13 Şubat 2025 Ehliyet Sınav Soruları

Bu soruda, ilk yardım sırasında hangi kemik kırığında "atel" adı verilen sert ve destekleyici malzemenin kullanılarak sabitleme (tespit) yapıldığı sorulmaktadır. Atel kullanımının temel amacı, kırık kemik uçlarının hareket etmesini engelleyerek daha fazla hasar oluşmasını önlemek, ağrıyı azaltmak ve yaralı bölgeyi sabit tutmaktır. Ateller, genellikle kol ve bacak gibi uzun kemiklerin bulunduğu uzuvların sabitlenmesinde kullanılır.

Doğru cevap 'Ön kol kemiği' seçeneğidir. Ön kol, dirsek ile el bileği arasında yer alan ve atel uygulaması için son derece uygun bir bölgedir. Kırık olduğunda, kolun her iki yanına yerleştirilen sert bir malzeme (atel) ve sargı bezleri yardımıyla bu bölge kolayca sabitlenebilir. Bu işlem, kırık kemiklerin kaynamasına yardımcı olurken, damar ve sinirlerin zarar görme riskini en aza indirir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Kürek kemiği: Bu kemik, sırtın üst kısmında yer alan yassı bir kemiktir ve vücudun düz bir yüzeyinde değildir. Bu nedenle, standart bir atel ile sabitlenmesi pratik olarak imkansızdır. Kürek kemiği kırıklarında, genellikle kolun gövdeye sabitlenmesini sağlayan üçgen sargı bezi gibi yöntemler tercih edilir.
• c) Kaburga kemiği: Kaburga kırıklarında kesinlikle atel veya sıkı sargı uygulanmaz. Çünkü bu durum, göğüs kafesinin hareketini kısıtlayarak kişinin nefes almasını zorlaştırır ve akciğerlerin zarar görme riskini artırır. Yaralı, genellikle nefes almasını kolaylaştıran yarı oturur bir pozisyona getirilerek hastaneye sevk edilir.
• d) Köprücük kemiği: Bu kemik, omuz ile göğsün ön kısmını birleştirir ve şekli nedeniyle atel ile tespiti mümkün değildir. Köprücük kemiği kırıklarında da yine kolu desteklemek ve omuz hareketini kısıtlamak amacıyla üçgen sargı bezi ve özel bandaj teknikleri (sekiz şekilli bandaj gibi) kullanılır.

Özetle, atel uygulaması en çok kol ve bacak gibi uzun, düz uzuvlardaki kırıklar için kullanılan standart bir ilk yardım yöntemidir. Diğer bölgelerdeki (kürek, kaburga, köprücük) kırıklar ise vücudun anatomik yapısı ve fonksiyonları gereği farklı tespit yöntemleri gerektirir. Bu nedenle doğru cevap ön kol kemiğidir.

Bu soruda, bilinci kapalı ve solunumu durmuş bir kazazedeye, boyun travması şüphesi yoksa, suni solunum yapmadan önce verilmesi gereken doğru baş pozisyonu sorulmaktadır. Suni solunumun etkili olabilmesi için öncelikle soluk yolunun açık olması gerekir. Bilinçsiz bir kişide dil geriye kayarak soluk yolunu tıkayabilir, bu nedenle doğru pozisyon hayat kurtarıcıdır.

Doğru Cevap: b) seçeneği

Bu pozisyon, ilk yardımda "Baş Geri-Çene Yukarı" pozisyonu olarak adlandırılır. Bu pozisyonun amacı, geriye kayarak soluk yolunu tıkayan dili öne doğru çekerek soluk yolunu açmaktır. Bu işlem, bir el kazazedenin alnına yerleştirilip baş geriye doğru itilirken, diğer elin parmak uçlarıyla çenenin yukarı doğru kaldırılmasıyla gerçekleştirilir. Bu sayede hava, akciğerlere rahatça ulaşabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) seçeneği: Bu görselde baş öne doğru eğilmiştir. Bu pozisyon, soluk borusunu daha da daraltır ve kapatır. Suni solunum yapmayı imkansız hale getireceği için kesinlikle yanlıştır.
• c) seçeneği: Bu görselde baş düz bir şekilde yatırılmıştır, herhangi bir pozisyon verilmemiştir. Bu durumda, bilinçsiz yatan kişinin dili yine soluk yolunu tıkayabilir. Bu pozisyon soluk yolunu açmak için yeterli değildir.
• d) seçeneği: Bu görseldeki pozisyon "Koma (İyileşme) Pozisyonu" olarak bilinir. Bu pozisyon, bilinci kapalı ancak kendi kendine nefes alıp veren kazazedelere uygulanır. Amacı, kişinin kusması durumunda kusmuğun soluk borusuna kaçmasını engellemektir. Suni solunum yapılacak birine bu pozisyon verilmez.

Özetle, suni solunum yapılacak ve boyun zedelenmesi olmayan bir kazazedede ilk yapılması gereken, soluk yolunu açmak için "Baş Geri-Çene Yukarı" pozisyonunu vermektir. Bu, havanın akciğerlere engelsiz bir şekilde gitmesini sağlar ve yapılan suni solunumun etkili olmasının ilk adımıdır.

Bu soruda, bir eklem burkulması durumunda oluşan şişliği (ödemi) önlemek veya azaltmak için uygulanması gereken doğru ilk yardım yöntemi sorgulanmaktadır. Burkulma, eklem bağlarının anlık olarak gerilmesi veya yırtılmasıdır ve bu durumda vücudun ilk tepkilerinden biri, hasarlı bölgeye kan ve sıvı göndererek şişlik oluşturmaktır. Doğru ilk yardım ile bu şişliğin kontrol altında tutulması, hem ağrıyı azaltır hem de iyileşme sürecini olumlu etkiler.

a) Burkulan bölgenin kalp seviyesinden yüksekte tutulması: Bu seçenek DOĞRUDUR. Burkulan bölgeyi (örneğin ayak bileği veya el bileği) kalp seviyesinden yukarıda tutmak, yer çekiminin etkisinden faydalanarak bölgede biriken kan ve sıvının vücudun merkezine doğru geri dönmesini sağlar. Bu basit ama etkili yöntem, damarlar üzerindeki basıncı azaltır, sıvı birikimini engeller ve böylece şişliğin oluşmasını veya artmasını önler. Bu, burkulmalarda ilk yardımın en temel prensiplerinden biridir.

b) Burkulan bölgenin sürekli hareket ettirilmesi: Bu seçenek yanlıştır. Burkulma, bağ dokusunda bir zedelenme olduğu anlamına gelir ve iyileşmenin ilk adımı o bölgeyi dinlendirmektir. Burkulan eklemi sürekli hareket ettirmek, hasar görmüş bağların daha fazla gerilmesine veya yırtılmasına neden olur. Bu durum, bölgedeki iç kanamayı ve sıvı sızıntısını artırarak şişliği ve ağrıyı şiddetlendirir.

c) Burkulan bölgeye sıcak uygulama yapılması: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Sıcak uygulama (örneğin sıcak su torbası), kan damarlarının genişlemesine yol açar. Genişleyen damarlar, yaralı bölgeye daha fazla kan akışına neden olur, bu da şişliğin ve kanamanın artmasına sebep olur. Burkulma gibi ani (akut) yaralanmalarda ilk 24-48 saat boyunca şişliği azaltmak için tam tersi, yani soğuk uygulama (buz) yapılmalıdır çünkü soğuk, damarları büzerek kan akışını yavaşlatır.

d) Burkulan bölgeye masaj yapılması: Bu seçenek de yanlıştır. Yaralanmanın hemen ardından burkulan bölgeye masaj yapmak, zedelenmiş olan hassas dokulara, damarlara ve sinirlere daha fazla zarar verebilir. Masaj, bölgedeki kanamayı artırabilir ve iyileşme sürecini geciktirebilir. Masaj, ancak iyileşmenin ileri aşamalarında, bir uzman tarafından kan dolaşımını artırmak ve sertliği gidermek amacıyla uygulanabilir bir yöntemdir.

Bu soruda, bir darbe veya düşme gibi dış etkenler sonucunda kemiğin yapısında meydana gelen bozulmanın tıbbi adının ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hasarın doğrudan kemik bütünlüğünde olmasıdır. Bu tanımı anladığımızda doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu kolayca ayırt edebiliriz.

Doğru cevap a) Kırık seçeneğidir. Kırık, kemik dokusunun bütünlüğünün herhangi bir darbe, düşme veya zorlama sonucu bozulması durumudur. Bu durum, kemikte bir çatlaktan tam bir ayrılmaya kadar değişen seviyelerde olabilir. Soruda tam olarak "kemik bütünlüğünün bozulması" ifadesi kullanıldığı için, bu tanıma en uygun ve doğru terim kırıktır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, ilk yardım bilginizi pekiştirmek için önemlidir.

• b) Çıkık: Çıkık, kemiğin kendisinde bir bozulma değildir. Çıkık, eklemi oluşturan kemiklerin uçlarının kalıcı olarak birbirinden ayrılmasıdır. Yani sorun kemiğin kırılması değil, eklemin yerinden oynamasıdır. Bu nedenle, "kemik bütünlüğünün bozulması" tanımına uymaz ve yanlış bir cevaptır.

• c) Zorlama: Zorlama, genellikle kaslar ve tendonlar (kasları kemiklere bağlayan dokular) ile ilgili bir durumdur. Kasların aşırı gerilmesi veya yırtılması sonucu meydana gelir. Zorlama kemiklerle değil, yumuşak dokuyla ilgili bir yaralanmadır. Dolayısıyla, kemik bütünlüğünü ifade etmediği için bu seçenek de yanlıştır.

• d) Burkulma: Burkulma, eklem bağlarının (ligamentlerin) anlık olarak aşırı gerilmesi veya yırtılması durumudur. Genellikle ayak bileği gibi eklemlerde görülür ve eklemin normal hareket sınırlarının ötesine zorlanmasıyla oluşur. Burkulma da kemiğin kendisiyle değil, eklem bağlarıyla ilgili olduğu için sorunun doğru cevabı olamaz.

Özet olarak, bu dört terim arasındaki temel fark şudur:

1. Kırık: Kemik bütünlüğü bozulur.
2. Çıkık: Eklem yüzeyleri kalıcı olarak ayrılır.
3. Zorlama: Kas veya tendonlar zarar görür.
4. Burkulma: Eklem bağları (ligamentler) zarar görür.

Bu terimleri doğru bilmek, bir kaza anında yaralıya doğru ilk yardım müdahalesinde bulunabilmek için hayati önem taşır. Ehliyet sınavında bu tür sorular, sürücü adaylarının temel ilk yardım bilgilerini ölçmeyi amaçlar.

Bu soruda, bir dış kanama ile karşılaşıldığında yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamasının ne olduğu test edilmektedir. Dış kanama, kanın damar dışına, yani vücut dışına akması durumudur ve doğru müdahale hayat kurtarıcı olabilir. Şimdi seçenekleri inceleyerek doğru cevabın neden "b" şıkkı olduğunu ve diğer şıkların neden yanlış olduğunu açıklayalım.

Doğru Cevap: b) Kanama durmazsa ikinci bir bez koyarak basıncın arttırılması

Bu seçenek, dış kanamalarda uygulanması gereken standart ve en temel ilk yardım kuralını ifade etmektedir. Bir kanamayı durdurmak için ilk yapılması gereken, yaranın üzerine temiz bir bez veya gazlı bez koyarak doğrudan ve sürekli basınç uygulamaktır. Eğer kullanılan ilk bez kanla tamamen ıslanır ve kanama devam ederse, bu bez kesinlikle yerinden kaldırılmaz. Çünkü bezi kaldırmak, o ana kadar oluşmaya başlamış olan kan pıhtısını bozarak kanamanın yeniden şiddetlenmesine neden olur.

Doğru olan uygulama, kanla ıslanmış olan ilk bezin üzerine ikinci bir temiz bez daha koymak ve basıncı daha da artırarak uygulamaya devam etmektir. Bu yöntem, pıhtılaşmanın devam etmesini sağlar ve kanamayı kontrol altına almada en etkili yoldur. Bu nedenle bu şık, doğru ilk yardım bilgisini içermektedir.

Neden Yanlış: a) Uzuv kopması durumunda turnike uygulamaktan kaçınılması

Bu ifade yanlıştır. Turnike (boğucu sargı), normal şartlarda tecrübeli kişiler tarafından ve son çare olarak uygulanması gereken bir yöntemdir. Ancak uzuv kopması gibi çok ciddi ve durdurulamayan atardamar kanamalarında, yaralının hayatını kurtarmak için turnike uygulaması zorunlu hale gelebilir. Dolayısıyla, böyle hayatı tehdit eden bir durumda turnike uygulamaktan "kaçınmak" değil, doğru bir şekilde uygulamak gerekir. Bu yüzden bu seçenek hatalıdır.

Neden Yanlış: c) Kanayan yere en uzak basınç noktasına baskı uygulanması

Bu bilgi de yanlıştır. Doğrudan basıncın yeterli olmadığı durumlarda, kanamayı yavaşlatmak için basınç noktalarına baskı uygulanabilir. Ancak bu baskı, kanamanın olduğu bölgeye kan taşıyan atardamarın üzerine yapılmalıdır. Bu nokta ise, kanayan yere en yakın ve kalp ile yara arasında bulunan basınç noktasıdır. Kanayan yere "en uzak" noktaya baskı yapmak, kanamayı durdurmada etkili bir yöntem değildir.

Neden Yanlış: d) Kanayan bölgenin kalp hizasının altına indirilmesi

Bu uygulama, yapılması gerekenin tam tersidir ve son derece tehlikelidir. Dış kanamalarda, eğer kanayan bölgede (kol veya bacak gibi) bir kırık şüphesi yoksa, kanamayı yavaşlatmak için bölge kalp seviyesinin üzerine kaldırılmalıdır. Yer çekiminin etkisiyle kanayan bölgeye giden kan akışı yavaşlar ve bu da kanamanın kontrol altına alınmasını kolaylaştırır. Bölgeyi kalp hizasının altına indirmek ise o bölgedeki kan basıncını artırarak kanamanın daha da şiddetlenmesine yol açar.

Bu soruda, insan vücudundaki damar çeşitleri (atardamar, toplardamar, kılcal damar) ile ilgili temel bilgiler sorgulanmakta ve bu bilgilerden hangisinin yanlış olduğu sorulmaktadır. Doğru cevabı bulmak için her bir seçeneği kan dolaşımı sisteminin temel prensiplerine göre inceleyelim.

Doğru Cevap: b) Toplardamarlar kanı kalpten vücuda taşır.

Bu ifadenin yanlış olmasının sebebi, toplardamarların görevinin tam tersini tanımlamasıdır. Toplardamarlar (venler), vücuttaki doku ve organlarda kullanılmış olan kanı toplayarak tekrar kalbe geri getiren damarlardır. Yani kan akış yönü vücuttan kalbe doğrudur. Kanı kalpten vücuda taşıma görevi ise atardamarlara aittir. Bu nedenle bu seçenek, dolaşım sistemindeki temel bir bilgiyi yanlış ifade ettiği için sorunun doğru cevabıdır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden doğru bilgiler içerdiğini ve neden cevap olamayacaklarını inceleyelim:

• a) Atardamarlar kanı kalpten dokulara taşır.

  Bu ifade doğrudur. Atardamarlar (arterler), kalbin pompaladığı kanı (genellikle oksijence zengin kanı) alarak vücudun tüm doku ve organlarına dağıtan damarlardır. Bu, atardamarların temel ve doğru tanımıdır. Bu nedenle bu seçenek elenir.

• c) Kılcal damarlardaki kan basıncı diğer damarlardakinden azdır.

  Bu ifade genel olarak doğrudur. Kan basıncı en yüksek atardamarlardadır. Kan, atardamarlardan daha ince olan kılcal damarlara geçtiğinde, toplam damar kesit alanı arttığı için kan akış hızı yavaşlar ve kan basıncı önemli ölçüde düşer. Toplardamarlardaki basınç ise kılcal damarlardan bile daha düşüktür. Ancak atardamarlarla kıyaslandığında kılcal damarlardaki basınç kesinlikle daha azdır, bu da ifadeyi doğru kılar. Bu yüzden bu seçenek de elenir.

• d) Atardamarlardaki kan basıncı toplardamarlardakinden fazladır.

  Bu ifade doğrudur. Kalp, kanı büyük bir güçle atardamarlara pompalar, bu da yüksek bir basınca (tansiyon) neden olur. Kan, tüm vücudu dolaşıp toplardamarlarla kalbe dönerken bu basıncın neredeyse tamamını kaybeder. Dolayısıyla, atardamarlardaki kan basıncı her zaman toplardamarlardakinden çok daha yüksektir. Bu da doğru bir bilgi olduğu için cevap olamaz.

Özetle:

Soruda yanlış olan bilgi istenmektedir. "b" seçeneği, toplardamarların görevini tamamen yanlış tanımlamaktadır. Toplardamarlar kanı vücuttan kalbe taşırken, seçenekte kalpten vücuda taşıdığı belirtilmiştir. Bu temel ve kesin bir hata olduğu için doğru cevap "b" seçeneğidir.

Bu soruda, kalp masajı (kardiyopulmoner resüsitasyon - CPR) gibi ciddi ve müdahaleci bir ilk yardım uygulamasını başlatmak için gereken **mutlak ve vazgeçilmez şartın** ne olduğu sorulmaktadır. Kalp masajı, doğru zamanda yapıldığında hayat kurtaran ancak yanlış durumda uygulandığında ciddi zararlar verebilecek bir işlemdir. Bu nedenle hangi durumda yapılması gerektiğini bilmek hayati önem taşır.

