11 Ocak 2026 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, bir baş yaralanması sonrası kısa süreliğine bilincini kaybeden (bayılan) ve sonra kendine gelen bir yaralıya yapılması gereken en doğru ve güvenli müdahalenin ne olduğu sorgulanmaktadır. Bu durum, ilk yardım ve acil tıp açısından oldukça kritik bir anı temsil eder, çünkü yaralının kendine gelmesi "iyileştiği" anlamına gelmez.

Doğru Cevap: d) En az 12-24 saat süre ile hekim kontrolünde tutulur.

Baş yaralanmaları, özellikle de bilinç kaybına yol açanlar, son derece ciddiye alınmalıdır. Yaralı kendine gelmiş ve kendini iyi hissediyor olsa bile, bu durum "aldatıcı bir iyilik hali" olabilir. Kafa travmalarından sonraki ilk saatlerde beyin içinde kanama (intrakraniyal kanama) veya beyin dokusunda şişme (beyin ödemi) gibi hayati tehlike oluşturan durumlar gelişebilir. Bu tür ciddi komplikasyonların belirtileri hemen ortaya çıkmayabilir.

Bu nedenle, en güvenli yaklaşım, yaralının mutlaka bir sağlık kuruluşuna ulaştırılması ve profesyonel gözlem altına alınmasıdır. Hekim kontrolünde geçen 12-24 saatlik süre, olası bir kötüleşmenin erken fark edilmesi ve anında müdahale edilebilmesi için kritik öneme sahiptir. Bu, yaralının hayatını kurtaracak en doğru ve standart uygulamadır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Başı sıcak su ile yıkanır: Bu tamamen yanlış ve tehlikeli bir uygulamadır. Sıcak su, kan damarlarını genişleterek olası bir kafa içi veya kafa derisi altındaki kanamayı artırabilir. Ayrıca, yaralıya rahatsızlık vermekten ve durumu daha da kötüleştirmekten başka hiçbir tıbbi faydası yoktur.
• b) Bulantı önleyici ve ağrı kesici ilaç verilir: Bu seçenek de çok tehlikelidir. Baş yaralanmalarından sonra ortaya çıkan baş ağrısı, bulantı ve kusma gibi belirtiler, doktorun yaralının durumunu takip etmesi için önemli ipuçlarıdır. İlaç vererek bu belirtileri bastırmak, altta yatan ciddi bir sorunun (örneğin beyin kanamasının) fark edilmesini geciktirebilir. Ayrıca, bilinç durumu tam olarak stabil olmayan birine ağızdan bir şey vermek boğulma riskine yol açabilir.
• c) Normal faaliyetini sürdürmesine izin verilir: Yaralının kendine gelmesi, beyninin tamamen hasarsız olduğu anlamına gelmez. Onu normal hayatına döndürmek, dinlenmesi ve gözlemlenmesi gereken bir beyne daha fazla yük bindirmek demektir. Bu durum, iyileşme sürecini olumsuz etkileyebileceği gibi, ani bir kötüleşme anında kişinin yalnız veya tehlikeli bir durumda (örneğin araba kullanırken) olmasına neden olabilir.

Özetle; bilinç kaybına neden olan bir baş yaralanması geçiren kişi, kendini ne kadar iyi hissederse hissetsin, potansiyel bir "saatli bomba" gibidir. Bu nedenle tek doğru davranış, yaralıyı en kısa sürede bir sağlık kuruluşuna götürmek ve doktorların belirleyeceği süre boyunca gözlem altında kalmasını sağlamaktır.

Bu soruda, ilk yardımda temel yaşam desteğinin ilk adımlarından biri olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin "Dinle" aşamasının ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu yöntem, bilinci kapalı olan bir kazazedenin solunum yapıp yapmadığını anlamak için kullanılır. Yöntemin her bir adımı, solunumu farklı bir duyu organıyla kontrol etmeyi amaçlar.

Doğru cevap B seçeneğidir: "Yaralının soluk sesinin dinlenmesi". Bak-Dinle-Hisset yönteminde ilk yardımcı, başını yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırır. Bu sırada "Dinle" aşamasını gerçekleştirmek için kulağıyla yaralının nefes alıp verme sesini duymaya çalışır. Soluk alıp verme sırasında çıkan hırıltı, fısıltı gibi sesler, yaralının solunumunun devam ettiğinin önemli bir göstergesidir.

Bu yöntemin tam olarak anlaşılması için üç adımı da bilmek önemlidir. Bu adımlar eş zamanlı olarak yaklaşık 10 saniye içinde yapılır:

• Bak: Gözümüzle yaralının göğüs kafesinin hareket edip etmediğine, yani inip kalkmadığına bakılır.
• Dinle: Kulağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak soluk sesini duymaya çalışırız.
• Hisset: Yanağımızı yaralının ağzına ve burnuna yaklaştırarak nefesinin sıcaklığını veya esintisini hissetmeye çalışırız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım. A) Trafik işaretçilerinin dinlenmesi ve D) Etrafta siren sesi olup olmadığının dinlenmesi seçenekleri, olay yeri güvenliği ile ilgilidir. Bunlar ilk yardımcının kendine ve çevreye yönelik alması gereken önlemlerdir ancak yaralının solunumunu kontrol etmeye yönelik olan Bak-Dinle-Hisset yönteminin bir parçası değildir.

C) Yaralıların şikayetlerinin dinlenmesi seçeneği ise bilinci açık olan bir yaralıya yapılacak müdahale ile ilgilidir. Eğer yaralı konuşabiliyor ve şikayetlerini anlatabiliyorsa, bu zaten solunumunun olduğu anlamına gelir. Bak-Dinle-Hisset yöntemi ise öncelikli olarak bilinci kapalı, tepki vermeyen bir yaralının solunumunu kontrol etmek için uygulanan bir tekniktir.

Bu soruda, tıbbi bir acil durum olan "şok" tablosundaki bir yaralıya, hayati organlarına kan akışını devam ettirmek için yapılması gereken en önemli ve öncelikli müdahale sorulmaktadır. Şok, dolaşım sisteminin vücudun ihtiyaç duyduğu oksijeni ve besini taşıyacak kadar kanı organlara ulaştıramaması durumudur. Bu durumda beyin gibi hayati organlar risk altına girer, bu nedenle müdahalenin amacı kanı bu bölgelere yönlendirmektir.

Doğru Cevap: c) Sırt üstü yatırılarak ayaklarının 30 cm kadar yükseltilmesi

Bu seçenek, "şok pozisyonu" olarak bilinen standart ilk yardım uygulamasını tarif etmektedir. Kazazede sırt üstü yatırıldığında ve bacakları yaklaşık 30 cm (bir tabure veya yastık yüksekliği kadar) yukarı kaldırıldığında, yer çekiminin etkisiyle bacaklardaki kan vücudun merkezine doğru hareket eder. Bu kan, kalbin beyin, akciğerler ve diğer önemli iç organlara daha kolay pompalamasına yardımcı olur. Bu basit ama etkili yöntem, hayati organların kanlanmasını artırarak, profesyonel tıbbi yardım gelene kadar kazazedenin durumunun stabil kalmasına yardımcı olan en temel müdahaledir.

Diğer Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

• a) Baş, boyun ve gövde ekseninin korunması: Bu uygulama, özellikle trafik kazası gibi travmalarda omurga yaralanması şüphesi olduğunda felci önlemek için kesinlikle çok önemlidir. Ancak bu hareketin doğrudan amacı, şokun neden olduğu kan dolaşımı yetersizliğini gidermek değildir. Bu, yaralıyı taşırken veya hareket ettirirken ikincil bir hasarı önlemeye yönelik bir tedbirdir.
• b) Kazazedenin gömlek yakasının ve kemerinin gevşetilmesi: Bu, genel bir ilk yardım kuralıdır ve yapılması faydalıdır. Vücudu sıkan giysileri gevşetmek, kazazedenin daha rahat nefes almasını ve kan dolaşımının rahatlamasını sağlar. Fakat bu eylem, tek başına beyne ve hayati organlara kan akışını artırmak için yeterli ve öncelikli bir yöntem değildir; daha çok destekleyici bir uygulamadır.
• d) Başın yana çevrilerek, çenenin göğüsten uzaklaştırılması: Bu pozisyon, "koma pozisyonu" veya "derlenme pozisyonu" olarak bilinir. Bilinci kapalı fakat solunumu olan bir kazazedeye uygulanır. Amacı, dilin geriye kaçarak soluk borusunu tıkamasını veya kişinin kusmuğuyla boğulmasını önlemektir. Yani bu pozisyonun önceliği dolaşımı değil, solunum yolunu güvence altına almaktır.

Özetle, soru doğrudan şok durumunda kanın hayati organlara taşınmasını sağlamayı amaçlayan uygulamayı sorduğu için, bu amaca hizmet eden en doğru ve spesifik yöntem şok pozisyonu, yani ayakların 30 cm yükseltilmesidir.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrasında, araçta bulunanların ve çevredeki diğer kişilerin güvenliğini sağlamak için atılması gereken adımların hangileri olduğu sorgulanmaktadır. Amaç, kazanın ardından oluşabilecek ikincil tehlikeleri (yangın, aracın kayması, gaz sızıntısı vb.) en aza indirmektir. Şimdi bu önlemleri ve doğru cevabı adım adım inceleyelim.

Doğru cevap d) I, II ve III seçeneğidir. Çünkü listelenen üç önlem de kaza sonrası güvenliği sağlamak için kritik ve birbirini tamamlayan adımlardır. Bir kaza anında bu adımların hepsi, durumu kontrol altına almak ve daha büyük felaketleri önlemek için gereklidir. Şimdi her bir önlemin neden önemli olduğunu ayrı ayrı ele alalım.

• I. El freninin çekilmesi: Bu, alınması gereken ilk ve en temel önlemlerden biridir. Kaza sonrası aracın, özellikle eğimli bir yolda ise, kendiliğinden hareket etmesini veya kaymasını engeller. Aracın sabitlenmesi, hem araç içindekilerin güvenli bir şekilde dışarı çıkmasına olanak tanır hem de başka araçlara veya yayalara çarparak yeni kazalara yol açmasını önler.
• II. Kontağın kapatılması: Bu adım, yangın ve patlama riskini azaltmak için hayati önem taşır. Kaza sırasında aracın yakıt sistemi veya elektrik tesisatı hasar görebilir. Kontağın açık kalması, elektrik akımının devam etmesine ve herhangi bir yakıt sızıntısıyla birleştiğinde kıvılcım çıkararak yangına sebep olmasına yol açabilir. Kontağı kapatmak, bu riski ortadan kaldırır.
• III. LPG’li ise aracın bagajında bulunan tüpün vanasının kapatılması: Bu önlem, sadece LPG'li araçlar için geçerli olsa da o araçlar için son derece kritiktir. Kaza anında LPG tankına veya borularına gelen bir darbe, gaz sızıntısına neden olabilir. Sızan gaz, en ufak bir kıvılcımla patlayabilir veya yangın çıkarabilir. Bu nedenle, LPG'li bir araç kazaya karıştıysa, güvenlik için tüpün ana vanasının derhal kapatılması gerekir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçenekler eksik bilgi içerdiği için yanlıştır. Güvenlik bir bütündür ve bu adımlardan herhangi birini atlamak, ciddi riskler doğurabilir.

• a) Yalnız I: Sadece el frenini çekmek, aracı sabitlemek için yeterlidir ancak yangın, patlama veya gaz sızıntısı riskini ortadan kaldırmaz. Bu yüzden eksik bir önlemdir.
• b) I ve II: El frenini çekmek ve kontağı kapatmak çok önemli iki adımdır. Ancak eğer araç LPG'li ise en büyük tehlikelerden biri olan gaz sızıntısı riskini göz ardı etmiş olursunuz. Soru, tüm durumları kapsayan en doğru cevabı istemektedir.
• c) II ve III: Kontağı ve LPG vanasını kapatmak yangın riskini azaltır. Fakat el frenini çekmeyi unutursanız, araç hareket ederek yeni bir kazaya veya tehlikeye neden olabilir. Bu da eksik bir güvenlik önlemidir.

Sonuç olarak, bir kaza durumunda aracın önce sabitlenmesi (I), sonra yangın riskinin ortadan kaldırılması (II) ve eğer varsa gaz sızıntısı tehlikesinin engellenmesi (III) gerekir. Bu nedenle üç önlemi de içeren d seçeneği en doğru ve en kapsamlı cevaptır.

Bu soruda, göğüs bölgesine delici bir cisimle (bıçak, cam parçası vb.) yaralanmış bir kazazedeye hangi ilk yardım pozisyonunun verilmesi gerektiği sorulmaktadır. Bu tür yaralanmalar, akciğerlerin zarar görmesine ve solunum güçlüğüne neden olabileceği için doğru pozisyonu vermek hayati önem taşır. Doğru cevap d) şıkkıdır.

Doğru Cevap: d) Yarı Oturur Pozisyon

Delici göğüs yaralanmalarında kazazedenin en büyük problemi nefes alma güçlüğüdür. d) şıkkında gösterilen "yarı oturur pozisyon", kazazedenin daha rahat nefes almasını sağlar. Bu pozisyonda, yer çekiminin de yardımıyla diyafram aşağı doğru hareket eder, akciğerlerin kapasitesi artar ve solunum kolaylaşır. Ayrıca bu pozisyon, yaralı bölgedeki baskıyı azaltarak ağrının hafiflemesine yardımcı olur ve kazazedenin bilincini daha rahat takip etmemizi sağlar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şok Pozisyonu: Bu pozisyon, kazazedenin sırt üstü yatırılıp bacaklarının 30 cm kadar yukarı kaldırılmasıyla uygulanır. Amacı, beyin ve kalp gibi hayati organlara kan akışını artırmaktır ve genellikle kanama, bayılma gibi durumlarda tercih edilir. Delici göğüs yaralanmasında bu pozisyon, göğüs kafesine ve diyaframa baskı yaparak solunumu daha da zorlaştıracağı için kesinlikle yanlıştır.
• b) Koma (Yan Yatış) Pozisyonu: Bu pozisyon, bilinci kapalı ancak solunumu olan kazazedelere uygulanır. Temel amacı, dilin geriye kaçmasını ve kusmuk gibi sıvıların soluk borusuna gitmesini engellemektir. Delici göğüs yaralanması olan bir kazazede genellikle bilinçli olduğu için bu pozisyon uygun değildir; öncelik solunumu rahatlatmaktır.
• c) Sırt Üstü Yatış Pozisyonu: Kazazedeyi dümdüz sırt üstü yatırmak, yarı oturur pozisyona göre solunumu zorlaştırır. Bu pozisyonda karın içi organlar diyaframa baskı yapar ve akciğerlerin tam olarak genişlemesini engeller. Bu nedenle, solunum sıkıntısı çeken bir göğüs yaralısı için tercih edilmez.

Özetle, delici göğüs yaralanması olan bir kazazede ile karşılaştığınızda, en önemli müdahale onun rahat nefes almasını sağlamaktır. Bu nedenle, sırtını destekleyerek ve dizlerini hafifçe bükerek vereceğiniz yarı oturur pozisyon, en doğru ve hayat kurtarıcı ilk yardım uygulamasıdır.

Bu soruda, iki önemli belirti üzerinden bir bilinç kaybı halinin ne olduğu sorulmaktadır. Bu belirtiler; durumun uzun süreli olması ve yutkunma gibi temel reflekslerin kaybolmasıdır. Bu ipuçlarını kullanarak seçenekleri değerlendirdiğimizde doğru cevabı kolayca bulabiliriz.

Doğru cevap b) Koma seçeneğidir. Koma, soruda tarif edilen durumla birebir örtüşür. En belirgin özelliği, uzun süreli ve derin bir bilinç kaybı olmasıdır. Bu durumda beyin fonksiyonları ileri derecede yavaşlar, bu nedenle yutkunma, öksürük gibi hayati refleksler ve dışarıdan gelen sesli veya ağrılı uyarılara karşı tepkiler ya çok azalır ya da tamamen ortadan kalkar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Şok: Şok, bir bilinç kaybı türü değil, dolaşım sisteminin yetersizliğidir. Yani, vücuda yeterli kan pompalanmaması durumudur. Şok ilerlerse bilinç bulanıklığı veya kaybı görülebilir ancak şokun asıl tanımı "uzun süreli bilinç kaybı" değildir. Şokun belirtileri arasında hızlı nabız, soğuk terleme ve solgun cilt bulunur.
• c) Bayılma: Bayılma (senkop), beyne kısa süreli olarak yeterli kan gitmemesi sonucu oluşan geçici ve kısa süreli bir bilinç kaybıdır. Genellikle birkaç dakika içinde kişi kendine gelir. Soruda belirtilen "uzun süreli" ifadesi, bayılma ile çeliştiği için bu seçenek yanlıştır.
• d) Baş dönmesi: Baş dönmesi bir bilinç kaybı durumu değildir. Kişinin bilinci tamamen yerindedir ancak kendisinin veya çevresinin döndüğünü hisseder, bir denge problemidir. Bu nedenle sorudaki tanımla ilgisi yoktur.

Özetle, "uzun süreli" bilinç kaybı ve "reflekslerin yok olması" ifadeleri, bizi doğrudan koma tanımına götüren anahtar kelimelerdir. Bu nedenle doğru cevap Koma'dır.

Bu soruda, vücudumuzdaki oksijen seviyesi düştüğünde ortaya çıkan belirtiler sorulmakta ve bu belirtilerden hangisinin oksijen düşüklüğünün bir sonucu olmadığı, aksine bir nedeni olabileceği sorgulanmaktadır. Yani, "oksijen düşünce ne olur?" sorusunun cevabı olmayan seçeneği bulmalıyız. Bu ayrımı anlamak, soruyu doğru çözmek için kilit noktadır.

