima öncelik tanımalıdır.
• c) Diğer araçların durmasını sağlamalı: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Geçiş hakkı kendisinde olmayan bir sürücünün, diğer sürücüleri durdurmaya çalışması hem tehlikeli hem de bir trafik ihlalidir. Her sürücü, geçiş hakkı kurallarına uymak zorundadır.
• d) Geçiş hakkını kendisi kullanmalı: Bu seçenek de yanlıştır. Açıkladığımız kurallara göre geçiş önceliği motosiklette değil, düz giden 2 ve 3 numaralı araçlardadır. Geçiş hakkı kendisinde değilken bu hakkı kullanmaya çalışmak, ciddi bir kaza riskine yol açar.

Özet olarak, kontrolsüz kavşaklarda geçiş hakkı sıralaması hayati önem taşır. Sola dönüş yapan sürücüler, hem karşıdan düz gelenlere hem de sağlarından gelen araçlara yol vermek zorundadır. Bu nedenle 1 numaralı motosiklet sürücüsü, güvenli bir geçiş için 2 ve 3 numaralı araçların kavşağı terk etmesini beklemelidir.

Bu soruda, verilen tabloyu inceleyerek kandaki alkol miktarı ile kaza yapma riski arasındaki ilişkiyi anlamamız ve bu tablodan çıkarılabilecek kesin sonucu bulmamız isteniyor. Sorunun anahtarı, kişisel bilgilerinizi veya genel varsayımlarınızı değil, sadece tabloda sunulan verileri kullanmaktır. Tablo, kandaki alkol seviyesi (promil) arttıkça kaza riskinin nasıl değiştiğini açıkça göstermektedir.

Tabloyu dikkatlice incelediğimizde şu verileri görüyoruz:

• 0.50 Promil Alkol: Kaza yapma riski 2 kat artıyor.
• 1.00 Promil Alkol: Kaza yapma riski 10 kat artıyor.
• 1.50 Promil Alkol: Kaza yapma riski 25 kat artıyor.

Bu rakamlar, kandaki alkol miktarı ile kaza riski arasında doğru bir orantı olduğunu, hatta alkol miktarı arttıkça riskin katlanarak yükseldiğini net bir şekilde ortaya koymaktadır. Şimdi seçenekleri bu bilgi ışığında değerlendirelim.

C) Kaza riskinin kandaki alkol miktarına bağlı olarak arttığı

Bu seçenek doğrudur. Tablodaki veriler bu ifadeyi doğrudan desteklemektedir. Promil değeri 0.50'den 1.00'e ve ardından 1.50'ye çıktıkça, kaza riski de sırasıyla 2 kattan 10 kata ve 25 kata yükselmektedir. Bu, alkol miktarı arttıkça kaza riskinin de arttığını şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Alkolün her sürücüde aynı etkiyi göstermediği: Bu ifade genel kültür olarak doğru bir bilgi olabilir; alkolün etkisi kişiden kişiye değişir. Ancak, elimizdeki tablo bu konuda hiçbir bilgi vermemektedir. Tablo, bireysel farklılıkları değil, genel ve ortalama bir risk artışını göstermektedir. Bu nedenle, bu sonucu tabloya bakarak kesin olarak söyleyemeyiz.

2. b) Ülkemizde alkol tüketiminin gittikçe artmakta olduğu: Bu seçenek, tablodaki verilerle tamamen alakasızdır. Tablo, alkol seviyesi ile kaza riski arasındaki anlık ilişkiyi gösterir. Ülkedeki alkol tüketiminin zaman içindeki değişimi (artıp azalması) hakkında hiçbir veri sunmamaktadır. Bu yüzden bu yorum yapılamaz.

3. d) Az miktarda alınan alkolün sürücünün refleksini güçlendirdiği: Bu seçenek, tablodaki verilerle açıkça çelişmektedir. Tabloya göre, en düşük alkol miktarı olan 0.50 promilde bile kaza riski normalin 2 katına çıkmaktadır. Risk artıyorsa, reflekslerin zayıfladığı ve sürüş becerilerinin olumsuz etkilendiği anlaşılır. Dolayısıyla bu ifade kesinlikle yanlıştır.

Özetle, bu tür sorularda sadece verilen bilgiye odaklanmak çok önemlidir. Tablo, alkol miktarı ve kaza riski arasında net bir artış ilişkisi kurduğu için doğru cevap kesinlikle C seçeneğidir.

Bu soruda, iki yönlü ve dört veya daha fazla şeride sahip bir yolda, bir otomobil sürücüsünün normal seyrini hangi şeritten yapması gerektiği sorulmaktadır. Soruda özellikle "geçme ve dönme dışında" ifadesi kullanılarak, sollama veya dönüş gibi özel durumlar haricindeki temel sürüş kuralının ne olduğu vurgulanmıştır. Bu, sürücünün yol boşken veya trafiğin akışına uygun hızda ilerlerken hangi şeridi kullanmak zorunda olduğunu anlamamızı gerektirir.

Doğru cevap a) En sağ şeritte seçeneğidir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre Türkiye'de trafik sağdan akar. Bu temel kural, çok şeritli yollarda şu anlama gelir: Sürücüler, gidiş yönlerine ayrılmış şeritlerden yol ve trafik durumuna göre en sağda olanını kullanmak zorundadır. En sağ şerit, normal hızda seyir için ayrılmış olan ana şerittir. Diğer şeritler ise daha hızlı gitmek veya sollama yapmak gibi geçici durumlar için kullanılır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Bankette: Bu seçenek yanlıştır. Banket, karayolunun taşıt yolu kenarında bulunan, genellikle çakıl veya stabilize malzemeden oluşan ve yayaların yürümesi veya araçların zorunlu hallerde durması için ayrılmış alandır. Banket üzerinde araç sürmek kesinlikle yasaktır ve son derece tehlikelidir.
• c) En sol şeritte: Bu seçenek de yanlıştır. Çok şeritli yollarda en sol şerit, "sollama şeridi" olarak bilinir. Bu şeridin amacı, sadece önünüzdeki daha yavaş bir aracı geçmek için kısa süreliğine kullanmaktır. Sollama bittikten sonra sürücü, güvenli bir şekilde tekrar sağ şeride geçmelidir. Sol şeridi sürekli olarak işgal etmek bir trafik kuralı ihlalidir.
• d) Orta şeritte: Bu seçenek de doğru değildir. Üç veya daha fazla şeritli yollarda orta şeritler, genellikle sağ şeritteki ağır vasıtalar gibi daha yavaş araçları sollamak için kullanılır. Ancak temel kural değişmez; geçiş tamamlandıktan sonra yine en sağdaki uygun şeride dönülmelidir. Orta şerit, sürekli seyir için kullanılması zorunlu bir şerit değildir.

Özetle, çok şeritli yollardaki temel prensip "sağdan gitmek"tir. En sağ şerit normal seyriniz içindir. Diğer şeritler ise sollama gibi geçici manevralar için kullanılır ve bu manevralar bittiğinde tekrar en sağdaki uygun şeride dönmeniz gerekir. Bu nedenle, geçme ve dönme gibi özel durumlar dışında aracınızı en sağ şeritte sürmek zorundasınız.

Bu soruda, gece yolculuğu sırasında karşı yönden gelen bir araçla karşılaşıldığında, diğer sürücünün görüşünü engellememek ve güvenliği tehlikeye atmamak için hangi farların kullanılması gerektiği sorulmaktadır. Temel amaç, uzağı gösteren (uzun) farların yarattığı göz kamaşmasını önleyerek karşılıklı trafik güvenliğini sağlamaktır. Bu durum, gece sürüşlerinde en sık karşılaşılan ve en çok dikkat edilmesi gereken kurallardan biridir.

Doğru cevap d) Yakını gösteren ışıklar'dır. Uzağı gösteren ışıklar (uzun farlar), aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda ileriyi net görebilmek için kullanılır ancak karşı yönden gelen sürücünün gözünü alarak geçici körlüğe neden olabilir. Bu tehlikeli durumu önlemek için, bir araçla karşılaşıldığında veya bir aracı takip ederken, ışıklar derhal yakını gösteren (kısa) farlara alınmalıdır. Kısa farlar, yolu yaklaşık 25 metre kadar aydınlatır ve ışık hüzmesi aşağıya doğru yönlendirildiği için karşıdaki sürücüyü rahatsız etmez.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Sis ışıkları: Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi görüş mesafesinin çok düştüğü hava koşullarında kullanılmalıdır. Normal hava koşullarında kullanılması hem gereksizdir hem de diğer sürücülerin dikkatini dağıtabilir. Bu nedenle sorudaki senaryo için yanlış bir seçenektir.
• b) Park ışıkları: Park ışıkları, aracın park halindeyken diğer sürücüler tarafından fark edilmesini sağlamak amacıyla kullanılır. Sürüş sırasında yolu aydınlatmak için yeterli güce sahip değildirler. Sadece park ışıklarıyla gece araç kullanmak, hem sürücünün yolu görmesini engeller hem de yasa dışı olduğu için son derece tehlikelidir.
• c) Acil uyarı ışıkları: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracın arıza yaptığı, tehlikeli bir şekilde yavaşladığı veya yol kenarında durduğu acil durumları belirtmek için kullanılır. Hareket halindeyken normal sürüş esnasında yakılmazlar çünkü bu, diğer sürücüler için kafa karıştırıcı bir sinyaldir. Bu ışıkların amacı yolu aydınlatmak değil, bir tehlikeyi bildirmektir.

Özetle, gece sürüşlerinde güvenlik ve diğer sürücülere saygı esastır. Karşı yönden bir araç geldiğinde veya önünüzdeki bir aracı yakından takip ettiğinizde, göz kamaşmasını önlemek için daima uzağı gösteren (uzun) farlardan yakını gösteren (kısa) farlara geçiş yapılmalıdır. Bu kural, hem sizin hem de diğer sürücülerin yolu güvenli bir şekilde görmesini sağlar.