Doğru cevap B seçeneğidir: Dolaşımın durması, kalp atımlarının alınamaması. Kalp masajının temel amacı, durmuş olan bir kalbin yerine vücuda kan pompalamaktır. Eğer bir kişinin kalbi zaten atıyorsa, yani dolaşımı devam ediyorsa, dışarıdan göğüs kafesine baskı uygulamak kalbin doğal ritmini bozabilir ve kalp durmasına bile neden olabilir. Bu yüzden kalp masajına başlamak için en kesin ve tek şart, kalbin atmadığından, yani dolaşımın durduğundan emin olmaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Kazazedenin sesli uyaranlara tepki vermemesi ve c) Kazazedenin bilincini yitirmesi: Bu iki durum birbirine çok yakındır ve genellikle birlikte görülür. Bir kişinin bilincini kaybetmesi veya uyaranlara tepki vermemesi, ilk yardımcının müdahale etmesi gerektiğini gösteren önemli bir işarettir. Ancak bu, tek başına kalp masajı için yeterli bir sebep değildir. Örneğin, basit bir bayılma, şeker koması veya kafa travması geçiren bir kişinin de bilinci kapalı olabilir ama kalbi normal bir şekilde atmaya devam ediyordur. Bilinci kapalı ama kalbi atan birine kalp masajı yapmak son derece tehlikelidir.

• d) Reflekslerin kaybolması: Reflekslerin kaybolması, genellikle derin bir bilinçsizlik durumunun veya ciddi bir nörolojik hasarın göstergesidir. Ancak bu durum da, kalbin durduğu anlamına gelmez. Bir kazazedenin refleksleri olmasa bile kalbi ve solunumu devam ediyor olabilir. Bu nedenle, refleks kaybı da kalp masajına başlamak için kesin bir kriter olarak kabul edilemez. İlk yardımda temel odak, bilinç, solunum ve dolaşımın kontrolüdür.

Özetle, bir kazazedeye müdahale ederken ilk olarak bilinç kontrolü yapılır. Bilinç yoksa hemen solunum kontrol edilir. Eğer solunum da yoksa veya normal değilse, dolaşımın durduğu kabul edilir ve nabız kontrolü ile bu durum teyit edilir. İşte bu aşamada, yani dolaşımın durduğu ve kalp atımlarının alınamadığı kesinleştiğinde, hiç vakit kaybetmeden kalp masajına başlanmalıdır. Diğer seçenekler önemli belirtiler olsa da, kalp masajını zorunlu kılan tek durum kalbin durmasıdır.

Bu soruda, bilinci kapalı ve en önemlisi **boyun travması şüphesi olmayan** bir kazazedeye hava yolunu açmak için yapılan ilk yardım uygulamalarından hangisinin **yanlış** olduğu sorulmaktadır. Amaç, ilk yardımcının yapmaması gereken tehlikeli bir hareketi tespit etmektir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

b) Yabancı cismi görmeden kazazedenin ağız içine kör dalış yapması

Bu seçenek, sorunun doğru cevabıdır çünkü bu davranış kesinlikle hatalıdır ve çok tehlikelidir. İlk yardımda "kör dalış" olarak bilinen bu hareket, yani ağız içinde görülemeyen bir cismi parmakla çıkarmaya çalışmak, cismin daha derine, soluk borusuna itilmesine neden olabilir. Bu durum, kısmi bir tıkanıklığı tam bir tıkanıklığa çevirerek kazazedenin durumunu çok daha kötüleştirebilir. Ayrıca, bu hareket öğürme refleksini tetikleyerek kazazedenin kusmasına ve kusmuğun soluk borusuna kaçmasına (aspirasyon) yol açabilir. Ağız içindeki bir cisim, sadece net bir şekilde görülüyorsa ve kolayca alınabilecek durumdaysa çıkarılmalıdır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Solunumu zorlaştıracak kıyafetleri gevşetmesi: Bu davranış doğrudur. Kazazedenin boynunu sıkan kravat, gömlek yakası veya fular gibi giysiler solunumu güçleştirebilir. İlk yardımın temel adımlarından biri, solunumu rahatlatmak için bu tür sıkı giysileri gevşetmektir. Bu, doğru ve gerekli bir uygulamadır.
• c) Kazazedeyi sert ve düz bir zemin üzerine baş, boyun ve gövde ekseni düz olacak şekilde sırtüstü yatırması: Bu da doğru bir uygulamadır. Hava yolu açıklığını sağlamak ve gerekirse kalp masajı (CPR) gibi müdahaleleri etkili bir şekilde yapabilmek için kazazedenin sert ve düz bir zeminde yatması gerekir. Baş, boyun ve gövde ekseninin düz tutulması, genel olarak kazazedeyi korumak için önemli bir kuraldır ve doğru bir pozisyondur.
• d) Bir elini kazazedenin alnına koyarak başı geriye iterken diğer elinin iki parmağıyla çeneyi öne ve yukarı doğru çekmesi: Bu tarif edilen pozisyon, "Baş-Geri Çene-Yukarı Pozisyonu" olarak bilinir. Soruda kazazedenin boyun travması olmadığı özellikle belirtildiği için bu, hava yolunu açmak için kullanılan standart ve doğru yöntemdir. Bu manevra, bilinci kapalı kişilerde geriye düşerek soluk yolunu tıkayan dili öne çekerek hava yolunu açar.

Özetle; a, c ve d seçenekleri, boyun travması olmayan bilinci kapalı bir kişiye yapılması gereken doğru ilk yardım adımlarını içerirken, b seçeneğindeki "kör dalış" uygulaması, durumu daha da kötüleştirebilecek tehlikeli ve hatalı bir davranıştır.

Bu soruda, delici bir göğüs yaralanması durumunda yapılması gereken doğru ilk yardım uygulamalarının hangileri olduğu sorulmaktadır. Bu tür yaralanmalar hayati tehlike taşıdığı için doğru müdahaleyi bilmek çok önemlidir. Şimdi verilen maddeleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

I. Yaşam bulguları ve yaranın durumunun değerlendirilmesi

Bu ifade doğrudur. Her türlü ilk yardım uygulamasında ilk adım, yaralının bilincini, solunumunu ve dolaşımını (yaşam bulgularını) kontrol etmektir. Yaralının genel durumu anlaşıldıktan sonra yaranın yeri, büyüklüğü, kanama olup olmadığı gibi durumlar değerlendirilir. Bu değerlendirme, yapılacak müdahalenin doğru bir şekilde planlanmasını sağlar ve 112'ye doğru bilgi verilmesine yardımcı olur.

II. Sıvı ve enerji kaybını önlemek için ağızdan yiyecek, içecek verilmesi

Bu ifade kesinlikle yanlıştır. Ciddi yaralanmalarda, özellikle iç kanama veya ameliyat ihtimali olan durumlarda yaralıya ağızdan hiçbir şekilde yiyecek veya içecek verilmez. Bunun birkaç önemli nedeni vardır: Yaralı yutkunma güçlüğü yaşayabilir ve verilenler soluk borusuna kaçarak boğulmaya neden olabilir. Ayrıca, yaralının acil ameliyata alınması gerekebilir ve midesinin dolu olması anestezi sırasında hayati riskler oluşturur.

III. Göğüste saplanmış bir cisim varsa çıkartılmadan cismin etrafının temiz bezlerle desteklenerek sabitlenmesi

Bu ifade doğrudur. Vücuda saplanmış herhangi bir cisim, bir kan damarını tıkıyor olabilir ve adeta bir "tıpa" görevi görebilir. Eğer bu cisim bilinçsizce yerinden çıkarılırsa, durdurulamayacak kadar şiddetli bir iç veya dış kanama başlayabilir. Bu nedenle yapılması gereken en doğru hareket, cismi oynatmadan etrafını temiz bezler veya sargılarla destekleyerek sabitlemek ve yaralının bu şekilde hastaneye ulaşmasını sağlamaktır.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• I. madde (Yaşam bulgularını değerlendirme) doğrudur.
• II. madde (Ağızdan yiyecek/içecek verme) yanlıştır.
• III. madde (Saplanmış cismi sabitleme) doğrudur.

Bu değerlendirmeye göre, delici göğüs yaralanmalarında yapılması gereken ilk yardım uygulamaları I ve III numaralı maddelerdir. Bu nedenle doğru seçenek b) I ve III. şıkkıdır.

• a) I ve II: II. madde yanlış olduğu için bu seçenek elenir.
• c) II ve III: II. madde yanlış olduğu için bu seçenek de elenir.
• d) I, II ve III: Yine II. madde yanlış olduğu için tümünü içeren bu seçenek de yanlıştır.

Bu soruda, bacakta meydana gelen hayatı tehdit eden bir kanamayı durdurmak amacıyla kullanılan turnikenin, hangi bölgeye uygulanması gerektiği sorgulanmaktadır. Turnike, uzuvdaki kan akışını tamamen keserek kanamayı durduran, ancak doğru uygulanmadığında ciddi zararlara yol açabilen kritik bir ilk yardım malzemesidir. Bu nedenle uygulama yerinin doğru bilinmesi hayati önem taşır.

Doğru cevap b) Diz ile kalça arası seçeneğidir. Bu bölgenin, yani uyluğun, turnike uygulaması için en ideal yer olmasının temel bir anatomik sebebi vardır. Uylukta, vücudun en büyük ve en güçlü kemiği olan tek bir kemik (femur) bulunur. Turnike bu bölgeye uygulandığında, bacaktaki ana atardamarı (femoral arter) bu tek kemiğe doğru sıkıştırarak kan akışını tamamen ve etkili bir şekilde kesebilir. Ayrıca, bu bölgedeki yoğun kas dokusu, basıncın daha dengeli dağılmasını sağlar ve sinirler ile diğer dokuların zarar görme riskini azaltır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Ayak bileğinin üst kısmı: Bu bölge, yani diz ile ayak bileği arası, turnike uygulaması için uygun değildir. Çünkü burada kaval kemiği ve kamış kemiği olmak üzere yan yana iki kemik bulunur. Turnike sıkıldığında, atardamar bu iki kemiğin arasına kayarak baskıdan kurtulabilir ve bu da kanamanın tam olarak durdurulamamasına neden olur. Bu nedenle bu bölge etkisiz ve risklidir.
• c) Diz kapağının olduğu bölge: Turnike, asla doğrudan eklem bölgelerinin (diz, dirsek vb.) üzerine uygulanmamalıdır. Eklemler, karmaşık bir yapıya sahip olup çok sayıda sinir, damar ve bağ dokusu içerir. Diz kapağının üzerine turnike uygulamak, eklem mekanizmasına, sinirlere ve damarlara kalıcı ve çok ciddi hasarlar verebilir.
• d) Ayak bileği ile parmakları arası: Ayak bölgesi, çok sayıda küçük kemikten oluşur ve ana atardamarların geçtiği bir bölge değildir. Bacakta meydana gelen ciddi bir kanamayı durdurmak için bu bölgeye turnike uygulamak tamamen etkisizdir. Turnike her zaman kanayan yaranın üst kısmına, yani vücuda daha yakın olan ve tek kemik içeren bölgeye uygulanmalıdır.

Özetle, turnike uygulamasındaki altın kural, kanamayı en etkili şekilde durdurmak ve doku hasarını en aza indirmek için tek kemiğin bulunduğu bölgeleri tercih etmektir. Bu kural hem kol için (dirsek ile omuz arası) hem de bacak için (diz ile kalça arası) geçerlidir. Bu nedenle, bacak yaralanmalarında turnike için en doğru ve güvenli bölge diz ile kalça arasıdır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrası olay yerine müdahale eden bir ilk yardımcının yaptığı üç farklı davranış değerlendirilmekte ve hangisinin yanlış olduğu sorulmaktadır. Doğru bir ilk yardım müdahalesinin hem kazazedenin hem de ilk yardımcının güvenliğini sağlaması gerektiğini unutmamalıyız. Şimdi maddeleri tek tek inceleyerek doğru cevaba ulaşalım.

I. Olay yerini yeterince görünebilir biçimde işaretliyor.

Bu, bir ilk yardımcının yapması gereken ilk ve en önemli adımlardan biridir. Kaza yerinin işaretlenmesi, hem olay yerindeki kişilerin (ilk yardımcı, kazazedeler) güvenliğini sağlar hem de yoldan geçen diğer sürücüleri uyararak yeni kazaların (zincirleme kazalar) oluşmasını engeller. Bunun için aracın dörtlü flaşörleri yakılır ve kaza yerinin önüne ve arkasına, yolun durumuna göre uygun mesafelere (genellikle şehir içinde 30 metre, şehir dışında 150 metre) üçgen reflektör konulur. Dolayısıyla bu davranış doğrudur.

II. Kıvılcım oluşturabilecek ışıklandırma veya çağrı araçlarının kullanılmasına izin vermiyor.

Bu uygulama da hayati bir güvenlik önlemidir. Kaza yapmış araçlarda yakıt (benzin, LPG vb.) sızıntısı olma ihtimali yüksektir. Bu sızıntıdan kaynaklanan yakıt buharı, en küçük bir kıvılcımla bile alev alabilir ve patlamaya neden olabilir. Cep telefonları, çakmaklar veya bazı el fenerleri gibi cihazlar kıvılcım oluşturma potansiyeline sahiptir. Bu nedenle, olay yerinde bu tür cihazların kullanılmasını engellemek, olası bir yangın veya patlama riskini ortadan kaldırmak için yapılan doğru bir davranıştır.

III. Birinci değerlendirme sonucu tüm uyaranlara karşı tepkisiz olduğu belirlenen kazazedeye şekerli içecekler veriyor.

İşte bu, ilk yardımda yapılan en tehlikeli ve temel hatalardan biridir. Soruda kazazedenin "tüm uyaranlara karşı tepkisiz" olduğu belirtiliyor. Bu, kişinin bilincinin kapalı olduğu anlamına gelir. Bilinci kapalı bir kişinin yutma ve öksürme gibi koruyucu refleksleri çalışmaz. Bu durumdaki bir kişiye ağızdan herhangi bir yiyecek veya içecek vermeye çalışmak, verilen sıvının soluk borusuna kaçmasına (aspirasyon) ve kişinin boğulmasına neden olabilir. Bu, ölümcül bir hatadır. Bu nedenle bu davranış kesinlikle hatalıdır.

Sonuç ve Seçeneklerin Değerlendirilmesi

• İlk yardımcı, I. ve II. maddelerde olay yeri ve çevre güvenliği için tamamen doğru adımlar atmıştır.
• Ancak III. maddede, bilinci kapalı bir kazazedeye sıvı vererek hayatını tehlikeye atan çok ciddi bir hata yapmıştır.

Soru bize "hangilerinde hatalı davranmıştır?" diye sorduğu için, sadece III. maddedeki uygulamanın hatalı olduğunu görüyoruz. Bu nedenle doğru cevap "Yalnız III" seçeneğidir.

Doğru Cevap: c) Yalnız III

Bu soruda, bir yaralanma sonucu ortaya çıkan çok özel bir belirti olan "öksürme ile ağızdan pembe köpüklü kan gelmesi" durumunun hangi organla ilişkili olduğu sorulmaktadır. Bu belirti, ilk yardım açısından hayati bir ipucudur ve doğru organı bilmek, durumun ciddiyetini anlamayı sağlar. Sorunun anahtarı, gelen kanın "pembe" ve özellikle "köpüklü" olmasında yatmaktadır.

Doğru Cevap: c) Akciğer

Akciğerler, solunum sistemimizin merkezinde yer alan ve içi milyonlarca küçük hava keseciği (alveol) ile dolu olan organlardır. Bir kaza veya delici bir yaralanma sonucu akciğerler hasar gördüğünde, bu hava keseciklerinin etrafındaki kılcal damarlar da yırtılabilir. Bu durumda, kan doğrudan hava yollarına sızar ve orada bulunan hava ile karışır.

Kişi nefes aldığında veya yaralanmanın etkisiyle öksürdüğünde, hava yollarındaki bu kan, hava ile çalkalanarak bir köpük oluşturur. Kanın, hava ve tükürük ile karışması ona taze ve parlak kırmızı yerine daha açık, pembe bir renk verir. Bu nedenle, öksürükle birlikte ağızdan gelen pembe ve köpüklü kan, doğrudan bir akciğer yaralanmasının en belirgin ve klasik işaretidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Mide: Mide yaralanmalarında veya mide kanamasında kanama olursa, bu kan genellikle öksürükle değil, kusma ile dışarı atılır. Mide asidiyle temas eden kanın rengi koyulaşır ve genellikle "kahve telvesi" görünümünü alır. Köpüklü olmaz, çünkü akciğerlerdeki gibi yoğun bir hava karışımı söz konusu değildir.
• b) Dalak ve d) Karaciğer: Bu iki organ da karın boşluğunda bulunur ve solunum sistemiyle doğrudan bir bağlantıları yoktur. Dalak veya karaciğer yaralandığında, kanama karın boşluğunun içine doğru olur. Bu duruma iç kanama denir ve belirtileri genellikle karın ağrısı, karında sertlik ve şişlik, tansiyon düşüklüğü ve şok halidir. Kanın bu organlardan solunum yollarına ulaşarak öksürükle dışarı atılması anatomik olarak mümkün değildir.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, levhası veya görevlisi bulunmayan, yani "kontrolsüz kavşak" olarak adlandırılan bir noktada karşılaşan üç aracın geçiş hakkı sıralamasının nasıl olması gerektiği sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda geçiş üstünlüğünü belirleyen temel trafik kuralları vardır ve doğru sıralamayı bulmak için bu kuralları adım adım uygulamamız gerekir.

Kontrolsüz kavşaklarda birkaç temel kural geçerlidir. En önemli kural, "bütün sürücüler, sağındaki araca yol verir" kuralıdır. Bununla birlikte, dönüş manevraları için de özel bir kural vardır: "dönüş yapan araçlar, doğru gitmekte olan araçlara yol vermek zorundadır." Bu iki ana kuralı birleştirerek soruyu kolayca çözebiliriz. Özellikle sola dönüş yapan araçlar, hem düz giden hem de sağa dönüş yapan araçlara yol vermelidir çünkü en riskli manevrayı onlar yapar.

