25 Şubat 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, vücudun üst kısmında, özellikle omuz ve kol bölgesinde meydana gelen ciddi bir kanamayı kontrol altına almak için hangi ana basınç noktasının kullanılması gerektiği sorgulanmaktadır. İlk yardımda basınç noktaları, kanamayı durdurmak veya yavaşlatmak amacıyla, atardamarların kemiğe yakın geçtiği ve elle bastırılarak sıkıştırılabileceği özel bölgelerdir. Amaç, kanayan bölgeye giden kan akışını geçici olarak azaltmaktır.

Doğru Cevap: d) Köprücük kemiğinin iç kısmına

Omuz ve kola kan taşıyan ana atardamar (subklavyen arter), köprücük kemiğinin hemen arkasından ve iç kısmından geçer. Bu bölgeye başparmak veya diğer parmaklarla kuvvetlice bastırıldığında, atardamar köprücük kemiği ile altındaki ilk kaburga kemiği arasında sıkışır. Bu sıkışma, kola giden kan akışını önemli ölçüde azaltır ve kanamanın kontrol altına alınmasına yardımcı olur. Bu nedenle, omuz veya koldaki şiddetli bir kanamada en etkili basınç noktası burasıdır.

• Neden a) Çene altına değil?

  Çene altındaki basınç noktası, şah damarı (karotis arter) ile ilgilidir ve yüzdeki veya başın ön kısmındaki kanamaları kontrol etmek için kullanılır. Kola kan taşıyan damarlarla bir ilgisi yoktur. Ayrıca şah damarına bilinçsizce baskı yapmak beyne giden kan akışını engelleyebileceği için çok tehlikelidir.

• Neden b) Şakak bölgesine değil?

  Şakak bölgesindeki basınç noktası, başın yan tarafındaki (kulak önü, alın) kanamaları durdurmak için kullanılır. Bu bölgedeki atardamar sadece kafa derisini besler ve kol bölgesindeki kanamayı durdurmada hiçbir etkisi yoktur. Bu seçenek, tamamen farklı bir vücut bölgesiyle ilgilidir.

• Neden c) Kasığın iç kısmına değil?

  Kasığın iç kısmı, bacaktaki kanamalar için kullanılan çok önemli bir basınç noktasıdır. Bacağa kan taşıyan ana atardamar (femoral arter) buradan geçer ve bu bölgeye uygulanan baskı, bacaktaki şiddetli kanamaları kontrol eder. Ancak bu noktanın kol ve omuz kanamaları üzerinde hiçbir etkisi yoktur, çünkü vücudun farklı bir dolaşım yoluna aittir.

Özetle, ilk yardımda doğru basınç noktasını bilmek hayati önem taşır. Her uzvun kan akışını kontrol eden farklı bir anahtar noktası vardır. Bu soruda belirtilen omuz ve kol kanamaları için doğru anahtar nokta, kanın kola ulaştığı yer olan köprücük kemiğinin iç kısmıdır.

Bu soruda, bir yaralanma durumunda, kazazedeyi bir sağlık kuruluşuna veya güvenli bir yere taşımadan (nakletmeden) önce uygulanması gereken en temel ve doğru ilk yardım adımının ne olduğu sorulmaktadır. Amaç, taşıma sırasında yaraya daha fazla zarar vermeyi önlemek ve durumu daha kötüye gitmekten korumaktır.

Doğru Cevap: a) Yarayı sargı bezi ile kapattıktan sonra yaralı bölgeyi sabitlemek

Bu seçeneğin doğru olmasının iki temel ve hayati sebebi vardır. Birincisi, açık bir yaranın temiz bir sargı bezi ile kapatılması, kanamayı kontrol altına almaya yardımcı olur ve en önemlisi yarayı enfeksiyon ve dış etkenlerden korur. İkincisi, yaralı bölgenin sabitlenmesi (örneğin bir kırık veya çıkık şüphesinde atel kullanımı gibi), taşıma sırasında hareketten kaynaklanabilecek ek hasarı, ağrıyı ve kanamayı önler. Bu iki adım, yaralının durumunu stabil tutmak için en kritik müdahalelerdir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Yara üzerine merhem sürüp yarayı sarmak: İlk yardımda açık yaralara kesinlikle merhem, krem, pudra gibi maddeler sürülmez. Bu maddeler yaranın hava almasını engelleyebilir, enfeksiyon riskini artırabilir ve hastanede yaranın temizlenmesini zorlaştırabilir. İlk yardımcının görevi yarayı temiz tutmak ve sarmaktır; tedavi edici ürünleri uygulamak sağlık profesyonellerinin işidir.
• c) Yara üzerine tentürdiyot sürüp bırakmak: Tentürdiyot gibi alkol bazlı antiseptikler, açık yaranın içine direkt olarak uygulandığında sağlam dokulara da zarar vererek iyileşme sürecini yavaşlatabilir. Modern ilk yardım uygulamalarında bu tür maddeler genellikle yara çevresindeki sağlam deriyi temizlemek için kullanılır, yaranın içine sürülmez. Yarayı açık bırakmak ise enfeksiyon riskini artırır.
• d) Yarayı temiz pamukla kapatmak: Bu çok yaygın bir hatadır. Pamuk, lifli yapısı nedeniyle yaranın içine yapışır ve pıhtılaşmış kanla birleşir. Daha sonra bu pamuğu yaradan temizlemek hem çok zordur hem de yaraya zarar vererek kanamayı yeniden başlatabilir. Pamuk lifleri yara içinde kalarak enfeksiyon için bir kaynak oluşturur. Bu nedenle yaralar her zaman steril gazlı bez veya sargı bezi ile kapatılmalıdır.

Özetle, bir kazazedenin nakli öncesinde yapılması gereken en doğru işlem, yarayı dış etkenlerden korumak için sargı beziyle kapatmak ve hareketle oluşabilecek daha fazla zararı önlemek için yaralı bölgeyi sabitlemektir. Bu, ilk yardımın temel hedeflerinden olan "mevcut durumu koruma" ve "kötüleşmeyi önleme" ilkeleriyle tam olarak uyumludur.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası araç içinde bulunan kazazedenin, hayatını anında tehdit eden çok acil durumlarda nasıl tahliye edilmesi gerektiği sorulmaktadır. Soruda belirtilen yangın tehlikesi, patlama durumu ve solunum durması gibi senaryolar, kazazedenin araç içinde kalmasının, müdahale edilmemesinden daha tehlikeli olduğu anlamına gelir. Bu nedenle, hızlı ama olabildiğince güvenli bir çıkarma tekniği uygulanmalıdır.

Doğru cevap a) Rentek manevrası'dır. Çünkü Rentek manevrası, tam da bu gibi acil durumlar için geliştirilmiş özel bir tekniktir. Bu yöntemin temel amacı, kazazedenin omuriliğine zarar vermeden, yani baş-boyun-gövde eksenini mümkün olduğunca sabit tutarak kişiyi araçtan hızla çıkarmaktır.

Yangın veya patlama tehlikesi varsa, kazazedeyi bir an önce tehlikeli bölgeden uzaklaştırmak gerekir. Solunum durması durumunda ise, temel yaşam desteğine (kalp masajı ve suni solunum) başlamak için kazazedenin araçtan çıkarılıp sert bir zemine yatırılması zorunludur. Rentek manevrası, bu acil ihtiyaçları karşılarken aynı zamanda olası bir boyun ve omurga yaralanmasını en aza indirmeyi hedefler.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Sırtta taşıma yöntemi: Bu yöntem, genellikle bilinci açık ve yürüyemeyen kazazedeleri taşımak için kullanılır. Araç içindeki sıkışık bir alanda, özellikle bilinci kapalı birini sırtınıza alarak çıkarmak hem çok zordur hem de boyun ve omurgayı korumaz. Bu nedenle bu senaryo için uygun değildir.
• c) İtfaiyeci yöntemi ile omuzda taşıma: Bu, bir kişiyi uzun mesafeler boyunca taşımak için etkili bir yöntemdir ancak kazazedeyi araçtan çıkarmak için kullanılamaz. İlk yardımcının, araç içinde kazazedeyi omuzlayacak kadar alanı yoktur. Bu teknik, kişi araçtan çıkarıldıktan *sonra* güvenli bir yere taşınması gerektiğinde uygulanabilir.
• d) Ayak bileklerinden sürükleme yöntemi: Bu yöntem, sadece başka hiçbir seçeneğin olmadığı ve kazazedenin çok kısa bir mesafe çekilmesi gereken durumlarda başvurulan bir acil durum tekniğidir. Birini araçtan ayaklarından çekerek çıkarmak, başın ve boynun kontrolsüzce geriye düşmesine, savrulmasına ve çok ciddi omurilik yaralanmalarına neden olur. Bu, kesinlikle kaçınılması gereken tehlikeli bir uygulamadır.

Özetle, soruda verilen hayatı tehdit edici durumlarda, kazazedeyi araçtan çıkarmanın en doğru ve güvenli yolu Rentek manevrasıdır. Diğer yöntemler ya uygulama alanı açısından imkansızdır ya da kazazedeye daha fazla zarar verme riski taşır. Bu nedenle ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda, araçtan acil çıkarma denince aklınıza hemen Rentek manevrası gelmelidir.

Bu soruda, kalp masajı (kardiyopulmoner resüsitasyon - CPR) gibi ciddi ve müdahaleci bir ilk yardım uygulamasını başlatmak için gereken **mutlak ve vazgeçilmez şartın** ne olduğu sorulmaktadır. Kalp masajı, doğru zamanda yapıldığında hayat kurtaran ancak yanlış durumda uygulandığında ciddi zararlar verebilecek bir işlemdir. Bu nedenle hangi durumda yapılması gerektiğini bilmek hayati önem taşır.

Doğru cevap B seçeneğidir: Dolaşımın durması, kalp atımlarının alınamaması. Kalp masajının temel amacı, durmuş olan bir kalbin yerine vücuda kan pompalamaktır. Eğer bir kişinin kalbi zaten atıyorsa, yani dolaşımı devam ediyorsa, dışarıdan göğüs kafesine baskı uygulamak kalbin doğal ritmini bozabilir ve kalp durmasına bile neden olabilir. Bu yüzden kalp masajına başlamak için en kesin ve tek şart, kalbin atmadığından, yani dolaşımın durduğundan emin olmaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Kazazedenin sesli uyaranlara tepki vermemesi ve c) Kazazedenin bilincini yitirmesi: Bu iki durum birbirine çok yakındır ve genellikle birlikte görülür. Bir kişinin bilincini kaybetmesi veya uyaranlara tepki vermemesi, ilk yardımcının müdahale etmesi gerektiğini gösteren önemli bir işarettir. Ancak bu, tek başına kalp masajı için yeterli bir sebep değildir. Örneğin, basit bir bayılma, şeker koması veya kafa travması geçiren bir kişinin de bilinci kapalı olabilir ama kalbi normal bir şekilde atmaya devam ediyordur. Bilinci kapalı ama kalbi atan birine kalp masajı yapmak son derece tehlikelidir.

• d) Reflekslerin kaybolması: Reflekslerin kaybolması, genellikle derin bir bilinçsizlik durumunun veya ciddi bir nörolojik hasarın göstergesidir. Ancak bu durum da, kalbin durduğu anlamına gelmez. Bir kazazedenin refleksleri olmasa bile kalbi ve solunumu devam ediyor olabilir. Bu nedenle, refleks kaybı da kalp masajına başlamak için kesin bir kriter olarak kabul edilemez. İlk yardımda temel odak, bilinç, solunum ve dolaşımın kontrolüdür.

Özetle, bir kazazedeye müdahale ederken ilk olarak bilinç kontrolü yapılır. Bilinç yoksa hemen solunum kontrol edilir. Eğer solunum da yoksa veya normal değilse, dolaşımın durduğu kabul edilir ve nabız kontrolü ile bu durum teyit edilir. İşte bu aşamada, yani dolaşımın durduğu ve kalp atımlarının alınamadığı kesinleştiğinde, hiç vakit kaybetmeden kalp masajına başlanmalıdır. Diğer seçenekler önemli belirtiler olsa da, kalp masajını zorunlu kılan tek durum kalbin durmasıdır.

Bu soruda, ilk yardımın temel amaçlarının neler olduğu sorulmaktadır. Verilen öncülleri dikkatlice inceleyerek hangilerinin ilk yardımın temel prensipleriyle uyumlu olduğunu bulmamız gerekiyor. İlk yardım, herhangi bir kaza veya yaşamı tehlikeye düşüren bir durumda, sağlık görevlilerinin yardımı sağlanıncaya kadar, hayatın kurtarılması ya da durumun daha kötüye gitmesini önleyebilmek amacıyla olay yerinde, tıbbi araç gereç aranmaksızın mevcut araç ve gereçlerle yapılan ilaçsız uygulamalardır.

Şimdi öncülleri tek tek inceleyelim:

• I- İyileşmeyi kolaylaştırmak: Bu, ilk yardımın temel amaçlarından biridir. Yapılan doğru müdahaleler (örneğin, bir kanamayı durdurmak, kırık bir kolu sabitlemek veya bir yanığı soğutmak), profesyonel tıbbi yardım gelene kadar yaralının durumunun kötüleşmesini engeller. Bu durum, hastaneye ulaştığında tedavi sürecini olumlu etkiler ve iyileşmeyi hızlandırır. Dolayısıyla bu öncül doğrudur.
• III- Yaşamın korunması ve sürdürülmesini sağlamak: Bu, ilk yardımın en öncelikli ve en temel amacıdır. İlk yardımcının ilk hedefi, kazazedenin hayati tehlikesini ortadan kaldırmak, solunum ve dolaşım gibi temel yaşam fonksiyonlarının devam etmesini sağlamaktır. Örneğin, suni solunum veya kalp masajı yapmak doğrudan bu amaca hizmet eder. Bu nedenle bu öncül de doğrudur.

II- Kazazedelerin özel yaşamlarıyla ilgilenmek: Bu ifade, ilk yardımın amaçları arasında kesinlikle yer almaz. İlk yardımcının görevi, tamamen tıbbi yardım sağlamak ve kazazedenin sağlığına odaklanmaktır. Kazazedenin kişisel, sosyal veya özel hayatı ile ilgili sorular sormak veya bu konularla ilgilenmek, hem etik değildir hem de ilk yardımcının görevi ve yetkisi dışındadır. Bu nedenle bu öncül yanlıştır.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

1. a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Çünkü ilk yardımın en temel amacı olan "yaşamın korunmasını" (III) göz ardı etmektedir.
2. b) I ve II: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü ilk yardımın amacıyla hiçbir ilgisi olmayan ve etik dışı olan "özel yaşamla ilgilenmek" (II) maddesini içermektedir.
3. c) I ve III: Bu seçenek doğrudur. İlk yardımın iki temel ve doğru amacını, yani "iyileşmeyi kolaylaştırmak" (I) ve "yaşamın korunmasını sağlamak" (III) maddelerini bir araya getirmiştir.
4. d) I, II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. Doğru olan I ve III numaralı öncüllerin yanında, tamamen yanlış olan II numaralı öncülü de içerdiği için elenir.

Sonuç olarak, ilk yardımın temel amaçları hayatı korumak, mevcut durumun daha da kötüleşmesini önlemek ve bu sayede iyileşme sürecine katkıda bulunmaktır. Bu nedenle doğru cevap I ve III'ü içeren C seçeneğidir.

Bu soruda, insan vücudunu oluşturan temel yapıların en basitinden en karmaşığına, yani en küçüğünden en büyüğüne doğru nasıl sıralandığı sorulmaktadır. Vücudumuzun organizasyonunu bir bina inşa etmeye benzetebiliriz; en küçük malzemeden başlayarak bütünü oluştururuz. Bu sıralamayı bilmek, vücudun nasıl çalıştığını ve ilk yardımın temel mantığını anlamak için önemlidir.

Doğru Cevap: c) Hücre - Doku - Organ - Sistem

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, vücudun yapısal organizasyonunu mantıksal ve bilimsel olarak doğru bir hiyerarşi ile sunmasıdır. Bu sıralamayı daha iyi anlamak için her bir terimi adım adım inceleyelim:

1. Hücre: Vücudun en küçük canlı yapı birimidir. Tıpkı bir binanın tek bir tuğlası gibidir. Hayatın başlangıç noktasıdır ve tüm canlılık fonksiyonları en temel düzeyde burada gerçekleşir.
2. Doku: Benzer görevleri yapmak için bir araya gelmiş hücreler topluluğudur. Binadaki tuğlaların bir araya gelerek bir duvarı oluşturması gibi, benzer hücreler de birleşerek dokuları (örneğin kas dokusu, sinir dokusu) oluşturur.
3. Organ: Belirli bir görevi yerine getirmek için farklı dokuların bir araya gelmesiyle oluşan daha karmaşık bir yapıdır. Binadaki duvarların, zeminin ve tavanın birleşerek bir odayı oluşturması gibi, dokular da organları (örneğin kalp, mide, akciğer) meydana getirir.
4. Sistem: Vücudun belirli bir ana fonksiyonunu (sindirim, solunum, dolaşım gibi) yerine getirmek için birbiriyle uyum içinde çalışan organlar grubudur. Binadaki odaların birleşerek bütün bir katı veya evi oluşturması gibi, organlar da sistemleri (örneğin sindirim sistemi, solunum sistemi) oluşturur.

Görüldüğü gibi, Hücre → Doku → Organ → Sistem sıralaması, en temel yapı taşından başlayarak en karmaşık ve organize yapıya doğru ilerleyen mantıksal bir bütündür.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Sistem - Doku - Organ - Hücre: Bu sıralama, soruda istenenin tam tersidir. Vücut yapılarını en büyük ve karmaşık olandan en küçük ve basit olana doğru (büyükten küçüğe) sıralamaktadır. Soru ise küçükten büyüğe doğru bir sıralama istemektedir.
• b) Organ - Hücre - Doku - Sistem: Bu sıralama tamamen karışıktır ve mantıksal bir sıra izlememektedir. En küçük birim olan hücre, kendisinden daha büyük olan organdan sonra gelmiştir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• d) Hücre - Organ - Doku - Sistem: Bu seçenek doğru birim olan hücre ile başlasa da devamında hata yapmaktadır. Organlar, dokuların bir araya gelmesiyle oluşur. Dolayısıyla, sıralamada dokunun organdan önce gelmesi gerekir. Bu seçenekte organ, kendisini oluşturan dokudan önceye yazılarak hata yapılmıştır.