Bu soruda, Türkiye'deki tüm kara yollarında kullanılan trafik işaretleri, yol çizgileri gibi işaretlemelerin standartlarını kimin belirlediği, yayınladığı ve denetlediği sorulmaktadır. Yani, bir "Dur" levhasının neden sekizgen ve kırmızı olduğunu, yol çizgilerinin ne anlama geldiğini belirleyen ve bunu ülke genelinde bir standarda bağlayan kurumun hangisi olduğu öğrenilmek istenmektedir. Bu, trafik güvenliği ve düzeni için hayati bir görevdir.

Doğru cevap "d) Karayolları Genel Müdürlüğü" seçeneğidir. Çünkü bu kurum, Türkiye'deki devlet yolları ve otoyolların yapımından, bakımından ve onarımından sorumlu olan ana organdır. Bu sorumluluğun bir parçası olarak, sürücülerin ve yayaların güvenliği için tüm yollarda kullanılacak trafik işaret ve işaretçilerinin nasıl olması gerektiğini belirler. Bu standartlar, "Trafik İşaretleri El Kitabı" gibi yayınlarla duyurulur ve ülke genelinde tutarlılık sağlanır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• c) Emniyet Genel Müdürlüğü: Bu seçenek en çok karıştırılan çeldiricidir. Emniyet Genel Müdürlüğü'ne bağlı trafik polisleri, yollardaki kuralların uygulanmasından ve denetlenmesinden sorumludur. Yani, Karayolları Genel Müdürlüğü'nün belirlediği standartlara ve kurallara sürücülerin uyup uymadığını kontrol ederler. Kuralı koyan değil, kuralın uygulayıcısıdırlar.
• a) Sağlık Bakanlığı: Bu kurumun görevi, toplum sağlığını korumak ve sağlık hizmetlerini düzenlemektir. Trafik kazaları sonrası ilk yardım veya hastane hizmetleri gibi konularla ilgili olsa da, yol işaretlerinin standartlarını belirlemek gibi bir görevi yoktur. Bu nedenle bu seçenek konuyla ilgisizdir.
• b) Devlet Planlama Teşkilatı: Bu teşkilat (artık Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı'nın bir parçasıdır), ülkenin genel ekonomik ve sosyal kalkınma planlarını yapar. Büyük altyapı projelerinin planlanmasında rol alabilir ancak trafik levhasının rengi veya yol çizgisinin kalınlığı gibi teknik standartları belirleme görevi yoktur. Görevi daha genel ve stratejiktir.

Bu soruda, görev başındaki bir ambulans ile bir otomobilin karşılaştığı bir kavşak durumu gösterilmektedir. Sorunun temelinde, bu kavşakta ambulansın neden ilk geçiş hakkına sahip olduğunu belirleyen en temel ve öncelikli kuralın ne olduğunu bulmamız isteniyor.

Doğru Cevap: c) Ambulansın geçiş üstünlüğüne sahip olması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik kurallarında belirli araçlara tanınan özel bir haktır. Ambulans, itfaiye, polis aracı gibi araçlar, görevlerini yerine getirirken (sirenleri ve tepe lambaları çalışır durumdayken) "geçiş üstünlüğü" hakkına sahip olurlar. Bu hak, diğer tüm trafik kurallarının, ışıkların ve yol önceliklerinin üzerindedir. Soruda ambulansın "görev hâlinde" olduğu belirtildiği için, onun geçiş önceliğinin temel nedeni bu özel haktır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Otomobilin tali yolda olması: Resimde otomobilin önünde "Yol Ver" levhası bulunmaktadır. Bu, otomobilin gerçekten de tali yolda olduğunu ve ana yoldaki araçlara yol vermesi gerektiğini gösterir. Ancak bu durum, normal şartlarda iki sivil araç için geçerli olan bir kuraldır. Ambulansın geçiş hakkının asıl ve en önemli nedeni bu değildir. Çünkü ambulans tali yolda bile olsaydı, görev başında olduğu için yine geçiş üstünlüğüne sahip olacaktı.
• b) Ambulansın ana yolda olması: Otomobil tali yolda olduğuna göre, ambulans ana yoldadır. Bu da normal şartlarda ambulansa geçiş hakkı tanır. Fakat bu seçenek de (a) seçeneği gibi eksik bir açıklamadır. Sorunun odak noktası, aracın bir "ambulans" olması ve "görev hâlinde" bulunmasıdır. Geçiş üstünlüğü kuralı, ana yol-tali yol ayrımından daha kapsayıcı ve öncelikli bir kuraldır.
• d) Ambulansın diğer araca göre daha güçlü olması: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve bir çeldiricidir. Trafik kuralları araçların motor gücüne, büyüklüğüne veya hızına göre değil, kanunlarla belirlenmiş kurallara göre işler. Bir aracın fiziksel özellikleri ona trafikte herhangi bir öncelik tanımaz.

Özetle, kavşakta ambulansın ana yolda, otomobilin ise tali yolda olması bir gerçektir ve normalde bu durum geçiş sırasını belirler. Ancak, işin içine "görev hâlindeki" bir ambulans girdiğinde, oyunun kuralı değişir. Bu durumda devreye giren en temel ve her şeyden önce gelen kural geçiş üstünlüğü kuralıdır. Bu yüzden en doğru ve kapsayıcı açıklama C seçeneğidir.

Bu soruda, gece otoyol gibi yüksek hızla seyahat edilen bir yolda, önümüzdeki aracı takip ederken hangi farları kullanmamız gerektiği sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, "öndeki araç sürücüsünü rahatsız etmemek" ilkesidir. Bu ilke, hem trafik kuralları hem de sürüş güvenliği açısından hayati öneme sahiptir.

Doğru cevap c) Yakını gösteren seçeneğidir. Yakını gösteren farlar, halk arasında "kısa farlar" olarak da bilinir. Bu farlar, aracın önündeki yolu yaklaşık 25-50 metre kadar aydınlatacak şekilde tasarlanmıştır ve ışık hüzmeleri yere doğru eğimlidir. Bu eğim sayesinde, öndeki aracın dikiz aynasına veya yan aynalarına doğrudan yansıyarak sürücünün gözünü almazlar. Bu durum, öndeki sürücünün yolu net bir şekilde görmesini ve güvenli bir şekilde seyahat etmesini sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• d) Uzağı gösteren: Uzağı gösteren farlar, yani "uzun farlar", yolu yaklaşık 100 metre ve daha ilerisini aydınlatmak için kullanılır. Işıkları çok güçlüdür ve doğrudan karşıya yöneliktir. Bir aracın arkasındayken uzun farları yakmak, öndeki sürücünün aynalarından yansıyarak gözlerinin kamaşmasına ve anlık körlük yaşamasına neden olur. Bu, son derece tehlikelidir ve ciddi kazalara yol açabilir. Bu nedenle bu seçenek kesinlikle yanlıştır.
• a) Sis: Sis farları, sadece yoğun sis, şiddetli yağmur veya kar yağışı gibi görüş mesafesinin önemli ölçüde düştüğü hava koşullarında kullanılmalıdır. Normal hava koşullarında sis farlarını kullanmak, yayılan yoğun ve dağınık ışık nedeniyle diğer sürücüleri (hem öndeki hem de karşıdan gelen) rahatsız edebilir. Ayrıca gereksiz yere kullanılması trafik kurallarına aykırıdır.
• b) Sadece park: Park lambaları, yolu aydınlatmak için değil, aracın park halindeyken veya kısa süreli duraklamalarda diğer araçlar tarafından fark edilmesini sağlamak için kullanılır. Işık gücü seyir halinde yolu görmeye kesinlikle yetmez. Otoyolda sadece park lambalarıyla gitmek, hem kendi güvenliğinizi hem de diğer sürücülerin güvenliğini büyük bir tehlikeye atmak demektir.

Özetle, gece sürüşlerinde temel kural şudur: Önünüzde bir araç varsa veya karşı yönden bir araç geliyorsa, diğer sürücüleri rahatsız etmemek ve görüşlerini engellememek için daima yakını gösteren (kısa) farları kullanmalısınız. Uzağı gösteren (uzun) farlar ise sadece aydınlatmanın yetersiz olduğu, önünüzde ve karşı şeritte kimsenin olmadığı boş yollarda kullanılmalıdır.

Bu soruda, dönüş ışıklarının (yani sinyallerin) hangi durumda kullanılmasının trafik kurallarına göre **yasak** olduğu sorulmaktadır. Sinyaller, sürücünün yapacağı manevrayı diğer yol kullanıcılarına bildirmek için kullandığı en önemli iletişim aracıdır. Ancak bu aracın amaç dışı ve tehlike yaratacak şekilde kullanılması yasaklanmıştır.