Şimdi bu kuralları şekildeki araçlara uygulayalım:

1. İlk Geçiş Hakkı 3 Numaralı Araçtadır: 3 numaralı kamyonet sağa dönüş yapmaktadır. Sağa dönüşler, en az riskli ve en dar kavisle yapılan dönüşlerdir. Ayrıca, genel kurala göre 1 numaralı araç, kendi sağında kaldığı için 3 numaralı araca yol vermek zorundadır. 2 numaralı araç ise sola döndüğü için zaten 3 numaralı araca yol vermelidir. Bu nedenle kavşağa ilk olarak 3 numaralı araç girer ve dönüşünü tamamlar.
2. İkinci Geçiş Hakkı 1 Numaralı Araçtadır: 3 numaralı araç kavşaktan ayrıldıktan sonra geriye 1 ve 2 numaralı araçlar kalır. 1 numaralı otomobil düz gitmekte, 2 numaralı motosiklet ise sola dönmektedir. "Dönüş yapan araçlar düz gidenlere yol verir" kuralı gereğince, sola dönüş yapan 2 numaralı motosiklet, düz gitmekte olan 1 numaralı otomobile yol vermelidir. Bu yüzden ikinci sırada 1 numaralı araç geçer.
3. Son Geçiş Hakkı 2 Numaralı Araçtadır: 2 numaralı motosiklet, sola dönüş yaptığı için en son geçiş hakkına sahiptir. Hem sağındaki araç olan 1 numaralı araca hem de sağa dönen 3 numaralı araca yol vermekle yükümlüdür. Kavşaktaki diğer iki araç geçtikten sonra yol boşalır ve 2 numaralı araç güvenli bir şekilde dönüşünü tamamlar.

Bu adımları birleştirdiğimizde, araçların geçiş hakkı sıralaması 3 - 1 - 2 şeklinde olur. Bu nedenle doğru cevap c) seçeneğidir.

• a), b) ve d) seçenekleri neden yanlıştır?

  a) ve b) seçenekleri, 2 numaralı aracın ilk geçeceğini belirtir. Bu tamamen yanlıştır, çünkü sola dönüş yapan bir araç, hem düz giden (1 numara) hem de sağa dönen (3 numara) araçlara yol vermek zorundadır. d) seçeneği ise 3 numaralı aracın ilk geçişini doğru belirtse de, düz giden 1 numaralı araç yerine sola dönen 2 numaralı araca öncelik vererek hata yapmaktadır. Trafik kurallarına göre düz giden araç, sola dönen araca göre daima önceliklidir.

Bu soruda, trafikte hangi durumlarda "sinyal" olarak da bilinen dönüş ışıklarının kullanılmasının zorunlu olduğu sorulmaktadır. Sinyal vermek, trafikteki diğer sürücülere, yayalara ve yetkililere ne yapacağınızı önceden bildiren hayati bir iletişim aracıdır. Bu nedenle hangi durumlarda zorunlu olduğunu bilmek, hem sizin hem de diğerlerinin güvenliği için çok önemlidir.

Şimdi soruda verilen maddeleri tek tek inceleyelim:

1. Şerit değiştirmelerde: Trafikte seyrederken bulunduğunuz şeritten başka bir şeride geçmek istediğinizde sinyal vermeniz kanunen zorunludur. Bu, arkanızdaki ve geçeceğiniz şeritteki sürücüleri niyetiniz hakkında uyarır ve onların da kendi pozisyonlarını buna göre ayarlamasına olanak tanır. Sinyal vermeden aniden şerit değiştirmek, ciddi kazalara yol açabilecek tehlikeli bir davranıştır.

2. Sağa ve sola dönüşlerde: Kavşaklarda, yollarda veya bir sokağa girerken sağa ya da sola döneceğiniz zaman sinyal kullanmak zorunludur. Dönüşe başlamadan makul bir mesafe önce sinyal vererek, diğer sürücülerin sizin yavaşlayacağınızı ve yön değiştireceğinizi anlamasını sağlarsınız. Bu kural, trafiğin akıcı ve güvenli bir şekilde ilerlemesi için temel bir unsurdur.

3. Bir aracın geçilmesi esnasında (Sollama): Önünüzdeki bir aracı sollayacağınız zaman da sinyal kullanımı zorunludur. Sollama işlemi iki aşamalı bir şerit değiştirme hareketidir; önce sol şeride geçmek için sola sinyal, sollama bittikten sonra kendi şeridinize güvenle dönmek için ise sağa sinyal vermelisiniz. Bu, hem solladığınız aracın sürücüsünü hem de diğer sürücüleri bilgilendirerek güvenli bir geçiş sağlar.

Doğru Cevap Neden D seçeneğidir?

Yukarıda açıklanan her üç durumda da dönüş ışıklarının (sinyallerin) kullanılması Karayolları Trafik Kanunu'na göre zorunludur. Şerit değiştirmek, dönüş yapmak ve bir aracı geçmek, niyetinizi diğer sürücülere açıkça belirtmenizi gerektiren manevralardır. Bu nedenle, I, II ve III numaralı öncüllerin tamamını içeren D seçeneği (I, II ve III) doğru cevaptır.

Diğer Seçenekler Neden Yanlıştır?

• a) Yalnız I: Bu seçenek, sadece şerit değiştirirken sinyal verilmesinin zorunlu olduğunu belirtir ki bu eksik bir bilgidir. Sağa/sola dönüşler ve sollama esnasında da sinyal zorunludur.
• b) I ve II: Bu seçenek, şerit değiştirmeyi ve dönüşleri kapsar ancak bir aracı geçme (sollama) durumunu dışarıda bırakır. Sollama yaparken de sinyal kullanmak zorunlu olduğu için bu seçenek de eksiktir.
• c) II ve III: Bu seçenek ise dönüşleri ve sollamayı içerir fakat trafikte sıkça yapılan şerit değiştirme manevrasını göz ardı eder. Şerit değiştirirken sinyal verilmemesi tehlikeli olduğundan, bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, sürücünün direksiyonu kullanarak aracın gidiş yönünü veya şeridini değiştireceği her türlü manevradan önce niyetini sinyal vererek bildirmesi bir trafik kuralı ve güvenlik gerekliliğidir. Soruda verilen üç durum da bu tanıma uyduğu için hepsi sinyal kullanımını zorunlu kılar.

Bu soruda, bir sürücünün şehir merkezinde karşılaştığı üç temel sorun üzerinden hangi kurumun görevini ihmal ettiğini bulmamız isteniyor. Sürücünün gözlemleri, trafik yönetimi, yol yapım güvenliği ve genel yol altyapısı ile ilgilidir. Bu üç temel sorunun sorumlusunu belirlemek için kurumların görev alanlarını bilmek gerekir.

Soruda belirtilen sorunları tek tek inceleyelim:

• Kavşaklarda ışıklı ve sesli işaret cihazlarının olmaması: Şehir içi yollarda trafik akışını düzenlemek, trafik ışıklarını ve işaretlerini yerleştirmek ve bunların çalışır durumda olmasını sağlamak.
• Taşıt yolu üzerindeki çalışmalarda tedbir alınmaması: Yollarda yapılan kazı, onarım gibi çalışmalarda sürücüleri ve yayaları uyarıcı levhalar koymak, güvenlik şeritleri çekmek gibi önlemleri almak.
• Yolun yapısının trafik güvenliğini sağlamaması: Yollardaki çukurları onarmak, asfaltı yenilemek ve yolun genel yapısını güvenli sürüşe uygun halde tutmak.

Doğru Cevap: a) Belediye

Doğru cevabın Belediye olmasının sebebi, yukarıda listelenen tüm görevlerin Türkiye'deki yasal düzenlemelere göre doğrudan belediyelerin sorumluluk alanında olmasıdır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre, belediye sınırları içerisindeki yolların yapımı, bakımı, onarımı ve bu yollar üzerindeki trafik düzenlemeleri (trafik ışıkları, levhalar vb.) belediyelerin görevidir. Soruda belirtilen tüm eksiklikler, belediyenin bu temel görevlerini yerine getirmediğini açıkça göstermektedir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. b) Mahalle muhtarları: Muhtarların görevi, yol yapmak veya trafik ışığı dikmek değildir. Onlar, mahallelerindeki bu gibi sorunları tespit edip ilgili kurumlara (belediye gibi) bildirmekle yükümlüdürler. Yani uygulayıcı değil, daha çok bir aracı ve bildirim merciidirler.
2. c) Tarım İl Müdürlüğü: Bu kurumun görev alanı tarım, hayvancılık, gıda ve kırsal kalkınma ile ilgilidir. Şehir merkezindeki yollar, trafik ışıkları veya altyapı çalışmalarıyla hiçbir ilgisi yoktur. Bu seçenek, konuyla tamamen alakasız bir çeldiricidir.
3. d) Millî Eğitim Müdürlüğü: Bu kurumun görevi, il veya ilçe sınırları içerisindeki eğitim ve öğretim faaliyetlerini (okullar, öğretmenler, müfredat vb.) yönetmektir. Yol ve trafik güvenliği gibi konular görev alanlarına girmez. Bu da yine konuyla ilgisiz bir çeldirici seçenektir.

Sonuç olarak, soruda sıralanan tüm problemler (trafik sinyalizasyon eksikliği, yol çalışmasında güvenlik ihmali ve bozuk yol yapısı) doğrudan belediyenin asli görevleri olduğu için, bu durumda görevini yerine getirmeyen kurum kesinlikle belediyedir.

Bu soruda, bir kişinin sürücü belgesi (ehliyet) olmadan motorlu bir araç kullanırken trafik denetiminde yakalanması durumunda kendisine hangi cezanın verileceği sorulmaktadır. Bu durum, Karayolları Trafik Kanunu'nda açıkça belirtilmiş bir kural ihlalidir ve ciddi sonuçları vardır. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Doğru Cevap: a) İdari para cezası

Sürücü belgesi olmadan araç kullanmak, trafik kurallarının en temel ihlallerinden biridir. Türkiye'deki Karayolları Trafik Kanunu'na göre, bu kuralı ihlal eden kişiye doğrudan uygulanan ceza idari para cezasıdır. Bu ceza, mahkeme kararı gerektirmeyen ve trafik polisleri gibi yetkili idari birimler tarafından kesilen bir para cezasıdır. Ayrıca, ehliyetsiz sürücüye ceza kesilmekle kalmaz, aracın sahibi farklı bir kişiyse ve bu duruma izin vermişse, araç sahibine de ayrıca tescil plakası üzerinden aynı miktarda para cezası uygulanır.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• b) Ağır hapis cezası: Bu seçenek yanlıştır. Hapis cezası, trafik kazası sonucu yaralanmaya veya ölüme sebebiyet verme gibi çok daha ciddi ve adli suç teşkil eden durumlarda mahkemeler tarafından verilir. Ehliyetsiz araç kullanmak bir "kabahat" olarak nitelendirilir ve karşılığı öncelikli olarak para cezasıdır, hapis cezası değildir.
• c) Aracı en sağ şeritten sürme cezası: Bu seçenek tamamen mantık dışıdır ve bir ceza türü değildir. En sağ şeritten sürmek, belirli durumlar için bir trafik kuralı olabilir (örneğin yavaş giden araçlar için), ancak ehliyetsiz araç kullanma gibi bir ihlalin yaptırımı olamaz. Bu tür seçenekler, sınavda dikkati dağıtmak için konulur.
• d) Sürücü belgesi almaktan men cezası: Bu seçenek de bu durum için doğrudan uygulanan bir ceza değildir. Sürücü belgesi almaktan men edilme, genellikle alkollü araç kullanma gibi suçların tekrarı, sürücü belgelerinin sahte olması veya sağlık durumunun sürücülüğe elverişli olmaması gibi özel ve ağır durumlarda uygulanabilen bir yaptırımdır. Ehliyetsiz yakalanan bir kişiye ilk olarak para cezası verilir, ehliyet alması engellenmez.

Özetle, ehliyet sınavına hazırlanan bir adayın bilmesi gereken en önemli nokta şudur: Sürücü belgesi olmadan trafiğe çıkmanın tespit edilmesi hâlinde, kanunlar gereği uygulanan temel ve doğrudan yaptırım idari para cezasıdır. Bu durum, hem sürücünün hem de araç sahibinin sorumluluğundadır.

Bu soruda, resimde gösterilen 1 numaralı aracın önündeki aracı sollamasının neden yasak olduğu ve bu yasağı sürücüye hangi unsurun bildirdiği sorulmaktadır. Cevabı bulmak için trafik kurallarını ve yoldaki işaretlemelerin anlamlarını bilmek gerekir. Görseldeki en önemli ipucu, iki şeridi birbirinden ayıran yol çizgisinin türüdür.

a) Devamlı yol çizgisi: Bu, doğru cevaptır. Karayollarında şeritleri ayıran çizgiler sürücüler için birer komut niteliğindedir. Eğer iki şeridi ayıran çizgi resimdeki gibi devamlı (kesiksiz) bir çizgi ise, bu çizginin bulunduğu bölüm boyunca sürücülerin şerit değiştirmesi ve öndeki aracı geçmesi (sollama yapması) kesinlikle yasaktır. Bu kural, genellikle görüş mesafesinin azaldığı virajlar, tepe üstleri gibi tehlikeli yerlerde trafiği güvenli kılmak için uygulanır. Dolayısıyla 1 numaralı aracın sürücüsüne sollama yasağını bildiren temel unsur bu devamlı yol çizgisidir.

• b) Diğer aracın sürücüsü: Bu seçenek yanlıştır. Trafik akışı ve kurallar, sürücülerin kişisel işaretlerine veya inisiyatiflerine bırakılamaz. Öndeki aracın sürücüsü sinyal verse veya el işareti yapsa bile, eğer yol çizgisi sollama yapmaya izin vermiyorsa bu yasağı çiğnemek tehlikeli ve kural dışıdır. Güvenlik ve yasal geçerlilik her zaman trafik işaret ve işaretçilerine aittir.
• c) Yol kenarındaki banketler: Bu seçenek yanlıştır. Banket, karayolunun taşıt yolu kenarında kalan, acil durumlarda araçların durmasına veya yayaların yürümesine yarayan kısımdır. Banketlerin yapısı veya genişliği, şeritler arasındaki sollama kurallarını belirleyen bir unsur değildir. Sollama kuralları tamamen yol çizgileri ve trafik levhaları ile ilgilidir.
• d) Hız kontrolü yapan uyarı cihazları: Bu seçenek de yanlıştır. Radar gibi hız kontrol cihazları, araçların yasal hız sınırlarını aşıp aşmadığını denetler. Bu cihazların amacı hız ihlallerini önlemektir, sollama yasağını bildirmek değil. Bir yolda hız kontrolü yapılıyor olması, o yolda sollama yapmanın yasak olduğu anlamına gelmez.

Özetle, bir sürücünün önündeki aracı geçip geçemeyeceğine karar verirken bakması gereken en temel ve yasal olarak bağlayıcı işaret, şeritleri ayıran yol çizgisidir. Devamlı çizgi "Sollama Yapma", kesikli çizgi ise "Görüş alanı açıksa ve trafik uygunsa Sollama Yapabilirsin" anlamına gelir.

Bu soruda, trafikteki en temel ve hayati kurallardan biri olan "takip mesafesi"nin ne kadar olması gerektiği sorgulanmaktadır. Soru, 100 km/s hızla giden bir aracın, normal hava ve yol koşullarında önündeki araçla arasında bırakması gereken minimum mesafeyi sormaktadır. Bu mesafenin doğru ayarlanması, ani durumlarda kazaları önlemek için kritik öneme sahiptir.

Trafik kurallarına göre, sürücüler önlerindeki araçları, kendi hızlarının kilometre cinsinden en az yarısı kadar metre mesafeden takip etmek zorundadır. Bu kural "hızın yarısı kadar metre" olarak bilinir ve takip mesafesini hesaplamanın en basit ve en yaygın yöntemidir. Bu kural, sürücünün önündeki bir tehlikeyi fark etmesi, tepki vermesi ve fren yaparak güvenli bir şekilde durabilmesi için gereken minimum süreyi ve mesafeyi temel alır.

Soruda verilen hıza bu kuralı uygulayalım:

• Araç Hızı: 100 km/s
• Takip Mesafesi Kuralı: Hız / 2
• Hesaplama: 100 / 2 = 50 metre

Bu hesaplamaya göre, saatte 100 kilometre hızla giden bir sürücünün önündeki araçla arasında en az 50 metre mesafe bırakması gerekmektedir. Bu nedenle d) 50 seçeneği doğru cevaptır. Bu mesafe, sürücüye yaklaşık 2 saniyelik bir tepki süresi tanır ki bu da güvenli sürüş için uluslararası kabul görmüş bir standarttır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

1. a) 20 metre: Bu mesafe, 40 km/s hızla giden bir araç için geçerli olan takip mesafesidir (40/2=20). 100 km/s gibi yüksek bir hızda 20 metrelik bir mesafe, ani bir frende kazayı kaçınılmaz hale getirecek kadar tehlikeli ve kısadır.
2. b) 30 metre: Bu mesafe, 60 km/s hızla giden bir araç için uygun olan takip mesafesidir (60/2=30). 100 km/s hızla seyrederken bu kadar yakın olmak, sürücünün güvenli bir şekilde tepki vermesine olanak tanımaz.
3. c) 40 metre: Bu mesafe ise 80 km/s hız için gereken minimum takip mesafesidir (80/2=40). 100 km/s hızda bu mesafe de yetersiz kalır ve risk oluşturur.

Unutulmamalıdır ki, sorudaki "aksine bir durum yoksa" ifadesi normal hava ve yol şartlarını belirtir. Yağmurlu, karlı, buzlu veya sisli havalarda, yani yol tutuşunun azaldığı veya görüş mesafesinin düştüğü durumlarda, bu "hızın yarısı" kuralıyla bulunan mesafeyi daha da artırmak gerekir. Güvenliğiniz için takip mesafesi kuralına her zaman uymak hayati önem taşır.