Bu soruda, ilk yardımın temel konularından biri olan şok pozisyonunun uygulanma amacı sorgulanmaktadır. Hastanın sırt üstü yatırılıp, bacaklarının yaklaşık 30 cm kadar yukarıya kaldırılmasıyla uygulanan bu pozisyonun neden hayati bir öneme sahip olduğu anlaşılmalıdır. Sorunun odak noktası, bu fiziksel hareketin vücutta ne gibi bir etki yarattığıdır.

Doğru cevap a) Beyne yeterince kan gitmesini sağlamak seçeneğidir. Şok, temel olarak dolaşım sisteminin vücudun ihtiyaç duyduğu kanı organlara yeterince pompalayamaması durumudur. Bu durumda kan basıncı (tansiyon) tehlikeli seviyede düşer ve beyin, kalp gibi hayati organlar yeterli oksijen alamaz. Ayakları yukarı kaldırmak, yer çekiminin de yardımıyla bacaklardaki kanın vücudun merkezine (göğüs ve karın boşluğuna) doğru akmasını sağlar. Bu sayede kalbin pompalayabileceği kan miktarı artar ve bu kanın öncelikli olarak en hassas organ olan beyne ulaşması hedeflenir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• b) Solunumun düzenli olmasını sağlamak: Bu seçenek yanlıştır. Solunumu rahatlatmak için yapılan temel ilk yardım uygulaması, hava yolunu açmak için verilen "Baş Geri-Çene Yukarı" pozisyonudur. Ayakların yukarı kaldırılmasının solunum yolları üzerinde doğrudan bir etkisi yoktur. Hatta bazı durumlarda karın organlarının diyaframa baskı yapmasıyla solunumu bir miktar zorlaştırabilir.
• c) Vücut sıcaklığını düşürmek: Bu seçenek de hatalıdır. Aslında şok durumundaki bir hastanın vücut ısısı genellikle düşer, cilt soğuk ve nemli olur. Bu nedenle ilk yardımda yapılması gereken, hastanın üzerini bir battaniye ile örterek vücut sıcaklığının daha fazla düşmesini engellemektir. Amaç vücut sıcaklığını korumaktır, düşürmek değil.
• d) Sindirime yardımcı olmak: Bu seçenek konuyla tamamen ilgisizdir. Vücut şok gibi acil ve hayati bir tehlikeyle karşılaştığında, enerjisini hayatta kalmak için kullanır. Bu sırada sindirim gibi o an için öncelikli olmayan fonksiyonları yavaşlatır veya durdurur. Dolayısıyla şok pozisyonunun sindirime yardımcı olmak gibi bir amacı olamaz.

Özetle, şok pozisyonu, vücuttaki mevcut kanı en verimli şekilde kullanarak beyin hasarını önlemeyi ve hastayı hayatta tutmayı amaçlayan kritik bir ilk yardım manevrasıdır. Ayakları yükselterek kanı beyne yönlendirmek, bu pozisyonun en temel ve en önemli gerekçesidir.

Bu soruda, çeşitli darbeler sonucunda bir eklemi oluşturan kemik uçlarının birbirinden kalıcı olarak ayrılması durumunun tanımı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, ayrılmanın "kalıcı" olmasıdır. Bu detayı aklımızda tutarak şıkları inceleyelim.

Doğru cevap b) Çıkık seçeneğidir. Çıkık, eklemi oluşturan kemiklerin uçlarının, bir darbe veya zorlama sonucu normal pozisyonlarından çıkarak birbirinden kalıcı olarak ayrılmasıdır. Eklem yüzeyleri artık birbirine temas etmez ve eklem normal işlevini yapamaz hale gelir. Sorudaki "eklem yüzeylerinin kalıcı olarak ayrılması" tanımı, tam olarak çıkık durumunu tarif etmektedir.

Neden Diğer Seçenekler Yanlış?

• a) Kırık: Kırık, kemik bütünlüğünün bozulması, yani kemiğin çatlaması veya parçalara ayrılmasıdır. Bu durumda sorun eklemde değil, doğrudan kemiğin kendisindedir. Kırık durumunda eklem yüzeyleri ayrılmak zorunda değildir, bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• c) Donma: Donma, aşırı soğuğa maruz kalma sonucu dokuların donarak hasar görmesidir. Bu durumun darbelerle veya eklemlerin ayrılmasıyla bir ilgisi yoktur; tamamen bir ısı yaralanmasıdır. Dolayısıyla bu seçenek konuyla alakasızdır.
• d) Burkulma: Burkulma, çıkık ile en çok karıştırılan durumdur ancak aralarında önemli bir fark vardır. Burkulmada eklem bağları anlık olarak gerilir, zorlanır veya yırtılır. Eklem yüzeyleri birbirinden anlık olarak ayrılır ancak sonra tekrar normal pozisyonuna döner. Soruda ise ayrılmanın kalıcı olduğu belirtildiği için burkulma doğru cevap olamaz.

Özetle, ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda anahtar kelimelere odaklanmalısınız. "Eklem yüzeylerinin kalıcı ayrılması" ifadesi doğrudan Çıkık tanımını yaparken, "eklem yüzeylerinin anlık ayrılması" veya "eklem bağlarının zedelenmesi" ifadesi Burkulma'yı işaret eder. Kemik bütünlüğünün bozulması ise Kırık olarak tanımlanır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası yaralının durumunu anlamak için kullanılan bilinç düzeylerinin sınıflandırılması ve bu sınıflardan 1. derece bilinç düzeyinin hangi bulguyla tespit edildiği sorulmaktadır. İlk yardımda, yaralının bilincini kontrol etmek, yapılacak müdahalenin önceliğini belirlemek için hayati önem taşır. Bilinç düzeyleri, yaralının dışarıdan gelen uyarılara ne kadar tepki verebildiğine göre belirlenir.

İlk yardımda bilinç düzeyleri genellikle üç ana kategoride değerlendirilir. Bu değerlendirme, en hafif bilinç kaybından en ağır duruma doğru sıralanır. Bu sıralamayı anlamak, sorunun cevabını ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu kavramayı kolaylaştırır.

• 1. Derece Bilinç Düzeyi: Kişi uykulu bir haldedir ancak sözlü ve gürültülü uyaranlara cevap verir. Adıyla seslenildiğinde veya hafifçe omuzuna dokunulup "İyi misiniz?" diye sorulduğunda gözlerini açabilir, mırıldanabilir veya basit komutları yerine getirebilir.
• 2. Derece Bilinç Düzeyi: Kişi sözlü ve gürültülü uyaranlara tepki vermez. Ancak omuz başının sıkılması gibi ağrılı bir uyarana tepki verir. Bu tepki, inleme, elini çekme veya yüzünü buruşturma şeklinde olabilir.
• 3. Derece Bilinç Düzeyi: En ağır seviyedir. Kişi hiçbir uyarana (sözlü, gürültülü veya ağrılı) tepki vermez. Bu durum koma hali olarak da bilinir ve acil tıbbi müdahale gerektirir.

Şimdi seçenekleri bu bilgilere göre inceleyelim:

a) Sözlü ve gürültülü uyaranlara cevap vermesi: Bu ifade, yukarıda açıkladığımız gibi 1. derece bilinç düzeyinin tanımıdır. Yaralı tam olarak uyanık olmasa da, seslenildiğinde veya gürültü yapıldığında bir şekilde tepki verebilmektedir. Bu nedenle bu seçenek DOĞRU cevaptır.

b) Göz bebeklerinin farklı büyüklükte olması: Bu durum, "anizokori" olarak adlandırılır ve genellikle ciddi bir kafa travması, beyin kanaması veya sinir sistemi hasarının belirtisidir. Bu, bilinç durumunu etkileyebilecek bir nedenin bulgusu olsa da, bilinç düzeyinin kendisini tanımlayan bir tepki değildir. Yani bu bir sonuçtur, bilinç seviyesinin tanımı değildir.

c) Ağrılı uyaranlara cevap vermesi: Bu ifade, 2. derece bilinç düzeyini gösteren bir bulgudur. Yaralı, sözlü komutlara tepkisiz kalırken, ancak canı yandığında bir tepki vermektedir. Bu durum, 1. dereceden daha ağır bir bilinç kaybını ifade eder.

d) Tüm uyaranlara tepkisiz olması: Bu ifade, 3. derece bilinç düzeyini, yani koma halini tanımlar. Bu, bilinç kaybının en derin ve en tehlikeli seviyesidir. Yaralının ne sesli ne de ağrılı hiçbir uyarana yanıt vermediği durumdur.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası araç içindeki yaralıyı çıkarmak için atılması gereken adımların doğru sıralaması sorgulanmaktadır. Özellikle vurgulanan nokta, bu süreçteki "ilk aşamanın" ne olduğudur. Bu tür sorularda öncelik her zaman hem yaralının hem de ilk yardımcının güvenliğini sağlamaktır.

Doğru Cevap: b) Motorun durdurulup aracın sabitlenmesi

Bu seçeneğin doğru olmasının temel nedeni "Önce Güvenlik" ilkesidir. Kaza sonrası olay yerine müdahale ederken, mevcut tehlikeleri ortadan kaldırmak en birincil önceliktir. Motorun çalışır durumda olması, bir yakıt sızıntısı durumunda yangın veya patlama riskini artırır. Aynı şekilde, aracın sabitlenmemesi (el freninin çekilmemesi, vitesin uygun konuma getirilmemesi, tekerleklere takoz konulmaması vb.) aracın hareket ederek hem içerideki yaralıya hem de dışarıdaki yardımcılara daha fazla zarar vermesine neden olabilir. Bu nedenle, müdahaleye başlamadan önce ortamı güvenli hale getirmek atılacak ilk ve en hayati adımdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Yaralının araçtan çıkarılabileceği çıkış yerlerinin sağlanması: Bu, önemli bir adımdır ancak güvenlik sağlandıktan sonra gelir. Güvenli olmayan bir araçta (örneğin, yanma veya kayma riski olan bir araçta) çıkış yolu planlaması yapmak anlamsız ve tehlikelidir. Önce araç ve çevre güvenliği sağlanmalı, ardından yaralının nasıl ve nereden çıkarılacağı planlanmalıdır.
• c) Yaralıyı taşımak için sedye getirilmesi: Sedye, yaralıyı çıkarma ve taşıma aşamasında kullanılan bir ekipmandır. Bu aşama, olay yeri güvenliği sağlandıktan ve yaralının durumu değerlendirildikten çok sonra gelir. Henüz aracın motoru çalışırken veya araç kayma riski taşırken sedye hazırlığı yapmak, öncelikleri yanlış belirlemek anlamına gelir.
• d) Tıbbi yardım istenmesi: Tıbbi yardım istemek (112'yi aramak) şüphesiz çok önemlidir ve olay yerine varıldığında ilk yapılması gereken eylemlerden biridir. Ancak soru, spesifik olarak "yaralının çıkarılmasındaki ilk aşamayı" sormaktadır. Yaralıya ve araca fiziksel olarak müdahale etmeden önceki ilk adım, o fiziksel ortamı güvenli hale getirmektir. Motoru durdurup aracı sabitlemek, yaralıya yapılacak müdahalenin güvenli bir zeminde başlamasını sağlar. Genellikle, bir kişi aracı güvence altına alırken başka bir kişi de aynı anda 112'yi arayabilir, ancak eylem sırası olarak aracın tehlike potansiyelini ortadan kaldırmak önceliklidir.

Özetle, bir kaza yerinde yaralıyı araçtan çıkarma işlemine başlamadan önce, her türlü ek riski ortadan kaldırmak gerekir. Bu risklerin en başında yangın, patlama ve aracın hareket etmesi gelir. Bu nedenle motoru durdurup aracı sabitlemek, tüm diğer müdahaleler için güvenli bir ortam yaratan en temel ve ilk adımdır.

Bu soruda, vücudumuz için hayati öneme sahip olan gaz alışverişini, yani nefes alarak oksijeni vücuda alıp, atık gaz olan karbondioksiti vücuttan atmayı sağlayan ana organın hangisi olduğu sorulmaktadır. Bu işlem, kan aracılığıyla tüm hücre ve dokulara oksijen taşınmasını sağlar. Şimdi seçenekleri ve doğru cevabı detaylıca inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Akciğer

Doğru cevap Akciğer'dir. Çünkü akciğerler, solunum sisteminin temel organıdır. Nefes aldığımızda hava akciğerlere dolar ve burada "alveol" adı verilen küçük hava keseciklerinde gaz alışverişi gerçekleşir. Oksijen kanda bulunan kırmızı kan hücrelerine bağlanır ve kan dolaşımı ile tüm vücuda taşınır. Aynı anda, hücrelerin atığı olan karbondioksit kandan alveollere geçer ve nefes verme yoluyla vücuttan atılır. Bu nedenle, vücudun oksijenlenmesini sağlayan gaz alışverişi görevi doğrudan akciğerlere aittir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Mide: Mide, sindirim sisteminin bir parçasıdır. Görevi, yediğimiz besinleri mide asidi ve enzimler yardımıyla parçalayarak sindirime hazırlamaktır. Midenin gaz alışverişi veya hücreleri oksijenlendirme gibi bir görevi yoktur.
• b) Böbrek: Böbrekler, boşaltım sisteminin en önemli organlarıdır. Temel görevleri, kanı süzerek zararlı ve atık maddeleri (üre gibi) ayırmak ve bunları su ile birlikte idrar olarak vücuttan atmaktır. Vücudun sıvı ve mineral dengesini ayarlarlar ancak solunumla ilgili bir işlevleri bulunmaz.
• d) Pankreas: Pankreas, hem sindirim sistemine hem de endokrin (hormonal) sisteme ait bir organdır. Sindirim için enzimler salgılar ve kan şekerini düzenleyen insülin gibi önemli hormonları üretir. Gaz alışverişi ve dokuların oksijenlenmesi ile bir ilgisi yoktur.

Özetle, soruda tarif edilen "gaz alışverişi" ve "hücrelerin oksijenlenmesi" görevi, solunum sisteminin merkezi olan akciğerlerin temel fonksiyonudur. Diğer organların vücutta çok önemli başka görevleri vardır ancak bu özel işlevden sorumlu değillerdir.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu olmayan yetişkin bir kazazedeye uygulanacak Temel Yaşam Desteği (TYD) ile ilgili temel kurallar sorgulanmaktadır. Amaç, ilk yardımcının kalp durması durumunda profesyonel yardım gelene kadar hayatı devam ettirmek için yapması gereken doğru müdahaleyi bilip bilmediğini ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğerlerinin neden yanlış olduğunu anlayalım.

Doğru Cevap: c) 30 kalp masajı, 2 yapay solunum şeklinde uygulanması

Bu seçenek, yetişkinler için uluslararası kabul görmüş ve Türkiye'de de geçerli olan Temel Yaşam Desteği standardını doğru bir şekilde ifade etmektedir. Kalp durduğunda, beyin ve diğer hayati organlara kan pompalamak için kalp masajı yapılır. Her 30 kalp masajından sonra, akciğerlere oksijen göndermek amacıyla 2 yapay solunum verilir. Bu döngü (30:2), sağlık ekipleri gelene veya hasta yaşamsal belirtiler gösterene kadar kesintisiz olarak devam ettirilir. Bu oran, kan dolaşımını sağlama ve kanı oksijenlendirme arasında en etkili dengeyi kurar.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Göğüs kemiği 3 cm aşağı inecek şekilde bası yapılması
  Bu ifade yanlıştır çünkü yetişkin bir insanda etkili bir kalp masajı için göğüs kemiğinin yeterince çöktürülmesi gerekir. Belirlenen doğru derinlik en az 5 cm, en fazla 6 cm'dir. 3 cm'lik bir bası, kalbi yeterince sıkıştırarak kanın vücuda pompalanmasını sağlamak için çok yetersizdir ve bu nedenle etkisiz bir müdahale olur.
• b) Temel yaşam desteğine yapay solunum ile başlanması
  Bu ifade de yanlıştır. Güncel ilk yardım kılavuzlarına göre (C-A-B protokolü: Circulation-Airway-Breathing / Dolaşım-Hava Yolu-Solunum), yetişkinlerde temel yaşam desteğine öncelikle kalp masajı (dolaşım) ile başlanır. Çünkü kalp durduğunda kanda kalan oksijenin beyne hızla ulaştırılması hayati önem taşır. Bu nedenle ilk olarak 30 kalp masajı yapılır, ardından solunuma geçilir.
• d) Kalp masajı hızının saatte 100 bası olacak şekilde ayarlanması
  Bu ifade, birim hatası nedeniyle kesinlikle yanlıştır. Kalp masajının hızı, kan dolaşımını etkili bir şekilde sürdürebilmek için çok önemlidir. Doğru hız dakikada 100 ila 120 bası olmalıdır. "Saatte 100 bası" ifadesi, neredeyse hiç masaj yapmamak anlamına gelir ve tamamen etkisizdir. Bu seçenek, sınavda dikkat ölçmeye yönelik klasik bir yanıltmadır.

Özetle, ehliyet sınavında ve gerçek hayatta unutmamanız gereken en temel kural, yetişkinlerde Temel Yaşam Desteği'nin 30 kalp masajı ve 2 yapay solunum döngüsü şeklinde, göğsü 5 cm çöktürerek ve dakikada 100-120 bası hızında uygulanmasıdır.

Bu soruda, sürücünün resimde gördüğü trafik işaretine göre yapmaması gereken, yani **yanlış** olan davranış sorulmaktadır. Bu tür sorularda doğru cevabı bulmak için öncelikle trafik işaretinin ne anlama geldiğini ve sürücüye hangi tehlikeyi bildirdiğini anlamak gerekir.

Görseldeki trafik işareti, bir "Tehlike Uyarı İşareti"dir ve anlamı "Gevşek Malzemeli Zemin"dir. Bu levha, ilerideki yol yüzeyinde mıcır, çakıl gibi serbest malzemelerin bulunduğunu ve araçların lastiklerinden taş sıçrayabileceğini belirtir. Aynı zamanda bu tür zeminlerde aracın yol tutuşu azalır ve fren mesafesi uzar. Bu tehlikeler göz önünde bulundurulduğunda, sürücünün alması gereken bazı temel önlemler vardır.