Doğru Cevap: a) Kansızlık

Doğru cevabın "Kansızlık" olmasının sebebi, kansızlığın kandaki oksijen oranının düşmesinin bir sonucu değil, temel bir nedeni olmasıdır. Kansızlık (anemi), kanda oksijen taşıyan kırmızı kan hücrelerinin (alyuvarların) veya bu hücrelerin içindeki hemoglobin proteininin yetersiz olması durumudur. Vücutta yeterli kırmızı kan hücresi olmadığında, doku ve organlara yeterli oksijen taşınamaz. Dolayısıyla, kansızlık durumu oksijen düşüklüğüne yol açar; oksijen düşüklüğü kansızlığa yol açmaz.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• b) Bilinç kaybı: Beyin, vücudumuzda en çok oksijen tüketen organdır. Kandaki oksijen seviyesi kritik bir düzeyin altına düştüğünde, beyin fonksiyonları yavaşlar ve bu durum bayılma veya bilinç kaybı ile sonuçlanabilir. Bu, oksijen yetersizliğinin doğrudan ve ciddi bir sonucudur.

• c) Baş dönmesi: Bilinç kaybından önce görülen daha hafif bir belirtidir. Beyne giden oksijen miktarının azalması, denge ve algı merkezlerini etkileyerek baş dönmesine neden olur. Bu da oksijen düşüklüğünün tipik bir sonucudur.

• d) Düzensiz nabız atışı: Vücut, dokulara yeterli oksijen gitmediğini algıladığında, kalp daha fazla kan pompalamak için daha hızlı ve daha güçlü çalışmaya başlar. Bu telafi mekanizması, kalbin normal ritmini bozarak düzensiz nabız atışlarına (aritmi) yol açabilir. Bu durum da oksijen düşüklüğüne karşı vücudun verdiği bir tepki, yani bir sonuçtur.

Özetle, baş dönmesi, bilinç kaybı ve düzensiz nabız atışı gibi durumlar vücudun oksijensiz kalmasına verdiği tepkiler ve sonuçlarken; kansızlık bu duruma zemin hazırlayan temel bir nedendir. Soru bizden bir sonuç olmayanı istediği için doğru cevap "Kansızlık" seçeneğidir.

Bu soruda, Türkiye'de araçlarda yasal olarak bulundurulması zorunlu olan ilk yardım çantası içeriği hakkındaki bilginiz ölçülmektedir. Sorunun kilit noktası, "zorunlu" kelimesidir; yani çantada bulunması faydalı olabilecek her şey değil, yönetmelik tarafından belirlenen malzemeler sorulmaktadır. Bu nedenle, ilk yardımın temel prensiplerini ve yasal gereklilikleri bilmek önemlidir.

a) Gazlı bez: Bu seçenek doğru cevaptır. Gazlı bez, ilk yardımın en temel malzemelerinden biridir. Yaraların üzerini kapatmak, kanamaları durdurmak için baskı uygulamak (tampon yapmak) ve yarayı dış etkenlerden korumak gibi çok önemli işlevleri vardır. Steril yapısı sayesinde enfeksiyon riskini azalttığı için her ilk yardım çantasında mutlaka bulunması gereken zorunlu bir malzemedir.

b) Oksijenli su: Bu seçenek yanlıştır. Oksijenli su, tentürdiyot gibi dezenfektan ve antiseptik solüsyonlar, ilk yardım çantasında bulundurulması zorunlu malzemeler arasında yer almaz. Hatta güncel ilk yardım uygulamalarında, oksijenli suyun açık yaralara doğrudan uygulanması, dokulara zarar verebileceği ve iyileşmeyi yavaşlatabileceği için önerilmemektedir. İlk yardımın amacı, tıbbi müdahale değil, durumu stabil hale getirmektir.

c) Kâğıt mendil: Bu seçenek yanlıştır. Kâğıt mendil, hijyenik bir malzeme olsa da steril değildir ve tıbbi bir malzeme olarak kabul edilmez. Bir yaraya temas ettiğinde kolayca parçalanır ve yaranın içine lifler bırakarak enfeksiyon riskini artırır. Bu nedenle, ilk yardım çantasında bulundurulması zorunlu olmadığı gibi, yara temizliği veya kapatılması için kesinlikle kullanılmamalıdır.

d) Ağrı kesici ilaç: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır ve en çok dikkat edilmesi gereken çeldiricidir. İlk yardımcılar, doktor veya sağlık görevlisi olmadıkları için yaralıya asla ağızdan herhangi bir yiyecek, içecek veya ilaç veremezler. Yaralının ilaca karşı alerjisi olabilir, farklı bir sağlık sorunu bulunabilir veya bilinci yerinde olmayabilir. İlaç vermek, yaralının durumunu kötüleştirebileceği için yasaktır ve bu nedenle ilk yardım çantasında ağrı kesici gibi ilaçların bulundurulması zorunlu değildir.

Bu soruda, kalp durması (kardiyak arrest) olarak bilinen ve anında müdahale gerektiren acil bir tıbbi durumun en kesin ve temel belirtisi sorulmaktadır. Ehliyet sınavında ilk yardım bilgisi ölçüldüğü için, bu hayati durumu tanıyabilmek ve doğru adımı atabilmek çok önemlidir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevabın Açıklaması

c) Kalp atımının olmaması

Bu seçenek doğrudur. Kalp durmasının tanımı, kalbin vücuda kan pompalama işlevini aniden ve beklenmedik bir şekilde yitirmesidir. Kalp pompalamayı durdurduğunda, kan dolaşımı da durur. Bunun en net ve doğrudan sonucu, şah damarı (boyun) veya bilek gibi noktalardan nabız alınamaması, yani kalp atımının olmamasıdır. İlk yardımda, bilinç ve solunum kontrolünden sonra nabız kontrolü yapılarak kalp durması kesinleştirilir ve hemen kalp masajına başlanır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

a) Aşırı hareketlilik

Bu seçenek yanlıştır. Kalp durduğunda, beyne ve kaslara oksijen gitmez. Oksijensiz kalan beyin fonksiyonlarını yitirir ve kişi bilincini kaybederek hareketsiz kalır. Aşırı hareketlilik veya kasılmalar, kalp durmasından ziyade sara (epilepsi) nöbeti gibi farklı tıbbi durumların belirtisi olabilir. Kalp durmasında kişi tepkisiz ve tamamen hareketsiz yatar.

b) Bilincin açık olması

Bu seçenek yanlıştır. Beyin, fonksiyonlarını sürdürebilmek için kesintisiz kan akışına ve oksijene ihtiyaç duyar. Kalp durduğunda beyne giden kan akışı saniyeler içinde kesilir ve bu durum kişinin hemen bilincini kaybetmesine neden olur. Eğer bir kişinin bilinci açıksa, konuşabiliyor veya sorulara tepki verebiliyorsa kalbi çalışıyor demektir. Bilinç kaybı, kalp durmasının en erken ve en önemli belirtilerinden biridir.

d) Hızlı ve yüzeysel solunum

Bu seçenek yanlıştır. Kalp durmasıyla birlikte solunum da kısa bir süre içinde durur. Bazen kalp durmasının ilk saniyelerinde "agonal solunum" adı verilen, normal olmayan, iç çekme veya horlama şeklinde birkaç düzensiz nefes görülebilir. Ancak bu etkili bir solunum değildir ve kısa sürede tamamen kesilir. Hızlı ve yüzeysel solunum ise genellikle şok, astım krizi, panik atak veya ciddi bir yaralanma gibi kalbin henüz durmadığı durumlarda görülen bir belirtidir.

• Özetle: Kalp durmasının üç temel ve en önemli belirtisi şunlardır:
  1. Bilinç Kaybı: Kişi sesli ve ağrılı uyarılara tepki vermez.
  2. Solunumun Durması: "Bak-Dinle-Hisset" yöntemiyle solunum olmadığı anlaşılır.
  3. Kalp Atımının Olmaması: Nabız alınamaz.

Bu nedenle, sorunun doğru cevabı, kalp durmasını en net şekilde tanımlayan "Kalp atımının olmaması" seçeneğidir.

Bu soruda, şok tablosuna yol açabilecek durumların hangileri olduğu sorulmaktadır. Şok, tıbbi bir terim olarak, vücuttaki doku ve organlara yeterli kan ve oksijen gitmemesi sonucu ortaya çıkan, hayati tehlike taşıyan bir dolaşım sistemi yetmezliğidir. Bu tanımı aklımızda tutarak soruda verilen öncülleri tek tek inceleyelim.

Öncelikle şokun nedenlerini ve nasıl geliştiğini anlamak, doğru cevabı bulmamızı kolaylaştıracaktır. Vücudun dolaşım sistemini bir su tesisatına benzetebiliriz: Kalp (pompa), damarlar (borular) ve kan (su). Bu sistemin herhangi bir parçasında ciddi bir sorun yaşanması, sistemin çökmesine yani şoka neden olabilir. Şimdi öncülleri bu benzetme üzerinden değerlendirelim.

1. I. Aşırı sıvı kaybı: Vücuttan aşırı miktarda sıvı (kan, plazma, su) kaybedilmesi, dolaşımdaki kan hacminin tehlikeli bir şekilde azalmasına neden olur. Tesisat örneğimize dönersek, sistemdeki "su" azalmıştır. Yeterli kan (su) olmayınca, kalp (pompa) organlara kan göndermekte zorlanır ve kan basıncı düşer. Bu durum, dokuların oksijensiz kalmasına ve şok tablosunun gelişmesine yol açar. Bu tür şoka "Hipovolemik Şok" denir ve en sık görülen şok türlerinden biridir.
2. II. Kalp ritim bozuklukları: Kalp, dolaşım sisteminin pompasıdır. Kalbin çok hızlı, çok yavaş veya düzensiz atması gibi ritim bozuklukları, kalbin kanı etkili bir şekilde pompalama gücünü azaltır. Tesisat örneğimizde, "pompa" arızalanmıştır. Sistemde yeterli kan (su) olsa bile, pompa düzgün çalışmadığı için kan organlara ulaşamaz. Bu durum da organların oksijensiz kalmasına ve şoka neden olur. Bu tür şoka "Kardiyojenik Şok" denir.
3. III. Başa şiddetli darbe alınması: Başa alınan şiddetli darbeler veya omurilik yaralanmaları, sinir sistemini etkileyebilir. Sinir sistemi, kan damarlarının genişliğini (çapını) kontrol eder. Bu tür bir yaralanma, damarların aniden ve kontrolsüz bir şekilde genişlemesine yol açabilir. Tesisat örneğimizde, sistemdeki "borular" aniden aşırı genişlemiştir. Vücuttaki kan miktarı normal olsa bile, damarlar çok genişlediği için kan basıncı aniden düşer ve kan, organlara ulaşmak yerine damarlarda göllenir. Bu da şoka neden olur ve bu şok türü "Nörojenik Şok" olarak adlandırılır.

Sonuç Değerlendirmesi:

Görüldüğü gibi, verilen üç durum da farklı mekanizmalarla da olsa şok tablosuna yol açabilen ciddi durumlardır. Aşırı sıvı kaybı kan hacmini azaltarak, kalp ritim bozuklukları kalbin pompalama gücünü düşürerek ve başa alınan şiddetli darbe damarların kontrolünü bozarak dolaşım yetmezliğine, yani şoka neden olur. Bu nedenle, her üç öncül de şok nedeni olarak kabul edilir.

• a), b) ve c) seçenekleri neden yanlıştır? Bu seçenekler eksiktir. Sadece bir veya iki doğru durumu içerirlerken, şoka neden olabilecek diğer geçerli durumu dışarıda bırakmaktadırlar. Örneğin, a) seçeneği III. öncülü, b) seçeneği II. öncülü, c) seçeneği ise I. öncülü göz ardı eder. Oysa her üç durum da tek başına şoka sebep olabilir.
• d) seçeneği (I, II ve III) neden doğrudur? Bu seçenek, şoka neden olabilecek tüm durumları kapsadığı için doğrudur. Ehliyet sınavlarında ilk yardım bilgisi ölçülürken, şokun farklı nedenlerini bilmek hayati önem taşır. Bu yüzden sorunun doğru cevabı, tüm öncülleri içeren d) şıkkıdır.

Bu soruda, omurga (bel kemiği) kırığı şüphesi olan bir yaralıya ilk yardım sırasında yapılması en tehlikeli ve yasak olan hareketin hangisi olduğu sorulmaktadır. Omurga yaralanmalarında temel kural, yaralının durumunu daha da kötüleştirebilecek ve kalıcı hasara (felç gibi) yol açabilecek her türlü yanlış hareketten kaçınmaktır. Bu nedenle, yaralının omurgasını olabildiğince sabit tutmak hayati önem taşır.

Doğru Cevap: c) Dik oturur şekilde pozisyon vermek

Omurga kırığı olan bir yaralıyı dik oturtmaya çalışmak, yapılabilecek en büyük hatalardan biridir. Bu hareket, kırık olan omurların yerinden oynamasına ve omurganın içinden geçen hassas sinir ağı olan omuriliğe baskı yapmasına veya onu zedelemesine neden olabilir. Omuriliğin zarar görmesi, kısmi veya tam felçle, hatta ölümle sonuçlanabilecek geri döndürülemez bir hasar demektir. Bu nedenle, yaralının omurgasına dikey bir yük bindiren oturma pozisyonu kesinlikle yasaktır.

Diğer Seçeneklerin Analizi (Neden Yanlışlar?)

• a) Taşıma esnasında baş ve ayakların gergin olmasını sağlamak: Bu ifade, yaralının "baş-boyun-gövde eksenini" koruma ilkesini anlatır. Yaralı taşınırken, bir ilk yardımcı başı sabitlerken, diğerleri vücudu düz bir hat şeklinde tutarak taşır. Baş ve ayaklardan hafifçe çekerek gerginlik sağlamak, omurganın bir bütün olarak, bükülmeden hareket etmesine yardımcı olur. Bu, doğru bir taşıma tekniğidir.
• b) Uzun tahta atellerle vücudunu tespit etmek: Bu uygulama, yaralıyı sabitlemenin (tespit etmenin) bir yöntemidir. Yaralının yanlarına ve altına sert destekler (uzun tahtalar, omurga tahtası vb.) yerleştirilerek vücudun bir bütün olarak hareket etmesi sağlanır ve omurganın bükülmesi engellenir. Bu, omurga yaralanmalarında yapılması gereken doğru bir uygulamadır.
• d) Sert bir zemine sırtüstü yatırmak: Omurga kırığı şüphesi olan yaralı, kesinlikle yumuşak bir zemine (yatak, koltuk gibi) yatırılmamalıdır. Çünkü yumuşak zemin vücudun şeklini alarak omurganın bükülmesine neden olur. Yaralıyı, bulunduğu yerde sert bir zemine sırtüstü yatırmak veya sert bir sedyeye almak, omurganın doğal düzlüğünü korumak için en güvenli pozisyondur.

Özetle: Omurga yaralanmalarındaki altın kural HAREKETSİZLİKTİR. Yaralıyı oturtmak veya ayağa kaldırmak gibi omurgayı bükecek veya üzerine yük bindirecek her türlü hareketten kaçınılmalıdır. Diğer seçenekler ise yaralının omurgasını sabit tutmaya ve güvenli bir şekilde taşımaya yönelik doğru ilk yardım uygulamalarıdır.

Bu soruda, görselde soru işaretiyle gösterilen uygulamanın ne olduğu ve Temel Yaşam Desteği'nin ilk aşamasını temsil ettiği belirtilmektedir. Görselde, bir ilk yardımcı bilinci kapalı görünen bir kişiye "Baş-Çene Pozisyonu" vermektedir. Bu pozisyonun amacını ve Temel Yaşam Desteği'ndeki yerini bilmek soruyu doğru cevaplamak için anahtardır.

Doğru cevap "d) Hava yolu açıklığının sağlanması" seçeneğidir. Bunun nedeni, bilincini kaybetmiş bir kişide kasların gevşemesiyle birlikte dilin geriye doğru kayarak soluk borusunu tıkayabilmesidir. Görseldeki "Baş-Çene Pozisyonu" (bir el alında, diğer elin parmak uçları çenede olacak şekilde başın geriye itilmesi) tam olarak bu tehlikeyi önlemek için yapılır. Bu manevra, dili kökünden ileri iterek hava yolunu açar ve kazazedenin nefes alıp almadığını kontrol etmeden önceki ilk ve en hayati adımdır.

Temel Yaşam Desteği (TYD) bir zincir gibidir ve her halkası doğru sırada uygulanmalıdır. Çevre güvenliği sağlandıktan ve hastanın bilinci kontrol edildikten sonraki ilk adım, solunumun devamlılığı için kritik olan hava yolunu açmaktır. Çünkü hava yolu tıkalı bir kişiye suni solunum yapmak veya diğer müdahalelerde bulunmak imkansızdır. Bu nedenle bu uygulama, Temel Yaşam Desteği'nin 1. aşamasıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Kırık kontrolünün yapılması: Kırık kontrolü, ilk yardımın "ikincil değerlendirme" aşamasında yer alır. Yani, hastanın solunumu ve dolaşımı gibi hayati fonksiyonları güvence altına alındıktan sonra yapılır. Hava yolu tıkalı ve nefes almayan bir hastada kırık aramak zaman kaybıdır ve öncelik sıralamasında yanlıştır.
• b) Kanamanın kontrol edilmesi: Eğer çok şiddetli, fışkırır tarzda bir atardamar kanaması yoksa, solunumu sağlamak her zaman daha önceliklidir. Bir insan nefes almadan sadece birkaç dakika yaşayabilir. Bu nedenle, standart bir ilk yardım uygulamasında öncelik daima hava yolu ve solunumdadır.
• c) Şok pozisyonunun verilmesi: Şok pozisyonu (hastayı sırt üstü yatırıp bacaklarını 30 cm yukarı kaldırmak), dolaşım yetmezliği belirtileri gösteren hastalara uygulanan bir yöntemdir. Bu pozisyon, ancak hastanın hava yolu açık, solunumu var ve bilinci yerindeyse uygulanabilir. Temel Yaşam Desteği'nin ilk adımı kesinlikle değildir.