Bu soruda, hangi yasal eksiklik durumunda bir aracın polis veya jandarma tarafından trafikten alıkonularak bir otoparka çekileceği, yani "trafikten men edileceği" sorulmaktadır. Trafikten men, aracın yola devam etmesine izin verilmemesi ve yasal eksiklik giderilene kadar güvence altına alınması anlamına gelir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim.

c) Zorunlu mali sorumluluk sigortası yoksa (Doğru Cevap)

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası, halk arasında bilinen adıyla Trafik Sigortası, her motorlu araç sahibi tarafından yaptırılması kanunen zorunlu olan bir sigortadır. Bu sigortanın temel amacı, bir kaza durumunda sizin kusurunuzla başka bir araca, kişiye veya mala verdiğiniz zararları karşılamaktır. Devlet, trafikteki diğer insanların can ve mal güvenliğini korumak için bu sigortayı mecbur kılmıştır. Bu sebeple, trafik sigortası olmayan veya süresi geçmiş bir araç, trafikteki diğer kişiler için büyük bir risk oluşturduğundan, tespit edildiği an derhal trafikten men edilir ve sigortası yapılana kadar otoparka çekilir.

a) Kasko sigortası yoksa (Yanlış Cevap)

Kasko sigortası, trafik sigortasının aksine isteğe bağlı bir sigorta türüdür. Kasko, bir kaza durumunda karşı tarafın değil, doğrudan sizin kendi aracınızın hasarını karşılamayı amaçlar. Yanma, çalınma gibi durumları da kapsayabilir. Tamamen kişisel bir tercih olduğu ve yasal bir zorunluluğu bulunmadığı için kasko sigortasının olmaması durumunda araca herhangi bir cezai işlem uygulanmaz ve araç trafikten men edilmez.

b) Araç sahibi tarafından kullanılmıyorsa (Yanlış Cevap)

Bir aracın, sahibi dışında geçerli bir sürücü belgesine sahip başka biri tarafından kullanılması tamamen yasaldır. Aile bireyleriniz, arkadaşlarınız veya vekalet verdiğiniz bir kişi aracınızı kullanabilir. Önemli olan, aracı kullanan kişinin geçerli bir ehliyete sahip olmasıdır. Bu durum bir kural ihlali olmadığından, trafikten men için bir sebep değildir.

d) Sürücünün, sürücü belgesi yanında yoksa (Yanlış Cevap)

Bu seçenek, ehliyet sınavlarında sıkça karıştırılan bir noktadır. Sürücünün ehliyetinin olması ancak kontrol sırasında yanında bulundurmaması ile hiç ehliyetinin olmaması farklı durumlardır. Eğer sürücünün geçerli bir ehliyeti var ama o an yanında değilse, bu durum için sadece idari para cezası uygulanır. Araç trafikten men edilmez; sürücü, ehliyetli başka birini çağırarak aracın yola devam etmesini sağlayabilir. Ancak sürücünün hiç ehliyeti yoksa, o zaman durum farklıdır ve araç trafikten men edilebilir.

Bu soruda, sollama (geçme) işlemi yapan 1 numaralı aracın sürücüsünün trafikteki davranışlarının doğru olup olmadığını değerlendirmemiz istenmektedir. Görseldeki trafik durumunu ve kuralları dikkate alarak verilen üç öncülün hangilerinin bu sürücü için geçerli olduğunu bulmalıyız. Her bir öncülü trafik kuralları çerçevesinde tek tek inceleyelim.

Öncelikle görseli dikkatlice analiz ettiğimizde, 1 numaralı aracın bulunduğu şeridin yanında düz beyaz çizgi olduğunu görüyoruz. Trafik kurallarına göre, bir sürücünün kendi şeridinin yanındaki çizgi düz ise sollama yapması kesinlikle yasaktır. Düz çizgi, görüş mesafesinin yetersiz olduğu veya sollama yapmanın tehlikeli olduğu tepe üstü, viraj gibi yerlerde bulunur ve şerit değiştirilemeyeceğini belirtir. Bu temel kurala uymayan sürücü, en başından tehlikeli ve kural dışı bir manevra yapmaktadır.

Şimdi verilen öncülleri bu bilgiler ışığında değerlendirelim:

• I- Geçiş kurallarına uyduğu: Bu ifade kesinlikle yanlıştır. Sürücü, kendi tarafındaki düz çizgiye rağmen sollama yaparak en temel geçiş kurallarından birini ihlal etmiştir. Bu nedenle bu öncül söylenemez.
• II- Karşı yönden gelen aracın hızını dikkate almadığı: Bu ifade doğrudur. Görselde, karşı yönden gelen bir aracın oldukça yaklaştığı görülmektedir. Güvenli bir sollama için karşı şeridin tamamen boş ve görüş mesafesinin yeterli olması gerekir. 1 numaralı araç sürücüsü, karşıdan gelen aracın mesafesini ve hızını doğru hesaplamamış ve hem kendisini hem de diğer sürücüleri büyük bir tehlikeye atmıştır.
• III- Geçilen araçtan yeterince uzaklaşmadan sağ şeride geçtiği: Bu ifade de doğrudur. Sürücü, karşıdan gelen araç nedeniyle paniğe kapılıp solladığı 2 numaralı aracın yanındayken veya çok az önüne geçmişken kendi şeridine dönmek zorunda kalacaktır. Güvenli bir geçişte, sürücünün solladığı aracı dikiz aynasından tamamen gördükten ve güvenli bir mesafe oluşturduktan sonra sağ şeride geçmesi gerekir. Bu durumda bu mümkün görünmemektedir.

Sonuç olarak, 1 numaralı aracın sürücüsü geçiş kurallarına uymamış (I. öncül yanlış), karşıdan gelen aracın hızını ve mesafesini dikkate almamış (II. öncül doğru) ve solladığı araçtan güvenli bir mesafeye ulaşmadan şeridine dönmek zorunda kalacak bir pozisyondadır (III. öncül doğru). Bu nedenle sürücü için söylenebilecek ifadeler II ve III'tür.

Bu değerlendirmeye göre;

• a) Yalnız I seçeneği yanlıştır, çünkü I numaralı öncül yanlıştır.
• b) I ve II seçeneği yanlıştır, çünkü I numaralı öncül yanlıştır.
• c) II ve III seçeneği doğrudur, çünkü her iki öncül de sürücünün yaptığı hataları doğru bir şekilde açıklamaktadır.
• d) I, II ve III seçeneği yanlıştır, çünkü I numaralı öncül yanlıştır.

Bu soruda, sürücünün karşılaştığı "Kaygan Yol" tehlike uyarı işaretinin ne anlama geldiği ve bu durumda nasıl bir önlem alması gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, ilerideki yol yüzeyinin yağmur, buz, kar veya başka bir sebeple kaygan olabileceğini ve araçların tekerleklerinin yol tutuşunun azalacağını bildirir. Bu nedenle sürücünün ekstra dikkatli olması ve sürüş tarzını bu tehlikeli duruma göre ayarlaması gerekir.

Doğru cevap b) Takip mesafesini artırmalı seçeneğidir. Kaygan bir yolda aracın fren mesafesi normal bir yola göre belirgin şekilde uzar. Öndeki aracın ani bir fren yapması durumunda, ona çarpmamak için daha fazla boşluğa ihtiyaç duyulur. Takip mesafesini artırmak, sürücüye tehlike anında tepki vermek ve güvenli bir şekilde durabilmek için gerekli olan o "ekstra zaman ve mesafeyi" tanır. Bu, kaygan zeminlerde kazaları önlemek için alınması gereken en temel ve en önemli önlemlerden biridir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Banketten gitmeli: Bu seçenek kesinlikle yanlıştır. Banket, trafik için ayrılmış bir yol bölümü değildir ve acil durumlar dışında kullanılması yasaktır. Ayrıca, banketler genellikle asfalt kalitesi düşük, çamurlu veya çakıllı olabileceğinden daha da kaygan ve tehlikeli olabilir.
• c) Hızını artırarak öndeki aracı geçmeli: Bu davranış, kaygan yol uyarısı ile tamamen çelişir ve son derece tehlikelidir. Hız artırmak ve sollama yapmak gibi ani manevralar, yol tutuşunun azaldığı bir zeminde aracın kontrolünü kaybetme (savrulma) riskini en üst düzeye çıkarır. Tam tersine, bu tabelayı gören sürücü hızını düşürmelidir.
• d) Acil uyarı ışıklarını yakarak seyretmeli: Acil uyarı ışıkları (dörtlüler), aracın arıza nedeniyle durduğu veya ani bir tehlike (örneğin aniden duran trafik) nedeniyle diğer sürücüleri uyardığı özel durumlar için kullanılır. Hareket halindeyken sürekli olarak yakılması, diğer sürücülerin sizin ne yapacağınızı (örneğin şerit değiştirip değiştirmeyeceğinizi) anlamasını zorlaştırır ve trafik güvenliğini tehlikeye atar.

Özetle, kaygan yol tehlike uyarı işareti görüldüğünde yapılması gereken en doğru hareket; hızı azaltmak, ani direksiyon hareketlerinden ve sert frenlerden kaçınmak ve en önemlisi öndeki araçla aradaki takip mesafesini artırmaktır. Bu sayede olası bir tehlike anında güvenli bir şekilde durmak için yeterli alana sahip olunur.

Bu soruda, görseli verilen trafik işaret levhasının ne anlama geldiği ve sürücüye hangi kuralı bildirdiği sorulmaktadır. Bu levha, özellikle iki aracın aynı anda geçemeyeceği kadar dar olan yol kesimlerinde trafiği düzenlemek için kullanılır ve geçiş üstünlüğünün kimde olduğunu net bir şekilde belirtir.

Doğru cevap d) Karşıdan gelene yol verme zorunluluğunu seçeneğidir. Bu levha, "Karşıdan Gelene Yol Ver" anlamına gelen bir trafik tanzim işaretidir. Levhanın üzerindeki kırmızı ok, levhayı gören sürücünün gidiş yönünü temsil eder ve kırmızı renk, bu yöndeki sürücünün geçiş önceliğine sahip olmadığını belirtir. Siyah ok ise karşı yönden gelen trafiği temsil eder ve bu yöndeki araçların geçiş önceliğine sahip olduğunu gösterir. Dolayısıyla bu levhayı gören bir sürücü, daralan yola girmeden önce durmalı ve karşıdan gelen araç varsa onun geçmesini beklemelidir.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Yolun tek yönlü olduğunu: Bu seçenek yanlıştır. Tek yönlü yolu belirten levha, mavi zemin üzerine beyaz bir okun bulunduğu kare şeklindeki levhadır. Sorudaki levha ise açıkça iki yönlü bir trafik akışının olduğu ancak geçişin daraldığı bir durumu düzenlemektedir.
• b) Yolun iki taraftan daraldığını: Bu seçenek de yanlıştır. Yolun iki taraftan daraldığını bildiren levha, bir tehlike uyarı işaretidir. Bu işaret, üçgen şeklinde olup kırmızı çerçeve içinde, yolun her iki yanından içe doğru kıvrılan iki siyah çizgi içerir. Amacı sürücüyü önceden uyarmaktır, geçiş hakkı konusunda bir kural belirtmez.
• c) Kontrolsüz kavşağa yaklaşıldığını: Bu seçenek de doğru değildir. Kontrolsüz kavşağa yaklaşıldığını bildiren levha da bir tehlike uyarı işaretidir ve üçgen şeklindedir. İçerisinde siyah renkte kalın bir "X" işareti bulunur. Bu işaret, sürücüyü bir kavşağa yaklaştığı ve geçiş hakkı kurallarına uyması gerektiği konusunda uyarır.

Özetle, soruda verilen yuvarlak ve kırmızı çerçeveli levha bir trafik tanzim işaretidir ve sürücüye uyması gereken bir kuralı bildirir. Üzerindeki kırmızı ok sizin yönünüzü, siyah ok ise karşı yönü temsil eder. Kırmızı rengin anlamı "dur" veya "yasak" olduğu için, bu levha size karşıdan gelen araca yol verme zorunluluğunuz olduğunu net bir şekilde ifade eder.

Bu soruda, standart bir otomobil ehliyeti olan B sınıfı sürücü belgesinin, başka hangi araç türlerini kullanma yetkisi verdiğini bilmemiz isteniyor. Yani, B ehliyetini aldığımızda, ek bir kursa veya sınava girmeden hangi diğer ehliyet sınıfına ait araçları yasal olarak sürebileceğimiz sorulmaktadır. Bu, ehliyet sınıflarının kapsamını ölçen temel bir bilgi sorusudur.

Doğru cevap F sınıfıdır. Çünkü Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, B sınıfı sürücü belgesi alan bir kişi, aynı zamanda M (motorlu bisiklet - moped), B1 (4 tekerlekli motosiklet - ATV) ve F (lastik tekerlekli traktör) sınıflarındaki araçları da kullanma yetkisine sahip olur. Bu nedenle, B ehliyetiniz varsa, ayrıca bir F sınıfı ehliyet almanıza gerek kalmadan traktör kullanabilirsiniz.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) A2 Sınıfı: Bu sınıf, 35 kilovata kadar olan motosikletleri kapsar. A2 sınıfı ehliyet almak için tamamen ayrı bir eğitim ve sınava girilmesi zorunludur. B sınıfı ehliyet, A2 sınıfı motosikletleri kullanma hakkı vermez.
• b) E Sınıfı: Bu sınıf, eski ehliyet sisteminde otobüsler için verilen bir ehliyet sınıfıydı. Yeni yönetmelikle birlikte bu sınıf kaldırılmış ve yerine D sınıfı gelmiştir. Dolayısıyla güncel sistemde geçerliliği olmadığı gibi, eski sistemde de B sınıfı ehliyet E sınıfını kapsamazdı.
• d) G Sınıfı: Bu sınıf, kepçe, vinç, forklift gibi iş makinelerini kullanmak için gereklidir. G sınıfı ehliyet almak için özel bir operatörlük kursuna gitmek ve sınavı geçmek gerekir. Otomobil ehliyeti olan B sınıfı, iş makinelerini kullanma yetkisi tanımaz.

Özetle, ehliyet sınavında bu tür bir soruyla karşılaştığınızda unutmamanız gereken en önemli bilgi şudur: B sınıfı sürücü belgesi, tek başına bir ehliyet olmanın yanı sıra, M, B1 ve F sınıflarını da kapsayan bir "paket" gibidir. Bu nedenle B ehliyetine sahip bir sürücü, F sınıfı olan traktörleri de yasal olarak kullanabilir.

Bu soruda, resimdeki trafik tanzim işaretine ve yol çizgilerine bakarak hangi aracın geçme (sollama) yasağını ihlal ettiğini bulmamız istenmektedir. Doğru cevaba ulaşmak için hem trafik levhasının anlamını hem de yol üzerindeki çizgilerin ne anlama geldiğini bilmemiz gerekir. Şimdi adım adım inceleyelim.

Öncelikle resimde gördüğümüz trafik işaretini analiz edelim. Kırmızı daire içerisindeki bu levha, bir "Tanzim İşareti"dir ve sürücüleri uymaları gereken bir kural hakkında bilgilendirir. Levhada, sol tarafta kırmızı bir otomobil ve sağ tarafta siyah bir otomobil bulunmaktadır. Bu işaretin resmi adı "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır" (Trafik İşaret Kodu: TT-25). Bu levhanın bulunduğu yollarda, motorlu araçların önlerindeki aracı geçmesi, yani sollama yapması kesinlikle yasaktır.

İkinci olarak, yoldaki çizgilere dikkat etmeliyiz. İki şeridi birbirinden ayıran çizgi, kesiksiz yani "Devamlı Yol Çizgisi" şeklindedir. Devamlı yol çizgisi, görüşün yetersiz olduğu tepe üstü, viraj gibi yerlere çizilir ve bu çizgi boyunca şerit değiştirilemeyeceğini ve öndeki aracın geçilemeyeceğini belirtir. Görüldüğü gibi, hem trafik levhası hem de yol çizgisi aynı kuralı, yani geçme yasağını bize bildirmektedir.

Şimdi araçların durumlarını tek tek değerlendirelim:

• 1 ve 2 numaralı araçlar: Bu araçlar kendi şeritlerinde, kurallara uygun bir şekilde seyretmektedirler. Herhangi bir geçme girişiminde bulunmadıkları için yasağa uymuşlardır.
• 4 numaralı araç: Bu kamyon da kendi şeridinde kurallara uygun şekilde ilerlemektedir. Sollama yapan değil, sollanan araç konumundadır. Bu nedenle bir kural ihlali yapmamaktadır.
• 3 numaralı araç: Bu otomobil, 4 numaralı kamyonu geçmek için devamlı yol çizgisini ihlal ederek karşı şeride geçmiştir. Bu hareketiyle hem "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır" levhasına hem de "Devamlı Yol Çizgisi" kuralına uymamıştır. Dolayısıyla geçme yasağını ihlal eden araç 3 numaralı araçtır.

Sonuç olarak, geçme yasağına uymayan tek araç 3 numaralı otomobildir. Diğer seçenekleri incelediğimizde:

1. b) 1 ve 2: Yanlıştır, çünkü bu araçlar kurallara uymaktadır.
2. c) 2 ve 3: Yanlıştır, çünkü 2 numaralı araç kurallara uymaktadır.
3. d) 2, 3 ve 4: Yanlıştır, çünkü 2 ve 4 numaralı araçlar kurallara uymaktadır.

Bu nedenle, sorunun doğru cevabı a) Yalnız 3 seçeneğidir. Sadece 3 numaralı araç, hem trafik levhasının hem de yol çizgisinin belirttiği geçme yasağını açıkça ihlal etmiştir.

Bu soruda, sürücülere gösterilen bir trafik tehlike uyarı işaretinin ne anlama geldiğini bilmeniz istenmektedir. Şekildeki levha, kırmızı üçgen bir çerçeve içerisinde, elinde kürekle çalışan bir insan silüeti göstermektedir. Bu tür üçgen levhalar, sürücüleri ileride karşılaşabilecekleri potansiyel bir tehlikeye karşı önceden uyarmak amacıyla kullanılır.

Doğru cevap "a) Yolda çalışma olduğunu" seçeneğidir. Bu trafik levhası, uluslararası geçerliliği olan ve sürücüye ilerideki yol kesiminde bir bakım, onarım veya inşaat çalışması yapıldığını bildiren standart bir işarettir. Bu levhayı gördüğünüzde, yolun bir kısmının kapalı olabileceğini, yolda işçiler, iş makineleri veya çeşitli malzemeler bulunabileceğini ve trafik akışının yavaşlayabileceğini öngörmelisiniz.