Doğru Cevap: b) Sürücülere "geç" mesajının verilmesinde

Doğru cevabın bu şık olmasının sebebi, sinyal lambalarının amacının bu olmamasıdır. Bir sürücünün sinyal lambasını yakması, kendi yapacağı bir yön değişikliğini (şerit değiştirme, sağa/sola dönme vb.) bildirdiği anlamına gelir. Önünüzdeki aracın sol sinyalini yakarak size "yol müsait, beni geçebilirsin" mesajı vermesi, trafik kurallarında yeri olmayan, tehlikeli ve kesinlikle yasak olan bir davranıştır. Çünkü bu durum, sinyali veren sürücünün sola döneceği veya sol şeride geçeceği şeklinde de yorumlanabilir ve ciddi kazalara yol açabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şerit değiştirmelerde: Şerit değiştirmek, sinyal kullanımının en temel ve zorunlu olduğu durumlardan biridir. Sürücü, şerit değiştirmeden önce niyetini diğer sürücülere sinyal vererek bildirmek zorundadır. Bu nedenle bu seçenekte sinyal kullanımı yasak değil, aksine bir mecburiyettir.
• c) Kavşaklarda sağa ve sola dönüşlerde: Tıpkı şerit değiştirmede olduğu gibi, kavşaklarda yapılacak dönüşlerde de sinyal vermek esastır. Kavşağa yaklaşırken hangi yöne döneceğinizi sinyal ile belirtmek, hem diğer araçların hem de yayaların sizin hareketinizi öngörmesini sağlar ve kazaları önler. Bu kullanım da zorunludur.
• d) Bir aracın geçilmesi esnasında: Öndeki bir aracı sollamak için önce sol şeride geçmek, sollama bittikten sonra da tekrar sağ şeride dönmek gerekir. Her iki manevra da birer şerit değiştirme eylemidir ve her ikisinde de sinyal kullanmak zorunludur. Önce sol sinyal verilerek şeride çıkılır, ardından sağ sinyal verilerek şeride geri dönülür.

Özetle, sinyal lambaları sadece ve sadece sürücünün kendi manevra niyetini bildirmek için kullanılır. Başka sürücülere yol tarifi yapmak, selam vermek veya "geç" gibi mesajlar iletmek için kullanılması tehlikeli ve yasaktır.

Bu soruda, bir kavşakta trafiği yöneten bir trafik polisinin el ve kol işaretinin ne anlama geldiğini ve bu işarete göre hangi aracın nasıl hareket etmesi gerektiğini anlamamız istenmektedir. Görselde, trafik görevlisi kollarını iki yana açmış durumdadır. Bu duruşun trafiğe etkisini doğru bir şekilde yorumlamak, soruyu çözmek için anahtardır.

Trafik polisinin bu temel duruşu, ehliyet sınavlarında sıkça karşılaşılan önemli bir kuralı ifade eder. Kural şudur: Trafik polisinin kollarının gösterdiği yöndeki (sağındaki ve solundaki) trafik akabilir, yani geçiş yapabilir. Ancak, trafik polisinin ön ve arka cephesinde kalan araçların durup beklemesi zorunludur. Bu duruşu basitçe bir trafik lambasına benzetebiliriz; polisin önü ve arkası kırmızı ışık, kollarının gösterdiği yönler ise yeşil ışık anlamına gelir.

Görseldeki durumu bu kurala göre incelediğimizde:

• Otobüs: Trafik görevlisinin tam ön cephesinde yer almaktadır. Kurala göre, görevlinin önünde ve arkasında kalan araçlar durmak zorunda olduğu için otobüsün beklemesi gerekir.
• Traktör: Trafik görevlisinin sağ kolu istikametinde, yani yanında durmaktadır. Kurala göre, görevlinin kollarının işaret ettiği yöndeki araçların geçiş hakkı vardır. Bu nedenle traktör ilerleyebilir.

Şimdi seçenekleri bu bilgiler ışığında değerlendirelim:

1. a) Otobüs beklemeli: Bu ifade doğrudur. Çünkü otobüs, trafik polisinin "DUR" anlamı taşıyan ön cephesinde bulunmaktadır. Bu yüzden doğru cevap budur.
2. b) Traktör beklemeli: Bu ifade yanlıştır. Traktör, trafik polisinin "GEÇ" anlamı taşıyan kolu istikametindedir ve yolu açıktır.
3. c) Otobüs ileri gitmeli: Bu ifade yanlıştır. Otobüsün beklemesi gerekirken ileri gitmesi, trafik kuralı ihlali olur.
4. d) Traktör geri gitmeli: Bu ifade tamamen anlamsız ve yanlıştır. Trafik işaretleri, normal şartlar altında bir araca kavşakta geri gitmesini emretmez.

Sonuç olarak, trafik polisinin kollarını iki yana açtığı bu duruşta, önünde bulunan otobüsün beklemesi, kolu istikametinde bulunan traktörün ise geçmesi gerekir. Bu nedenle doğru seçenek "a) Otobüs beklemeli" şıkkıdır.

Bu soruda, sürücülerin yerleşim yerleri içindeyken, trafik işaret levhalarına ne kadar mesafede duraklama yapamayacakları, yani yasal olarak bırakmaları gereken minimum mesafe sorulmaktadır. Bu kural, trafik levhalarının diğer sürücüler tarafından rahatça görülebilmesini sağlamak ve trafik akışının güvenliğini artırmak için konulmuştur.

Doğru cevap a) 15 metredir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, yerleşim yerleri içinde trafik işaret levhalarına yaklaşım yönünde 15 metrelik mesafe içinde duraklamak kesinlikle yasaktır. Bu kuralın temel amacı, park etmiş bir aracın, arkadan gelen diğer sürücülerin "Dur", "Yol Ver" veya hız limiti gibi hayati öneme sahip levhaları görmesini engellemesinin önüne geçmektir. Bu sayede olası kazalar engellenmiş olur.

Diğer seçeneklerin yanlış olmasının sebebi, bu mesafelerin yasal düzenlemede farklı durumlar için belirtilmiş olması veya tamamen yanıltma amaçlı verilmesidir. Örneğin, 20, 25 ve 30 metre gibi değerler, trafik işaret levhaları için belirlenmiş yasal duraklama mesafesi değildir. Sınavda bu tür yakın rakamlar, sürücü adayının kuralı net bir şekilde bilip bilmediğini ölçmek için kullanılır. Bu yüzden doğru ve yasal olan mesafeyi ezberlemek önemlidir.

Özetle, bu kuralı aklınızda tutmak için şu mantığı kullanabilirsiniz: Bir aracın levhanın önüne park etmesi, o levhayı "görünmez" kılar ve bu durum büyük bir tehlike yaratır. Bu tehlikeyi önlemek için kanun koyucu, yeterli bir görüş mesafesi bırakılmasını zorunlu kılmıştır ve bu mesafeyi yerleşim yeri içinde 15 metre olarak belirlemiştir. Bu kural sadece yaklaşım yönü için değil, levhayı geçtikten sonraki 15 metrelik mesafe için de geçerlidir.

• Kural: Trafik işaret levhalarına 15 metre mesafe içinde duraklamak yasaktır.
• Yer: Yerleşim yeri içinde.
• Amaç: Levhaların diğer sürücüler tarafından görülmesini sağlamak ve trafik güvenliğini artırmak.

Bu soruda, resimde görülen alt geçide yaklaşan bir kamyon sürücüsünün, güvenli bir geçiş yapabilmek için hangi trafik kuralını veya işaretini dikkate alması gerektiği sorgulanmaktadır. Görselde en dikkat çekici unsur, alt geçidin girişinde bulunan ve üzerinde "3,5 m" yazan yuvarlak trafik levhasıdır. Sürücünün bu levhanın anlamını bilmesi ve buna göre hareket etmesi hayati önem taşır.

Doğru Cevap: b) Sınırlı yükseklik gabarisini

Resimdeki trafik levhası, bir "Yükseklik Gabarisi" levhasıdır. Bu levha, belirli bir noktadan (köprü, alt geçit, tünel vb.) geçecek olan araçlar için izin verilen maksimum yüksekliği bildirir. Levhanın üzerindeki "3,5 m" ifadesi, bu alt geçitten yalnızca yüksekliği 3,5 metreden az olan araçların güvenli bir şekilde geçebileceği anlamına gelir. Kamyon gibi yüksek araçların sürücüleri, araçlarının yüklü haldeki toplam yüksekliğini bilmek ve bu tür levhalara azami dikkat göstermek zorundadır. Eğer kamyonun yüksekliği 3,5 metreyi aşıyorsa, sürücü bu alt geçidi kullanmamalı ve alternatif bir yol bulmalıdır. Aksi takdirde araç alt geçide çarparak sıkışabilir, bu da hem sürücü hem de diğer yol kullanıcıları için büyük bir tehlike oluşturur.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

• a) Taşıma sınırını: Taşıma sınırı (istiap haddi), bir aracın yasal olarak taşıyabileceği maksimum yük ağırlığını ifade eder. Bu, genel olarak önemli bir kural olsa da, resimdeki levhanın belirttiği kısıtlama ağırlıkla değil, aracın fiziksel yüksekliğiyle ilgilidir. Sürücünün o anki önceliği aracın yüksekliğidir.
• c) Geçme yasağını: Geçme yasağı, öndeki aracı sollamanın yasak olduğunu belirten bir kuraldır ve genellikle farklı bir trafik levhası ile gösterilir. Resimde geçme yasağını belirten bir işaret bulunmamaktadır. Bu nedenle sürücünün bu noktada öncelikli olarak dikkate alması gereken kural bu değildir.
• d) Dingil ağırlığını: Dingil ağırlığı, bir aracın her bir dingiline binen maksimum yük miktarını ifade eder. Bu kural genellikle yolun veya köprünün taşıma kapasitesini korumak için konulur ve kendine özgü bir trafik levhası vardır. Resimdeki levha, dingil ağırlığı hakkında bir bilgi vermemektedir, sadece yükseklik kısıtlamasını göstermektedir.

Bu soruda, sürücüler için yasak olan ve cezai işlem gerektiren bir davranışı, yani bir "trafik suçunu" bulmamız isteniyor. Sorunun amacı, sürücü adayının doğru ve güvenli sürüş davranışları ile yasaklanmış ve tehlikeli davranışları ayırt edip edemediğini ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

d) Seyir hâlindeyken elindeki cep telefonu ile konuşmak

Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü Karayolları Trafik Kanunu'na göre, sürücülerin seyir hâlindeyken cep veya araç telefonlarını ya da benzer haberleşme cihazlarını ellerinde tutarak kullanmaları kesinlikle yasaktır. Bu kuralın amacı, sürücünün dikkatinin dağılmasını önlemek ve sürüş güvenliğini en üst düzeyde tutmaktır. Cep telefonuyla konuşmak, sürücünün tepki süresini uzatır, yola odaklanmasını engeller ve kaza yapma riskini ciddi şekilde artırır. Bu nedenle bu davranış bir trafik suçu sayılır ve para cezası ile sürücü belgesine ceza puanı uygulanmasını gerektirir.