Bu soruda, bir okul taşıtının arkasında bulunan ve ışıklı olan 'DUR' levhasının yandığında ne anlama geldiği ve diğer sürücülerin ne yapması gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, diğer sürücülerin uyması gereken çok önemli bir kuralı belirtir ve doğrudan öğrenci güvenliği ile ilgilidir. Bu nedenle anlamını ve gerektirdiği davranışı bilmek, ehliyet sınavı ve güvenli sürüş için kritik öneme sahiptir.

Doğru Cevap: c) Öğrencilerin indirilip bindirildiğini

Okul taşıtının arkasındaki ışıklı 'DUR' işaretinin yanması, aracın durduğunu ve öğrencilerin araca bindiğini veya araçtan indiğini gösterir. Bu esnada küçük çocuklar dikkatsizce yola fırlayabileceğinden, bu durum trafikteki en yüksek dikkat gerektiren anlardan biridir. Bu işareti gören arkadaki ve karşı yöndeki tüm sürücüler, okul taşıtını geçmeden kesinlikle durmak ve beklemek zorundadır. Işık sönüp levha kapanana kadar hareket edilmemelidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Taşıtın arıza yaptığını: Bu seçenek yanlıştır. Bir aracın arıza yaptığını belirtmek için dörtlü ikaz lambaları (flaşörler) kullanılır. Okul taşıtının 'DUR' levhası arıza durumu için tasarlanmamıştır, tamamen farklı bir amaca hizmet eder.

• b) Taşıtın geri manevra yaptığını: Bu seçenek de yanlıştır. Araçlar geri manevra yaparken, arkalarında bulunan beyaz renkli geri vites lambaları yanar. Bazı büyük taşıtlarda sesli bir uyarı da bulunur. 'DUR' levhasının geri manevra ile bir ilgisi yoktur.

• d) Taşıtın okula yaklaşmış olduğunu: Bu seçenek hatalıdır. Okul taşıtı, öğrencileri evlerinden alıp okula götürdüğü için okuldan çok uzakta da bu işlemi yapabilir. 'DUR' levhası, taşıtın konumuyla değil, yaptığı eylemle (öğrenci indirme-bindirme) ilgilidir. Okul bölgeleri ise genellikle kalıcı trafik işaretleri ve hız sınırı levhaları ile belirtilir.

Özetle, okul taşıtının yanan 'DUR' levhası, hareket halindeki bir tehlike uyarısıdır ve "Öğrenci Güvenliği Alanı" oluşturur. Bu işareti gördüğünüzde aklınıza gelmesi gereken tek şey, potansiyel olarak yola çıkabilecek çocukların varlığı ve sizin mutlak durma zorunluluğunuzdur. Bu kurala uymak, sadece bir trafik kuralı değil, aynı zamanda çocuklarımızın can güvenliğini korumak için bir sorumluluktur.

Bu soruda, sürücülerin bir kavşakta karşılaştığı özel bir trafik ışığı durumu ele alınmaktadır: Aynı anda yanan kırmızı ışık ve sağa dönüşü gösteren yeşil oklu ışık. Bu durumun sürücü için ne anlama geldiğini ve hangi manevrayı yapmasına izin verdiğini bilmek, trafik güvenliği açısından hayati önem taşır. Şimdi bu durumu ve seçenekleri detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap: b) Sadece sağa dönülebileceğini

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni, trafik ışıklarındaki sinyallerin hiyerarşisi ve anlamıdır. Ana trafik ışığı olan kırmızı ışık, temel olarak "DUR" anlamı taşır. Bu, düz gidecek veya sola dönecek (eğer sola dönüş de o kavşaktan mümkünse) araçların mutlaka durması gerektiğini ifade eder. Ancak, kırmızı ışıkla birlikte yanan yeşil oklu ışık, bu kurala bir istisna getirir. Yeşil ok, sadece gösterdiği yöne dönüş yapacak sürücüler için geçiş hakkı tanır. Dolayısıyla, bu durumda sürücüler düz gitmek veya başka bir yöne dönmek için beklemek zorundayken, okun gösterdiği sağ yöne dikkatli bir şekilde dönebilirler.

Özetle, kırmızı ışık ana trafiği durdururken, yeşil ok sadece belirli bir yöne (bu soruda sağa) şartlı geçiş izni verir. Bu nedenle sürücü, başka hiçbir manevra yapmadan "sadece sağa dönebilir". Bu kural, trafiğin sıkışık olduğu kavşaklarda, belirli bir yöne olan akışı hızlandırmak için kullanılır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

• a) Düz gidilebileceğini: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü ana ışık kırmızı yanmaktadır ve kırmızı ışığın en temel anlamı düz giden trafiğin durması gerektiğidir. Yeşil ok, düz gitme izni vermez; sadece kendi gösterdiği yön için geçerlidir.
• c) Sadece sola dönülebileceğini: Bu seçenek de yanlıştır. Şekildeki yeşil oklu ışık açıkça sağ yönü göstermektedir. Sola dönüş izni olması için okun solu göstermesi gerekirdi. Trafik kurallarında işaretlerin gösterdiği yönler nettir ve farklı yorumlanamaz.
• d) Yolun tüm yönlere açık olduğunu: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Yolun tüm yönlere açık olduğunu belirten sinyal, tek başına yanan yeşil ışıktır. Kırmızı ışığın yanıyor olması, yolun en azından bir yöne (düz gidiş) kapalı olduğunun en net göstergesidir. Yeşil ok ise sadece kısıtlı bir geçiş hakkı tanır.

Önemli Not: Oklu yeşil ışıkta dönüş yaparken de dikkatli olmak gerekir. Dönüş yapılacak yolda olabilecek yayalara veya kurallara uygun olarak geçiş yapan diğer araçlara yol hakkı tanımak zorunludur. Yeşil ok, kontrolsüz bir geçiş hakkı değil, "dikkatli bir şekilde geçiş yapabilirsin" anlamı taşır.

Bu soruda, herhangi bir trafik işareti, trafik polisi veya ışıklı işaret cihazı bulunmayan bir kontrolsüz kavşakta hangi aracın geçiş önceliğine sahip olduğu sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda geçiş hakkı sıralamasını belirleyen özel kurallar vardır ve doğru cevabı bulmak için bu kuralları adım adım uygulamamız gerekir.

Kontrolsüz kavşaklarda geçiş üstünlüğünü belirlerken birkaç kuralı bir arada düşünmeliyiz. Öncelikle, dönüş yapan araçların düz giden araçlara yol vermesi kuralı vardır. Ancak daha temel bir kural, bütün araçların kendi sağındaki araca yol vermesi gerektiğidir. En önemli ve bu sorunun çözümünde kilit rol oynayan kural ise, belirli araç türlerinin diğer motorlu araçlara yol verme zorunluluğudur. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre iş makineleri ve traktörler, kontrolsüz kavşaklarda diğer motorlu araçlara (otomobil, otobüs vb.) yol vermek zorundadır.

Bu bilgiyi soruya uyguladığımızda, traktör ve iş makinesinin, otomobil ve otobüse göre geçiş önceliği daha düşüktür. Bu nedenle, traktör ve iş makinesi kavşağı en son geçecek araçlar arasındadır. Bu durum, b) Traktör ve d) İş makinesi seçeneklerini otomatik olarak eler. Geriye ilk geçiş hakkı için yarışan iki araç kalır: Otomobil ve otobüs.

Şimdi elimizde kalan otomobil ve otobüs arasında geçiş önceliğini belirlemeliyiz. Her ikisi de öncelikli araç sınıfında olduğu için aralarında genel kontrolsüz kavşak kuralı olan "herkes sağındakine yol verir" prensibi uygulanır. Şekle baktığımızda, otobüs otomobilin sağında kalmaktadır. Bu durumda, kural gereği otomobil, kendi sağındaki otobüse yol vermelidir. Sonuç olarak, ilk geçiş hakkı otobüse aittir.

Özetle:

• Neden a) Otobüs doğru? Çünkü iş makinesi ve traktörün geçiş hakkı daha düşüktür ve elenirler. Kalan iki araçtan otobüs, otomobilin sağında olduğu için ilk geçiş hakkını kazanır.
• Neden b) Traktör ve d) İş makinesi yanlış? Çünkü bu araçların trafik kanunlarına göre kontrolsüz kavşaklarda diğer motorlu araçlara yol verme zorunluluğu vardır.
• Neden c) Otomobil yanlış? Çünkü otomobilin, kendisiyle aynı öncelik sınıfında olan ve kendi sağında bulunan otobüse yol vermesi gerekir.

Bu soruda, bir dönel kavşakta "U" dönüşü (geriye dönüş) yaparken hangi davranışın trafik kurallarına aykırı ve yasak olduğu sorulmaktadır. Dönel kavşaklar, trafiğin kesintisiz ve güvenli bir şekilde akmasını sağlamak için tasarlanmıştır ve bu alanlarda uyulması gereken özel kurallar bulunur. Sorunun amacı, sürücü adayının bu özel kurallara ne kadar hakim olduğunu ölçmektir.

Doğru Cevap: a) Ada etrafında dönerken gereksiz yere şerit değiştirilmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni güvenliktir. Dönel kavşağın içindeyken, yani ada etrafında seyrederken, tüm sürücülerin belirli bir akış düzenine uyması beklenir. Bu akış sırasında gereksiz yere veya aniden şerit değiştirmek, hem kendi aracınız hem de diğer araçlar için büyük bir kaza riski oluşturur. Özellikle kör noktada kalmış bir araca çarpma ihtimali çok yüksektir. Bu nedenle, kavşağa girmeden önce doğru şeride yerleşmeli ve dönüşünüzü tamamlayana kadar o şeritte kalmalısınız.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Dönüş sonrası hızının gerektirdiği şeride girilmesi: Bu davranış yasak değil, aksine doğru ve gerekli bir davranıştır. Dönel kavşaktan çıkıp ana yola katıldığınızda, trafik akışına uyum sağlamak için hızınıza uygun olan şeride (örneğin daha yavaş seyredecekseniz sağ şeride) geçmeniz gerekir. Bu, trafik düzenini korumak için önemlidir.
• c) Orta adaya bitişik şeritten dönüşe geçilmesi: Bu davranış da yasak değildir; tam tersine, dönel kavşakta geriye dönüş (U dönüşü) veya sola dönüş yapacak bir aracın uyması gereken doğru kuraldır. Geriye dönecek olan sürücü, kavşağa yaklaşırken en soldaki, yani orta adaya en yakın şeride geçmelidir. Bu sayede, sağındaki şeritlerden düz gidecek veya sağa dönecek olan araçların yolunu tıkamamış olur.
• d) Sağa ve sola dönüş kurallarına uyulması: Bu, her zaman ve her yerde geçerli olan temel bir trafik kuralıdır. Dönel kavşaklar da bu genel kuraldan muaf değildir. Kavşağa girerken ve çıkarken sinyal vermek, geçiş önceliği kurallarına uymak gibi sağa ve sola dönüş kurallarına riayet etmek zorunludur. Dolayısıyla bu davranışın yapılması yasak olamaz, aksine bir yükümlülüktür.

Özetle; dönel kavşaklarda en tehlikeli ve yasak olan hareket, kavşağın içindeyken yapılan plansız şerit değiştirmelerdir. Güvenli bir sürüş için kavşağa girmeden önce gideceğiniz yöne göre doğru şeridi seçmeli ve dönüşünüzü bu şeridi koruyarak tamamlamalısınız.

Bu soruda, bir sürücünün trafik cezası aldığında, bu cezayı indirimli olarak ödeyebilmesi için tanınan yasal sürenin ne kadar olduğu sorulmaktadır. Trafik kurallarını ihlal ettiğinizde size bir idari para cezası kesilir ve bu cezanın size resmi olarak bildirildiği tarih "tebliğ tarihi" olarak adlandırılır. Soru, bu tebliğ tarihinden itibaren kaç gün içinde ödeme yaparsanız cezanın dörtte biri (%25) kadar indirim kazanacağınızı bilmenizi istemektedir.

Doğru Cevap: c) 15

Doğru cevap 15 gündür. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, trafik idari para cezasının sürücüye tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içerisinde ödenmesi durumunda, ceza tutarı üzerinden %25, yani dörtte bir oranında bir indirim uygulanır. Bu, devletin cezayı erken ödeyen sürücülere sağladığı bir kolaylıktır ve cezanın caydırıcılığını korurken tahsilatını da hızlandırmayı amaçlar.

Örneğin; 436 TL tutarında bir trafik cezası aldığınızı varsayalım. Eğer bu cezayı size tebliğ edildiği günden başlayarak 15 gün içinde öderseniz, %25 indirim hakkı kazanırsınız. Bu durumda ödeyeceğiniz tutar 436 TL'nin dörtte biri olan 109 TL düşülerek 327 TL olacaktır. Bu süreye "erken ödeme süresi" denir ve sürücüler için önemli bir mali avantaj sağlar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) 7 gün ve b) 10 gün: Bu seçenekler yanlıştır çünkü yasal olarak belirlenen indirim süresi bu kadar kısa değildir. Kanun, sürücülere ödeme yapabilmeleri için daha makul bir süre tanımıştır. 7 veya 10 günlük süreler, trafik cezası indirimi için geçerli değildir.
• d) 30 gün: Bu seçenek, en çok karıştırılan süredir. 30 gün, trafik cezasının indirimli değil, normal ödeme süresidir. Eğer cezanızı 15 gün içinde ödemezseniz, 16. günden 30. günün sonuna kadar cezanın tamamını, yani indirimsiz tutarını ödemek zorundasınız. 30 günlük süreyi de geçirirseniz, bu tarihten sonra ceza tutarına gecikme zammı (faiz) uygulanmaya başlar.

Özetle aklınızda kalması gerekenler:

1. Tebliğden sonraki ilk 15 gün: %25 indirimli ödeme dönemi.
2. 16. ve 30. günler arası: Normal ödeme dönemi (indirimsiz, tam tutar).
3. 30 günden sonrası: Gecikme faizi uygulanan dönem.

Bu soruda, bir aracın kavşağa yaklaşırken uyması gereken kural sorulmaktadır. Görseli ve trafik levhasını doğru yorumlayarak sürücünün yapması gereken zorunlu davranışı bulmamız gerekiyor.

Görseldeki en önemli ipucu, sürücünün önünde bulunan sarı baklava şeklindeki "Ana Yol" levhasıdır. Bu levha, sürücünün bulunduğu yolun öncelikli, yani geçiş üstünlüğüne sahip bir yol olduğunu bildirir. Bu durumda, kavşağa diğer yollardan (tali yollardan) bağlanacak olan araçlar, ana yoldaki bu sürücüye yol vermek zorundadır.

Ancak, geçiş üstünlüğüne sahip olmak, kavşağa kontrolsüz ve hızlı bir şekilde girilebileceği anlamına gelmez. Trafiğin en temel kuralı can güvenliğidir. Kavşaklar her zaman potansiyel tehlike bölgeleridir. Diğer sürücülerin hata yapabileceği, bir yayanın yola çıkabileceği veya bir acil durum aracının yaklaşıyor olabileceği her zaman düşünülmelidir.

• Doğru Cevap: c) Yavaş ve dikkatli bir şekilde geçmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, geçiş üstünlüğü olsa dahi sürücünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmasının ve çevresini kontrol ederek dikkatli bir şekilde geçmesinin zorunlu olmasıdır. Bu, "savunmacı sürüş" tekniğinin bir gereğidir ve olası kazaları önlemenin en etkili yoludur. Sürücü, hakkını kullanırken aynı zamanda güvenliği de sağlamakla yükümlüdür.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

1. a) Hızını artırarak kavşağa girmesi: Bu davranış son derece tehlikelidir ve trafik kurallarına tamamen aykırıdır. Kavşaklara yaklaşırken hız her zaman azaltılmalıdır, asla artırılmaz.
2. b) Uygun mesafede mutlaka durması: Durma zorunluluğu, yalnızca kırmızı ışık yandığında veya "DUR" levhası bulunduğunda geçerlidir. Ana yol levhası, geçiş önceliği olduğunu belirtir, durma zorunluluğu getirmez. Gereksiz yere durmak, arkadan gelen trafiği de tehlikeye atabilir.
3. d) Ana yoldan gelen araçlara yol vermemesi: Bu ifade kafa karıştırıcıdır, çünkü sürücü zaten ana yoldadır. Eğer "tali yoldan gelen araçlara yol vermemesi" kastediliyorsa, bu durum geçiş hakkının bir sonucudur fakat yapılması gereken zorunlu eylem değildir. Sürücünün asıl zorunluluğu, bu hakkını güvenli bir şekilde kullanmak için yavaş ve dikkatli olmaktır.

Bu soruda, taşıt yolu veya park alanlarında zemin üzerine çizilmiş olan uluslararası erişilebilirlik (tekerlekli sandalye) sembolünün trafik açısından ne anlama geldiği sorulmaktadır. Bu sembol, sürücülere o alanın özel bir amaca hizmet ettiğini bildiren bir yol üzeri işaretlemesidir. Doğru yorumlanması, hem trafik kurallarına uymak hem de bu alanlara ihtiyaç duyan bireylere saygı göstermek açısından büyük önem taşır.