Bu uyarıyı alan bir sürücünün temel sorumluluğu, hızını azaltmak ve dikkatini en üst seviyeye çıkarmaktır. Çalışma alanına yaklaşırken ani manevralardan kaçınmalı, diğer araçlarla arasındaki takip mesafesini artırmalı ve trafik görevlilerinin veya ek işaretlerin yönlendirmelerine uymaya hazır olmalıdır. Bu önlemler, hem sürücünün kendi güvenliği hem de yolda çalışan işçilerin güvenliği için hayati önem taşır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• b) Yolda gizli buzlanma olabileceğini: Bu seçenek yanlıştır. Yolda gizli buzlanma tehlikesini bildiren levha, yine kırmızı üçgen içerisinde bir kar tanesi sembolü içerir. Bu işaret, özellikle kış aylarında ve hava sıcaklığının düştüğü köprü, viyadük gibi yerlerde sürücüleri uyarır.
• c) Kaza sebebiyle yolun trafiğe kapatıldığını: Bu ifade de yanlıştır. Bir yolun trafiğe tamamen kapalı olduğunu bildiren temel işaret, kırmızı zemin üzerine beyaz yatay bir çizgiden oluşan "Girilmez" levhasıdır. Sorudaki işaret, yolun kapalı olduğunu değil, üzerinde çalışma yapıldığını ve dikkatli geçilmesi gerektiğini belirtir.
• d) Düşük banketli yol kesimine yaklaşıldığını: Bu seçenek de doğru değildir. Düşük banket, yol kenarındaki toprak kısmın yol seviyesinden daha alçakta olması durumudur. Bu tehlikeyi bildiren levhada, yol kenarından devrilen bir otomobil figürü bulunur ve sürücüyü yol dışına çıkmanın tehlikeli olabileceği konusunda uyarır.

Bu soruda, sürücü belgesi sınıflarının hangi araçları kullanmaya yetki verdiğini bilip bilmediğiniz ölçülmektedir. Sorunun kilit noktası, Mehmet'in A2 sınıfı ehliyet almak için başvuru yapmasıdır. Mevcut B sınıfı ehliyeti olması, kafa karıştırmak için verilmiş bir bilgidir; asıl odaklanılması gereken, yeni alınmak istenen ehliyetin türüdür.

Doğru cevap B şıkkıdır. Çünkü A2 sınıfı sürücü belgesi, belirli güç ve ağırlık oranlarına sahip motosikletleri kullanmak için verilir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre A2 sınıfı ehliyet; gücü 35 kilovatı (yaklaşık 47 beygir) ve gücünün ağırlığına oranı 0,2'yi geçmeyen, sepetli veya sepetsiz iki tekerlekli motosikletler ile gücü 15 kilovatı geçmeyen üç tekerlekli motosikletleri kapsar. Resimde bir motosiklet yer aldığı için, A2 ehliyeti almak isteyen birinin amacı bu aracı kullanmaktır.

Şimdi diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• A) Otomobil: A şıkkındaki araç bir otomobildir. Otomobil kullanmak için gerekli olan ehliyet sınıfı B sınıfıdır. Soruda Mehmet'in zaten B sınıfı ehliyete sahip olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle, yeni bir başvuru yaparak otomobil kullanmayı hedeflemesi mantıksızdır, çünkü bu yetkiye zaten sahiptir.
• C) Kamyon: C şıkkında bir kamyon görülmektedir. Kamyon kullanmak için C sınıfı sürücü belgesi gereklidir. Mehmet'in başvurusu A2 sınıfı için olduğundan, bu ağır vasıtayı kullanmak istemesi söz konusu değildir. Bu seçenek, tamamen farklı bir araç kategorisini temsil ettiği için yanlıştır.
• D) Otobüs: D şıkkında ise bir otobüs yer almaktadır. Yolcu taşımacılığında kullanılan otobüsleri sürebilmek için D sınıfı ehliyet alınması zorunludur. Mehmet'in A2 sınıfı başvurusu ile otobüs kullanma isteği arasında bir bağlantı yoktur, bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, her sürücü belgesi sınıfı farklı bir araç türünü kullanma yetkisi verir. Bu soruda A2 sınıfının motosikletler için olduğunu bilmek, soruyu doğru cevaplamak için yeterlidir. Mehmet, A2 ehliyeti için başvurduğuna göre, amacı B şıkkında gösterilen motosikleti kullanmaktır. Diğer şıklar farklı ehliyet sınıflarını gerektiren araçları gösterdiği için elenir.

Bu soruda, Türkiye'deki otoyollarda, herhangi bir özel hız sınırı levhası ile farklı bir limit belirtilmediği durumlarda, bir otomobilin yasal olarak ulaşabileceği en yüksek hızın ne olduğu sorulmaktadır. Bu, sürücülerin bilmesi gereken temel ve önemli bir kuraldır. Sorudaki "aksine bir işaret bulunmadıkça" ifadesi, genel kuralın ne olduğunu bulmamız gerektiğini vurgular.

Doğru Cevap: a) 120

Doğru cevap 120 km/s'tir. Türkiye'deki Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre, otoyollar (erişme kontrollü karayolları olarak da bilinir) en yüksek standartlara sahip yollardır ve bu yollarda otomobiller için belirlenen genel azami hız limiti saatte 120 kilometredir. Bu kural, yol ve hava şartları normal olduğunda ve trafik levhalarıyla daha düşük bir hız sınırı belirtilmediğinde geçerlidir. Otoyollar, tasarımları gereği daha yüksek hızlarda güvenli seyahate olanak tanır.

Diğer Seçeneklerin Açıklaması:

• b) 110: Bu seçenek yanlıştır, çünkü 110 km/s hızı, otomobiller için otoyollarda değil, bölünmüş yollarda geçerli olan azami hız limitidir. Bölünmüş yollar, ortasında ayırıcı bulunan çift yönlü yollardır ancak otoyol standartlarına sahip değillerdir. Sınavlarda otoyol ile bölünmüş yol arasındaki bu hız farkı sıkça sorulur.
• c) 100: Bu seçenek de otomobiller için yanlıştır. 100 km/s hızı genellikle otoyollarda otobüs ve minibüs gibi araçlar için geçerli olan azami hız limitidir. Soruda özellikle "otomobiller" için hız sınırı sorulduğundan, bu cevap doğru değildir.
• d) 80: Bu seçenek tamamen yanlıştır. 80 km/s, otoyollarda kamyon ve çekici gibi ağır vasıtalar için belirlenen azami hızdır. Otomobiller için bu kadar düşük bir hız limiti otoyol mantığına aykırıdır.

Özet ve Ek Bilgi:

Ehliyet sınavına hazırlanan bir öğrenci olarak, otomobiller için temel hız limitlerini yol tipine göre ezberlemeniz çok önemlidir. Bu limitler şöyledir:

1. Yerleşim yeri içinde: 50 km/s
2. Yerleşim yeri dışında (çift yönlü karayollarında): 90 km/s
3. Yerleşim yeri dışında (bölünmüş yollarda): 110 km/s
4. Otoyollarda: 120 km/s

Unutmayın ki, bazı yeni yapılan otoyollarda hız limitleri özel olarak 130 km/s veya 140 km/s olarak belirlenmiş olabilir. Ancak bu durumlar levhalarla belirtilir ve ehliyet sınavında sorulan "genel kural" saatte 120 kilometredir.

Bu soruda, bölünmüş bir karayolunda zıt yönlerden gelen trafik akımlarını veya farklı yol bölümlerini birbirinden ayıran ve araçların karşı tarafa geçişini tehlikeli olabileceği için engelleyen veya zorlaştıran yapının ne olduğu sorulmaktadır. Bu yapı, trafik güvenliğini artırmak için kritik bir öneme sahiptir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı bulalım.

Doğru Cevap: b) Ayırıcı

Doğru cevap Ayırıcı'dır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre ayırıcı, tam olarak soruda tarif edilen işlevi yerine getiren yapıdır. Genellikle bölünmüş yollarda, otoyollarda veya çift yönlü yolların ortasında bulunur. Amacı, karşı yönden gelen araçların birbirlerinin şeridine girmesini engelleyerek, özellikle kafa kafaya çarpışma gibi en tehlikeli kaza türlerini önlemektir. Ayırıcılar, beton bariyerler (refüj), yeşil alanlar veya çelik bariyerler (otokorkuluk) şeklinde olabilir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Ada: Ada, genellikle kavşaklarda veya yol ayrımlarında trafiği yönlendirmek ve düzenlemek için kullanılan, etrafından taşıtların dolaştığı yükseltilmiş veya işaretlenmiş alanlardır. Yayaların karşıya geçişini kolaylaştırmak için de kullanılabilirler. Bir yol boyunca sürekli olarak zıt yönleri ayırma işlevi görmezler, bu nedenle bu sorunun cevabı değildirler.
• c) Şerit: Şerit, taşıtların bir dizi halinde güvenli bir şekilde seyredebilmeleri için yolun ayrılmış bir bölümüdür. Yani, araçların üzerinde hareket ettiği yolun bir parçasıdır. Şerit, yolu ayıran bir yapı değil, yolun kendisinin bir bölümüdür. Bu nedenle bu seçenek yanlıştır.
• d) Banket: Banket, taşıt yolu kenarında bulunan ve genellikle yaya yolu ayrılmamış karayollarında yayaların ve hayvanların kullanabileceği, zorunlu hallerde ise araçların faydalanabileceği kısımdır. Yolun ortasında trafiği ayırma gibi bir işlevi yoktur, yolun en kenarında yer alır. Bu yüzden bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, soruda tanımı yapılan ve zıt yönlü trafiği fiziksel olarak birbirinden ayırarak güvenliği sağlayan karayolu yapısına ayırıcı denir. Bu tanım, diğer seçeneklerin işlevleriyle uyuşmamaktadır.

Bu soruda, kırmızı çerçeveli yuvarlak bir levha içinde hem otomobil hem de motosiklet figürlerinin yer aldığı bir trafik işaretinin anlamı sorulmaktadır. Bu tür işaretler, "Trafik Tanzim İşaretleri" grubuna girer ve sürücülere yoldaki bir yasaklama, kısıtlama veya mecburiyeti bildirir. İşaretin doğru yorumlanması, trafik kurallarına uymak ve güvenli bir sürüş için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap d) Motosiklet hariç motorlu taşıt trafiğine kapalı yol seçeneğidir. Bu işaret, ilk bakışta hem otomobillerin hem de motosikletlerin bu yola girişinin yasak olduğunu düşündürebilir. Ancak trafik kurallarında bu işaretin özel bir anlamı vardır. Normalde sadece otomobil figürünün olduğu "Motorlu Taşıt Giremez" levhası, motosikletleri de kapsar. Bu levhaya ek olarak motosiklet figürünün de konulması, bu yasağa bir istisna getirildiğini belirtir. Yani bu yol, motosikletler dışındaki tüm motorlu taşıtların girişine kapalıdır.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Taşıt giremez: Bu anlama gelen levha, kırmızı bir daire içinde beyaz yatay bir çizgiden oluşur. Bu işaret, motorlu veya motorsuz (bisiklet, at arabası vb.) bütün taşıtların o yola girişini yasaklar. Sorudaki işaret ise sadece belirli motorlu taşıtları kapsar.
• b) Motosiklet giremez: Bu anlama gelen levha, kırmızı çerçeveli yuvarlak bir zemin üzerinde sadece motosiklet figürü içerir. Bu işaret, yalnızca motosikletlerin o yola girişini yasaklar, diğer motorlu taşıtlar için bir kısıtlama getirmez.
• c) Taşıt trafiğine kapalı yol: Bu anlama gelen levha, kırmızı çerçeveli tamamen beyaz renkli yuvarlak bir levhadır. Bu işaret, yolun her iki yönden de tüm taşıt trafiğine kapatıldığını belirtir. Sorudaki işaret ise sadece belirli bir yönden girişi ve belirli türdeki araçları yasaklamaktadır.

Özetle, soruda verilen işaret, motorlu taşıtların girişini yasaklayan genel kurala bir istisna getirmektedir. Otomobil figürü yasağı, motosiklet figürü ise bu yasağın motosikletler için geçerli olmadığını ifade eder. Bu nedenle, bu işareti gördüğünüzde, kullandığınız araç motosiklet değilse o yola girmemeniz gerektiğini anlamalısınız.

Bu soruda, Türkiye'deki trafik kuralları çerçevesinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (genellikle "Trafik Sigortası" olarak bilinir) ile ilgili iki temel bilginin doğruluğu test edilmektedir. Bu sigortanın hem yaptırılmasının hem de denetimlerde gösterilmesinin yasal birer yükümlülük olup olmadığını anlamamız gerekiyor. Şimdi bu iki ifadeyi ayrı ayrı inceleyelim.

I. Araç sahipleri zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır.

Bu ifade kesinlikle doğrudur. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre, Türkiye'de trafiğe çıkan her motorlu araç sahibinin bu sigortayı yaptırması yasal bir mecburiyettir. Bu sigortanın temel amacı, bir kaza anında sigortalı aracın karşı tarafa (üçüncü şahıslara) verdiği maddi ve bedensel zararları karşılamaktır. Yani bu sigorta, sizin değil, kusurlu olduğunuz bir kazada zarar verdiğiniz diğer kişileri korur. Sigortası olmayan bir araç trafikten men edilir ve sahibine para cezası uygulanır.

II. Sürücüler, yetkililerin istemesi hâlinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçelerini göstermek zorundadır.

Bu ifade de kesinlikle doğrudur. Trafik denetimi yapan yetkililer (polis, jandarma vb.), sürücüden ehliyet ve araç ruhsatı gibi belgelerle birlikte geçerli trafik sigortası poliçesini de göstermesini isteyebilir. Günümüzde denetimler genellikle elektronik sistemler üzerinden plaka sorgulaması ile yapılsa da, bu durum sürücünün poliçeyi (fiziksel veya dijital olarak) ibraz etme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Bu nedenle sürücü, istendiği takdirde bu belgeyi göstermekle yükümlüdür.

Seçeneklerin Değerlendirilmesi:

• a) I. doğru, II. yanlış: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü sadece sigortayı yaptırmak değil, aynı zamanda denetim anında bunu kanıtlayabilmek de bir zorunluluktur. Bu yüzden ikinci ifade de doğrudur.
• b) Her ikisi de yanlış: Bu seçenek tamamen yanlıştır. Her iki ifade de Karayolları Trafik Kanunu'nun temel ve önemli kurallarını belirtmektedir.
• c) I. yanlış, II. doğru: Bu seçenek de yanlıştır. Sigortayı yaptırmak zorunlu olmasaydı, denetimde gösterilmesi gibi bir zorunluluk da anlamsız olurdu. İlk ifade temel kuraldır ve doğrudur.
• d) Her ikisi de doğru: Bu seçenek doğru cevaptır. Yukarıda açıkladığımız gibi, trafik sigortasını yaptırmak da, denetimde istendiğinde göstermek de sürücülerin ve araç sahiplerinin yasal yükümlülükleridir.

Sonuç olarak, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası, hem yaptırılması gereken zorunlu bir belgedir hem de trafik denetimlerinde yetkililere ibraz edilmesi gereken zorunlu bir belgedir. Bu nedenle her iki bilgi de doğrudur.

Bu soruda, bir T kavşağında karşılaşan iki aracın geçiş hakkı sıralaması ve 2 numaralı sürücünün yapması gereken doğru davranış sorgulanmaktadır. Kavşaktaki trafik işaret levhasını doğru yorumlamak, sorunun çözümündeki en önemli adımdır. Görseli ve trafik kurallarını birlikte değerlendirerek doğru cevaba ulaşabiliriz.

Doğru Cevap: c) 1 numaralı araca yol vermeli

Şimdi bu cevabın neden doğru olduğunu ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu adım adım inceleyelim.

Detaylı Açıklama:

Görselde dikkat etmemiz gereken en önemli unsur, 2 numaralı aracın bulunduğu yolda yer alan "Yol Ver" (ters üçgen) levhasıdır. Bu levha, sürücüye bulunduğu yolun bir tali yol (ikinci derecede öneme sahip yol) olduğunu ve birazdan bağlanacağı yolun ise ana yol olduğunu bildirir. Trafik kurallarına göre, tali yoldan ana yola çıkacak olan sürücüler, ana yoldaki tüm araçlara geçiş hakkını vermek zorundadır. 1 numaralı araç ana yolda hareket ettiği için geçiş önceliği ondadır. Bu sebeple 2 numaralı aracın sürücüsü, 1 numaralı aracın geçişini beklemeli ve ona yol vermelidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Hızını artırmalı: Bu seçenek tamamen yanlıştır ve tehlikelidir. "Yol Ver" levhasının olduğu bir kavşağa yaklaşırken sürücünün yavaşlaması, ana yolu kontrol etmesi ve gerekirse durması gerekir. Hızını artırmak, ana yoldan gelen 1 numaralı araçla çarpışmasına neden olabilecek büyük bir kural ihlalidir.
• b) U dönüşü yapmalı: Soruda 2 numaralı sürücünün U dönüşü yapmasını gerektirecek herhangi bir durum veya işaret belirtilmemiştir. Sürücünün niyeti kavşaktan ana yola çıkmaktır. Gereksiz yere U dönüşü yapmak, hem trafik akışını engeller hem de bu senaryoda mantıksız bir davranıştır.
• d) 1 numaralı aracı ikaz ederek durdurmalı: Bu seçenek de kesinlikle yanlıştır. Geçiş üstünlüğü 1 numaralı araçtadır. 2 numaralı sürücünün, geçiş hakkına sahip olan bir aracı korna veya selektör gibi yöntemlerle ikaz edip durdurmaya çalışması, trafik kurallarını hiçe saymak anlamına gelir ve son derece tehlikeli bir hareket olur.

Özetle: Trafik işaret levhaları, kavşaklardaki geçiş üstünlüğünü belirleyen en temel unsurlardır. "Yol Ver" levhasını gören bir sürücü, ana yoldaki trafiğin güvenli bir şekilde akmasına izin vermekle yükümlüdür. Bu nedenle 2 numaralı sürücünün yapması gereken tek doğru hareket, ana yoldaki 1 numaralı araca yol vermektir.

Bu soruda, herhangi bir trafik ışığı, levhası veya trafik görevlisinin bulunmadığı bir "kontrolsüz kavşakta" karşılaşan iki aracın geçiş önceliği sıralaması sorulmaktadır. Bu tür kavşaklarda sürücülerin uyması gereken temel ve hayati kurallar vardır. Soruyu doğru cevaplamak için bu kuralları bilmek ve şekil üzerinde doğru bir şekilde uygulamak gerekir.