Diğer seçenekler ise trafik suçu değil, tam aksine sürücülerin uyması gereken doğru ve güvenli davranışlardır. Bu seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• a) Gidişe ayrılan sağdaki şeritte seyretmek: Türkiye'de trafik sağdan akar. Bu kurala göre, sürücülerin aksine bir işaret veya durum (örneğin sollama yapma) olmadığı sürece yolların gidişe ayrılan en sağ şeridini kullanmaları gerekir. Bu, trafik düzenini sağlayan ve kazaları önleyen temel bir kuraldır. Dolayısıyla bu bir suç değil, zorunlu bir davranıştır.
• b) Öndeki aracı güvenli mesafeden izlemek: Sürücülerin, önlerindeki araçla aralarında ani bir durma durumunda güvenle durabilecekleri kadar bir mesafe bırakmaları zorunludur. Bu mesafeye "takip mesafesi" denir ve genellikle hızın metre cinsinden yarısı kadar veya "iki saniye" kuralı ile ayarlanır. Bu kurala uymak, arkadan çarpma şeklindeki kazaları önlemek için hayati öneme sahiptir ve bir suç değil, uyulması gereken bir güvenlik tedbiridir.
• c) Yaya ve okul geçitlerinde aracını yavaşlatmak: Trafik kanunları, sürücülerin yaya ve okul geçitlerine yaklaşırken hızlarını azaltmalarını zorunlu kılar. Bu alanlarda yayaların geçiş üstünlüğü vardır ve sürücülerin yayalara yol vermesi gerekir. Bu davranış, özellikle çocuklar ve yaşlılar gibi savunmasız yayaların güvenliğini sağlamak için çok önemlidir. Bu nedenle bu bir suç olmak yerine, sürücünün sorumluluğunu ve dikkatini gösteren örnek bir davranıştır.

Özetle, soru bizden yasak olan bir eylemi bulmamızı istiyor. A, B ve C şıkları güvenli sürüşün temel kurallarını ifade ederken, D şıkkı sürücünün dikkatini dağıtarak tehlike yaratan ve kanunen yasaklanmış bir trafik suçunu tanımlamaktadır.

Bu soruda, trafikte belirli araçlara tanınan ve görev halindeyken bazı trafik kurallarını ihlal etme hakkı veren **"geçiş üstünlüğü"** kavramı sorgulanmaktadır. Yani, hangi aracın acil bir durumda diğer sürücülere göre önceliği *olmadığı* soruluyor. Bu hakka sahip araçlar, görev sırasında trafik ışıklarına, hız limitlerine ve bazı diğer kurallara uymak zorunda değildir.

Doğru Cevap: a) Toplu taşıma araçlarının

Toplu taşıma araçlarının (otobüs, minibüs vb.) trafikte geçiş üstünlüğü yoktur. Bu araçlara tanınan hak, "geçiş kolaylığı" olarak adlandırılır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, duraklardan çıkış yapmak isteyen toplu taşıma araçlarına diğer sürücülerin yol vermesi ve trafiğe katılmalarını kolaylaştırması gerekir.

Ancak bu durum, bir cankurtaranın sirenlerini çalarak kırmızı ışıkta geçmesi gibi bir üstünlük değildir. Bir otobüs şoförü, duraktan çıkmak için yol isteme hakkına sahiptir ama kırmızı ışıkta geçemez veya hız limitini aşamaz. Bu nedenle, geçiş üstünlüğüne sahip değildir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

Diğer seçeneklerde belirtilen araçlar, belirli şartlar altında geçiş üstünlüğüne sahiptir ve bu yüzden yanlış cevaplardır:

• b) Cankurtaran ve yaralı taşıyan araçlar: Ambulanslar, organ ve doku nakil araçları veya acil hasta/yaralı taşıyan herhangi bir araç, görev halindeyken (siren ve tepe lambalarını kullanarak) geçiş üstünlüğüne sahip olan araçların başında gelir. Bu araçların amacı hayat kurtarmak olduğu için trafikte en yüksek önceliğe sahiptirler.
• c) Sanık veya suçlu takip eden zabıta araçları: Polis, jandarma gibi genel kolluk kuvvetlerine ait araçlar, bir suçluyu takip ederken veya acil bir olaya müdahale ederken geçiş üstünlüğünü kullanabilirler. Bu hak, kamu güvenliğini sağlamak ve suçluların yakalanmasını kolaylaştırmak için onlara tanınmıştır.
• d) Alarm durumunda sivil savunma hizmeti yapan araçlar: İtfaiye, AFAD gibi sivil savunma ve afet yönetimi araçları, yangın, deprem gibi bir alarm veya acil durum anında görevlerini hızla yerine getirebilmek için geçiş üstünlüğüne sahiptir. Bu araçların olay yerine en kısa sürede ulaşması kritik öneme sahiptir.

Özetle:

Bu sorunun anahtarı, "geçiş üstünlüğü" ile "geçiş kolaylığı" arasındaki farkı bilmektir. Geçiş üstünlüğü; can, mal ve kamu güvenliği gibi acil durumlarda görev yapan araçlara tanınan özel bir haktır. Toplu taşıma araçları ise sadece duraktan çıkarken diğer sürücülerin onlara yol vermesi gereken bir geçiş kolaylığına sahiptir.

Bu soruda, sürüş esnasında aracın direksiyonu düz tutulduğu halde neden kendiliğinden sağa veya sola doğru yöneldiği, yani "bir tarafa çektiği" sorulmaktadır. Bu durum, sürüş güvenliğini doğrudan etkileyen ve genellikle mekanik bir dengesizlikten kaynaklanan bir sorundur. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

a) Lastiklerden birinin hava basıncının farklı olması

Bu seçenek doğru cevaptır. Araç lastiklerinin hava basınçları, aracın ağırlığını dengeli bir şekilde taşımak ve yola eşit bir şekilde temas etmek için tasarlanmıştır. Eğer lastiklerden birinin havası diğerlerinden daha az (inik) ise, o lastiğin yola temas eden yüzeyi genişler ve yuvarlanma direnci artar. Bu artan sürtünme, adeta o tekerleğe hafif bir fren uygulanıyormuş gibi bir etki yaratır. Sonuç olarak, araç, basıncı düşük olan lastiğin bulunduğu tarafa doğru çekmeye başlar.

Örneğin, sağ ön lastiğinizin havası inikse, aracınız sürekli olarak sağa doğru gitmek isteyecektir. Siz de aracı düz bir çizgide tutabilmek için direksiyonu sürekli olarak hafifçe sola doğru çevirmek zorunda kalırsınız. Bu durum hem sürüş konforunu bozar hem de lastiklerin düzensiz aşınmasına ve yakıt tüketiminin artmasına neden olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Yakıt deposunun dolu olması: Yakıt deposunun dolu olması aracın toplam ağırlığını artırır. Ancak bu ağırlık, aracın dengesini bozacak şekilde tek bir tarafa etki etmez. Yakıt deposu genellikle aracın merkezine yakın ve dengeli bir konumdadır. Bu yüzden aracın bir yöne çekmesine sebep olmaz.
• c) Bujilerin ayarsız olması: Bujiler, motorun ateşleme sisteminin bir parçasıdır ve yakıt-hava karışımını ateşler. Bujiler ayarsız veya arızalı olduğunda motor tekler, sarsıntılı çalışır, güçten düşer ve yakıt tüketimi artar. Bu durum motorun performansını etkiler, ancak aracın yönünü veya direksiyon dengesini etkileyerek bir tarafa çekmesine neden olmaz.
• d) Aracın hızlı sürülmesi: Hız, tek başına bir çekme nedeni değildir. Ancak, eğer araçta zaten lastik basınç farkı veya bozuk bir ön düzen (rot) ayarı gibi bir sorun varsa, yüksek hız bu sorunu çok daha belirgin ve tehlikeli hale getirir. Yani hız, var olan bir sorunun etkisini büyüten bir faktördür, sorunun kaynağı değildir.

Özetle, aracın bir tarafa çekmesinin en yaygın ve temel nedenlerinden biri, lastikler arasındaki basınç farkıdır. Bu nedenle, sürüş güvenliği ve aracın sağlığı için lastik hava basınçlarının düzenli olarak kontrol edilmesi hayati önem taşır.

Bu soruda, bir aracın motorunun ne kadar süre sağlıklı bir şekilde çalışacağını, yani ömrünü belirleyen en kritik unsurun ne olduğu sorulmaktadır. Seçenekler arasında motorla doğrudan ve hayati ilişkisi olan faktörü bulmamız gerekir. Bu soru, sürücü adayının aracın temel mekanik aksamları arasındaki önem sırasını bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlar.

Doğru cevap b) Motor yağı kalitesi'dir. Motor yağı, motorun içerisinde sürekli hareket eden metal parçalar arasındaki sürtünmeyi azaltan, bu parçaları soğutan, temizleyen ve aşınmaya karşı koruyan hayati bir sıvıdır. Kaliteli ve doğru viskozitedeki bir motor yağı, bu görevleri etkin bir şekilde yerine getirerek motorun ömrünü doğrudan uzatır.