Doğru Cevabın Açıklaması (c seçeneği):

c) Takip mesafesini azaltması: Bu davranış, gevşek malzemeli bir zeminde yapılması gerekenlerin tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Takip mesafesini azaltmak, yani öndeki araca daha fazla yaklaşmak iki büyük riski beraberinde getirir. Birincisi, öndeki aracın tekerleklerinden fırlayacak taşlar aracınızın ön camına ve kaportasına zarar verebilir. İkincisi ve daha önemlisi, bu tür zeminlerde fren mesafesi uzayacağı için, öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda ona çarpma riskiniz çok artar. Bu nedenle, bu levhayı gören bir sürücü takip mesafesini azaltmamalı, aksine artırmalıdır. Dolayısıyla bu seçenek, yapılması yanlış olan davranıştır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Yolu kontrol etmesi: Bu, her uyarı levhasında yapılması gereken doğru bir davranıştır. Sürücü, levhanın uyardığı tehlikenin (gevşek malzemenin) nerede başladığını, ne kadar yoğun olduğunu ve yolun durumunu görmek için yolu dikkatlice kontrol etmelidir. Bu, güvenli bir geçiş için zorunludur.
• b) Aracını yavaşlatması: Bu, en temel ve en önemli önlemdir. Hızı azaltmak, hem aracın kayma riskini düşürür hem de olası bir tehlike anında durmak için gereken mesafeyi kısaltır. Yavaşlayarak araç üzerindeki kontrol artırılır. Bu yüzden bu davranış doğrudur.
• d) O bölgeden dikkatli geçmesi: Bu seçenek, diğer doğru davranışların tümünü kapsayan genel bir ifadedir. Hızı azaltmak, yolu kontrol etmek ve takip mesafesini artırmak gibi önlemlerin hepsi, o bölgeden dikkatli geçmenin birer parçasıdır. Bu nedenle, bu da yapılması gereken doğru bir davranıştır.

Özetle, "Gevşek Malzemeli Zemin" uyarı levhası sürücüye daha temkinli olması gerektiğini bildirir. Bu temkinli sürüş, yavaşlamayı, dikkatli olmayı ve öndeki araçla araya daha fazla mesafe koymayı gerektirir. Takip mesafesini azaltmak ise bu önlemlerle tamamen çelişen, tehlikeli ve yanlış bir harekettir.

Bu soruda, kara yolunda arızalanarak durmak zorunda kalan bir aracın, hem kendi güvenliği hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için alması gereken en temel ve öncelikli önlem sorgulanmaktadır. Amaç, duran aracın bir tehlike kaynağı olmasını engellemek ve olası kazaların önüne geçmektir. Bu nedenle, diğer sürücüleri durumdan haberdar edecek en etkili yöntemin ne olduğunu bulmamız gerekmektedir.

Doğru Cevap: c) Aracın ön ve arkasına birer kırmızı yansıtıcı konulması

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, bunun Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen standart ve en etkili güvenlik prosedürü olmasıdır. Kırmızı üçgen reflektörler, özellikle gece veya görüş mesafesinin düşük olduğu (sisli, yağmurlu hava gibi) durumlarda, yaklaşan araçların far ışığını yansıtarak sürücüleri çok önceden uyarır. Bu uyarı, diğer sürücülere yavaşlamak, şerit değiştirmek ve güvenli bir şekilde arızalı aracın yanından geçmek için gerekli zamanı tanır. Reflektörler, aracın durumuna göre genellikle aracın 30 metre önüne ve 30 metre arkasına, diğer sürücüler tarafından en az 150 metreden görülecek şekilde yerleştirilmelidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Vitesin boşa alınması: Vitesi boşa almak, aracın itilerek veya çekilerek hareket ettirilmesini kolaylaştıran mekanik bir işlemdir. Ancak bu durumun, yoldan geçen diğer sürücüleri uyarma veya tehlikeyi önleme gibi bir işlevi yoktur. Güvenlik önlemleri alındıktan sonra, araç güvenli bir yere çekilecekse yapılabilecek bir işlem olsa da, ilk ve en önemli güvenlik adımı değildir.
• b) Aracın kapılarının açık tutulması: Bu seçenek sadece yanlış değil, aynı zamanda son derece tehlikelidir. Açık kapılar, aracın yolda kapladığı alanı genişletir ve özellikle dar yollarda veya hızlı akan trafikte, geçen araçların kapıya çarpma riskini artırır. Ayrıca, araç içindeki veya etrafındaki insanlar için de büyük bir tehlike oluşturur. Güvenlik için kapılar daima kapalı tutulmalıdır.
• d) Uzağı gösteren ışıkların açık tutulması: Uzağı gösteren ışıklar (uzun farlar), karşıdan gelen sürücülerin gözünü alarak görüşlerini tamamen engeller. Bu durum, sürücünün arızalı aracı ve etrafındaki insanları fark edememesine, hatta kontrolü kaybederek çok daha büyük bir kazaya sebep olmasına yol açabilir. Arızalı bir araçta yapılması gereken doğru aydınlatma işlemi, dörtlü ikaz lambalarını (flaşörleri) yakmaktır. Eğer dörtlüler çalışmıyorsa, sadece park lambaları yakılmalıdır.

Özetle, yolda kalan bir araç için en hayati öncelik, diğer sürücüleri mümkün olan en erken ve en güvenli şekilde uyarmaktır. Bu görevi en iyi yerine getiren ve yasal olarak zorunlu olan işlem, aracın önüne ve arkasına standartlara uygun şekilde kırmızı yansıtıcı (üçgen reflektör) yerleştirmektir.

Bu soruda, bir karayolu üzerinde beyaz çizgilerle boyanmış ve soru işareti ile gösterilen alanın trafik terminolojisindeki adının ne olduğu sorulmaktadır. Görselde, bir yayanın yolun karşısına geçmek için kullandığı, belirgin beyaz çizgilerden oluşan bir bölüm gösterilmektedir. Bu alanı ve diğer trafik terimlerini doğru bir şekilde bilmek, hem ehliyet sınavı hem de güvenli sürüş için temel bir gerekliliktir.

Doğru Cevap: c) Yaya geçidi

Doğru cevap yaya geçidi'dir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre yaya geçidi, taşıt yolu üzerinde, yayaların güvenli bir şekilde karşıya geçmelerini sağlamak için trafik işaretleri ile belirlenmiş alandır. Resimde gördüğümüz kalın ve beyaz çizgiler, dünya genelinde yaya geçidini belirtmek için kullanılan standart bir işarettir. Sürücüler bu alana yaklaşırken yavaşlamak ve geçitte bulunan veya geçmek üzere olan yayalara ilk geçiş hakkını vermek zorundadır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) Banket: Banket, karayolunun taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı, zorunlu hâllerde de araçların faydalanabileceği kısımdır. Genellikle asfalt kaplamanın bittiği yerdeki toprak veya çakıl kısımdır. Resimdeki alan yolun üzerinde ve çizgilerle belirlenmiş olduğu için banket değildir.
• b) Yaya yolu: Yaya yolu (veya kaldırım), karayolunun taşıt yolu kenarında, sadece yayaların kullanımı için ayrılmış olan kısımdır. Genellikle yoldan daha yüksek bir seviyede bulunur ve araç trafiğinden ayrılmıştır. Resimdeki alan ise yolun karşısına geçmek için taşıt yolunun üzerinde yer alır, yolun kenarında değil. Bu nedenle yaya yolu da yanlış bir cevaptır.
• d) Bisiklet yolu: Bisiklet yolu, adından da anlaşılacağı gibi sadece bisikletlilerin kullanımı için ayrılmış özel bir yoldur. Genellikle üzerinde bir bisiklet piktogramı (sembolü) bulunur ve bazen farklı bir renkle (örneğin mavi veya kırmızı) kaplanmış olabilir. Görseldeki işaretler ve alan, bisiklet kullanımı için değil, yayalar için olduğundan bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, tıp dilinde "monoküler" olarak adlandırılan, yani tek gözü gören bir bireyin hangi sınıf sürücü belgesi için başvuru yapabileceğinin bilinmesi istenmektedir. Sürücü adaylarının sağlık durumlarına göre alabilecekleri ehliyet sınıfları Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde açıkça belirtilmiştir. Bu durum, hem sürücünün hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için büyük önem taşır.

Doğru cevap a) B seçeneğidir. Mevcut yönetmeliklere göre, monoküler kişiler belirli şartları karşılamaları halinde B sınıfı sürücü belgesi alabilirler. B sınıfı, otomobil ve kamyonet gibi kişisel kullanıma yönelik araçları kapsadığı için, bu kişilerin sosyal hayata katılımı ve kişisel ulaşım ihtiyaçlarını karşılamaları hedeflenmiştir. Ancak bu durum, bazı özel koşullara bağlanmıştır.

Monoküler bir sürücünün B sınıfı ehliyet alabilmesi için, gören tek gözünün görme keskinliğinin belirli bir seviyede olması ve görüş alanının yeterli genişlikte olması gibi şartlar aranır. Ayrıca bu sürücülere, ehliyetlerinde özel bir kod belirtilerek bazı kısıtlamalar getirilir. Örneğin, araçlarında her iki tarafta da yan ayna bulundurma zorunluluğu, belirli hız limitlerini aşmamaları ve sadece gün batımından bir saat sonra ile gün doğumundan bir saat öncesi arasında (yani gündüz saatlerinde) araç kullanmaları gibi kurallar uygulanır.

Diğer seçenekler olan C, D ve E sınıfları ise yanlış cevaplardır. Bu ehliyet sınıfları, kamyon, çekici, otobüs gibi profesyonel ve ticari amaçlı kullanılan ağır vasıtaları kapsar. Bu tür büyük araçları kullanmak, mükemmel bir derinlik algısı, geniş bir görüş alanı ve yüksek dikkat gerektirir. Tek gözle görüş, bu yetenekleri, özellikle mesafe tahmini ve manevra kabiliyetini önemli ölçüde kısıtlar.

Trafik güvenliği açısından, yolcu veya yük taşıyan ticari araç sürücülerinde çok daha katı sağlık şartları aranır. Monoküler görüş, özellikle sollama yaparken, dar alanlara park ederken veya mesafeyi ayarlarken ciddi riskler oluşturabileceğinden, yönetmelik bu kişilerin C (kamyon), D (otobüs) ve E (römorklu kamyon/çekici - eski sınıflandırma) gibi profesyonel ehliyet sınıflarını almasına izin vermez. Bu, hem sürücünün kendisini hem de taşıdığı yük veya yolcular ile trafikteki diğer herkesi korumaya yönelik bir tedbirdir.

Özetle, bu sorunun ana fikrini şu şekilde aklınızda tutabilirsiniz:

• Monoküler (Tek Gözü Gören) Sürücüler: Sadece kişisel kullanıma yönelik araçlar için, belirli şartlar ve kısıtlamalar dahilinde ehliyet alabilirler.
• B Sınıfı: Otomobil gibi kişisel araçları kapsadığı için, monoküler kişilere verilebilen ehliyet sınıfıdır.
• C, D, E Sınıfları: Kamyon, otobüs gibi profesyonel ve ağır ticari araçları kapsadığı için, daha yüksek güvenlik standartları gerektirir ve monoküler kişilere verilmez.

Bu soruda, trafikte geçiş üstünlüğüne sahip olan ambulans, itfaiye, polis aracı gibi araçların bu özel hakkı kullanırken uymak zorunda oldukları en temel ve en önemli kural sorgulanmaktadır. Geçiş üstünlüğü, bu araçlara bazı trafik kurallarını ihlal etme hakkı tanısa da, bu hakkın sınırsız olmadığını ve büyük bir sorumluluk gerektirdiğini bilmek çok önemlidir.

Doğru cevap (d) seçeneğidir. Çünkü geçiş üstünlüğünün asıl amacı, acil bir duruma müdahale ederek can ve mal kaybını önlemektir. Bu hakkı kullanan bir sürücü, örneğin bir kavşaktan siren çalarak kırmızı ışıkta geçerken, başka bir kazaya sebep olarak yeni can ve mal kayıplarına yol açamaz. Bu nedenle, sahip olduğu tüm ayrıcalıklara rağmen, her zaman için diğer sürücülerin, yayaların ve kendi aracının güvenliğini tehlikeye atmamakla yükümlüdür.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Hız sınırlamasına: Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar, görev sırasında aciliyet durumuna göre hız limitlerinin üzerine çıkabilirler. Bir ambulansın hastaya yetişmek için veya bir itfaiyenin yangına ulaşmak için hız yapması gerekebilir. Bu nedenle bu seçenekteki ifadeye uymak zorunda değildirler.
• b) Trafik yasaklarına: Bu araçlar, görev halindeyken kırmızı ışıkta geçmek, ters yöne girmek veya dönüş yasağı olan bir yerden dönmek gibi normalde yasak olan birçok kuralı ihlal edebilirler. Amaçları en kısa sürede olay yerine ulaşmaktır. Dolayısıyla bu da uymak zorunda oldukları bir kural değildir.
• c) Çevreyi rahatsız etmemeye: Tam tersine, geçiş üstünlüğüne sahip araçlar sirenlerini ve tepe lambalarını kullanarak diğer sürücüleri uyarmak ve kendilerine yol açılmasını sağlamak zorundadır. Bu durum, çevrede gürültü ve ışıkla bir rahatsızlık oluştursa da, trafiğin güvenli bir şekilde kendilerine yol vermesi için bu kesinlikle gereklidir.

Özetle, geçiş üstünlüğü hakkı; hız limitlerini aşma, trafik yasaklarına uymama gibi ayrıcalıklar tanısa da, tüm bu ayrıcalıkların üzerinde olan tek bir kural vardır: hiçbir koşulda başkalarının can ve mal güvenliğini tehlikeye atmamak. Bu, tüm kuralların temelini oluşturan en önemli ve vazgeçilmez sorumluluktur.

Bu soruda, taşıt yolu üzerine çizilmiş olan "50" rakamının ne anlama geldiği ve sürücünün bu işaretlemeye göre nasıl davranması gerektiği sorulmaktadır. Bu tür işaretlemeler, sürücüleri yolun o bölümündeki özel bir kural hakkında bilgilendiren yatay trafik işaretleridir. Sürücünün bu işareti doğru yorumlayarak trafik kurallarına uygun şekilde hareket etmesi beklenir.

Doğru Cevap: c) Azami (en fazla) 50 km/saat hızla gitmeli

Yol üzerine çizilen bu tür rakamlar, o yoldaki azami hız sınırını belirtir. Yani, bu işareti gören bir sürücü, hızını en fazla saatte 50 kilometreye düşürmelidir. Bu hızın üzerine çıkmak trafik kuralı ihlalidir ve tehlikeli durumlara yol açabilir. Genellikle bu işaretlemeler, ileride tehlikeli bir viraj, okul geçidi, kavşak veya yerleşim yeri gibi hız düşürülmesi gereken yerlere yaklaşırken sürücüyü önceden uyarmak amacıyla kullanılır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) 50 metre sonra durmalı: Bu seçenek yanlıştır. Durulması gerektiğini belirten işaret "DUR" levhası veya yol üzerindeki kalın beyaz dur çizgisidir. Yola çizilen "50" rakamı, durma mesafesi ile değil, hız limiti ile ilgilidir.
• b) Asgari (en az) 50 km/saat hızla gitmeli: Bu seçenek de yanlıştır. Asgari hız limitleri genellikle mavi zeminli yuvarlak levhalarla belirtilir ve trafiği yavaşlatmamak için otoyol gibi belirli yollarda kullanılır. Yol üzerine çizilen bu işaretleme, gidilebilecek en düşük hızı değil, en yüksek hızı gösterir.
• d) Öndeki araçla arasında 50 metre mesafe bırakmalı: Bu seçenek yanlıştır. Bu durum, takip mesafesi ile ilgilidir. Takip mesafesi, hız ve yol koşullarına göre sürücü tarafından ayarlanır ve genellikle "hızın yarısı kadar metre" veya "iki saniye kuralı" ile hesaplanır. Yoldaki "50" rakamı, takip mesafesini değil, hız sınırını belirtir.

Özetle, yol üzerinde gördüğünüz "50" gibi rakamlar, o bölgede izin verilen en yüksek hızı, yani azami hız sınırını ifade eder. Bu işareti gördüğünüzde yapmanız gereken, hızınızı kontrol edip en fazla 50 km/saat hıza uymaktır. Bu kural, hem sizin hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için çok önemlidir.

Bu soruda, sürücülerin çok şeritli yollarda en soldaki şeridi kullanırken hangi davranıştan kaçınmaları gerektiği sorgulanmaktadır. Sol şeridin trafikteki özel bir rolü vardır ve bu rolü anlamak, soruyu doğru cevaplamak için anahtardır. Sol şerit, öncelikli olarak daha hızlı giden araçların ve sollama (geçiş) yapan araçların kullanması için ayrılmıştır.

Doğru Cevap: d) Yolcu indirip bindirmesi

Doğru cevabın neden "Yolcu indirip bindirmesi" olduğunu açıklayalım. Sol şerit, trafiğin en hızlı aktığı şerittir. Bu şeritte duraklamak veya durmak, arkadan gelen yüksek hızlı araçlar için çok büyük bir tehlike oluşturur ve zincirleme kazalara neden olabilir. Yolcu indirme ve bindirme işlemi, aracın tamamen durmasını gerektiren bir eylemdir ve bu eylem sadece yolun en sağında, bankette veya bu iş için ayrılmış ceplerde güvenli bir şekilde yapılabilir. Sol şeritte yolcu indirmek, hem yolcunun hem de diğer sürücülerin can güvenliğini hiçe saymaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Yavaşlaması: Bir sürücünün sol şeritte yavaşlaması her zaman yasak değildir. Örneğin, önündeki trafik yavaşladığında, bir tehlikeyle karşılaştığında veya sola dönüş yapmak için hazırlanırken yavaşlaması gerekir. Elbette, sol şeridi gereksiz yere işgal edip yavaşlayarak trafiği engellemek yasaktır, ancak "yavaşlama" eyleminin kendisi bir zorunluluk olabilir. Bu nedenle bu seçenek kesin bir yasak değildir.
• b) Vites küçültmesi: Vites küçültmek, aracın hızını kontrol etmek, yavaşlamak veya hızlanmaya hazırlanmak için yapılan normal bir sürücülük eylemidir. Bu, herhangi bir şeritte yapılabilecek teknik bir manevradır ve sol şeritte yapılmasının özel bir yasağı yoktur. Yavaşlama ihtiyacı duyulduğunda vites küçültmek son derece normaldir.
• c) Uygun hızla seyretmesi: Bu seçenek, yasak olmak bir yana, sürücüden beklenen bir davranıştır. "Uygun hız", trafik kurallarına, yol ve hava şartlarına göre ayarlanmış hız demektir. Sol şeridi kullanan bir sürücünün, o şeridin akışına ve hız limitlerine uygun bir hızda seyretmesi gerekir. Bu nedenle bu davranış yasak değil, aksine bir kuraldır.