Trafik kurallarına göre, kontrolsüz kavşaklarda geçiş hakkı sıralamasını belirleyen en temel ilke, "sağdaki araca yol verme" kuralıdır. Bu kural, bütün sürücülerin kavşağa yaklaşırken kendi sağından gelen araca ilk geçiş hakkını vermesi gerektiğini belirtir. Bu sayede kavşakta bir düzen sağlanır ve kazaların önüne geçilir. Şekli bu kurala göre incelediğimizde, 1 numaralı aracın sağında 2 numaralı araç bulunmaktadır. Bu durumda 1 numaralı sürücü, kendi sağından gelen 2 numaralı araca yol vermek zorundadır.

Şimdi seçenekleri detaylı olarak inceleyelim:

• a) 1 numaralı araç: Bu seçenek yanlıştır. Çünkü 1 numaralı araç, 2 numaralı aracın solundadır. Kontrolsüz kavşak kuralı gereği soldaki araç, sağındaki araca yol vermelidir. Ayrıca, dönüş yapan araçlar düz giden araçlara yol vermek zorundadır. Şekilde 1 numaralı araç sola dönüş yapmakta, 2 numaralı araç ise düz gitmektedir; bu durum da geçiş hakkının 2 numaralı araçta olduğunu bir kez daha doğrular.
• b) 2 numaralı araç: Bu seçenek doğrudur. Çünkü 2 numaralı araç, 1 numaralı aracın sağında yer almaktadır. "Sağdaki aracın geçiş önceliği vardır" kuralına göre ilk geçiş hakkı 2 numaralı araca aittir. 2 numaralı aracın sürücüsü sağına baktığında herhangi bir araç görmediği için (sağı boş olduğu için) kavşağı ilk olarak kullanma hakkına sahiptir.
• c) Hızı az olan araç & d) Hızı fazla olan araç: Bu iki seçenek de yanlıştır. Geçiş hakkı kuralları, araçların hızlarına göre belirlenmez. Trafik kuralları, hız gibi değişken ve tehlikeli bir faktöre göre değil, araçların konumlarına ve hareket yönlerine göre düzenlenmiştir. Hızlı olmak veya yavaş olmak, bir sürücüye geçiş üstünlüğü kazandırmaz. Aksine, kavşaklara yaklaşırken hız azaltmak bir güvenlik gerekliliğidir.

Özetle, kontrolsüz bir kavşakta karşılaştığınızda aklınıza gelmesi gereken ilk ve en önemli kural, sağınızdan gelen araca daima yol vermeniz gerektiğidir. Bu soruda 2 numaralı araç, 1 numaralı aracın sağında olduğu için geçiş hakkı onundur.

Bu soruda, trafik işaret levhaları arasından "Girişi Olmayan Yol" levhasının hangisi olduğunu bulmanız istenmektedir. Bu levhalar, sürücülerin trafik düzenine uyması ve güvenli bir şekilde seyahat etmesi için kritik öneme sahiptir. Soruyu doğru cevaplamak için her bir levhanın anlamını ve kullanım amacını bilmek gerekir.

Doğru cevap c seçeneğidir. Bu trafik levhası, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde "Girişi Olmayan Yol" olarak adlandırılır. Bu işaret, sürücünün ilerlediği yoldan sapacağı tali yolun veya kavşak kolunun, tek yönlü bir yol olduğunu ve bu yola girişin yasak olduğunu bildirir. Kısacası, bu levhayı gördüğünüzde önünüzdeki kavşaktan o yola dönemeyeceğinizi anlamalısınız.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a seçeneğindeki levha: Bu, "Taşıt Giremez" işaretidir. Genellikle tek yönlü yolların çıkışına veya araç trafiğine tamamen kapalı olan yolların girişine konulur. "Girişi Olmayan Yol" levhası (c seçeneği) bir uyarı niteliği taşırken, bu levha doğrudan bir yasaklama belirtir ve yolun girişinde bulunur. Bu iki levha sıkça karıştırılsa da, "Girişi Olmayan Yol" levhası size ilerideki sokağa giremeyeceğinizi önceden haber verirken, "Taşıt Giremez" levhası tam olarak o sokağın başında durur.
• b seçeneğindeki levha: Bu levha, "Otomobil Giremez" anlamına gelir. Bu işaretin bulunduğu yola otomobillerin girmesi yasaktır ancak motosiklet, kamyon gibi diğer motorlu taşıtlar, aksine bir işaret yoksa, girebilir. Soru genel bir giriş yasağını sorduğu için bu özel bir durumu belirten levha doğru cevap olamaz.
• d seçeneğindeki levha: Bu ise "Motosiklet Giremez" işaretidir. Bu yola motosikletlerin girmesinin yasak olduğunu, ancak otomobil gibi diğer araçların girebileceğini belirtir. Bu da sadece belirli bir araç türünü kısıtladığı için sorunun doğru cevabı değildir.

Özetle, soru doğrudan "Girişi Olmayan Yol" levhasının hangisi olduğunu sormaktadır ve bu levhanın resmi adı ve görseli c seçeneğinde doğru olarak verilmiştir. Bu levha, sürücüye bir kavşağa yaklaşırken bağlanacağı yolun ters yön olduğunu bildirerek yanlış bir dönüş yapmasını engeller.

Bu soruda, sürücülere resimde verilen trafik işaretinin anlamı ve bu işareti gördüklerinde ne yapmaları gerektiği sorulmaktadır. Bu işaret, trafik güvenliği açısından kritik öneme sahip bir yasaklama levhasıdır ve sürücülerin bu levhanın anlamını net bir şekilde bilmesi gerekir. Levha, tehlikeli olabilecek yol kesimlerinde sollama yapılmasını engellemek amacıyla kullanılır.

Öncelikle trafik işaretini tanıyalım. Bu işaret, bir Trafik Tanzim İşareti'dir ve resmi adı "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır" levhasıdır. Genellikle görüş mesafesinin kısıtlı olduğu virajlar, tepe üstleri, tüneller, köprüler veya daralan yollar gibi sollama yapmanın tehlikeli olduğu yerlere konulur. Levhanın amacı, sürücülerin riskli sollama manevraları yaparak karşı yönden gelen araçlarla kafa kafaya çarpışmasını önlemektir.

Doğru Cevap: c) Öndeki aracı geçmemelidir.

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, levhanın anlamının tam olarak bu olmasıdır. Sürücü bu işareti gördüğü andan itibaren, yasağın bittiğini belirten bir başka işaret görene kadar önündeki aracı sollayamaz. Bu kurala uymak, hem kendi can güvenliği hem de trafikteki diğer sürücülerin güvenliği için zorunludur. Dolayısıyla, doğru davranış önündeki aracı takip mesafesini koruyarak geçmemektir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi:

• a) Banketten gitmelidir: Bu seçenek yanlıştır. Banket, yolun taşıt trafiğine ayrılmış kısmının dışında kalan ve genellikle acil durumlar, arızalar veya yayaların yürümesi için ayrılmış bir alandır. Trafik kurallarına göre, zorunlu haller dışında banketten araç sürmek yasak ve tehlikelidir. Bu levhanın banket kullanımıyla hiçbir ilgisi yoktur.
• b) Aracının hızını artırmalıdır: Bu seçenek de tamamen yanlıştır. "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır" levhası, genellikle tehlikeli bir yol kesimine girildiğini belirtir. Böyle bir durumda hız artırmak, tam tersine kaza riskini yükseltir. Sürücü hızını artırmak yerine, mevcut hızını korumalı veya yol şartlarına göre hızını düşürmelidir.
• d) Geçiş hakkını kendisi kullanmalıdır: Bu seçenek yanlıştır. "Geçiş hakkı" kavramı genellikle kavşaklarda, dar yollarda veya yol birleşmelerinde hangi aracın öncelikli olduğunu belirtir. Bu levha ise bir geçiş hakkı veya önceliği belirtmez; sadece sollama (geçme) eylemini yasaklar. Bu işaretin geçiş üstünlüğü veya hakkıyla bir bağlantısı yoktur.

Özetle, fotoğraftaki "Öndeki Taşıtı Geçmek Yasaktır" levhasını gören bir sürücünün yapması gereken tek doğru davranış, sollama yasağının sona erdiğini belirten levhayı görene kadar şeridinde kalarak önündeki aracı geçmemektir.

Bu soruda, trafik kazalarına yol açan sebeplerin kaynağını doğru bir şekilde ayırt etmeniz istenmektedir. Trafik kazaları genel olarak üç ana başlıkta incelenir: insan (sürücü, yaya, yolcu), araç ve çevre (yol, hava şartları) kaynaklı sebepler. Soru, bu sebeplerden hangisinin doğrudan sürücünün kendisiyle ilgili olduğunu bulmanızı amaçlamaktadır.

a) Yorgun ve uykusuz olarak araç kullanması

Bu seçenek doğru cevaptır. Çünkü yorgunluk ve uykusuzluk, doğrudan sürücünün fiziksel ve zihinsel durumunu etkileyen faktörlerdir. Yorgun bir sürücünün dikkat seviyesi düşer, refleksleri yavaşlar ve doğru karar verme yeteneği zayıflar. Bu durum, tıpkı alkollü araç kullanmak gibi, kaza riskini büyük ölçüde artırır ve bu kusur tamamen sürücünün kendisine aittir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Aracını kullandığı yolun bozuk olması: Bu durum, sürücüden kaynaklanan bir sebep değildir. Yolun yüzeyindeki çukurlar, bozulmalar veya engebeler bir "yol kusuru" olarak kabul edilir. Bu, çevre faktörlerine bağlı bir kaza sebebidir ve yolun bakımından sorumlu kurumların sorumluluğundadır.

• c) Uyarı işaretlerinin yetersiz olması: Trafik levhalarının, ışıklarının veya yol çizgilerinin eksik, yetersiz ya da görünmez olması da bir "çevre ve altyapı kusurudur." Sürücünün yolu doğru bir şekilde algılamasını ve tehlikelere karşı önlem almasını engelleyen bu durum, sürücüye değil, yolun altyapısını düzenleyen kurumlara ait bir eksikliktir.

• d) Aracının arıza yapması: Sürüş esnasında frenlerin patlaması, lastiğin aniden yarılması veya direksiyonun kilitlenmesi gibi durumlar "araç kaynaklı kusur" olarak sınıflandırılır. Her ne kadar aracın bakımını yapmak sürücünün sorumluluğu olsa da, kaza anındaki unmittelbare sebep sürücünün bir sürüş hatası değil, aracın mekanik bir arızasıdır.

Özetle, bu soru sürücü adayının kaza sebeplerini doğru bir şekilde sınıflandırma yeteneğini ölçmektedir. Yorgunluk ve uykusuzluk gibi sürücünün bizzat kontrol edebileceği ve onun kişisel durumundan kaynaklanan faktörler "sürücüye ait" sebeplerdir. Diğer seçenekler ise dış etkenler olan yol, çevre ve araç kusurlarını ifade etmektedir.

Bu soruda, bir aracın gösterge panelinde yer alan ve benzin pompası şeklinde olan bir simgenin ne anlama geldiği sorulmaktadır. Sürücülerin araçlarını güvenli ve verimli bir şekilde kullanabilmeleri için bu tür temel göstergelerin anlamlarını bilmeleri hayati önem taşır. Şimdi soruyu ve seçenekleri detaylı bir şekilde inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Depodaki yakıt miktarını

Soruda gösterilen simge, evrensel olarak bir yakıt pompası figürüdür. Bu sembol, tüm modern araçların gösterge panelinde bulunur ve doğrudan aracın yakıt sistemiyle ilgilidir. Bu gösterge, yakıt deposunda ne kadar benzin veya motorin kaldığını sürücüye bildirir. Göstergenin ibresi "F" (Full - Dolu) harfine yakınsa depo dolu, "E" (Empty - Boş) harfine yakınsa depo boşalmak üzeredir. Bu nedenle, bu gösterge sürücüye depodaki yakıt miktarını bildirir ve 'c' şıkkı doğrudur.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

Diğer şıkların neden yanlış olduğunu anlamak, ehliyet sınavı için bilginizi pekiştirmenize yardımcı olacaktır. Her bir uyarı ve göstergenin kendine özgü bir simgesi vardır.

• a) Motor yağ basıncını: Motor yağ basıncı uyarısı, genellikle içinden bir damla damlayan eski tip bir yağdanlık simgesi ile gösterilir. Bu ışık kırmızı renkte yanar ve motor için çok kritik bir durumu, yani yağ basıncının tehlikeli seviyede düştüğünü ifade eder. Sorudaki yakıt pompası simgesiyle hiçbir ilgisi yoktur.
• b) Fren hidrolik seviyesini: Fren sistemiyle ilgili bir uyarı, genellikle parantez içinde veya sadece bir daire içinde bulunan bir ünlem işareti "(!)" ile gösterilir. Bu ışığın yanması, el freninin çekili olduğunu veya fren hidrolik seviyesinin düştüğünü gösterebilir. Bu da sorudaki simgeden tamamen farklıdır.
• d) Motor soğutma suyu sıcaklığını: Bu gösterge, halk arasında hararet göstergesi olarak bilinir. Simge olarak genellikle suyun (dalgalı çizgiler) içine batırılmış bir termometre kullanılır. Bu gösterge, motorun çalışma sıcaklığını gösterir ve motorun aşırı ısınıp ısınmadığı konusunda sürücüyü uyarır. Dolayısıyla bu seçenek de yanlıştır.

Özetle, araç gösterge panelindeki her simge, sürücüye farklı ve önemli bir bilgi verir. Sorudaki benzin pompası simgesi, şüpheye yer bırakmayacak şekilde aracın yakıt seviyesini gösterir. Bu temel simgeleri doğru tanımak, hem aracınızın mekanik sağlığını korumak hem de yolda kalma gibi istenmeyen durumları önlemek için çok önemlidir.

Bu soruda, bir aracın motor bölümünde bulunan "yağ çubuğu" isimli parçanın ne işe yaradığı, yani temel fonksiyonunun ne olduğu sorulmaktadır. Bu, araç bakımı ve motor sağlığı ile ilgili temel bir bilgiyi ölçmeyi amaçlayan bir sorudur. Sürücü adaylarının, araçlarındaki temel sıvı seviyelerini nasıl kontrol edeceklerini bilmeleri beklenir.

Doğru cevap c) Motor yağı seviyesini göstermek seçeneğidir. Yağ çubuğu, motorun en önemli sıvısı olan motor yağının miktarını ölçmek için özel olarak tasarlanmış bir alettir. Motorun alt kısmında yer alan ve yağı depolayan kartere kadar uzanır. Sürücü, bu çubuğu çekip temizledikten sonra tekrar yerine tam olarak sokup çıkardığında, çubuğun ucunda yağın ulaştığı seviyeyi görebilir. Bu seviyenin, çubuk üzerindeki 'MIN' (minimum) ve 'MAX' (maksimum) işaretleri arasında olması, motorda yeterli yağ olduğu anlamına gelir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu anlamak, aracın farklı sistemlerini ve sıvılarını birbirinden ayırmanıza yardımcı olacaktır:

• a) Antifriz seviyesini göstermek: Bu seçenek yanlıştır. Antifriz, motorun soğutma sisteminde bulunur ve suyun donma noktasını düşürerek soğuk havalarda motoru korur. Antifriz seviyesi, yağ çubuğu ile değil, motor bölümünde genellikle şeffaf plastikten yapılmış olan genleşme kabının (yedek su deposu) üzerindeki seviye çizgilerine bakılarak kontrol edilir.
• b) Elektrolit seviyesini göstermek: Bu ifade de yanlıştır. Elektrolit, aracın elektrik kaynağı olan akünün (akümülatör) içinde bulunan asitli sıvıdır. Özellikle bakımı yapılabilen eski tip akülerde, bu sıvının seviyesi akünün üzerindeki hücre kapakları açılarak veya şeffaf olan dış yüzeyinden gözle kontrol edilir. Yağ çubuğunun akü veya elektrik sistemiyle hiçbir ilgisi yoktur.
• d) Soğutma suyu seviyesini göstermek: Bu seçenek de yanlıştır çünkü soğutma suyu, antifriz ile suyun karışımından oluşur ve 'a' seçeneği ile aynı anlama gelir. Motorun hararet yapmasını önleyen bu sıvının seviyesi de yine genleşme kabından kontrol edilir. Dolayısıyla bu görevi de yağ çubuğu üstlenmez.

Özet olarak, yağ çubuğu isminden de anlaşılacağı üzere, yalnızca motorun yağlama sisteminin en kritik bileşeni olan motor yağının seviyesini ölçer. Her sıvının kontrol edildiği yer ve yöntem farklıdır. Bu temel bilgiyi bilmek, hem ehliyet sınavında başarılı olmanızı sağlar hem de aracınızın motor ömrünü uzatmak için bilinçli bir sürücü olmanıza yardımcı olur.

Bu soruda, dört zamanlı bir benzinli motorun çalışma prensibi ve bu prensibi oluşturan zamanların (aşamaların) işlevleri sorgulanmaktadır. Sorunun odak noktası, silindir içerisine alınan yakıt-hava karışımının hangi aşamada ve nasıl bir işleme tabi tutulduğunu bilmektir. Özellikle "pistonla sıkıştırılma" eyleminin hangi zamanda gerçekleştiğini bulmanız istenmektedir.

Doğru Cevap: b) Sıkıştırma zamanı

Doğru cevabın "Sıkıştırma zamanı" olmasının sebebi, bu zamanın temel işlevinin tam olarak soruda belirtilen eylem olmasıdır. Emme zamanında silindire dolan yakıt-hava karışımı, pistonun yukarı doğru hareketiyle sıkıştırılır. Bu esnada hem emme hem de egzoz supapları (valfleri) kapalıdır, böylece karışım küçük bir alana hapsedilir. Karışımın sıkıştırılması, basıncını ve sıcaklığını artırarak bir sonraki aşama olan ateşleme (yanma) için çok daha verimli ve patlayıcı bir hale gelmesini sağlar.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• a) Emme zamanı: Bu, dört zamanlı çevrimin ilk adımıdır. Piston aşağı doğru hareket ederken emme supabı açılır ve silindirin içine yakıt ile hava karışımı dolar. Bu aşamada bir sıkıştırma değil, tam tersine bir "emme" veya "doldurma" işlemi gerçekleşir.
• c) Ateşleme zamanı: Bu zaman, sıkıştırma zamanından hemen sonra gelir. Sıkıştırılarak basıncı ve sıcaklığı en üst seviyeye çıkarılan yakıt-hava karışımı, bujinin bir kıvılcım çakmasıyla ateşlenir. Oluşan büyük patlama pistonu hızla aşağı iter ve motora gücünü veren hareket bu zamanda üretilir. Yani burada sıkıştırma değil, "yanma ve güç üretimi" söz konusudur.
• d) Egzoz zamanı: Bu, çevrimin son adımıdır. Yanma sonucu oluşan atık gazların silindirden dışarı atıldığı zamandır. Piston yukarı doğru hareket ederken egzoz supabı açılır ve piston, yanmış gazları egzoz borusuna doğru iter. Bu aşamada da sıkıştırma işlemi yoktur, "boşaltma" veya "dışarı atma" işlemi vardır.