Doğru cevap "a) Özürlü sürücüler için park yeri" seçeneğidir. Bu sembol, uluslararası alanda engelli bireyler için erişilebilirliği temsil eder. Bir park alanında veya yol kenarında zemin üzerine çizildiğinde, o park yerinin yalnızca engelli park kartı veya plakası olan araçlar tarafından kullanılabileceğini belirtir. Bu park yerleri genellikle hastane, alışveriş merkezi gibi binaların girişlerine daha yakın konumlandırılır ve engelli bireylerin araçlarından daha rahat inip binmelerine olanak tanımak için standart park yerlerinden daha geniştir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Özürlü sürücüler çıkabilir: Bu ifade bir uyarı niteliğindedir ve genellikle üçgen şeklindeki tehlike uyarı levhaları ile belirtilir. Diğer sürücüleri, ileride bir yerden (örneğin bir rehabilitasyon merkezi veya özel bir site) engelli sürücülerin ana yola katılabileceği konusunda uyarmak için kullanılır. Zemine çizilen bu sembol, bir park yerini işaret eder, bir çıkış uyarısı yapmaz.
• c) Özürlü taşıtı giremez: Bu bir yasaklama anlamı taşır. Trafikte yasaklamalar genellikle kırmızı çerçeveli yuvarlak levhalarla belirtilir. Bu sembol ise tam tersine, engelli bireylere bir ayrıcalık ve kolaylık tanımak amacıyla kullanılır, onları bir alandan men etmek için değil. Bu nedenle bu seçenek, sembolün amacıyla tamamen çelişmektedir.
• d) Özürlü sürücü yolu: Bu ifade, yolun tamamının veya özel bir şeridin sadece engelli sürücülere ayrıldığı anlamına gelir. Bu tür bir uygulama standart karayolu trafiğinde bulunmamaktadır. Sembol, bütün bir yolu değil, sadece üzerinde bulunduğu belirli bir park alanını veya bölgeyi tanımlar.

Sonuç olarak, zemine çizilmiş tekerlekli sandalye sembolü, o alanın engelli sürücüler veya engelli bireyleri taşıyan araçlar için ayrılmış özel bir park yeri olduğunu net bir şekilde ifade eder. Bu alanları gereksiz yere işgal etmek hem trafik kurallarına aykırıdır hem de bu alanlara gerçekten ihtiyaç duyan bireylerin hayatını zorlaştıran bir davranıştır.

Bu soruda, trafikte güvenli bir sürüş için hayati öneme sahip olan "takip mesafesi" kuralı sorulmaktadır. Takip mesafesi, aracınız ile önünüzdeki araç arasında bırakmanız gereken minimum boşluktur. Bu mesafe, öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda, sizin de güvenli bir şekilde durabilmeniz için yeterli zaman ve alanı sağlar.

Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, kuru ve iyi görüş şartlarına sahip bir yolda uygulanması gereken temel takip mesafesi kuralı "hızın yarısı" kuralıdır. Bu kural, aracınızın kilometre/saat (km/saat) cinsinden hızının yarısı kadar metreyi, takip mesafesi olarak bırakmanız gerektiğini belirtir. Yani, takip mesafesini hesaplamak için hızınızı ikiye bölmeniz yeterlidir.

Çözüm:

• Soruda verilen araç hızı: 80 km/saat
• Uygulanacak kural: Hız / 2
• Hesaplama: 80 / 2 = 40 metre

Bu hesaplamaya göre, 80 km/saat hızla giden bir sürücünün önündeki araçla arasında en az 40 metre mesafe bırakması gerekmektedir. Bu nedenle doğru cevap c) 40 seçeneğidir. Bu mesafe, sürücünün tehlikeyi fark etmesi, tepki vermesi ve fren yaparak güvenli bir şekilde durabilmesi için gerekli olan minimum mesafeyi temsil eder.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

1. a) 20 metre: Bu mesafe, "hızın yarısı" kuralına göre 40 km/saat hızla giderken bırakılması gereken mesafedir (40/2=20). 80 km/saat gibi daha yüksek bir hızda bu mesafe son derece tehlikelidir ve ani bir frende kazaya yol açması kaçınılmazdır.
2. b) 30 metre: Bu mesafe ise 60 km/saat hızla giderken bırakılması gereken mesafedir (60/2=30). 80 km/saat hız için yine yetersizdir ve güvenli bir duruş için yeterli alanı sağlamaz.
3. d) 50 metre: Bu mesafe 100 km/saat hızla giderken bırakılması gereken minimum mesafedir (100/2=50). 80 km/saat hızla giderken 50 metre bırakmak güvenli olsa da, soru bizden kurala göre bırakılması gereken "en az" mesafeyi istemektedir. Kurala göre en az mesafe 40 metre olduğu için bu seçenek doğru cevap değildir.

Unutulmaması gereken bir diğer önemli nokta da "2 saniye kuralı"dır. Takip mesafenizi pratik olarak ölçmek için bu kuralı kullanabilirsiniz. Önünüzdeki araç sabit bir nesnenin (tabela, ağaç vb.) yanından geçtiği an "seksen sekiz, seksen dokuz" diye saymaya başlayın. Eğer siz bu saymayı bitirmeden aynı nesnenin yanına gelirseniz, takip mesafeniz yetersiz demektir. Bu sayma işlemi yaklaşık 2 saniye sürer ve bu süre, normal hava koşullarında güvenli takip mesafesini sağlar.

Ayrıca, yağmurlu, karlı, buzlu veya sisli gibi olumsuz hava ve yol koşullarında "hızın yarısı" kuralı yetersiz kalır. Bu gibi durumlarda kayma riski artacağı ve fren mesafesi uzayacağı için takip mesafesini normalin en az iki katına çıkarmak veya daha da artırmak gerekir.

Bu soruda, bir trafik kazasıyla karşılaştığımızda, kazaya karışmış olsak da sadece yoldan geçiyor olsak da yasal olarak ne yapmamız gerektiği sorulmaktadır. Bu durum, sürücülerin sadece kendi güvenliklerini değil, aynı zamanda toplumun diğer üyelerine karşı olan sorumluluklarını da ölçen önemli bir konudur. Sürücülerin bu gibi durumlarda nasıl davranması gerektiği kanunlarla açıkça belirtilmiştir.

Doğru Cevap: d) Her durumda müdahale etmekle yükümlüdür.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Türk Karayolları Trafik Kanunu ve Türk Ceza Kanunu'nun sürücülere getirdiği yükümlülüklerdir. Kanunlara göre, bir trafik kazası gören her sürücü, kazaya karışıp karışmadığına bakılmaksızın durmak, kaza yerinde gerekli güvenlik önlemlerini almak ve yetkililere haber vermek zorundadır. Bu "müdahale etme" yükümlülüğü, yaralılara profesyonel tıbbi müdahalede bulunmak anlamına gelmez; öncelikle olay yerini daha tehlikeli hale gelmekten korumak ve acil yardım ekiplerinin (112) en hızlı şekilde olay yerine ulaşmasını sağlamaktır.

Müdahale etme yükümlülüğü şu adımları içerir:

• Durmak ve Güvenliği Sağlamak: Kendi aracını güvenli bir yere çekmek, dörtlüleri yakmak ve kaza yerinin gerisine reflektör (üçgen yansıtıcı) koyarak diğer sürücüleri uyarmak.
• Durumu Değerlendirmek: Yaralı olup olmadığını, yangın tehlikesi bulunup bulunmadığını hızlıca kontrol etmek.
• Yardım Çağırmak: Derhal 112 Acil Çağrı Merkezi'ni arayarak kaza hakkında doğru ve net bilgi vermek (yer, yaralı sayısı, durumları vb.).
• İlk Yardım Uygulamak: Eğer ilk yardım eğitimi almışsa, temel yaşam desteği gibi hayati müdahalelerde bulunmak. Eğitimi yoksa, yaralıları daha kötü bir duruma sokmamak için onları hareket ettirmemek, sadece sakinleştirmeye çalışmak en doğrusudur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

a) Sadece olaya karışan sürücülerin müdahale etme mecburiyeti vardır: Bu ifade yanlıştır. Yasal sorumluluk sadece kazaya karışanlarla sınırlı değildir. Olay yerinden geçmekte olan ve kazayı gören her sürücünün yardım etme ve bildirimde bulunma yükümlülüğü vardır. Bu, toplumsal bir sorumluluktur ve kanunlarla güvence altına alınmıştır.

b) Sadece sağlık personeli olanların müdahale etme mecburiyeti vardır: Bu ifade de yanlıştır. Sağlık personelinin mesleki olarak daha ileri düzeyde müdahale etme sorumluluğu olsa da, yardım etme yükümlülüğü tüm vatandaşlar ve özellikle tüm sürücüler için geçerlidir. Bir sürücünün sağlıkçı olmaması, 112'yi aramasına veya kaza yerinde güvenlik önlemi almasına engel değildir.

c) Kendi isteğine bağlı olarak müdahale etmeyebilir: Bu ifade kesinlikle yanlıştır ve yasalara aykırıdır. Bir kazayı görüp durmamak, yardım etmemek veya yetkililere haber vermemek, Türk Ceza Kanunu'nda "Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi" başlığı altında bir suçtur. Bu nedenle müdahale etmek bir tercih değil, yasal bir zorunluluktur.

Bu soruda, üzerinde devamlı (kesiksiz) bir yol çizgisi bulunan bir kara yolunun özellikleri hakkında hangi ifadenin yanlış olduğu sorulmaktadır. Sorunun kökünde "söylenemez" ifadesi geçtiği için, şıklarda verilen bilgilerden bu yol tipi için geçerli olmayan, yani hatalı olanı bulmamız gerekiyor. Bu tür negatif soru köklerine ehliyet sınavında dikkat etmek çok önemlidir. Fotoğrafta gördüğümüz devamlı yol çizgisi, trafik kurallarında çok net ve önemli bir anlama sahiptir. Bu çizgi, şerit değiştirmenin ve öndeki aracı sollamanın (geçmenin) kesinlikle yasak olduğunu belirtir. Genellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu tepe üstleri, virajlar, kavşaklar veya yaya geçitleri gibi tehlikeli olabilecek yerlere çizilir. Sürücüler, bu çizgi boyunca kendi şeritlerinde kalmak zorundadır.

Doğru Cevap: a) Öndeki aracın geçilebileceği

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, soruda "söylenemez" denmesidir. Devamlı çizginin en temel kuralı, öndeki aracın geçilmesinin, yani sollama yapılmasının yasak olmasıdır. Dolayısıyla, "öndeki aracın geçilebileceği" ifadesi bu yol için tamamen yanlış bir bilgidir. Soru da bizden yanlış olan bilgiyi bulmamızı istediği için doğru cevap budur.

Diğer Seçeneklerin Analizi

• b) İki yönlü kara yolu olduğu: Bu ifade doğrudur. Yolun ortasındaki tek bir çizgi (ister devamlı ister kesikli olsun), genellikle trafiğin her iki yönde de aktığını gösteren bir bölünmüş yol olmadığını belirtir. Bu çizgi, karşı yönlerden gelen araçların şeritlerini ayırır. Bu nedenle bu ifade, resimdeki yol için söylenebilir.
• c) Diğer şeride geçilemeyeceği: Bu ifade de doğrudur. Yukarıda belirttiğimiz gibi, devamlı çizginin asıl amacı, sürücülerin şerit değiştirmesini engellemektir. Yani, bu çizgi varken karşı şeride geçmek yasaktır. Bu ifade, yolun kuralını doğru bir şekilde tanımladığı için söylenebilir.
• d) Çizginin yolda ayırıcı görev yaptığı: Bu ifade de doğrudur. Yola çizilen tüm şerit çizgileri, şeritleri birbirinden ayırma (ayırıcı) görevi görür. Bu devamlı çizgi de karşı yönlerden gelen trafiği birbirinden ayırdığı için bir ayırıcıdır. Bu nedenle bu ifade de söylenebilir.

Özetle, devamlı yol çizgisi "sollama yapma" ve "şerit değiştirme" anlamlarına gelir. Soru bizden bu yol için söylenemeyecek, yani kurala aykırı olan ifadeyi istediğinden, "öndeki aracın geçilebileceği" seçeneği aradığımız cevaptır. Diğer üç seçenek ise bu yolun ve üzerindeki çizginin özelliklerini doğru bir şekilde tanımlamaktadır.

Bu soruda, sürücülerin sıkça karşılaştığı ancak bazen anlamını karıştırdığı özel bir trafik ışığı durumu sorgulanmaktadır: aralıklı olarak yanıp sönen kırmızı ışık. Bu ışığın ne anlama geldiğini ve sürücünün bu durumda tam olarak ne yapması gerektiğini bilmek, hem sınav başarısı hem de trafik güvenliği için kritik öneme sahiptir. Doğru davranış biçimini anlamak, olası kazaları önlemenin temel adımlarından biridir.

Doğru cevap c) Durmalı, trafik uygunsa devam etmeli seçeneğidir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, fasılalı yani aralıklı olarak yanıp sönen kırmızı ışık, "DUR" trafik levhası ile birebir aynı anlama gelir. Bu durumda sürücü, kavşağa veya geçiş noktasına geldiğinde aracını mutlaka tam olarak durdurmalıdır. Durduktan sonra, geçiş önceliğine sahip olan diğer yollardaki araçların veya yayaların geçmesini beklemeli ve yolun tamamen güvenli ve uygun olduğundan emin olduktan sonra yoluna devam etmelidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) Durmadan, dikkatli geçmeli: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır, çünkü aralıklı yanan kırmızı ışığın en temel ve zorunlu gerekliliği "DURMAK" eylemidir. Durmadan geçmek, bir DUR levhasını ihlal etmekle aynı şeydir ve ciddi bir kural ihlalidir. Bu davranış, genellikle aralıklı yanıp sönen sarı ışıkla karıştırılan bir hatadır.

b) Yeşil ışık yanıncaya kadar durmalı: Bu seçenek de hatalıdır. Bu kural, sabit yanan, yani yanıp sönmeyen kırmızı ışık için geçerlidir. Aralıklı yanan ışık, sistemin normal trafik akışı döngüsünde olmadığını, belki bir arıza durumunda veya gece saatleri gibi trafiğin az olduğu zamanlarda çalıştığını gösterir. Bu nedenle yeşil ışığın yanmasını beklemek gerekmez; durup yolu kontrol ettikten sonra güvenli ise geçiş yapılır.

d) Yavaşlayıp, yolu kontrol ederek geçmeli: Bu seçenek de yanlıştır. Çünkü bu kural, aralıklı olarak yanıp sönen sarı ışık veya "YOL VER" levhası için geçerlidir. Kırmızı ışık, sarı ışıktan daha üst bir uyarı seviyesindedir ve yavaşlamayı değil, tam bir duruşu zorunlu kılar. Yavaşlamak ve durmak arasındaki fark, bu sorunun kilit noktasıdır.

Özetle, bu kuralı aklınızda kalıcı hale getirmek için şu basit benzetmeyi kullanabilirsiniz:

• Aralıklı Yanan Kırmızı Işık = DUR Levhası (Mutlaka dur, yolu kontrol et, müsaitse devam et.)
• Aralıklı Yanan Sarı Işık = YOL VER Levhası (Yavaşla, yolu kontrol et, gerekirse dur ve yol ver.)

Bu iki temel farkı bildiğinizde, hem ehliyet sınavında hem de gerçek trafikte doğru kararı kolayca verebilirsiniz.

Bu soruda, görselde numaralandırılmış otoyol şeritlerinden hangisinin otoyola yeni giren araçlar için tasarlanmış katılma (hızlanma) şeridi olduğu sorulmaktadır. Bu şeridin temel amacı, sürücülerin otoyolun hızına güvenli bir şekilde ulaşıp trafiğe dahil olmalarını sağlamaktır.

Doğru cevap d) 4 seçeneğidir. Görselde 4 numara ile gösterilen şerit, otoyola bağlanan bir yan yoldan gelmektedir ve otoyolun ana şeritlerine paralel olarak bir süre devam etmektedir. Bu şerit, sürücülerin araçlarını otoyoldaki trafik akışının hızına çıkarmaları için tasarlanmıştır. Sürücüler bu şeridi kullanarak hızlanır, uygun bir boşluk bulduklarında sinyal vererek güvenli bir şekilde 3 numaralı şeride veya ana yola geçerler. Bu yüzden 4 numaralı şerit, tanımı gereği bir katılma (hızlanma) şerididir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) 1 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun en sol şerididir. Trafik kurallarına göre bu şerit genellikle "sollama şeridi" olarak kullanılır ve sürekli olarak işgal edilmemelidir. Otoyola katılmak için değil, önündeki aracı geçmek isteyen daha hızlı araçlar tarafından kullanılır.
• b) 2 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun orta şerididir. Ana trafik akışının bir parçasıdır ve sürekli seyir için kullanılır. Otoyola giriş veya çıkışla doğrudan bir işlevi yoktur.
• c) 3 numaralı şerit: Bu şerit, otoyolun en sağdaki ana seyir şerididir. Genellikle daha yavaş giden araçlar veya ağır vasıtalar tarafından kullanılır. Katılma şeridinden (4 numaralı şerit) gelen araçlar, genellikle ilk olarak bu şeride dahil olurlar. Ancak bu şeridin kendisi bir katılma şeridi değil, ana yolun bir parçasıdır.

Özetle, otoyola giriş yaparken kullanılan, hızlanarak güvenli bir şekilde ana yola dahil olmayı sağlayan şerit 4 numaralı katılma (hızlanma) şerididir. Otoyoldan çıkarken kullanılan ve yavaşlamayı sağlayan şeride ise ayrılma (yavaşlama) şeridi denir. 1, 2 ve 3 numaralı şeritler ise otoyoldaki normal seyir şeritleridir.

Bu soruda, trafik kazalarına neden olan dört ana faktörden (insan, araç, yol, iklim) hangisinin "yol koşulları" ile ilgili olduğunu belirten trafik levhasını bulmanız istenmektedir. Soru, yolun fiziksel yapısı veya durumuyla ilgili bir tehlikeyi işaret eden levhayı sormaktadır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı bulalım.