Özetle, sol şerit bir geçiş ve hızlanma şerididir; durma, duraklama veya park etme gibi trafiğin akışını tamamen kesintiye uğratacak eylemler için kesinlikle uygun değildir. Yolcu indirip bindirmek aracı durdurmayı gerektirdiğinden, bu şeritte yapılması kesinlikle yasak ve son derece tehlikelidir.

Bu soruda, Türkiye'de hususi (şahsi) otomobil kullanan sürücüler için yasal alkol sınırının ne olduğu sorulmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu'na göre, sürücülerin güvenli bir şekilde araç kullanabilmesi için kanlarındaki alkol miktarının belirli bir seviyeyi geçmemesi gerekir. Bu yasal sınır, sürücünün kullandığı aracın türüne göre farklılık göstermektedir.

Doğru Cevap: d) 0,50

Doğru cevap D seçeneğidir (0,50). Türkiye'deki yasal düzenlemelere göre, hususi yani kişisel otomobil sürücülerinin kanlarındaki alkol miktarının yasal sınırı 0,50 promildir. Bu değer, 100 mililitre kanda 50 miligram alkol bulunması anlamına gelir. Bu sınırın üzerindeki bir alkol seviyesiyle hususi otomobil kullanmak yasaktır ve ciddi cezai yaptırımları (para cezası, ehliyete el konulması vb.) bulunmaktadır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması

• a) 0,20: Bu seçenek, sorunun en önemli çeldiricisidir. 0,20 promil sınırı, hususi otomobil sürücüleri için değil, ticari araç sürücüleri için geçerli olan yasal sınırdır. Taksi, dolmuş, otobüs, kamyon, çekici gibi ticari amaçla yolcu veya yük taşıyan araçların sürücülerinin 0,20 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullanmaları kesinlikle yasaktır. Soruda "hususi otomobil" belirtildiği için bu seçenek yanlıştır.


• b) 0,30 ve c) 0,40: Bu seçenekler ise Türkiye'deki trafik mevzuatında herhangi bir sürücü kategorisi için belirlenmiş yasal alkol sınırları değildir. Bu değerler, sadece doğru cevabı bulmayı zorlaştırmak ve kafa karıştırmak amacıyla şıklara eklenmiştir. Yasal olarak geçerli olan sınırlar 0,50 (hususi araçlar için) ve 0,20'dir (ticari araçlar için).

Özet ve Akılda Kalması Gerekenler

Ehliyet sınavı için bu konuyu özetlemek gerekirse, aklınızda tutmanız gereken iki temel alkol sınırı vardır:

1. Hususi Otomobil Sürücüleri: Yasal sınır 0,50 promil'dir.
2. Ticari Araç Sürücüleri: Yasal sınır 0,20 promil'dir.

Bu soruda özellikle "hususi otomobil" vurgusu yapıldığı için doğru cevabın 0,50 promil olması gerekmektedir. Unutulmamalıdır ki alkolün en küçük miktarı bile sürüş becerilerini olumsuz etkileyebilir, bu nedenle en güvenli davranış hiç alkol almadan araç kullanmaktır.

Bu soruda, sürücülerin araç ışıklarını hangi durumlarda ve nasıl kullanması gerektiğine dair temel trafik kuralları bilgisi ölçülmektedir. Soruda verilen iki öncülün doğruluğu veya yanlışlığı değerlendirilerek doğru seçeneğin bulunması istenmektedir. Bu kurallar, hem kendi güvenliğimiz hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için hayati önem taşır.

I. Gece öndeki araç geçilirken uzağı gösteren ışıkların kullanılması gerekir.

Bu ifade yanlıştır. Uzağı gösteren ışıklar, yani "uzun farlar", karşıdan gelen veya önünüzde giden bir araç olmadığında, aydınlatmanın yetersiz olduğu yollarda kullanılır. Öndeki bir aracı takip ederken veya onu sollamak için arkasına yaklaştığınızda uzun farları yakmak, öndeki sürücünün dikiz aynalarından yansıyan yoğun ışık nedeniyle gözlerinin kamaşmasına neden olur. Bu durum sürücünün anlık olarak yolu görememesine ve kontrolü kaybetmesine yol açabileceği için son derece tehlikeli ve yasaktır. Doğru davranış, yakını gösteren ışıklar (kısa farlar) ile seyrederken, selektör yaparak (kısa süreli uzun farları yakıp söndürerek) geçme niyetinizi belli etmektir.

II. Sis ışıklarının; sis, kar, şiddetli yağmur sebebiyle görüşün yetersiz olduğu hâller dışında kullanılması yasaktır.

Bu ifade doğrudur. Sis ışıkları, adından da anlaşılacağı gibi, sadece görüş mesafesinin sis, yoğun kar veya şiddetli yağmur gibi nedenlerle önemli ölçüde düştüğü zorlu hava koşullarında kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Bu özel durumlar dışında, özellikle açık havalarda veya gece yol aydınlatması yeterliyken sis ışıklarının kullanılması, diğer sürücülerin (hem öndeki hem de karşıdan gelen) gözlerini kamaştırır ve dikkatlerini dağıtır. Bu nedenle gereksiz yere sis ışığı kullanmak Karayolları Trafik Kanunu'na göre yasaktır ve cezai işleme tabidir.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• I. öncül: Yanlış
• II. öncül: Doğru

Bu değerlendirmeye göre, doğru seçenek "I. yanlış, II. doğru" ifadesini içeren seçenektir.

1. a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır, çünkü I. öncül yanlış, II. öncül ise doğrudur.
2. b) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek doğrudur, çünkü yaptığımız analizle birebir örtüşmektedir.
3. c) Her ikisi de doğru: Bu seçenek yanlıştır, çünkü I. öncül yanlıştır.
4. d) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek yanlıştır, çünkü II. öncül doğrudur.

Bu soruda, ticari araç şoförlerinin uyması gereken yasal sürüş ve dinlenme süreleri hakkındaki bilginiz ölçülmektedir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, ticari amaçla yük ve yolcu taşımacılığı yapan şoförlerin trafikte güvenliği sağlamak ve yorgunluğa bağlı kazaları önlemek için uyması gereken katı kurallar vardır. Bu kuralların en önemlilerinden biri, 24 saatlik bir periyotta araç kullanma sürelerinin sınırlandırılmasıdır.

Doğru cevap D seçeneğidir. Çünkü bu seçenekte gösterilen araç bir kamyon veya çekicidir ve ticari amaçla yük taşımacılığında kullanılır. İlgili yönetmeliğe göre, ticari amaçla yük ve yolcu taşıyan şoförlerin, 24 saatlik herhangi bir süre içinde toplamda 9 saatten fazla araç kullanması yasaktır. Ayrıca, bu şoförler mola vermeden devamlı olarak en fazla 4,5 saat araç sürebilirler.

Bu 4,5 saatlik devamlı sürüşün sonunda ise en az 45 dakika mola vermeleri zorunludur. Bu kural, uzun yolculuklarda şoförün dikkatinin dağılmasını ve yorgunluğa bağlı kaza riskini en aza indirmeyi amaçlar. Bu nedenle, soruda belirtilen sürüş süresi kısıtlamaları doğrudan D seçeneğindeki gibi ticari yük taşıyan araçlar için geçerlidir.

Diğer seçeneklerin yanlış olma nedenleri şunlardır:

• a) Otomobil: Otomobiller, genellikle hususi (kişisel) amaçlarla kullanılır. Ticari taksiler gibi istisnalar olsa da, genel olarak özel otomobil sürücüleri için bu 9 saatlik ve 4,5 saatlik yasal zorunluluk bulunmamaktadır. Bu kural, ticari taşımacılık yapan profesyonel şoförlere yöneliktir.
• b) Motosiklet: Motosikletler de otomobiller gibi genellikle kişisel ulaşım için kullanılan araçlardır. Kurye gibi ticari amaçla kullanılsa dahi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen bu spesifik saat kısıtlamaları kamyon, otobüs ve çekici gibi ağır ticari araçları kapsamaktadır.
• c) Traktör: Traktörler, temel olarak tarım ve inşaat işlerinde kullanılan özel amaçlı araçlardır. Yük veya yolcu taşımacılığı yapan ticari araç kategorisine girmezler. Bu nedenle, soruda bahsedilen sürüş ve dinlenme süresi kuralları traktörler için geçerli değildir.

Özetle, soru kökünde belirtilen "toplam 9 saat" ve "devamlı 4,5 saat" sürüş limiti, sadece ticari amaçla yük ve yolcu taşımacılığı yapan ağır vasıta şoförlerini (kamyon, çekici, otobüs vb.) bağlayan yasal bir zorunluluktur. Şıklardaki araçlar arasında bu tanıma uyan tek araç kamyon olduğu için doğru cevap D seçeneğidir.

Bu soruda, karayolunda ticari amaçla kullanılan bir motorlu taşıtı süren kişiye verilen yasal ve mesleki ismin ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, aracın "ticari olarak tescil edilmiş" olmasıdır. Bu ifade, aracın kişisel kullanım dışında, bir kazanç elde etme amacıyla kullanıldığını belirtir.

a) Şoför (Doğru Cevap)

Doğru cevap "Şoför" seçeneğidir. Karayolları Trafik Kanunu'na göre şoför, ticari olarak tescil edilmiş bir motorlu taşıtı karayolunda süren ve bu işi meslek olarak yapan kişidir. Yani, taksi, dolmuş, otobüs, kamyon gibi araçları kullanarak para kazanan kişilere "şoför" denir. Sorudaki "ticari" kelimesi, bu mesleki tanımı doğrudan işaret ettiği için doğru cevap budur.

b) Sürücü (Yanlış Cevap)

Sürücü, karayolunda motorlu veya motorsuz bir aracı sevk ve idare eden kişiye verilen genel bir isimdir. Kendi özel otomobilini kullanan bir kişi "sürücü"dür. Bu tanım, işin ticari olup olmamasından bağımsızdır. Her şoför aynı zamanda bir sürücüdür, ancak her sürücü (örneğin özel aracını süren biri) bir şoför değildir. Soru, özel olarak "ticari" taşıtı süren kişiyi sorduğu için daha spesifik ve doğru olan terim "şoför"dür.

c) İşleten (Yanlış Cevap)

İşleten, araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Kısacası, aracın yasal ve hukuki sorumluluğunu taşıyan kişi veya kurumdur. İşleten, aracı bizzat sürmek zorunda değildir; örneğin bir otobüs firması "işleten" olabilir ama otobüsü süren kişi "şoför"dür.

d) Araç sahibi (Yanlış Cevap)

Araç sahibi, aracın mülkiyetine sahip olan, yani ruhsatta adı yazan kişidir. Araç sahibi, aracını kendi kullanabileceği gibi bir başkasının kullanmasına da izin verebilir. Örneğin, bir kişi kamyonun sahibi olabilir (araç sahibi) ama bu kamyonu ticari olarak kullanması için birini işe alabilir. Bu durumda kamyonu süren kişi "şoför", ruhsatta adı yazan kişi ise "araç sahibi" olur. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, Türkiye'de otomobillerde yasal olarak bulundurulması zorunlu olan malzeme ve takımların hangileri olduğu sorulmaktadır. Sürücülerin yolda karşılaşabilecekleri acil durumlara (lastik patlaması, arıza, karlı yollar vb.) hazırlıklı olmalarını sağlamak amacıyla Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde belirtilen bu ekipmanların bilinmesi ehliyet sınavı için oldukça önemlidir. Şimdi bu malzemeleri ve neden zorunlu olduklarını tek tek inceleyelim.

• I- Çekme halatı: Aracınızın arıza yapması veya yolda kalması durumunda başka bir araç tarafından çekilebilmesi için gereklidir. Aynı şekilde, yolda kalmış başka bir sürücüye yardım edebilmeniz için de önemlidir. Bu nedenle, acil durumlar için araçta bulundurulması zorunlu bir güvenlik ekipmanıdır.
• II- Pense, tornavida: Bu aletler, temel bir takım setinin parçalarıdır. Akü kutup başının gevşemesi, bir vidanın sıkılması veya küçük çaplı bir elektrik aksamının düzeltilmesi gibi basit onarımlar için sürücünün yanında bulunmalıdır. Bu tür küçük sorunları çözerek yola devam etmeyi sağlayabileceği için zorunlu tutulmuştur.
• III- Kriko, bijon anahtarı: Aracın lastiği patladığında, yedeğiyle (stepne) değiştirebilmek için bu iki alet şarttır. Kriko, aracı yerden kaldırmaya yararken, bijon anahtarı ise tekerleği sabitleyen vidaları (bijonları) söküp takmak için kullanılır. Lastik patlaması en sık karşılaşılan yol sorunlarından biri olduğu için bu ekipmanlar hayati öneme sahiptir ve kesinlikle zorunludur.
• IV- Bir çift patinaj zinciri: Özellikle kış aylarında, karlı ve buzlu yollarda aracın yol tutuşunu artırmak ve kaymayı önlemek için kullanılır. Yönetmeliğe göre, özellikle kış lastiği zorunluluğu olan tarihlerde (genellikle 1 Aralık - 1 Nisan arası) araçta patinaj zinciri bulundurmak zorunludur. Soru genel bir durumu ifade ettiği için, patinaj zinciri de zorunlu ekipmanlar listesinde yer alır.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

Soruda verilen dört maddenin de otomobillerde bulundurulması yasal bir zorunluluktur. Bu ekipmanlar, sürücünün yolda kalması durumunda temel sorunları çözebilmesi ve güvenli bir şekilde yoluna devam edebilmesi veya yardım alabilmesi için gereklidir. Şimdi seçenekleri bu bilgi ışığında inceleyelim:

• a) I ve II: Bu seçenek eksiktir. Lastik değiştirmek için en temel aletler olan kriko ve bijon anahtarını (III) ve kış koşulları için patinaj zincirini (IV) içermemektedir.
• b) I, II ve III: Bu seçenek de eksiktir. Çoğu acil durum ekipmanını içerse de, kış aylarında zorunlu olan patinaj zincirini (IV) dışarıda bırakmıştır.
• c) II, III ve IV: Bu seçenek de hatalıdır çünkü arıza durumunda çok önemli olan çekme halatını (I) içermemektedir.
• d) I, II, III ve IV: Bu seçenek, soruda listelenen ve yönetmeliğe göre otomobillerde bulundurulması zorunlu olan tüm ekipmanları içermektedir. Bu nedenle doğru cevap budur.

Sonuç olarak, çekme halatı, temel el aletleri, lastik değiştirme ekipmanları ve patinaj zinciri, bir otomobilde bulunması gereken zorunlu donanımlardır. Bu yüzden sorunun doğru cevabı, tüm bu maddeleri kapsayan d) seçeneğidir.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kurallarına göre hangi araçların zorunlu olarak ilk yardım çantası bulundurması gerektiği sorgulanmaktadır. Bu, sürücülerin hem yasal sorumluluklarını hem de acil durumlara hazırlıklı olma bilincini ölçen temel bir bilgidir. Sorunun doğru ve yanlış cevaplarını adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Motorlu araçlarda (motorlu bisiklet, motosiklet ve traktör hariç) zorunludur.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin ilgili maddelerini birebir yansıtmasıdır. Yönetmeliğe göre, trafiğe çıkan otomobil, minibüs, otobüs, kamyonet, kamyon, çekici gibi tüm motorlu araçlarda, içeriği belirlenmiş standartlara uygun bir ilk yardım çantası bulundurmak mecburidir. Ancak bu kuralın bazı istisnaları vardır ve bu istisnalar da seçenekte doğru bir şekilde belirtilmiştir.

Kuralın istisnaları olan motorlu bisiklet, motosiklet ve traktörlerin bu zorunluluktan muaf tutulmasının pratik nedenleri vardır. Bu araçlarda, ilk yardım çantasını hava şartlarından (yağmur, çamur, toz) koruyacak, temiz ve güvenli bir şekilde saklayacak kapalı bir alan genellikle bulunmaz. Bu nedenle, bu araçlar için ilk yardım çantası zorunluluğu getirilmemiştir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) ve b) seçenekleri: Bu seçenekler, zorunluluğu aracın kullanıldığı yer ile (şehir içi veya şehirler arası) sınırlandırdığı için yanlıştır. İlk yardım çantası bulundurma zorunluluğu, aracın nerede kullanıldığına bakılmaksızın geçerlidir. Kaza riski her yolda mevcuttur, bu nedenle aracınızla sadece şehir içinde dolaşıyor olsanız bile ilk yardım çantasını bulundurmak zorundasınız.

• d) seçeneği: Bu seçenek, kuralı tamamen tersine çevirdiği için yanlıştır ve oldukça çeldirici bir şıktır. A1 ve A2 sınıfı ehliyetler motosikletler, F sınıfı ehliyet ise traktörler için kullanılır. Doğru cevapta bu araçların ilk yardım çantası zorunluluğundan muaf olduğu açıkça belirtilmiştir. Dolayısıyla bu seçenek, kuralın tam zıttını iddia etmektedir.

Özetle, ehliyet sınavına hazırlanan bir adayın aklında kalması gereken temel kural şudur: İki veya üç tekerlekli motorlu araçlar (motosiklet, motorlu bisiklet) ve traktörler hariç, trafiğe çıkan tüm motorlu araçlarda standartlara uygun bir ilk yardım çantası bulunmalıdır. Bu kural, sürücü ve yolcuların can güvenliğini sağlamaya yönelik önemli bir tedbirdir.