Eğer kalitesiz, yanlış veya zamanı geçmiş bir yağ kullanılırsa, metal parçalar birbirine sürterek aşınır, motor aşırı ısınır ve içerisinde tortu birikir. Bu durum, zamanla motorun performansını düşürür ve en sonunda motorun kilitlenmesi (yatak sarması) gibi çok ciddi ve masraflı arızalara yol açar. Bu nedenle motor yağı kalitesi, motor sağlığı için en temel ve en önemli unsurdur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Alaşımlı jant: Jantlar, aracın tekerlek sisteminin bir parçasıdır ve sürüş konforu ile dış görünüşü etkiler. Motorun çalışması veya ömrü üzerinde doğrudan hiçbir etkisi yoktur. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• c) Doğru yapılmış far ayarı: Far ayarı, gece sürüş güvenliği için çok önemlidir; sürücünün yolu iyi görmesini ve karşıdan gelen sürücülerin gözünü almasını engeller. Ancak bu ayarın motorun mekanik sağlığı veya ömrü ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır.
• d) Delinmiş egzoz susturucusu: Egzoz susturucusunun delik olması, aracın çok daha gürültülü çalışmasına ve egzoz emisyon değerlerinin bozulmasına neden olabilir. Bu durum motorun performansını bir miktar etkilese de, motorun iç parçalarının aşınması gibi hayati bir soruna yol açmaz. Motor yağı kalitesizliğinin yaratacağı hasarın yanında etkisi çok daha azdır.

Sonuç olarak, jant, far ayarı ve egzoz gibi parçalar aracın farklı sistemleriyle ilgiliyken, motor yağı kalitesi doğrudan motorun kalbini, yani hareketli parçalarını korur. Bu sebeple motor ömrünü etkileyen en önemli faktör tartışmasız bir şekilde motor yağının kalitesidir.

Bu soruda, bir aracın motorundaki yağ miktarını ölçmek için kullanılan ve üzerinde seviye işaretleri bulunan parçanın adı sorulmaktadır. Motor yağının doğru seviyede olması, motorun düzgün çalışması ve aşınmalardan korunması için hayati öneme sahiptir. Bu kontrolü yapmamızı sağlayan basit ama önemli bir alet vardır.

Doğru cevap c) Yağ çubuğu'dur. Yağ çubuğu, motor bloğunun içine uzanan, genellikle ucunda sürücünün kolayca çekebilmesi için renkli plastik bir halka bulunan metal bir çubuktur. Bu çubuğun alt kısmında, yağın olması gereken en az (MIN) ve en fazla (MAX) seviyelerini gösteren iki çizgi veya işaret bulunur. Sürücü, bu çubuğu kullanarak motor yağının bu iki çizgi arasında olup olmadığını kolayca kontrol edebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yağdanlık: Yağdanlık, motora yağ eklemek için kullanılan bir kaptır. Görevi yağ seviyesini ölçmek değil, eksilen yağı tamamlamaktır. Yani bir ölçüm aleti değil, bir dolum aracıdır.
• b) Yağ filtresi: Yağ filtresi, motor içinde dolaşan yağı temizleyerek metal parçacıkları ve kirleri süzmeye yarar. Motorun sağlığı için çok önemli bir parça olmasına rağmen, yağın seviyesini gösterme gibi bir işlevi yoktur.
• d) Yağ pompası: Yağ pompası, motorun en alt kısmında (karter) bulunan yağı basınçla motorun hareketli parçalarına göndererek yağlanmalarını sağlar. Görevi yağı dolaştırmaktır, seviyesini kontrol etmek değildir.

Sonuç olarak, motor yağ seviyesini üzerindeki özel göstergeler (MIN/MAX işaretleri) sayesinde kontrol etmemizi sağlayan parça yağ çubuğu'dur. Bu nedenle doğru seçenek 'c' şıkkıdır.

Bu soruda, bir aracın aküsündeki sıvı seviyesinin (elektrolit) azalması durumunda ne yapılması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu, temel bir araç bakım bilgisidir ve sürücü adaylarının bilmesi gereken önemli bir konudur. Akünün doğru çalışması ve ömrünün uzun olması için bu işlemin doğru yapılması kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: c) Saf su

Akü içerisinde bulunan sıvı, yani elektrolit, sülfürik asit ve saf suyun bir karışımından oluşur. Araç çalıştıkça ve akü şarj/deşarj döngüsüne girdikçe ısınır. Bu ısınma sonucunda, elektrolit içerisindeki suyun bir kısmı buharlaşır ve zamanla sıvı seviyesi düşer. Asit ise buharlaşmaz, akünün içinde kalır. Dolayısıyla, eksilen tek bileşen sudur ve bu eksiği tamamlamak için yalnızca saf su ilave edilmelidir. Çeşme suyu gibi normal sular, içerdikleri kireç ve mineraller nedeniyle akünün plakalarına zarar vererek ömrünü kısaltacağı için kesinlikle kullanılmamalıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Asit: Aküdeki asit buharlaşmadığı için, eksilen seviyeyi tamamlamak amacıyla tekrar asit eklenmez. Eğer asit eklenirse, elektrolitin içindeki asit yoğunluğu tehlikeli bir şekilde artar. Bu durum, akü plakalarının aşınmasına, kimyasal reaksiyonun bozulmasına ve akünün çok kısa sürede arızalanmasına neden olur. Asit sadece, elektrolit döküldüğünde veya akü ilk defa doldurulurken özel ölçümlerle eklenir.
• b) Alkol: Alkolün akünün kimyasal yapısıyla hiçbir ilgisi yoktur. Aküye alkol eklemek, içerideki kimyasal reaksiyonu tamamen bozar ve elektrik üretimini engeller. Ayrıca alkol, akünün plastik ve metal aksamına zarar vererek kalıcı hasarlara yol açar ve bir güvenlik riski oluşturur.
• d) Antifriz: Antifriz, motorun soğutma sisteminde kullanılan ve motor suyunun kışın donmasını, yazın ise kaynamasını önleyen bir sıvıdır. Görevi ve kimyasal yapısı aküden tamamen farklıdır. Aküye antifriz eklenmesi, elektroliti kirleterek aküyü anında kullanılamaz hale getirir. Her sıvının araçta kendine özel bir kullanım yeri ve amacı vardır.

Özetle, akünün elektrolit seviyesinin azalmasının temel nedeni suyun buharlaşmasıdır. Bu nedenle, seviyeyi olması gereken çizgiye getirmek için sadece ve sadece saf su (akü suyu olarak da satılır) ilave edilmelidir. Bu basit ama önemli bilgi, akünüzün ömrünü uzatmanıza ve aracınızın sorunsuz çalışmasına yardımcı olur.

Bu soruda, bir otomobilin bitmiş aküsünü, çalışan başka bir otomobilin aküsünü kullanarak nasıl çalıştıracağımız, yani "akü takviyesi" işleminin doğru ve güvenli bağlantı yönteminin ne olduğu sorulmaktadır. Bu işlem, doğru yapılmadığında hem araçlara ciddi zararlar verebilecek hem de tehlikeli durumlara yol açabilecek bir işlemdir, bu yüzden her sürücünün bilmesi gereken temel bir bilgidir.

Doğru Cevap: c) Artı kutup, artı kutupla; eksi kutup, eksi kutupla

Bu yönteme elektrikte "paralel bağlama" denir. Amaç, bitmiş aküye, dolu aküden doğru voltajda (12 Volt) ve doğru yönde elektrik akımı göndermektir. Araçların elektrik sistemleri bu voltaja göre tasarlandığı için, artı (+) kutupları birbirine ve eksi (-) kutupları birbirine bağlayarak sistemin voltajını değiştirmeden güç aktarımı yapmış oluruz. Bu, enerjinin güvenli bir şekilde bir bataryadan diğerine akmasını sağlayan tek doğru yöntemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• d) Eksi kutup, artı kutupla; artı kutup, eksi kutupla

  Bu, en tehlikeli ve yanlış bağlantı şeklidir. Bu duruma "ters kutup bağlama" denir ve anında bir kısa devreye yol açar. Kısa devre, kabloların aşırı ısınmasına, erimesine, şiddetli kıvılcımlar çıkmasına ve hatta akünün içinde biriken hidrojen gazının alev alarak patlamasına neden olabilir. Ayrıca, her iki aracın da beyin (ECU), alternatör gibi hassas elektronik sistemlerine kalıcı ve çok masraflı zararlar verebilir.

• a) Artı kutup şasi ile

  Otomobillerde şasi (aracın metal gövdesi), akünün eksi (-) kutbuna bağlıdır ve "topraklama" görevi görür. Yani şasi, aslında devasa bir eksi kutup kablosu gibidir. Bu nedenle, artı (+) kutbu doğrudan şasiye bağlamak, aslında artı kutbu eksi kutba bağlamakla aynı etkiyi yaratır. Bu da yine tehlikeli bir kısa devreye sebep olur.

• b) Eksi kutup şasi ile

  Bu ifade tek başına yanlıştır çünkü bağlantının tamamını açıklamaz. Evet, akü takviyesi işleminin son adımında güvenlik amacıyla eksi (-) kablonun bir ucu, aküsü bitmiş olan aracın boyasız bir metal kısmına (şasiye) bağlanır. Ancak bu, işlemin sadece bir parçasıdır. Soruda kutup başlarının genel olarak nasıl bağlanacağı sorulduğu için bu cevap eksiktir ve temel kural olan "artı artıya" bağlantısını içermediği için doğru kabul edilemez.