Doğru Cevap: b) Kaygan Yol İşareti

B seçeneğinde gördüğümüz trafik levhası "Kaygan Yol" anlamındadır. Bu işaret, sürücülere yol yüzeyinin yağmur, kar, buz, dökülmüş yağ veya benzeri nedenlerle kaygan hale geldiğini bildirir. Yolun yüzeyinin kaygan olması, doğrudan doğruya "yol koşulları" ile ilgili bir tehlikedir. Bu durumda sürücünün hızını düşürmesi, ani fren ve direksiyon hareketlerinden kaçınması ve takip mesafesini artırması gerekir. Dolayısıyla, soruda belirtilen "yol koşullarından kaynaklanan bir tehlike" tanımına en uygun seçenek budur.

Diğer Seçeneklerin Analizi

• a) Vahşi Hayvan Geçebilir İşareti: Bu levha, yola aniden vahşi hayvanların (geyik, karaca vb.) çıkabileceği bir bölgeye yaklaşıldığını belirtir. Tehlikenin kaynağı yolun kendisi değil, yola çıkabilecek harici bir canlıdır. Bu durum, yol koşullarından ziyade çevresel bir faktör olarak değerlendirilir.
• c) Kontrolsüz Demiryolu Geçidi İşareti: Bu levha, sürücüleri ileride bariyeri veya herhangi bir trafik ışığı olmayan bir demiryolu geçidi olduğu konusunda uyarır. Tehlikenin ana kaynağı yolun yapısından çok, o yoldan geçebilecek olan trendir. Bu, yolun bir özelliği olsa da, tehlike doğrudan yolun yüzey durumuyla ilgili değildir.
• d) Arızalı Araç ve Reflektör: Bu görsel bir trafik işaret levhası değildir. Yolda arıza yapmış bir aracın, diğer sürücüleri uyarmak için arkasına koyduğu üçgen reflektörü temsil etmektedir. Buradaki tehlike, "araç" kaynaklı geçici bir durumdur ve yolun kalıcı bir koşulu ile ilgili değildir.

Özetle

Soru, doğrudan yolun fiziksel durumuyla ilgili bir tehlikeyi soruyor. "Kaygan Yol" işareti, yol yüzeyinin durumu hakkında net bir uyarı yaptığı için "yol koşullarından" kaynaklanan bir tehlikedir. Diğer seçenekler ise çevresel faktörler (vahşi hayvan), yol üzerindeki özel geçitler (demiryolu) veya geçici araç kaynaklı durumlar (arıza) ile ilgilidir. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.

Bu soruda, trafik kurallarında tanımlanan "duraklama" eyleminin yasal olarak belirlenmiş en üst zaman sınırı sorulmaktadır. Sürücülerin, araçlarını park etmiş sayılmadan, bekleme amacıyla en fazla ne kadar süre boyunca bir yerde tutabileceklerini bilmeleri gerekmektedir. Bu, duraklama ve park etme arasındaki temel farkı anlamak için kritik bir bilgidir.

Doğru cevap a) 5 dakikadır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, aracın yolcu indirmek-bindirmek, yük yüklemek-boşaltmak ya da kısa süreli beklemek gibi amaçlarla durdurulması "duraklama" olarak tanımlanır. Ancak bu bekleme amacının bir zaman sınırı vardır ve bu sınır yönetmelikte net bir şekilde en çok 5 dakika olarak belirtilmiştir. Bu süreyi aşan her türlü bekleme, park etme kapsamına girer.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim. 10, 15 ve 20 dakika gibi süreler, yasal olarak tanımlanan 5 dakikalık duraklama süresini aşmaktadır. Bir sürücü, bekleme amacıyla aracını 5 dakikadan daha uzun bir süre, örneğin 7-8 dakika veya daha fazla, aynı yerde bırakırsa bu eylem "duraklama" olarak değil, "park etme" olarak kabul edilir. Bu nedenle, park yasağı olan bir yerde 5 dakikadan fazla beklerseniz, duraklama değil park etme ihlali yapmış olursunuz.

Özetle, bu iki kavramı ayırt etmek sınav ve sürüş güvenliği için çok önemlidir:

• Duraklama: Kısa süreli bekleme, yolcu veya yük alıp bırakma amacıyla yapılır ve süresi en fazla 5 dakikadır.
• Park Etme: Aracın, bekleme amacıyla 5 dakikadan daha uzun süre bırakılmasıdır.

Bu nedenle, soruda sorulan "bekleme amacıyla yapılan duraklamanın süresi" için yasal üst limit 5 dakikadır.

Bu soruda, karayolu üzerine çizilmiş olan üç farklı yatay işaretlemenin ne anlama geldiği ve hangilerinin özellikle "yaya geçidi" olduğunu belirtmemiz istenmektedir. Trafik güvenliği ve kurallara uyum açısından bu işaretleri doğru tanımak, sürücü adayları için temel bir bilgidir. Her bir işaretin ne anlama geldiğini ve neden belirli bir kategoriye girdiğini anlamak, sınavda ve trafikte doğru kararlar vermenizi sağlar.

Şimdi görseldeki işaretlemeleri tek tek inceleyelim ve anlamlarını açıklayalım:

• I numaralı işaretleme: Bu işaretleme, yola enlemesine çizilmiş kalın ve kesikli çizgilerden oluşur. Bu, halk arasında "zebra geçidi" olarak da bilinen en yaygın yaya geçidi türüdür. Sürücüler bu işareti gördüklerinde, yavaşlamalı ve geçiş hakkını yayalara vermek zorundadır.
• II numaralı işaretleme: Bu işaretleme, yolun her iki tarafında bulunan ve yolu enlemesine kesen iki adet kesikli çizgiden oluşur. Bu da bir yaya geçidi türüdür ve I numaralı işaretleme ile aynı yasal geçerliliğe sahiptir. Özellikle trafik ışıklarının bulunduğu kavşaklarda veya daha az yoğun yollarda bu tür yaya geçidi işaretlemesi kullanılabilir.
• III numaralı işaretleme: Bu işaretleme, yolun üzerine çizilmiş tek ve kesintisiz kalın bir çizgidir. Bu bir yaya geçidi değildir; bu çizginin adı "Dur Çizgisi"dir. Sürücülerin kırmızı ışıkta, "DUR" levhasında veya görevli bir kişinin işaretiyle durmaları gerektiğinde, bu çizginin gerisinde durmaları gerektiğini belirtir.

Bu bilgilere dayanarak seçenekleri değerlendirdiğimizde, hem I numaralı hem de II numaralı işaretlemenin yasal olarak yaya geçidini ifade ettiğini görüyoruz. III numaralı işaretleme ise tamamen farklı bir anlama sahip olan dur çizgisidir. Bu nedenle sorunun doğru cevabı, yaya geçidini gösteren her iki işareti de içeren seçenek olmalıdır.

Sonuç olarak doğru cevap b) I ve II seçeneğidir.

Neden diğer seçenekler yanlış?

• a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır, çünkü II numaralı işaretleme de bir yaya geçididir ve bu seçenek onu göz ardı etmektedir.
• c) II ve III: Bu seçenek yanlıştır, çünkü III numaralı işaretleme bir yaya geçidi değil, bir dur çizgisidir.
• d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü III numaralı işaretlemeyi yanlış bir şekilde yaya geçidi olarak kabul etmektedir.

Bu soruda, bir kavşakta kırmızı ışıkta beklerken ışıkların değişim sırasındaki bir anın sürücü için ne anlama geldiği test edilmektedir. Sorunun kilit noktası, kırmızı ışık ile sarı ışığın birlikte yanması durumudur. Bu, trafik ışık döngüsündeki çok özel bir anı ifade eder ve her sürücünün bu sinyalin anlamını doğru bilmesi gerekir.

Doğru cevap c) Harekete hazırlanmasını seçeneğidir. Trafik kurallarına göre, kırmızı ışık "Dur" anlamına gelir. Kırmızı ışık sönmeden sarı ışığın da yanmaya başlaması, "Dur" emrinin sona ermek üzere olduğunu ve hemen ardından yeşil ışığın yanacağını bildirir. Bu bir ön uyarıdır ve sürücüye kalkış için hazırlık yapması gerektiğini (örneğin vitesi boştan almak, fren pedalından ayağını çekmeye hazırlanmak gibi) işaret eder.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Geri dönmesini: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Trafik ışıkları, ileri yöndeki trafik akışını kontrol eder. Hiçbir ışık kombinasyonu sürücüye geri dönmesi veya geri manevra yapması talimatını vermez. Kavşak gibi bir yerde geri dönmek son derece tehlikeli ve kural dışıdır.
• b) Motoru durdurmasını: Bu seçenek de yanlıştır. Kırmızı ve sarı ışığın birlikte yanması, bekleme süresinin bitmek üzere olduğunu ve hareketin çok yakında başlayacağını gösterir. Bu durumda motoru durdurmak, yeşil ışık yandığında zaman kaybına neden olur ve trafiğin akışını yavaşlatır.
• d) Biraz sonra kırmızı ışığın yanacağını: Bu seçenek, sarı ışığın diğer göreviyle karıştırılmaktadır. Yeşil ışıktan sonra tek başına yanan sarı ışık, yolun trafiğe kapanmak üzere olduğunu ve biraz sonra kırmızı ışığın yanacağını bildirir. Ancak soruda belirtilen kırmızı ile birlikte yanan sarı ışık, bunun tam tersi bir anlama gelir ve kalkışa hazırlık yapılması gerektiğini ifade eder.

Özet olarak, trafik ışıklarında kırmızı ve sarı ışığın aynı anda yandığını gördüğünüzde, bu yeşil ışığın yanmasına saniyeler kaldığı anlamına gelir. Bu durumda aracınızı hareket ettirmemeli, ancak güvenli bir kalkış için hazırlıklarınızı tamamlamalısınız. Bu kural, trafik akışının daha düzenli ve verimli olmasını sağlar.

Bu soruda, dönüş ışıklarının, yani halk arasında bilinen adıyla sinyal lambalarının hangi durumda kullanılmasının yasak olduğu sorulmaktadır. Sinyal lambalarının temel amacı, trafikteki diğer sürücülere ve yayalara bir sonraki hareketiniz (dönüş, şerit değiştirme vb.) hakkında önceden bilgi vermektir. Bu soru, sinyal lambasının bu temel amacının dışında ve kural dışı olarak kullanıldığı durumu bulmanızı istemektedir.

a, b ve c seçenekleri, sinyal lambalarının kullanılması gereken zorunlu ve doğru durumları belirtmektedir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre bir sürücü; şerit değiştirirken (a), önündeki bir aracı sollarken (b) ve kavşaklarda sağa ya da sola dönerken (c) niyetini önceden ve yeterli bir mesafeden sinyal vererek bildirmek zorundadır. Bu durumlar, sinyal kullanımının yasak olduğu değil, aksine güvenli trafik için mecburi olduğu anlardır. Bu nedenle bu üç seçenek de yanlıştır.

Doğru cevap olan d) Sürücülere "geç" mesajının verilmesinde seçeneği ise sinyal lambalarının tamamen yanlış ve tehlikeli bir kullanımını ifade eder. Bazı sürücüler, özellikle uzun yollarda, önlerinin boş olduğunu ve geçiş için uygun olduğunu düşündüklerinde arkalarındaki araca "beni sollayabilirsin" anlamında sol sinyali yakıp söndürerek bir tür nezaket göstermeye çalışır. Ancak bu, trafik kurallarına tamamen aykırıdır ve kesinlikle yasaktır.

Bu kullanımın yasak olmasının temel sebebi, sinyal lambalarının sadece kendi aracınızın niyetini bildirmek için tasarlanmış olmasıdır. Başka bir sürücünün sorumluluğunu üstlenerek ona yol göstermek veya geçişinin güvenli olduğunu bildirmek için sinyal kullanamazsınız. Çünkü sizin göremediğiniz bir tehlike olabilir ve arkanızdaki sürücü sizin sinyalinize güvenerek yaptığı manevrada kaza yapabilir. Trafikte her sürücü, kendi geçiş kararını ve sorumluluğunu kendisi almalıdır.

Özetle, dönüş ışıkları (sinyaller) sizin ne yapacağınızı bildirmek içindir, başkalarına ne yapmaları gerektiğini söylemek için değildir. Bu nedenle başka bir sürücüye "geç" veya "dur" gibi mesajlar vermek amacıyla sinyal kullanmak hem kural dışıdır hem de ciddi kazalara davetiye çıkarabilir. Bu yüzden doğru cevap 'd' seçeneğidir.

Bu soruda, resimde gösterilen trafik durumuna göre sürücülerin yapması gereken doğru ve güvenli davranışın ne olduğu sorulmaktadır. Doğru cevabı bulmak için resimdeki trafik işaretlerini ve yol çizgilerini dikkatlice incelememiz gerekir. Resimde iki önemli ipucu bulunmaktadır: birincisi ileride keskin bir viraj olduğunu gösteren "Tehlikeli Viraj Yön Levhası", ikincisi ise şeritleri ayıran "Düz Devamlı Çizgi".

Bu iki unsur, sürücülerin nasıl davranması gerektiği konusunda net kurallar belirler. Tehlikeli viraj levhası, sürücüyü hızını azaltması ve dikkatli olması konusunda uyarır. Düz devamlı yol çizgisi ise şerit değiştirmenin ve öndeki aracı sollamanın (geçmenin) kesinlikle yasak olduğunu belirtir. Bu kurallar, özellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu viraj gibi tehlikeli yerlerde kazaları önlemek için konulmuştur.

Doğru Cevap: b) Araçların aynı şeritte seyretmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, mevcut trafik kurallarının tam olarak bunu gerektirmesidir. Düz devamlı çizgi, şerit değiştirmeyi yasaklar. Tehlikeli viraj levhası ise riskli manevralardan kaçınılması gerektiğini gösterir. Dolayısıyla, en güvenli ve yasalara uygun davranış, her iki aracın da hızlarını viraja göre ayarlayarak kendi şeritlerinde ilerlemeye devam etmesidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Takip mesafesinin azaltılması: Bu son derece tehlikeli bir davranıştır. Özellikle tehlikeli bir viraja yaklaşırken, öndeki aracın aniden yavaşlama veya fren yapma ihtimaline karşı takip mesafesi azaltılmamalı, aksine artırılmalıdır. Güvenli bir takip mesafesi, acil durumlarda tepki verebilmek için hayati önem taşır.
• c) Öndeki aracın karşı şeride geçmesi: Bu, hem düz devamlı çizgi kuralını ihlal etmek anlamına gelir hem de virajda karşıdan gelen aracı göremeyeceği için bir kafa kafaya çarpışma riskini beraberinde getirir. Bu, yapılabilecek en tehlikeli ve yasak manevralardan biridir.
• d) Arkadaki aracın öndeki aracı geçmesi: Öndeki aracı geçmek (sollamak), şerit değiştirmeyi gerektirir. Düz devamlı çizgi olduğu için sollama yapmak yasaktır. Ayrıca, görüş açısının olmadığı bir virajda sollama yapmak, karşı yönden gelen bir araçla çarpışma riskini doğuracağı için kesinlikle yanlıştır.

Özetle, resimdeki trafik işaretleri ve yol çizgileri, sürücülere şerit değiştirmemeleri ve sollama yapmamaları gerektiğini açıkça bildirmektedir. Bu nedenle doğru davranış, araçların mevcut konumlarını koruyarak güvenli bir şekilde aynı şeritte yollarına devam etmeleridir.

Bu soruda, bir trafik kazası anında devreye girerek insan vücudunu korumaya yönelik bir güvenlik donanımının temel işlevi sorulmaktadır. Sorunun anahtar ifadesi, çarpma kuvvetini vücudun hassas bölgelerinden alıp, bu güce daha iyi dayanabilecek kemikli ve güçlü bölgelere dağıtma prensibidir. Bu tanıma uyan donanımı bularak doğru cevaba ulaşmamız gerekiyor.

Doğru Cevap: c) Emniyet Kemeri

Emniyet kemeri, bir kaza anında vücudun ileri, yana veya yukarı doğru savrulmasını engelleyen en hayati pasif güvenlik sistemidir. Çarpışma sırasında oluşan ani ve şiddetli yavaşlama kuvvetini tek bir noktada toplamak yerine, vücuda yayar. Bu kuvveti özellikle dayanıklı olan leğen kemiği (kalça), göğüs kafesi ve omuz gibi bölgelere yönlendirir.

Bu sayede, çarpmanın etkisi karın bölgesi gibi iç organların bulunduğu hassas alanlardan veya baş ve boyun gibi kritik bölgelerden uzaklaştırılmış olur. Emniyet kemerinin bu kuvvet dağıtma özelliği, iç kanama, organ yaralanması ve kafa travması gibi ölümcül sonuçların riskini büyük ölçüde azaltır. Dolayısıyla soruda tarif edilen işlev, doğrudan emniyet kemerinin çalışma prensibidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Kriko: Kriko, aracın lastiğini değiştirmek veya altına bakmak gibi bakım işlemleri için aracı yerden kaldırmaya yarayan bir alettir. Yolcu güvenliği veya kaza anındaki koruma ile hiçbir ilgisi yoktur.
• b) Reflektör: Reflektör, araç arızalandığında veya kaza yaptığında, arkadan gelen diğer sürücüleri uyarmak için aracın arkasına konulan üçgen şeklindeki bir ikaz işaretidir. Amacı, kaza anında koruma sağlamak değil, kazayı veya zincirleme kazaları önlemektir.
• d) Çekme Halatı: Çekme halatı, arızalanan veya hareket edemeyen bir aracı başka bir araçla çekmek için kullanılan bir ekipmandır. Tıpkı kriko gibi bir alettir ve kaza anındaki yolcu güvenliği ile bir fonksiyonu bulunmamaktadır.

Bu soruda, bir akaryakıt istasyonu gibi bir mülkten anayola çıkmak isteyen 2 numaralı aracın sürücüsünün, yolda ilerlemekte olan 1 numaralı araca karşı nasıl bir davranış sergilemesi gerektiği sorgulanmaktadır. Bu durum, trafikte sıkça karşılaşılan ve geçiş hakkı kurallarının temelini oluşturan bir senaryodur. Sürücünün, trafik güvenliğini tehlikeye atmadan yola nasıl katılması gerektiğini bilmesi esastır.