Bu soruda, trafikteki düzeni bozan, akışı yavaşlatan ve diğer sürücüler için tehlike oluşturabilecek yanlış bir sürüş davranışını bulmanız istenmektedir. Sorunun temel amacı, sürücü adayının şerit kullanımı kurallarını ve bu kuralların trafik akışına olan etkisini anlayıp anlamadığını ölçmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

Doğru cevap B) Gidişe ayrılan yolda sürekli en soldaki şeridi işgal etmek seçeneğidir. Çünkü Karayolları Trafik Kanunu'na göre, çok şeritli yollarda en soldaki şerit, sadece önündeki aracı geçmek (sollama yapmak) amacıyla kullanılır. Sollama işlemi bittikten sonra sürücü, hızına uygun olan sağdaki şeritlerden birine geçmek zorundadır. Bu şeridin sürekli olarak işgal edilmesi, arkadan daha hızlı gelen araçların geçişini engeller, trafiğin yığılmasına neden olur ve "selektör yapma", "yakın takip" gibi tehlikeli davranışları tetikler. Bu durum, trafik akışını olumsuz yönde ciddi şekilde etkileyen bir kural ihlalidir.

Diğer Seçeneklerin Analizi

• a) Girilecek şeritteki aracın geçmesini beklemek: Bu davranış, trafiğin akışını olumsuz etkilemek yerine, tam tersine güvenli ve düzenli bir akış sağlar. Şerit değiştirirken, girilmek istenen şeritteki araçların geçiş üstünlüğü vardır. Onların geçmesini beklemek, olası bir kazayı önleyen, sorumlu ve doğru bir sürücü davranışıdır.

• c) Çok şeritli yollarda hızın gerektirdiği şeritten seyretmek: Bu, trafik kurallarının temel prensiplerinden biridir ve trafiğin akışını olumlu etkiler. Yavaş giden araçların en sağdaki şeridi, daha hızlı gidenlerin ise (sollama yapmıyorlarsa) orta şeritleri kullanması, trafiğin düzenli ve akıcı olmasını sağlar. Herkesin hızına uygun şeritte gitmesi, gereksiz şerit değişikliklerini ve tıkanıklıkları önler.

• d) Gidiş yönüne göre en sağdaki şeritten seyretmek: Bu davranış, özellikle daha yavaş seyreden veya sollama yapma niyeti olmayan sürücüler için en doğru ve güvenli olanıdır. Trafik Kanunu'na göre, aksine bir işaret veya durum olmadıkça, araçlar yolun en sağından gitmek zorundadır. Bu kural, sol şeritlerin geçişler için açık kalmasını sağlayarak trafiğin genel akışını destekler.

Özetle; en soldaki şerit bir "geçiş koridoru" olarak düşünülmelidir, sürekli seyahat edilecek bir şerit değildir. Bu şeridi gereksiz yere işgal etmek, trafiğin doğal akışını bozarak hem yavaşlamalara hem de tehlikeli durumlara yol açar.

Bu soruda, herhangi bir trafik işareti, trafik polisi veya ışıklı işaret cihazı bulunmayan bir kontrolsüz kavşakta hangi aracın geçiş önceliğine sahip olduğu sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda geçiş hakkı sıralamasını belirleyen özel kurallar vardır ve doğru cevabı bulmak için bu kuralları adım adım uygulamamız gerekir.

Kontrolsüz kavşaklarda geçiş üstünlüğünü belirlerken birkaç kuralı bir arada düşünmeliyiz. Öncelikle, dönüş yapan araçların düz giden araçlara yol vermesi kuralı vardır. Ancak daha temel bir kural, bütün araçların kendi sağındaki araca yol vermesi gerektiğidir. En önemli ve bu sorunun çözümünde kilit rol oynayan kural ise, belirli araç türlerinin diğer motorlu araçlara yol verme zorunluluğudur. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre iş makineleri ve traktörler, kontrolsüz kavşaklarda diğer motorlu araçlara (otomobil, otobüs vb.) yol vermek zorundadır.

Bu bilgiyi soruya uyguladığımızda, traktör ve iş makinesinin, otomobil ve otobüse göre geçiş önceliği daha düşüktür. Bu nedenle, traktör ve iş makinesi kavşağı en son geçecek araçlar arasındadır. Bu durum, b) Traktör ve d) İş makinesi seçeneklerini otomatik olarak eler. Geriye ilk geçiş hakkı için yarışan iki araç kalır: Otomobil ve otobüs.

Şimdi elimizde kalan otomobil ve otobüs arasında geçiş önceliğini belirlemeliyiz. Her ikisi de öncelikli araç sınıfında olduğu için aralarında genel kontrolsüz kavşak kuralı olan "herkes sağındakine yol verir" prensibi uygulanır. Şekle baktığımızda, otobüs otomobilin sağında kalmaktadır. Bu durumda, kural gereği otomobil, kendi sağındaki otobüse yol vermelidir. Sonuç olarak, ilk geçiş hakkı otobüse aittir.

Özetle:

• Neden a) Otobüs doğru? Çünkü iş makinesi ve traktörün geçiş hakkı daha düşüktür ve elenirler. Kalan iki araçtan otobüs, otomobilin sağında olduğu için ilk geçiş hakkını kazanır.
• Neden b) Traktör ve d) İş makinesi yanlış? Çünkü bu araçların trafik kanunlarına göre kontrolsüz kavşaklarda diğer motorlu araçlara yol verme zorunluluğu vardır.
• Neden c) Otomobil yanlış? Çünkü otomobilin, kendisiyle aynı öncelik sınıfında olan ve kendi sağında bulunan otobüse yol vermesi gerekir.

Bu soruda, duraklayan veya park etmiş bir aracın sürücüsünün, tekrar trafiğe katılmak için harekete geçmeden önce yapması gereken zorunlu güvenlik adımları sorgulanmaktadır. Güvenli bir çıkış manevrası için sürücünün hem kendi güvenliğini hem de trafikteki diğer unsurların (yayalar, diğer araçlar vb.) güvenliğini sağlaması gerekir. Şimdi öncülleri ve seçenekleri tek tek inceleyelim.

Öncüllerin Detaylı Açıklaması

• I- Araçlarını ve araçlarının etrafını kontrol etmeleri: Bu, güvenli bir çıkışın en temel ve ilk adımıdır. Sürücü, araca binmeden önce ve hareket etmeden hemen önce aracın etrafında herhangi bir engel, yaya (özellikle aynalardan görülemeyecek küçük çocuklar), hayvan veya başka bir araç olup olmadığını kontrol etmelidir. Bu kontrol, "kör nokta" olarak adlandırılan ve sadece aynalardan görülemeyen alanları da kapsar. Bu adım, beklenmedik kazaları önlemek için kesinlikle zorunludur.
• II- Işıkla veya kolla, gerekli hâllerde her ikisi ile çıkış işareti vermeleri: Trafikte iletişim hayati önem taşır. Park yerinden çıkmak, şerit değiştirmekle benzer bir manevradır ve diğer sürücülere niyetinizi önceden bildirmeniz gerekir. Sinyal lambasını (ışıkla işaret) kullanarak çıkış yapacağınız yöne doğru işaret vermeniz, arkanızdan veya yanınızdan geçen araçların yavaşlamasını veya size yol vermesini sağlar. Bu, trafiğin akışını düzenler ve ani kazaları engeller, bu nedenle zorunlu bir kuraldır.
• III- Görüş alanları dışında kalan yerler varsa uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları: Bu öncül, özellikle zorlu park koşullarında güvenliği en üst düzeye çıkarmayı amaçlar. Örneğin, iki büyük kamyonetin arasından geri geri çıkarken veya görüşünüzün bir duvar tarafından engellendiği durumlarda, aynalar ve sensörler yetersiz kalabilir. Bu gibi durumlarda, sürücünün güvenli bir şekilde çıkabileceğinden emin olması yasal bir sorumluluktur. Eğer sürücü çevresini tam olarak göremiyorsa, bir başkasından (gözcü) yardım istemesi, olası bir kazayı önlemek için zorunlu bir tedbirdir.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi

a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır. Sadece çevreyi kontrol etmek yeterli değildir. Diğer sürücülere niyetinizi bildirmeniz (işaret vermeniz) de aynı derecede zorunludur. Bu seçenek, iletişimin önemini göz ardı eder.

b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Çevreyi kontrol etmek ve sinyal vermek çoğu durumda yeterli olsa da, soruda "zorunlu olanlar" sorulmaktadır. Görüş alanınızın kısıtlı olduğu bir durumda, güvenliği sağlamak için bir gözcüden yardım almak da bir zorunluluk haline gelir. Dolayısıyla III. öncülü dışarıda bırakmak hatadır.

c) II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. Çünkü en temel güvenlik adımı olan aracın ve etrafının kontrol edilmesi (I. öncül) atlanmıştır. Sinyal vermeden veya gözcü istemeden önce ilk yapılması gereken şey, sürücünün kendi gözleriyle durumu değerlendirmesidir.

d) I, II ve III: Bu seçenek doğrudur. Güvenli bir çıkış manevrası için bu üç adımın hepsi bir bütün olarak düşünülmelidir. Sürücü önce çevresini kontrol etmeli (I), ardından niyetini diğer sürücülere sinyal vererek bildirmeli (II) ve eğer görüşü kısıtlıysa ve tehlikeli bir durum varsa mutlaka bir gözcüden yardım almalıdır (III). Bu üç kural, Karayolları Trafik Kanunu'nun sürücülere yüklediği "gerekli tüm tedbirleri alma" sorumluluğunu tam olarak karşılar.

Bu soruda, görme kusurunu gözlük veya lens ile düzelterek sürücü belgesi almaya hak kazanan kişilerin uyması gereken temel kural sorgulanmaktadır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, sürücü adayının sağlık muayenesinde görme yeteneği belirli standartların altında kalıyorsa ancak gözlük veya kontakt lens ile bu standartları karşılayabiliyorsa, sürücü belgesine bu durum özel bir kod ile işlenir. Bu, kişinin araç kullanırken bu düzeltici araçları kullanmasının yasal bir zorunluluk olduğu anlamına gelir.

Doğru Cevap: c) Araç kullanırken gözlük veya lenslerini kullanmak zorundadırlar.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik güvenliğinin en temel ilkesine dayanmasıdır. Sürücünün görme yeteneği, çevresindeki tehlikeleri (diğer araçlar, yayalar, trafik işaretleri) zamanında fark edip doğru tepkiyi verebilmesi için kritik öneme sahiptir. Eğer bir sürücü, ancak gözlük veya lens yardımıyla yeterli görme seviyesine ulaşabiliyorsa, bu yardımcı araçlar olmadan araç kullanması hem kendisi hem de trafikteki diğer herkes için büyük bir risk oluşturur. Bu nedenle yasalar, bu kişilerin araç kullandıkları her an gözlük veya lenslerini takmalarını zorunlu kılar.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğunun Açıklaması:

• a) Bu tür adaylara sürücü belgesi verilmez: Bu ifade yanlıştır. Tıp ve teknoloji, görme kusurlarının gözlük veya lens gibi basit araçlarla düzeltilmesine olanak tanır. Önemli olan, sürücünün bu araçları kullanarak yönetmelikte belirtilen asgari görme standardını yakalamasıdır. Bu şartı sağlayan milyonlarca insan güvenli bir şekilde araç kullanmaktadır ve sürücü belgesi almalarında hiçbir engel yoktur.
• b) Yalnızca şehir dışı yollarda gözlük veya lens kullanmak zorundadırlar: Bu ifade mantıksız ve yanlıştır. Şehir içi trafik, ani gelişen olaylar, yaya yoğunluğu ve karmaşık kavşaklar nedeniyle genellikle daha fazla dikkat ve keskin görüş gerektirir. Görme zorunluluğu yol tipine göre değişmez; araç hareket halindeyken her zaman geçerlidir. Güvenli görüş hem şehir içinde hem de şehir dışında aynı derecede hayatidir.
• d) Yalnızca gece araç kullanırken gözlük veya lens kullanmak zorundadırlar: Bu ifade de yanlıştır. Görme kusurları sadece gece değil, gündüz de sürüş güvenliğini doğrudan etkiler. Hatta bazı durumlarda güneşin yansıması gibi etkenler gündüz görüşünü daha da zorlaştırabilir. Bu nedenle, gözlük veya lens kullanma zorunluluğu günün her saati için geçerlidir.

Özetle, sürücü belgeniz sağlık raporu sonucunda "gözlük veya lens ile araç kullanabilir" şartıyla verilmişse, bu sizin için bir tercih değil, yasal bir zorunluluktur. Trafik denetimlerinde bu kurala uymadığınız tespit edilirse cezai işlem uygulanır. En önemlisi, bu kurala uymak, kendi can ve mal güvenliğiniz ile trafikteki diğer insanların güvenliği için vazgeçilmezdir.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir trafik tanzim işaretinin ne anlama geldiğini doğru bir şekilde bilmemiz istenmektedir. Levhanın şekli, rengi ve içindeki sembol, onun anlamını çözmek için bize ipuçları verir. Bu tür işaretleri doğru yorumlamak, hem sınav başarısı hem de trafikte can ve mal güvenliği için hayati önem taşır.

Doğru cevap b) Kamyonun giremeyeceğini seçeneğidir. Trafik işaretlerini anlamak için genel kuralları bilmek işimizi kolaylaştırır. Kırmızı renkli yuvarlak çerçeveye sahip levhalar, genellikle bir yasaklama veya kısıtlama bildirir. Bu levhalara "Trafik Tanzim İşaretleri" denir ve sürücüleri uymaları gereken kurallar hakkında bilgilendirir. Levhanın içindeki kamyon figürü, bu yasağın özellikle kamyonlar için geçerli olduğunu belirtir. Dolayısıyla bu levha, görüldüğü yola kamyonların girişinin yasak olduğunu ifade eder.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Kamyon garajını: Kamyon garajı gibi bilgilendirme amaçlı yerleri gösteren levhalar genellikle mavi veya yeşil renkli, kare veya dikdörtgen şeklindedir. Bu levha ise kırmızı çerçeveli ve yuvarlak olduğu için bir yasaklama bildirir, bir yer göstermez.
• c) Kamyon için geçme yasağının sona erdiğini: Bir yasağın sona erdiğini bildiren levhalar genellikle beyaz veya gri zemin üzerine, yasağı temsil eden sembolün soluk bir şekilde yer aldığı ve üzerinden siyah bir çapraz çizgi geçen levhalardır. Bu levha bir yasağın başlangıcını bildirmektedir, sonunu değil.
• d) Kamyon için azami hız sınırlaması olduğunu: Hız sınırlaması levhaları da kırmızı çerçeveli ve yuvarlaktır ancak içlerinde bir araç figürü yerine, izin verilen en yüksek hızı belirten bir sayı (örneğin 50, 70 gibi) bulunur. Bu levhada bir sayı olmadığı için hız sınırlaması anlamına gelmez.

Özetle, trafik levhalarını yorumlarken şekil ve renk kodlarına dikkat etmek gerekir. Yuvarlak ve kırmızı çerçeveli levhalar bir "YASAK" bildirir. İçindeki sembol ise bu yasağın ne ile ilgili olduğunu açıklar. Bu sorudaki levha, "Kamyon Giremez" levhasıdır ve bu yola kamyonların giriş yapmasının yasak olduğunu net bir şekilde belirtir.

Bu soruda, trafik kurallarına göre sağa dönüş yapacak bir sürücünün yapması gereken doğru davranışlar ile yapmaması gereken, yani yanlış olan davranış sorulmaktadır. Görselde, sağ şeritte bulunan ve sağa dönmek için sinyal veren bir araç bulunmaktadır. Bu senaryoya göre şıkları tek tek inceleyerek doğru ve yanlış davranışları belirlemeliyiz.

Doğru cevap c) Dönüşlerini en sol şeritte tamamlamaları şıkkıdır. Çünkü trafik kurallarına göre, sağa dönüş yapan bir sürücü, girdiği yeni yolun yine en sağ şeridine girmek zorundadır. Dönüşü en sol şeritte tamamlamak, hem o şeritten gelen araçlar için tehlike yaratır hem de ciddi bir şerit ihlalidir. Bu davranış, trafiğin akışını bozar ve kazalara davetiye çıkarır.

Şimdi diğer şıkların neden doğru davranışlar olduğunu ve neden elenmeleri gerektiğini inceleyelim:

• a) Hızlarını azaltmaları: Bu, güvenli bir dönüş için yapılması gereken en temel ve zorunlu harekettir. Sürücüler, bir kavşağa veya dönüş noktasına yaklaşırken mutlaka hızlarını azaltmalıdır. Yüksek hızla yapılan dönüşler, aracın kontrolünü kaybetmeye ve savrulmaya neden olabilir. Bu nedenle bu davranış doğrudur.
• b) Dar bir kavisle dönmeleri: Sağa dönüşler her zaman "dar bir kavisle" yapılır. Bu, sürücünün kendi şeridinde kalarak, karşı şeride veya yan şeride taşmadan dönüşü güvenli bir şekilde tamamlamasını sağlar. Geniş kavisle dönmek, sola dönüşler için geçerli bir kuraldır. Dolayısıyla sağa dönüş için dar kavisle dönmek doğru bir davranıştır.
• d) Bulundukları şeritte en sağa yaklaşmaları: Sağa dönüş yapacak bir sürücü, dönüşe başlamadan önce bulunduğu şeridin mümkün olduğunca en sağına yanaşmalıdır. Bu hareket, hem arkadan gelen sürücülere niyetini daha net belli eder hem de sağ taraftan bir başka aracın (özellikle motosiklet veya bisiklet gibi) araya girmesini engeller. Bu da yapılması gereken doğru bir manevradır.

Özetle, A, B ve D şıklarında belirtilenler, güvenli bir sağa dönüş için sürücünün yapması gereken doğru davranışlardır. Soru bizden yanlış olanı istediği için, dönüşü alakasız ve tehlikeli bir şerit olan en sol şeritte tamamlamak kesinlikle hatalı bir davranıştır ve bu nedenle doğru cevap C şıkkıdır.

Bu soruda, bir aracın geri manevra yapacağını trafikteki diğer sürücü ve yayalara bildirmek amacıyla yanan lambaların rengi sorulmaktadır. Görselde de bir otomobilin arkasında, geri vitese takıldığında yanan iki lamba gösterilmektedir. Bu lambaların standart ve yasal olarak belirlenmiş bir rengi vardır ve bu renk, trafikteki herkes için ortak bir anlam taşır.