Güvenli Akü Takviyesi Adımları

İşlemin doğru ve güvenli sıralaması şu şekildedir:

1. Takviye kablolarından KIRMIZI (+) olanın bir ucunu, dolu akünün artı (+) kutbuna bağlayın.
2. KIRMIZI (+) kablonun diğer ucunu, bitmiş akünün artı (+) kutbuna bağlayın.
3. SİYAH (-) kablonun bir ucunu, dolu akünün eksi (-) kutbuna bağlayın.
4. (EN ÖNEMLİ GÜVENLİK ADIMI) SİYAH (-) kablonun diğer boşta kalan ucunu, aküsü bitmiş olan aracın aküsünden uzakta, kaputun altındaki boyasız, sağlam bir metal parçasına (motor bloğu veya şasi gibi) bağlayın. Bu, olası bir kıvılcımın aküden çıkabilecek gazları tutuşturmasını engeller.

Özetle, akü takviyesi yaparken akılda tutulması gereken en temel ve hayati kural şudur: Kırmızı kablo ile artı kutuplar birbirine, siyah kablo ile eksi kutuplar birbirine bağlanır. Bu basit kural, hem sizin güvenliğinizi hem de aracınızın sağlığını korur.

Bu soruda, bir aracın gösterge panelinde bulunan ikaz ışıklarından hangisinin yakıtın bitmek üzere olduğunu gösterdiği sorulmaktadır. Sürücülerin araçlarının durumu hakkında bilgi sahibi olabilmesi için bu temel sembolleri bilmesi hayati önem taşır. Doğru sembolü tanımak, yolda kalmamak ve güvenli bir şekilde en yakın benzin istasyonuna ulaşmak için gereklidir.

Doğru Cevap: C seçeneği

C seçeneğinde gösterilen sembol, bir benzin pompası figürüdür. Bu sembol, uluslararası olarak araçlarda düşük yakıt seviyesini belirtmek için kullanılır. Bu ikaz ışığı yandığında, aracın yakıt deposundaki yakıtın azaldığı ve aracın "yedek depo" olarak tabir edilen son yakıt miktarını kullanmaya başladığı anlaşılır.

Bu ışık yandıktan sonra genellikle araç, modeline göre değişmekle birlikte yaklaşık 50-100 kilometre daha yol gidebilir. Ancak bu durum, sürücüyü en kısa sürede bir akaryakıt istasyonuna uğraması gerektiği konusunda uyarır. Bu nedenle, yakıt pompasını gösteren bu ışık, yakıtın bitmek üzere olduğunun en net göstergesidir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Akü (Şarj) İkaz Işığı: Bu sembol, akü veya şarj sisteminde bir sorun olduğunu gösterir. Araç çalışırken bu ışık yanıyorsa, alternatör (şarj dinamosu) aküyü şarj etmiyor demektir. Bu durum yakıtla ilgili değildir ve aracın elektrik sisteminde bir arıza olduğunu bildirir.
• b) Yağ Basıncı İkaz Işığı: Bu sembol, motor yağ basıncının tehlikeli derecede düştüğünü ifade eder. Bu, en kritik ikaz ışıklarından biridir ve yandığında aracın motoruna ciddi zararlar vermemek için derhal durdurulması gerekir. Bu uyarının yakıt seviyesi ile bir ilgisi yoktur.
• d) Arka Sis Lambası İkaz Işığı: Bu sembol ise arka sis lambasının açık olduğunu gösterir. Özellikle yoğun sis gibi görüş mesafesinin çok düşük olduğu durumlarda diğer sürücülerin sizi fark etmesi için kullanılır. Bir arıza veya eksiklik değil, bir aydınlatma sisteminin aktif olduğunu belirten bir bilgilendirme ışığıdır.

Bu soruda, araç bakımının ihmal edilmesinin yol açtığı en temel çevresel sorun sorulmaktadır. Sorunun özünde, bakımsız bir motorun yakıtı verimli bir şekilde yakamaması ve bunun sonucunda egzozdan çıkan zararlı gazların ilk olarak nereyi kirlettiği yatmaktadır. Bu durumu adım adım inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru cevap b) Hava kirliliği'dir. Araçların motorlarında yanan yakıt sonucu ortaya çıkan gazlar, egzoz borusu aracılığıyla doğrudan atmosfere, yani soluduğumuz havaya salınır. Bakımı yapılmamış bir araçta yanma işlemi tam ve verimli gerçekleşmediği için normalden çok daha fazla karbon monoksit, azot oksitler ve yanmamış hidrokarbonlar gibi zehirli gazlar ortaya çıkar. Bu gazlar havaya karıştığında, havanın kalitesini düşürür ve hem insan sağlığı hem de diğer canlılar için ciddi bir tehdit oluşturur. Dolayısıyla, egzozdan çıkan kirletici gazların birincil ve en doğrudan etkisi hava kirliliğidir.

Peki, diğer seçenekler neden yanlıştır? Bunları da tek tek ele alalım:

• a) Radyasyon: Radyasyon, atom çekirdeklerinin bozulmasıyla ortaya çıkan bir enerji yayılımıdır (örneğin nükleer santraller veya röntgen cihazları gibi). Araç egzozundan çıkan gazlar kimyasal kirleticilerdir ve radyoaktif maddeler içermezler. Bu nedenle, egzoz gazlarının radyasyona neden olması söz konusu değildir. Bu seçenek, konuyla tamamen ilgisizdir.
• c) Su kirliliği ve d) Toprak kirliliği: Bu iki seçenek dolaylı olarak doğru olabilir ancak soruda "öncelikle" hangisine neden olduğu sorulmaktadır. Havadaki kirletici gazlar, yağmur ve kar gibi atmosfer olaylarıyla yeryüzüne inerek suları (göl, nehir) ve toprağı kirletebilir. Bu durum "asit yağmurları" olarak bilinir. Ancak bu, kirliliğin ikinci aşamasıdır. Gazlar atmosfere salındığı anda ilk olarak havayı kirletirler. Su ve toprak kirliliği, hava kirliliğinin bir sonucudur. Soru bize birincil etkiyi sorduğu için bu seçenekler doğru cevap olamaz.

Özetle, bakımsız bir aracın egzozundan çıkan zararlı gazlar atmosfere salındıkları anda doğrudan havayı kirletirler. Bu nedenle sorunun cevabı net bir şekilde hava kirliliği'dir. Bu soru, sürücü adaylarına düzenli araç bakımının sadece yakıt ekonomisi ve güvenlik için değil, aynı zamanda çevre sağlığını korumak için de ne kadar önemli olduğunu hatırlatmayı amaçlamaktadır.

Bu soruda, bir aracın motorunun hararet yapmasını önleyen ve ideal çalışma sıcaklığında kalmasını sağlayan su soğutmalı sistemde hangi sıvının kullanıldığı sorulmaktadır. Motor, çalıştığı sırada ortaya çıkan yüksek ısıyı atmak zorundadır, aksi takdirde ciddi hasarlar meydana gelir. Soğutma sistemi tam da bu görevi yerine getirir ve bu sistemin içinde dolaşan sıvının belirli özelliklere sahip olması gerekir.

Doğru cevap a) Antifriz seçeneğidir. Antifriz, isminin çağrıştırdığının aksine sadece donmayı önleyen bir sıvı değildir. Temel görevi, soğutma sıvısının donma noktasını düşürerek kışın en soğuk havalarda bile motor suyunun donup genleşmesini ve motor bloğunu çatlatmasını engellemektir. Aynı zamanda, sıvının kaynama noktasını da yükselterek yazın sıcak havalarda veya sıkışık trafikte motorun hararet yapmasını önler. Ayrıca içerdiği özel kimyasallar sayesinde sistemin metal parçalarını pas ve korozyona karşı korur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• Benzin ve Motorin: Bu iki sıvı, motorun çalışması için gereken yakıtlardır. Görevleri soğutma değil, yanma odasında yakılarak güç üretmektir. Soğutma sistemine konulmaları düşünülemez; çünkü hem soğutma özellikleri yoktur hem de motor sıcaklığıyla birleşince aşırı derecede tehlikeli bir yangın riski oluştururlar.
• Asitli su: Bu seçenek de kesinlikle yanlıştır ve motor için çok zararlıdır. Asit, metalleri aşındıran bir maddedir. Soğutma sistemine asitli su konulması; radyatör, devirdaim pompası ve motorun içindeki ince su kanallarının hızla çürümesine, delinmesine ve çok büyük masraflara yol açan motor arızalarına neden olur.

Özetle, bir motorun soğutma sisteminde dört mevsim boyunca güvenle kullanılması gereken sıvı antifrizdir. Antifriz, motoru hem aşırı soğuğa hem de aşırı sıcağa karşı korurken aynı zamanda sistemin iç aksamını paslanmaktan koruyarak motorun ömrünü uzatır.

Bu soruda, bir sürücünün hangi durumda aracını derhal ve güvenli bir şekilde durdurup motoru kapatması gerektiğini bilip bilmediği ölçülmektedir. Sürüş sırasında karşılaşılabilecek çeşitli durumlar arasından, can ve mal güvenliği için acil müdahale gerektiren durumu ayırt etmeniz beklenir. Bu, tehlikeyi tanıma ve doğru tepkiyi verme becerisiyle ilgilidir.

Doğru Cevap: b) Araçtan yanık kablo kokusunun gelmesi

Araçtan gelen yanık kablo kokusu, elektrik aksamında bir kısa devre, aşırı ısınma veya erime olduğunun en net işaretidir. Bu durum, aracın herhangi bir an alev alabileceğinin, yani çok ciddi bir yangın riskinin habercisidir. Bu tehlike göz ardı edilemez ve anında müdahale gerektirir.