Doğru cevap "c) 1 numaralı aracın geçmesini beklemeli" seçeneğidir. Trafik kurallarına göre, bir mülkten (akaryakıt istasyonu, otopark, garaj, bahçe vb.) karayoluna çıkan sürücüler, karayolundaki araçlara yol vermek zorundadır. Bu kurala "mülkten çıkış kuralı" denir ve anayoldaki trafiğin akışını ve güvenliğini sağlamayı amaçlar. Bu nedenle, 2 numaralı araç sürücüsü, anayolda seyir halinde olan 1 numaralı aracın geçişini güvenli bir mesafeden beklemelidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Geçiş hakkını kendi kullanmalı: Bu seçenek yanlıştır çünkü geçiş üstünlüğü anayolda ilerleyen 1 numaralı araca aittir. Mülkten çıkan araç beklemekle yükümlüdür; geçiş hakkını zorla kullanmaya çalışmak ciddi bir kural ihlali ve kaza sebebidir.
• b) Hızlanarak yoluna devam etmeli: Bu davranış son derece tehlikelidir ve "atak sürüş" olarak kabul edilir. 1 numaralı aracın önüne aniden çıkarak onu ani fren yapmaya veya manevra yapmaya zorlamak, hem kendisinin hem de diğer sürücünün can güvenliğini tehlikeye atar. Güvenli sürüş, öngörülebilir ve sabırlı olmayı gerektirir.
• d) Korna çalıp 1 numaralı aracı durdurmalı: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. Korna, bir tehlikeyi haber vermek veya uyarıda bulunmak için kullanılır, haklı olan bir sürücüyü durdurup kendinize yol açmak için değil. Bu hareket, trafik adabına aykırı, kaba ve tehlikeli bir davranıştır.

Özetle, bu sorunun ana teması geçiş hakkı ve mülkten çıkış kurallarıdır. Karayoluna bir tesisten veya özel bir alandan dahil olurken, anayoldaki trafiğin güvenliği ve akıcılığı her zaman önceliklidir. Bu sebeple 2 numaralı sürücünün yapması gereken tek doğru ve güvenli hareket, 1 numaralı aracın geçişini tamamlamasını sabırla beklemek ve ardından yol müsait olduğunda anayola katılmaktır.

Bu soruda, trafik kuralları içerisinde önemli bir yere sahip olan "duraklama" kavramının yasal zaman sınırı sorgulanmaktadır. Sürücülerin, yolcu indirip bindirmek, eşya yükleyip boşaltmak veya kısa bir süre beklemek amacıyla yaptıkları eylemin ne kadar sürebileceğini bilmesi, hem sınav başarısı hem de trafikte doğru davranışlar sergilemek için kritik öneme sahiptir. Bu sürenin aşılması durumunda yapılan eylem, hukuken "park etme" olarak kabul edilir.

Doğru Cevap: a) 5

Doğru cevabın 5 dakika olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde "duraklama" tanımının bu şekilde yapılmış olmasıdır. Yönetmeliğe göre, trafik zorunlulukları (örneğin kırmızı ışıkta beklemek) dışında, araçların yolcu indirmek ve bindirmek, eşya yüklemek ve boşaltmak ya da kısa süreli beklemek amacıyla durdurulması "duraklama" olarak adlandırılır. Bu eylemin yasal olarak belirlenmiş azami süresi 5 dakikadır. Bu kural, trafiğin akıcılığını sağlamak ve yolların gereksiz yere işgal edilmesini önlemek için konulmuştur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

Diğer seçenekler olan 10, 15 ve 20 dakika, yasal olarak tanımlanmış duraklama süresini aşan zaman dilimleridir. Bir sürücü, bekleme amacıyla aracını 5 dakikadan daha uzun bir süre durdurursa, bu durum trafik kurallarına göre "park etme" sayılır. Örneğin, park etmenin yasak olduğu bir yerde 7 dakika beklerseniz, "duraklama yapıyordum" savunması geçerli olmaz ve park yasağını ihlal etmekten ceza alabilirsiniz. Bu nedenle 10, 15 ve 20 dakika seçenekleri yanlıştır, çünkü bu süreler duraklamayı değil, park etmeyi ifade eder.

Önemli Kavramlar ve Özet

Bu soruyu doğru anlamak için üç temel kavramı ayırt etmek gerekir:

• Durma: Trafiğin veya bir görevlinin (polis, trafik ışığı vb.) zorunlu kıldığı hallerde aracın hareketinin durdurulmasıdır. Süresi, zorunluluğun ortadan kalkmasına bağlıdır.
• Duraklama: Yolcu indirme-bindirme, eşya yükleme-boşaltma gibi amaçlarla yapılan ve süresi en çok 5 dakika olan kısa süreli duruşlardır.
• Park Etme: Aracın, durma ve duraklama halleri dışında, 5 dakikadan daha uzun süreli bırakılmasıdır.

Kısacası, ehliyet sınavında ve trafikte unutmamanız gereken en temel kural; bekleme, yolcu veya yük işlemleri için size tanınan sürenin 5 dakika ile sınırlı olduğudur. Bu süreyi aştığınız an, eyleminiz park etme olarak kabul edilir ve park etme kurallarına tabi olursunuz.

Bu soruda, size bir trafik tanzim işareti verilmiş ve bu işaretin ne anlama geldiğini bulmanız istenmiştir. Trafik tanzim işaretleri, trafiği düzenlemek, belirli yasaklama ve kısıtlamaları bildirmek amacıyla kullanılır. Bu işaretleri doğru yorumlamak, hem sınavda başarılı olmanız hem de trafikte güvenli bir sürücü olmanız için kritik öneme sahiptir.

Şekildeki levhayı incelediğimizde, kırmızı bir çember içinde siyah bir motosiklet figürü görüyoruz. Trafik işaret dilinde, kırmızı çember genellikle bir "yasaklama" veya "kısıtlama" anlamına gelir. Çemberin içindeki sembol ise bu yasağın neye veya kime yönelik olduğunu belirtir. Bu işaret özelinde, yasaklanan araç türü bir motosiklettir. Dolayısıyla, bu levha "Motosiklet Giremez" anlamını taşır.

Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:

• b) Motosiklet girişinin yasak olduğunu: Bu seçenek, levhanın anlamıyla birebir örtüşmektedir. Kırmızı yasaklama çemberi ve içindeki motosiklet figürü, bu yola motosikletlerin girmesinin yasak olduğunu açıkça bildirir. Bu nedenle doğru cevap B seçeneğidir.
• a) Bisiklet girişinin yasak olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Eğer bisiklet girişi yasak olsaydı, levhanın içinde motosiklet yerine bir bisiklet figürü bulunurdu. Her taşıt türü için genellikle ayrı bir sembol kullanılır.
• c) Sadece motosikletlilerin girebileceğini: Bu seçenek de yanlıştır. Bu anlam, levhanın ifade ettiğinin tam tersidir. Bir yolun sadece belirli bir taşıt türüne ait olduğunu bildiren levhalar genellikle yasaklama bildiren kırmızı çemberli değil, zorunluluk bildiren mavi zeminli ve dairesel olur ("Mecburi Motosiklet Yolu" gibi).
• d) Motosikletler için hız sınırlamasının olduğunu: Bu seçenek de yanlıştır. Hız sınırlaması levhaları da kırmızı çemberli olmasına rağmen, içinde bir taşıt figürü yerine izin verilen maksimum hızı gösteren bir sayı (örneğin 50, 70, 90) bulunur.

Özetle, kırmızı çemberli trafik tanzim işaretleri bir yasağı ifade eder ve içindeki sembol, yasağın konusunu belirtir. Bu sorudaki işaret, motosikletlerin ilgili yola girişinin yasak olduğunu bildirmektedir. Bu temel kuralı hatırlamak, benzer sorularda doğru cevabı kolayca bulmanıza yardımcı olacaktır.

Bu soruda, gece yolculuklarında güvenli sürüşün en temel kurallarından biri olan far kullanımı sorgulanmaktadır. Soru, iki aracın gece vakti birbiriyle karşılaştığı, yani birbirine yaklaştığı bir senaryoda hangi farların yakılması gerektiğini soruyor. Bu durum, hem kendi yolunuzu görmeniz hem de karşıdan gelen sürücünün görüşünü engellememeniz gereken kritik bir andır.

Doğru cevap d) Yakını gösteren ışıklar seçeneğidir. Yakını gösteren ışıklar, halk arasında "kısa farlar" olarak da bilinir. Bu farlar, ışığı aşağı ve ileri doğru yönlendirerek yaklaşık 25 metrelik bir mesafeyi aydınlatır. En önemli özelliği, karşı yönden gelen sürücünün gözünü almayacak, yani "göz kamaşmasına" neden olmayacak şekilde tasarlanmış olmalarıdır. Bu sayede, iki sürücü de birbirini tehlikeye atmadan güvenli bir şekilde yollarına devam edebilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• c) Uzağı gösteren ışıkların: "Uzun farlar" olarak da bilinen bu ışıklar, yolu yaklaşık 100 metreye kadar aydınlatır ve aydınlatması olmayan, boş yollarda kullanılır. Ancak karşıdan bir araç geldiğinde veya bir aracın arkasından giderken kullanılması kesinlikle yasak ve tehlikelidir. Çünkü ışığı doğrudan karşıya yolladığı için diğer sürücünün gözünü kamaştırarak geçici körlüğe neden olur ve kaza riskini çok ciddi oranda artırır. Bu nedenle bu seçenek tamamen yanlıştır.
• b) Sis veya park ışıklarının: Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi sadece yoğun sis, kar veya şiddetli yağmur gibi görüşün çok düştüğü hava koşullarında kullanılır. Normal bir gece karşılaşmasında kullanılması gereksizdir ve bazı durumlarda diğer sürücüleri rahatsız edebilir. Park ışıkları ise sadece araç park halindeyken veya kısa süreli duraklamalarda aracın görünür olması için kullanılır ve yolu aydınlatma gücü yoktur. Hareket halindeyken park ışıklarıyla gitmek yasa dışıdır.
• a) Dönüş ışıklarının: Dönüş ışıkları, yani sinyaller, sadece şerit değiştirme veya bir yöne dönme niyetini belirtmek için kullanılır. Gece yol aydınlatmasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Karşılaşma anında bu ışıkların yakılması anlamsız ve kafa karıştırıcı olurdu.

Özetle, gece sürüşünde temel kural şudur: Karşınızda veya önünüzde başka bir araç yoksa ve yol aydınlatması yetersizse uzağı gösteren (uzun) farları kullanabilirsiniz. Ancak bir araçla karşılaştığınız an, derhal yakını gösteren (kısa) farlara geçmek hem yasal bir zorunluluk hem de hayati bir güvenlik önlemidir.

Bu soruda, aracın elektrik tesisatını tehlikeli durumlara karşı koruyan parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Elektrik sisteminde "kısa devre" veya "aşırı yüklenme" gibi durumlar, kabloların aşırı ısınıp erimesine, yangın çıkmasına veya diğer elektronik parçaların bozulmasına neden olabilir. Bu tür ciddi hasarları önlemek için tasarlanmış özel bir güvenlik elemanı vardır.

Doğru Cevap: c) Sigorta

Doğru cevabın sigorta olmasının sebebi, sigortanın tam olarak bu iş için tasarlanmış olmasıdır. Sigorta, içinde belirli bir akım değerine dayanabilen ince bir tel bulunan küçük bir devre elemanıdır. Elektrik devresinden normalden daha yüksek bir akım geçtiğinde (kısa devre veya aşırı yüklenme anında), bu ince tel ısınarak erir ve kopar. Bu sayede elektrik devresi kesilir ve akım akışı durur, böylece aracın beyni (ECU), aydınlatma sistemi veya müzik çalar gibi daha pahalı ve hassas parçaları korunmuş olur. Kısacası sigorta, kendini feda ederek sistemin geri kalanını koruyan bir güvenlik anahtarıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Buji: Buji, ateşleme sisteminin bir parçasıdır ve görevi, motorun silindirleri içindeki yakıt-hava karışımını bir kıvılcım çıkararak ateşlemektir. Elektrik sistemini korumak gibi bir görevi yoktur, aksine motorun çalışması için elektrik kullanan bir parçadır.
• b) Ampul: Ampul, aydınlatma sisteminin bir parçasıdır ve elektrik enerjisini ışık enerjisine dönüştürür. Bir koruma elemanı değil, elektrik tüketen bir alıcıdır. Hatta ampulün kendisi de aşırı akıma karşı bir sigorta tarafından korunur.
• d) Enjektör: Enjektör, yakıt sisteminin bir parçasıdır ve motorun silindirlerine hassas bir şekilde yakıt püskürtmekle görevlidir. Çalışması için elektrik sinyalleri alsa da, görevi yakıt sağlamaktır ve elektrik sistemini koruma fonksiyonu bulunmaz.

Özetle, aracın elektrik sistemini yüksek akımın yaratacağı tehlikelerden koruyan ve bu amaçla tasarlanmış tek parça sigortadır. Bu nedenle doğru cevap "c" şıkkıdır.

Bu soruda, motorun verimli çalışması için gerekli olan ideal sıcaklığın korunmasını sağlayan, yani bir nevi sıcaklık bekçiliği yapan parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Motor ne çok soğuk ne de aşırı sıcak olmalıdır; bu dengeyi kuran anahtar parça istenmektedir. Bu görevi üstlenen parçayı ve diğer parçaların neden bu görevi yapmadığını inceleyelim.

Doğru cevap c) Termostat'tır. Termostat, motor soğutma suyu devresinde bir vana gibi çalışır. Motor ilk çalıştığında soğuk olduğu için, termostat kapalı kalarak soğutma suyunun radyatöre gitmesini engeller ve motorun hızla ideal çalışma sıcaklığına ulaşmasını sağlar. Motor yeterli sıcaklığa ulaştığında ise termostat açılarak sıcak suyun soğutulması için radyatöre geçişine izin verir ve böylece motor sıcaklığını sürekli olarak belirli bir aralıkta sabit tutar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Radyatör: Radyatör, soğutma sisteminin önemli bir parçasıdır ancak görevi sıcaklığı sabit tutmak değil, soğutmaktır. Motordan gelen sıcak soğutma suyunu, içindeki kanallar ve petekler sayesinde hava ile temas ettirerek ısısını düşürür. Yani radyatör, termostatın izin verdiği sıcak suyu soğutan bir ısı değiştiricidir; sıcaklığı düzenlemez, sadece düşürür.
• b) Vantilatör: Vantilatör, radyatörün yardımcısıdır. Özellikle araç dururken veya yavaş giderken radyatör peteklerinin arasından yeterli hava akımı geçmediğinde devreye girer ve havayı zorla çekerek radyatörün soğutma yapmasına yardımcı olur. Vantilatör de doğrudan soğutma işlemine katkı sağlar fakat motor sıcaklığını bir termostat gibi hassas bir şekilde ayarlayıp sabit tutma görevine sahip değildir.
• d) Hararet göstergesi: Hararet göstergesi, soğutma sisteminde aktif bir rol oynamaz. Bu parça, sürücüye motor soğutma suyunun anlık sıcaklığını bildiren bir bilgilendirme aracıdır. Gösterge panosunda yer alır ve sıcaklık normal mi, düşük mü yoksa aşırı yüksek mi olduğunu gösterir. Yani sıcaklığı ölçer ve bildirir, ancak onu kontrol etmez veya sabitlemez.

Bu soruda, motor tarafından üretilen gücün tekerleklere ulaşmasını sağlayan temel parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Yani, aracın ilerlemesini sağlayan hareketin aktarım zincirindeki kilit bir elemanı bulmamız isteniyor. Bu sisteme genel olarak güç aktarma organları denir ve görevi motorun gücünü tekerleklere kontrollü bir şekilde ulaştırmaktır.

Doğru Cevap: c) Diferansiyel

Diferansiyel, güç aktarma organlarının en önemli parçalarından biridir. Motordan gelen dönme hareketini şaft aracılığıyla alır ve bu hareketi tekerleklere iletir. En temel görevi, özellikle virajlarda, aracın iç ve dış tekerleklerinin farklı hızlarda dönmesine izin vermektir. Bu sayede araç savrulmadan ve lastikler aşırı aşınmadan güvenli bir şekilde dönebilir.

Kısacası, diferansiyel hem hareketi tekerleklere aktarır hem de bu aktarımı virajlarda akıllıca yönetir. Bu nedenle motor hareketinin tekerleklere iletilmesinde doğrudan görev yapan parça diferansiyeldir ve doğru cevap budur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Rot: Rot, direksiyon sisteminin bir parçasıdır. Direksiyonu çevirdiğinizde tekerleklerin sağa veya sola dönmesini sağlayan bağlantı çubuğudur. Görevi tekerleklere yön vermektir, motor gücünü iletmek değil. Bu yüzden bu seçenek yanlıştır.
• b) Amortisör: Amortisör, süspansiyon sisteminin bir elemanıdır. Yoldaki kasis ve çukurlarda yayların salınımını kontrol ederek (sönümleyerek) aracın yola tutunmasını ve sürüş konforunu artırır. Güç aktarımı ile hiçbir ilgisi yoktur, görevi sarsıntıyı emmektir.
• d) Helezon yay: Helezon yay da amortisör gibi süspansiyon sistemine aittir. Aracın ağırlığını taşır ve yoldaki bozuklukların etkisini emerek sarsıntıyı azaltır. Görevi, darbeleri sönümlemektir; motor hareketini iletmek değildir.

Özetle, bu soruda aracın farklı sistemleri arasındaki ayrımı bilmek önemlidir. Rot direksiyon sistemine, amortisör ve helezon yay ise süspansiyon sistemine aittir. Sadece diferansiyel, motor gücünü tekerleklere ileten güç aktarma sisteminin bir parçasıdır.