Doğru cevap Beyaz'dır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, motorlu araçların geri vitese takıldığında otomatik olarak yanan lambalarının rengi beyaz olmak zorundadır. Beyaz rengin seçilmesinin iki temel sebebi vardır: Birincisi, gece veya kötü hava koşullarında sürücünün geri manevra yapacağı alanı aydınlatarak görüşü artırmak; ikincisi ise diğer yol kullanıcılarına aracın standart ileri hareket yönünün aksine, geriye doğru hareket ettiği veya edeceği konusunda net ve ayırt edici bir uyarı vermektir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• Kırmızı: Araçların arkasındaki kırmızı renkli ışıklar genellikle tehlike, yavaşlama veya durma anlamı taşır. Fren lambaları ve arka park (stop) lambaları kırmızıdır. Geri vites lambası da kırmızı olsaydı, sürücülerin fren yapıldığını düşünerek kafa karışıklığı yaşamasına ve kazalara neden olabilirdi.
• Mavi: Mavi renkli tepe lambaları, ambulans, polis, itfaiye gibi geçiş üstünlüğüne sahip görevli ve acil durum araçlarına aittir. Sivil araçlarda mavi ışık kullanılması kesinlikle yasaktır ve trafikte yanlış bir aciliyet algısı yaratır.
• Yeşil: Yeşil renk trafikte genel olarak "geçiş serbest" veya "ilerle" anlamı taşır (trafik lambalarında olduğu gibi). Araçların aydınlatma donanımında standart olarak kullanılan bir renk değildir ve trafikteki diğer işaretlerle karışıklığa yol açacağı için tercih edilmez.

Özetle, trafikteki her ışık renginin evrensel bir anlamı vardır ve bu, güvenli bir iletişim için kritik öneme sahiptir. Bir aracın arkasında yanan beyaz ışıkları gördüğünüzde, o aracın ya geri vitese takmış olduğunu ya da geri geri hareket ettiğini anlamalısınız. Bu nedenle, geri vites lambalarının standart rengi her zaman beyaz'dır.

Bu soruda, bir aracın egzozundan aşırı duman çıkarması veya modifiye edilmiş egzoz gibi nedenlerle normalden fazla gürültü yapması durumunda uygulanacak yasal yaptırımın ne olduğu sorulmaktadır. Bu durum, Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilen kurallara aykırıdır ve hem çevre kirliliğine hem de gürültü kirliliğine yol açarak toplumun huzurunu bozar. Bu nedenle trafik denetimlerinde bu tür araçlara özel işlemler uygulanır.

Doğru cevap c) İhtar edilir, tekrarı halinde araç trafikten men edilir seçeneğidir. Bu uygulamanın mantığı aşamalı bir yaptırım sistemine dayanır. Trafik polisi veya jandarma tarafından ilk kez bu kusurla tespit edilen araca öncelikle bir idari para cezası kesilir ve sürücüsüne aracın teknik kusurunu gidermesi için bir uyarı (ihtar) yapılır. Eğer araç sahibi bu uyarıya rağmen gerekli tamiratı yaptırmaz ve aynı kusurla tekrar trafiğe çıkarsa, bu kez araç kusuru giderilene kadar trafikten men edilir, yani bağlanarak otoparka çekilir.

• Neden 'a' seçeneği yanlış?
  Sürücüsüne hapis cezası verilmesi, bu tür bir kabahat için orantısız ve yasal olmayan bir cezadır. Hapis cezaları, ölümlü kazaya neden olmak, alkollü araç kullanarak birinin yaralanmasına sebep olmak gibi çok daha ağır trafik suçları için uygulanır. Aracın teknik bir kusuru adli bir suç değil, idari bir kabahattir.
• Neden 'b' seçeneği yanlış?
  Araç sahibine sadece para cezası verilmesi eksik bir bilgidir. Evet, bu durumda bir para cezası uygulanır ancak yaptırım bununla sınırlı değildir. Eğer sadece para cezası verilseydi, araç sahibi cezayı ödeyip aynı kusurlu araçla trafiğe çıkmaya devam edebilirdi. Kanunun amacı, para almak değil, sorunu kökten çözerek aracın çevreye zarar vermesini engellemektir.
• Neden 'd' seçeneği yanlış?
  Sürücünün trafikten ömür boyu men edilmesi, alınabilecek en ağır ehliyet cezalarından biridir ve sürücünün kişiliği ile ilgili, tekrarlanan ve çok tehlikeli suçlar (örneğin uyuşturucu madde etkisinde defalarca araç kullanmak) için düşünülür. Sorudaki durum, aracın bir parçasıyla ilgilidir ve sürücünün ehliyetinin kalıcı olarak alınmasını gerektiren bir durum değildir.

Özetle, trafik kuralları bu gibi durumlarda sorunun çözümüne odaklanır. İlk aşamada sürücüyü uyararak ve para cezası keserek durumu düzeltmesi için bir fırsat tanır. Eğer sürücü bu sorumluluğu yerine getirmezse, kamu düzenini ve çevreyi korumak amacıyla daha sert bir önlem olan aracın trafikten men edilmesi yoluna gidilir. Bu nedenle, aşamalı ve çözüm odaklı bir yaptırım olan "ihtar ve tekrarı halinde trafikten men" en doğru cevaptır.

Bu soruda, bir sürücünün araç kullanırken yorgunluk ve uykusuzluk gibi tehlikeli durumların belirtilerini göstermesi halinde atması gereken en doğru ve güvenli adımın ne olduğu sorgulanmaktadır. Soruda verilen "gözlerini açık tutmakta zorlanma" ve "dalma ya da dikkatini toplayamama" gibi belirtiler, sürücünün direksiyon başında uykuya dalma riskiyle karşı karşıya olduğunun, yani "mikro uyku" tehlikesinin habercisidir. Bu durum, hem sürücünün hem de trafikteki diğer kişilerin hayatını tehlikeye atan çok ciddi bir risktir.

Doğru Cevap: a) Mola verilmeli

Doğru cevabın "Mola verilmeli" olmasının sebebi, yorgunluğun ve uykusuzluğun tek gerçek çözümünün dinlenmek olmasıdır. Sürücü bu belirtileri hissettiği anda, vücudu ve beyni dinlenmeye ihtiyacı olduğu sinyalini vermektedir. Bu sinyali görmezden gelmek, saniyeler içinde gerçekleşebilecek bir kazaya davetiye çıkarmaktır. Güvenli bir yere aracı çekip kısa bir mola vermek, uyumak, yüzünü yıkamak veya biraz hava almak, sürücünün dikkatini ve reflekslerini yeniden kazanmasını sağlayarak güvenli bir şekilde yola devam etmesine olanak tanır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Yola devam edilmeli: Bu seçenek en tehlikeli ve kesinlikle yanlış olanıdır. Yorgunluk belirtileri, sürücünün aracı güvenli bir şekilde idare etme yeteneğini kaybettiğini gösterir. Yola devam etmek, sürücünün direksiyon başında uyuyakalma ve kontrolü tamamen kaybetme riskini göze alması demektir. Bu, hem kendisi hem de başkaları için ölümcül sonuçlar doğurabilir.
• c) Gözler ovuşturulmalı: Gözleri ovuşturmak, yorgunluğa karşı anlık ve geçici bir rahatlama hissi verebilir, ancak bu kesinlikle bir çözüm değildir. Bu eylem, yorgunluğun asıl nedenini ortadan kaldırmaz ve uyku halini sadece birkaç saniyeliğine erteleyebilir. Sürücü, bu geçici rahatlamaya aldanarak yola devam ederse, kısa bir süre sonra çok daha şiddetli bir uyku haliyle karşılaşabilir.
• d) Baş dik tutmaya çalışılmalı: Bu da tıpkı gözleri ovuşturmak gibi, yorgunluğun belirtileriyle fiziksel olarak savaşmaya çalışmaktır. Ancak beyin dinlenmeye ihtiyaç duyduğunda, siz ne kadar fiziksel çaba gösterseniz de "mikro uyku" denilen ve birkaç saniye süren bilinç kayıpları yaşayabilirsiniz. Saatte 90 km hızla giden bir aracın sadece 3 saniyelik bir bilinç kaybında yaklaşık 75 metre kontrolsüz ilerleyeceği düşünüldüğünde, bu durumun ne kadar tehlikeli olduğu anlaşılmaktadır.

Özetle, araç kullanırken yorgunluk ve dikkat dağınıklığı belirtileri hissedildiğinde, yapılabilecek tek sorumlu ve güvenli hareket, aracı derhal güvenli bir noktaya çekip dinlenmek için mola vermektir. Unutmayın, güvenli sürüş sadece kurallara uymak değil, aynı zamanda sürücünün fiziksel ve zihinsel olarak aracı kullanmaya uygun durumda olmasını da gerektirir.

Bu soruda, trafikteki belirli görevlerin hangi kurumun sorumluluğunda olduğu sorgulanmaktadır. Sorunun odak noktası Emniyet Genel Müdürlüğü (EGM) ve onun trafikle ilgili yetkileridir. Doğru cevabı bulmak için verilen üç görevin de EGM'nin görev alanına girip girmediğini değerlendirmemiz gerekir. Doğru cevap D şıkkıdır (I, II ve III). Bunun nedenini anlamak için her bir maddeyi tek tek inceleyelim. Bu maddeler, EGM'nin trafikteki geleneksel ve temel rollerini yansıtmaktadır. Sınavda bu tür sorularla karşılaştığınızda, kurumların en genel ve bilinen sorumluluklarını düşünmeniz önemlidir.

• I- Araçların tescil edilmesi: Araç tescil işlemleri, bir aracın kimliklendirilmesi ve yasal olarak kayıt altına alınması demektir. Uzun yıllar boyunca bu görev, Emniyet Genel Müdürlüğü'ne bağlı Trafik Tescil Şube Müdürlükleri tarafından yürütülmüştür. Her ne kadar 2018 yılında yapılan bir düzenleme ile bu görev Noterlere devredilmiş olsa da, ehliyet sınavı müfredatında EGM'nin genel sorumlulukları arasında hala yer alabilmektedir. Bu nedenle, sınav mantığı çerçevesinde araç tescili EGM'nin sorumluluk alanında kabul edilir.

• II- Sürücü belgelerinin verilmesi: Sürücü belgesi (ehliyet), bir kişinin yasal olarak araç kullanmaya yetkili olduğunu gösteren resmi belgedir. Tıpkı araç tescilinde olduğu gibi, sürücü belgelerinin verilmesi görevi de uzun yıllar Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilmiştir. Yine 2018'deki düzenleme ile bu görev Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne devredilmiştir. Ancak EGM, sürücülerin trafikteki denetiminden sorumlu ana kurum olduğu için, bu görev de sınav sorularında EGM ile ilişkilendirilir.

• III- Trafik suçlarında tutanak düzenlenmesi: Bu görev, Emniyet Genel Müdürlüğü'nün en temel ve herkes tarafından bilinen sorumluluğudur. Trafik polisleri, karayollarında trafik düzenini sağlamak, kurallara uyulup uyulmadığını denetlemek ve kural ihlali yapan sürücülere cezai işlem uygulamakla görevlidir. Bir trafik suçu tespit edildiğinde tutanak düzenlemek, doğrudan trafik polisinin, yani EGM'nin yetkisindedir. Bu madde tartışmasız bir şekilde EGM'nin görevidir.

Sonuç olarak, ehliyet sınavı soruları genellikle kurumların en bilinen ve yasalardaki temel görevlerini esas alır. Her ne kadar I ve II numaralı görevler günümüzde farklı kurumlar tarafından yürütülse de, Emniyet Genel Müdürlüğü'nün trafik alanındaki genel çerçeve sorumluluğu ve tarihsel rolü nedeniyle bu görevler de onunla ilişkilendirilir. III numaralı görev ise zaten doğrudan EGM'nin ana faaliyet alanıdır. Bu yüzden üç madde de doğru kabul edilerek cevap D şıkkı olur.

Diğer şıklar ise eksik bilgi içerdiği için yanlıştır.

1. a) Yalnız I: Bu şık, sürücü belgesi verme ve tutanak düzenleme gibi EGM'nin önemli görevlerini dışarıda bıraktığı için yanlıştır.
2. b) I ve II: Bu şık, EGM'nin en temel görevi olan trafik denetimi ve ceza yazma (tutanak düzenleme) yetkisini içermediği için eksik ve yanlıştır.
3. c) II ve III: Bu şık da araç tescil işlemlerinin EGM'nin genel sorumlulukları arasında sayıldığı gerçeğini göz ardı ettiği için yanlıştır.

Bu soruda, bir aracın hareket etmesini sağlayan temel enerjinin, yani gücün kaynağının ne olduğu sorulmaktadır. Bir aracın çalışabilmesi ve ilerleyebilmesi için öncelikle bir enerjinin üretilmesi gerekir. Soru, bu ilk enerjiyi üreten parçanın hangisi olduğunu bulmamızı istiyor.

Doğru Cevap: c) Motor

Motor, bir araçtaki gücün asıl ve tek kaynağıdır. Yakıtı (benzin, dizel, LPG gibi) veya elektrik enerjisini kullanarak bunu mekanik enerjiye, yani hareket enerjisine dönüştürür. Tıpkı insan vücudunda kalbin kan pompalayarak tüm organlara yaşam vermesi gibi, motor da ürettiği güçle diğer tüm aktarma organlarının çalışmasını sağlar. Bu nedenle, araçlarda gücün başlangıç noktası ve kaynağı her zaman motordur.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Şaft: Şaft, gücü üreten bir parça değildir; gücü ileten bir parçadır. Motorda üretilen ve vites kutusunda düzenlenen gücü, tekerleklere ulaştırmakla görevlidir. Yani şaft, bir postacı gibidir; mektubu (gücü) yazmaz, sadece taşır.
• b) Tekerlek: Tekerlekler, gücün en son ulaştığı ve aracı yolda hareket ettiren parçalardır. Kendileri bir güç üretmezler, motordan gelen gücü kullanarak dönerler ve aracın ilerlemesini sağlarlar. Gücün uygulandığı yerdir, kaynağı değil.
• d) Vites kutusu: Vites kutusu (şanzıman), motordan gelen gücü düzenler. Aracın hızına ve yol durumuna göre, tekerleklere iletilecek gücün miktarını ve hızını ayarlar. Gücü üretmez, sadece motordan gelen mevcut gücü yönetir ve aktarır.

Özetle, motor gücü üretir, vites kutusu bu gücü düzenler, şaft bu gücü taşır ve tekerlekler de bu gücü kullanarak aracı hareket ettirir. Bu sıralamada gücün tek kaynağı motordur.

Bu soruda, sürüş esnasında aracınızdan sürekli bir yakıt kokusu gelmesi gibi acil ve tehlikeli bir durumda yapılması gereken doğru davranış sorgulanmaktadır. Bu durum, potansiyel bir yakıt sızıntısının habercisidir ve ciddi bir yangın riski taşır. Bu nedenle, sürücünün hem kendi güvenliği hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliği için hızlı ve doğru bir şekilde hareket etmesi gerekir.

Doğru cevap olan d) Trafik kurallarına uyarak durulur ve kontak kapatılır seçeneği, bu tehlikeli duruma verilecek en mantıklı ve güvenli tepkidir. Yakıt (benzin veya mazot) son derece yanıcı bir maddedir. Sürekli bir yakıt kokusu, yakıt deposunda, yakıt borularında veya motora yakıt taşıyan sistemin herhangi bir yerinde bir sızıntı olduğuna işaret eder. Motorun sıcaklığı veya egzoz sistemi, sızan bu yakıtı kolayca tutuşturabilir. Bu nedenle aracı derhal güvenli bir yere çekip kontağı kapatmak, olası bir yangın veya patlama riskini ortadan kaldırmak için atılması gereken ilk ve en önemli adımdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Antifriz kontrol edilir: Antifriz, motorun soğutma sistemiyle ilgili bir sıvıdır ve yakıt sistemiyle hiçbir ilgisi yoktur. Antifrizin kendine has, genelde tatlımsı bir kokusu vardır ve bu koku yakıt kokusundan tamamen farklıdır. Yakıt kokusu alındığında antifrizi kontrol etmek, sorunun kaynağını yanlış yerde aramak demektir ve zaman kaybına yol açar.
• b) Önemsenmez yola devam edilir: Bu, yapılabilecek en tehlikeli ve yanlış harekettir. Sürekli yakıt kokusu, aracın her an alev alabileceğinin ciddi bir uyarısıdır. Bu durumu önemsemeyip yola devam etmek, hem sürücünün ve yolcuların hem de trafikteki diğer insanların hayatını büyük bir tehlikeye atmak anlamına gelir. Bu tür ciddi uyarılar asla göz ardı edilmemelidir.
• c) Lastiklerin hava basıncı kontrol edilir: Lastik basıncı, aracın yol tutuşu, sürüş güvenliği ve yakıt ekonomisi için önemlidir ancak aracın yakıt sistemiyle hiçbir bağlantısı yoktur. Yakıt kokusu gibi spesifik ve tehlikeli bir belirti varken, ilgisiz bir kontrol olan lastik basıncına bakmak tamamen anlamsızdır. Bu seçenek, sürücünün belirtileri doğru sistemle ilişkilendirip ilişkilendiremediğini ölçmek için verilmiş bir çeldiricidir.

Özetle, seyir hâlindeyken alınan sürekli bir yakıt kokusu, aracınızın "acil durum" sinyali verdiğini gösterir. Bu durumda yapılması gereken tek doğru şey, panik yapmadan, trafik kurallarına uyarak en kısa sürede güvenli bir noktada durmak ve aracın motorunu ve elektriksel tüm aksamını durdurmak için kontağı kapatmaktır. Ardından araçtan uzaklaşarak profesyonel yardım (çekici, yol yardım, itfaiye vb.) çağırmak gerekir.

Bu soruda, bir aracı çalıştırırken uygulanması gereken en temel ve en önemli güvenlik kuralı sorgulanmaktadır. Motoru çalıştırma eyleminin, aracın istenmeyen bir şekilde hareket etmesine yol açmadan, güvenli bir biçimde nasıl yapılması gerektiği üzerinde durulmaktadır. Bu işlem, hem sürücünün hem de çevresindekilerin güvenliği için kritik bir öneme sahiptir.