Böyle bir koku alındığında yapılması gereken, paniğe kapılmadan aracı derhal yolun sağı gibi güvenli bir yere çekmektir. Hemen ardından kontak kapatılarak aracın elektrik sistemi devre dışı bırakılmalı ve tüm yolcularla birlikte araç terk edilmelidir. Bu, olası bir yangının büyümesini önlemek ve en önemlisi can güvenliğini sağlamak için atılması gereken en kritik adımdır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Gösterge panelinde cam rezistans lambasının yanması: Bu lamba, arka camdaki buğuyu veya buzlanmayı çözmek için ısıtıcının (rezistansın) çalıştığını gösterir. Bu bir arıza değil, sistemin normal çalıştığını belirten bir bilgilendirme ışığıdır. Dolayısıyla aracı durdurmayı gerektiren bir durum kesinlikle değildir.
• c) Klimanın yeteri kadar serinletmemesi: Klimanın soğutma performansının düşmesi, genellikle gazının azalması veya sistemdeki mekanik bir sorundan kaynaklanır. Bu durum konforu etkilese de sürüş güvenliği açısından acil bir tehlike oluşturmaz. Yola devam edilebilir ve sorun için uygun bir zamanda servise gidilebilir.
• d) Araç yakıtının azalması: Yakıt uyarı lambasının yanması, depodaki yakıtın azaldığını ve sürücünün en kısa sürede bir akaryakıt istasyonuna uğraması gerektiğini bildirir. Bu bir uyarıdır, acil durum değildir. Aracı hemen durdurup kontağı kapatmak için bir sebep yoktur.

Özetle, bu soru sürücü adayının bir konfor sorunu (klima), normal bir işletim durumu (rezistans ışığı) veya rutin bir uyarı (yakıt azalması) ile acil bir tehlike (yanık kokusu) arasındaki farkı anlamasını test etmektedir. Sürüş sırasında yanık kokusu, duman veya motordan gelen anormal sesler gibi belirtiler her zaman ciddiye alınmalı ve derhal güvenli bir şekilde durmayı gerektirir.

Bu soruda, trafikte ve genel yaşamda önemli bir beceri olan öfke yönetiminin temel amacının ne olduğu sorgulanmaktadır. Sürücü adaylarının, öfke gibi güçlü bir duyguyu nasıl sağlıklı bir şekilde yöneteceklerini bilmeleri beklenir. Bu yüzden seçenekleri bu temel amaç doğrultusunda değerlendirmeliyiz.

Doğru Cevap: d) Kızgınlığın ya da öfkenin yol açtığı duygusal ve fizyolojik tepkileri azaltmak

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, öfke yönetiminin temel felsefesini en iyi şekilde açıklamasıdır. Öfke, doğal ve normal bir duygudur; amaç onu tamamen ortadan kaldırmak değildir. Önemli olan, öfkelendiğimizde vücudumuzda ve duygularımızda meydana gelen olumsuz değişiklikleri kontrol altına alabilmektir. Öfkelendiğimizde kalbimiz hızla çarpar, tansiyonumuz yükselir (fizyolojik tepkiler) ve aynı zamanda aşırı sinirli, gergin veya saldırgan hissedebiliriz (duygusal tepkiler). Öfke yönetiminin amacı, bu tehlikeli tepkileri kontrol altına alarak sakin kalmayı, mantıklı düşünmeyi ve dolayısıyla trafikte güvenli kararlar vermeyi sağlamaktır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğuna Bakalım:

• a) Öfkeyi bastırmak ya da yok etmek: Bu seçenek yanlıştır çünkü öfke doğal bir duygudur ve onu tamamen yok etmek veya sürekli bastırmak sağlıklı değildir. Bastırılan öfke, ileride daha büyük ve kontrolsüz patlamalara yol açabilir. Amaç, öfkeyi hissetmek ama onu doğru ve güvenli bir şekilde ifade etmeyi öğrenmektir.
• b) Kızgınlığa yol açan olayları değiştirmek: Bu da hatalı bir yaklaşımdır. Çünkü trafikte veya hayatta karşımıza çıkan her olayı kontrol edemeyiz. Başka bir sürücünün yaptığı hatayı veya trafik sıkışıklığını değiştiremeyiz. Öfke yönetimi, kontrol edemediğimiz dış olaylara karşı kendi tepkilerimizi kontrol etmeyi öğretir, olayların kendisini değil.
• c) İnsanlar ya da olaylar karşısında gösterilen içsel ve dışsal tepkilerde kontrolsüz davranılmasını sağlamak: Bu seçenek, öfke yönetiminin tanımının tam tersidir. Öfke yönetiminin asıl hedefi kontrolü sağlamaktır, kontrolsüzlüğü teşvik etmek değil. Kontrolsüz davranışlar, trafikte "yol magandalığı" olarak bilinen tehlikeli durumlara ve kazalara sebep olur.

Özetle, ehliyet sınavında bu soruyla karşılaştığınızda aklınızda tutmanız gereken en önemli şey şudur: Öfke yönetimi, öfkeyi hissetmemek değil, öfkenin sizi ve davranışlarınızı kontrol etmesine izin vermemektir. Amaç, öfkenin yarattığı olumsuz fiziksel ve duygusal etkileri azaltarak direksiyon başında sakin ve güvenli kalmaktır.

Bu soruda, trafikte tehlikeli veya yanlış bir hareket yapan bir sürücüyü uyarmanın getireceği olumlu ve doğrudan sonuç sorulmaktadır. Temel amaç, bu uyarının trafikteki hangi olumsuz durumu azalttığını bulmaktır. Bu, trafik adabı ve güvenliği ile ilgili temel bir prensibi ölçen bir sorudur.

Doğru Cevap: b) Sürücünün kaza yapma riskini

Trafikte yapılan her hata, bir kaza riskini beraberinde getirir. Örneğin, sinyal vermeden şerit değiştiren, aniden yavaşlayan veya tehlikeli bir şekilde başka bir araca yaklaşan bir sürücü, hem kendisi hem de diğerleri için bir tehlike oluşturur. Bu durumda yapılan yerinde ve nazik bir uyarı (kısa bir korna veya selektör gibi), sürücünün dikkatini toparlamasına ve yaptığı hatanın farkına varmasına yardımcı olur.

Hatasını fark eden sürücü, davranışını düzeltecektir. Bu düzeltme, o an ortaya çıkan kaza tehlikesini ortadan kaldırır veya önemli ölçüde azaltır. Dolayısıyla, bir sürücüyü uyarmak, doğrudan doğruya onun kaza yapma riskini azaltmaya yönelik en etkili eylemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafikteki araç sayısını: Bir sürücüyü uyarmanın, yoldaki toplam araç sayısı üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Bu seçenek, konuyla tamamen alakasızdır ve mantıksal bir bağlantı kurmaz. Uyarı, mevcut araçların daha güvenli hareket etmesini amaçlar, sayılarını değiştirmez.
• c) Yayaların yaya geçidini kullanma oranlarını: Bir sürücüye yapılan uyarı, o anki bir durumu düzeltir ancak genel olarak yayaların davranışlarını etkilemez. Yayaların yaya geçidini kullanma oranı, genel trafik eğitimi, denetimler ve altyapı gibi çok daha geniş faktörlere bağlıdır. Tek bir uyarı, bu genel oranı değiştirecek bir etkiye sahip değildir.
• d) Diğer sürücülerin trafik kurallarına uyma yüzdelerini: Uyarınız, sadece uyardığınız sürücünün davranışını etkileme potansiyeline sahiptir. Trafikteki diğer binlerce sürücünün kurallara uyma alışkanlıkları üzerinde bir etkisi olmaz. Hatta, agresif bir uyarı, trafikteki gerginliği artırarak diğer sürücülerin daha olumsuz davranışlar sergilemesine bile neden olabilir.

Özetle, trafikte hatalı bir sürücüyü uyarmanın temel ve en önemli amacı, potansiyel bir kazayı önlemektir. Bu eylem, tehlikeli durumu anında düzelterek kaza riskini azaltır ve trafik güvenliğine anlık bir katkı sağlar. Diğer seçenekler ise bu eylemin doğrudan ve mantıklı bir sonucu değildir.

Bu soruda, trafikte güvenli ve uyumlu bir sürüş için sürücülerin sahip olması gereken en temel ve olumlu insani değerin ne olduğu sorulmaktadır. Soru, kural bilgisinin ötesinde, sürücünün trafikteki tutumunu ve psikolojisini ölçmeyi amaçlar. Seçenekler arasında yer alan olumsuz davranışlar arasından, trafikteki kaosu ve tehlikeyi önleyecek pozitif değeri bulmanız beklenmektedir.

Doğru cevap b) Hoşgörü'dür. Trafik, milyonlarca farklı insanın, farklı yetenek, tecrübe ve ruh halleriyle bir arada bulunduğu karmaşık bir sosyal ortamdır. Bu ortamda, başka bir sürücünün yaptığı hatayı, acemiliğini veya dalgınlığını anlayışla karşılamak, sakin kalabilmek ve çatışmadan kaçınmak anlamına gelen hoşgörü, kazaları önleyen ve stresi azaltan en önemli anahtardır. Hoşgörülü bir sürücü, hem kendi güvenliğini hem de diğerlerinin güvenliğini düşünür ve trafiğin daha akıcı olmasına yardımcı olur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• Öfke: Öfke, sürücünün mantıklı düşünme ve doğru karar verme yeteneğini kaybetmesine neden olan son derece tehlikeli bir duygudur. Öfkeli sürücüler, ani ve agresif manevralar yapar, hız limitlerini aşar, yakın takip eder ve diğer sürücüleri tehlikeye atarlar. Bu nedenle öfke, trafikte ihtiyaç duyulan değil, kesinlikle kontrol altında tutulması ve kaçınılması gereken bir durumdur.
• İnatlaşma: Trafikte "ben haklıyım" diyerek inatlaşmak, küçük bir yol verme meselesini bile büyük bir kaza riskine dönüştürebilir. Örneğin, daralan bir yolda başka bir sürücüye yol vermemek için hızlanmak veya birinin sinyal vererek şerit değiştirmesini engellemeye çalışmak inatlaşmadır. Unutmayın ki trafikte haklı olmaktan daha önemli olan, güvenli bir şekilde hedefinize ulaşmaktır.
• Aşırı tepki: Bir sürücünün yaptığı küçük bir hataya uzun uzun korna çalarak, selektör yaparak veya el kol hareketleriyle aşırı tepki göstermek, ortamdaki gerilimi tırmandırır. Bu durum, hem tepkiyi gösteren sürücünün hem de diğer sürücülerin dikkatini dağıtarak yeni hatalara ve kazalara zemin hazırlar. Sakin kalmak ve durumu büyütmemek, güvenli sürüşün temelidir.