Bu soruda, bir aracın hareket etmesini sağlayan ana enerjinin, yani gücün, hangi parçadan üretildiği sorulmaktadır. Aracın ilerlemesi için gerekli olan ilk hareket enerjisini üreten temel bileşen istenmektedir. Bu, bir aracın çalışma prensibini ve güç aktarma organlarının başlangıç noktasını anlamak için temel bir sorudur.

Doğru cevap b) Motor seçeneğidir. Çünkü motor, yakıtı (benzin, dizel, LPG vb.) veya elektrik enerjisini kullanarak bunu mekanik enerjiye, yani hareket gücüne dönüştüren ana parçadır. Aracın kalbi olarak da bilinen motor, ürettiği bu gücü diğer aktarma organlarına ileterek tekerleklerin dönmesini ve aracın hareket etmesini sağlar. Bu nedenle, araçtaki gücün asıl kaynağı her zaman motordur.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Şaft: Şaft, gücün kaynağı değildir; gücü taşıyan bir parçadır. Motordan gelen ve vites kutusunda düzenlenen gücü, tekerleklere (diferansiyele) iletmekle görevlidir. Yani bir aracıdır, gücü üreten parça değildir.
• c) Tekerlek: Tekerlekler, gücün son ulaştığı ve aracı yol üzerinde hareket ettiren parçalardır. Gücü üretmek yerine, kendilerine iletilen gücü kullanarak aracın ilerlemesini sağlarlar. Bu yüzden gücün kaynağı değil, gücün hareketE dönüştüğü son noktadırlar.
• d) Vites kutusu: Vites kutusu (şanzıman), motordan gelen gücü düzenleyen ve aracın hızına göre tekerleklere uygun devirde ileten çok önemli bir parçadır. Ancak kendisi güç üretmez, sadece motordan aldığı gücü yönetir ve aktarır. Yani gücü işleyen bir mekanizmadır, kaynak değildir.

Özetle, motor gücü üretir; vites kutusu bu gücü düzenler; şaft bu gücü taşır ve tekerlekler de bu gücü kullanarak aracı hareket ettirir. Dolayısıyla aracın tek güç kaynağı motordur.

Bu soruda, bir kaza anında kendiliğinden devreye giren, şişerek bir yastık oluşturan ve bu sayede araç içindekileri koruyan bir sistemin adı sorulmaktadır. Sorunun anahtar kelimeleri "çarpışma durumu", "otomatik olarak şişerek" ve "pasif güvenlik sistemi"dir. Bu ifadeler, kazayı önlemeye değil, kaza gerçekleştikten sonraki hasarı azaltmaya yönelik bir teknolojiyi işaret etmektedir.

Doğru Cevap: d) Hava yastığı (Airbag)

Doğru cevabın Hava yastığı (Airbag) olmasının sebebi, tanımının sorudaki açıklamayla birebir örtüşmesidir. Hava yastığı, araçtaki sensörler sayesinde şiddetli bir çarpışmayı algıladığı anda, saniyenin çok küçük bir diliminde gazla dolarak şişer. Bu şişkin yastık, sürücünün ve yolcuların baş ve göğüs gibi hassas bölgelerinin direksiyon simidi, ön konsol veya cam gibi sert yüzeylere çarpmasını engelleyerek hayat kurtarıcı bir tampon görevi görür. Kaza anında sürücünün herhangi bir müdahalesi olmadan çalıştığı için de pasif güvenlik sistemi olarak sınıflandırılır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) ABS fren: ABS (Anti-lock Braking System), yani Kilitlenme Karşıtı Fren Sistemi, bir aktif güvenlik sistemidir. Görevi, ani ve sert fren yapıldığında tekerleklerin kilitlenmesini önleyerek aracın kontrolünü (direksiyon hakimiyetini) sürücüde tutmaktır. ABS, kazayı önlemeye yardımcı olur; ancak kaza anında şişerek yolcuyu korumaz.
2. b) Hafızalı koltuk: Bu bir güvenlik sistemi değil, tamamen bir konfor özelliğidir. Farklı sürücülerin kendileri için ayarladığı koltuk, ayna ve direksiyon pozisyonlarını hafızasına alır ve tek tuşla bu ayarlara geri dönülmesini sağlar. Çarpışma anında koruma sağlamak gibi bir işlevi kesinlikle yoktur.
3. c) Otomatik hız kontrol: Genellikle "Hız Sabitleyici" (Cruise Control) olarak bilinen bu sistem de bir konfor donanımıdır. Sürücünün gaz pedalına basmasına gerek kalmadan, aracın belirlenen bir hızda sabit olarak ilerlemesini sağlar. Bir kaza anında devreye girip koruma sağlayan bir güvenlik sistemi değildir.

Özetle, soru bir kaza anında "şişerek" koruma sağlayan pasif güvenlik sistemini sorduğu için, bu tanıma uyan tek teknoloji hava yastığıdır. Diğer seçenekler ya kazayı önlemeye yönelik aktif sistemler ya da sürüş konforuyla ilgili özelliklerdir.

Bu soruda, aracın gösterge panelinde bulunan çeşitli ikaz ışıklarından hangisinin motorun yağlama sistemindeki bir sorunu işaret ettiği sorulmaktadır. Araç gösterge panelindeki ışıkların anlamlarını bilmek, hem sürüş güvenliği hem de aracın sağlığı için hayati öneme sahiptir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap: d) seçeneği

Bu seçenekte görülen sembol, bir yağdanlık ve damlayan bir yağ damlasını temsil eder. Bu, motor yağı ikaz lambasıdır. Bu ışık, motor çalışırken yanıyorsa, bu durum yağlama sisteminde ciddi bir sorun olduğunu gösterir. Genellikle motor yağ basıncının tehlikeli derecede düştüğü anlamına gelir. Yağ basıncının düşmesi, motorun hareketli parçalarının yeterince yağlanamamasına ve kısa sürede aşınıp büyük hasar görmesine neden olabilir.

Bu ışık yandığında yapılması gereken en doğru hareket, aracı derhal güvenli bir yere çekip motoru durdurmaktır. Ardından motor yağı seviyesi kontrol edilmeli ve eksikse tamamlanmalıdır. Eğer yağ seviyesi normalse, sorun yağ pompasında veya sistemin başka bir yerinde olabilir ve araç bir servise götürülmelidir. Bu nedenle, yağlama sisteminin çalışmadığını gösteren doğru sembol budur.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) seçeneği: Bu sembol, bir aküyü temsil eder ve şarj ikaz lambasıdır. Bu ışık yandığında, aracın şarj sisteminde bir sorun olduğunu, yani akünün şarj olmadığını gösterir. Sorun genellikle alternatörde (şarj dinamosu) veya V kayışında olabilir. Bu durumun yağlama sistemiyle bir ilgisi yoktur.
• b) seçeneği: Bu sembol, fren sistemi ikaz lambasıdır. Genellikle el freninin çekili olduğunu veya fren hidrolik sıvısının seviyesinin azaldığını belirtir. Bazı araçlarda fren balatalarının aşındığını da gösterebilir. Bu uyarı, fren sistemiyle ilgili olup yağlama sistemiyle bağlantılı değildir.
• c) seçeneği: Bu sembol, motor soğutma suyu sıcaklığı (hararet) ikaz lambasıdır. Bu ışık, motorun aşırı ısındığını, yani hararet yaptığını gösterir. Soğutma sisteminde bir arıza, soğutma sıvısının azalması gibi nedenlerle yanabilir. Bu durum soğutma sistemiyle ilgilidir, yağlama sistemiyle değil.

Özetle; her ikaz ışığı aracın farklı bir sistemi hakkında bilgi verir. "d" şıkkındaki yağdanlık sembolü doğrudan yağlama sistemindeki kritik bir arızayı belirtirken, diğer şıklar sırasıyla şarj (elektrik), fren ve soğutma sistemlerindeki sorunları gösterir. Bu nedenle doğru cevap "d" seçeneğidir.

Bu soruda, bir aracın motorunun ne kadar uzun süre sorunsuz çalışacağını belirleyen en temel ve kritik unsurun ne olduğu sorulmaktadır. Seçenekler arasında aracın farklı bölümleriyle ilgili maddeler bulunmaktadır ve bizden motorun sağlığına doğrudan ve en güçlü etkiyi yapan faktörü bulmamız istenmektedir. Doğru cevap, motorun iç mekanizmasıyla doğrudan ilişkili olan seçenektir.

Doğru Cevap: b) Motor yağı kalitesi

Motor yağı, bir motorun adeta kanı gibidir ve hayati öneme sahiptir. Motorun içinde birbirine çok yakın mesafede ve yüksek hızda hareket eden yüzlerce metal parça bulunur. Kaliteli motor yağı, bu parçalar arasında ince bir film tabakası oluşturarak metalin metale doğrudan temasını engeller. Bu sayede sürtünmeyi azaltmak ve aşınmayı önlemek gibi en temel görevini yerine getirir. Bu görev, motorun ömrünü doğrudan belirleyen en önemli faktördür.

Ayrıca motor yağı, sürtünme ve yanma sonucu oluşan yüksek ısıyı motorun içinden alarak dağıtılmasına yardımcı olur ve motorun soğumasına katkı sağlar. Aynı zamanda, çalışma sırasında oluşan mikroskobik metal parçacıklarını ve kurum gibi atıkları toplayarak motorun temiz kalmasını sağlar. Kalitesiz veya ömrünü tamamlamış bir yağ bu görevleri yerine getiremez, bu da motorun aşırı ısınmasına, aşınmasına ve sonuç olarak ömrünün ciddi şekilde kısalmasına neden olur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Alaşımlı jant: Jantlar, lastiklerin takıldığı tekerlek parçalarıdır. Alaşımlı jantlar genellikle daha hafif ve estetik görünümlüdür. Aracın yol tutuşunu ve yakıt tüketimini çok az miktarda etkileyebilse de, motorun iç yapısı ve çalışma ömrüyle hiçbir doğrudan ilgisi yoktur.
• c) Doğru yapılmış far ayarı: Far ayarı, gece sürüş güvenliği için çok önemlidir. Işığın yolu doğru aydınlatmasını ve karşıdan gelen sürücülerin gözünü almasını engeller. Bu durum tamamen sürüş güvenliği ile ilgili olup, motorun mekanik sağlığı veya ömrü üzerinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır.
• d) Delinmiş egzoz susturucusu: Egzoz susturucusunun görevi, motordan çıkan yüksek sesli egzoz gazlarının sesini azaltmaktır. Susturucunun delik olması, aracın çok daha gürültülü çalışmasına neden olur ve çevreye rahatsızlık verir. Motorun performansını çok az etkileyebilse de, motorun içindeki ana parçaların aşınmasına ve ömrünün kısalmasına doğrudan neden olan bir durum değildir.

Bu soruda, bilinç kaybına yol açan durumlar ile yol açmayan bir durumun ayırt edilmesi istenmektedir. Yani, şıklardan hangisinin bilinç kaybı için bir neden olmadığını bulmamız gerekiyor. Soruyu doğru anlamak, bilinç kaybının ne olduğunu ve neyin buna sebep olabileceğini düşünmeyi gerektirir.

Doğru cevap olan c) Yüzün kızarması seçeneğini inceleyelim. Yüzün kızarması, genellikle utangaçlık, heyecan, öfke gibi duygusal tepkiler veya fiziksel efor sonucu cilt yüzeyine yakın kan damarlarının genişlemesiyle ortaya çıkan fizyolojik bir durumdur. Bu durum, bilinç kaybının bir nedeni değil, tam tersine vücudun bir tepkisidir. Hatta bilinç kaybı (bayılma) yaşanırken yüz genellikle solar, kızarmaz. Dolayısıyla, yüz kızarması bilinç kaybına yol açmaz.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu, yani neden bilinç kaybına yol açtıklarını açıklayalım:

• a) Bayılma: Bayılma (senkop), beyne giden kan akışının geçici olarak azalması sonucu meydana gelen kısa süreli bir bilinç kaybıdır. Bu nedenle bayılma, bilinç kaybının tanımı içinde yer alan ve en yaygın nedenlerinden biridir. Soruda "nedenlerinden biri değildir" dendiği için bu şık elenir.
• b) Beyin kanaması: Beyin kanaması, kafa içinde bir kan damarının yırtılmasıyla beyin dokusu içine kan sızmasıdır. Bu durum, beyin üzerindeki basıncı artırarak ve beyin hücrelerine zarar vererek ciddi ve uzun süreli bilinç kayıplarına, hatta komaya yol açabilir. Bu yüzden bilinç kaybının en tehlikeli ve başlıca nedenlerinden biridir.
• d) Aşırı dozda alkol alımı: Alkol, merkezi sinir sistemini baskılayan bir maddedir. Aşırı miktarda tüketildiğinde, beynin normal fonksiyonlarını ciddi şekilde yavaşlatır ve bu durum "alkol zehirlenmesi" olarak bilinir. Bu zehirlenme, kişinin bilincini kaybetmesine (sızmasına) neden olabilir, bu yüzden bilinç kaybının önemli nedenleri arasında sayılır.

Özetle, soru bizden bilinç kaybının bir nedeni olmayanı bulmamızı istiyor. Bayılma, beyin kanaması ve aşırı alkol alımı doğrudan bilinç kaybına yol açabilen durumlarken, yüzün kızarması sadece fizyolojik bir tepkidir ve bilinç kaybıyla bir neden-sonuç ilişkisi yoktur. Bu yüzden doğru cevap 'c' şıkkıdır.

Bu soruda, modern araçlarda bulunan önemli bir güvenlik donanımı olan ABS fren sisteminin temel avantajının ne olduğu sorulmaktadır. ABS, "Anti-lock Braking System" yani "Kilitlenme Karşıtı Fren Sistemi" anlamına gelir. Bu sistemin temel amacı, sürücünün ani ve sert frenlemelerde aracın kontrolünü kaybetmesini önlemektir.

Doğru Cevap: d) Frenleme anında direksiyon hakimiyetini artırır.

Doğru cevabın 'd' şıkkı olmasının sebebi, ABS sisteminin çalışma prensibinde yatmaktadır. Ani bir frenleme durumunda, ABS olmayan bir araçta tekerlekler kilitlenir ve araç kızaklamaya başlar. Kilitlenmiş tekerlekler, yolla olan bağlantısını kaybeder ve bu durumda sürücü direksiyonu ne kadar çevirirse çevirsin araca yön veremez. ABS ise tekerleklerin kilitlenmesini, fren basıncını saniyede onlarca kez azaltıp artırarak (pompalayarak) önler. Bu sayede tekerlekler dönmeye devam eder ve sürücü fren yaparken aynı anda direksiyonu kullanarak engellerden kaçabilir. Yani ABS, en kritik anda direksiyon hakimiyetini korumanızı sağlar.

• a) Kalkışta patinajı önler. Bu seçenek yanlıştır. Kalkış sırasında veya hızlanırken tekerleklerin boşa dönmesini (patinaj yapmasını) önleyen sistem TCS (Traction Control System) veya ASR (Anti-Patinaj Sistemi) olarak adlandırılır. ABS frenleme ile ilgiliyken, TCS/ASR hızlanma ile ilgilidir.
• b) Debriyajın kolay ayrılmasını sağlar. Bu seçenek yanlıştır. Debriyaj, motor gücünü şanzımana (vites kutusuna) aktaran veya bu aktarımı kesen bir parçadır. Fren sistemi ile doğrudan bir ilgisi yoktur. Bu nedenle ABS'nin debriyaj üzerinde bir etkisi bulunmaz.
• c) Frenleme sırasında tekerlekleri kilitler. Bu seçenek yanlıştır. Hatta bu ifade, ABS'nin yaptığı işin tam tersidir. Sistemin adında bulunan "Anti-lock" (Kilitlenme Karşıtı) ifadesi, görevinin tam olarak tekerleklerin kilitlenmesini önlemek olduğunu belirtir. Tekerleklerin kilitlenmesi, tehlikeli ve istenmeyen bir durumdur.

Özetle, ABS fren sisteminin en büyük ve hayati avantajı, ani frenleme esnasında tekerleklerin kilitlenmesini engelleyerek sürücünün araca yön verebilmesini sağlamasıdır. Bu durum, olası bir kaza anında sürücünün bir engelden kaçmasına olanak tanıyarak güvenliği önemli ölçüde artırır.

Bu soruda, trafikte tehlikeli veya yanlış bir hareket yapan bir sürücüyü uyarmanın getireceği olumlu ve doğrudan sonuç sorulmaktadır. Temel amaç, bu uyarının trafikteki hangi olumsuz durumu azalttığını bulmaktır. Bu, trafik adabı ve güvenliği ile ilgili temel bir prensibi ölçen bir sorudur.

Doğru Cevap: b) Sürücünün kaza yapma riskini

Trafikte yapılan her hata, bir kaza riskini beraberinde getirir. Örneğin, sinyal vermeden şerit değiştiren, aniden yavaşlayan veya tehlikeli bir şekilde başka bir araca yaklaşan bir sürücü, hem kendisi hem de diğerleri için bir tehlike oluşturur. Bu durumda yapılan yerinde ve nazik bir uyarı (kısa bir korna veya selektör gibi), sürücünün dikkatini toparlamasına ve yaptığı hatanın farkına varmasına yardımcı olur.