Özetle, soruda verilen görseldeki sıralama motorun çalışma döngüsünü doğru bir şekilde göstermektedir: 1. Emme (karışım içeri alınır), 2. Sıkıştırma (karışım sıkıştırılır), 3. Ateşleme (karışım yakılır ve güç üretilir), 4. Egzoz (atık gazlar dışarı atılır). Bu mantıksal sıraya göre, yakıt-hava karışımının pistonla sıkıştırıldığı aşama açıkça "Sıkıştırma zamanı"dır.

Bu soruda, araç gösterge panelinde yer alan çeşitli ikaz ışıklarının anlamları sorgulanmakta ve hangisinin el freni ile ilgili olduğu sorulmaktadır. Sürücülerin bu sembolleri tanıması, aracın durumu hakkında bilgi sahibi olmaları ve güvenli bir sürüş için gerekli önlemleri alabilmeleri açısından hayati önem taşır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyerek doğru cevabı ve diğer şıkların ne anlama geldiğini açıklayalım.

Doğru Cevap: b) Seçeneği

Bu seçenekte görülen sembol, içerisinde "P" harfi veya bir ünlem işareti bulunan bir daireden oluşur. Bu, uluslararası standartlarda Park Freni (El Freni) İkaz Işığı'dır. Bu ışığın yanmasının iki temel nedeni vardır: Birincisi ve en yaygın olanı, el freninin çekili (aktif) durumda olmasıdır. İkinci olası neden ise fren sistemindeki hidrolik sıvısının seviyesinin kritik düzeyde azalmış olmasıdır. Her iki durumda da bu ışık, fren sistemiyle ilgili önemli bir durumu sürücüye bildirir ve sorunun doğru cevabıdır.

Yanlış Cevapların Açıklamaları:

• a) Seçeneği: Bu sembol, bir akü (batarya) piktogramıdır ve Akü (Şarj) İkaz Işığı olarak bilinir. Bu ışık, araç çalışırken yanıyorsa, şarj sisteminde bir sorun olduğunu, yani alternatörün (şarj dinamosu) aküyü düzgün bir şekilde şarj etmediğini gösterir. Bu durum, aracın elektrik sisteminin sadece akü gücüyle çalıştığı ve akü bittiğinde aracın duracağı anlamına gelir. El freni ile bir ilgisi yoktur.
• c) Seçeneği: Üzerinde damla işareti olan yağdanlık sembolü, Motor Yağı Basıncı İkaz Işığı'dır. Bu ışık, motor çalışırken yanarsa, motor yağ basıncının tehlikeli derecede düştüğünü belirtir. Bu, motorda yeterli yağlama yapılmadığı ve ciddi motor hasarı riskinin olduğu anlamına gelir. Bu durumda araç derhal durdurulmalı ve motor stop edilmelidir. Bu uyarının da el freni ile bir bağlantısı yoktur.
• d) Seçeneği: Bu sembol, aracın arkasına doğru ışık yayan bir lamba figürüdür ve Arka Sis Lambası Göstergesi'dir. Bu ışık, sürücü arka sis lambasını yaktığında gösterge panelinde belirir. Arka sis lambaları, yoğun sis, kar veya yağmur gibi görüş mesafesinin çok düşük olduğu durumlarda, arkadan gelen araçların sizi daha kolay fark etmesi için kullanılır. Bu bir uyarı değil, bilgilendirme ışığıdır ve fren sistemiyle ilgili değildir.

Özetle, her ikaz ışığı aracın farklı bir sistemi hakkında kritik bilgiler verir. Soruda istenen el freni göstergesi, b) seçeneğinde doğru olarak verilmiştir. Diğer seçenekler ise sırasıyla şarj sistemi, motor yağı basıncı ve arka sis lambası ile ilgilidir.

Bu soruda, bir sürücünün yola çıkmadan önce aracında kontrol etmesi gereken temel ve kritik unsurların hangileri olduğu sorgulanmaktadır. Güvenli bir sürüş deneyimi, sadece aracı kullanma becerisine değil, aynı zamanda aracın temel güvenlik ve mekanik donanımlarının çalışır durumda olduğundan emin olmaya da bağlıdır. Bu kontroller, hem sürücünün hem de trafikteki diğer kişilerin güvenliğini doğrudan etkiler. Şimdi soruda verilen maddeleri tek tek inceleyelim:

• I- Aracın farları: Farlar, sürüş güvenliğinin en temel unsurlarından biridir. Özellikle gece, tünel gibi ışığın az olduğu ortamlarda veya sisli, yağmurlu havalarda yolu görmenizi sağlar. Aynı zamanda, diğer sürücülerin ve yayaların sizi fark etmesi için de hayati öneme sahiptir. Çalışmayan veya arızalı farlarla yola çıkmak, hem görüşünüzü kısıtlar hem de sizi trafikte neredeyse görünmez kılarak büyük kaza riskleri yaratır.
• II- Motor yağ seviyesi: Motor yağı, aracın motorundaki hareketli parçaları yağlayarak sürtünmeyi azaltır, motorun aşırı ısınmasını engeller ve parçaları temizler. Yola çıkmadan önce yağ seviyesini kontrol etmek, motorun sağlığı için zorunludur. Düşük yağ seviyesi, motorda ciddi ve masraflı arızalara, hatta motorun tamamen kullanılamaz hale gelmesine (motorun "yatak sarması") neden olabilir. Bu durum, seyir halindeyken aracın aniden durmasına yol açarak tehlikeli durumlar yaratabilir.
• III- Cam silecek lastikleri: Görüş netliği, güvenli sürüşün olmazsa olmazıdır. Yağmurlu, karlı veya çamurlu havalarda ön camınızı temiz tutan tek şey sileceklerdir. Zamanla eskiyen, sertleşen veya yırtılan silecek lastikleri, camı temizlemek yerine suyu ve kiri yayarak görüşü daha da kötüleştirir. Aniden bastıran bir yağmurda veya bir aracın sıçrattığı çamurlu suda çalışmayan silecekler, sürücünün görüşünü tamamen kaybetmesine ve kontrolü yitirmesine neden olabilir.

Doğru Cevap: d) I, II ve III

Doğru cevabın d) I, II ve III olmasının sebebi, yukarıda açıklanan her üç unsurun da güvenli bir sürüş için vazgeçilmez olmasıdır. Farlar görüş ve görünürlük, motor yağı aracın mekanik güvenliği ve çalışırlığı, silecekler ise yine görüş güvenliği için kritiktir. Sorumlu bir sürücü, bu üç temel kontrolü de yola çıkmadan önce yaparak hem kendi can güvenliğini hem de trafikteki diğer insanların güvenliğini sağlamış olur. Bir tanesinin bile eksik olması, potansiyel bir tehlike demektir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

1. a) Yalnız I: Bu seçenek yanlıştır çünkü sadece farların iyi durumda olması yeterli değildir. Motor yağı düşük bir araçla yolda kalabilir veya silecekleri çalışmayan bir araçla yağmurda kaza yapabilirsiniz.
2. b) I ve II: Bu seçenek de eksiktir. Farlarınız ve motor yağınız mükemmel olsa bile, kötü hava koşullarında çalışmayan silecekler nedeniyle görüşünüz kapandığında kaza yapma riskiniz çok yüksektir.
3. c) II ve III: Bu seçenek de yanlıştır. Motorunuzun ve sileceklerinizin durumu iyi olsa dahi, gece veya görüşün zayıf olduğu koşullarda çalışmayan farlarla araç kullanmak son derece tehlikelidir ve yasal olarak da yasaktır.

Bu soruda, aracın yakıt tüketimini olumsuz etkileyen faktörler arasında hangisinin yer almadığı sorulmaktadır. Yani, şıklardan üç tanesi yakıt tüketimini artırırken, bir tanesi ya azaltır ya da tüketim üzerinde olumsuz bir etki yaratmaz. Sorunun anahtarı, motorun verimliliğini ve aracın aerodinamik yapısını etkileyen unsurları anlamaktır.

Doğru Cevap: c) Hava filtresinin değiştirilmesi

Doğru cevabın "Hava filtresinin değiştirilmesi" olmasının sebebi, bu işlemin yakıt tüketimini artırmak yerine tam tersine azaltmasıdır. Motorun verimli bir şekilde çalışabilmesi için temiz havaya ihtiyacı vardır. Zamanla kirlenen ve tıkanan hava filtresi, motora yeterli havanın girmesini engeller. Bu durum, motorun "nefes almak" için daha fazla zorlanmasına ve yakıtı verimsiz yakmasına neden olarak tüketimi artırır. Dolayısıyla, kirli bir filtreyi yenisiyle değiştirmek, motorun rahatlamasını sağlar, yanma verimliliğini artırır ve sonuç olarak yakıt tüketimini düşürür. Bu işlem bir bakım işlemidir ve aracın performansını olumlu etkiler.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Klimanın açık olması: Klima sistemi, gücünü doğrudan motordan alan bir kompresör ile çalışır. Klima açıldığında, bu kompresör devreye girer ve motorun üzerine ek bir yük bindirir. Motor, hem aracı hareket ettirmek hem de klimayı çalıştırmak için daha fazla güç üretmek zorunda kalır. Bu da doğrudan daha fazla yakıt yakılması anlamına gelir. Bu nedenle klimanın açık olması yakıt tüketimini belirgin bir şekilde artırır.
• b) Ani duruş ve kalkış yapılması: Bu sürüş tarzı, "agresif sürüş" olarak da bilinir ve yakıt verimliliğinin en büyük düşmanlarından biridir. Araca aniden hızlandırmak için gaza yüklenmek, motorun normalden çok daha fazla yakıt püskürtmesine neden olur. Ardından yapılan ani frenler ise yakıt yakılarak kazanılan hareket enerjisinin ısı olarak boşa harcanması demektir. Sürekli olarak dur-kalk yapmak ve sert hızlanmalardan kaçınmak yerine sakin ve öngörülü bir sürüş, yakıt tasarrufu için kritik öneme sahiptir.
• d) Camlar açık şekilde seyahat edilmesi: Araçlar, havayı kolayca yararak ilerlemesi için aerodinamik bir tasarıma sahiptir. Özellikle yüksek hızlarda (genellikle 80-90 km/s ve üzeri) camların açılması, bu aerodinamik yapıyı bozar. Açık camlardan içeri dolan hava, aracın içinde bir "hava duvarı" oluşturarak ilerlemeye karşı bir direnç (sürtünme) yaratır. Bu artan sürtünmeyi yenmek için motorun daha fazla çalışması ve daha fazla yakıt tüketmesi gerekir. Bu yüzden yüksek hızlarda klima kullanmak, camları açmaktan daha verimli olabilir.

Bu soruda, bir aracın sürücü tarafından istenen yöne gitmesini sağlayan temel mekanizmanın ne olduğu sorulmaktadır. Yani, aracı sağa veya sola döndürmemizi sağlayan sistemin adını bulmamız isteniyor. Bu işlevi yerine getiren parçalar bütününü ve sistemin genel adını bilmek, ehliyet sınavı için temel bir bilgidir.

Doğru cevap 'c) Direksiyon sistemi' seçeneğidir. Direksiyon sistemi, sürücünün direksiyon simidi aracılığıyla yaptığı hareketleri tekerleklere ileten sistemdir. Sürücü direksiyonu sağa çevirdiğinde ön tekerlekler sağa, sola çevirdiğinde ise sola dönerek aracın istenilen yöne gitmesini, yani "sevk edilmesini" sağlar. Bu nedenle, aracı istenilen yöne sevk etme görevi doğrudan direksiyon sistemine aittir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna ve görevlerinin ne olduğuna bakalım:

• a) Marş sistemi: Bu sistemin görevi arabanın motorunu çalıştırmak için ilk hareketi vermektir. Kontağı çevirdiğinizde motorun çalışmasını sağlayan mekanizmadır. Aracın yönünü belirleme ile hiçbir ilgisi yoktur; görevi motor çalıştıktan sonra biter.
• b) Yağlama sistemi: Yağlama sistemi, motorun içinde hareket eden parçalar arasındaki sürtünmeyi azaltmak, aşınmayı önlemek ve motoru soğutmaya yardımcı olmak için motor yağı dolaştırır. Bu sistem motorun sağlığı ve ömrü için kritik öneme sahiptir ancak aracın hangi yöne gideceğini kontrol etmez.
• d) Aydınlatma sistemi: Aydınlatma sistemi; farlar, sinyaller, stop lambaları gibi bileşenlerden oluşur. Görevi, sürücünün gece veya kötü hava koşullarında yolu görmesini sağlamak ve diğer sürücülere aracın varlığını ve niyetini (dönüş, durma vb.) bildirmektir. Aracı fiziksel olarak yönlendirme gücüne sahip değildir, sadece görüş ve iletişim sağlar.

Özetle, aracı bir yerden bir yere götürürken onun yönünü belirleyen, sürücünün komutlarını tekerleklere ileterek aracı kontrol etmesini sağlayan yegane sistem direksiyon sistemidir. Diğer sistemler aracın çalışması, bakımı ve güvenliği için hayati öneme sahip olsalar da yönlendirme işlevini yerine getirmezler.

Bu soruda, bir aracın düzenli ve planlı bakımları kapsamında, kullanım ömrü dolduğu için belirli bir kilometre sonunda değiştirilmesi gereken parçanın hangisi olduğu sorulmaktadır. Araçlarda bazı parçalar aşınma ve yıpranmaya maruz kaldığı için üretici tarafından belirlenen aralıklarla yenilenmelidir. Bu işleme periyodik bakım denir ve aracın performansını, güvenliğini ve yakıt verimliliğini korumak için kritik öneme sahiptir.

Doğru cevap a) Buji seçeneğidir. Buji, benzinli motorlarda silindir içerisindeki hava-yakıt karışımını ateşlemek için elektrik kıvılcımı üreten çok önemli bir parçadır. Zamanla bujinin uçları aşınır, üzerinde kurum birikir ve ateşleme kalitesi düşer. Bu durum motorun düzensiz çalışmasına, performans kaybına ve yakıt tüketiminin artmasına neden olur. Bu yüzden her aracın kullanma kılavuzunda bujilerin kaç kilometrede bir (örneğin her 30.000 km veya 60.000 km'de bir) değiştirilmesi gerektiği açıkça belirtilir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim:

• Manifold: Manifoldlar (emme ve egzoz manifoldu), motorun dayanıklı ve uzun ömürlü parçalarıdır. Emme manifoldu havayı silindirlere dağıtırken, egzoz manifoldu yanmış gazları motordan dışarı toplar. Bu parçalar ancak bir arıza, çatlama veya kaza durumunda değiştirilir; belirli bir kilometreye göre planlı olarak değiştirilmezler.
• Teker jantı: Jant, lastiğin takıldığı metal kısımdır ve aracın ana yapısal bileşenlerinden biridir. Normal kullanımda aşınan veya ömrü dolan bir parça değildir. Sadece bir kaza, şiddetli bir çukura girme sonucu eğilme veya kırılma gibi durumlarda değiştirilmesi gerekir. Periyodik bakımla ilgisi yoktur.
• Vites kutusu: Vites kutusu (şanzıman), motorun gücünü tekerleklere aktaran ana sistemlerden biridir ve aracın ömrü boyunca dayanacak şekilde tasarlanmıştır. Belirli kilometrelerde vites kutusunun yağı değiştirilir, ancak kutunun kendisi değiştirilmez. Vites kutusunun komple değişimi, ancak çok büyük ve masraflı bir arıza meydana geldiğinde söz konusu olur.

Özetle, soru bizden periyodik olarak, yani belirli bir kilometre dolduğunda değiştirilen bir "sarf malzemesi" veya "aşınan parça" bulmamızı istiyor. Buji tam olarak bu tanıma uyan parçadır. Manifold, jant ve vites kutusu ise aracın ömürlük ana parçaları olarak kabul edilir ve sadece arızalandıklarında değiştirilirler.

Bu soruda, bir motorun düzgün çalışması için en temel gerekliliklerden biri olan "normal yanma" sürecini neyin bozabileceği sorulmaktadır. Normal yanma, motorun silindirleri içinde yakıt ve havanın ideal oranda karışarak bujiden gelen kıvılcımla verimli bir şekilde patlamasıdır. Bu oranın bozulması, motorun performansını, yakıt tüketimini ve ömrünü doğrudan etkiler.

Doğru cevap b) Hava filtresinin kirli olması seçeneğidir. Motorun yanma odasına giren havanın temizlenmesi görevini hava filtresi üstlenir. Eğer bu filtre zamanla toz ve kir ile tıkanırsa, motora yeterli miktarda temiz hava giremez. Bu durum, yanma için gerekli olan oksijen miktarını azaltır.

Motora yeterli hava giremediğinde, yakıt-hava karışımı, olması gerekenden daha fazla yakıt içeren "zengin karışım" haline gelir. Zengin karışım, yakıtın tam olarak yanamamasına, yani normal yanmanın bozulmasına yol açar. Bunun sonucunda motorun çekişi düşer, yakıt tüketimi artar ve egzozdan siyah duman çıkabilir. Dolayısıyla, kirli bir hava filtresi doğrudan normal yanmayı bozan bir etkendir.