Özetle, bu soru sürücü adayının trafikteki temel yaklaşımını sorgulamaktadır. Öfke, inatlaşma ve aşırı tepki gibi olumsuz ve tehlikeli davranışların aksine, hoşgörü, sürücülerin hem kendilerini hem de diğer yol kullanıcılarını korumak için en çok ihtiyaç duyacakları pozitif ve yapıcı değerdir. Güvenli bir trafik ortamı, kurallara uymanın yanı sıra, sürücülerin birbirine karşı saygılı ve hoşgörülü olmasıyla mümkündür.

Bu soruda, trafikteki davranışlardan hangilerinin diğer bireylerin haklarını ihlal ettiği, yani bir "hak ihlali" olduğu sorulmaktadır. Trafik kuralları sadece düzeni sağlamakla kalmaz, aynı zamanda tüm sürücülerin, yayaların ve yolcuların can ve mal güvenliği gibi temel haklarını korumayı amaçlar. Soruyu doğru cevaplamak için her bir öncülü bu "birey hakkı" perspektifinden değerlendirmemiz gerekir.

I. Geçiş üstünlüğüne sahip araçlara yol vermek

Bu davranış bir hak ihlali değildir; tam aksine, toplumsal bir sorumluluk ve yasal bir zorunluluktur. Ambulans, itfaiye veya polis aracı gibi geçiş üstünlüğüne sahip araçlar, acil bir durumda bir başkasının yaşama hakkını korumak için görev yapmaktadır. Onlara yol vermek, hem o araçların içindeki görevlilerin hem de yardıma muhtaç olan bireylerin haklarına saygı göstermek anlamına gelir. Dolayısıyla bu, olumlu ve doğru bir davranıştır.

II. Aşırı hız yaparak diğer sürücülerin dikkatlerini dağıtmak

Bu davranış, açık bir hak ihlalidir. Trafikteki her bireyin güvenli bir ortamda seyahat etme hakkı vardır. Aşırı hız yapan bir sürücü, ani manevralar yaparak veya tehlikeli bir şekilde diğer araçlara yaklaşarak çevresindeki sürücülerin paniğe kapılmasına, dikkatlerinin dağılmasına ve kaza riskiyle karşı karşıya kalmalarına neden olur. Bu durum, diğer insanların can ve mal güvenliği hakkını doğrudan tehdit eder.

III. Engeli olmadığı hâlde engelli kişiler için ayrılmış yerlere park etmek

Bu davranış da çok net bir hak ihlalidir. Engelli park yerleri, engelli bireylerin hastane, alışveriş merkezi gibi sosyal alanlara daha kolay ve güvenli bir şekilde ulaşabilmeleri için onlara tanınmış özel bir haktır. Engeli olmayan bir kişinin bu alanı işgal etmesi, o hakka sahip olan bir engellinin bu imkândan faydalanmasını engeller. Bu, sadece bir park kuralı ihlali değil, aynı zamanda empati yoksunluğu ve engelli bir bireyin hakkını gasp etmektir.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• I. öncül bir hak ihlali değil, bir sorumluluktur. Bu nedenle içinde "I" olan seçenekler (a, b, d) yanlıştır.
• II. ve III. öncüller ise diğer bireylerin güvenlik ve erişim gibi temel haklarını doğrudan ihlal eden davranışlardır.

Bu değerlendirmeye göre, trafikte bireye yapılan hak ihlalleri II ve III numaralı öncüllerde belirtilen davranışlardır. Bu nedenle doğru cevap c) II ve III. seçeneğidir.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrasında sürücülerin sergilemesi gereken en doğru tutumun ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hangi davranışın sorunların "daha kısa sürede" çözülmesini sağlayacağıdır. Kaza anının yarattığı stres ve panik düşünüldüğünde, doğru davranış biçimi hem yasal sürecin hızlanmasına hem de gerginliğin azalmasına yardımcı olur.

Doğru cevap d) Saygılı ve nezaketli seçeneğidir. Çünkü bir kaza sonrası tarafların birbirine saygı ve nezaket çerçevesinde yaklaşması, paniği ve öfkeyi yatıştırır. Bu sakin ortam, tarafların sağlıklı bir iletişim kurarak durumu değerlendirmesine, sigorta ve ruhsat bilgilerini sorunsuzca paylaşmasına ve Kaza Tespit Tutanağı'nı birlikte doldurmasına olanak tanır. Böylece, yasal prosedürler hızlı ve sorunsuz bir şekilde tamamlanır.

Diğer seçenekler ise sorunları çözmek yerine daha da büyütecek davranışlardır. Bu tür olumsuz tavırlar, iletişimi tamamen koparabilir ve basit bir maddi hasarlı kazayı bile karmaşık bir hâle getirebilir. Anlaşma ve uzlaşma ortamını ortadan kaldırarak sürecin uzamasına neden olurlar.

• a) Asabi: Sinirli ve gergin bir tutum, karşı tarafın da savunmacı veya sinirli bir tavır takınmasına yol açar. Bu durum, sağlıklı bir diyalog kurulmasını engeller ve anlaşmayı imkânsızlaştırır.
• b) Aşırı tepkili: Bağırmak, panik yapmak veya abartılı tepkiler göstermek, durumu daha da karmaşıklaştırır. Mantıklı düşünmeyi ve hareket etmeyi zorlaştırarak çözüm sürecini yavaşlatır.
• c) Kaba ve saldırgan: Bu davranış, en tehlikelisidir. Sadece sorunun çözümünü geciktirmekle kalmaz, aynı zamanda tartışmanın büyümesine, hakarete ve hatta fiziksel şiddete dönüşmesine neden olabilir. Bu durum, kazanın yanı sıra ek hukuki sorunlar doğurur.

Sonuç olarak, trafik kazası gibi stresli bir durumda bile sakinliği korumak, saygılı ve nazik olmak sadece bir görgü kuralı değil, aynı zamanda sorunu en hızlı ve en az zararla atlatmanın en akılcı yoludur. Ehliyet sınavında bu tür sorular, sürücü adayının sadece kuralları değil, aynı zamanda trafikteki doğru tutum ve davranışları ne kadar benimsediğini ölçmeyi amaçlar.

Bu soruda, trafikte sürücülerin diğer insanlar (sürücüler, yayalar) ile kurduğu iletişimin ne anlama geldiği ve bu iletişimin "olumlu" bir örneğinin hangisi olduğu sorulmaktadır. Trafikte iletişim sadece konuşmak veya el hareketleri yapmak değildir; aracınızla yaptığınız her manevra, verdiğiniz her sinyal, diğer yol kullanıcılarına bir mesaj iletir. Soru, bu mesajlardan hangisinin yapıcı, güvenli ve saygılı olduğunu bulmanızı istiyor.

Doğru Cevap: c) Sola ya da sağa dönüş yapmadan önce sinyal vermek

• Neden Doğru? Sinyal vermek, trafikteki en temel ve en önemli iletişim yöntemidir. Bir sürücü sinyal verdiğinde, diğer sürücülere ve yayalara bir sonraki hamlesinin ne olacağını önceden bildirmiş olur. Örneğin, sağa sinyal verdiğinizde "Ben sağa döneceğim, lütfen buna göre pozisyon alın veya hızınızı ayarlayın" mesajını iletirsiniz. Bu, niyetinizi açıkça belli eden, belirsizliği ortadan kaldıran ve herkesin güvenliğine katkıda bulunan olumlu bir iletişim şeklidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Korkutmak veya şaşırtmak: Bu davranış, trafikte olumlu iletişimin tam zıttıdır. Ani fren yapmak, bir aracın üzerine aniden direksiyon kırmak veya korna ile taciz etmek gibi hareketler, diğer sürücüleri paniğe sevk eder ve kaza riskini artırır. Bu, iletişim değil, saldırganlık ve tehlike yaratmaktır.
2. b) Su, çamur ve benzerlerini sıçratmak: Bu hareket, özellikle yağmurlu havalarda yol kenarında bekleyen yayalara veya yanınızdaki araçlara karşı yapılan büyük bir saygısızlıktır. Bu davranış, diğer yol kullanıcılarına karşı düşüncesiz ve kaba olduğunuz mesajını verir. Trafik adabına tamamen aykırı, olumsuz bir tutumdur.
3. d) Sigara külü ve izmaritlerini veya başka şeyleri yola atıp dökmek: Bu davranış, hem çevre kirliliğine yol açan bir sorumsuzluktur hem de diğer sürücüler için tehlike oluşturabilir. Örneğin, yola atılan bir sigara izmariti, arkadan gelen bir motosiklet sürücüsünün gözüne kaçabilir veya kuru bir alanda yangına sebep olabilir. Bu, hem bir çevre suçu hem de trafik güvenliğini hiçe sayan olumsuz bir eylemdir.

Kısacası, trafikte olumlu iletişim kurmak, diğer yol kullanıcılarının niyetinizi anlamasını sağlamak, onlara saygı göstermek ve genel trafik akışını daha güvenli hale getirmektir. Sinyal vermek bu tanıma mükemmel bir şekilde uyarken, diğer seçenekler trafikteki huzuru ve güvenliği bozan davranışlardır.