Hatasını fark eden sürücü, davranışını düzeltecektir. Bu düzeltme, o an ortaya çıkan kaza tehlikesini ortadan kaldırır veya önemli ölçüde azaltır. Dolayısıyla, bir sürücüyü uyarmak, doğrudan doğruya onun kaza yapma riskini azaltmaya yönelik en etkili eylemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafikteki araç sayısını: Bir sürücüyü uyarmanın, yoldaki toplam araç sayısı üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Bu seçenek, konuyla tamamen alakasızdır ve mantıksal bir bağlantı kurmaz. Uyarı, mevcut araçların daha güvenli hareket etmesini amaçlar, sayılarını değiştirmez.
• c) Yayaların yaya geçidini kullanma oranlarını: Bir sürücüye yapılan uyarı, o anki bir durumu düzeltir ancak genel olarak yayaların davranışlarını etkilemez. Yayaların yaya geçidini kullanma oranı, genel trafik eğitimi, denetimler ve altyapı gibi çok daha geniş faktörlere bağlıdır. Tek bir uyarı, bu genel oranı değiştirecek bir etkiye sahip değildir.
• d) Diğer sürücülerin trafik kurallarına uyma yüzdelerini: Uyarınız, sadece uyardığınız sürücünün davranışını etkileme potansiyeline sahiptir. Trafikteki diğer binlerce sürücünün kurallara uyma alışkanlıkları üzerinde bir etkisi olmaz. Hatta, agresif bir uyarı, trafikteki gerginliği artırarak diğer sürücülerin daha olumsuz davranışlar sergilemesine bile neden olabilir.

Özetle, trafikte hatalı bir sürücüyü uyarmanın temel ve en önemli amacı, potansiyel bir kazayı önlemektir. Bu eylem, tehlikeli durumu anında düzelterek kaza riskini azaltır ve trafik güvenliğine anlık bir katkı sağlar. Diğer seçenekler ise bu eylemin doğrudan ve mantıklı bir sonucu değildir.

Bu soruda, bir trafik kazasının sadece fiziksel sonuçlarını değil, aynı zamanda kazaya karışan kişiler ve çevreleri üzerindeki psikolojik ve sosyal etkilerini anlayıp anlamadığınız ölçülmektedir. Soru, size iki öncül (I ve II) sunmakta ve bu öncüllerin doğruluğunu değerlendirmenizi istemektedir. Şimdi bu öncülleri ve seçenekleri adım adım inceleyelim.

I. Öncülün Değerlendirilmesi: "Canlarına bir zarar gelmese bile psikolojik olarak zarar görürler."

Bu ifade kesinlikle doğrudur. Trafik kazası, saniyeler içinde gerçekleşen ve kişinin hayatını tehlikeye atan son derece stresli bir olaydır. Kaza anında yaşanan korku, şok ve panik, kişide derin izler bırakabilir. Fiziksel bir yara almamış olmak, bu olayın zihinsel ve duygusal etkilerinden muaf olunduğu anlamına gelmez. Kazadan sonra kişilerde travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), anksiyete, araç kullanma korkusu (vehophobia), uykusuzluk ve sinirlilik gibi psikolojik sorunlar görülebilir.

II. Öncülün Değerlendirilmesi: "Kişilerin bu bozuk psikolojileri ailelerine ve topluma olumsuz yansır."

Bu ifade de doğrudur ve birinci öncülün doğal bir sonucudur. Psikolojik olarak zor bir süreçten geçen bir bireyin davranışları ve ruh hali kaçınılmaz olarak sosyal çevresini etkiler. Örneğin, kaza sonrası sürekli gergin ve sinirli olan bir kişi, ailesiyle olan iletişiminde sorunlar yaşayabilir. İşine odaklanmakta zorlanabilir, bu da iş verimini düşürerek toplumsal hayata olumsuz yansır. Dolayısıyla, bireyin yaşadığı psikolojik travma, bir dalga gibi yayılarak önce ailesini, sonra da içinde bulunduğu toplumu etkiler.

Seçeneklerin İncelenmesi

• a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü birinci öncülde belirtilen psikolojik zararın, kişinin sosyal çevresini etkilememesi düşünülemez. İnsan sosyal bir varlıktır ve yaşadığı olumsuzluklar çevresine yansır.
• b) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek de mantıksal olarak tutarsız ve yanlıştır. Eğer birinci öncülün yanlış olduğunu, yani kişilerin psikolojik olarak zarar görmediğini varsayarsak, ortada aileye ve topluma yansıyacak olumsuz bir psikoloji de olmazdı.
• c) Her ikisi de doğru: Bu seçenek doğru cevaptır. Yukarıda açıkladığımız gibi, trafik kazaları fiziksel hasar olmasa bile ciddi psikolojik travmalara yol açar (I. öncül) ve bu travmalar kişinin ailesini ve toplumu olumsuz etkiler (II. öncül).
• d) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek, trafik kazalarının insani boyutunu tamamen göz ardı ettiği için yanlıştır. Kazaların sadece maddi hasar ve fiziksel yaralanmalardan ibaret olmadığını bilmek, sorumlu bir sürücü olmanın gereğidir.

Özetle, bu soru bize bir sürücü adayının sadece trafik kurallarını değil, aynı zamanda trafiğin insani ve toplumsal yönlerini de anlaması gerektiğini hatırlatır. Bir kaza, metal ve cam yığınından çok daha fazlasıdır; insanların ruhunda ve sosyal ilişkilerinde derin izler bırakabilen ciddi bir olaydır. Bu nedenle her iki ifade de doğrudur.

Bu soruda, trafik kazalarının yol açtığı iki önemli sonucun, yani maddi hasarlar ile yaralanmalara bağlı iş gücü kaybı ve tedavi masraflarının, verilen seçeneklerden hangisi üzerinde olumsuz bir etki yarattığı sorulmaktadır. Sorunun temel amacı, bir trafik kazasının sadece kazaya karışan kişileri değil, daha geniş bir çerçevede toplumu ve devleti nasıl etkilediğini anlamanızı ölçmektir.

Doğru cevap a) Ülke ekonomisini seçeneğidir. Çünkü soruda belirtilen her iki durum da doğrudan ve büyük ölçekte ülke ekonomisine zarar verir. Kaza sonrası oluşan maddi hasarlar, araçların onarımı veya değiştirilmesi için harcanan parayı ifade eder. Aynı zamanda, yaralıların uzun süren tedavi süreçleri sağlık sistemine büyük bir mali yük getirir ve bu kişiler çalışamadığı için üretimde bir düşüş (iş gücü kaybı) yaşanır. Tüm bu masraflar ve kayıplar birleştiğinde, ülke ekonomisi üzerinde ciddi bir olumsuz etki yaratır.

Peki, diğer seçenekler neden yanlıştır? Onları da tek tek inceleyelim:

• b) Kasko sigortasının önemini: Trafik kazaları, kasko sigortasının önemini olumsuz yönde etkilemez, tam tersine olumlu yönde etkiler. İnsanlar, kazaların ne kadar büyük maddi hasarlara yol açabileceğini gördüklerinde, kendilerini güvence altına almak için kasko sigortası yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlarlar. Yani kazalar, sigortanın önemine dair farkındalığı artırır.
• c) Bireylerde trafik bilincinin oluşmasını: Kazalar, bireylerde trafik bilincinin oluşmasını da olumsuz etkilemez; aksine bu bilincin artmasına neden olabilir. Bir kaza yaşamak veya bir kazaya tanık olmak, sürücüleri ve yayaları trafik kurallarına uyma, daha dikkatli olma ve risklerden kaçınma konusunda daha bilinçli hale getirir. Dolayısıyla bu etki olumsuzdur denemez.
• d) Taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini: Kazalar, taşıt güvenlik donanımlarının gelişimini kesinlikle olumsuz etkilemez. Tam tersine, otomobil üreticileri ve mühendisler, gerçekleşen kazaları analiz ederek araçları nasıl daha güvenli hale getirebileceklerini araştırırlar. Hava yastıkları, ABS fren sistemleri, elektronik stabilite programları gibi birçok güvenlik donanımı, kaza verilerinin incelenmesiyle geliştirilmiştir. Yani kazalar, bu alanda gelişimi teşvik eden olumlu bir rol oynar.

Özetle, trafik kazalarının yol açtığı maddi kayıplar ve tedavi masrafları, diğer seçeneklerdeki gibi farkındalığı veya gelişimi artırmak yerine, doğrudan paranın ve üretkenliğin kaybedilmesine neden olur. Bu durum, en geniş kapsamda ülke ekonomisine zarar verir. Bu nedenle doğru cevap "Ülke ekonomisini" seçeneğidir.

Bu soruda, trafikte öfkelenen bir sürücünün, bu öfke duygusunu kontrol altına almak ve sakinleşmek için yapmaması gereken, yani yanlış olan davranışın hangisi olduğu sorulmaktadır. Soru, sürücünün öfke anında hangi davranıştan kaçınması gerektiğini bilip bilmediğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Doğru cevap olan B seçeneği dışındaki seçenekler, öfke kontrolü için tavsiye edilen doğru yöntemlerdir.

Doğru Cevap: b) Karşılaşılan durumla ilgili negatif çözümler üretmesi

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, negatif çözümler üretmenin öfkeyi azaltmak yerine tam tersine daha da körüklemesidir. Öfkelenen bir sürücü, karşılaştığı durumla ilgili "Şimdi ona gününü göstereceğim", "Bu acemi şoförün ehliyetini kim vermiş?" gibi intikamcı, suçlayıcı veya karamsar düşünceler ürettiğinde, stres seviyesi artar ve sakinleşmesi imkansız hale gelir. Bu tür düşünceler, sürücüyü tehlikeli ve agresif davranışlara (ani fren yapma, sıkıştırma, korna çalma gibi) itebilir. Dolayısıyla bu, bir sakinleşme yöntemi değil, öfkeyi tırmandırma yöntemidir.

Diğer Seçeneklerin Analizi:

• a) Trafik ortamında gerilimli durumların olabileceğini kabul etmesi: Bu, öfke kontrolünde en önemli adımlardan biridir. Trafiğin doğası gereği kalabalık, stresli ve hatalara açık bir ortam olduğunu baştan kabul etmek, sürücünün beklentilerini doğru ayarlamasını sağlar. Bu sayede, bir hata veya olumsuz bir durumla karşılaştığında bunu kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, "trafiğin normal bir parçası" olarak görüp daha sakin kalabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• c) Radyo veya müzik açması: Bu, dikkat dağıtma tekniği olarak bilinen etkili bir yöntemdir. Sürücü, öfkelendiği anda dikkatini yoldaki olumsuz durumdan alıp sevdiği bir müziğe veya bir radyo programına yönlendirdiğinde, zihni meşgul olur ve öfke duygusunun yoğunluğu azalır. Özellikle sakinleştirici müzikler, kalp atış hızını yavaşlatarak fiziksel olarak da rahatlamaya yardımcı olabilir. Bu, doğru bir yöntemdir.
• d) Derin nefes alması: Bu, öfke kontrolünde kullanılan temel ve çok etkili bir fiziksel tekniktir. Öfke anında vücut "savaş ya da kaç" moduna geçer, kalp hızlı çarpar ve nefes alıp verme sıklaşır. Birkaç kez yavaş ve derin nefes almak, vücudun sakinleşme mekanizmasını devreye sokar, kan basıncını düşürür ve sinir sistemini yatıştırır. Bu, sürücünün hem zihinsel hem de fiziksel olarak kontrolü yeniden ele almasını sağlayan doğru bir yöntemdir.

Bu soruda, trafikte sergilenmesi gereken olumlu tutum ve davranışların temelini oluşturan kavramın ne olduğu sorulmaktadır. Verilen üç madde, sürücülerin sadece trafik kurallarına uymasını değil, aynı zamanda daha derin bir bilinç ve sorumluluk geliştirmesini hedefleyen bir amacı tanımlamaktadır. Şimdi bu maddeleri ve seçenekleri inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru Cevap: c) Trafik adabının

Doğru cevabın neden "Trafik adabı" olduğunu anlamak için öncelikle bu kavramın ne anlama geldiğini bilmek gerekir. Trafik adabı, trafik kurallarının ötesinde, sürücülerin birbirlerine karşı saygı, empati, sabır ve sorumluluk gibi erdemli davranışları sergilemesidir. Soruda verilen maddeler, tam olarak bu kavramın amaçlarını özetlemektedir.

• Trafikte temel değerleri içselleştirerek doğru davranış göstermek: Bu, trafik adabının temelidir. Sadece ceza korkusuyla değil, saygı ve sorumluluk gibi değerleri benimseyerek doğru hareket etmeyi ifade eder. Örneğin, yaya geçidinde yayaya yol vermek bir kuraldır, ancak yaşlı bir yayanın geçmesini sabırla beklemek bir adap davranışıdır.
• Trafikte karşılaşılan sorunları doğru yöntemlerle çözmek: Trafikte bir hata yapıldığında korna çalmak veya öfkelenmek yerine, anlayış göstermek ve sakin kalmak trafik adabının bir gereğidir. Bu madde, sorunlara karşı yapıcı ve sakin bir tutum sergileme amacını vurgular.
• Sağlıklı ve güvenli bir trafik ortamı oluşmasına katkı sağlamak: Tüm bu olumlu davranışların nihai hedefi, trafiği herkes için daha az stresli, daha güvenli ve daha huzurlu bir yer haline getirmektir. Bu da doğrudan trafik adabının en önemli amacıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

Diğer seçeneklerin neden doğru cevap olmadığını anlamak, konuyu daha iyi kavramanıza yardımcı olacaktır. Bu seçenekler trafikle ilgili olsalar da sorudaki tanımın tam karşılığı değillerdir.

1. a) Mizaç: Mizaç, bir kişinin doğuştan gelen karakter özellikleridir (örneğin, sakin, sinirli, sabırsız). Mizaç, bir kişinin trafikteki davranışlarını etkileyebilir ancak soruda bahsedilenler, öğrenilmesi ve içselleştirilmesi gereken bir davranış biçiminin amaçlarıdır. Trafik adabı, mizacı ne olursa olsun her sürücünün benimsemesi gereken bir tutumdur.
2. b) Beden dili: Beden dili, trafikte el hareketleri veya mimikler gibi sözsüz iletişim yöntemlerini kapsar. Örneğin, yol veren birine teşekkür etmek için el sallamak olumlu bir beden dili örneğidir. Ancak beden dili, soruda belirtilen "temel değerleri içselleştirme" ve "güvenli ortam oluşturma" gibi geniş kapsamlı amaçların sadece küçük bir parçasıdır.
3. d) Konuşma üslubu: Konuşma üslubu, olası bir anlaşmazlık durumunda sürücülerin birbirleriyle nasıl konuştuğunu ifade eder. Saygılı bir konuşma üslubu trafik adabının bir parçası olsa da, tek başına trafik adabının bütün amaçlarını kapsamaz. Sorudaki maddeler, konuşmanın ötesinde genel bir tutum ve davranış bütününü tanımlamaktadır.

Özetle, soruda verilen maddeler; kuralların ötesinde, saygı ve anlayışa dayalı, daha güvenli bir trafik ortamı yaratmayı hedefleyen trafik adabının amaçlarını eksiksiz bir şekilde tanımlamaktadır.

Bu soruda, trafikte hoşgörülü olmayan, yani anlayışsız ve sabırsız bir sürücünün hangi davranışı sergileyeceği sorulmaktadır. Sorunun kökündeki "taşımayan" ifadesi kilit noktadır, çünkü bizden olumlu değil, olumsuz bir sürücü özelliği bulmamız istenmektedir. Bu tür sorularda, seçeneklerdeki davranışların hangisinin olumlu, hangisinin olumsuz olduğunu belirlemek çözümü kolaylaştırır.

Doğru Cevap: a) Öfkeli olmak

Hoşgörü, başkalarının yaptığı hatalara, yavaş hareket etmelerine veya beklenmedik durumlara karşı anlayışlı ve sakin kalabilme yeteneğidir. Öfkeli olmak ise bu durumun tam zıttıdır. Trafikte çabuk sinirlenen, diğer sürücülere karşı agresif tepkiler veren (sürekli korna çalmak, bağırmak, tehlikeli manevralar yapmak gibi) bir kişi, hoşgörüden tamamen uzak bir sürücüdür.

Bu nedenle öfke, hoşgörüsüzlüğün en net göstergesidir ve trafikte hem sürücünün kendisi hem de diğerleri için ciddi tehlikeler yaratır. Soru, hoşgörülü olma özelliği taşımayan bir sürücünün özelliğini sorduğu için "Öfkeli olmak" doğru cevaptır.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması

• b) Sabırlı davranmak: Sabır, hoşgörünün temelini oluşturan en önemli erdemlerden biridir. Trafiğin sıkışık olduğu anlarda, bir acemi sürücünün arkasında veya bir yayanın geçmesini beklerken sakince durabilmek, tam olarak hoşgörülü bir sürücünün sergileyeceği bir davranıştır. Bu olumlu bir özellik olduğu için aradığımız cevap değildir.
• c) Başarılı iletişim kurmak: Trafikte başarılı iletişim, sadece konuşmak anlamına gelmez. Sinyal vermek, selektör yapmak, el işaretleriyle teşekkür etmek veya yol vermek gibi davranışlar, sürücüler arasında bir anlayış ve uyum ortamı yaratır. Başarılı iletişim kuran bir sürücü, çatışmadan kaçınır ve bu da onun hoşgörülü olduğunu gösterir. Bu da olumlu bir özelliktir.
• d) Kural ihlalinden kaçınmak: Trafik kurallarına uymak, diğer yol kullanıcılarının haklarına ve can güvenliğine saygı duymak demektir. Kurallara uyan bir sürücü, düzeni bozmadığı ve başkalarını tehlikeye atmadığı için sorumlu ve saygılı bir profil çizer. Bu davranış, hoşgörülü bir sürüş anlayışıyla doğrudan ilişkilidir ve olumlu bir özelliktir.

Özetle, soru bizden olumsuz bir sürücü özelliği bulmamızı istemektedir. Sabırlı olmak, iyi iletişim kurmak ve kurallara uymak; güvenli ve saygılı bir sürüş için gereken olumlu davranışlardır. Öfkeli olmak ise tam tersine, hoşgörüsüzlüğü ve tehlikeyi temsil eden olumsuz bir davranıştır.