Doğru cevap a) Boş seçeneğidir. Vites boş konumdayken, motor ile tekerlekler arasındaki güç bağlantısı kesilmiş olur. Bu sayede marşa bastığınızda motor çalışır ancak bu gücü tekerleklere iletmez. Sonuç olarak, araç yerinde sabit kalır ve ani, kontrolsüz bir hareket yapmaz. Bu, motoru çalıştırmanın en güvenli ve mekanik olarak en doğru yoludur.

Diğer seçenekler olan 1., 2. veya 3. vitesin yanlış olmasının temel sebebi ise tehlike oluşturmalarıdır. Eğer araç bu viteslerden birindeyken motor çalıştırılırsa, motorun ürettiği ilk hareket gücü doğrudan tekerleklere aktarılır. Bu durum, aracın debriyaja basılmamışsa aniden ileri doğru sıçramasına (fırlamasına) neden olur. Bu kontrolsüz hareket, park halindeyken öndeki araca, bir duvara veya bir insana çarpma gibi ciddi kazalara yol açabilir.

Her ne kadar günümüzdeki birçok modern manuel vitesli araç, güvenlik önlemi olarak debriyaj pedalına basılmadan marş almasa da, ehliyet sınavlarında öğretilen ve her zaman uygulanması gereken evrensel kural budur. Debriyaja bassanız bile, vitesin boşta olması alışkanlığı, olası bir dalgınlıkta veya ayağınızın debriyajdan kayması durumunda sizi ve çevrenizi koruyan ek bir güvenlik katmanıdır. Bu nedenle en doğru ve profesyonel yöntem, aracı çalıştırmadan önce vitesi boşa alıp, debriyaja tam basarak marşa basmaktır.

Özetle, araç motorunu ilk çalıştırırken vitesin boş konumda olmasının sebepleri şunlardır:

• Güvenlik: Aracın aniden ileri veya geri fırlayarak kazaya neden olmasını engeller.
• Mekanik Koruma: Motor ve marş motoru, aracı hareket ettirme yükü olmadan daha rahat çalışır, bu da parçaların ömrünü uzatır.
• Doğru Sürüş Alışkanlığı: Bu, her sürücünün edinmesi gereken temel bir güvenlik alışkanlığıdır.

Bu soruda, bir aracın motorunun neden "hararet yapabileceği", yani neden aşırı ısınıp tehlikeli sıcaklıklara ulaşabileceği sorgulanmaktadır. Motorun sağlıklı çalışması için belirli bir sıcaklık aralığında kalması gerekir. Soğutma sistemi bu görevi üstlenir. Soruda verilen üç durum da soğutma sisteminin farklı aşamalarındaki olası arızaları belirtmektedir.

Doğru cevabın d) I, II ve III olmasının sebebi, verilen üç durumun da tek başına motorun hararet yapması için yeterli bir sebep olmasıdır. Motor soğutma sistemi bir bütün olarak çalışır; zincirin halkalarından birinin kopması tüm sistemin çökmesine neden olur. Şimdi bu üç durumu tek tek inceleyerek neden hararete yol açtıklarını anlayalım.

1. Motor soğutma suyunun eksilmesi: Soğutma sistemi, motorun içinde dolaşan ve antifriz ile karıştırılmış su sayesinde çalışır. Bu sıvının görevi, motorun yanma odaları çevresinde oluşan yüksek ısıyı emmek ve soğuması için radyatöre taşımaktır. Eğer sistemde yeterli soğutma suyu yoksa, motorda oluşan ısıyı alıp uzaklaştıracak bir madde kalmaz. Bu durumda motor çok kısa sürede aşırı ısınır ve hararet yapar. Bu, hararetin en temel ve en sık karşılaşılan nedenlerinden biridir.
2. Devridaim pompası kayışının kopması: Devridaim pompası (su pompası olarak da bilinir), soğutma suyunun motor bloğu ile radyatör arasında sürekli olarak dolaşmasını sağlayan bir pompadır. Bu pompa, gücünü motordan bir kayış (V kayışı veya triger kayışı) aracılığıyla alır. Eğer bu kayış koparsa, devridaim pompası çalışmayı durdurur. Pompa çalışmayınca, soğutma suyu motor içinde sıkışıp kalır, radyatöre gidemez ve soğuyamaz. Bu da motorun hızla hararet yapmasına neden olur.
3. Radyatör üzerinde bulunan fan motorunun arızalanması: Radyatör, içinden geçen sıcak soğutma suyunu, peteklerinin arasından geçen hava akımı sayesinde soğutur. Araç yüksek hızda giderken önden gelen rüzgar bu iş için yeterlidir. Ancak araç dururken, yavaş giderken veya sıkışık trafikteyken yeterli doğal hava akımı olmaz. İşte bu noktada radyatör fanı devreye girerek radyatör peteklerinin arasından güçlü bir şekilde hava çeker ve suyun soğumasını sağlar. Eğer bu fan motoru arızalanırsa, özellikle dur-kalk trafikte radyatör görevini yapamaz, su soğumaz ve motor hararet yapar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna gelince:

• a) Yalnız I: Bu seçenek eksiktir. Soğutma suyunun eksilmesi önemli bir sebep olsa da, devridaim pompasının veya radyatör fanının arızalanması da tek başına hararete yol açabilir.
• b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir çünkü radyatör fanının arızalanmasının, özellikle şehir içi kullanımda ne kadar kritik bir hararet sebebi olduğunu göz ardı eder.
• c) II ve III: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü sistemdeki en temel unsur olan soğutma suyunun yeterli seviyede olmaması durumunu (I. öncül) kapsamaz. Sistemde yeterli su yoksa, pompa ve fan ne kadar iyi çalışırsa çalışsın soğutma gerçekleşemez.

Sonuç olarak, soruda listelenen üç durum da motor soğutma sisteminin hayati parçalarıyla ilgilidir ve herhangi birinin gerçekleşmesi motorun aşırı ısınmasına, yani hararet yapmasına neden olacaktır. Bu yüzden tüm öncülleri içeren d) seçeneği doğru cevaptır.

Bu soruda, duran bir motoru çalıştırmak için gereken ilk mekanik gücü, yani ilk dönüş hareketini hangi parçanın sağladığı sorulmaktadır. Arabanın kontağını çevirdiğinizde motorun kendi kendine çalışmaya başlamasını sağlayan kritik bir parça vardır. Bu parçayı ve diğer seçeneklerin görevlerini inceleyelim.

Doğru cevap b) Marş motoru'dur. Marş motoru, aküden aldığı elektrik enerjisini kullanarak mekanik bir dönme hareketi üreten küçük ve güçlü bir elektrik motorudur. Siz kontağı çevirdiğinizde, marş motorunun dişlisi ileri çıkarak motorun ana miline bağlı olan volan dişlisine kenetlenir ve onu döndürmeye başlar. Bu ilk döndürme hareketi, pistonların silindirler içinde hareket etmesini, yakıt-hava karışımının silindirlere çekilmesini ve ateşlemenin başlamasını sağlar; böylece motor kendi gücüyle çalışmaya başlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu açıklayalım:

• a) Konjektör: Bu parça, aracın şarj sisteminin bir elemanıdır. Alternatörün ürettiği elektriğin voltajını düzenler. Görevi, akünün aşırı şarj olmasını önlemek ve elektrik sistemini yüksek voltajdan korumaktır. Motorun ilk hareketini vermekle hiçbir ilgisi yoktur.
• c) Alternatör: Alternatör, motor çalışmaya başladıktan sonra devreye girer. Motorun hareketinden faydalanarak mekanik enerjiyi elektrik enerjisine çevirir. Bu elektrikle hem aracın aküsünü şarj eder hem de far, radyo gibi elektrikli sistemlerin çalışmasını sağlar. Yani, motoru başlatan değil, motor çalıştıktan sonra elektrik üreten parçadır.
• d) Şarj dinamosu: Şarj dinamosu, alternatör ile temelde aynı görevi yapan, ancak daha eski teknolojiye sahip bir parçadır. Eski model araçlarda bulunur ve motor çalışırken elektrik üreterek aküyü şarj eder. Tıpkı alternatör gibi, motorun ilk hareketini vermez, aksine çalışmak için motorun hareketine ihtiyaç duyar.

Özetle, motoru çalıştırmak için gereken ilk itme gücünü veya dönme hareketini marş motoru sağlar. Alternatör ve konjektör ise motor çalıştıktan sonra devreye giren şarj sisteminin parçalarıdır. Bu nedenle doğru cevap "Marş motoru" seçeneğidir.

Bu soruda, motorun soğutma sisteminin en kritik parçalarından biri olan su kanallarında oluşan bir problemin ne gibi bir sonuca yol açacağı sorgulanmaktadır. Motorun sağlıklı çalışması için bu kanalların açık ve temiz olması hayati önem taşır. Soruyu ve cevapları inceleyerek doğru sonuca ulaşalım.

Doğru Cevap: a) Motorun fazla ısınmasına

Motor çalıştığı sırada, yanma ve sürtünme nedeniyle çok yüksek bir ısı ortaya çıkar. Motorun bu ısıdan zarar görmemesi için bir soğutma sistemine ihtiyacı vardır. Motor bloğunun içindeki su kanalları, bu sistemin adeta damarları gibidir. Bu kanalların içinden geçen soğutma sıvısı (antifrizli su), motorun ısısını alarak radyatöre taşır ve burada soğutulur.

Eğer bu su kanallarında paslanma ve kireçlenme oluşursa, kanalların içindeki geçiş yolu daralır veya tıkanır. Bu durum, soğutma sıvısının motor içinde rahatça dolaşmasını engeller. Yeterli miktarda sıvı dolaşamadığı için motorun ısısı etkili bir şekilde dışarı atılamaz. Sonuç olarak, motorun çalışma sıcaklığı tehlikeli seviyelere yükselir ve motor aşırı ısınır, yani hararet yapar.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Motor gücünün artmasına: Bu seçenek mantıksal olarak tamamen yanlıştır. Aşırı ısınan bir motor, ideal çalışma koşullarından uzaklaştığı için performans kaybeder ve gücü düşer. Hatta aşırı ısınma, motorun parçalarının genleşmesine ve sürtünmenin artmasına neden olarak gücü daha da azaltır ve ciddi hasarlara yol açabilir.
• c) Fren hidroliğinin azalmasına: Fren sistemi ve motor soğutma sistemi, aracın birbirinden tamamen bağımsız iki farklı sistemidir. Motorun su kanallarındaki bir sorun, fren sisteminde bulunan hidrolik sıvısını doğrudan etkilemez. Bu iki sistem arasında böyle bir bağlantı yoktur.
• d) Bijon somunlarının gevşemesine: Bijon somunları, tekerlekleri araca sabitleyen parçalardır ve aracın yürüyen aksamı ile ilgilidir. Motorun içindeki soğutma kanallarında meydana gelen bir olayla uzaktan yakından hiçbir ilgisi yoktur. Bu seçenek, konuyla tamamen alakasız bir "çeldirici" olarak verilmiştir.

Özetle, motorun soğutma kanallarındaki pas ve kireç gibi tıkanıklıklar, soğutma sıvısının görevini yapmasını engeller. Bu durum doğrudan motorun soğutulamamasına ve sonuç olarak aşırı ısınmasına neden olur. Bu nedenle doğru cevap a seçeneğidir.

Bu soruda, dizel motorlu bir aracın gösterge panelinde hangi ışığın ısıtma bujilerinin (kızdırma bujileri) çalıştığını gösterdiği sorulmaktadır. Dizel motorlar, benzili motorlardan farklı olarak, yakıtı ateşlemek için buji kıvılcımı yerine sıkıştırılmış havanın yüksek sıcaklığını kullanır. Isıtma bujileri, özellikle soğuk havalarda motorun ilk çalıştırılması sırasında yanma odasını önceden ısıtarak bu işlemi kolaylaştırır.

Doğru Cevap: b) seçeneği

Bu seçenekte görülen sarmal veya yay şeklindeki sembol, ısıtma bujisi (kızdırma bujisi) ikaz ışığıdır. Dizel bir araçta kontağı çevirdiğinizde (marşa basmadan önceki konumda), bu ışık yanar. Bu, ısıtma bujilerinin devreye girdiğini ve yanma odalarını motorun kolayca çalışması için gereken sıcaklığa getirmeye başladığını gösterir. Sürücünün marşa basmadan önce bu ışığın sönmesini beklemesi gerekir; ışık söndüğünde, ön ısıtma işlemi tamamlanmış demektir ve motor çalıştırılabilir.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• a) seçeneği: Bu sembol arka cam rezistansı ikaz ışığıdır. Arka camdaki buğuyu veya buzu çözmek için camdaki ısıtıcı teller çalıştırıldığında bu ışık yanar. Motorun çalışması veya ısıtma bujileriyle doğrudan bir ilgisi yoktur.
• c) seçeneği: Bu sembol düşük yağ basıncı ikaz ışığıdır. Motor çalışırken bu ışığın yanması, motor yağ basıncının tehlikeli derecede düştüğünü gösterir ve bu durum motorda ciddi hasarlara yol açabilir. Bu ışık yandığında araç derhal durdurulmalı ve motor stop edilmelidir. Isıtma bujileriyle bir bağlantısı bulunmamaktadır.
• d) seçeneği: Bu sembol el freninin (park freni) çekili olduğunu veya fren sisteminde bir arıza (örneğin fren hidroliği seviyesinin düşük olması) olduğunu bildirir. Sürüşe başlamadan önce el freninin indirilmesi gerektiğini hatırlatır. Motorun ön ısıtma sistemiyle ilgili bir anlam taşımaz.

Özetle, dizel motorlarda motoru çalıştırmadan önce yanma odasını ısıtan ısıtma bujilerinin çalıştığını gösteren özel ikaz ışığı, sarmal şeklindeki b) seçeneğindeki semboldür. Bu ışığın sönmesini beklemek, dizel motorun özellikle soğuk havalarda daha sağlıklı ve kolay çalışmasını sağlar.

Bu soruda, bir aracın motorunda hangi sıvının eksikliğinin veya bozulmasının, motorun aşırı ısınmasına ve bunun sonucunda ciddi bir hasar görmesine neden olacağı sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hem "aşırı ısınma" hem de "zarar görme" eylemlerini bir arada tetikleyen sıvıyı bulmaktır.

Doğru cevap c) Motor yağı'dır. Motor yağı, bir motorun sağlıklı çalışması için hayati öneme sahip çok fonksiyonlu bir sıvıdır. Motor yağının eksilmesi veya özelliğini yitirmesi, motorda çok ciddi sorunlara yol açar. Bu sorunların başında aşırı ısınma ve mekanik hasar gelir.

Motor yağının başlıca görevleri şunlardır:

• Sürtünmeyi Azaltmak: Motorun içinde sürekli hareket eden metal parçaların (pistonlar, krank mili vb.) birbirine sürtünerek aşınmasını önler.
• Soğutmaya Yardımcı Olmak: Sürtünme ve yanma sonucu oluşan ısının bir kısmını üzerine alarak motorun soğutma sistemine yardımcı olur.
• Temizlik: Motor içinde oluşan kurum ve pislikleri toplayarak yağ filtresine taşır.

Motor yağı seviyesi normalin çok altına düştüğünde, metal parçalar arasındaki yağ filmi kaybolur. Bu durum, parçaların birbirine direkt olarak sürtünmesine neden olur. Bu yoğun sürtünme, çok kısa sürede aşırı miktarda ısı üretir ve motorun hararet yapmasına (aşırı ısınmasına) yol açar. Aynı zamanda bu sürtünme, parçaların çizilmesine, aşınmasına ve hatta birbirine kaynayarak motorun "kilitlenmesine" veya "yatak sarmasına" neden olur. Bu da motorun tamamen kullanılamaz hale gelmesi demektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

a) Antifriz: Antifriz, motor soğutma suyunun donma noktasını düşüren ve kaynama noktasını yükselten bir kimyasaldır. Soğutma sıvısının eksilmesi durumunda motor gerçekten de aşırı ısınır. Ancak motor yağının eksilmesi gibi doğrudan ve anlık bir mekanik hasara (parçaların birbirini yemesi gibi) yol açmaz. Isınmanın getirdiği dolaylı hasarlar (conta yanması gibi) daha sonra oluşur. Soru, hem ısınma hem de hasarı birleştiren en kritik sıvıyı sorduğu için motor yağı daha doğru bir cevaptır.

b) Fren hidroliği: Bu sıvı, fren sisteminin bir parçasıdır ve tekerleklere giden fren basıncını iletir. Fren hidroliğinin eksilmesi, frenlerin tutmamasına veya zayıf tutmasına neden olur. Motorun sıcaklığı veya çalışmasıyla doğrudan bir ilgisi yoktur, bu nedenle motorun aşırı ısınmasına sebep olmaz.

d) Akü elektroliti: Akü elektroliti (saf su ve asit karışımı), akünün elektrik depolamasını sağlayan sıvıdır. Bu sıvının eksilmesi, akünün şarj tutmamasına ve aracın çalışmamasına neden olur. Motorun soğutulması veya mekanik aksamıyla hiçbir bağlantısı yoktur. Dolayısıyla motorun ısınmasına yol açmaz.

Bu soruda, bir aracın motor soğutma sisteminde yer alan ve motorun sıcaklığını ideal bir seviyede sabit tutmaya yarayan parçanın ne olduğu sorulmaktadır. Motorların verimli çalışması ve uzun ömürlü olması için ne aşırı ısınması ne de çok soğuk kalması istenir. İşte bu sıcaklık dengesini kuran parçayı bilmeniz beklenmektedir.

Doğru cevap d) Termostat'tır. Termostat, motorun soğutma suyu devresinde bir vana gibi görev yapar. Temel amacı, motorun en verimli çalıştığı sıcaklık aralığına (genellikle 80-90 derece) hızla ulaşmasını sağlamak ve bu sıcaklıkta kalmasını kontrol etmektir. Motor soğukken kapalı kalarak suyun radyatöre gitmesini engeller ve motorun çabucak ısınmasına yardımcı olur. Motor ideal sıcaklığa ulaştığında ise açılarak sıcak suyun soğutulması için radyatöre geçişine izin verir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Buji: Buji, ateşleme sisteminin bir parçasıdır. Görevi, silindir içerisindeki yakıt-hava karışımını bir kıvılcım ile ateşleyerek yanma işlemini başlatmaktır. Motorun sıcaklığını düzenlemekle değil, çalışmasını sağlamakla görevlidir.
• b) Enjektör: Enjektör, yakıt sisteminin bir elemanıdır. Motora gerekli olan yakıtı püskürterek yanma odasına gönderir. Soğutma sistemiyle ve sıcaklık kontrolüyle doğrudan bir bağlantısı yoktur.
• c) Su pompası: Su pompası (devirdaim pompası), soğutma sisteminin çok önemli bir parçasıdır ancak görevi farklıdır. Su pompasının amacı, soğutma sıvısını motor bloğu ve radyatör arasında sürekli olarak dolaştırmaktır. Sıcaklığı düzenlemek yerine, sıvının hareketini ve devirdaimini sağlar. Termostat "kapıyı açıp kapatırken", su pompası "suyu sürekli iter".