Diğer seçeneklerin neden yanlış olduğuna bakalım:

• a) Far ayarının bozulması: Farlar, aracın aydınlatma sisteminin bir parçasıdır. Motorun içindeki yanma süreciyle hiçbir mekanik veya elektronik bağlantısı yoktur. Bu nedenle yanmayı etkilemez.
• c) Fren balatalarının aşınması: Fren balataları, tekerlekleri yavaşlatmakla görevli olan fren sistemine aittir. Motorun çalışmasından ve yanma olayından tamamen bağımsız bir parçadır.
• d) Vantilatör kayışının sıkı olması: Bu kayış, su pompasını (soğutma), alternatörü (şarj) ve bazen de klima kompresörünü çalıştırır. Kayışın aşırı sıkı olması bu parçaların rulmanlarına zarar verebilir ancak doğrudan silindir içindeki yakıt-hava karışımını ve yanma kalitesini etkilemez.

Bu soruda, bir sürücünün davranışlarından hangisinin "trafik adabı" kavramına uygun olduğu sorgulanmaktadır. Trafik adabı, sadece yazılı kurallara uymak değil, aynı zamanda trafikteki diğer insanlara karşı saygılı, sabırlı, sorumlu ve düşünceli davranmaktır. En önemli noktası ise, bu doğru davranışları herhangi bir ceza veya denetim korkusu olmadan, içselleştirilmiş bir sorumluluk duygusuyla yapmaktır.

Doğru Cevap: c) Denetim korkusu olmadan emniyet kemerini takmak

Bu seçeneğin doğru olmasının sebebi, trafik adabının temelini oluşturan içsel sorumluluğu yansıtmasıdır. Emniyet kemeri, bir kaza anında hayat kurtaran en önemli güvenlik önlemidir. Bu kurala bir polis veya kamera göreceği için değil, kendi can güvenliğine ve sevdiklerine karşı duyduğu sorumluluğa inandığı için uyan bir sürücü, trafik adabına sahip demektir. Bu davranış, kuralın neden konulduğunu anlamış ve onu bir alışkanlık haline getirmiş bilinçli bir sürücüyü tanımlar.

Diğer Seçeneklerin Neden Yanlış Olduğu:

• a) Trafik polisi yoksa kırmızı ışıkta geçmek: Bu davranış, trafik adabının tam tersidir. Sürücünün kurallara sadece ceza korkusuyla uyduğunu, denetim olmadığında ise hem kendi hem de başkalarının hayatını hiçe saydığını gösterir. Bu, büyük bir sorumsuzluk ve saygısızlık örneğidir.
• b) Sürekli şerit değiştirerek araç kullanmak: Agresif sürüş olarak da bilinen bu davranış, trafikteki diğer sürücüleri tedirgin eder, tehlikeye atar ve trafik akışını olumsuz etkiler. Trafik adabına sahip bir sürücü, sabırlı olur, diğer sürücülerin haklarına saygı gösterir ve ani, tehlikeli manevralardan kaçınır. Bu davranış, bencillik ve sabırsızlık göstergesidir.
• d) Elektronik denetleme sisteminin olmadığı yerlerde hız limitlerini aşmak: Bu seçenek, 'a' şıkkı ile aynı mantıktadır. Hız limitleri, yolun yapısı ve çevresel faktörler göz önüne alınarak can güvenliği için belirlenir. Sadece ceza yazan bir kamera (EDS) varken yavaşlayıp, kamera olmadığında hız yapmak, sürücünün kuralın önemini anlamadığını ve sadece cezadan kaçındığını gösterir. Bu durum, trafik adabıyla bağdaşmaz.

Özetle, trafik adabı; kurallara denetim olmasa bile uymak, başkalarının haklarına saygı göstermek ve güvenliği her zaman ön planda tutmaktır. Doğru cevap olan 'c' şıkkı, bu tanıma uyan tek davranıştır.

Bu soruda, bir trafik kazasının sonuçlarını farklı kategorilere ayırmanız istenmektedir. Sorunun kilit noktası, kazanın **"çevreye verdiği zararlar"** başlığı altına girmeyen seçeneği bulmaktır. Buradaki "çevre" kelimesi, kaza yerindeki fiziksel ortamı, yani doğal unsurları (ağaçlar, toprak vb.) ve yapay unsurları (yollar, köprüler, elektrik direkleri vb.) kapsamaktadır.

Doğru Cevap: a) Açılan çok sayıda dava ile yargı sisteminde iş yükünün artması

Bu seçeneğin doğru cevap olmasının sebebi, yargı sistemindeki iş yükünün artmasının toplumsal (sosyal) bir sonuç olmasıdır. Bu durum, kazanın fiziksel çevresine doğrudan bir etki yapmaz. Mahkemeler, avukatlar ve adli süreçler, kazanın hukuki ve idari sonuçlarıdır ve kazanın meydana geldiği yol, ağaç veya elektrik direği gibi çevresel unsurlarla ilgili değildir. Kısacası bu, kazanın çevreye değil, toplumun adalet sistemine olan bir etkisidir.

Diğer Seçeneklerin İncelenmesi

• b) Orta refüjlere ve yol kenarlarına dikilen ağaçların zarar görmesi: Bu seçenek yanlıştır çünkü ağaçlar, yol çevresinin bir parçası olan doğal unsurlardır. Bir kaza sonucu ağaçların devrilmesi veya hasar görmesi, doğrudan çevreye verilen bir zarardır. Bu durum, hem ekolojik dengeye hem de yol peyzajına zarar verir.
• c) Köprü, tünel gibi noktalarda yaşanan kazalarda ulaşımın aksaması: Bu seçenek de yanlıştır. Köprüler ve tüneller, yolun ve çevresinin bir parçası olan önemli altyapı unsurlarıdır. Bu noktalarda meydana gelen bir kaza, bu yapılara fiziksel zarar verebilir ve yolu kullanılamaz hale getirerek çevresel bir soruna (ulaşım ağının bozulması) yol açar. Ulaşımın aksaması, çevredeki fiziksel bir engelden kaynaklandığı için bu kategoriye girer.
• d) Trafo, elektrik direğine çarpma gibi durumlarda kesintiler yaşanması: Bu seçenek de yanlıştır çünkü trafolar ve elektrik direkleri, yol çevresindeki altyapının, yani yapay çevrenin bir parçasıdır. Bu yapılara çarpılması, onlara fiziksel zarar verir ve bu da doğrudan çevreye verilmiş bir zarardır. Sonucunda yaşanan elektrik kesintisi de bu fiziksel hasarın bir yansımasıdır.

Özetle, soruyu doğru çözmek için kazanın sonuçlarını doğru sınıflandırmak gerekir. B, C ve D seçenekleri kazanın yol açtığı fiziksel ve çevresel hasarları anlatırken, A seçeneği kazanın hukuki ve sosyal bir sonucunu anlatmaktadır. Bu nedenle, çevreye verilen zararlardan biri değildir.

Bu soruda, trafikte zor bir durumla karşılaşan (arabası bozulan) bir sürücüye, yoldan geçen başka bir sürücünün yardım etme davranışı ele alınmaktadır. Sorunun amacı, bu yardımsever davranışın trafikteki hangi temel insani ve sosyal değeri temsil ettiğini belirlemektir. Bu durum, sürücülerin sadece kendi yolculuklarına odaklanmak yerine, trafiği paylaştıkları diğer insanlara karşı sorumluluk ve duyarlılık göstermesinin bir örneğidir.

Doğru Cevap: a) Yardımlaşmaya

Doğru cevabın "Yardımlaşmaya" olmasının sebebi, sorudaki senaryonun bu kavramı birebir yansıtmasıdır. Yardımlaşma, bireylerin zor durumda olan başkalarına karşılık beklemeden destek olması, onların sorunlarını çözmek için çaba göstermesi anlamına gelir. Soruda, bir sürücü diğerinin sorununa kayıtsız kalmayıp duruyor ve çözüm bulmaya çalışıyor; bu, trafikteki dayanışma ve iş birliğinin en güzel örneklerinden biridir ve doğrudan yardımlaşma değerini gösterir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• b) Öfke duygusuna: Öfke, trafikte sıkışıklık veya bir sorun karşısında gösterilen olumsuz ve saldırgan bir tepkidir. Sorudaki sürücü, arızalanan araç yüzünden trafiğin aksamasına sinirlenmek yerine durup yardım etmektedir. Bu davranış, öfkenin tam tersi olan sakinlik, empati ve yapıcı bir tutumu sergiler.
• c) Bencil davranmaya: Bencillik, sadece kendi çıkarını ve rahatını düşünmektir. Bencil bir sürücü, yolda kalmış kişiyi görmezden gelir, "Bu benim sorunum değil" diyerek yoluna devam ederdi. Oysa sorudaki sürücü, kendi zamanından ve konforundan feragat ederek başkasına yardım etmektedir, bu da bencilliğin tam zıttı olan fedakâr bir davranıştır.
• d) Aşırı tepki göstermeye: Aşırı tepki, bir durum karşısında gereğinden fazla ve kontrolsüz bir reaksiyon vermektir (örneğin sürekli korna çalmak, bağırmak). Yardım etmek ise sakin, kontrollü ve çözüm odaklı bir eylemdir. Dolayısıyla, sorudaki sürücünün davranışı aşırı bir tepki değil, aksine olgun ve sorumlu bir davranıştır.

Özetle, bu soru trafikte sürücülerin birbirlerine karşı göstermesi gereken olumlu tutumları ölçmektedir. Zor durumda kalan birine yardım eli uzatmak, trafikte güvenli ve huzurlu bir ortamın oluşması için vazgeçilmez olan yardımlaşma değerinin en temel göstergesidir.

Bu soruda, bir sürücünün ailesi yanındayken hız yaparak onların hayatını tehlikeye atmasının, trafikteki hangi temel değeri ihlal ettiği sorulmaktadır. Sürücünün bu davranışı, sadece bir kural ihlali değil, aynı zamanda taşıdığı yolculara karşı ahlaki bir görevi yerine getirmemesi anlamına gelir. Şimdi doğru cevabı ve diğer seçeneklerin neden yanlış olduğunu inceleyelim.

Doğru Cevap: c) Sorumluluk

Doğru cevabın "Sorumluluk" olmasının sebebi, sürücülüğün temelinde yatan en önemli değerlerden birinin bu olmasıdır. Sorumluluk, bir kişinin kendi davranışlarının sonuçlarını üstlenmesi ve başkalarına karşı olan görevlerini bilerek hareket etmesidir. Bu sorudaki sürücü, direksiyon başına geçtiği andan itibaren hem kendi can güvenliğinden hem de aracındaki yolcuların (özellikle ailesinin) can güvenliğinden birinci derecede sorumludur. Hız limitlerini aşarak bu güvenliği tehlikeye atması, en temel sorumluluğunu göz ardı ettiğini gösterir.

Sürücü, bu hareketiyle "Güvenli bir şekilde yolculuk yapmalarını sağlama" görevini yerine getirmemiş olur. Trafik kuralları, sürücülerin bu sorumluluklarını yerine getirmelerine yardımcı olmak için konulmuştur. Kurallara uymamak ve sevdiklerinin hayatını riske atmak, doğrudan bir sorumluluk ihlalidir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Hırçınlık: Hırçınlık, trafikte ani ve agresif davranışlar sergilemek, diğer sürücülere öfkeyle tepki vermek gibi durumları ifade eder. Sürücü hız yaparken hırçın olabilir ama sorunun özü bu değildir. Soru, sürücünün davranışının ailesine olan etkisine odaklanmıştır. Hız yapmak her zaman hırçınlıktan kaynaklanmaz; bu nedenle bu seçenek, durumu tam olarak açıklamaz.
• b) Bencillik: Bencillik, kişinin sadece kendi istek ve çıkarlarını düşünmesidir. Hız yapan sürücünün bu davranışı şüphesiz bencilce bir eylemdir, çünkü kendi aceleciliğini veya zevkini ailesinin güvenliğinin önüne koymaktadır. Ancak "sorumluluk", bu durumu daha kapsayıcı ve doğru bir şekilde tanımlar. Sorumluluk, kişinin başkalarına karşı olan görevlerini içerirken, bencillik daha çok eylemin arkasındaki motivasyonu açıklar. Trafik etiği bağlamında, hiçe sayılan temel değer "sorumluluk"tur.
• d) Hoşnutsuzluk: Hoşnutsuzluk, bir durumdan memnun olmama halidir. Bir sürücü trafikten veya başka bir şeyden hoşnutsuz olduğu için hız yapabilir. Fakat bu, sürücünün ruh halini anlatan bir kelimedir; trafikte ihlal ettiği bir değeri değil. Ailesinin canını tehlikeye atması, onun hoşnutsuz olmasından değil, sorumluluklarını yerine getirmemesinden kaynaklanan bir sonuçtur.

Kısacası, bir sürücünün aracındaki yolcuların güvenliğini sağlamak en temel görevi, yani sorumluluğudur. Hız yaparak bu güvenliği riske atmak, bu temel değeri hiçe saymaktır.

Bu soruda, bir trafik kazası sonrasında sürücülerin sergilemesi gereken en doğru tutumun ne olduğu sorulmaktadır. Sorunun kilit noktası, hangi davranışın sorunların "daha kısa sürede" çözülmesini sağlayacağıdır. Kaza anının yarattığı stres ve panik düşünüldüğünde, doğru davranış biçimi hem yasal sürecin hızlanmasına hem de gerginliğin azalmasına yardımcı olur.

Doğru cevap d) Saygılı ve nezaketli seçeneğidir. Çünkü bir kaza sonrası tarafların birbirine saygı ve nezaket çerçevesinde yaklaşması, paniği ve öfkeyi yatıştırır. Bu sakin ortam, tarafların sağlıklı bir iletişim kurarak durumu değerlendirmesine, sigorta ve ruhsat bilgilerini sorunsuzca paylaşmasına ve Kaza Tespit Tutanağı'nı birlikte doldurmasına olanak tanır. Böylece, yasal prosedürler hızlı ve sorunsuz bir şekilde tamamlanır.

Diğer seçenekler ise sorunları çözmek yerine daha da büyütecek davranışlardır. Bu tür olumsuz tavırlar, iletişimi tamamen koparabilir ve basit bir maddi hasarlı kazayı bile karmaşık bir hâle getirebilir. Anlaşma ve uzlaşma ortamını ortadan kaldırarak sürecin uzamasına neden olurlar.

• a) Asabi: Sinirli ve gergin bir tutum, karşı tarafın da savunmacı veya sinirli bir tavır takınmasına yol açar. Bu durum, sağlıklı bir diyalog kurulmasını engeller ve anlaşmayı imkânsızlaştırır.
• b) Aşırı tepkili: Bağırmak, panik yapmak veya abartılı tepkiler göstermek, durumu daha da karmaşıklaştırır. Mantıklı düşünmeyi ve hareket etmeyi zorlaştırarak çözüm sürecini yavaşlatır.
• c) Kaba ve saldırgan: Bu davranış, en tehlikelisidir. Sadece sorunun çözümünü geciktirmekle kalmaz, aynı zamanda tartışmanın büyümesine, hakarete ve hatta fiziksel şiddete dönüşmesine neden olabilir. Bu durum, kazanın yanı sıra ek hukuki sorunlar doğurur.

Sonuç olarak, trafik kazası gibi stresli bir durumda bile sakinliği korumak, saygılı ve nazik olmak sadece bir görgü kuralı değil, aynı zamanda sorunu en hızlı ve en az zararla atlatmanın en akılcı yoludur. Ehliyet sınavında bu tür sorular, sürücü adayının sadece kuralları değil, aynı zamanda trafikteki doğru tutum ve davranışları ne kadar benimsediğini ölçmeyi amaçlar.

Bu soruda, trafikte tehlikeli veya yanlış bir hareket yapan bir sürücüyü uyarmanın getireceği olumlu ve doğrudan sonuç sorulmaktadır. Temel amaç, bu uyarının trafikteki hangi olumsuz durumu azalttığını bulmaktır. Bu, trafik adabı ve güvenliği ile ilgili temel bir prensibi ölçen bir sorudur.

Doğru Cevap: b) Sürücünün kaza yapma riskini

Trafikte yapılan her hata, bir kaza riskini beraberinde getirir. Örneğin, sinyal vermeden şerit değiştiren, aniden yavaşlayan veya tehlikeli bir şekilde başka bir araca yaklaşan bir sürücü, hem kendisi hem de diğerleri için bir tehlike oluşturur. Bu durumda yapılan yerinde ve nazik bir uyarı (kısa bir korna veya selektör gibi), sürücünün dikkatini toparlamasına ve yaptığı hatanın farkına varmasına yardımcı olur.

Hatasını fark eden sürücü, davranışını düzeltecektir. Bu düzeltme, o an ortaya çıkan kaza tehlikesini ortadan kaldırır veya önemli ölçüde azaltır. Dolayısıyla, bir sürücüyü uyarmak, doğrudan doğruya onun kaza yapma riskini azaltmaya yönelik en etkili eylemdir.

Diğer Seçenekler Neden Yanlış?

• a) Trafikteki araç sayısını: Bir sürücüyü uyarmanın, yoldaki toplam araç sayısı üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Bu seçenek, konuyla tamamen alakasızdır ve mantıksal bir bağlantı kurmaz. Uyarı, mevcut araçların daha güvenli hareket etmesini amaçlar, sayılarını değiştirmez.
• c) Yayaların yaya geçidini kullanma oranlarını: Bir sürücüye yapılan uyarı, o anki bir durumu düzeltir ancak genel olarak yayaların davranışlarını etkilemez. Yayaların yaya geçidini kullanma oranı, genel trafik eğitimi, denetimler ve altyapı gibi çok daha geniş faktörlere bağlıdır. Tek bir uyarı, bu genel oranı değiştirecek bir etkiye sahip değildir.
• d) Diğer sürücülerin trafik kurallarına uyma yüzdelerini: Uyarınız, sadece uyardığınız sürücünün davranışını etkileme potansiyeline sahiptir. Trafikteki diğer binlerce sürücünün kurallara uyma alışkanlıkları üzerinde bir etkisi olmaz. Hatta, agresif bir uyarı, trafikteki gerginliği artırarak diğer sürücülerin daha olumsuz davranışlar sergilemesine bile neden olabilir.

Özetle, trafikte hatalı bir sürücüyü uyarmanın temel ve en önemli amacı, potansiyel bir kazayı önlemektir. Bu eylem, tehlikeli durumu anında düzelterek kaza riskini azaltır ve trafik güvenliğine anlık bir katkı sağlar. Diğer seçenekler ise bu eylemin doğrudan ve mantıklı bir sonucu değildir.