Özetle, motorun sıcaklığını sabit bir seviyede tutmak için açılıp kapanarak suyun radyatöre gidip gitmeyeceğine karar veren parça termostat'tır. Su pompası suyu dolaştırır, buji ateşleme yapar ve enjektör yakıt püskürtür. Bu nedenle sorunun doğru cevabı termostattır.

Bu soruda, trafikte sıkça karşılaşılan bir davranış modeli üzerinden sürücünün kişilik özelliğini yorumlamamız istenmektedir. Kırmızı ışığın sarıya dönmesiyle birlikte, daha yeşil yanmadan öndeki araca korna çalan bir sürücünün bu aceleci tavrının hangi kavramla en iyi açıklandığı sorulmaktadır. Bu davranış, sürücünün zihinsel ve duygusal durumunu yansıtan önemli bir ipucudur.

Doğru cevap d) Sabırsız seçeneğidir. Sabırsızlık, bir kişinin bekleme veya gecikmelere karşı tahammülünün düşük olması durumudur. Soruda anlatılan sürücü, yeşil ışığın yanması için gereken çok kısa bir süreyi bile bekleyememekte ve korna çalarak öndeki sürücüyü acele etmeye zorlamaktadır. Bu davranış, bekleme eylemine karşı gösterilen bir tepki olup, sabırsızlığın en net göstergelerinden biridir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Saygılı: Saygılı bir sürücü, diğer yol kullanıcılarının haklarına ve zamanlarına özen gösterir, onları rahatsız edecek davranışlardan kaçınır. Henüz geçiş hakkı doğmamış bir sürücüye korna çalarak onu rahatsız etmek ve baskı kurmak, saygılı bir davranışın tam tersidir. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• b) Telaşsız: Telaşsız olmak, sakin ve aceleci olmayan bir ruh halini ifade eder. Sorudaki sürücü ise tam aksine, bir an önce harekete geçmek istediği için oldukça telaşlı ve aceleci bir tavır sergilemektedir. Dolayısıyla bu seçenek de doğru olamaz.
• c) Sorumlu: Sorumlu bir sürücü, trafik kurallarına uyar ve kendi davranışlarının başkaları üzerindeki olası olumsuz etkilerini düşünür. Yeşil ışık yanmadan korna çalmak, öndeki sürücünün paniğe kapılmasına veya hata yapmasına (örneğin, erken hareket edip kazaya karışmasına) neden olabilecek sorumsuz bir davranıştır. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, bu soru trafikte sabrın ne kadar önemli bir erdem olduğunu vurgulamaktadır. Sürücünün sergilediği bu aceleci ve baskıcı tutum, trafikte tehlikeli durumlar yaratabilecek olan sabırsızlık davranışının tipik bir örneğidir. Ehliyet sınavında bu gibi sorularla, sürücü adaylarının trafikteki doğru tutum ve davranışları anlaması hedeflenir.

Bu soruda, bir kavramın tanımı verilmekte ve bu tanımın trafik adabı açısından hangi davranış özelliğine karşılık geldiği sorulmaktadır. Sorunun kökünde yer alan "karşımızdaki kişi hakkında herhangi bir yargıda bulunmadan önce kendimizi onun yerine koyarak olayı/ durumu onun gibi yaşamamız" ifadesi, anahtar bir tanımı içermektedir. Bu tanımı doğru anlamak, seçenekler arasından doğru olanı bulmayı kolaylaştıracaktır.

Doğru Cevap: b) Empati

Soruda verilen açıklama, empati kavramının tam tanımıdır. Empati, bir başkasının duygularını, içinde bulunduğu durumu veya davranışlarının ardındaki motivasyonu anlamak için kişinin kendisini o kişinin yerine koymasıdır. Trafikte empati kurmak, diğer sürücülerin veya yayaların hatalarını veya beklenmedik hareketlerini kişisel bir saldırı olarak algılamak yerine, onların içinde bulunabileceği olası durumları (acemilik, yorgunluk, panik hali, acil bir duruma yetişme çabası vb.) düşünmektir. Bu sayede trafikte sabır, hoşgörü ve yardımlaşma artar, çatışmalar ve kazalar azalır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Öfke: Öfke, engellenme, haksızlığa uğrama veya tehdit algısı gibi durumlarda ortaya çıkan güçlü bir duygudur. Sorudaki tanım, başkasını anlamaya yönelik pozitif bir çabayı anlatırken; öfke, genellikle anlayışsızlıktan kaynaklanan negatif bir tepkidir. Trafikte öfkeli bir sürücü, kendini başkasının yerine koymak yerine kendi duygularına kapılarak saldırgan davranışlar sergiler. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.

• c) Bastırma: Bastırma, kişinin istenmeyen düşüncelerini, anılarını veya duygularını bilinçdışına iterek onlardan habersiz hale gelmesidir. Bu, kişinin kendi içsel dünyasıyla ilgili bir savunma mekanizmasıdır ve başka birini anlamakla doğrudan bir ilgisi yoktur. Trafikte öfkesini göstermeyip içine atmak bir bastırma örneği olabilir, ancak bu, karşıdakini anlama çabası anlamına gelmez. Dolayısıyla bu seçenek de yanlıştır.

• d) Engellenme: Engellenme, bir amaca ulaşmanın önlenmesi veya geciktirilmesi durumunda yaşanan duygusal bir durumdur. Örneğin, aceleniz varken trafiğin sıkışması "engellenme" hissine yol açar. Bu, bir durumun sonucunda ortaya çıkan bir histir; başkasının bakış açısını anlama yeteneği olan bir davranış özelliği değildir. Hatta engellenme hissi, genellikle empati kurmayı zorlaştırır ve öfkeye yol açabilir. Bu nedenle bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soruda verilen tanım, bir durumu başkasının gözünden görme ve hislerini anlama eylemini ifade eder ki bu da doğrudan empati kavramına karşılık gelir. Trafikte güvenli ve saygılı bir ortamın oluşması için sürücülerin empati yeteneğini geliştirmesi hayati bir öneme sahiptir.

Bu soruda, "trafik adabı" kavramının doğru tanımının ne olduğu sorgulanmaktadır. Bize iki adet öncül verilmiş ve bu öncüllerden hangisinin trafik adabını doğru bir şekilde açıkladığını bulmamız istenmiştir. Bu kavramı doğru anlamak, soruyu çözmek için anahtardır.

Şimdi öncülleri tek tek inceleyelim:

I. Denetim ve ceza korkusuyla yazılı kurallara uymak

Bu ifade, trafik kurallarına uymanın arkasındaki motivasyonu "korku" olarak tanımlamaktadır. Yani bir sürücü, sırf polis görecek veya ceza yiyecek diye kırmızı ışıkta duruyorsa, bu davranış trafik adabından kaynaklanmaz. Bu sadece kurallara zorunlu bir itaattir. Trafik adabı ise içselleştirilmiş bir saygı ve sorumluluk duygusunu gerektirir, dışsal bir zorlama veya korkuyu değil. Bu nedenle bu tanım, trafik adabının özünü yansıtmamaktadır ve yanlıştır.

II. Yazılı olmayan, trafik içerisinde karşılıklı anlayış ve empati gerektiren davranışları oluşturmak ve bu davranışları alışkanlık hâline getirmektir.

Bu ifade ise trafik adabının tam olarak ne olduğunu açıklamaktadır. Trafik adabı, kanunlarda veya yönetmeliklerde her zaman açıkça belirtilmeyen, ancak trafiğin daha güvenli ve akıcı olmasını sağlayan davranışlardır. Örneğin, dar bir yolda karşıdan gelen araca yol vermek, fermuar sistemiyle birleşen yollarda sırasıyla geçiş hakkı tanımak veya bir yayanın geçmesine yardımcı olmak gibi davranışlar empati ve anlayış gerektirir. Bu davranışları bir alışkanlık haline getirmek, trafik adabına sahip olunduğunu gösterir. Dolayısıyla bu tanım doğrudur.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır, çünkü açıkladığımız gibi I. öncül trafik adabını yanlış tanımlarken, II. öncül doğru tanımlamaktadır.
• b) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek DOĞRU CEVAPTIR. Çünkü I. öncül korkuya dayalı itaati anlatır ve yanlıştır. II. öncül ise empati ve anlayışa dayalı, yazılı olmayan kuralları anlatır ve trafik adabının özünü oluşturur.
• c) Her ikisi de doğru: Bu seçenek yanlıştır, çünkü I. öncül trafik adabının tanımı değildir.
• d) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek de yanlıştır, çünkü II. öncül trafik adabını çok isabetli bir şekilde tanımlamaktadır.

Özetle, trafik adabı ceza korkusuyla kurallara uymak değil, diğer yol kullanıcılarına saygı göstererek, empati kurarak ve yazılı olmayan nezaket kurallarını benimseyerek trafiği herkes için daha iyi bir yer haline getirmektir.

Bu soruda, bir sürücünün trafikteki temel bir nezaket ve güvenlik kuralına uyması üzerinden sahip olduğu bir kişilik özelliği sorgulanmaktadır. Soru, sürücünün yeşil ışık yandığı halde, yolu geçmekte olan bir yayaya öncelik vererek beklemesinin altında yatan temel değeri bulmamızı istiyor. Bu durum, sürücünün yasal hakkı doğmuş olmasına rağmen, daha savunmasız olan yayanın güvenliğini ön planda tuttuğu bir senaryodur.

Doğru Cevap: c) Diğergamlık

Diğergamlık, en basit tanımıyla başkalarının iyiliğini ve mutluluğunu kendi çıkarının önünde tutma, fedakarlık ve özgecilik anlamına gelir. Soru metnindeki sürücü, kendi geçiş hakkı (yeşil ışık) doğmuş olmasına rağmen, yayanın güvenliğini önceliklendirmiştir. Bu davranış, sürücünün kendini yayanın yerine koyduğunu (empati kurduğunu) ve onun güvenli bir şekilde karşıya geçmesini önemsediğini gösterir.

Trafik kuralları sadece yasal zorunluluklar değil, aynı zamanda birer görgü ve nezaket kuralıdır. Sürücünün bu hareketi, bencillikten uzak, başkalarını düşünen bir yaklaşımdır ve bu durum en iyi "diğergamlık" kelimesiyle ifade edilir. Bu özellik, trafikteki en önemli erdemlerden biridir çünkü olası kazaları önler ve daha saygılı bir trafik ortamı yaratır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Öfke: Öfkeli bir sürücü, yayaya yol vermek yerine tam tersi bir tepki gösterirdi. Korna çalmak, acele etmesi için el kol hareketi yapmak veya aracını yayanın üzerine sürmek gibi agresif davranışlar sergilerdi. Oysa sorudaki sürücü sabırla beklemektedir.
• b) Bencillik: Bencil bir sürücü, sadece kendi hakkını ve zamanını düşünür. "Yeşil bana yandı, bu benim yolum" diyerek yayanın geçişini tamamlamasını beklemeden hareket etmeye çalışırdı. Bu durum, yayanın hayatını tehlikeye atacak bencil bir davranış olurdu.
• d) Sabırsızlık: Sabırsızlık, bekleme eyleminin tam zıttıdır. Sorudaki sürücü bekleyerek sabırlı olduğunu göstermektedir. Sabırsız bir sürücü, bir an önce hareket etmek için acele eder, korna çalar ve beklemekten rahatsız olurdu.

Sonuç olarak, bu soru sürücü adaylarına sadece trafik kurallarını değil, aynı zamanda trafikteki diğer insanlara karşı sorumlu, saygılı ve düşünceli olmanın önemini de öğretmeyi amaçlamaktadır. Yayanın geçişini beklemek, sürücünün diğergamlık ve empati gibi üstün insani özelliklere sahip olduğunun net bir göstergesidir.

Bu soruda, bir sürücünün park ederken sergilediği düşünceli bir davranışın arkasında yatan temel insani değerin ne olduğu sorgulanmaktadır. Soru, sürücünün sadece kendi işini halletmekle kalmayıp, park ettiği yerin başkaları için bir zorluk yaratıp yaratmadığını düşünmesini sağlayan karakter özelliğini bulmamızı istiyor. Bu davranış, trafikteki güvenliğin ve düzenin temelini oluşturan önemli bir yaklaşımdır.

Doğru Cevap: d) Empati düzeyi yüksek

Doğru cevabın neden "Empati düzeyi yüksek" olduğunu açıklayalım. Empati, en basit tanımıyla, bir başkasının duygularını, durumunu veya düşüncelerini anlama ve kendini onun yerine koyabilme yeteneğidir. Trafikte empati sahibi bir sürücü, sadece kendi aracını ve yolculuğunu düşünmez; diğer sürücülerin, yayaların veya bisikletlilerin ne gibi zorluklar yaşayabileceğini de hesaba katar. Aracını park ederken "Ben buraya park edersem, şu köşeden dönecek olan araba beni görebilir mi?" veya "Bir bebek arabası ya da tekerlekli sandalyeli bir yaya bu kaldırımdan geçebilir mi?" gibi soruları kendine sorar. Bu düşünce tarzı, tam olarak soruda tarif edilen davranışın kaynağıdır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Bencil: Bencil bir sürücü, yalnızca kendi rahatını ve çıkarını düşünür. Diğer yol kullanıcılarının yaşayacağı zorluklar onun için bir önem taşımaz. Hatta tam tersine, en uygun yeri bulmak için bir yaya geçidini, bir garaj çıkışını veya bir engelli rampasını kapatmaktan çekinmez. Bu, soruda belirtilen düşünceli davranışın tam zıttıdır.
• b) Sorumsuz: Sorumsuz bir sürücü, eylemlerinin sonuçlarını düşünmez veya umursamaz. Park ettiği aracın bir kazaya veya bir anlaşmazlığa neden olma ihtimalini göz ardı eder. "Bana bir şey olmaz" veya "Herkes kendi başının çaresine baksın" gibi bir yaklaşıma sahiptir. Bu nedenle, başkalarının görme veya manevra alanını düşünüp dikkat etmesi beklenemez.
• c) Görgü seviyesi düşük: Görgü seviyesi düşük olmak, genellikle toplum içindeki yazılı olmayan kurallara uymamaktır. Hatalı park etmek bir görgüsüzlük örneği olabilir. Ancak bu seçenek, davranışın nedenini değil, sonucunu tanımlar. Bir kişinin düşünceli davranmasının arkasındaki temel değer "görgü" değil, görgülü olmasını sağlayan "empati" duygusudur. Empati daha derin ve temel bir değerken, görgü bu değerin dışa yansıyan bir şeklidir. Bu yüzden empati, daha doğru ve kapsayıcı bir cevaptır.

Özetle, aracını park ederken diğer insanların güvenliğini ve rahatını düşünen bir sürücü, kendini o insanların yerine koyabildiği için bunu yapar. Bu temel değer empatidir ve trafikte saygı, sabır ve nezaket gibi birçok olumlu davranışın da temelini oluşturur. Bu soru, ehliyet sınavında sadece kuralları ezberlemenin değil, aynı zamanda trafikte iyi bir insan olmanın önemini de vurgulamaktadır.

Bu soruda, bir sürücüde bulunmadığı zaman onu olumsuz davranışlara iten temel bir özelliğin ne olduğu sorulmaktadır. Yani, hangi pozitif karakter özelliğinin eksikliği; sürücüyü sabırsız, öfkeli, yorgun, stresli ve iletişim becerileri zayıf birine dönüştürür? Sorunun kilit noktası "sahip olmayan" ifadesidir, yani bizden eksik olan olumlu bir özelliği bulmamız isteniyor.

Doğru cevap "b) Hoşgörülü" seçeneğidir. Hoşgörü, trafikteki diğer sürücülerin ve yayaların yapabileceği hataları anlayışla karşılama, beklenmedik durumlara karşı sakin kalabilme ve sabır gösterebilme yeteneğidir. Bu temel özellik, sürücünün zihinsel ve duygusal dengesini korumasını sağlar ve güvenli sürüşün temelini oluşturur.

Bir sürücüde hoşgörü özelliği yoksa, yani kişi hoşgörüsüz ise, trafikte karşılaştığı en ufak bir hatayı bile kişisel bir saldırı olarak algılayabilir. Bu durum, anında sabırsızlığa ve öfkeye yol açar. Sürekli gergin bir şekilde araç kullanmak kişiyi stresli ve yorgun hale getirir ve diğer sürücülerle sağlıklı iletişim kurma becerisini (örneğin korna çalmak yerine anlayış göstermek gibi) ortadan kaldırır. Dolayısıyla, hoşgörünün eksikliği soruda sayılan tüm olumsuzlukların ana nedenidir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Bencil, c) Aşırı tepki gösteren, d) Görgüsüzce davranan: Bu üç seçenek de zaten olumsuz sürücü özellikleridir. Soru ise hangi özelliğe "sahip olmayan" sürücünün kötü davrandığını soruyor. Örneğin, "bencil olmayan" bir sürücü veya "aşırı tepki göstermeyen" bir sürücü, tam tersine daha olumlu ve güvenli bir sürüş sergiler. Bu seçenekler, hoşgörüsüzlüğün bir sonucu olarak ortaya çıkan davranışlardır, eksikliği sorun yaratan temel bir özellik değildir.

Özetle, hoşgörü, trafikteki sosyal uyumun ve güvenliğin temel taşlarından biridir. Bu pozitif özelliğe sahip olmayan bir sürücünün, soruda belirtilen tüm olumsuz davranışları sergileme potansiyeli çok daha yüksektir. Diğer şıklar ise bu olumsuz durumun kendisi veya sonuçlarıdır, nedeni değil.